Overig
alle pijlers
Hier Kitleren we verder :D
zaterdag 12 september 2015 om 14:33
Welkom iedereen bij deel 6 van de Kitlers
Uitgebreide welkomspost komt nog
Euhm, tja......
...............................
We proberen het maar nog een keer
Hier Kitleren we verder
Welkom iedereen, in deel 7 alweer, die gezellig hier wilt komen kletsen en plaatjes plakken (please do! ) Een introductietje.
Meme (spreek uit als: meem)
A cultural item in the form of an image, video, phrase, etc., that is spread via the Internet and often altered in a creative or humorous way.
En dan onze levensgedichten
Een kitler is een kat
die eruit ziet als Hitler
Desondanks toch een schat
daarom houden we van Kitler
Want het arme beest
kan er zelf ook niks aan doen
dat hij lijkt op de geest
van iemand die alleen maar kwaad kon doen
daarom verdienen ze een kroel
en een aai over hun lelijke bol
dus dit topic is een vrolijke boel
al gaat het over....geen ene hol
©Tardarsauce
Poor little Kitler
Little Kitler feels displeased..
He can not rest NOR sit with ease..
Some women, our fine Kitler heard,
think he’s evil! Which is absurd!
“It’s not my feline fault!”, he yells!
You all are mad at someone else!
I’m just a cat, it’s clear to see.
I luvz al Huuumins, equally! (Eno)
Although some Huuumins really suck
Which is simply their bad luck
It's so obvious to spy
Kitler is a cutie pie! (Max)
I’m a Kitler and I’m just a cat
Some people think something different and that makes me sad
I have nothing to do with the man with the moustache, so don’t be mad
If you stick here around, you’ll see: I’m not that bad (Luvvvvstar)
NOOT: Wij vinden Kitlers alleen grappig puur vanwege de vergelijkenis. We distantiëren ons verder geheel van zijn waanideeën.
***newsflash***
Het plakken van spinnenplaatjes (brrrr) is verboden, PUNT. Vooruit, links met een spoiler zijn toegestaan
Het gebruik van de :hihi : smiley is ook verboden, PUNT.
Voor wie geen leven heeft:
Kitlers (deel 1)
Kitlers the sequel
Kitleren! (deel 3)
Kitler and friends part 4
Kitlers & Co. The greatest gift is the love of a cat (deel 5)
To-kitler-or-not-to-kitler-thats-the-question (deel 6)
Happy new topic!
Uitgebreide welkomspost komt nog
Euhm, tja......
...............................
We proberen het maar nog een keer
Hier Kitleren we verder
Welkom iedereen, in deel 7 alweer, die gezellig hier wilt komen kletsen en plaatjes plakken (please do! ) Een introductietje.
Meme (spreek uit als: meem)
A cultural item in the form of an image, video, phrase, etc., that is spread via the Internet and often altered in a creative or humorous way.
En dan onze levensgedichten
Een kitler is een kat
die eruit ziet als Hitler
Desondanks toch een schat
daarom houden we van Kitler
Want het arme beest
kan er zelf ook niks aan doen
dat hij lijkt op de geest
van iemand die alleen maar kwaad kon doen
daarom verdienen ze een kroel
en een aai over hun lelijke bol
dus dit topic is een vrolijke boel
al gaat het over....geen ene hol
©Tardarsauce
Poor little Kitler
Little Kitler feels displeased..
He can not rest NOR sit with ease..
Some women, our fine Kitler heard,
think he’s evil! Which is absurd!
“It’s not my feline fault!”, he yells!
You all are mad at someone else!
I’m just a cat, it’s clear to see.
I luvz al Huuumins, equally! (Eno)
Although some Huuumins really suck
Which is simply their bad luck
It's so obvious to spy
Kitler is a cutie pie! (Max)
I’m a Kitler and I’m just a cat
Some people think something different and that makes me sad
I have nothing to do with the man with the moustache, so don’t be mad
If you stick here around, you’ll see: I’m not that bad (Luvvvvstar)
NOOT: Wij vinden Kitlers alleen grappig puur vanwege de vergelijkenis. We distantiëren ons verder geheel van zijn waanideeën.
***newsflash***
Het plakken van spinnenplaatjes (brrrr) is verboden, PUNT. Vooruit, links met een spoiler zijn toegestaan
Het gebruik van de :hihi : smiley is ook verboden, PUNT.
