Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:30
quote:hans66 schreef op 09 oktober 2015 @ 21:27:
[...]
Mijn diagnose is PDD/NOS, een vorm van autisme. Nu zou ik dat ASS noemen. Van autisten wordt gezegd dat ze niet tegen veranderingen kunnen. Daar kan ikzelf wel tegen. Maar mij wordt aangepraat dat ik daar niet tegen kan. Ik keur veranderingen niet zonder meer af. Misschien is er wel een hele goede reden om iets te veranderen. Ik verander ook weleens dingen, als ik in de gaten krijg dat de vorige situatie nadelen heeft. Maar dan moeten anderen niet koppig blijven en bij hoog en laag beweren dat ik niet tegen veranderingen kan. Dat irriteert en frustreert.
Autisme is een ernstige aandoening. Voor sommigen is dat zo, voor anderen in mindere mate. Hoeveel hinder ondervind je er zelf van. Het gaat erom wat jij vindt, niet wat anderen vinden. Die anderen moeten jouw lot niet bepalen.
Over het algemeen krijg je die diagnose omdat je klachten hebt. Anders hoef je helemaal geen diagnose te hebben.
Kan het niet zo zijn dat bepaalde klachten bij jou in de loop van de jaren minder geworden zijn en dat je daarom nu die diagnose eerder als een last ervaart?
[...]
Mijn diagnose is PDD/NOS, een vorm van autisme. Nu zou ik dat ASS noemen. Van autisten wordt gezegd dat ze niet tegen veranderingen kunnen. Daar kan ikzelf wel tegen. Maar mij wordt aangepraat dat ik daar niet tegen kan. Ik keur veranderingen niet zonder meer af. Misschien is er wel een hele goede reden om iets te veranderen. Ik verander ook weleens dingen, als ik in de gaten krijg dat de vorige situatie nadelen heeft. Maar dan moeten anderen niet koppig blijven en bij hoog en laag beweren dat ik niet tegen veranderingen kan. Dat irriteert en frustreert.
Autisme is een ernstige aandoening. Voor sommigen is dat zo, voor anderen in mindere mate. Hoeveel hinder ondervind je er zelf van. Het gaat erom wat jij vindt, niet wat anderen vinden. Die anderen moeten jouw lot niet bepalen.
Over het algemeen krijg je die diagnose omdat je klachten hebt. Anders hoef je helemaal geen diagnose te hebben.
Kan het niet zo zijn dat bepaalde klachten bij jou in de loop van de jaren minder geworden zijn en dat je daarom nu die diagnose eerder als een last ervaart?
If you doubt yourself, you're not alone. Everyone doubts you.
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:31
Natuurlijk moet je anderen niet jouw lot laten bepalen, stoornis of niet.
Mijn ervaring met kinderen en jongeren met ASS is dat de meesten (dus niet alle!) wel moeite hebben met verandering. En daar hou ik rekening mee, dus structureer ik voor. En bij de een kan dat in 5 minuten, bij de ander ben ik daar 2 weken mee bezig
Mijn ervaring met kinderen en jongeren met ASS is dat de meesten (dus niet alle!) wel moeite hebben met verandering. En daar hou ik rekening mee, dus structureer ik voor. En bij de een kan dat in 5 minuten, bij de ander ben ik daar 2 weken mee bezig
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:31
quote:Moiren_ schreef op 09 oktober 2015 @ 21:25:
[...]
Lees even, ik heb jou niet dom genoemd, maar je uitspraken. Die ene waarmee je hier het topic binnen kwam zeilen.
Ik heb geen naar karakter, maar een stoornis. Kan er niets aan doen
Dat heeft dan met je eigen ontwetendheid te maken.
Ik roep niet zomaar wat.
[...]
Lees even, ik heb jou niet dom genoemd, maar je uitspraken. Die ene waarmee je hier het topic binnen kwam zeilen.
Ik heb geen naar karakter, maar een stoornis. Kan er niets aan doen
Dat heeft dan met je eigen ontwetendheid te maken.
