Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
woensdag 23 december 2015 om 07:16
Ik ben 6 jaar geleden van een eengezinswoning-met-tuin verhuisd naar een appartement. Alles gelijkvloers en geen tuin meer. Ik vind het heerlijk, scheelt een hoop ergernis over die tuin die ik niet bij kon houden.
Ik heb heel steil en dun haar. Lang haar staat bij mij enorm sloom, dus ik heb het al jaren kort. Nadeel is idd dat ik te vaak naar mijn zin naar de kapper moet.
Ik heb heel steil en dun haar. Lang haar staat bij mij enorm sloom, dus ik heb het al jaren kort. Nadeel is idd dat ik te vaak naar mijn zin naar de kapper moet.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 23 december 2015 om 07:46
Ik denk als ik geen gezin zou hebben, ik ook zeer klein en (nog) minimalistischer en zonder tuin zou wonen
We wonen nu in een vrijstaand huis (wel zo fijn, geen geluiden van de buren) met 4 slaapkamers en veel te veel zooi naar mijn zin, maar de kindertjes moeten kunnen spelen, en 6 fietsen neemt ook al wat plaats in beslag, en de man vindt het eng als ik teveel wegdoe, die is letterlijk bang dat ik hem ook weg doe als ik in zo'n bui ben
En ergens geniet ik wel van mijn huis vol, en het bos letterlijk aan de overkant van de straat, waar ik mss. 2 keer per jaar in ga wandelen, maar het idee dat het bos er morgen ook nog ligt en dat het kan is mij een zeer geruststellende gedachte
Ik heb een dikke haardos maar mijn haren op zich zijn dun en ik heb een lichte slag en een paar weerborstels, niks mee aan te vangen dus als het kort is, tenzij dus met tig krulborstels en föhn en mousse en haarlak.
Dat mijn man mij mooier vrouwelijker vindt met langer haar is een prettig neveneffect
We wonen nu in een vrijstaand huis (wel zo fijn, geen geluiden van de buren) met 4 slaapkamers en veel te veel zooi naar mijn zin, maar de kindertjes moeten kunnen spelen, en 6 fietsen neemt ook al wat plaats in beslag, en de man vindt het eng als ik teveel wegdoe, die is letterlijk bang dat ik hem ook weg doe als ik in zo'n bui ben
En ergens geniet ik wel van mijn huis vol, en het bos letterlijk aan de overkant van de straat, waar ik mss. 2 keer per jaar in ga wandelen, maar het idee dat het bos er morgen ook nog ligt en dat het kan is mij een zeer geruststellende gedachte
Ik heb een dikke haardos maar mijn haren op zich zijn dun en ik heb een lichte slag en een paar weerborstels, niks mee aan te vangen dus als het kort is, tenzij dus met tig krulborstels en föhn en mousse en haarlak.
Dat mijn man mij mooier vrouwelijker vindt met langer haar is een prettig neveneffect
woensdag 23 december 2015 om 08:17
quote:MonicaGeller schreef op 23 december 2015 @ 07:05
Ik vind lang haar juist zoveel makkelijker dan kort haar: elke 8 weken 10 maanden de puntjes laten bijknippen
Ik heb zo'n hekel aan de kapper...
Sowieso ga ik al niet naar een 'gewone kapper', omdat ik die verplichte praatjes niet trek.
Gelukkig is mijn nicht ook kapster, dus die doet het. Maar die woont niet naast de deur, dus ik stel het maar uit en uit en uit. Ik hou ook van gemak, en heb het altijd in een staart. Best zonde, want ik heb echt mooi en dik haar. Maar ik kan er helemaal niet tegen joh, als mijn haar los om m'n hoofd zwiert. Dat vind ik zó irritant. Wat dat betreft past korter haar beter bij me, maar daar moet ik dan weer te veel aan doen, en ik ben helemaal niet handig daarin.
Trouwens, hondenmens, jij vertelde dat je elke dag laat uit bed bent, nu je vakantie hebt.
Ik zou zeggen: geniet ervan! Heerlijk toch? Uitslapen is iets wat ik absoluut niet kan. Ook nu ik vakantie heb ben ik altijd ruim voor acht uur wakker. Ik vind dat best jammer, maar aan de andere kant is het voor mij juist heel goed om vast te houden aan mijn vaste structuur.
Ik vind lang haar juist zoveel makkelijker dan kort haar: elke 8 weken 10 maanden de puntjes laten bijknippen
Ik heb zo'n hekel aan de kapper...
