Verslaafd aan veranderingen
woensdag 6 januari 2016 om 11:14
De afgelopen jaren heb ik voortdurend veranderingen ondergaan. Scheiding, meerdere keren verhuizen, verhuizen naar de andere kant van het land, wisselen van scholen en ga zo maar door. Maar nu, nu sta ik voor een jaar waarin geen 'grote' verandering in het verschiet ligt. En ik mis wat. Ik mis de uitdaging. Zou ik echt verslaafd kunnen zijn aan veranderingen? Ik vond het heerlijk om op mijn 16e te verhuizen naar de andere kant van het land, waar ik niemand kende. Alles nieuw, alles opnieuw opbouwen. Nu is mijn leven stabiel en dat maakt mij angstig.
Is dit herkenbaar voor iemand? Als ik dit aan mensen vertel, dan verklaren zij mij vaak voor gek.
Is dit herkenbaar voor iemand? Als ik dit aan mensen vertel, dan verklaren zij mij vaak voor gek.
woensdag 6 januari 2016 om 11:29
woensdag 6 januari 2016 om 12:30
Herkenbaar hoor!
Continu nieuwe dingen, uitdaging en afwisseling. Mij krijg je er blij mee!
Ik zit nu al een jaar op dezelfde werkplek! Ik ben nu toch echt toe aan wat anders. Hetgeen waarvoor ik opgeleid ben biedt bijna geen uitdaging meer. Dus maar weer een nieuwe opleiding aan het volgen. Nu al plannen voor cursussen en opleidingen voor na deze opleiding (naast het werk).
Binnenkort mag ik weer ergens anders aam de slag, daar word ik nou echt heel blij van!
Ik raak in "paniek" als ik mijn cv zie en ik heb een hobby, vrijwilligerswerk, of gewoon werk dat ik al meer dan een jaar doe. Tijd voor iets nieuws! Wel leuk, want op die manier ontdek ik best veel.
Binnenkort ga ik weer 3 maanden naar het buitenland voor ontwikkelingswerk.
Laatst bedacht ik me nog.. Jeetje, ik zit al mijn hele leven aan mijn eigen lijf vast, en dat zal ik ook de rest van mijn leven blijven. Daar ben ik best oke mee hoor! Maar dat is toch ook al best saai?
Daarom is het belangrijk om er maar wat van te maken, mezelf overal mee naar toe te nemen enz.
En als ik dit zo typ, dan kan ik me best voorstellen dat mensen mij een beetje gek vinden. Maar ik ben ook gewoon vrolijk en heel gelukkig hoor!
Continu nieuwe dingen, uitdaging en afwisseling. Mij krijg je er blij mee!
Ik zit nu al een jaar op dezelfde werkplek! Ik ben nu toch echt toe aan wat anders. Hetgeen waarvoor ik opgeleid ben biedt bijna geen uitdaging meer. Dus maar weer een nieuwe opleiding aan het volgen. Nu al plannen voor cursussen en opleidingen voor na deze opleiding (naast het werk).
Binnenkort mag ik weer ergens anders aam de slag, daar word ik nou echt heel blij van!
Ik raak in "paniek" als ik mijn cv zie en ik heb een hobby, vrijwilligerswerk, of gewoon werk dat ik al meer dan een jaar doe. Tijd voor iets nieuws! Wel leuk, want op die manier ontdek ik best veel.
Binnenkort ga ik weer 3 maanden naar het buitenland voor ontwikkelingswerk.
Laatst bedacht ik me nog.. Jeetje, ik zit al mijn hele leven aan mijn eigen lijf vast, en dat zal ik ook de rest van mijn leven blijven. Daar ben ik best oke mee hoor! Maar dat is toch ook al best saai?
Daarom is het belangrijk om er maar wat van te maken, mezelf overal mee naar toe te nemen enz.
En als ik dit zo typ, dan kan ik me best voorstellen dat mensen mij een beetje gek vinden. Maar ik ben ook gewoon vrolijk en heel gelukkig hoor!
woensdag 6 januari 2016 om 12:38
Oja, wat ik natuurlijk heel blij mee ben, maar mij ook wel een beetje benauwd. Dat is een vast contract op het werk krijgen. Klinkt echt heel dramatisch zoals ik het opschrijf. Ik ben natuurlijk dan super trots. Maar het idee, ik zit ergens aan vast. Het is de bedoeling dat ik hier nog lang blijf, of ik mag hier nog lang blijven.
Net zoals bijvoorbeeld mijn sim only abonnement. Goed, ik zet hem wel vast voor 2 jaar, omdat het goedkoper is. Maar ik wil niet zo veel vooruit kijken, misschien woon ik tegen die tijd wel aan de andere kant van de wereld. Niet dat daar die plannen voor zijn, maar het zou dan toch best zonde zijn?
