Psyche
alle pijlers
Ik mis cultuur
dinsdag 1 december 2015 om 22:08
Sinds mijn moeder is overleden mis ik de surinaamse cultuur. Ik heb mijn oma die is surinaams maar die is oud ik mis het eten ik mis de gezelligheid ik mis de overvolle huis. ik was 11 toen mijn moeder overleed. En ik heb voor de rest niks meer mee gekregen. Ik ben een beetje emo en ik schrijf dit van me af.
woensdag 2 december 2015 om 00:45
quote:LunaLoona schreef op 02 december 2015 @ 00:41:
[...]
Gewoon doen, hoor! (Die opmerkingen en grapjes maken) Dat went vanzelf... En het hoort bij jou en het gezin waar je uit komt, dat is ook belangrijk, toch?Het heeft niet zoveel zin om te doen, want niemand begrijpt dan wat ik zeg. En vaak is het met dergelijke opmerkingen zo dat als je moet uitleggen wat het betekent, dat het dan sowieso nergens meer op slaat. Natuurlijk flapt er weleens automatisch zo'n soort uitdrukking uit, maar dat drukt me dan eigenlijk alleen maar meer met mijn neus op de feiten dat dat deel van mijn leven, die vanzelfsprekendheid, gestorven is met mijn moeder.
[...]
Gewoon doen, hoor! (Die opmerkingen en grapjes maken) Dat went vanzelf... En het hoort bij jou en het gezin waar je uit komt, dat is ook belangrijk, toch?Het heeft niet zoveel zin om te doen, want niemand begrijpt dan wat ik zeg. En vaak is het met dergelijke opmerkingen zo dat als je moet uitleggen wat het betekent, dat het dan sowieso nergens meer op slaat. Natuurlijk flapt er weleens automatisch zo'n soort uitdrukking uit, maar dat drukt me dan eigenlijk alleen maar meer met mijn neus op de feiten dat dat deel van mijn leven, die vanzelfsprekendheid, gestorven is met mijn moeder.
Am Yisrael Chai!
woensdag 2 december 2015 om 01:02
quote:Chiefseattle schreef op 01 december 2015 @ 23:37:
O ja, je deed emdr, vergeten. Het is wel zo dat niet iedereen wat aan emdr heeft maar ik denk dat het voor jou nog te vroeg is om dat te zeggen. Je wordt er wel moe van, ik denk wel dat dat een teken is dat het iets met je doet. Heb je veel dromen? Ik heb zelf geen ervaring met emdr, wel van mensen erover gehoord die het hebben gehad, die zijn tussen wisselend laaiend enthousiast en dat het niks voor ze deed. Misschien moet je nog iets meer geduld hebben?In het begin is het zwaar, ik zit op een stoel en moet beelden nare beelden naar voren halen en dan een vinger volgen dan wordt het gevoel minder. Zo werkt emdr. Je kan ook piepjes doen dan krijg je een koptelefoon op. Aan het einde van de behandeling voel je minder emotie bij een flashback. Ik heb heel erg last van nachtmerries en flashbacks/ herbelevingen dissociaties misschien dat ik daarom niet durf te slapen en ik ben erg gespannen.
O ja, je deed emdr, vergeten. Het is wel zo dat niet iedereen wat aan emdr heeft maar ik denk dat het voor jou nog te vroeg is om dat te zeggen. Je wordt er wel moe van, ik denk wel dat dat een teken is dat het iets met je doet. Heb je veel dromen? Ik heb zelf geen ervaring met emdr, wel van mensen erover gehoord die het hebben gehad, die zijn tussen wisselend laaiend enthousiast en dat het niks voor ze deed. Misschien moet je nog iets meer geduld hebben?In het begin is het zwaar, ik zit op een stoel en moet beelden nare beelden naar voren halen en dan een vinger volgen dan wordt het gevoel minder. Zo werkt emdr. Je kan ook piepjes doen dan krijg je een koptelefoon op. Aan het einde van de behandeling voel je minder emotie bij een flashback. Ik heb heel erg last van nachtmerries en flashbacks/ herbelevingen dissociaties misschien dat ik daarom niet durf te slapen en ik ben erg gespannen.
woensdag 2 december 2015 om 01:05
quote:Ttass28 schreef op 02 december 2015 @ 01:02:
[...]