Voor wie geen leven heeft:
Kitlers (deel 1)
Kitlers the sequel
Kitleren! (deel 3)
Kitler and friends part 4
Kitlers & Co. The greatest gift is the love of a cat (deel 5)
To-kitler-or-not-to-kitler-thats-the-question (deel 6)
Happy new topic!
donderdag 8 oktober 2015 om 17:10
quote:TardarSauce schreef op 08 oktober 2015 @ 17:07:
Ondertussen kan ik trouwens niet veel meer. Madame de bruine poespoes heeft besloten dat zij op mij moet zitten. Ik heb haar al twee keer proberen te verplaatsen maar dan beet ze me. Dus tja... zucht...
[img]https://scontent-ams2-1.xx.fbcdn.net/hp ... e=56A19466[/img]Jamaar, je dacht toch niet dat jij de baas was, even? Per ongeluk? Suffie toch .
Ondertussen kan ik trouwens niet veel meer. Madame de bruine poespoes heeft besloten dat zij op mij moet zitten. Ik heb haar al twee keer proberen te verplaatsen maar dan beet ze me. Dus tja... zucht...
[img]https://scontent-ams2-1.xx.fbcdn.net/hp ... e=56A19466[/img]Jamaar, je dacht toch niet dat jij de baas was, even? Per ongeluk? Suffie toch .
donderdag 8 oktober 2015 om 17:11
quote:TardarSauce schreef op 08 oktober 2015 @ 17:07:
Ondertussen kan ik trouwens niet veel meer. Madame de bruine poespoes heeft besloten dat zij op mij moet zitten. Ik heb haar al twee keer proberen te verplaatsen maar dan beet ze me. Dus tja... zucht...
[afbeelding]Gedraag je dan ook eens als bediende
Ondertussen kan ik trouwens niet veel meer. Madame de bruine poespoes heeft besloten dat zij op mij moet zitten. Ik heb haar al twee keer proberen te verplaatsen maar dan beet ze me. Dus tja... zucht...
[afbeelding]Gedraag je dan ook eens als bediende
Just because I rock, doesn't mean I'm made of stone.
donderdag 8 oktober 2015 om 17:16
De Commodore 64 kwam in 1982 op de markt. De behuizing bestond uit een dik toetsenbord, waarbij het computergedeelte zich onder de toetsen bevond. De Commodore 64 werd aangesloten op een televisietoestel dat als monitor voor beeld en geluid diende.
De Commodore 64, die bij de ontwikkeling VIC-40 werd gedoopt maar nooit onder die naam op de markt kwam, was door Commodore ontwikkeld als opvolger van de VIC-20. Het nummer 64 heeft betrekking op het werkgeheugen, dat 64 kB groot was. Daar de adresruimte van de processor ook 64 kB groot was, kon het gehele RAM-geheugen slechts onder bijzondere omstandigheden worden benut. Een deel van de adresruimte werd gebruikt voor ROM-routines zoals de BASIC-interpreter. Onder BASIC was er slechts 38 kB (38911 bytes) vrij voor de gebruiker.
Het systeem was gebaseerd op de MOS 6510-processor, een variant van de MOS Technology 6502-processor. Verder was het systeem uitgerust met de VIC-II (video interface chip) voor de grafische mogelijkheden en de SID6581 (sound interface device) voor het geluid, waardoor het apparaat goed ontwikkelde grafische en geluidsmogelijkheden bezat. Dergelijke mogelijkheden kwamen bij de IBM-PC en klonen pas jaren later. De SID-chip was een complete geluidssynthesizer, die softwarematig werd aangestuurd. Ook de VIC-II-chip was geavanceerd voor die tijd door de mogelijkheid van sprites, grafische objecten die onafhankelijk van elkaar konden bewegen. De kernel ondersteunde deze geavanceerde eigenschappen echter niet.
Om onder BASIC gebruik te kunnen maken van de geavanceerde hardware, moesten gegevens op een primitieve wijze worden ingevoerd. Zo konden plaatjes worden ontworpen met peek- en poke-opdrachten. (Peek is het opvragen van een getal uit een geheugenadres, poke is een waarde in een geheugenadres schrijven.) Zo kon bijvoorbeeld met de opdrachten poke 53280,0 en poke 53281,0 respectievelijk de buiten- en de binnenrand van het scherm zwart worden gemaakt. Er konden ook simpele afbeeldingen worden gemaakt via de Commodore-karakterset PETSCII
Om programma's en gegevens op te slaan, kon gebruik worden gemaakt van een cassettebandje. De computer gebruikte fluittonen om de digitale gegevens op te slaan. Dat ging erg langzaam en het duurde al gauw enkele minuten voordat een programma was geladen. Met hulpprogramma's (zoals Fast) die apart moesten worden geladen, was het mogelijk om gegevens sneller, maar ook minder betrouwbaar op te slaan en te lezen.