Net zoals bijvoorbeeld mijn sim only abonnement. Goed, ik zet hem wel vast voor 2 jaar, omdat het goedkoper is. Maar ik wil niet zo veel vooruit kijken, misschien woon ik tegen die tijd wel aan de andere kant van de wereld. Niet dat daar die plannen voor zijn, maar het zou dan toch best zonde zijn?
woensdag 6 januari 2016 om 13:48
Probeer er geen etiketje op te plakken voor jezelf.
Nieuwe dingen leren is niks mis mee, pas als het is om jezelf te ontlopen.
Misschien ben jij gewoon iemand die niet zoveel hecht aan "zekerheden" en jezelf graag uitdaagt en jezelf in allerlei facetten te leren kennen, onbekende capaciteiten wil aanboren, jezelf veelzijdig wil ontwikkelen.
Rust, regelmaat en reinheid kan gemakkelijk leiden tot routine, vastgeroeste patronen en schijnzekerheden, en er zijn veel mensen die daarnaar streven om vroeg of laat tot de vraag te komen: "is dit nou alles?"
Het hebben van een hypotheek zorgt er ook voor dat je gebonden bent aan werk, ook als dat een last wordt of op eoa manier geen voldoening meer geeft of niet langer kunt opbrengen of niet meer uitkomt qua andere belangen/ omstandigheden.
Misschien is het wel een zegen dat jij overal waar je gaat wonen of werken inmiddels van jezelf weet dat je daar ook weer kunt aarden en leuke mensen en interesses ontdekt: maw: je kunt jou overal ter wereld neerzetten en je maakt er iets van, hebt het naar je zin, dat kan een pré zijn: jij neemt overal jezelf mee en hebt er alle vertrouwen in dat het waar dan ook wel goed komt met jouzelf.
Misschien is het gewoon jouw temperament, behoefte aan variatie en avontuur, daar hoeft niks verkeerds aan te zijn en dat beschouwen als een verslaving is dan iets waarmee je jezelf vastzet (zo ben ik nou eenmaal).
Ga bij jezelf na wat die onrust geeft als je een tijdje een stabiel leven op dezelfde plek leidt.
Kun of wil je je niet hechten aan mensen en nergens aarden? Dan is dat iets om bij stil te staan.
Was een nieuwe woonplaats of werk(plek) altijd idd ook "beter" dan de vorige?
Wat gebeurt er met je als je een tijdje geen uitdaging meer hebt qua nieuwe kennis, nieuw werk, nieuwe mensen?
Misschien is de nieuwe uitdaging dat je nu de hectiek om je heen mist, je de tijd hebt om de reis naar binnen te maken?
Jezelf te verdiepen in jezelf (zelfkennis), bestaande relaties te verdiepen, in rust bezinnen of je nog wel bezig bent met waar je bezig mee wilt zijn, welke richting je op wilt met je leven, welke dingen van je persoonlijkheid je (verder) zou willen ontwikkelen?
Wat gebeurt er als je de stilte opzoekt?
Dringt er dan iets zich aan je op, een leegte? bepaalde gedachten of gevoelens/ behoeften/ verlangens?
Jezelf altijd bezig moéten houden kán camoufleren waar je werkelijke behoeften liggen, die je misschien verwerpt van jezelf.
Zijn er dingen die je wél (blijvend) voldoening geven of is het altijd vluchtig of korte termijn-kick nodig hebben om "te voelen dat je leeft"?
Dan nog is er niks mis mee als jij je er gelukkig bij voelt, al kan het de moeite waard zijn om dit stabiele leventje wat nu voor je ligt (voorlopig) aan te grijpen als een soort experiment voor jezelf: ook dit stuk van jezelf onderzoeken, wie jij bent in rust en stilte?
Misschien blijk je jezelf wel heel aangenaam gezelschap te vinden!
En is reizen, verhuizen of van baan veranderen misschien niet (langer) zozeer uit onrust, maar uit nieuwsgierigheid en interesse in andere culturen en levenswijzen, behoefte aan verruiming tov eigen overtuigingen, normen en waarden?
Ik ken het ergens ook wel, dat als je de volle ruimte en vrijheid hebt, je plots niet meer weet wat je ermee aan moet, omdat er zoveel keuzes en mogelijkheden zijn dat je dan juíst niet weet waar te beginnen.
Soms moet je die ruimte dan maar ff laten zijn, en niet zsm willen invullen met volle agenda's en bezigheden óm maar bezig te zijn of af te leiden.
Of dat aan de orde is, kun je alleen maar bij jezelf onderzoeken.
Misschien mis je momenteel een lange termijn levensdoel, waar je naartoe kunt leven en naar kunt streven?
