Zwanger
alle pijlers
Kinderwens (?)
maandag 18 januari 2016 om 12:52
Normaal gesproken interesseert de mening van een ander mij niet zo, maar nu ben ik daar toch naar op zoek...
Inmiddels ben ik bijna 4 jaar samen met mijn vriend, 2 jaar geleden een huis gekocht, hondje.. Mijn vriend heeft een goede baan en ook een vast contract. Ikzelf heb de pech gehad dat ik al een aantal keer heb moeten switchen van baan, heb voor secretaresse gestudeerd, en helaas daar is weinig leuks in te vinden op dit moment. Mijn contract loopt eind maart af.
Ik ben nu 26, bijna 27 en mijn vriend wil dolgraag kinderen! Ikzelf merk steeds meer dat ik ook erg graag kinderen wil, het enige dat me tegen houdt is dat ik dus geen vastigheid heb mbt werk, en dus inkomen.
En ja, ik weet dat het ons misschien niet gegund is en dat je niet "zomaar" een kind neemt, ik hou er ook zeker rekening mee dat het een jaar of misschien wel langer kan duren voordat ik zwanger zou zijn. Maar stel, het is na de eerste keer al duidelijk dat ik zwanger ben?
Op het salaris van mijn vriend alleen redden we het heus wel, maar ik wil mijn kind ook wat extra's kunnen bieden. Heb het er met een aantal mensen over gehad, die ook aangeven dat liefde geven aan een kind zoveel belangrijker is dan cadeaus, en dat is natuurlijk ook zo.
Hebben jullie dit ook gehad, was de keuze voor jullie daardoor ook lastiger? Ik vind het zo moeilijk.. Stel dat ik dadelijk 2 jaar thuis kom te zitten zonder werk, moet er niet aan denken! En wachten tot ik vastigheid heb in deze tijd haalt ook niets uit. Wanneer ik ander werk gevonden zou hebben lig je er waarschijnlijk na 2 jaar toch weer uit omdat ze je geen vast contract willen geven...
Inmiddels ben ik bijna 4 jaar samen met mijn vriend, 2 jaar geleden een huis gekocht, hondje.. Mijn vriend heeft een goede baan en ook een vast contract. Ikzelf heb de pech gehad dat ik al een aantal keer heb moeten switchen van baan, heb voor secretaresse gestudeerd, en helaas daar is weinig leuks in te vinden op dit moment. Mijn contract loopt eind maart af.
Ik ben nu 26, bijna 27 en mijn vriend wil dolgraag kinderen! Ikzelf merk steeds meer dat ik ook erg graag kinderen wil, het enige dat me tegen houdt is dat ik dus geen vastigheid heb mbt werk, en dus inkomen.
En ja, ik weet dat het ons misschien niet gegund is en dat je niet "zomaar" een kind neemt, ik hou er ook zeker rekening mee dat het een jaar of misschien wel langer kan duren voordat ik zwanger zou zijn. Maar stel, het is na de eerste keer al duidelijk dat ik zwanger ben?
Op het salaris van mijn vriend alleen redden we het heus wel, maar ik wil mijn kind ook wat extra's kunnen bieden. Heb het er met een aantal mensen over gehad, die ook aangeven dat liefde geven aan een kind zoveel belangrijker is dan cadeaus, en dat is natuurlijk ook zo.
Hebben jullie dit ook gehad, was de keuze voor jullie daardoor ook lastiger? Ik vind het zo moeilijk.. Stel dat ik dadelijk 2 jaar thuis kom te zitten zonder werk, moet er niet aan denken! En wachten tot ik vastigheid heb in deze tijd haalt ook niets uit. Wanneer ik ander werk gevonden zou hebben lig je er waarschijnlijk na 2 jaar toch weer uit omdat ze je geen vast contract willen geven...
maandag 18 januari 2016 om 12:57
wachten op vastigheid is een gebed zonder end en met een vast contract kun je net zo goed ontslagen worden.
Ik zou lekker voor die kinderwens gaan en na je verlof gewoon weer solliciteren. Je hebt de luxe dat jullie het op 1 salaris gewoon redden en de eerste jaren heeft je kindje toch nog geen behoefte aan vioolles of iets dergelijks.
Als jullie jezelf klaar vinden voor kinderen en de randvoorwaarden zijn ook in orde, zie ik echt geen beletsel. Ga ervoor, je wordt er tenslotte ook niet jonger op.
Ik zou lekker voor die kinderwens gaan en na je verlof gewoon weer solliciteren. Je hebt de luxe dat jullie het op 1 salaris gewoon redden en de eerste jaren heeft je kindje toch nog geen behoefte aan vioolles of iets dergelijks.
Als jullie jezelf klaar vinden voor kinderen en de randvoorwaarden zijn ook in orde, zie ik echt geen beletsel. Ga ervoor, je wordt er tenslotte ook niet jonger op.
maandag 18 januari 2016 om 12:58
Er zijn altijd omstandigheden waardoor het slimmer, beter, makkelijker etc is om te wachten. Baan, verbouwing, ziekte.... Ideaal wordt het nooit en dat hoeft ook niet. En ook als je kind er is kunnen er 1000 dingen op je pad komen. Waar het om gaat is of je de dingen die er op je pad komen samen met je partner aan kunt. Is je relatie stabiel, is er liefde, veiligheid, vertrouwen: dat lijkt me wat er echt toe doet. De rest lost zich wel op. Of niet, en dan komt het ook wel goed.
