Kinderen
alle pijlers
opvoeden van pubers?
donderdag 25 september 2008 om 23:10
Hallo allemaal,
wil toch maar weer een nieuw topic openen.
Er speelt veel bij mij; door elkaar. Maar waar ik nu mee zit...dochterlief, 14 jaar, doet eigenlijk van alles wat niet goed is voor haar: zij rookt (van mij mag het niet, dus thuis rookt ze niet, wel op school, en buiten, bij papa krijgt ze zelfs de sigaretten aangereikt...), als ze naar feestjes gaat drinkt ze de nodige alcohol (papa lacht hiermee...), en ze rookt wiet (hoeveel heb ik geen idee van, maar ze doet het, krijgt ze goede zin van...). Met haar praten helpt niet; haar thuishouden werkt niet. Er is een gezinsvoogd aangewezen, van haar moet ik mijn dochter vrijer laten, en verlang ik te veel van haar: ze mag niet roken, geen alcohol drinken, en ik verwacht dat ze goed haar best doet op school; dan heb ik de lat voor dochterlief te hoog liggen, zou ze niet aan kunnen voldoen! Nou ja, pardon zeg?
Een gezinsvoogd heeft uiteindelijk de verantwoording, blijkbaar kan ik er niet veel tegen doen...
Ik heb echter het idee, dat ik op deze manier mijn dochter de vernieling in zie gaan, en ik kan niets doen.
Soms zou ik het liefst willen, dat ze bij haar vader ging wonen, maar dat is op dit moment geen optie.
Heeft iemand tips, hoe hiermee om te gaan? Zelf ga ik hier kapot aan...
wil toch maar weer een nieuw topic openen.
Er speelt veel bij mij; door elkaar. Maar waar ik nu mee zit...dochterlief, 14 jaar, doet eigenlijk van alles wat niet goed is voor haar: zij rookt (van mij mag het niet, dus thuis rookt ze niet, wel op school, en buiten, bij papa krijgt ze zelfs de sigaretten aangereikt...), als ze naar feestjes gaat drinkt ze de nodige alcohol (papa lacht hiermee...), en ze rookt wiet (hoeveel heb ik geen idee van, maar ze doet het, krijgt ze goede zin van...). Met haar praten helpt niet; haar thuishouden werkt niet. Er is een gezinsvoogd aangewezen, van haar moet ik mijn dochter vrijer laten, en verlang ik te veel van haar: ze mag niet roken, geen alcohol drinken, en ik verwacht dat ze goed haar best doet op school; dan heb ik de lat voor dochterlief te hoog liggen, zou ze niet aan kunnen voldoen! Nou ja, pardon zeg?
Een gezinsvoogd heeft uiteindelijk de verantwoording, blijkbaar kan ik er niet veel tegen doen...
Ik heb echter het idee, dat ik op deze manier mijn dochter de vernieling in zie gaan, en ik kan niets doen.
Soms zou ik het liefst willen, dat ze bij haar vader ging wonen, maar dat is op dit moment geen optie.
Heeft iemand tips, hoe hiermee om te gaan? Zelf ga ik hier kapot aan...
dinsdag 14 oktober 2008 om 11:44
Hallo, wil toch weer even een update doen hier. Kom net terug van een (heftig) gesprek bij BJZ. De voogd vindt dat ik mijn dochter los moet laten, en vertrouwen hebben in haar. Ik ben vanmorgen heel kwaad geworden daar, en heb aangegeven, dat ik absoluut géén vertrouwen meer heb in dochterlief, en dat ik haar misschien beter veel korter kan houden. Dochterlief zou in het weekend bij een vriendin gaan slapen, had alles prima geregeld; ik zou haar wegbrengen, en dan doorrijden naar mijn vriend; zij verheugde zich op het weekend. Op het laatste moment gaf ze aan, dat ik haar niet weg hoefde te brengen: zij zou na school wachten op een vriendin en dan samen met de bus naar die andere vriendin gaan. Op zich niets mis mee, en ik vond het fijn voor haar, dat ze met iemand had afgesproken.
Hoor ik later dat ze vrijdag helemaal niet is weggegaan, maar dat ze in mijn huis vrienden heeft uitgenodigd en dat ze samen spacecake gebakken hebben. Ik ben niet kwaad geworden op haar. Heb wel uitgesproken, dat ik haar nu helemaal niet meer vertrouw, omdat zij tegen mij liegt, en mij bedriegt.
Dit heb ik vanmorgen ook bij BJZ gezegd, maar de voogd bleef het erover hebben, dat ik zowel drankgebruik, als wietgebruik niet kan verbieden, maar ik moet met dochter blijven práten! Ik was laaiend, heb gezegd, dat het hele praten geen zin heeft, en dat ik me zorgen maak over de dingen die ze doet. Maar ik zou alles veel erger maken, dan het is, en pubers doen nu eenmaal dit soort dingen! En hoemeer ik verbied, hoe meer ze stiekem gaat doen. Ik begrijp dit wel, maar verdorie, ik wil niet toekijken hoe dochterlief zich de vernieling inwerkt, en dat ik maar vertrouwen moet hebben en haar loslaten! Dat ik dan dochterlief helemaal uit handen geef bij BJZ! Maar dat kan dus niet, ik blijf verantwoordelijk voor haar.
Ik weet echt niet hoe ik nog voor elkaar krijg, dat ik dochter weer ga vertrouwen nu ze me bedriegt, en tegen me liegt. Ik gun haar best veel, ze mag ook best veel, maar ze maakt hier duidelijk misbruik van.
Pfff, ik weet het even helemaal niet meer!
Hoor ik later dat ze vrijdag helemaal niet is weggegaan, maar dat ze in mijn huis vrienden heeft uitgenodigd en dat ze samen spacecake gebakken hebben. Ik ben niet kwaad geworden op haar. Heb wel uitgesproken, dat ik haar nu helemaal niet meer vertrouw, omdat zij tegen mij liegt, en mij bedriegt.
Dit heb ik vanmorgen ook bij BJZ gezegd, maar de voogd bleef het erover hebben, dat ik zowel drankgebruik, als wietgebruik niet kan verbieden, maar ik moet met dochter blijven práten! Ik was laaiend, heb gezegd, dat het hele praten geen zin heeft, en dat ik me zorgen maak over de dingen die ze doet. Maar ik zou alles veel erger maken, dan het is, en pubers doen nu eenmaal dit soort dingen! En hoemeer ik verbied, hoe meer ze stiekem gaat doen. Ik begrijp dit wel, maar verdorie, ik wil niet toekijken hoe dochterlief zich de vernieling inwerkt, en dat ik maar vertrouwen moet hebben en haar loslaten! Dat ik dan dochterlief helemaal uit handen geef bij BJZ! Maar dat kan dus niet, ik blijf verantwoordelijk voor haar.
Ik weet echt niet hoe ik nog voor elkaar krijg, dat ik dochter weer ga vertrouwen nu ze me bedriegt, en tegen me liegt. Ik gun haar best veel, ze mag ook best veel, maar ze maakt hier duidelijk misbruik van.
Pfff, ik weet het even helemaal niet meer!
donderdag 16 oktober 2008 om 19:26
Nog maar weer een update: vandaag moest dochterlief naar BJZ, en heeft daar opgebiecht, dat ze nog steeds blowt, terwijl haar vader dit absoluut niet wil hebben. Zij verzwijgt het dus voor hem. (Voor mij ook, maar ik heb het ontdekt...)
De gezinsvoogd vindt dat dochter tegen haar vader moet opbiechten, dat ze nog blowt, zij mag geen geheimen hebben. Heeft ze haar vader net gebeld, en hem verteld, dat ze wel nog blowde, ook al wilde hij het niet hebben. Hij werd niet kwaad op haar, maar wilde mij aan de telefoon. Op mij werd hij wél kwaad: onze dochter mocht van mij blowen, waar ik in Godsnaam mee bezig was. Ik zei hem, dat ik het ook niet wilde, maar dat ze het toch stiekem doet, en dat ik haar gevraagd heb, om het dan wel te beperken tot het weekend. Hij vond dit helemaal verkeerd, ik moest het verbieden; zij mag niet blowen. Pfff, ik begrijp hem wel, maar hij schijnt niet te begrijpen, dat pubers dit soort dingen toch stiekem blijven doen. Ik wil het ook niet, verdorie, tuurlijk wil ik niet dat ze rookt, blowt, en drinkt....maar ik weet ook, dat verbieden gewoon niet kan.