Sowieso ga ik al niet naar een 'gewone kapper', omdat ik die verplichte praatjes niet trek.
Gelukkig is mijn nicht ook kapster, dus die doet het. Maar die woont niet naast de deur, dus ik stel het maar uit en uit en uit. Ik hou ook van gemak, en heb het altijd in een staart. Best zonde, want ik heb echt mooi en dik haar. Maar ik kan er helemaal niet tegen joh, als mijn haar los om m'n hoofd zwiert. Dat vind ik zó irritant. Wat dat betreft past korter haar beter bij me, maar daar moet ik dan weer te veel aan doen, en ik ben helemaal niet handig daarin.
Trouwens, hondenmens, jij vertelde dat je elke dag laat uit bed bent, nu je vakantie hebt.
Ik zou zeggen: geniet ervan! Heerlijk toch? Uitslapen is iets wat ik absoluut niet kan. Ook nu ik vakantie heb ben ik altijd ruim voor acht uur wakker. Ik vind dat best jammer, maar aan de andere kant is het voor mij juist heel goed om vast te houden aan mijn vaste structuur.
woensdag 23 december 2015 om 09:08
quote:MonicaGeller schreef op 22 december 2015 @ 10:58:
Nog eentje: hebben jullie ook dat je hoe moeier je bent hoe meer je wil gaan opruimen en poetsen?
Dat heb ik niet. De rommel wil in mijn huis wel af en toe toenemen, en bij een bepaalde hoeveelheid gaat er een knop in mijn hoofd om en schakel ik automatisch in de opruimmodus.
Ik kom bij anderen weleens op bezoek, en dan zie ik de hoeveelheid spullen die ze in de woonkamer hebben. Het is daar ook erg rommelig. Ik kan daar een paar uur zijn, en daarna ben ik wat overprikkeld. Andere mensen vinden mijn huis enigszins lijken op een kantoor.
Nog eentje: hebben jullie ook dat je hoe moeier je bent hoe meer je wil gaan opruimen en poetsen?
Dat heb ik niet. De rommel wil in mijn huis wel af en toe toenemen, en bij een bepaalde hoeveelheid gaat er een knop in mijn hoofd om en schakel ik automatisch in de opruimmodus.
Ik kom bij anderen weleens op bezoek, en dan zie ik de hoeveelheid spullen die ze in de woonkamer hebben. Het is daar ook erg rommelig. Ik kan daar een paar uur zijn, en daarna ben ik wat overprikkeld. Andere mensen vinden mijn huis enigszins lijken op een kantoor.
World of Warcraft: Legion
woensdag 23 december 2015 om 09:32
quote:hans66 schreef op 23 december 2015 @ 09:08:
[...]
Dat heb ik niet. De rommel wil in mijn huis wel af en toe toenemen, en bij een bepaalde hoeveelheid gaat er een knop in mijn hoofd om en schakel ik automatisch in de opruimmodus.
Ik kom bij anderen weleens op bezoek, en dan zie ik de hoeveelheid spullen die ze in de woonkamer hebben. Het is daar ook erg rommelig. Ik kan daar een paar uur zijn, en daarna ben ik wat overprikkeld. Andere mensen vinden mijn huis enigszins lijken op een kantoor.Dit dus.
[...]
Dat heb ik niet. De rommel wil in mijn huis wel af en toe toenemen, en bij een bepaalde hoeveelheid gaat er een knop in mijn hoofd om en schakel ik automatisch in de opruimmodus.
Ik kom bij anderen weleens op bezoek, en dan zie ik de hoeveelheid spullen die ze in de woonkamer hebben. Het is daar ook erg rommelig. Ik kan daar een paar uur zijn, en daarna ben ik wat overprikkeld. Andere mensen vinden mijn huis enigszins lijken op een kantoor.Dit dus.
woensdag 23 december 2015 om 11:02
quote:hans66 schreef op 23 december 2015 @ 09:08:
[...]
Ik kom bij anderen weleens op bezoek, en dan zie ik de hoeveelheid spullen die ze in de woonkamer hebben. Het is daar ook erg rommelig. Ik kan daar een paar uur zijn, en daarna ben ik wat overprikkeld. Andere mensen vinden mijn huis enigszins lijken op een kantoor.
Herkenbaar, mijn handen jeuken dan echt om vb. een stapel magazines netjes te leggen of dingen te rangschikken/sorteren.