Ik roep niet zomaar wat.
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:31
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:32
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:35
quote:Dolfijntjee schreef op 09 oktober 2015 @ 21:31:
[...]
Dat heeft dan met je eigen ontwetendheid te maken.
Ik roep niet zomaar wat.
Leuk hè mensen beledigen... persoonlijk vind ik dat nogal sneu.
Jammer dat je niet op een positieve manier aandacht kunt krijgen en het maar op een forum op deze manier probeert. Vind ik oprecht erg voor je.
[...]
Dat heeft dan met je eigen ontwetendheid te maken.
Ik roep niet zomaar wat.
Leuk hè mensen beledigen... persoonlijk vind ik dat nogal sneu.
Jammer dat je niet op een positieve manier aandacht kunt krijgen en het maar op een forum op deze manier probeert. Vind ik oprecht erg voor je.
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:38
quote:Solomio schreef op 09 oktober 2015 @ 21:30:
[...]
Over het algemeen krijg je die diagnose omdat je klachten hebt. Anders hoef je helemaal geen diagnose te hebben.
Kan het niet zo zijn dat bepaalde klachten bij jou in de loop van de jaren minder geworden zijn en dat je daarom nu die diagnose eerder als een last ervaart?
Die indruk krijg ik steeds meer. Al ben ik bijna 50, maar nog steeds gaan de ontwikkelingen in een rap tempo. Twee jaar geleden dacht niemand dat ik zonder begeleiding zelfstandig zou kunnen wonen. De komende maanden staan juist in het teken van zelfstandig gaan wonen, zonder begeleiding.
Autistisch zijn vind ik niet erg, sterker nog: ik wil dat blijven. Ik merk dat mensen mij interessant vinden om die reden. Muzikaliteit... aparte interesses die je niet bij elke volwassene tegenkomt... Ik wil dat mensen die de regie over mij hebben, mijn kwaliteiten zien.
[...]
Over het algemeen krijg je die diagnose omdat je klachten hebt. Anders hoef je helemaal geen diagnose te hebben.
Kan het niet zo zijn dat bepaalde klachten bij jou in de loop van de jaren minder geworden zijn en dat je daarom nu die diagnose eerder als een last ervaart?
Die indruk krijg ik steeds meer. Al ben ik bijna 50, maar nog steeds gaan de ontwikkelingen in een rap tempo. Twee jaar geleden dacht niemand dat ik zonder begeleiding zelfstandig zou kunnen wonen. De komende maanden staan juist in het teken van zelfstandig gaan wonen, zonder begeleiding.
Autistisch zijn vind ik niet erg, sterker nog: ik wil dat blijven. Ik merk dat mensen mij interessant vinden om die reden. Muzikaliteit... aparte interesses die je niet bij elke volwassene tegenkomt... Ik wil dat mensen die de regie over mij hebben, mijn kwaliteiten zien.
World of Warcraft: Legion
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:39
quote:Kia-Ora schreef op 09 oktober 2015 @ 21:19:
[...]
Niet schuldig over voelen Leo! Helaas ís het een algemeen beeld en dat ís heel verdrietig. Daardoor stappen mensen pas laat op een hulpverlener af. Maar je hebt het wel gedaan nu en dat ís alleen maar fijn! Nu ís het duidelijk en kunnen jullie verder .
Ik weet dat je gelijk hebt hoor.
Maar (en de tranen schieten me weer in mijn ogen als ik er aan denk) ze heeft het ontzettend moeilijk gehad en ik heb daar niet adequaat op gereageerd.
Omdat ik dus op zag tegen een eventuele diagnose. Ik was bangig voor de gevolgen.
En nu weet ik dat dat niet goed was.
Dat heb ik niet goed ingeschat.
Maar nu gaan we vooruit.
Absoluut.
[...]
