Overig
alle pijlers
Napraattopic deel 39
maandag 19 oktober 2015 om 12:14
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:58
quote:-RoseRed- schreef op 24 oktober 2015 @ 21:51:
[...]
Bij mij werd er na de geboorte gezegd dat ik ook aan mijzelf moest denken, dat de kleine goed verzorgd werd. Het was toen een zware tijd, de zwangerschap en geboorte.
Maar ik heb het over ruim 25 jaar terug.
Ja, dat zeggen ze hier in het ziekenhuis ook nog steeds. Ik heb alleen niet geluisterd, omdat ik bij mijn zoon wilde zijn. Alleen de eerste dagen lukte het echt niet om ook bij hem te slapen.
Daarom troost ik dat kleine meisje ook af en toe. Ik denk dat ik dat zelf ook fijn zou vinden, als een andere moeder dat bij mijn zoon had gedaan als ik er niet was.
Thx allen. Uiteindelijk komt alles wel goed.
[...]
Bij mij werd er na de geboorte gezegd dat ik ook aan mijzelf moest denken, dat de kleine goed verzorgd werd. Het was toen een zware tijd, de zwangerschap en geboorte.
Maar ik heb het over ruim 25 jaar terug.
Ja, dat zeggen ze hier in het ziekenhuis ook nog steeds. Ik heb alleen niet geluisterd, omdat ik bij mijn zoon wilde zijn. Alleen de eerste dagen lukte het echt niet om ook bij hem te slapen.
Daarom troost ik dat kleine meisje ook af en toe. Ik denk dat ik dat zelf ook fijn zou vinden, als een andere moeder dat bij mijn zoon had gedaan als ik er niet was.
Thx allen. Uiteindelijk komt alles wel goed.
zaterdag 24 oktober 2015 om 22:21
quote:Bloes schreef op 24 oktober 2015 @ 21:16:
[...]
Aangeboren afwijking aan zijn darmen. Operatie was heftig, maar wel geslaagd. Inmiddels is hij van bijna alle snoertjes en infusen af, dus nu verder herstellen. Het gaat steeds beter. Nou, da's geen kattenpis zeg. Dikke knuffel dan maar, helpt geen moer maar toch
[...]
Aangeboren afwijking aan zijn darmen. Operatie was heftig, maar wel geslaagd. Inmiddels is hij van bijna alle snoertjes en infusen af, dus nu verder herstellen. Het gaat steeds beter. Nou, da's geen kattenpis zeg. Dikke knuffel dan maar, helpt geen moer maar toch
Je bent zelf een theepot
zaterdag 24 oktober 2015 om 22:29
quote:Bloes schreef op 24 oktober 2015 @ 21:45:
[...]
Ik heb de eerste 6 dagen van mijn zoons leven niet bij hem kunnen slapen. Maar verder was ik er, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat, op een kruk naast zijn bed (met hechtingen). En ik voel me nog steeds schuldig dat ik er niet de hele tijd voor hem was. Deze moeder kan misschien niet bij haar kind slapen, maar zelfs niet langs komen...? Ik vind het echt te bizar voor woorden.
Bloes, niet oordelen, je weet niet wat er is.
Jouw kind zijn jouw zorgen nu en die zorgen zijn ( er )genoeg. Voor dat meiske wordt óók gezorgd, alleen niet door haar ouders nu.
[...]
Ik heb de eerste 6 dagen van mijn zoons leven niet bij hem kunnen slapen. Maar verder was ik er, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat, op een kruk naast zijn bed (met hechtingen). En ik voel me nog steeds schuldig dat ik er niet de hele tijd voor hem was. Deze moeder kan misschien niet bij haar kind slapen, maar zelfs niet langs komen...? Ik vind het echt te bizar voor woorden.
Bloes, niet oordelen, je weet niet wat er is.
Jouw kind zijn jouw zorgen nu en die zorgen zijn ( er )genoeg. Voor dat meiske wordt óók gezorgd, alleen niet door haar ouders nu.
Je bent zelf een theepot
zaterdag 24 oktober 2015 om 22:30
zaterdag 24 oktober 2015 om 23:05
quote:SuzanneSuus schreef op 24 oktober 2015 @ 22:56:
[...]
Logisch, je moederhart spreekt. Maar er kunnen ook niet asociale redenen zijn, om het gevoel maar een naam te geven.
Dat is denk ik ook wel zo. Als ik erover nadenk: dat kleine meisje zo alleen in bed zien liggen en horen huilen, maakt me vooral angstig, want lag mijn zoontje er ook zo bij toen ik er niet was?
Er is, kortom, nog een hoop te verwerken...
[...]
Logisch, je moederhart spreekt. Maar er kunnen ook niet asociale redenen zijn, om het gevoel maar een naam te geven.