Mijn huis is vrij functioneel ingericht, al staan er wel een paar planten en met deze dagen een hoop kaarsen op de schouw.
Ik denk dat mijn huis eruit ziet als waar een man alleen woont en af en toe zijn vriendin op bezoek krijgt die wat tierlantijntjes aanbrengt, maar het ziet er volgens mij niet uit als een huis waar een vrouw effectief woont
[...]
Ik kom bij anderen weleens op bezoek, en dan zie ik de hoeveelheid spullen die ze in de woonkamer hebben. Het is daar ook erg rommelig. Ik kan daar een paar uur zijn, en daarna ben ik wat overprikkeld. Andere mensen vinden mijn huis enigszins lijken op een kantoor.
Herkenbaar, mijn handen jeuken dan echt om vb. een stapel magazines netjes te leggen of dingen te rangschikken/sorteren.
Mijn huis is vrij functioneel ingericht, al staan er wel een paar planten en met deze dagen een hoop kaarsen op de schouw.
Ik denk dat mijn huis eruit ziet als waar een man alleen woont en af en toe zijn vriendin op bezoek krijgt die wat tierlantijntjes aanbrengt, maar het ziet er volgens mij niet uit als een huis waar een vrouw effectief woont
woensdag 23 december 2015 om 11:55
Ik woon in een seniorenwoning op een hoek. Lekker rustig. De tuin is bijna net zo groot als die van een gemiddelde 2 onder 1 kap. Het voordeel is dat je altijd wel een zonnig plekje hebt. En de hondjes kunnen er lekker in rennen. Het vorige huis was een rijtjeshuis met een tuin misschien nog niet de helft van mijn huidige. Qua onderhoud was dat wel makkelijker, maar je zat wel erg kort op mensen. Je hoort alle gesprekken en zij de jouwe. Weinig privacy. En de zon was eerder uit de tuin.
Een appartement is misschien iets voor de toekomst. Alleen zie ik op tegen boven-en onderburen. In mijn wijk staan ook duplex-woningen en daar zit niet bepaald het beste van het beste. Er is regelmatig heibel. Blij dat ik het mijn directe buren niet zijn.
Lotte35, aan de ene kant vind ik uitslapen ook heerlijk. Maar de dag is dan ook weer gauw om. Tot mijn 15e was ik net als jij trouwens. Dan kon ik hooguit tot 08:00 slapen, langer lukte niet. Als ik dan een logé had die lang uitsliep, vond ik dat irritant. Een paar jaar terug toen een goede vriend kwam slapen, had ik het andersom. Toen ben ik er tegen mijn zin om 08:00 opgestaan. Was doodop. Dus ik ken de probleem van beide kanten.
In de zomer schijnt het heel mooi te zijn om 's ochtends heel vroeg een boswandeling te maken. Dan zie je al die dieren tevoorschijn komen, hoorde ik. Zou het graag eens zien, maar het is nog niet gelukt. Want dan lig ik nog te slapen.
Een appartement is misschien iets voor de toekomst. Alleen zie ik op tegen boven-en onderburen. In mijn wijk staan ook duplex-woningen en daar zit niet bepaald het beste van het beste. Er is regelmatig heibel. Blij dat ik het mijn directe buren niet zijn.
Lotte35, aan de ene kant vind ik uitslapen ook heerlijk. Maar de dag is dan ook weer gauw om. Tot mijn 15e was ik net als jij trouwens. Dan kon ik hooguit tot 08:00 slapen, langer lukte niet. Als ik dan een logé had die lang uitsliep, vond ik dat irritant. Een paar jaar terug toen een goede vriend kwam slapen, had ik het andersom. Toen ben ik er tegen mijn zin om 08:00 opgestaan. Was doodop. Dus ik ken de probleem van beide kanten.
In de zomer schijnt het heel mooi te zijn om 's ochtends heel vroeg een boswandeling te maken. Dan zie je al die dieren tevoorschijn komen, hoorde ik. Zou het graag eens zien, maar het is nog niet gelukt. Want dan lig ik nog te slapen.
woensdag 23 december 2015 om 12:19
quote:hondenmens schreef op 23 december 2015 @ 11:55:
In de zomer schijnt het heel mooi te zijn om 's ochtends heel vroeg een boswandeling te maken. Dan zie je al die dieren tevoorschijn komen, hoorde ik. Zou het graag eens zien, maar het is nog niet gelukt. Want dan lig ik nog te slapen.