Later kon een diskdrive worden aangesloten. De bekendste diskdrive was de 1541. Deze werkte met een 5¼"-diskette, waar 170 kB aan data op kon. Daarnaast waren er DS (double sided)-diskettes die tweezijdig bruikbaar waren. Sommige mensen pasten op de enkelzijdige diskettes een controversiële truc toe om de capaciteit van de enkelzijdige diskette gelijk te stellen aan die van de dubbelzijdige: met een speciaal voor dat doel ontworpen perforator kon een extra inkeping in de diskette worden gemaakt, waardoor het mogelijk was om evenals bij de dubbelzijdige diskettes de diskette om te draaien en de achterkant te gebruiken voor nog eens 170 kB aan programma's.
In een later stadium is er nog een 3,5"-diskdrive uitgebracht, de Commodore 1581. Hiervan zijn echter niet veel exemplaren gemaakt en deze diskdrives zijn dan ook tamelijk zeldzaam. Op deze disks kon een veelvoud van de 5¼" opgeslagen worden.
Naast de diskettes werden er cartridges (ROM) op de markt gebracht waarop al software stond, bijvoorbeeld Simons' Basic. De bekendste waren de KCS Power Cartridge en de Final Cartridge III waarmee met speciale commando's programma's sneller waren op te slaan en te laden van en naar de cassette-recorder en de diskdrive. Daarbij werd gebruikgemaakt van geoptimaliseerde routines. De cartridges waren door middel van memorymapping en memory overlays in staat om in het adresgeheugen van de processor te opereren, zonder dat zij daarbij zelf geheugen innamen.
Het besturingssysteem van de Commodore 64 herkende een gamecartridge aan een speciale bytesequentie beginnend op adres $8000 (32768). Bij het opstarten van de computer werd gekeken of er op dat adres een cartridge aanwezig was, en zo ja werd de cartridge geactiveerd. Door middel van de warm reset (RUN-STOP / RESTORE) kon de cartridge opnieuw worden opgestart.
Cartridges konden ook handmatig worden opgestart met het commando SYS 32768. Dat was soms praktischer, omdat je anders de cartridge niet kon deactiveren zonder de cartridge te verwijderen.
Veel games die als cartridge waren uitgebracht, waren redelijk makkelijk te kraken omdat ze eenvoudig naar het hoofdgeheugen te kopiëren waren. Er was een levendige underground die met behulp van slimme compressietechnieken deze games vervolgens van een eigen gezicht voorzagen.
Er was veel software voor de C64 beschikbaar, van vermaak tot serieus. De computer heeft zijn bekendheid voornamelijk te danken aan de talloze spellen die er voor het apparaat zijn ontwikkeld. Bekende namen waren the Last Ninja, Out Run en Maniac Mansion. Nederlandse en Duitse computerbladen drukten programma's op papier, listings, af. Men moest dan pagina's vol Commodore BASIC-regels zelf intypen, waarna dit met een controlecijferprogramma op juistheid kon worden gecontroleerd.
Het tekstverwerkingsprogramma voor de C64 was EasyScript, terwijl de huis-, tuin- en keukenversie van het programma ORACLE als superbase in listingvorm door Data Becker werd verkocht.
Naast de uitgevers van spelletjes en meer serieuze software had de C64 ook een zeer actieve groep hobbyisten die demo's maakten en verspreidden. In deze demo's toonden de makers hun vaardigheid in het programmeren. Deze programma's waren ook grafisch en muzikaal zeer vooruitstrevend. Veel makers van demo's zijn later spelletjes voor de C64 gaan maken.
In de jaren tachtig was ook software beschikbaar via Basicode: op de Nederlandse radio werden programma's uitgezonden, die vervolgens via de taperecorder in de computer konden worden geladen.
De Commodore 64, die bij de ontwikkeling VIC-40 werd gedoopt maar nooit onder die naam op de markt kwam, was door Commodore ontwikkeld als opvolger van de VIC-20. Het nummer 64 heeft betrekking op het werkgeheugen, dat 64 kB groot was. Daar de adresruimte van de processor ook 64 kB groot was, kon het gehele RAM-geheugen slechts onder bijzondere omstandigheden worden benut. Een deel van de adresruimte werd gebruikt voor ROM-routines zoals de BASIC-interpreter. Onder BASIC was er slechts 38 kB (38911 bytes) vrij voor de gebruiker.