Niet schuldig over voelen Leo! Helaas ís het een algemeen beeld en dat ís heel verdrietig. Daardoor stappen mensen pas laat op een hulpverlener af. Maar je hebt het wel gedaan nu en dat ís alleen maar fijn! Nu ís het duidelijk en kunnen jullie verder .
Ik weet dat je gelijk hebt hoor.
Maar (en de tranen schieten me weer in mijn ogen als ik er aan denk) ze heeft het ontzettend moeilijk gehad en ik heb daar niet adequaat op gereageerd.
Omdat ik dus op zag tegen een eventuele diagnose. Ik was bangig voor de gevolgen.
En nu weet ik dat dat niet goed was.
Dat heb ik niet goed ingeschat.
Maar nu gaan we vooruit.
Absoluut.
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:40
quote:hans66 schreef op 09 oktober 2015 @ 21:27:
[...]
Mijn diagnose is PDD/NOS, een vorm van autisme. Nu zou ik dat ASS noemen. Van autisten wordt gezegd dat ze niet tegen veranderingen kunnen. Daar kan ikzelf wel tegen. Maar mij wordt aangepraat dat ik daar niet tegen kan. Ik keur veranderingen niet zonder meer af. Misschien is er wel een hele goede reden om iets te veranderen. Ik verander ook weleens dingen, als ik in de gaten krijg dat de vorige situatie nadelen heeft. Maar dan moeten anderen niet koppig blijven en bij hoog en laag beweren dat ik niet tegen veranderingen kan. Dat irriteert en frustreert.
Autisme is een ernstige aandoening. Voor sommigen is dat zo, voor anderen in mindere mate. Hoeveel hinder ondervind je er zelf van. Het gaat erom wat jij vindt, niet wat anderen vinden. Die anderen moeten jouw lot niet bepalen.
Bij een diagnose ís het natuurlijk niet zo dat iedereen 100 procent in het plaatje past. Iedereen ís anders en de ene heeft meer problemen met veranderingen dan een ander. Voor een diagnose moet je "voldoen" aan een x aantal omschreven punten die uitgebreid en met zorg worden onderzocht.
Jammer dat er zo'n eenzijdig beeld bestaat over een ASS dat maakt het er voor jou natuurlijk niet echt makkelijker op.
[...]
Mijn diagnose is PDD/NOS, een vorm van autisme. Nu zou ik dat ASS noemen. Van autisten wordt gezegd dat ze niet tegen veranderingen kunnen. Daar kan ikzelf wel tegen. Maar mij wordt aangepraat dat ik daar niet tegen kan. Ik keur veranderingen niet zonder meer af. Misschien is er wel een hele goede reden om iets te veranderen. Ik verander ook weleens dingen, als ik in de gaten krijg dat de vorige situatie nadelen heeft. Maar dan moeten anderen niet koppig blijven en bij hoog en laag beweren dat ik niet tegen veranderingen kan. Dat irriteert en frustreert.
Autisme is een ernstige aandoening. Voor sommigen is dat zo, voor anderen in mindere mate. Hoeveel hinder ondervind je er zelf van. Het gaat erom wat jij vindt, niet wat anderen vinden. Die anderen moeten jouw lot niet bepalen.
Bij een diagnose ís het natuurlijk niet zo dat iedereen 100 procent in het plaatje past. Iedereen ís anders en de ene heeft meer problemen met veranderingen dan een ander. Voor een diagnose moet je "voldoen" aan een x aantal omschreven punten die uitgebreid en met zorg worden onderzocht.
Jammer dat er zo'n eenzijdig beeld bestaat over een ASS dat maakt het er voor jou natuurlijk niet echt makkelijker op.
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:42
quote:Eleonora-1 schreef op 09 oktober 2015 @ 21:39:
[...]
Ik weet dat je gelijk hebt hoor.
Maar (en de tranen schieten me weer in mijn ogen als ik er aan denk) ze heeft het ontzettend moeilijk gehad en ik heb daar niet adequaat op gereageerd.
Omdat ik dus op zag tegen een eventuele diagnose. Ik was bangig voor de gevolgen.