Dat is denk ik ook wel zo. Als ik erover nadenk: dat kleine meisje zo alleen in bed zien liggen en horen huilen, maakt me vooral angstig, want lag mijn zoontje er ook zo bij toen ik er niet was?
Er is, kortom, nog een hoop te verwerken...
zaterdag 24 oktober 2015 om 23:12
quote:Bloes schreef op 24 oktober 2015 @ 23:05:
[...]
Dat is denk ik ook wel zo. Als ik erover nadenk: dat kleine meisje zo alleen in bed zien liggen en horen huilen, maakt me vooral angstig, want lag mijn zoontje er ook zo bij toen ik er niet was?
Er is, kortom, nog een hoop te verwerken...
[...]
Dat is denk ik ook wel zo. Als ik erover nadenk: dat kleine meisje zo alleen in bed zien liggen en horen huilen, maakt me vooral angstig, want lag mijn zoontje er ook zo bij toen ik er niet was?
Er is, kortom, nog een hoop te verwerken...
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
zaterdag 24 oktober 2015 om 23:38
quote:Bloes schreef op 24 oktober 2015 @ 23:05:
[...]
Dat is denk ik ook wel zo. Als ik erover nadenk: dat kleine meisje zo alleen in bed zien liggen en horen huilen, maakt me vooral angstig, want lag mijn zoontje er ook zo bij toen ik er niet was?
Er is, kortom, nog een hoop te verwerken...
Ja en nee
Ik hoop dat jullie als ouders begeleiding krijgen in dit proces, naast alle specifieke zorgen.
Jij hebt deze vragen/zirgen nu dus ik zou dat gewoon morgen eens ter sprake brengen. Zeg het maar gewoon, is heel logisch. Doen!
Kans dat er praatgroepen zijn voor gelijkgestemden bijv, krop het vooral niet op. Stel je vragen.
Dit zijn grote stressoren voor jullie Bloes maar houd het ook klein/bij jezelf. Nogmaals, jullie kind, jullie zorgen.
( de moeder kan bijv erg ziek zijn geworden..je weet het niet hè?)
[...]
Dat is denk ik ook wel zo. Als ik erover nadenk: dat kleine meisje zo alleen in bed zien liggen en horen huilen, maakt me vooral angstig, want lag mijn zoontje er ook zo bij toen ik er niet was?
Er is, kortom, nog een hoop te verwerken...
Ja en nee
Ik hoop dat jullie als ouders begeleiding krijgen in dit proces, naast alle specifieke zorgen.
Jij hebt deze vragen/zirgen nu dus ik zou dat gewoon morgen eens ter sprake brengen. Zeg het maar gewoon, is heel logisch. Doen!
Kans dat er praatgroepen zijn voor gelijkgestemden bijv, krop het vooral niet op. Stel je vragen.
Dit zijn grote stressoren voor jullie Bloes maar houd het ook klein/bij jezelf. Nogmaals, jullie kind, jullie zorgen.
( de moeder kan bijv erg ziek zijn geworden..je weet het niet hè?)
Je bent zelf een theepot
zaterdag 24 oktober 2015 om 23:52
Bloes, wat een narigheid.
Bah.
Even ter relativering: mijn kind heeft de eerste ruim 9 weken van zijn leven in het ziekenhuis doorgebracht. Na een week mocht ik hem voor het eerst vasthouden. Na 5 dagen was ik zelf thuis, en hij in het ziekenhuis. Ronald mcdonald was geen optie toen. Nog een kind thuis, eignelijk ook nog een baby, man moest gewoon werken, want niet werken was geen geld (uitzendbaan) en ik was herstellende van een maand ziekenhuisopname (en man had die maand al veel vrij gehad ivm zorg voor andere kind) voor iets dat geen kattenpis was, en een keizersnede.
Dus er zijn dagen geweest dat ik niet naar mijn kind kon. Omdat mijn andere kind me nodig had, ik zelf te ziek was, ik geen vervoer had en het ziekenhuis 1,5 uur rijden verderop was, mijn man moest werken, enz.
Misschien dan andere ouders zich dan ook wel afgevraagd hebben waarom dat kindje daar geen bezoek had die dag, en mijn hart brak. Maar soms is het wat het is. Je kunt geen ijzer met handen breken.
Het blijft ellendig, zo'n ziekenhuisperiode. Ik hoop dat je het kunt verwerken. Het komt echt goed, maar het heeft tijd nodig.
Bah.