Ben benieuwd of BJZ hier nog iets mee doet, heb ze net geïnformeerd over zijn reactie. Wordt voor dochterlief zo ook weer niet gemakkelijker!
De gezinsvoogd vindt dat dochter tegen haar vader moet opbiechten, dat ze nog blowt, zij mag geen geheimen hebben. Heeft ze haar vader net gebeld, en hem verteld, dat ze wel nog blowde, ook al wilde hij het niet hebben. Hij werd niet kwaad op haar, maar wilde mij aan de telefoon. Op mij werd hij wél kwaad: onze dochter mocht van mij blowen, waar ik in Godsnaam mee bezig was. Ik zei hem, dat ik het ook niet wilde, maar dat ze het toch stiekem doet, en dat ik haar gevraagd heb, om het dan wel te beperken tot het weekend. Hij vond dit helemaal verkeerd, ik moest het verbieden; zij mag niet blowen. Pfff, ik begrijp hem wel, maar hij schijnt niet te begrijpen, dat pubers dit soort dingen toch stiekem blijven doen. Ik wil het ook niet, verdorie, tuurlijk wil ik niet dat ze rookt, blowt, en drinkt....maar ik weet ook, dat verbieden gewoon niet kan.
Ben benieuwd of BJZ hier nog iets mee doet, heb ze net geïnformeerd over zijn reactie. Wordt voor dochterlief zo ook weer niet gemakkelijker!
donderdag 16 oktober 2008 om 19:55
Helemaal eens met de laatste postings van Saartje, en met Iseo. Kaat65, ik wordt helemaal koud van jouw postings. Ik praat met de meest onhandelbare pubers, luister naar ze. Zonder uitzondering, huilen ze op een gegeven moment om hun moeder. Allemaal.
Nicole, je kunt niet zonder gezinsvoogd beslissen dat je dochter psychische hulp moet krijgen. Wat je wel kunt doen, is zelf eens gaan praten met een jeugdpsycholoog over de problemen met je dochter, als een soort second opinion. Vragen wat deze er van vindt. Wellicht geeft ze je nieuwe inzichten en handvaten, wellicht kun je samen met die jeugdpsycholoog eens met de gezinsvoogd praten als deze psycholoog je mening (deels) onderschrijft.
Het feit dat je dochter steeds opbiecht te blowen, eerst aan jou, nu aan de gezinsvoogd, is een signaal dat ze wil dat er iets gebeurt. Anders zou ze het lekker voor zichzelf houden. Lieve Nicole laat haar niet zakken. Ze heeft je vreselijk hard nodig. Ik snap dat jij ook tijd voor jezelf nodig hebt, met je vriend. Maar vergeet niet dat jij hebt gekozen voor een kind, een kind heeft niet gekozen voor die relatie. Die is afhankelijk van jou, van jullie, en heeft niks te kiezen.
Het geruzie tussen haar vader en jou is echt heel schadelijk voor haar. Het kwetst haar, maar ze kan het ook gebruiken om te manipuleren. Dat ze daar steeds mee wordt geconfronteerd is niet goed. Het is informatie die een meisje van haar leeftijd emotioneel niet kan handelen, ook al praat ze nog zo wijs.
Geeft het niet op Nicole, geef haar niet op.
Nicole, je kunt niet zonder gezinsvoogd beslissen dat je dochter psychische hulp moet krijgen. Wat je wel kunt doen, is zelf eens gaan praten met een jeugdpsycholoog over de problemen met je dochter, als een soort second opinion. Vragen wat deze er van vindt. Wellicht geeft ze je nieuwe inzichten en handvaten, wellicht kun je samen met die jeugdpsycholoog eens met de gezinsvoogd praten als deze psycholoog je mening (deels) onderschrijft.
Het feit dat je dochter steeds opbiecht te blowen, eerst aan jou, nu aan de gezinsvoogd, is een signaal dat ze wil dat er iets gebeurt. Anders zou ze het lekker voor zichzelf houden. Lieve Nicole laat haar niet zakken. Ze heeft je vreselijk hard nodig. Ik snap dat jij ook tijd voor jezelf nodig hebt, met je vriend. Maar vergeet niet dat jij hebt gekozen voor een kind, een kind heeft niet gekozen voor die relatie. Die is afhankelijk van jou, van jullie, en heeft niks te kiezen.
Het geruzie tussen haar vader en jou is echt heel schadelijk voor haar. Het kwetst haar, maar ze kan het ook gebruiken om te manipuleren. Dat ze daar steeds mee wordt geconfronteerd is niet goed. Het is informatie die een meisje van haar leeftijd emotioneel niet kan handelen, ook al praat ze nog zo wijs.
Geeft het niet op Nicole, geef haar niet op.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 16 oktober 2008 om 20:45
Poezewoes, dank je! Ik geef haar niet op! Wat de ruzies tussen haar vader en mij betreft: ik wil dit ook niet, ik wil niet, dat zij steeds ziet/hoort, dat we ruzie hebben; kap dit ook meestal af, wetende dat het niet goed is. Maar vader denkt dat hij alles tegen mij kan zeggen. Ik heb al vaker voorgesteld om contact via de mail te houden, dan is het echt iets tussen hem en mij, maar hij wil mij kunnen zeggen, wat hij te zeggen heeft. Tevens stimuleert BJZ het mondelinge contact.
Intussen heb ik dus wel een gesprek gemaakt met een externe orthopedagoog, voor een intakegesprek. Ik wil dan toch je advies opvolgen, om te kijken hoe en wat m.b.v. BJZ; wil graag een goede samenwerking met de voogd, dat toch wel!
Intussen heb ik dus wel een gesprek gemaakt met een externe orthopedagoog, voor een intakegesprek. Ik wil dan toch je advies opvolgen, om te kijken hoe en wat m.b.v. BJZ; wil graag een goede samenwerking met de voogd, dat toch wel!
donderdag 16 oktober 2008 om 21:10
Goede stap, Nicole! Heel goed om eens met iemand anders te gaan praten. Gezinsvoogden zijn ook niet heilig, die hebben ook allemaal hun eigen opvattingen. Overigens kun je, als je echt niet tot overeenstemming kan komen met je gezinsvoogd, wel vragen om een andere. Je kunt aangeven dat je heel graag met een gv samen wilt werken en aan oplossingen wilt werken, maar dat jullie geen klik hebben. Een onafhankelijk oordeel van bv een orthopedagoog zou je in dat verzoek kunnen steunen.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
donderdag 16 oktober 2008 om 22:08
quote:Poezewoes schreef op 16 oktober 2008 @ 19:55:
Ik praat met de meest onhandelbare pubers, luister naar ze. Zonder uitzondering, huilen ze op een gegeven moment om hun moeder. Allemaal. Poezewoes, mijn dochter houdt zich heel groot en stoer. Ik weet dat eronder een andere meid ziet, die ook wel eens graag bij me wil uithuilen, maar het te weinig doet....
Nicole, je kunt niet zonder gezinsvoogd beslissen dat je dochter psychische hulp moet krijgen. Wat je wel kunt doen, is zelf eens gaan praten met een jeugdpsycholoog over de problemen met je dochter, als een soort second opinion. Vragen wat deze er van vindt. Wellicht geeft ze je nieuwe inzichten en handvaten, wellicht kun je samen met die jeugdpsycholoog eens met de gezinsvoogd praten als deze psycholoog je mening (deels) onderschrijft.
Het feit dat je dochter steeds opbiecht te blowen, eerst aan jou, nu aan de gezinsvoogd, is een signaal dat ze wil dat er iets gebeurt. Ik denk dat ze zich gedwongen voelde het te zeggen tegen haar en mij (kan me vergissen...) Zij geeft wel aan dat ze zich goed voelt, als ze gebruikt heeft; en daarom heb ik ook die zorgen. Ik zou willen, dat ze zich ook goed voelde zonder dat spul! En daar wil ik haar graag bij helpen, of als ik het niet kan, dat ze er de goede hulp bij krijgt. Anders zou ze het lekker voor zichzelf houden. Lieve Nicole laat haar niet zakken. Ze heeft je vreselijk hard nodig. Ik snap dat jij ook tijd voor jezelf nodig hebt, met je vriend. Klopt, is voor mij vaak bijtanken, al is de relatie niet altijd goed, en hangt nu echt aan een zijden draadje! Maar vergeet niet dat jij hebt gekozen voor een kind, een kind heeft niet gekozen voor die relatie. Die is afhankelijk van jou, van jullie, en heeft niks te kiezen.