En nu weet ik dat dat niet goed was.
Dat heb ik niet goed ingeschat.
Maar nu gaan we vooruit.
Absoluut.
Herkenbaar hoor Leo.
Maar ook nu de diagnose er is bij ons twijfel ik nog net zo vaak. En sla ik ook nog wel eens de plank mis, omdat ik dan toch hoop dat ze bepaalde dingen kunnen (leren) die ze niet blijken te kunnen.
[...]
Ik weet dat je gelijk hebt hoor.
Maar (en de tranen schieten me weer in mijn ogen als ik er aan denk) ze heeft het ontzettend moeilijk gehad en ik heb daar niet adequaat op gereageerd.
Omdat ik dus op zag tegen een eventuele diagnose. Ik was bangig voor de gevolgen.
En nu weet ik dat dat niet goed was.
Dat heb ik niet goed ingeschat.
Maar nu gaan we vooruit.
Absoluut.
Herkenbaar hoor Leo.
Maar ook nu de diagnose er is bij ons twijfel ik nog net zo vaak. En sla ik ook nog wel eens de plank mis, omdat ik dan toch hoop dat ze bepaalde dingen kunnen (leren) die ze niet blijken te kunnen.
If you doubt yourself, you're not alone. Everyone doubts you.
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:42
quote:Kia-Ora schreef op 09 oktober 2015 @ 21:35:
[...]
Leuk hè mensen beledigen... persoonlijk vind ik dat nogal sneu.
Jammer dat je niet op een positieve manier aandacht kunt krijgen en het maar op een forum op deze manier probeert. Vind ik oprecht erg voor je.
Waar heb ik dan mensen beledigd?
Sneu dat je met leugens mensen in een hoekje probeert te drukken, maar dat ben ik al van je gewend.
[...]
Leuk hè mensen beledigen... persoonlijk vind ik dat nogal sneu.
Jammer dat je niet op een positieve manier aandacht kunt krijgen en het maar op een forum op deze manier probeert. Vind ik oprecht erg voor je.
Waar heb ik dan mensen beledigd?
Sneu dat je met leugens mensen in een hoekje probeert te drukken, maar dat ben ik al van je gewend.
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:47
quote:single1985 schreef op 09 oktober 2015 @ 20:52:
Ik zit in twijfel ik loop keer op keer tegen dingen aan en heb nu een verwijzing liggen om te gaan testen maar ik durf ergens niet goed. Aan de ene kant zou ik wel willen weten wat ik heb omdat ik echt iedere keer tegen dingen aan loop. Aan de andere kant ben ik ook bang voor de gevolgen ik zit nog heel erg in twijfel.
Ik heb twee weken voor mijn eerste diagnosegesprek me half bezat omdat ik er zo bang voor was - en ik heb een bloedhekel aan alcoholmisbruik.
Ik was vooral bang voor de confrontatie, met mezelf, met dingen die fout waren gelopen in mijn leven...
De diagnose zelf heb ik echt moeten verwerken, ik was langs de ene kant heel erg blij dat eindelijk die puzzel opgelost was, dat ik niet 'slecht' of 'raar' was maar dat er meer aan de hand was.
Langs de andere kant ben ik heel erg boos en verdrietig geweest, op al die mensen van wie ik vond dat ze het hadden moeten opmerken, die me versleten voor lui en arrogant en slordig - ook leerkrachten, hulpverleners, zelfs bij een psychiater viel na een zelfmoordpoging het kwartje niet - kan er nog boos om worden, zoveel tijd verloren, zoveel onnodig verdriet...
Dat was echt een rouwproces waar ik doorheen moest.
In die zin was mijn angst vantevoren wel terecht, had ik goed ingeschat hoe ik zou reageren.
Maar behalve die toch wel heftige periode heeft de diagnose me eigenlijk alleen maar goeds gebracht. Je houdt ook zelf in de hand wie je wat vertelt, dus je bepaalt zelf hoeveel invloed een diagnose op je leven heeft.