In het begin is het zwaar, ik zit op een stoel en moet beelden nare beelden naar voren halen en dan een vinger volgen dan wordt het gevoel minder. Zo werkt emdr. Je kan ook piepjes doen dan krijg je een koptelefoon op. Aan het einde van de behandeling voel je minder emotie bij een flashback. Ik heb heel erg last van nachtmerries en flashbacks/ herbelevingen dissociaties misschien dat ik daarom niet durf te slapen en ik ben erg gespannen.Huh? Ik las toch hele andere reacties van jou, niet?
[...]
In het begin is het zwaar, ik zit op een stoel en moet beelden nare beelden naar voren halen en dan een vinger volgen dan wordt het gevoel minder. Zo werkt emdr. Je kan ook piepjes doen dan krijg je een koptelefoon op. Aan het einde van de behandeling voel je minder emotie bij een flashback. Ik heb heel erg last van nachtmerries en flashbacks/ herbelevingen dissociaties misschien dat ik daarom niet durf te slapen en ik ben erg gespannen.Huh? Ik las toch hele andere reacties van jou, niet?
I don't care what is written about me so long as it isn't true.
woensdag 2 december 2015 om 01:09
quote:DorothyParker schreef op 02 december 2015 @ 01:05:
[...]
Huh? Ik las toch hele andere reacties van jou, niet?Wat voor reacties dit is precies hoe een emdr sessie gaat? Ik begrijp niet waar je naar toe wil dorothy ik heb geen zin en geen behoefte in negativiteit heb ik op dit moment geen puf voor.
[...]
Huh? Ik las toch hele andere reacties van jou, niet?Wat voor reacties dit is precies hoe een emdr sessie gaat? Ik begrijp niet waar je naar toe wil dorothy ik heb geen zin en geen behoefte in negativiteit heb ik op dit moment geen puf voor.
woensdag 2 december 2015 om 01:12
quote:DorothyParker schreef op 02 december 2015 @ 01:05:
[...]
Huh? Ik las toch hele andere reacties van jou, niet?
Waarom reageer je steeds zo off topic? Vragen wat het nut is, hoe de therapie gaat, en dan deze opmerking, daar gaat het topic toch niet over?
@Tas: ik kan me niet voorstellen hoe het is om je moeder zo te moeten missen. Je geeft in je OP aan dat je voor je gevoel weinig mee hebt gekregen. Maar die eerste 11 jaren heb je zo ontzettend veel geleerd van haar, alleen zijn dat niet altijd dingen waar je je bewust van bent. Maar er zullen zoveel waarden zijn, gewoontes, overtuigingen die je van haar hebt geleerd. Maar het belangrijkste dat je moeder je heeft meegegeven, dat ben je zelf. En dat is veel meer dan koken, tradities e.d.!
[...]
Huh? Ik las toch hele andere reacties van jou, niet?
Waarom reageer je steeds zo off topic? Vragen wat het nut is, hoe de therapie gaat, en dan deze opmerking, daar gaat het topic toch niet over?
@Tas: ik kan me niet voorstellen hoe het is om je moeder zo te moeten missen. Je geeft in je OP aan dat je voor je gevoel weinig mee hebt gekregen. Maar die eerste 11 jaren heb je zo ontzettend veel geleerd van haar, alleen zijn dat niet altijd dingen waar je je bewust van bent. Maar er zullen zoveel waarden zijn, gewoontes, overtuigingen die je van haar hebt geleerd. Maar het belangrijkste dat je moeder je heeft meegegeven, dat ben je zelf. En dat is veel meer dan koken, tradities e.d.!
Tjezus, wat vals
woensdag 2 december 2015 om 01:20
woensdag 2 december 2015 om 01:21
quote:MevrouwJack schreef op 02 december 2015 @ 01:12:
[...]
Waarom reageer je steeds zo off topic? Vragen wat het nut is, hoe de therapie gaat, en dan deze opmerking, daar gaat het topic toch niet over?