Even ter relativering: mijn kind heeft de eerste ruim 9 weken van zijn leven in het ziekenhuis doorgebracht. Na een week mocht ik hem voor het eerst vasthouden. Na 5 dagen was ik zelf thuis, en hij in het ziekenhuis. Ronald mcdonald was geen optie toen. Nog een kind thuis, eignelijk ook nog een baby, man moest gewoon werken, want niet werken was geen geld (uitzendbaan) en ik was herstellende van een maand ziekenhuisopname (en man had die maand al veel vrij gehad ivm zorg voor andere kind) voor iets dat geen kattenpis was, en een keizersnede.
Dus er zijn dagen geweest dat ik niet naar mijn kind kon. Omdat mijn andere kind me nodig had, ik zelf te ziek was, ik geen vervoer had en het ziekenhuis 1,5 uur rijden verderop was, mijn man moest werken, enz.
Misschien dan andere ouders zich dan ook wel afgevraagd hebben waarom dat kindje daar geen bezoek had die dag, en mijn hart brak. Maar soms is het wat het is. Je kunt geen ijzer met handen breken.
Het blijft ellendig, zo'n ziekenhuisperiode. Ik hoop dat je het kunt verwerken. Het komt echt goed, maar het heeft tijd nodig.
zondag 25 oktober 2015 om 00:33
quote:Sid-returns schreef op 25 oktober 2015 @ 00:27:
Het is goedgekomen hoor Eitje. Maar oh, ik heb me de ogen uit het hoofd gehuild toen, als ik een dag niet kon, of alleen man kon gaan.
Bloes, ik hoop dat voor jullie het eind in zicht is qua ziekenhuis. Zo naar, zo'n hummel. Sterkte. Zijn de vooruitzichten goed?Ik kan het me zo goed voorstellen sid. Gelukkig is alles helemaal goed gekomen, maar wat lijkt het me ontzettend rot om zo een periode door te maken!
Het is goedgekomen hoor Eitje. Maar oh, ik heb me de ogen uit het hoofd gehuild toen, als ik een dag niet kon, of alleen man kon gaan.
Bloes, ik hoop dat voor jullie het eind in zicht is qua ziekenhuis. Zo naar, zo'n hummel. Sterkte. Zijn de vooruitzichten goed?Ik kan het me zo goed voorstellen sid. Gelukkig is alles helemaal goed gekomen, maar wat lijkt het me ontzettend rot om zo een periode door te maken!
zondag 25 oktober 2015 om 07:07
quote:Amaqanda schreef op 25 oktober 2015 @ 00:21:
Ook voor sid een
Hier een hel van een bevalling, maar alles wonder boven wonder goed afgelopen. Zet het wel weer even in perspectief zo.
Mijn bevalling was dan weer een eitje.
De vooruitzichten zijn goed gelukkig. Er moet nog wel een hoop gebeuren (inclusief voor ons vooral belastende handelingen), maar uiteindelijk wordt het bijna of misschien zelfs helemaal normaal.
Vanochtend dronk hij zijn fles weer helemaal leeg! Inclusief oorlog, omdat ik hem tussendoor liet boeren (en dus de fles uit zijn mond haalde). Het gaat dus echt de goede kant op.
Ook voor sid een
Hier een hel van een bevalling, maar alles wonder boven wonder goed afgelopen. Zet het wel weer even in perspectief zo.
Mijn bevalling was dan weer een eitje.
De vooruitzichten zijn goed gelukkig. Er moet nog wel een hoop gebeuren (inclusief voor ons vooral belastende handelingen), maar uiteindelijk wordt het bijna of misschien zelfs helemaal normaal.
Vanochtend dronk hij zijn fles weer helemaal leeg! Inclusief oorlog, omdat ik hem tussendoor liet boeren (en dus de fles uit zijn mond haalde). Het gaat dus echt de goede kant op.
zondag 25 oktober 2015 om 07:37
Bloes
Hier slechts een weekje voor iets relatiefs 'lichts' pasgeborene in zh gehad. Ik vond mezelf precies 10 minuten heel zielig en toen op zo'n afdeling gelijk afgeleerd.
Wat sneu he al die kindjes daar.
Ook daar dat gevoel als er zo'n ander kindje ontroostbaar lag. Maar wat een Super personeel werkte daar zeg.
En er was daar een kindje waar de hele week niemand voor kwam. De zuster kreeg tranen toen ze mij er met een andere moeder over hoorde praten.
Je weet niet wat er speelt.
Hier slechts een weekje voor iets relatiefs 'lichts' pasgeborene in zh gehad. Ik vond mezelf precies 10 minuten heel zielig en toen op zo'n afdeling gelijk afgeleerd.
Wat sneu he al die kindjes daar.
Ook daar dat gevoel als er zo'n ander kindje ontroostbaar lag. Maar wat een Super personeel werkte daar zeg.
En er was daar een kindje waar de hele week niemand voor kwam. De zuster kreeg tranen toen ze mij er met een andere moeder over hoorde praten.
Je weet niet wat er speelt.