Het geruzie tussen haar vader en jou is echt heel schadelijk voor haar. Het kwetst haar, maar ze kan het ook gebruiken om te manipuleren. Dat ze daar steeds mee wordt geconfronteerd is niet goed. Het is informatie die een meisje van haar leeftijd emotioneel niet kan handelen, ook al praat ze nog zo wijs.
Geeft het niet op Nicole, geef haar niet op.
Ik praat met de meest onhandelbare pubers, luister naar ze. Zonder uitzondering, huilen ze op een gegeven moment om hun moeder. Allemaal. Poezewoes, mijn dochter houdt zich heel groot en stoer. Ik weet dat eronder een andere meid ziet, die ook wel eens graag bij me wil uithuilen, maar het te weinig doet....
Nicole, je kunt niet zonder gezinsvoogd beslissen dat je dochter psychische hulp moet krijgen. Wat je wel kunt doen, is zelf eens gaan praten met een jeugdpsycholoog over de problemen met je dochter, als een soort second opinion. Vragen wat deze er van vindt. Wellicht geeft ze je nieuwe inzichten en handvaten, wellicht kun je samen met die jeugdpsycholoog eens met de gezinsvoogd praten als deze psycholoog je mening (deels) onderschrijft.
Het feit dat je dochter steeds opbiecht te blowen, eerst aan jou, nu aan de gezinsvoogd, is een signaal dat ze wil dat er iets gebeurt. Ik denk dat ze zich gedwongen voelde het te zeggen tegen haar en mij (kan me vergissen...) Zij geeft wel aan dat ze zich goed voelt, als ze gebruikt heeft; en daarom heb ik ook die zorgen. Ik zou willen, dat ze zich ook goed voelde zonder dat spul! En daar wil ik haar graag bij helpen, of als ik het niet kan, dat ze er de goede hulp bij krijgt. Anders zou ze het lekker voor zichzelf houden. Lieve Nicole laat haar niet zakken. Ze heeft je vreselijk hard nodig. Ik snap dat jij ook tijd voor jezelf nodig hebt, met je vriend. Klopt, is voor mij vaak bijtanken, al is de relatie niet altijd goed, en hangt nu echt aan een zijden draadje! Maar vergeet niet dat jij hebt gekozen voor een kind, een kind heeft niet gekozen voor die relatie. Die is afhankelijk van jou, van jullie, en heeft niks te kiezen.
Het geruzie tussen haar vader en jou is echt heel schadelijk voor haar. Het kwetst haar, maar ze kan het ook gebruiken om te manipuleren. Dat ze daar steeds mee wordt geconfronteerd is niet goed. Het is informatie die een meisje van haar leeftijd emotioneel niet kan handelen, ook al praat ze nog zo wijs.
Geeft het niet op Nicole, geef haar niet op.
donderdag 16 oktober 2008 om 23:19
donderdag 16 oktober 2008 om 23:22
quote:Poezewoes schreef op 16 oktober 2008 @ 23:19:
Nicole, welke relatie is nu belangrijker; die met je vriend, of die met je dochter...Die met mijn dochter is belangrijker, dus daar ga ik ook voor! Als dit ten koste van vriend gaat, zal dit ondanks de ellende waar we nu inzitten toch wel pijn doen, maar dan zij het maar zo.
Zij heeft je nodig. Ze kan niet zonder jou want je bent haar moeder!
Je bent goed op weg, door een afspraak te maken met een orthopedagoog. Wacht dat eerst eens af. Dank je! (f) [/quote]
Nicole, welke relatie is nu belangrijker; die met je vriend, of die met je dochter...Die met mijn dochter is belangrijker, dus daar ga ik ook voor! Als dit ten koste van vriend gaat, zal dit ondanks de ellende waar we nu inzitten toch wel pijn doen, maar dan zij het maar zo.
Zij heeft je nodig. Ze kan niet zonder jou want je bent haar moeder!
Je bent goed op weg, door een afspraak te maken met een orthopedagoog. Wacht dat eerst eens af. Dank je! (f) [/quote]
zaterdag 18 oktober 2008 om 00:52
Kaatje, hier spreekt een moeder met twee tieners, volop in de pubertijd. Wanhopig word ik af n toe van hen, gezellig is het vaak niet. Conflicten, blowen, spijbelen cq ziek melden en foute vrienden is mij allemaal bekend. Ik weet er dus alles van, zit er midden in.
Alleenstaande moeder, met (lieve verantwoordelijke) vriend die mij door dik en dun steunt. Die stappen terug doet als het nodig is. Die mijn klaagzang met een arm om mijn schouder geduldig aanhoort.
Het wordt mij koud om mijn hart als ik jouw postings lees. Besef je wel dat de pubertijd voor veel kinderen een worsteling is? Dat die kinderen zich vaak heel ongelukkig en onzeker voelen? Dat de hersenen simpelweg nog niet voldoende gegroeid zijn om de juiste (?) verbanden te leggen? Dat ze juist daardoor de onvoorwaardelijke liefde en steun van hun moeder (en als het kan vader) nodig hebben?
Die mis ik bij jou Kaatje, of lees ik er overheen?
Stel mij alsjeblieft gerust en matig je toon. Je kind heeft je nodig! Grenzen stellen is noodzakelijk, maar blijf begrip houden en je liefde tonen.
Nicole, wij hebben veel hulp gekregen van de Brijder stichting. Daar moet je dochter natuurlijk wel voor open staan, maar gezien de postings lijkt het alsof zij je stiekum om hulp vraagt. Wellicht staat zij er open voor? Ook heeft in onze situatie het maatschappelijk werk van school ons de juiste wegen laten bewandelen. Misschien kun je eens op school praten?
Hoe doet ze het overigens op school op dit niveau? (sorry als ik erover heen heb gelezen)
Nicole, geef niet op, het is het waard om te vechten voor je kind! Luister naar de signalen, neem afstand, zit haar niet te veel op de huid over dingen die eigenlijk niet zo belangrijk zijn, achteraf.
Steun haar, stel grenzen, maar steun haar vooral!
Hoe is het afgelopen met het gesprek met je ex?
Alleenstaande moeder, met (lieve verantwoordelijke) vriend die mij door dik en dun steunt. Die stappen terug doet als het nodig is. Die mijn klaagzang met een arm om mijn schouder geduldig aanhoort.
Het wordt mij koud om mijn hart als ik jouw postings lees. Besef je wel dat de pubertijd voor veel kinderen een worsteling is? Dat die kinderen zich vaak heel ongelukkig en onzeker voelen? Dat de hersenen simpelweg nog niet voldoende gegroeid zijn om de juiste (?) verbanden te leggen? Dat ze juist daardoor de onvoorwaardelijke liefde en steun van hun moeder (en als het kan vader) nodig hebben?
Die mis ik bij jou Kaatje, of lees ik er overheen?
Stel mij alsjeblieft gerust en matig je toon. Je kind heeft je nodig! Grenzen stellen is noodzakelijk, maar blijf begrip houden en je liefde tonen.
Nicole, wij hebben veel hulp gekregen van de Brijder stichting. Daar moet je dochter natuurlijk wel voor open staan, maar gezien de postings lijkt het alsof zij je stiekum om hulp vraagt. Wellicht staat zij er open voor? Ook heeft in onze situatie het maatschappelijk werk van school ons de juiste wegen laten bewandelen. Misschien kun je eens op school praten?
Hoe doet ze het overigens op school op dit niveau? (sorry als ik erover heen heb gelezen)
Nicole, geef niet op, het is het waard om te vechten voor je kind! Luister naar de signalen, neem afstand, zit haar niet te veel op de huid over dingen die eigenlijk niet zo belangrijk zijn, achteraf.
Steun haar, stel grenzen, maar steun haar vooral!
Hoe is het afgelopen met het gesprek met je ex?
zondag 19 oktober 2008 om 22:25
Hoi,
Oehoe, dank je! Het gesprek met mijn ex heeft dus niets opgeleverd: hij wil het blowen verbieden, en wil dat ik het ook doe, terwijl het logisch is, dat ze het dan stiekem gaat doen!
Dus dochterlief was bang om het weekend naar hem toe te gaan, is toch geweest. Zij had overigens met de voogd van BJZ afgesproken om het blowen te 'minderen' voor zover dat mogelijk is? En hoeveel doet ze het dan???