Het systeem was gebaseerd op de MOS 6510-processor, een variant van de MOS Technology 6502-processor. Verder was het systeem uitgerust met de VIC-II (video interface chip) voor de grafische mogelijkheden en de SID6581 (sound interface device) voor het geluid, waardoor het apparaat goed ontwikkelde grafische en geluidsmogelijkheden bezat. Dergelijke mogelijkheden kwamen bij de IBM-PC en klonen pas jaren later. De SID-chip was een complete geluidssynthesizer, die softwarematig werd aangestuurd. Ook de VIC-II-chip was geavanceerd voor die tijd door de mogelijkheid van sprites, grafische objecten die onafhankelijk van elkaar konden bewegen. De kernel ondersteunde deze geavanceerde eigenschappen echter niet.
Om onder BASIC gebruik te kunnen maken van de geavanceerde hardware, moesten gegevens op een primitieve wijze worden ingevoerd. Zo konden plaatjes worden ontworpen met peek- en poke-opdrachten. (Peek is het opvragen van een getal uit een geheugenadres, poke is een waarde in een geheugenadres schrijven.) Zo kon bijvoorbeeld met de opdrachten poke 53280,0 en poke 53281,0 respectievelijk de buiten- en de binnenrand van het scherm zwart worden gemaakt. Er konden ook simpele afbeeldingen worden gemaakt via de Commodore-karakterset PETSCII
Om programma's en gegevens op te slaan, kon gebruik worden gemaakt van een cassettebandje. De computer gebruikte fluittonen om de digitale gegevens op te slaan. Dat ging erg langzaam en het duurde al gauw enkele minuten voordat een programma was geladen. Met hulpprogramma's (zoals Fast) die apart moesten worden geladen, was het mogelijk om gegevens sneller, maar ook minder betrouwbaar op te slaan en te lezen.
Later kon een diskdrive worden aangesloten. De bekendste diskdrive was de 1541. Deze werkte met een 5¼"-diskette, waar 170 kB aan data op kon. Daarnaast waren er DS (double sided)-diskettes die tweezijdig bruikbaar waren. Sommige mensen pasten op de enkelzijdige diskettes een controversiële truc toe om de capaciteit van de enkelzijdige diskette gelijk te stellen aan die van de dubbelzijdige: met een speciaal voor dat doel ontworpen perforator kon een extra inkeping in de diskette worden gemaakt, waardoor het mogelijk was om evenals bij de dubbelzijdige diskettes de diskette om te draaien en de achterkant te gebruiken voor nog eens 170 kB aan programma's.
In een later stadium is er nog een 3,5"-diskdrive uitgebracht, de Commodore 1581. Hiervan zijn echter niet veel exemplaren gemaakt en deze diskdrives zijn dan ook tamelijk zeldzaam. Op deze disks kon een veelvoud van de 5¼" opgeslagen worden.
Naast de diskettes werden er cartridges (ROM) op de markt gebracht waarop al software stond, bijvoorbeeld Simons' Basic. De bekendste waren de KCS Power Cartridge en de Final Cartridge III waarmee met speciale commando's programma's sneller waren op te slaan en te laden van en naar de cassette-recorder en de diskdrive. Daarbij werd gebruikgemaakt van geoptimaliseerde routines. De cartridges waren door middel van memorymapping en memory overlays in staat om in het adresgeheugen van de processor te opereren, zonder dat zij daarbij zelf geheugen innamen.
Het besturingssysteem van de Commodore 64 herkende een gamecartridge aan een speciale bytesequentie beginnend op adres $8000 (32768). Bij het opstarten van de computer werd gekeken of er op dat adres een cartridge aanwezig was, en zo ja werd de cartridge geactiveerd. Door middel van de warm reset (RUN-STOP / RESTORE) kon de cartridge opnieuw worden opgestart.
Cartridges konden ook handmatig worden opgestart met het commando SYS 32768. Dat was soms praktischer, omdat je anders de cartridge niet kon deactiveren zonder de cartridge te verwijderen.
Veel games die als cartridge waren uitgebracht, waren redelijk makkelijk te kraken omdat ze eenvoudig naar het hoofdgeheugen te kopiëren waren. Er was een levendige underground die met behulp van slimme compressietechnieken deze games vervolgens van een eigen gezicht voorzagen.