Ik zit in twijfel ik loop keer op keer tegen dingen aan en heb nu een verwijzing liggen om te gaan testen maar ik durf ergens niet goed. Aan de ene kant zou ik wel willen weten wat ik heb omdat ik echt iedere keer tegen dingen aan loop. Aan de andere kant ben ik ook bang voor de gevolgen ik zit nog heel erg in twijfel.
Ik heb twee weken voor mijn eerste diagnosegesprek me half bezat omdat ik er zo bang voor was - en ik heb een bloedhekel aan alcoholmisbruik.
Ik was vooral bang voor de confrontatie, met mezelf, met dingen die fout waren gelopen in mijn leven...
De diagnose zelf heb ik echt moeten verwerken, ik was langs de ene kant heel erg blij dat eindelijk die puzzel opgelost was, dat ik niet 'slecht' of 'raar' was maar dat er meer aan de hand was.
Langs de andere kant ben ik heel erg boos en verdrietig geweest, op al die mensen van wie ik vond dat ze het hadden moeten opmerken, die me versleten voor lui en arrogant en slordig - ook leerkrachten, hulpverleners, zelfs bij een psychiater viel na een zelfmoordpoging het kwartje niet - kan er nog boos om worden, zoveel tijd verloren, zoveel onnodig verdriet...
Dat was echt een rouwproces waar ik doorheen moest.
In die zin was mijn angst vantevoren wel terecht, had ik goed ingeschat hoe ik zou reageren.
Maar behalve die toch wel heftige periode heeft de diagnose me eigenlijk alleen maar goeds gebracht. Je houdt ook zelf in de hand wie je wat vertelt, dus je bepaalt zelf hoeveel invloed een diagnose op je leven heeft.
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:47
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:48
quote:Eleonora-1 schreef op 09 oktober 2015 @ 21:39:
[...]
Ik weet dat je gelijk hebt hoor.
Maar (en de tranen schieten me weer in mijn ogen als ik er aan denk) ze heeft het ontzettend moeilijk gehad en ik heb daar niet adequaat op gereageerd.
Omdat ik dus op zag tegen een eventuele diagnose. Ik was bangig voor de gevolgen.
En nu weet ik dat dat niet goed was.
Dat heb ik niet goed ingeschat.
Maar nu gaan we vooruit.
Absoluut.
Ach lieverd dat vind ik heel erg voor dat het je zo verdrietig maakt . Je hebt gedaan wat jij dacht dat goed was voor je meisje. En dat was haar ook beschermen voor de stempel die ze de rest van haar leven zou kunnen hebben. Natuurlijk ben je daar bang voor, iedere ouder vindt dat eng en ís angstig voor de gevolgen van een diagnose. Er ís nog altijd (dat wordt hier ook weer duidelijk) een vertekend beeld van wat een ASS eigenlijk inhoudt. De meeste leken hebben een erg beperkte referentiekader.
Maar echt niet schuldig voelen, ook al was het voor jou gevoel "te laat", nu is het duidelijk. Je hebt de stap genomen en jullie maken er het beste van. Je dochter zal het je echt niet kwalijk nemen .
[...]
Ik weet dat je gelijk hebt hoor.
Maar (en de tranen schieten me weer in mijn ogen als ik er aan denk) ze heeft het ontzettend moeilijk gehad en ik heb daar niet adequaat op gereageerd.
Omdat ik dus op zag tegen een eventuele diagnose. Ik was bangig voor de gevolgen.
En nu weet ik dat dat niet goed was.
Dat heb ik niet goed ingeschat.
Maar nu gaan we vooruit.
Absoluut.
Ach lieverd dat vind ik heel erg voor dat het je zo verdrietig maakt . Je hebt gedaan wat jij dacht dat goed was voor je meisje. En dat was haar ook beschermen voor de stempel die ze de rest van haar leven zou kunnen hebben. Natuurlijk ben je daar bang voor, iedere ouder vindt dat eng en ís angstig voor de gevolgen van een diagnose. Er ís nog altijd (dat wordt hier ook weer duidelijk) een vertekend beeld van wat een ASS eigenlijk inhoudt. De meeste leken hebben een erg beperkte referentiekader.