Komt ze vanavond thuis met een ander berichtje: ze is bang zwanger te zijn; heeft vorige week met een jongen die ze leuk vond sex gehad.....en is niet ongesteld geworden! Ik ben blij dat ze het mij verteld heeft; ze zal morgen (of zo snel mogelijk deze week) naar de dokter gaan. Mocht ze zwanger zijn, wil ze het (op dit moment!) weg laten halen. Ik hoop dat het meevalt, maar dit is dus al de 2e keer, dat ze het risico loopt. Zij zegt zich een 'hoer' te voelen, en ik hoop zo, dat ze er van leert. Ik heb haar erop aangesproken, dat ik al vaker gezegd heb, dat ze voorzichtig moet zijn met sex, en zuinig (eerst eens kijken of een jongen ook meer wil dan alleen sex). Ze voelt zich nu in elk geval vies... Ik heb haar ook gezegd, dat alcohol en wiet geen goede dingen zijn, om je verstand erbij te houden (zij zei, dat ze het gedaan had, na gebruik van wiet, en dat ze het waarschijnlijk niet gedaan had, als ze niet gebruikt had). Al met al maakt ze het er niet beter op. Zij vindt het erg dat ze het mij verteld heeft, had het liever in haar eentje opgelost. Ik heb haar gezegd, dat ik heel blij ben, dat ze het me wél verteld heeft, en dat ik haar erbij zal helpen....
Oehoe, dank je! Het gesprek met mijn ex heeft dus niets opgeleverd: hij wil het blowen verbieden, en wil dat ik het ook doe, terwijl het logisch is, dat ze het dan stiekem gaat doen!
Dus dochterlief was bang om het weekend naar hem toe te gaan, is toch geweest. Zij had overigens met de voogd van BJZ afgesproken om het blowen te 'minderen' voor zover dat mogelijk is? En hoeveel doet ze het dan???
Komt ze vanavond thuis met een ander berichtje: ze is bang zwanger te zijn; heeft vorige week met een jongen die ze leuk vond sex gehad.....en is niet ongesteld geworden! Ik ben blij dat ze het mij verteld heeft; ze zal morgen (of zo snel mogelijk deze week) naar de dokter gaan. Mocht ze zwanger zijn, wil ze het (op dit moment!) weg laten halen. Ik hoop dat het meevalt, maar dit is dus al de 2e keer, dat ze het risico loopt. Zij zegt zich een 'hoer' te voelen, en ik hoop zo, dat ze er van leert. Ik heb haar erop aangesproken, dat ik al vaker gezegd heb, dat ze voorzichtig moet zijn met sex, en zuinig (eerst eens kijken of een jongen ook meer wil dan alleen sex). Ze voelt zich nu in elk geval vies... Ik heb haar ook gezegd, dat alcohol en wiet geen goede dingen zijn, om je verstand erbij te houden (zij zei, dat ze het gedaan had, na gebruik van wiet, en dat ze het waarschijnlijk niet gedaan had, als ze niet gebruikt had). Al met al maakt ze het er niet beter op. Zij vindt het erg dat ze het mij verteld heeft, had het liever in haar eentje opgelost. Ik heb haar gezegd, dat ik heel blij ben, dat ze het me wél verteld heeft, en dat ik haar erbij zal helpen....
dinsdag 21 oktober 2008 om 19:33
Wat zal je het gevoel hebben op drijfzand te staan Nicole. Een instabiele dochter die zwanger is zal je kopbrekens kosten.
Wat goed van je dat je haar verhaal hebt aangehoord en ik hoop dat er geen ruzie van is gekomen. Het lijkt erop dat ze je tot op zekere hoogte vertrouwt en dat maakt het allemaal minder eng voor haar.
Trouwens wel heel knap dat ze het je verteld heeft! Voor hetzelfde geld zegt ze helemaal niets!
Zijn jullie inmiddels bij de dokter geweest en wat is de uitslag?
Hebben jullie ook kunnen praten over de pil of iets dergelijks?
Het lijkt mij verstandig, gezien haar realiteitsverlies na het blowen. (Overigens is zoiets ook bij mijn zoon gebeurd, ik heb hem condooms gegeven)
Liever aan de pil of iets dergelijks dat ongewild zwanger lijkt mij.
Ik heb misschien makkelijk praten, tis niet mijn dochter die mogelijk zwager thuiskomt. Het zou voor jongens toch meer geaccepteerd zijn 'zomaar' sex te hebben. Maar ik vind dat onzinnig, je dochter is niet meer of minder door hetzelfde te doen. Het gebeurt gewoon en vroeger in onze tijd gebeurde het ook gewoon, na een feestje, na teveel drank, om stoer te zijn of wat dan ook. Ze is beslist geen hoer! Gewoon een lieve mei die verkeerde beslissingen neemt.
Jammer dat je ex zo stug is, zeker geen prater? Het is ook zijn manier van het omgaan met het gegeven dat jullie dochter andere wegen bewandeld.
Ik ben bij de Brijderstichting geweest en daar een voorlichting gevolgd voor ouders en familie van kinderen die verslaafd zijn (drugs, drank)
Opvallend vond ik hoe hard de mannen daat hun stelling namen. Alles moest gewoon stoppen en wel nu!
Nou, dat helpt dus gewoon niet en dat werd ons heel duidelijk uitgelegd. Niet dat het hen kwalijk genomen werd trouwens.
Ik kan jou en je ex zo'n voorlichting (2 avonden) van harte aanbevelen.
Ik heb aan mijn zoon gezegd dat ik het vreselijk vond dat hij blowde, maar dat ik het nog erger vond dat er geheimen waren. We hielden over gesprekken en hij stond open voor hulp.
Bij de hulpverlening werden afspraken gemaakt over zijn gebruik en nu volgt mijn zoon een 'lifestyle training'
Nicole, er is absoluut hoop. Je dochter neemt je in vertrouwen, je laat duidelijk blijken dat je van haar houdt en dat je haar wilt helpen en ze lijkt nog zeker normen en waarden te hebben.
Hou vol, jullie komen er echt wel!
Je doet het hartstikke goed!
Wat goed van je dat je haar verhaal hebt aangehoord en ik hoop dat er geen ruzie van is gekomen. Het lijkt erop dat ze je tot op zekere hoogte vertrouwt en dat maakt het allemaal minder eng voor haar.
Trouwens wel heel knap dat ze het je verteld heeft! Voor hetzelfde geld zegt ze helemaal niets!
Zijn jullie inmiddels bij de dokter geweest en wat is de uitslag?
Hebben jullie ook kunnen praten over de pil of iets dergelijks?
Het lijkt mij verstandig, gezien haar realiteitsverlies na het blowen. (Overigens is zoiets ook bij mijn zoon gebeurd, ik heb hem condooms gegeven)
Liever aan de pil of iets dergelijks dat ongewild zwanger lijkt mij.
Ik heb misschien makkelijk praten, tis niet mijn dochter die mogelijk zwager thuiskomt. Het zou voor jongens toch meer geaccepteerd zijn 'zomaar' sex te hebben. Maar ik vind dat onzinnig, je dochter is niet meer of minder door hetzelfde te doen. Het gebeurt gewoon en vroeger in onze tijd gebeurde het ook gewoon, na een feestje, na teveel drank, om stoer te zijn of wat dan ook. Ze is beslist geen hoer! Gewoon een lieve mei die verkeerde beslissingen neemt.
Jammer dat je ex zo stug is, zeker geen prater? Het is ook zijn manier van het omgaan met het gegeven dat jullie dochter andere wegen bewandeld.
Ik ben bij de Brijderstichting geweest en daar een voorlichting gevolgd voor ouders en familie van kinderen die verslaafd zijn (drugs, drank)
Opvallend vond ik hoe hard de mannen daat hun stelling namen. Alles moest gewoon stoppen en wel nu!
Nou, dat helpt dus gewoon niet en dat werd ons heel duidelijk uitgelegd. Niet dat het hen kwalijk genomen werd trouwens.
Ik kan jou en je ex zo'n voorlichting (2 avonden) van harte aanbevelen.
Ik heb aan mijn zoon gezegd dat ik het vreselijk vond dat hij blowde, maar dat ik het nog erger vond dat er geheimen waren. We hielden over gesprekken en hij stond open voor hulp.
Bij de hulpverlening werden afspraken gemaakt over zijn gebruik en nu volgt mijn zoon een 'lifestyle training'
Nicole, er is absoluut hoop. Je dochter neemt je in vertrouwen, je laat duidelijk blijken dat je van haar houdt en dat je haar wilt helpen en ze lijkt nog zeker normen en waarden te hebben.