@Tas: ik kan me niet voorstellen hoe het is om je moeder zo te moeten missen. Je geeft in je OP aan dat je voor je gevoel weinig mee hebt gekregen. Maar die eerste 11 jaren heb je zo ontzettend veel geleerd van haar, alleen zijn dat niet altijd dingen waar je je bewust van bent. Maar er zullen zoveel waarden zijn, gewoontes, overtuigingen die je van haar hebt geleerd. Maar het belangrijkste dat je moeder je heeft meegegeven, dat ben je zelf. En dat is veel meer dan koken, tradities e.d.!Zeker mevrouw Jack thanks
[...]
Waarom reageer je steeds zo off topic? Vragen wat het nut is, hoe de therapie gaat, en dan deze opmerking, daar gaat het topic toch niet over?
@Tas: ik kan me niet voorstellen hoe het is om je moeder zo te moeten missen. Je geeft in je OP aan dat je voor je gevoel weinig mee hebt gekregen. Maar die eerste 11 jaren heb je zo ontzettend veel geleerd van haar, alleen zijn dat niet altijd dingen waar je je bewust van bent. Maar er zullen zoveel waarden zijn, gewoontes, overtuigingen die je van haar hebt geleerd. Maar het belangrijkste dat je moeder je heeft meegegeven, dat ben je zelf. En dat is veel meer dan koken, tradities e.d.!Zeker mevrouw Jack thanks
woensdag 2 december 2015 om 01:24
quote:Chiefseattle schreef op 02 december 2015 @ 01:21:
Heb je de diagnose ptss dan, als ik vragen mag? Als je het over flashbacks en herbelevingen hebt, kan dat bijna niet anders, lijkt mij. Daar draait ptss om namelijk. Heb je ook triggers? En denk je niet dat aanvullende gesprekstherapie nuttig zou kunnen zijn?Goed geraden chief ja ik heb last van post traumatische stressstoornis. Ik heb 1x emdr en 1x gesprek met psycholoog.
Heb je de diagnose ptss dan, als ik vragen mag? Als je het over flashbacks en herbelevingen hebt, kan dat bijna niet anders, lijkt mij. Daar draait ptss om namelijk. Heb je ook triggers? En denk je niet dat aanvullende gesprekstherapie nuttig zou kunnen zijn?Goed geraden chief ja ik heb last van post traumatische stressstoornis. Ik heb 1x emdr en 1x gesprek met psycholoog.
woensdag 2 december 2015 om 01:32
Je moeder missen is een van de moeilijkste dingen die er zijn in het leven, als je het mij vraagt. Helemaal als je je moeder al zo jong moet missen als jij. Heb je ook niet recent je vader verloren, met wie je niet zo'n erg goede verhouding had?
Dan is het heel begrijpelijk dat het gemis van je moeder je nu extra achtervolgt, Tas.
Iemand vroeg het hier al, heb je ooit echt kunnen/mogen rouwen om het verlies van je moeder?
Ik kan je niet echt goede raad geven, maar ik wil je wel sterkte wensen. Of eigenlijk is dat best een rare uitdrukking nu, in dit verband. Misschien wil ik je wel kwetsbaarheid wensen - of eigenlijk vooral: de kracht wensen om je kwetsbaarheid te mogen voelen en erkennen.
Ik hoop dat je, als je onder ogen durft te zien dat je je moeder mist en dat dat beslist geen schande is, heel veel kunt reconstrueren van hoe je moeder was en hoe zij de dingen deed. Misschien, ik hoop het van harte, kan je dan ook reconstrueren hoe zij haar pom maakte, en hopelijk nog vele andere dingen. Zodat je hopelijk uiteindelijk weer een volledig beeld krijgt van hoe je moeder was, wat ze deed en hoe ze het deed - dan kan je ook goed kiezen welke eigenschappen en vaardigheden van haar je wel en niet zelf wilt en kunt overnemen. (Ik moet dan altijd aan dat mooie liedje van Karin Bloemen denken, over de dag waarop je moeder sterft, en dat je later hoopt dat je haar mooie kanten hebt geërfd maar liever niet de kattige, de schooljuffrouwerige).
Dan is het heel begrijpelijk dat het gemis van je moeder je nu extra achtervolgt, Tas.
Iemand vroeg het hier al, heb je ooit echt kunnen/mogen rouwen om het verlies van je moeder?
