Overig
alle pijlers
Napraattopic deel 39
maandag 19 oktober 2015 om 12:14
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
Hier wordt voor u gewerkt.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:16
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:17
:
[...]
Aangeboren afwijking aan zijn darmen. Operatie was heftig, maar wel geslaagd. Inmiddels is hij van bijna alle snoertjes en infusen af, dus nu verder herstellen. Het gaat steeds beter.
Jeetje Bloes, heftig hoor.
Zijn de vooruitzichten gunstig?
'Alle ellende op de wereld wordt veroorzaakt doordat mensen niet gewoon thuis kunnen blijven' Blaise Pascal.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:19
Oh bah wat naar, zo'n kleintje nog. Maar wel fantastisch dat de operatie geslaagd is en baby weer bijna draadloos!:
[...]
Aangeboren afwijking aan zijn darmen. Operatie was heftig, maar wel geslaagd. Inmiddels is hij van bijna alle snoertjes en infusen af, dus nu verder herstellen. Het gaat steeds beter.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:20
Zorgen: ja. Enorm. Nog geen roze wolk gehad, tijdens de zwangerschap ook niet, dat was ook al ellende. Maar we slaan ons er wel doorheen (nog een paar operaties te gaan...).
Er ligt een meisje van nog geen 40 weken op zoontjes kamer en daar is de hele dag geen bezoek voor geweest. Geen moeder, geen vader, geen oma... niemand. Ik weet dat ze er zijn, want ik heb ze eerder gezien. Ze bleven toen een uurtje. Dát is pas verdrietig. Haar troost ik dus ook maar, zoveel als ik kan...
Morgen komt later en gisteren is alweer weg.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:23
Jeetje, ik weet nog dat je vertelde dat je zwanger was, heel blij. Erg jammer dat het allemaal niet voorspoedig verloopt. Gelukkig dat de vooruitzichten nu wel gunstig zijn. Hopelijk mag je je zoon dan snel mee naar huis nemen en komt het helemaal goed met hem.
En dat meisje, wat ontzettend verdrietig zeg, zo'n hummeltje, zo alleen in het ziekenhuis. Daar krijg ik een brok van in mijn keel.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:25
Ja, je weet natuurlijk niet wat er speelt, dus ik probeer niet te oordelen. Maar moeder leek, lichamelijk, in prima conditie. Baby is geopereerd, nog geen week oud. Dan laat je je kindje toch niet alleen? Zeker niet zo lang (nu al meer dan 24 uur). Mijn hart breekt steeds als ik haar zie liggen en zeker als ze huilt. Zó zielig.
Morgen komt later en gisteren is alweer weg.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:29
Ik kan me er niets bij voorstellen. Zelfs mijn 12 jarige lummel zou ik niet alleen laten.:
[...]
Ja, je weet natuurlijk niet wat er speelt, dus ik probeer niet te oordelen. Maar moeder leek, lichamelijk, in prima conditie. Baby is geopereerd, nog geen week oud. Dan laat je je kindje toch niet alleen? Zeker niet zo lang (nu al meer dan 24 uur). Mijn hart breekt steeds als ik haar zie liggen en zeker als ze huilt. Zó zielig.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:45
Ik heb de eerste 6 dagen van mijn zoons leven niet bij hem kunnen slapen. Maar verder was ik er, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat, op een kruk naast zijn bed (met hechtingen). En ik voel me nog steeds schuldig dat ik er niet de hele tijd voor hem was. Deze moeder kan misschien niet bij haar kind slapen, maar zelfs niet langs komen...? Ik vind het echt te bizar voor woorden.
Morgen komt later en gisteren is alweer weg.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:49
Oh gatver. Ik had je na al die ellende zo graag een mooie roze wolk gegund joh
. En wat zielig zeg voor dat andere kindje. Zulke ouders snap ik echt niet he. Ik voelde me al een onmens als ik zoon even alleen liet om te eten. En die was toch al tien en snapte prima dat eten nou eenmaal ook moest gebeuren.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:51
:
[...]
Ik heb de eerste 6 dagen van mijn zoons leven niet bij hem kunnen slapen. Maar verder was ik er, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat, op een kruk naast zijn bed (met hechtingen). En ik voel me nog steeds schuldig dat ik er niet de hele tijd voor hem was. Deze moeder kan misschien niet bij haar kind slapen, maar zelfs niet langs komen...? Ik vind het echt te bizar voor woorden.
Bij mij werd er na de geboorte gezegd dat ik ook aan mijzelf moest denken, dat de kleine goed verzorgd werd. Het was toen een zware tijd, de zwangerschap en geboorte.
Maar ik heb het over ruim 25 jaar terug.
zaterdag 24 oktober 2015 om 21:56