Hou vol, jullie komen er echt wel!
Je doet het hartstikke goed!
dinsdag 21 oktober 2008 om 19:45
Dank je Oehoe! Ze is trouwens waarschijnlijk niet zwanger, want gisteren ongesteld geworden. Zij slikt trouwens al een half jaar de pil, maar vergeet hem wel eens, en ik heb haar gezegd altijd condooms te gebruiken, omdat je niet weet of iemand een ziekte bij zich draagt, maar dat hadden ze dus niet gedaan...
Het wordt er hier niet beter op. Vandaag ben ik erachter gekomen, dat ze gisteren niet naar school geweest is, maar zichzelf heeft ziekgemeld. Zij is naar een vriendin gegaan, hebben daar een joint gerookt, en dochterlief is daar heel ziek van geworden, is op de grond (weg?) gaan liggen. Dit heb ik ontdekt, door haar weer te controleren (mag ik van BJZ niet, maar ik ben blij, dat ik het gedaan heb, wil weten, wat ze doet!). Vanmiddag kreeg ik een telefoontje van school (vertrouwenspersoon van dochter) die zich ook zorgen maakt om haar. Zij wil, dat ze naar een psycholoog gaat, en naar iemand van de GGZ, die met haar over verslavingen gaat praten. Ik was zo blij met dit advies. Dit is ook doorgegeven naar BJZ, en ik wacht nog op antwoord. School ziet ook dat het met dochterlief momenteel helemaal de verkeerde kant op gaat, dat ze geen eigenwaarde heeft, en dat het haar allemaal niets uitmaakt, en dat er hulp nodig is. BJZ vond dit nog steeds niet nodig, terwijl ik hier al heel lang om vraag. Omdat er een OTS is, mag ik die hulp niet zelfstandig vragen, maar ik zie haar zo verkeerd gaan!
Dochterlief neemt me echt niet meer met alles in vertrouwen, ze liegt ook heel veel! Gisteren dus gespijbeld, en hier ga ik school nog over bellen; zaterdag heeft ze een feestje, waar ze ook kan blijven slapen. Ze zei tegen mij, dat ze bij die vriendin blijft slapen, maar ik ben erachter gekomen, dat ze heel ergens anders gaat slapen, en dus ook wel weer iets van plan is, ik weet alleen niet wat. Nu twijfel ik, of ik haar nog wel naar dat feestje laat gaan, of dat ik haar thuis hou; en als ik haar laat gaan, of ik haar dan zeg thuis te slapen.... Of dat ik (ik weet officieel immers niet, dat ze ergens anders gaat slapen...) alles maar op zijn beloop laat, maar dat voelt niet goed! Misschien bel ik de ouders nog wel, of het goed is, dat dochter bij hun blijft slapen; is er een stok achter de deur....
Het wordt er hier niet beter op. Vandaag ben ik erachter gekomen, dat ze gisteren niet naar school geweest is, maar zichzelf heeft ziekgemeld. Zij is naar een vriendin gegaan, hebben daar een joint gerookt, en dochterlief is daar heel ziek van geworden, is op de grond (weg?) gaan liggen. Dit heb ik ontdekt, door haar weer te controleren (mag ik van BJZ niet, maar ik ben blij, dat ik het gedaan heb, wil weten, wat ze doet!). Vanmiddag kreeg ik een telefoontje van school (vertrouwenspersoon van dochter) die zich ook zorgen maakt om haar. Zij wil, dat ze naar een psycholoog gaat, en naar iemand van de GGZ, die met haar over verslavingen gaat praten. Ik was zo blij met dit advies. Dit is ook doorgegeven naar BJZ, en ik wacht nog op antwoord. School ziet ook dat het met dochterlief momenteel helemaal de verkeerde kant op gaat, dat ze geen eigenwaarde heeft, en dat het haar allemaal niets uitmaakt, en dat er hulp nodig is. BJZ vond dit nog steeds niet nodig, terwijl ik hier al heel lang om vraag. Omdat er een OTS is, mag ik die hulp niet zelfstandig vragen, maar ik zie haar zo verkeerd gaan!
Dochterlief neemt me echt niet meer met alles in vertrouwen, ze liegt ook heel veel! Gisteren dus gespijbeld, en hier ga ik school nog over bellen; zaterdag heeft ze een feestje, waar ze ook kan blijven slapen. Ze zei tegen mij, dat ze bij die vriendin blijft slapen, maar ik ben erachter gekomen, dat ze heel ergens anders gaat slapen, en dus ook wel weer iets van plan is, ik weet alleen niet wat. Nu twijfel ik, of ik haar nog wel naar dat feestje laat gaan, of dat ik haar thuis hou; en als ik haar laat gaan, of ik haar dan zeg thuis te slapen.... Of dat ik (ik weet officieel immers niet, dat ze ergens anders gaat slapen...) alles maar op zijn beloop laat, maar dat voelt niet goed! Misschien bel ik de ouders nog wel, of het goed is, dat dochter bij hun blijft slapen; is er een stok achter de deur....
dinsdag 21 oktober 2008 om 21:42
Wat zal jij je beroerd voelen nadat je hoorde dat je dochter zich ziek had gemeld. Het liefst wil je natuurlijk dat er in ieder geval op school niets misgaat.
Immers, ze hebben een diploma nodig voor later en dat geeft zo'n druk op de ketel.
Maar je ziet dat het ook iets positiefs met zich meebrengt: aandacht van school.
Ik snap even de rol van de OTS hierin niet, het komt mij over als een log apparaat, maar dat kan ik helemaal mis hebben.
Is er maatschappelijk werk op school en zijn zij nu betrokken?
Ach Nicole, ik denk dat men onderschat hoeveel problemen er op school zijn met blowende pubers. Handen vol hebben de scholen eraan en dat maakt hen kenners in de hulpverlening.
Ik heb het met beide handen aangepakt en het heeft mij zoveel gebracht.
Ik hoop (in overleg met, of met behulp van) dat jij ook die hulp gaat krijgen, want alleen red je het niet.
Er werd mij verteld dat het meestal na een jaar allemaal wel op zijn pootjes terecht komt, dan zijn de meeste pubers wel weer gestopt. Daar houd ik mij maar aan vast en hier lijkt het er inmiddels goed uit te zien.
Nog even over het logeren:
Ik controleer altijd waar mijn kinderen slapen. Onder het mom dat ik graag de ouders even wil spreken bel ik hen. Wat ook als er iets gebeurt met jou en je wil de dochter s'nachts bereiken? Dan moet je toch weten waar ze is?
Zo gaat het en anders geen logeerpartij.
Dit is een van mijn grenzen die ik gesteld heb.
Gelukkig bellen er ook ouders hierheen als hier gelogeerd wordt en dan voel ik mij niet zo'n overdreven bezorgde ouders.
Ik weet niet of het altijd goed gaat hoor, heb ook eens gedacht dat een vriend belde met een zware stem, maar ja, ik heb ook nog wel eens wat uitgehaald vroeger...
Immers, ze hebben een diploma nodig voor later en dat geeft zo'n druk op de ketel.
Maar je ziet dat het ook iets positiefs met zich meebrengt: aandacht van school.
Ik snap even de rol van de OTS hierin niet, het komt mij over als een log apparaat, maar dat kan ik helemaal mis hebben.
Is er maatschappelijk werk op school en zijn zij nu betrokken?
Ach Nicole, ik denk dat men onderschat hoeveel problemen er op school zijn met blowende pubers. Handen vol hebben de scholen eraan en dat maakt hen kenners in de hulpverlening.
Ik heb het met beide handen aangepakt en het heeft mij zoveel gebracht.
Ik hoop (in overleg met, of met behulp van) dat jij ook die hulp gaat krijgen, want alleen red je het niet.
Er werd mij verteld dat het meestal na een jaar allemaal wel op zijn pootjes terecht komt, dan zijn de meeste pubers wel weer gestopt. Daar houd ik mij maar aan vast en hier lijkt het er inmiddels goed uit te zien.
Nog even over het logeren:
Ik controleer altijd waar mijn kinderen slapen. Onder het mom dat ik graag de ouders even wil spreken bel ik hen. Wat ook als er iets gebeurt met jou en je wil de dochter s'nachts bereiken? Dan moet je toch weten waar ze is?
Zo gaat het en anders geen logeerpartij.
Dit is een van mijn grenzen die ik gesteld heb.