Dan kom je maar 's bij mij logeren.
Ik ben zo'n irritant ochtendmens dat eens uit haar bed ook écht wakker is én ik heb een bos in de aanbieding
Nadeel van ochtendmens zijn is trouwens wel dat ik tegen de middag al de eerste grote dip krijg en vaak tegen 22.30u al lig te slapen.
Thuis is dat niet zo erg, ik slaap wel voor de tv, man maakt mij wakker om naar bed te gaan maar bij feestjes vind ik het vreselijk om al zo vroeg moe te zijn - ik hou er dan voor het gemak geen rekening mee dat ik al sinds 8.00u volop aan de gang ben
In de zomer schijnt het heel mooi te zijn om 's ochtends heel vroeg een boswandeling te maken. Dan zie je al die dieren tevoorschijn komen, hoorde ik. Zou het graag eens zien, maar het is nog niet gelukt. Want dan lig ik nog te slapen.
Dan kom je maar 's bij mij logeren.
Ik ben zo'n irritant ochtendmens dat eens uit haar bed ook écht wakker is én ik heb een bos in de aanbieding
Nadeel van ochtendmens zijn is trouwens wel dat ik tegen de middag al de eerste grote dip krijg en vaak tegen 22.30u al lig te slapen.
Thuis is dat niet zo erg, ik slaap wel voor de tv, man maakt mij wakker om naar bed te gaan maar bij feestjes vind ik het vreselijk om al zo vroeg moe te zijn - ik hou er dan voor het gemak geen rekening mee dat ik al sinds 8.00u volop aan de gang ben
woensdag 30 december 2015 om 18:37
Ik ben opgelucht. Gisteren is mijn achterbuurvrouw vertrokken uit haar woning Die altijd zo vies naar me keek en waardoor ik me ongemakkelijk voelde. Ik weet niet waar ze heen is. Gisteren zag ik van alles in haar slaapkamer staan. Normaal kon ik dat niet zien doordat ze de gordijnen altijd dicht had. Nu staan alle deuren open en het ziet er kaal uit. Misschien woont ze nog wel in de buurt, maar ben blij dat ze niet meer pal achter me woont. Toch zit het steeds in mijn hoofd. Ik blijf me afvragen of ze echt weg is en waarom ze zo tegen me deed. Dat is weer dat dingen moeilijk los kunnen laten.
woensdag 30 december 2015 om 19:53
Wat fijn voor je dat ze weg is
Ik heb een fb-groep gevonden voor mensen met autisme waar ik me wel goed voel, ben er helemaal blij mee
Ik wou nooit met lotgenotendinges te maken hebben, ging ervan uit dat zo'n groepen al vlug verzanden in wedstrijdje wie het zieligst is.
Maar deze groep is vrij luchtig, en vooral een feest der herkenning en een plekje waar ik een normale ben
Ik heb een fb-groep gevonden voor mensen met autisme waar ik me wel goed voel, ben er helemaal blij mee
Ik wou nooit met lotgenotendinges te maken hebben, ging ervan uit dat zo'n groepen al vlug verzanden in wedstrijdje wie het zieligst is.
Maar deze groep is vrij luchtig, en vooral een feest der herkenning en een plekje waar ik een normale ben
woensdag 30 december 2015 om 21:45
Wat leuk dat jullie lid zijn zo'n groep. Ik had al van zo'n site gehoord. Zijn dat chatgesprekken?
Ik heb wel een paar keer bij een praatgroep voor lotgenoten gezeten. Maar daar ben ik mee gestopt. De ene was altijd 's avonds op een doordeweekse dag en best een eind rijden. Bij de andere trok het gezelschap me niet zo. Het waren allemaal drukke puberjongens (of iets ouder die zich puberaal gedroegen). Constant overal doorheen praten en machogedrag. Daar herken ik me niet in.
Ik heb wel een paar keer bij een praatgroep voor lotgenoten gezeten. Maar daar ben ik mee gestopt. De ene was altijd 's avonds op een doordeweekse dag en best een eind rijden. Bij de andere trok het gezelschap me niet zo. Het waren allemaal drukke puberjongens (of iets ouder die zich puberaal gedroegen). Constant overal doorheen praten en machogedrag. Daar herken ik me niet in.
woensdag 30 december 2015 om 21:56
Ik ben een beetje afgeschrikt, doordat er meteen een vrouw uit die groep contact met me opnam via een privébericht. Ik had een openbaar berichtje geplaatst om me voor te stellen, en blijkbaar sprak haar dat aan. Op zich vond ik het wel oké om over en weer wat ervaringen uit te wisselen, maar ik kreeg meteen dagelijks hele lappen tekst van haar. Daar had ik dus echt geen zin in, dus ik heb dat meteen afgekapt.