Er was veel software voor de C64 beschikbaar, van vermaak tot serieus. De computer heeft zijn bekendheid voornamelijk te danken aan de talloze spellen die er voor het apparaat zijn ontwikkeld. Bekende namen waren the Last Ninja, Out Run en Maniac Mansion. Nederlandse en Duitse computerbladen drukten programma's op papier, listings, af. Men moest dan pagina's vol Commodore BASIC-regels zelf intypen, waarna dit met een controlecijferprogramma op juistheid kon worden gecontroleerd.
Het tekstverwerkingsprogramma voor de C64 was EasyScript, terwijl de huis-, tuin- en keukenversie van het programma ORACLE als superbase in listingvorm door Data Becker werd verkocht.
Naast de uitgevers van spelletjes en meer serieuze software had de C64 ook een zeer actieve groep hobbyisten die demo's maakten en verspreidden. In deze demo's toonden de makers hun vaardigheid in het programmeren. Deze programma's waren ook grafisch en muzikaal zeer vooruitstrevend. Veel makers van demo's zijn later spelletjes voor de C64 gaan maken.
In de jaren tachtig was ook software beschikbaar via Basicode: op de Nederlandse radio werden programma's uitgezonden, die vervolgens via de taperecorder in de computer konden worden geladen.
donderdag 8 oktober 2015 om 17:28
This story is quite a yarn.
Brady Gose, a 7-year-old Indiana boy, is now the fifth person in his family to wear a now 61-year-old sweater that the past two generations of boys in his family have all worn for their first grade school picture.
The grey sweater has made Brady a local celebrity in Brownsburg, his dad Chuck Gose told ABC News today.
"Just the other day, my son Brady told us he thinks he can be more famous than Tom Brady," Chuck laughed. "He thinks it's great and he knows the sweater is very special to our family."
The sweater was first worn 61 years ago by Brady's great-uncle in 1954, Chuck said. His dad -- Brady's grandfather -- later wore it in 1958 and the youngest of the three brothers in that generation then wore it again.
"As far as I know, my grandma just purchased it in 1954 and then had my dad and his two brothers all wear it for their first grade grade picture day as a novelty," he said.
Chuck got the sweater himself in 1982 for his first grade picture day, he said.
"It so happened the sweater stayed with my branch of the family, though I had other cousins," Chuck said. "My mom, she was very sentimental and she wanted me to carry on the tradition, and at the time, seven-year-old me said I'd pass it down to my son -- or even daughter if I didn't have a son -- as well."
That time finally came this past week when the sweater was taken out of storage after 33 years and Brady wore it to his first grade picture day, he said.
"My father passed away in 1999 before I was married and had children, so for me, this is a chance for me dad to live on through this tradition," Chuck said. "It's also a chance for Brady to learn more about the grandfather he never got to know. When I handed to him, he naturally asked a lot of questions about his grandpa. The two of them are actually pretty similar. They're both quite the jokester."
Though he's only seven, Brady already knows he's going to pass down the sweater to his own children in the future, Chuck said.
Brady Gose, a 7-year-old Indiana boy, is now the fifth person in his family to wear a now 61-year-old sweater that the past two generations of boys in his family have all worn for their first grade school picture.
The grey sweater has made Brady a local celebrity in Brownsburg, his dad Chuck Gose told ABC News today.
"Just the other day, my son Brady told us he thinks he can be more famous than Tom Brady," Chuck laughed. "He thinks it's great and he knows the sweater is very special to our family."
The sweater was first worn 61 years ago by Brady's great-uncle in 1954, Chuck said. His dad -- Brady's grandfather -- later wore it in 1958 and the youngest of the three brothers in that generation then wore it again.
"As far as I know, my grandma just purchased it in 1954 and then had my dad and his two brothers all wear it for their first grade grade picture day as a novelty," he said.
Chuck got the sweater himself in 1982 for his first grade picture day, he said.
"It so happened the sweater stayed with my branch of the family, though I had other cousins," Chuck said. "My mom, she was very sentimental and she wanted me to carry on the tradition, and at the time, seven-year-old me said I'd pass it down to my son -- or even daughter if I didn't have a son -- as well."
That time finally came this past week when the sweater was taken out of storage after 33 years and Brady wore it to his first grade picture day, he said.
"My father passed away in 1999 before I was married and had children, so for me, this is a chance for me dad to live on through this tradition," Chuck said. "It's also a chance for Brady to learn more about the grandfather he never got to know. When I handed to him, he naturally asked a lot of questions about his grandpa. The two of them are actually pretty similar. They're both quite the jokester."
Though he's only seven, Brady already knows he's going to pass down the sweater to his own children in the future, Chuck said.
donderdag 8 oktober 2015 om 17:31