Gelukkig bellen er ook ouders hierheen als hier gelogeerd wordt en dan voel ik mij niet zo'n overdreven bezorgde ouders.
Ik weet niet of het altijd goed gaat hoor, heb ook eens gedacht dat een vriend belde met een zware stem, maar ja, ik heb ook nog wel eens wat uitgehaald vroeger...
dinsdag 21 oktober 2008 om 22:07
Oh, Oehoe, bedankt! Ook voor je antwoord over het logeren. Ik wilde ook de ouders bellen, maar vroeg me af, of dit wel gepast is, en niet te controlerend.
Wat betreft school: ik was vooral teleurgesteld, dat ze heeft durven spijbelen, en hoe dit verder moet. Het gaat gewoon bergafwaarts met haar, dat ziet nu ook de vertrouwenspersoon op school. Ik hoop dat het nog te keren is!
Dochterlief komt net thuis (te laat) en is weer kwaad op mij. Ik vertrouw haar niet, en zij wil niet meer bij me blijven wonen. Dit is echt geen gezonde situatie meer. Ze wil morgen niet naar school...geen gesprek meer met de vertrouwenspersoon op school en niet naar een psycholoog of wat dan ook. Zij wil gewoon niets meer. Geeft ook toe, dat ze me dingen wel eerlijk vertelt, maar regelmatig iets voor me verzwijgt...
Ik ga er echt kapot aan momenteel!
Maar ik begreep zo'n beetje, dat jij in hetzelfde schuitje zit met pubers? En zijn ze al wat ouder bij jou?
Groetjes,
Nicole
Wat betreft school: ik was vooral teleurgesteld, dat ze heeft durven spijbelen, en hoe dit verder moet. Het gaat gewoon bergafwaarts met haar, dat ziet nu ook de vertrouwenspersoon op school. Ik hoop dat het nog te keren is!
Dochterlief komt net thuis (te laat) en is weer kwaad op mij. Ik vertrouw haar niet, en zij wil niet meer bij me blijven wonen. Dit is echt geen gezonde situatie meer. Ze wil morgen niet naar school...geen gesprek meer met de vertrouwenspersoon op school en niet naar een psycholoog of wat dan ook. Zij wil gewoon niets meer. Geeft ook toe, dat ze me dingen wel eerlijk vertelt, maar regelmatig iets voor me verzwijgt...
Ik ga er echt kapot aan momenteel!
Maar ik begreep zo'n beetje, dat jij in hetzelfde schuitje zit met pubers? En zijn ze al wat ouder bij jou?
Groetjes,
Nicole
woensdag 22 oktober 2008 om 19:45
Nog een update. Heb vandaag een drukke, ellendige dag gehad met telefoontjes en gesprekken.
Dochterlief wil niet meer leven, wil niet meer bij mij wonen. Het leven heeft geen zin voor haar, dus wat maakt het uit als ze dood gaat door de drugs... Zij voelt zich door mij niet begrepen, en dat doet haar pijn (mij ook trouwens!) School heeft me gebeld, dat dochter gesprekken krijgt met een preventief verslavingsdeskundige van de GGZ; en dat ze naar een psycholoog moet.
Een gesprek gehad met een orthopedagoog, die zei, dat ze haar konden helpen. Hij zei dat het echt crisis is bij mij, en vroeg of ik al eens gedacht had over uithuisplaatsing (pleeggezin, leefgroep of behandelgroep), maar BJZ wil daar niets over horen.
Pfff, ik heb het idee, dat BJZ wel luistert naar de vertrouwenspersoon op school, die met tips komt, maar niet naar mij....dus zal ik hetgeen ik gedaan wil krijgen via de vertrouwenspersoon van school moeten proberen te regelen...
Al met al een zware dag met veel tranen.
Komt dochterlief vanmiddag thuis; zegt ze tegen mij, dat ik nooit verdriet heb om haar, want ze heeft me nog nooit om haar zien huilen. Jee, ik heb gezegd, dat ik al heel wat tranen om haar heb gelaten, maar zij zei, dat ze het nog nooit gezien had....
Dochterlief wil niet meer leven, wil niet meer bij mij wonen. Het leven heeft geen zin voor haar, dus wat maakt het uit als ze dood gaat door de drugs... Zij voelt zich door mij niet begrepen, en dat doet haar pijn (mij ook trouwens!) School heeft me gebeld, dat dochter gesprekken krijgt met een preventief verslavingsdeskundige van de GGZ; en dat ze naar een psycholoog moet.
Een gesprek gehad met een orthopedagoog, die zei, dat ze haar konden helpen. Hij zei dat het echt crisis is bij mij, en vroeg of ik al eens gedacht had over uithuisplaatsing (pleeggezin, leefgroep of behandelgroep), maar BJZ wil daar niets over horen.
Pfff, ik heb het idee, dat BJZ wel luistert naar de vertrouwenspersoon op school, die met tips komt, maar niet naar mij....dus zal ik hetgeen ik gedaan wil krijgen via de vertrouwenspersoon van school moeten proberen te regelen...
Al met al een zware dag met veel tranen.
Komt dochterlief vanmiddag thuis; zegt ze tegen mij, dat ik nooit verdriet heb om haar, want ze heeft me nog nooit om haar zien huilen. Jee, ik heb gezegd, dat ik al heel wat tranen om haar heb gelaten, maar zij zei, dat ze het nog nooit gezien had....
woensdag 22 oktober 2008 om 20:15
Nicole, ik wil je even een knuffel komen geven , het is alsof ik mijn moeder hoor over mijn zusje. Zij was ook zo stiekem, loog alles bij elkaar, verkeerd vriendje, is er zelfs zwanger van geweest, maar is geeindigd in een miskraam, weglopen van huis, etc.
Ook mijn zusje is bij BJZ geweest, waarbij mijn ouders zo'n beetje van de wal in de sloot zijn geholpen.
Ik heb verder geen tips voor je, ik zit zelf (nog) niet in dezelfde situatie en heb de periode met mijn zusje in feite alleen van de zijlijn meegemaakt. Wel wil ik nog even kwijt dat mijn zusje inmiddels als een blaadje aan een boom is omgedraaid en een hele lieve, leuke meid is geworden.
Ook mijn zusje is bij BJZ geweest, waarbij mijn ouders zo'n beetje van de wal in de sloot zijn geholpen.
Ik heb verder geen tips voor je, ik zit zelf (nog) niet in dezelfde situatie en heb de periode met mijn zusje in feite alleen van de zijlijn meegemaakt. Wel wil ik nog even kwijt dat mijn zusje inmiddels als een blaadje aan een boom is omgedraaid en een hele lieve, leuke meid is geworden.
woensdag 22 oktober 2008 om 21:18
Dank je Rainz. Op dit moment zie ik het heel somber in. Dochter zegt, dat ze niet kan stoppen met de wiet, lijkt (is?) verslaafd... Ook zegt ze dat de hele school gebruikt. Dit kan ik me niet voorstellen, ik denk, dat zij echt gewoon contact heeft met de gebruikers. Zij wil niet stoppen, want dan heeft ze geen 'vrienden' meer over...
Ik hoop, dat er heel snel hulp voor haar komt, en dat het tij keert; momenteel zie ik het niet zitten.
En dan vader: die had ik straks aan de foon, en zei, dat het niet zover gekomen was, als de begeleiding thuis (is ik dus!) goed was geweest. M.a.w.: het ligt aan mij, dat dochterlief nu zo afglijdt. En nee, ik wil me niet helemaal vrijpleiten, maar ik weet dat ik het ook niet tegen had kunnen houden.
Morgen heb ik in elk geval weer contact met school, om te kijken of het een algemeen probleem op school is.
Ik hoop, dat er heel snel hulp voor haar komt, en dat het tij keert; momenteel zie ik het niet zitten.
En dan vader: die had ik straks aan de foon, en zei, dat het niet zover gekomen was, als de begeleiding thuis (is ik dus!) goed was geweest. M.a.w.: het ligt aan mij, dat dochterlief nu zo afglijdt. En nee, ik wil me niet helemaal vrijpleiten, maar ik weet dat ik het ook niet tegen had kunnen houden.
Morgen heb ik in elk geval weer contact met school, om te kijken of het een algemeen probleem op school is.
donderdag 23 oktober 2008 om 08:01
Tjeetje Nicole, wat krijg jij het voor je kiezen!
Ik kan helaas niet dagelijks op het forum zijn, heb het meestal nogal druk of ben zonder computer.
Maar ik lees vanmorgen je berichtjes en heb het zo met je te doen!