Nu lees ik af en toe een beetje mee.
Dat vind ik wel fijn.
Nu lees ik af en toe een beetje mee.
Dat vind ik wel fijn.
vrijdag 8 januari 2016 om 11:43
Hoe gaat het met jullie?
Ik vertelde jullie pas al dat ik schilder, en dat er veel vraag is naar mijn schilderijtjes.
Dat dat leuk is, maar dat het schilderen zelf me heel veel stress geeft omdat ik er zo obsessief en perfectionistisch mee bezig ben.
Gisteren heb ik na maanden voor het eerst weer een beetje geschilderd, en het was meteen weer mis. Ten eerste had ik er helemaal geen plezier in, en ik voelde ook meteen weer de stress oplaaien. Ik had geen rust meer, en voelde me slecht. En dat terwijl het gewoon alleen maar een uitprobeersel was, ik schilderde niet eens voor iemand.
En toen heb ik zoiets heerlijks gedaan.
Ik heb de hele zooi weer opgeruimd, en heb besloten dat ik stop met schilderen.
Voorlopig, en waarschijnlijk zelfs voor altijd.
En vanaf dat moment gistermiddag voel ik me zo vrij.
Het hoeft niet meer, ik mag dit beslissen.
Alsof er een strijd is gestreden.
Erg fijn.
Ik vertelde jullie pas al dat ik schilder, en dat er veel vraag is naar mijn schilderijtjes.
Dat dat leuk is, maar dat het schilderen zelf me heel veel stress geeft omdat ik er zo obsessief en perfectionistisch mee bezig ben.
Gisteren heb ik na maanden voor het eerst weer een beetje geschilderd, en het was meteen weer mis. Ten eerste had ik er helemaal geen plezier in, en ik voelde ook meteen weer de stress oplaaien. Ik had geen rust meer, en voelde me slecht. En dat terwijl het gewoon alleen maar een uitprobeersel was, ik schilderde niet eens voor iemand.
En toen heb ik zoiets heerlijks gedaan.
Ik heb de hele zooi weer opgeruimd, en heb besloten dat ik stop met schilderen.
Voorlopig, en waarschijnlijk zelfs voor altijd.
En vanaf dat moment gistermiddag voel ik me zo vrij.
Het hoeft niet meer, ik mag dit beslissen.
Alsof er een strijd is gestreden.
Erg fijn.
vrijdag 8 januari 2016 om 14:53
quote:Lotte35 schreef op 22 december 2015 @ 20:22:
[...]
Ik heb pas een papierversnipperaar gekocht.
Blijkt dat ik versnipperen echt een waanzinnig leuke bezigheid vind, dat scheelt wel.
Toen ik 'm net had, heb ik direct een aantal snipperdagen opgenomen Hahaha, mijn ouders hebben zo'n ding en als kind vond ik dat ook fantastisch! Gingen ze alle papieren voor me opsparen en mocht ik ze achter elkaar in dat ding doen. Heerlijk. Er zit alleen een rotgeluid aan
[...]
Ik heb pas een papierversnipperaar gekocht.
Blijkt dat ik versnipperen echt een waanzinnig leuke bezigheid vind, dat scheelt wel.
Toen ik 'm net had, heb ik direct een aantal snipperdagen opgenomen Hahaha, mijn ouders hebben zo'n ding en als kind vond ik dat ook fantastisch! Gingen ze alle papieren voor me opsparen en mocht ik ze achter elkaar in dat ding doen. Heerlijk. Er zit alleen een rotgeluid aan
vrijdag 8 januari 2016 om 15:01
Jeetje Monica wat rot! Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, maar goed dat je weg bent gegaan op het moment dat je bijna losbarstte. Ik zou waarschijnlijk hetzelfde hebben (de neiging om alles bij elkaar te slaan). Maar op deze manier zul je denk ik niet snel weer nog eens langsgaan?
(ik moest stiekem heel erg lachen om de 25 kerstkaarten, ben eigenlijk wel nieuwsgierig naar haar reactie...)