Ik kan je niet echt goede raad geven, maar ik wil je wel sterkte wensen. Of eigenlijk is dat best een rare uitdrukking nu, in dit verband. Misschien wil ik je wel kwetsbaarheid wensen - of eigenlijk vooral: de kracht wensen om je kwetsbaarheid te mogen voelen en erkennen.
Ik hoop dat je, als je onder ogen durft te zien dat je je moeder mist en dat dat beslist geen schande is, heel veel kunt reconstrueren van hoe je moeder was en hoe zij de dingen deed. Misschien, ik hoop het van harte, kan je dan ook reconstrueren hoe zij haar pom maakte, en hopelijk nog vele andere dingen. Zodat je hopelijk uiteindelijk weer een volledig beeld krijgt van hoe je moeder was, wat ze deed en hoe ze het deed - dan kan je ook goed kiezen welke eigenschappen en vaardigheden van haar je wel en niet zelf wilt en kunt overnemen. (Ik moet dan altijd aan dat mooie liedje van Karin Bloemen denken, over de dag waarop je moeder sterft, en dat je later hoopt dat je haar mooie kanten hebt geërfd maar liever niet de kattige, de schooljuffrouwerige).
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
woensdag 2 december 2015 om 01:33
woensdag 2 december 2015 om 01:38
quote:Dana schreef op 02 december 2015 @ 01:32:
Je moeder missen is een van de moeilijkste dingen die er zijn in het leven, als je het mij vraagt. Helemaal als je je moeder al zo jong moet missen als jij. Heb je ook niet recent je vader verloren, met wie je niet zo'n erg goede verhouding had?
Dan is het heel begrijpelijk dat het gemis van je moeder je nu extra achtervolgt, Tas.
Iemand vroeg het hier al, heb je ooit echt kunnen/mogen rouwen om het verlies van je moeder?
Ik kan je niet echt goede raad geven, maar ik wil je wel sterkte wensen. Of eigenlijk is dat best een rare uitdrukking nu, in dit verband. Misschien wil ik je wel kwetsbaarheid wensen - of eigenlijk vooral: de kracht wensen om je kwetsbaarheid te mogen voelen en erkennen.
Ik hoop dat je, als je onder ogen durft te zien dat je je moeder mist en dat dat beslist geen schande is, heel veel kunt reconstrueren van hoe je moeder was en hoe zij de dingen deed. Misschien, ik hoop het van harte, kan je dan ook reconstrueren hoe zij haar pom maakte, en hopelijk nog vele andere dingen. Zodat je hopelijk uiteindelijk weer een volledig beeld krijgt van hoe je moeder was, wat ze deed en hoe ze het deed - dan kan je ook goed kiezen welke eigenschappen en vaardigheden van haar je wel en niet zelf wilt en kunt overnemen. (Ik moet dan altijd aan dat mooie liedje van Karin Bloemen denken, over de dag waarop je moeder sterft, en dat je later hoopt dat je haar mooie kanten hebt geërfd maar liever niet de kattige, de schooljuffrouwerige).http://youtu.be/G6hPHLNZPj4
Dit nummer van Karin Bloemen.
Je moeder missen is een van de moeilijkste dingen die er zijn in het leven, als je het mij vraagt. Helemaal als je je moeder al zo jong moet missen als jij. Heb je ook niet recent je vader verloren, met wie je niet zo'n erg goede verhouding had?
Dan is het heel begrijpelijk dat het gemis van je moeder je nu extra achtervolgt, Tas.
Iemand vroeg het hier al, heb je ooit echt kunnen/mogen rouwen om het verlies van je moeder?
Ik kan je niet echt goede raad geven, maar ik wil je wel sterkte wensen. Of eigenlijk is dat best een rare uitdrukking nu, in dit verband. Misschien wil ik je wel kwetsbaarheid wensen - of eigenlijk vooral: de kracht wensen om je kwetsbaarheid te mogen voelen en erkennen.