Het is vaak zo zwaar met die pubers!
Zo lief als ze vroeger waren, zo gezellig als het vroeger in huis was, zo vreselijk is het vaak nu. Dwarsigheid, boosheid, verwijten, getsie, soms haat ik deze tijd!
En jij zit er ook middenin en je ex wrijft het er lekker in dat je vast niet een goede 'begeleider' bent? Laat je dat absoluut niet wijsmaken hoor. Zolang je opvoedt met je hart en de grenzen stelt met je verstand kan niemand je verwijten dat je het niet goed doet.
Moddergooien is altijd leuker dan naar je eigen aandeel kijken, niet? Niet dat ik je ex de zwarte piet wil geven, maar zijn houding (recht tegenover jou) zal het voor je dochter niet veiliger maken. En misschien kan je hem daar eens op wijzen: dat het juist nu heel belangrijk is samen te werken en elkaar vooral niet af te vallen. Misschien kan BJZ ook eens een gesprekje met ex hebben?
Je had een vraag over mijn kinderen. Ik heb twee zoons, 14 en 15 jaar oud. De jongste gebruikt niet, maar is een 'echte' puber die het moeilijk maakt voor iedereen (incluis zichzelf). De oudste is rustig kind, maar is wel aan het blowen gegaan. We hebben het voor de zomer bewezen gevonden, maar hadden al veel langer vermoedens. Vreselijke tijd, met veel liegen en bedriegen en ook veel zorg.
Die zorg is er nog steeds, voor beide kinderen. (de jongste houdt wel van een biertje..)
Puberen betekent loslaten en voor hen losworstelen. Dus dik over de grenzen heenwalsen is mij niet vreemd. Vervolgens zo'n beetje ontploffen als je hen confronteert met de gevolgen (=straf). Zucht...
Dan houd ik mij maar vast aan de gedachte dat grenzen stellen veiligheid voor de jongens betekent en dat ze dat nodig hebben, dat het goed is.
Echt geen leuke tijd hoor.
Maar bij jou dikke problemen. Een dochter die diep ongelukkig is. Een meisje met dikke problemen en ze weet niet meer hoe ze eruit moet komen. Maar die eigenlijk helemaal niet geholpen wil worden, want dat betekent kleur bekennen en daar komt dat puberen weer om de hoek.
Ze heeft je zo hard nodig Nicole, huil met haar, heb verdriet met haar en wees er voor haar.
Je hoeft het niet eens te zijn met haar wietgebruik en dat mag je best laten weten, maar laat het daar en zoek met haar een oplossing, zie haar daarin een volwassene, ze heeft immers meer ervaring in de wietwereld dan jij.
En je doet het goed Nicole, je staat dichter bij haar dan menig andere moeder bij haar kind!
Wil je haar uit huis hebben? Wat zegt je hart? Wat zegt je verstand?
Ik kan helaas niet dagelijks op het forum zijn, heb het meestal nogal druk of ben zonder computer.
Maar ik lees vanmorgen je berichtjes en heb het zo met je te doen!
Het is vaak zo zwaar met die pubers!
Zo lief als ze vroeger waren, zo gezellig als het vroeger in huis was, zo vreselijk is het vaak nu. Dwarsigheid, boosheid, verwijten, getsie, soms haat ik deze tijd!
En jij zit er ook middenin en je ex wrijft het er lekker in dat je vast niet een goede 'begeleider' bent? Laat je dat absoluut niet wijsmaken hoor. Zolang je opvoedt met je hart en de grenzen stelt met je verstand kan niemand je verwijten dat je het niet goed doet.
Moddergooien is altijd leuker dan naar je eigen aandeel kijken, niet? Niet dat ik je ex de zwarte piet wil geven, maar zijn houding (recht tegenover jou) zal het voor je dochter niet veiliger maken. En misschien kan je hem daar eens op wijzen: dat het juist nu heel belangrijk is samen te werken en elkaar vooral niet af te vallen. Misschien kan BJZ ook eens een gesprekje met ex hebben?
Je had een vraag over mijn kinderen. Ik heb twee zoons, 14 en 15 jaar oud. De jongste gebruikt niet, maar is een 'echte' puber die het moeilijk maakt voor iedereen (incluis zichzelf). De oudste is rustig kind, maar is wel aan het blowen gegaan. We hebben het voor de zomer bewezen gevonden, maar hadden al veel langer vermoedens. Vreselijke tijd, met veel liegen en bedriegen en ook veel zorg.
Die zorg is er nog steeds, voor beide kinderen. (de jongste houdt wel van een biertje..)
Puberen betekent loslaten en voor hen losworstelen. Dus dik over de grenzen heenwalsen is mij niet vreemd. Vervolgens zo'n beetje ontploffen als je hen confronteert met de gevolgen (=straf). Zucht...
Dan houd ik mij maar vast aan de gedachte dat grenzen stellen veiligheid voor de jongens betekent en dat ze dat nodig hebben, dat het goed is.
Echt geen leuke tijd hoor.
Maar bij jou dikke problemen. Een dochter die diep ongelukkig is. Een meisje met dikke problemen en ze weet niet meer hoe ze eruit moet komen. Maar die eigenlijk helemaal niet geholpen wil worden, want dat betekent kleur bekennen en daar komt dat puberen weer om de hoek.
Ze heeft je zo hard nodig Nicole, huil met haar, heb verdriet met haar en wees er voor haar.
Je hoeft het niet eens te zijn met haar wietgebruik en dat mag je best laten weten, maar laat het daar en zoek met haar een oplossing, zie haar daarin een volwassene, ze heeft immers meer ervaring in de wietwereld dan jij.
En je doet het goed Nicole, je staat dichter bij haar dan menig andere moeder bij haar kind!
Wil je haar uit huis hebben? Wat zegt je hart? Wat zegt je verstand?
donderdag 23 oktober 2008 om 08:09
Ik wil nog even zeggen Nicole, dat je soms door het wietgebruik heen moet kijken. Je dochter houdt zich vast aan het blowen, dat lijkt haar laatste strohalm, daar heeft ze haar vrienden.
Maar dat is een fase en ze gaat vast snel inzien dat het niet de juiste weg is.
Als je door het drugsprobleem heen kijkt, zie je andere problemen waar misschien hard aan gewerkt moet worden?
Laat weten dat je altijd van haar zal houden, wat er ook gebeurt. Geef haar complimenten als ze iets leuks aanheeft of iets goed doet. Laat weten dat je met haar een oplossing wil zoeken, maar dat jullie daarvoor hulp moeten aanvaarden van mensen die er verstand van hebben.
Dikke knuffel van mij!
Maar dat is een fase en ze gaat vast snel inzien dat het niet de juiste weg is.
Als je door het drugsprobleem heen kijkt, zie je andere problemen waar misschien hard aan gewerkt moet worden?
Laat weten dat je altijd van haar zal houden, wat er ook gebeurt. Geef haar complimenten als ze iets leuks aanheeft of iets goed doet. Laat weten dat je met haar een oplossing wil zoeken, maar dat jullie daarvoor hulp moeten aanvaarden van mensen die er verstand van hebben.
Dikke knuffel van mij!
donderdag 23 oktober 2008 om 16:45
quote:Oehoe schreef op 23 oktober 2008 @ 08:09:
Ik wil nog even zeggen Nicole, dat je soms door het wietgebruik heen moet kijken. Je dochter houdt zich vast aan het blowen, dat lijkt haar laatste strohalm, daar heeft ze haar vrienden.
Maar dat is een fase en ze gaat vast snel inzien dat het niet de juiste weg is.
Als je door het drugsprobleem heen kijkt, zie je andere problemen waar misschien hard aan gewerkt moet worden? Dit is zó waar! Zij heeft al zoveel meegemaakt. Als het goed is, komt er nu ook hulp. Maar dat gaat zó traag: eerst een aanmeldingsgesprek, dan intakegesprekken, en dan pas behandeling; zijn we minstens een maand verder, en dan duurt het natuurlijk nog een hele tijd, eer die behandeling effect zal hebben. Laat weten dat je altijd van haar zal houden, wat er ook gebeurt. Geef haar complimenten als ze iets leuks aanheeft of iets goed doet. Laat weten dat je met haar een oplossing wil zoeken, maar dat jullie daarvoor hulp moeten aanvaarden van mensen die er verstand van hebben. Complimenten geef ik haar al regelmatig, en ik heb ook gezegd, dat ik met haar, voor haar/ons, hulp wil zoeken. Zij wil momenteel geen hulp, heeft hier geen vertrouwen meer in. En wat haar vader betreft: hij is altijd zo geweest. Ik heb bij BJZ aangegeven, dat ik gesprekken wil hebben met een derde erbij, maar daar trekken ze nog niet zo heel hard aan, ze willen eigenlijk dat we er zelf uitkomen.