Maar echt niet schuldig voelen, ook al was het voor jou gevoel "te laat", nu is het duidelijk. Je hebt de stap genomen en jullie maken er het beste van. Je dochter zal het je echt niet kwalijk nemen .
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:51
quote:Solomio schreef op 09 oktober 2015 @ 21:42:
[...]
Herkenbaar hoor Leo.
Maar ook nu de diagnose er is bij ons twijfel ik nog net zo vaak. En sla ik ook nog wel eens de plank mis, omdat ik dan toch hoop dat ze bepaalde dingen kunnen (leren) die ze niet blijken te kunnen.Ik denk dat het veel vallen en opstaan ís. Maar twijfel niet, probeer het anders blijft het gevoel aan je knagen "wat als". En wie weet lukt het .
[...]
Herkenbaar hoor Leo.
Maar ook nu de diagnose er is bij ons twijfel ik nog net zo vaak. En sla ik ook nog wel eens de plank mis, omdat ik dan toch hoop dat ze bepaalde dingen kunnen (leren) die ze niet blijken te kunnen.Ik denk dat het veel vallen en opstaan ís. Maar twijfel niet, probeer het anders blijft het gevoel aan je knagen "wat als". En wie weet lukt het .
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:51
quote:MonicaGeller schreef op 09 oktober 2015 @ 21:47:
[...]
Ik heb twee weken voor mijn eerste diagnosegesprek me half bezat omdat ik er zo bang voor was - en ik heb een bloedhekel aan alcoholmisbruik.
Ik was vooral bang voor de confrontatie, met mezelf, met dingen die fout waren gelopen in mijn leven...
De diagnose zelf heb ik echt moeten verwerken, ik was langs de ene kant heel erg blij dat eindelijk die puzzel opgelost was, dat ik niet 'slecht' of 'raar' was maar dat er meer aan de hand was.
Langs de andere kant ben ik heel erg boos en verdrietig geweest, op al die mensen van wie ik vond dat ze het hadden moeten opmerken, die me versleten voor lui en arrogant en slordig - ook leerkrachten, hulpverleners, zelfs bij een psychiater viel na een zelfmoordpoging het kwartje niet - kan er nog boos om worden, zoveel tijd verloren, zoveel onnodig verdriet...
Dat was echt een rouwproces waar ik doorheen moest.
In die zin was mijn angst vantevoren wel terecht, had ik goed ingeschat hoe ik zou reageren.
Maar behalve die toch wel heftige periode heeft de diagnose me eigenlijk alleen maar goeds gebracht. Je houdt ook zelf in de hand wie je wat vertelt, dus je bepaalt zelf hoeveel invloed een diagnose op je leven heeft.
Herkenbaar. Hoewel ik dat 'rouwproces' al veel eerder heb gehad, namelijk toen ik heb moeten constateren dat een baan voor mij niet weggelegd is.
De diagnose kwam veel later en heeft daarin nog een keer bevestigd dat ik teveel 'beperkingen' heb om een baan aan te kunnen. En kwam daarin dus als een prettige bevestiging van wat ik al jaren wist.
[...]
Ik heb twee weken voor mijn eerste diagnosegesprek me half bezat omdat ik er zo bang voor was - en ik heb een bloedhekel aan alcoholmisbruik.
Ik was vooral bang voor de confrontatie, met mezelf, met dingen die fout waren gelopen in mijn leven...
De diagnose zelf heb ik echt moeten verwerken, ik was langs de ene kant heel erg blij dat eindelijk die puzzel opgelost was, dat ik niet 'slecht' of 'raar' was maar dat er meer aan de hand was.