Ik hoop dat je, als je onder ogen durft te zien dat je je moeder mist en dat dat beslist geen schande is, heel veel kunt reconstrueren van hoe je moeder was en hoe zij de dingen deed. Misschien, ik hoop het van harte, kan je dan ook reconstrueren hoe zij haar pom maakte, en hopelijk nog vele andere dingen. Zodat je hopelijk uiteindelijk weer een volledig beeld krijgt van hoe je moeder was, wat ze deed en hoe ze het deed - dan kan je ook goed kiezen welke eigenschappen en vaardigheden van haar je wel en niet zelf wilt en kunt overnemen. (Ik moet dan altijd aan dat mooie liedje van Karin Bloemen denken, over de dag waarop je moeder sterft, en dat je later hoopt dat je haar mooie kanten hebt geërfd maar liever niet de kattige, de schooljuffrouwerige).http://youtu.be/G6hPHLNZPj4
Dit nummer van Karin Bloemen.
woensdag 2 december 2015 om 01:39
quote:DorothyParker schreef op 02 december 2015 @ 01:33:
[...]
En dat is het?
Daarom sta jij te juichen?
Wat is er toch met jou aan de hand?
Je reageert de laatste weken zo onaardig en cynisch op mensen. Zo ken ik je helemaal niet.
Dit is misschien niet het topic om daarover te praten (dit is immers Tas' topic), maar wil je er misschien in napraat iets over zeggen wat er met je is?
[...]
En dat is het?
Daarom sta jij te juichen?
Wat is er toch met jou aan de hand?
Je reageert de laatste weken zo onaardig en cynisch op mensen. Zo ken ik je helemaal niet.
Dit is misschien niet het topic om daarover te praten (dit is immers Tas' topic), maar wil je er misschien in napraat iets over zeggen wat er met je is?
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
woensdag 2 december 2015 om 01:42
quote:Ttass28 schreef op 02 december 2015 @ 01:38:
[...]
http://youtu.be/G6hPHLNZPj4
Dit nummer van Karin Bloemen.Ah, je kent het. Ik durf het even niet aan te klikken. Moet er altijd heel hard van huilen, en dat komt me nu even niet zo goed uit.
[...]
http://youtu.be/G6hPHLNZPj4
Dit nummer van Karin Bloemen.Ah, je kent het. Ik durf het even niet aan te klikken. Moet er altijd heel hard van huilen, en dat komt me nu even niet zo goed uit.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
woensdag 2 december 2015 om 01:47
Ik heb dezelfde diagnose dus ik kan je wel vertellen dat ik met de jaren ontzettend vooruit gegaan ben. Ik weet niet of je de chronische versie hebt maar niet wanhopen als dat zo is. Je kunt iig veel bereiken, zeker met emdr. Er was een ptss topic maar ik geloof dat daar niet meer in geschreven wordt. Je kunt ook zelf een ptss topic openen want ptss is nogal complex en de klachten zijn divers. Dan kun je zien wat anderen hebben gedaan om een prettiger, leefbaarder leven te krijgen. Kan erg prettig zijn, ik heb er ook in meegeschreven een tijd en het is fijn als je veel dingen herkent en het erover kan hebben met mensen die het ook hebben. Voelt minder alleen.
Heb je last van triggers gevolgd door angstaanvallen? Meestal wel bij ptss. Ik heb mijn eigen truukjes bedacht om minder last te hebben van de invloed die angst op me kan hebben. Maar ga jij eerst verder met emdr en therapie want het is belangrijk om de basis door professionals te laten doen. Het is bepaald geen makkelijke stoornis, maar mensen kunnen er vanaf komen. Tegenwoordig wel. Nu heb ik nauwelijks nog last van triggers, angstaanvallen en paniekaanvallen, dat was 20 jaar geleden wel anders. Ik heb alleen al heel lang ptss, van kindsafaan, en omdat ik heel lang niet behandeld rond heb gelopen, is er bij mij minder aan te doen dan bij jou. Iedereen is weer anders, vergeet dat niet, dus kijk niet ook niet teveel naar hoe anderen het doen want dat zegt niet zoveel over jou. Wel kan het helpen om tips te krijgen over therapievormen ed, een eigen topic erover. In die therapie stuit je namelijk soms ook op dingen en die kun je dan met lotgenoten bespreken.