Of ik dochter het huis uit wil hebben? Ik weet het niet. Liever niet, maar nu af en toe wel. Ik heb het er ook met hulpverlening over gehad, en het schijnt nu ook wel even beter te zijn, als we uit elkaar zijn, zodat er rust komt; dus misschien wel tijdelijk? Blijft lastig. Punt is, dat zij niet meer bij mij wil wonen, omdat ik volgens haar te streng ben. Maar als ik jouw verhaal lees, weet jij er alles van!
Bedankt! Liefs, Nicole
Dikke knuffel van mij!
Ik wil nog even zeggen Nicole, dat je soms door het wietgebruik heen moet kijken. Je dochter houdt zich vast aan het blowen, dat lijkt haar laatste strohalm, daar heeft ze haar vrienden.
Maar dat is een fase en ze gaat vast snel inzien dat het niet de juiste weg is.
Als je door het drugsprobleem heen kijkt, zie je andere problemen waar misschien hard aan gewerkt moet worden? Dit is zó waar! Zij heeft al zoveel meegemaakt. Als het goed is, komt er nu ook hulp. Maar dat gaat zó traag: eerst een aanmeldingsgesprek, dan intakegesprekken, en dan pas behandeling; zijn we minstens een maand verder, en dan duurt het natuurlijk nog een hele tijd, eer die behandeling effect zal hebben. Laat weten dat je altijd van haar zal houden, wat er ook gebeurt. Geef haar complimenten als ze iets leuks aanheeft of iets goed doet. Laat weten dat je met haar een oplossing wil zoeken, maar dat jullie daarvoor hulp moeten aanvaarden van mensen die er verstand van hebben. Complimenten geef ik haar al regelmatig, en ik heb ook gezegd, dat ik met haar, voor haar/ons, hulp wil zoeken. Zij wil momenteel geen hulp, heeft hier geen vertrouwen meer in. En wat haar vader betreft: hij is altijd zo geweest. Ik heb bij BJZ aangegeven, dat ik gesprekken wil hebben met een derde erbij, maar daar trekken ze nog niet zo heel hard aan, ze willen eigenlijk dat we er zelf uitkomen.
Of ik dochter het huis uit wil hebben? Ik weet het niet. Liever niet, maar nu af en toe wel. Ik heb het er ook met hulpverlening over gehad, en het schijnt nu ook wel even beter te zijn, als we uit elkaar zijn, zodat er rust komt; dus misschien wel tijdelijk? Blijft lastig. Punt is, dat zij niet meer bij mij wil wonen, omdat ik volgens haar te streng ben. Maar als ik jouw verhaal lees, weet jij er alles van!
Bedankt! Liefs, Nicole
Dikke knuffel van mij!
donderdag 23 oktober 2008 om 19:12
Ik vind dat BJZ er zich te gemakkelijk vanaf maakt. Iedereen, en zeker de proffessionele hulpverlening weet hoe belangrijk de interactie tussen twee ouders is. Dat mag ze hen gerust verwijten, laten ze er maar werk van maken, ze zijn er toch om jullie (en vooral je dochter) te helpen?
Hulpverlening lijkt een log apparaat, maar dat is in onze beleving. We hebben nu hulp nodig, want zaken blijken te escaleren. Stel jezelf en je dochter gerust, hulp is in aantocnt. Dingen gaan straks beter, het tij gaat keren.
Zo ook in mijn gezin Nicole, het tij is gekeerd.
En dat gaat jou ook lukken, linksom (dochter thuis) of rechtsom (dochter tijdelijk uit huis), het gaat jullie lukken hoor!
Dat uit huis plaatsen: doe wat je het beste lijkt, maar laat jullie (jou en je dochter) jezelf eerst goed voorlichten: wat betekent het concreet? Welke woonvorm komt zij dan? Kan ze 'gewoon' weer naar huis als zij eraan toe is?
Dat soort vragen. Neem de mening van je dochter serieus en laat vooral blijken dat je innig hoopt dat het tijdelijkis.
Verder Nicole, voel het niet als een afgang als je (jullie, jij en je dochter) hiervoor kiest. Je dochter is waarschijnlijk zo met je verbonden dat zij afstand, letterlijk afstand van je nodig heeft om haar problemen op te lossen. Ze houdt ongetwijfeld verschrikkelijk veel van je (en daarom dus afstand).
Poezewoes en Saartje, jullie hadden zulke goede adviezen, vanuit je beroep ook, willen jullie nog eens terug komen?
(Ik put er ook hoop uit en heb er ook veel aan!)
Hier namelijk gewoon maar een moeder die ook maar wat worstelt en doet wat haar het beste lijkt en uit die voet haar adviezen en ervaringen geeft....
(of zoals mijn vader altijd zegt: een ouder is een stakker die maar wat in het duister tast, met de hoop het goed te doen)
Hulpverlening lijkt een log apparaat, maar dat is in onze beleving. We hebben nu hulp nodig, want zaken blijken te escaleren. Stel jezelf en je dochter gerust, hulp is in aantocnt. Dingen gaan straks beter, het tij gaat keren.
Zo ook in mijn gezin Nicole, het tij is gekeerd.
En dat gaat jou ook lukken, linksom (dochter thuis) of rechtsom (dochter tijdelijk uit huis), het gaat jullie lukken hoor!
Dat uit huis plaatsen: doe wat je het beste lijkt, maar laat jullie (jou en je dochter) jezelf eerst goed voorlichten: wat betekent het concreet? Welke woonvorm komt zij dan? Kan ze 'gewoon' weer naar huis als zij eraan toe is?
Dat soort vragen. Neem de mening van je dochter serieus en laat vooral blijken dat je innig hoopt dat het tijdelijkis.
Verder Nicole, voel het niet als een afgang als je (jullie, jij en je dochter) hiervoor kiest. Je dochter is waarschijnlijk zo met je verbonden dat zij afstand, letterlijk afstand van je nodig heeft om haar problemen op te lossen. Ze houdt ongetwijfeld verschrikkelijk veel van je (en daarom dus afstand).
Poezewoes en Saartje, jullie hadden zulke goede adviezen, vanuit je beroep ook, willen jullie nog eens terug komen?
(Ik put er ook hoop uit en heb er ook veel aan!)
Hier namelijk gewoon maar een moeder die ook maar wat worstelt en doet wat haar het beste lijkt en uit die voet haar adviezen en ervaringen geeft....
(of zoals mijn vader altijd zegt: een ouder is een stakker die maar wat in het duister tast, met de hoop het goed te doen)
donderdag 23 oktober 2008 om 19:23
Ik hoop trouwens dat je dochter niets meekrijgt over het meningsverschil tussen jou en je ex. Een loyaliteitsprobleem kan zij er nu beslist niet bij hebben!
Dit klinkt trouwens onaardiger dan ik bedoel.
Ik heb met mijn ex ook een probleem. Die vlucht namelijk 'heerlijk' weg in zijn werk. Is er haast nooit in de weekenden dat ze bij hem horen te zijn. Ik kan daar innerlijk zo boos over worden, vind dat ze zo in de steek worden gelaten, te genant voor woorden. Maar dat zeg ik niet, vertel dat papa hard moet werken en dat ze toch heerlijke vakanties met elkaar hebben?
(Gelukkig heeft hij een schat van een vriendin die probeert het tekort aan zorg door paps te compenseren. Groot respect heb ik daarvoor.)
Heeft jouw ex een partner en hoe is het contact met haar?
Dit klinkt trouwens onaardiger dan ik bedoel.
Ik heb met mijn ex ook een probleem. Die vlucht namelijk 'heerlijk' weg in zijn werk. Is er haast nooit in de weekenden dat ze bij hem horen te zijn. Ik kan daar innerlijk zo boos over worden, vind dat ze zo in de steek worden gelaten, te genant voor woorden. Maar dat zeg ik niet, vertel dat papa hard moet werken en dat ze toch heerlijke vakanties met elkaar hebben?
(Gelukkig heeft hij een schat van een vriendin die probeert het tekort aan zorg door paps te compenseren. Groot respect heb ik daarvoor.)
Heeft jouw ex een partner en hoe is het contact met haar?