Langs de andere kant ben ik heel erg boos en verdrietig geweest, op al die mensen van wie ik vond dat ze het hadden moeten opmerken, die me versleten voor lui en arrogant en slordig - ook leerkrachten, hulpverleners, zelfs bij een psychiater viel na een zelfmoordpoging het kwartje niet - kan er nog boos om worden, zoveel tijd verloren, zoveel onnodig verdriet...
Dat was echt een rouwproces waar ik doorheen moest.
In die zin was mijn angst vantevoren wel terecht, had ik goed ingeschat hoe ik zou reageren.
Maar behalve die toch wel heftige periode heeft de diagnose me eigenlijk alleen maar goeds gebracht. Je houdt ook zelf in de hand wie je wat vertelt, dus je bepaalt zelf hoeveel invloed een diagnose op je leven heeft.
Herkenbaar. Hoewel ik dat 'rouwproces' al veel eerder heb gehad, namelijk toen ik heb moeten constateren dat een baan voor mij niet weggelegd is.
De diagnose kwam veel later en heeft daarin nog een keer bevestigd dat ik teveel 'beperkingen' heb om een baan aan te kunnen. En kwam daarin dus als een prettige bevestiging van wat ik al jaren wist.
If you doubt yourself, you're not alone. Everyone doubts you.
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 9 oktober 2015 om 21:55
quote:Kia-Ora schreef op 09 oktober 2015 @ 21:48:
[...]
Ach lieverd dat vind ik heel erg voor dat het je zo verdrietig maakt . Je hebt gedaan wat jij dacht dat goed was voor je meisje. En dat was haar ook beschermen voor de stempel die ze de rest van haar leven zou kunnen hebben. Natuurlijk ben je daar bang voor, iedere ouder vindt dat eng en ís angstig voor de gevolgen van een diagnose. Er ís nog altijd (dat wordt hier ook weer duidelijk) een vertekend beeld van wat een ASS eigenlijk inhoudt. De meeste leken hebben een erg beperkte referentiekader.
Maar echt niet schuldig voelen, ook al was het voor jou gevoel "te laat", nu is het duidelijk. Je hebt de stap genomen en jullie maken er het beste van. Je dochter zal het je echt niet kwalijk nemen .
Pfffff.....
Ik heb het er zo moeilijk mee.
Eigenlijk triggert de posting van Monica Geller me in dat opzicht ook.
Zij is boos en verdrietig geweest en vindt dat er tijd is verspild, dat mensen het hadden moeten zien.
En dat snap ik wel zó goed.
Nu is mijn dochter nog jong maar goed, ik wist al dat er 'iets' was toen ze een baby was.
Enniehoe, ik hoor wat je zegt hoor, absoluut, maar soms doet het nog zeer.
[...]
Ach lieverd dat vind ik heel erg voor dat het je zo verdrietig maakt . Je hebt gedaan wat jij dacht dat goed was voor je meisje. En dat was haar ook beschermen voor de stempel die ze de rest van haar leven zou kunnen hebben. Natuurlijk ben je daar bang voor, iedere ouder vindt dat eng en ís angstig voor de gevolgen van een diagnose. Er ís nog altijd (dat wordt hier ook weer duidelijk) een vertekend beeld van wat een ASS eigenlijk inhoudt. De meeste leken hebben een erg beperkte referentiekader.
Maar echt niet schuldig voelen, ook al was het voor jou gevoel "te laat", nu is het duidelijk. Je hebt de stap genomen en jullie maken er het beste van. Je dochter zal het je echt niet kwalijk nemen .
Pfffff.....
Ik heb het er zo moeilijk mee.
Eigenlijk triggert de posting van Monica Geller me in dat opzicht ook.
Zij is boos en verdrietig geweest en vindt dat er tijd is verspild, dat mensen het hadden moeten zien.
En dat snap ik wel zó goed.
Nu is mijn dochter nog jong maar goed, ik wist al dat er 'iets' was toen ze een baby was.
Enniehoe, ik hoor wat je zegt hoor, absoluut, maar soms doet het nog zeer.