Heb je last van triggers gevolgd door angstaanvallen? Meestal wel bij ptss. Ik heb mijn eigen truukjes bedacht om minder last te hebben van de invloed die angst op me kan hebben. Maar ga jij eerst verder met emdr en therapie want het is belangrijk om de basis door professionals te laten doen. Het is bepaald geen makkelijke stoornis, maar mensen kunnen er vanaf komen. Tegenwoordig wel. Nu heb ik nauwelijks nog last van triggers, angstaanvallen en paniekaanvallen, dat was 20 jaar geleden wel anders. Ik heb alleen al heel lang ptss, van kindsafaan, en omdat ik heel lang niet behandeld rond heb gelopen, is er bij mij minder aan te doen dan bij jou. Iedereen is weer anders, vergeet dat niet, dus kijk niet ook niet teveel naar hoe anderen het doen want dat zegt niet zoveel over jou. Wel kan het helpen om tips te krijgen over therapievormen ed, een eigen topic erover. In die therapie stuit je namelijk soms ook op dingen en die kun je dan met lotgenoten bespreken.
woensdag 2 december 2015 om 01:51
quote:Ttass28 schreef op 02 december 2015 @ 01:45:
[...]
Ik ook maar ik ben in de stemming ervoor.
Dat is soms ook weleens goed, toch?
Ik moet zo gaan slapen, dus ik doe even niet met je mee, maar soms vind ik het heel fijn (en nuttig) om even precies die muziek en herinneringen op te zoeken die de waterlanders doen stromen.
Dat reinigt me, door de tranen te laten komen kan ik dan ook even een heleboel andere stress loslaten en onder ogen zien dat het niet erg is om het soms even allemaal niet meer te zien zitten. Die liedjes worden niet voor niets gemaakt, blijkbaar heeft het voor meer mensen een functie om je zielig en ellendig te mógen voelen - daar hoef je je niet voor te schamen.
Soms slaan we die stap te makkelijk over in onze moderne maatschappij, denk ik weleens. Dan lijkt het allemaal gericht op 'opstaan en weer doorgaan', terwijl uithuilen - net zo vaak en zo lang tot de tranen op zijn en je eindelijk ook weer voelt dat je zelf wílt doorgaan - in het hele proces ook zo belangrijk is.
[...]
Ik ook maar ik ben in de stemming ervoor.
Dat is soms ook weleens goed, toch?
Ik moet zo gaan slapen, dus ik doe even niet met je mee, maar soms vind ik het heel fijn (en nuttig) om even precies die muziek en herinneringen op te zoeken die de waterlanders doen stromen.
Dat reinigt me, door de tranen te laten komen kan ik dan ook even een heleboel andere stress loslaten en onder ogen zien dat het niet erg is om het soms even allemaal niet meer te zien zitten. Die liedjes worden niet voor niets gemaakt, blijkbaar heeft het voor meer mensen een functie om je zielig en ellendig te mógen voelen - daar hoef je je niet voor te schamen.
Soms slaan we die stap te makkelijk over in onze moderne maatschappij, denk ik weleens. Dan lijkt het allemaal gericht op 'opstaan en weer doorgaan', terwijl uithuilen - net zo vaak en zo lang tot de tranen op zijn en je eindelijk ook weer voelt dat je zelf wílt doorgaan - in het hele proces ook zo belangrijk is.
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
woensdag 2 december 2015 om 01:52
quote:DorothyParker schreef op 02 december 2015 @ 01:33:
[...]
En dat is het?
Daarom sta jij te juichen?Ik snjap er ook niks van, wat je bedoelt. Bedoel je dat ze blij is met de diagnose? Kan. Het kan erg prettig zijn om erachter te komen dat wat jij hebt, ervaart, een naam heeft. Of bedoel je dat niet? Volgens mij probeer je interesse te tonen en kwam dat niet zo over na je eerdere reactie. Maar verder snap ik er ook niks van.
[...]
En dat is het?