(ik moest stiekem heel erg lachen om de 25 kerstkaarten, ben eigenlijk wel nieuwsgierig naar haar reactie...)
vrijdag 8 januari 2016 om 16:15
quote:yolo8 schreef op 08 januari 2016 @ 15:01:
Jeetje Monica wat rot! Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, maar goed dat je weg bent gegaan op het moment dat je bijna losbarstte. Ik zou waarschijnlijk hetzelfde hebben (de neiging om alles bij elkaar te slaan). Maar op deze manier zul je denk ik niet snel weer nog eens langsgaan?
(ik moest stiekem heel erg lachen om de 25 kerstkaarten, ben eigenlijk wel nieuwsgierig naar haar reactie...)
Op de kerstkaarten zal ze niet reageren, want dan zou het even niet om haar draaien. - en eigenlijk vind ik het ook wel een grappige actie van mezelf, verfeieren tegen haar gevel gaan gooien was ook een optie, maar die afstand hé
Ik zal zeer waarschijnlijk een hele tijd (paar maand/jaar) niet langsgaan, tot het weer te hard knaagt dat ze niet in mijn leven is, en dan rij ik er weer naartoe.
Zo is het altijd al gegaan. Ik balanceer wat haar betreft altijd op de grens tussen enerzijds toch iéts van een moeder/familie willen (verder met niemand contact, ook haar verdienste, en mensen zitten niet te wachten dat je na tig jaar ineens zelf contact zoekt) en het feit dat ze zo destructief is voor mijn welbevinden.
Als ze niet mijn moeder was, dan was het gemakkelijk: ze kon de hoogste boom in, want ongeacht alle redenen voor haar gedrag, het blijft gewoon extreem zuigen.
Maar ze is mijn moeder, en stiekem hoop en denk ik dat als ze ooit sterft dat gemakkelijker voor me zal zijn, omdat het afscheid dan definitief en buiten mijn macht om is
Jeetje Monica wat rot! Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, maar goed dat je weg bent gegaan op het moment dat je bijna losbarstte. Ik zou waarschijnlijk hetzelfde hebben (de neiging om alles bij elkaar te slaan). Maar op deze manier zul je denk ik niet snel weer nog eens langsgaan?
(ik moest stiekem heel erg lachen om de 25 kerstkaarten, ben eigenlijk wel nieuwsgierig naar haar reactie...)
Op de kerstkaarten zal ze niet reageren, want dan zou het even niet om haar draaien. - en eigenlijk vind ik het ook wel een grappige actie van mezelf, verfeieren tegen haar gevel gaan gooien was ook een optie, maar die afstand hé
Ik zal zeer waarschijnlijk een hele tijd (paar maand/jaar) niet langsgaan, tot het weer te hard knaagt dat ze niet in mijn leven is, en dan rij ik er weer naartoe.
Zo is het altijd al gegaan. Ik balanceer wat haar betreft altijd op de grens tussen enerzijds toch iéts van een moeder/familie willen (verder met niemand contact, ook haar verdienste, en mensen zitten niet te wachten dat je na tig jaar ineens zelf contact zoekt) en het feit dat ze zo destructief is voor mijn welbevinden.
Als ze niet mijn moeder was, dan was het gemakkelijk: ze kon de hoogste boom in, want ongeacht alle redenen voor haar gedrag, het blijft gewoon extreem zuigen.
Maar ze is mijn moeder, en stiekem hoop en denk ik dat als ze ooit sterft dat gemakkelijker voor me zal zijn, omdat het afscheid dan definitief en buiten mijn macht om is
vrijdag 8 januari 2016 om 18:37
Je situatie doet me enorm denken aan een vriendin van me met haar moeder. Die is inmiddels overleden, maar ik durf niet te zeggen of dat het beter heeft gemaakt nu. Vind dat een vraag die ik niet echt durf te stellen eerlijk gezegd ("voel je je beter nu je moeder dood is?" klinkt zo hard, het blijft natuurlijk wel je moeder, ik ben bang dat het een beetje verkeerd overkomt )
Maar ik weet wel dat de band met haar vader daardoor een stuk beter is geworden, dus ik VERMOED dat het haar wel veel rust gegeven heeft.
Maar ik weet wel dat de band met haar vader daardoor een stuk beter is geworden, dus ik VERMOED dat het haar wel veel rust gegeven heeft.