Dan nog is veelzijdigheid evengoed een manier om te ontdekken wat jou wel en niet ligt.
Voel je (ook) wel verbondenheid als je elke keer nieuwe mensen en banen (en collega's) hebt?
Nieuwe dingen leren is niks mis mee, pas als het is om jezelf te ontlopen.
Misschien ben jij gewoon iemand die niet zoveel hecht aan "zekerheden" en jezelf graag uitdaagt en jezelf in allerlei facetten te leren kennen, onbekende capaciteiten wil aanboren, jezelf veelzijdig wil ontwikkelen.
Rust, regelmaat en reinheid kan gemakkelijk leiden tot routine, vastgeroeste patronen en schijnzekerheden, en er zijn veel mensen die daarnaar streven om vroeg of laat tot de vraag te komen: "is dit nou alles?"
Het hebben van een hypotheek zorgt er ook voor dat je gebonden bent aan werk, ook als dat een last wordt of op eoa manier geen voldoening meer geeft of niet langer kunt opbrengen of niet meer uitkomt qua andere belangen/ omstandigheden.
Misschien is het wel een zegen dat jij overal waar je gaat wonen of werken inmiddels van jezelf weet dat je daar ook weer kunt aarden en leuke mensen en interesses ontdekt: maw: je kunt jou overal ter wereld neerzetten en je maakt er iets van, hebt het naar je zin, dat kan een pré zijn: jij neemt overal jezelf mee en hebt er alle vertrouwen in dat het waar dan ook wel goed komt met jouzelf.
Misschien is het gewoon jouw temperament, behoefte aan variatie en avontuur, daar hoeft niks verkeerds aan te zijn en dat beschouwen als een verslaving is dan iets waarmee je jezelf vastzet (zo ben ik nou eenmaal).
Ga bij jezelf na wat die onrust geeft als je een tijdje een stabiel leven op dezelfde plek leidt.
Kun of wil je je niet hechten aan mensen en nergens aarden? Dan is dat iets om bij stil te staan.
Was een nieuwe woonplaats of werk(plek) altijd idd ook "beter" dan de vorige?
Wat gebeurt er met je als je een tijdje geen uitdaging meer hebt qua nieuwe kennis, nieuw werk, nieuwe mensen?
Misschien is de nieuwe uitdaging dat je nu de hectiek om je heen mist, je de tijd hebt om de reis naar binnen te maken?
Jezelf te verdiepen in jezelf (zelfkennis), bestaande relaties te verdiepen, in rust bezinnen of je nog wel bezig bent met waar je bezig mee wilt zijn, welke richting je op wilt met je leven, welke dingen van je persoonlijkheid je (verder) zou willen ontwikkelen?
Wat gebeurt er als je de stilte opzoekt?
Dringt er dan iets zich aan je op, een leegte? bepaalde gedachten of gevoelens/ behoeften/ verlangens?
Jezelf altijd bezig moéten houden kán camoufleren waar je werkelijke behoeften liggen, die je misschien verwerpt van jezelf.
Zijn er dingen die je wél (blijvend) voldoening geven of is het altijd vluchtig of korte termijn-kick nodig hebben om "te voelen dat je leeft"?
Dan nog is er niks mis mee als jij je er gelukkig bij voelt, al kan het de moeite waard zijn om dit stabiele leventje wat nu voor je ligt (voorlopig) aan te grijpen als een soort experiment voor jezelf: ook dit stuk van jezelf onderzoeken, wie jij bent in rust en stilte?
Misschien blijk je jezelf wel heel aangenaam gezelschap te vinden!
En is reizen, verhuizen of van baan veranderen misschien niet (langer) zozeer uit onrust, maar uit nieuwsgierigheid en interesse in andere culturen en levenswijzen, behoefte aan verruiming tov eigen overtuigingen, normen en waarden?
Ik ken het ergens ook wel, dat als je de volle ruimte en vrijheid hebt, je plots niet meer weet wat je ermee aan moet, omdat er zoveel keuzes en mogelijkheden zijn dat je dan juíst niet weet waar te beginnen.
Soms moet je die ruimte dan maar ff laten zijn, en niet zsm willen invullen met volle agenda's en bezigheden óm maar bezig te zijn of af te leiden.
Of dat aan de orde is, kun je alleen maar bij jezelf onderzoeken.
Misschien mis je momenteel een lange termijn levensdoel, waar je naartoe kunt leven en naar kunt streven?
Dan nog is veelzijdigheid evengoed een manier om te ontdekken wat jou wel en niet ligt.
Voel je (ook) wel verbondenheid als je elke keer nieuwe mensen en banen (en collega's) hebt?
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
donderdag 7 januari 2016 om 15:15