Daarom sta jij te juichen?Ik snjap er ook niks van, wat je bedoelt. Bedoel je dat ze blij is met de diagnose? Kan. Het kan erg prettig zijn om erachter te komen dat wat jij hebt, ervaart, een naam heeft. Of bedoel je dat niet? Volgens mij probeer je interesse te tonen en kwam dat niet zo over na je eerdere reactie. Maar verder snap ik er ook niks van.
woensdag 2 december 2015 om 01:54
quote:Chiefseattle schreef op 02 december 2015 @ 01:47:
Ik heb dezelfde diagnose dus ik kan je wel vertellen dat ik met de jaren ontzettend vooruit gegaan ben. Ik weet niet of je de chronische versie hebt maar niet wanhopen als dat zo is. Je kunt iig veel bereiken, zeker met emdr. Er was een ptss topic maar ik geloof dat daar niet meer in geschreven wordt. Je kunt ook zelf een ptss topic openen want ptss is nogal complex en de klachten zijn divers. Dan kun je zien wat anderen hebben gedaan om een prettiger, leefbaarder leven te krijgen. Kan erg prettig zijn, ik heb er ook in meegeschreven een tijd en het is fijn als je veel dingen herkent en het erover kan hebben met mensen die het ook hebben. Voelt minder alleen.
Heb je last van triggers gevolgd door angstaanvallen? Meestal wel bij ptss. Ik heb mijn eigen truukjes bedacht om minder last te hebben van de invloed die angst op me kan hebben. Maar ga jij eerst verder met emdr en therapie want het is belangrijk om de basis door professionals te laten doen. Het is bepaald geen makkelijke stoornis, maar mensen kunnen er vanaf komen. Tegenwoordig wel. Nu heb ik nauwelijks nog last van triggers, angstaanvallen en paniekaanvallen, dat was 20 jaar geleden wel anders. Ik heb alleen al heel lang ptss, van kindsafaan, en omdat ik heel lang niet behandeld rond heb gelopen, is er bij mij minder aan te doen dan bij jou. Iedereen is weer anders, vergeet dat niet, dus kijk niet ook niet teveel naar hoe anderen het doen want dat zegt niet zoveel over jou. Wel kan het helpen om tips te krijgen over therapievormen ed, een eigen topic erover. In die therapie stuit je namelijk soms ook op dingen en die kun je dan met lotgenoten bespreken.Ik heb een chronische ptss ik heb zelfs toen ik jonger was in het ziekenhuis gelegen. Ik zat te dissociëren en ik zat er geel diep in. Vandaar dat ik het liefst bezug wil zijn want anders ga ik denken denken is niet goed probleem is mijn lichaam werkt mij weer tegen.
Ik heb dezelfde diagnose dus ik kan je wel vertellen dat ik met de jaren ontzettend vooruit gegaan ben. Ik weet niet of je de chronische versie hebt maar niet wanhopen als dat zo is. Je kunt iig veel bereiken, zeker met emdr. Er was een ptss topic maar ik geloof dat daar niet meer in geschreven wordt. Je kunt ook zelf een ptss topic openen want ptss is nogal complex en de klachten zijn divers. Dan kun je zien wat anderen hebben gedaan om een prettiger, leefbaarder leven te krijgen. Kan erg prettig zijn, ik heb er ook in meegeschreven een tijd en het is fijn als je veel dingen herkent en het erover kan hebben met mensen die het ook hebben. Voelt minder alleen.
Heb je last van triggers gevolgd door angstaanvallen? Meestal wel bij ptss. Ik heb mijn eigen truukjes bedacht om minder last te hebben van de invloed die angst op me kan hebben. Maar ga jij eerst verder met emdr en therapie want het is belangrijk om de basis door professionals te laten doen. Het is bepaald geen makkelijke stoornis, maar mensen kunnen er vanaf komen. Tegenwoordig wel. Nu heb ik nauwelijks nog last van triggers, angstaanvallen en paniekaanvallen, dat was 20 jaar geleden wel anders. Ik heb alleen al heel lang ptss, van kindsafaan, en omdat ik heel lang niet behandeld rond heb gelopen, is er bij mij minder aan te doen dan bij jou. Iedereen is weer anders, vergeet dat niet, dus kijk niet ook niet teveel naar hoe anderen het doen want dat zegt niet zoveel over jou. Wel kan het helpen om tips te krijgen over therapievormen ed, een eigen topic erover. In die therapie stuit je namelijk soms ook op dingen en die kun je dan met lotgenoten bespreken.Ik heb een chronische ptss ik heb zelfs toen ik jonger was in het ziekenhuis gelegen. Ik zat te dissociëren en ik zat er geel diep in. Vandaar dat ik het liefst bezug wil zijn want anders ga ik denken denken is niet goed probleem is mijn lichaam werkt mij weer tegen.