Hallo?!
maandag 18 januari 2016 om 13:07
Wees blij dat jullie het in ieder geval kunnen redden op 1 salaris. Ik zit hier ook al 2 jaar zonder werk (ik ben ook secretaresse, er zijn wel leuke functies, maar daar solliciteren er veel op). Hier ook veel twijfel gehad (voor de 3e), maar we gaan er toch voor (in zoverre, ik gebruik geen anticonceptie). Daarnaast ben ik ook al 36, dus ik heb minder tijd dan jij voor het lukt. Toen de oudste werd geboren (nu 6) had ik een vaste baan. Toen 2 jaar later de jongste werd geboren had ik uitzendwerk. In de tijd tussen de geboorte van de jongste en nu heb ik een paar tijdelijke contracten gehad. Je weet het nooit zeker in het leven ook al heb je een vaste baan. Daar kun je je kinderwens niet voor opzij zetten. Ik zou wel proberen om te blijven werken ook al is het tijdelijk. Zolang je nog niet zwanger bent ook gewoon fulltime en jou salaris apart zetten. Zoveel mogelijk sparen en mogelijk een extra aflossing doen op de hypotheek. Dan kun je misschien met het salaris van je partner ook iets extra's doen voor je kind.
maandag 18 januari 2016 om 13:37
Ook een baan met niet een vast contract genereert inkomen toch? Geen idee hoe makkelijk je van baan naar baan kan gaan als dat nodig is. Niet ideaal, maar naast een vast inkomen wel te doen.
Zelf zou ik wel blijven (proberen te) werken, voor jezelf.
Wij hebben bijna 3 jaar op mijn inkomen geleefd, ons kind was 2 toen mijn vriend ook ging werken (daarvoor studeerde hij).
We hadden wel wat spaargeld, lage huur, maar moesten wel zuinig met geld omgaan. Dat was juist in die jaren prima, het boeit een baby toch niet echt wat hij of zij wel of niet heeft.
Ik wist van tevoren dat het tijdelijk was, dat maakte het wel makkelijker. Kleine is vrolijk kind met genoeg speelgoed. Er zijn genoeg grootouders/ooms/tantes die het leuk vonden wat voor haar te kopen.
Zelf zou ik wel blijven (proberen te) werken, voor jezelf.
Wij hebben bijna 3 jaar op mijn inkomen geleefd, ons kind was 2 toen mijn vriend ook ging werken (daarvoor studeerde hij).
We hadden wel wat spaargeld, lage huur, maar moesten wel zuinig met geld omgaan. Dat was juist in die jaren prima, het boeit een baby toch niet echt wat hij of zij wel of niet heeft.
Ik wist van tevoren dat het tijdelijk was, dat maakte het wel makkelijker. Kleine is vrolijk kind met genoeg speelgoed. Er zijn genoeg grootouders/ooms/tantes die het leuk vonden wat voor haar te kopen.
maandag 18 januari 2016 om 13:45
Laat je kinderwens niet van je werkgever afhangen.
De enige die invulling kunnen geven aan jullie kinderwens zijn jullie zelf. Ga na wat er voor jullie echt toe doet en op welke manier je je kind(eren) wilt opvoeden en wat daar voor nodig is. En bedenk ook goed hoe jullie je rol als partners willen invullen als er eenmaal een kind is of er kinderen zijn. Heb je nog dingen die je wilt doen die minder praktisch zijn als er kinderen zijn dan zou ik die ook nog doen.
De rest is geluk hebben, doen, ervaren en leren.
De enige die invulling kunnen geven aan jullie kinderwens zijn jullie zelf. Ga na wat er voor jullie echt toe doet en op welke manier je je kind(eren) wilt opvoeden en wat daar voor nodig is. En bedenk ook goed hoe jullie je rol als partners willen invullen als er eenmaal een kind is of er kinderen zijn. Heb je nog dingen die je wilt doen die minder praktisch zijn als er kinderen zijn dan zou ik die ook nog doen.
De rest is geluk hebben, doen, ervaren en leren.
maandag 18 januari 2016 om 13:45
Ik snap dat je bang bent om zonder werk te komen zitten, maar er is altijd wel ergens een acceptabele baan beschikbaar. Misschien moet je nog wel vaker op zoek een nieuwe baan als je contract ergens niet verlengd wordt, maar dat komt uiteindelijk vast goed!
Je zegt dat je denkt dat jullie het al zouden kunnen redden met het salaris van je vriend, dus de basis is er sowieso.
"Een kind wat extra's kunnen bieden" moet je mijns inziens op de lange termijn bekijken, niet over een periode van 2 jaar. En zo te horen (dubbel inkomen, koophuis) hebben jullie het best goed voor elkaar!
Je zegt dat je denkt dat jullie het al zouden kunnen redden met het salaris van je vriend, dus de basis is er sowieso.
"Een kind wat extra's kunnen bieden" moet je mijns inziens op de lange termijn bekijken, niet over een periode van 2 jaar. En zo te horen (dubbel inkomen, koophuis) hebben jullie het best goed voor elkaar!
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
maandag 18 januari 2016 om 13:51
Hoi, ik herken mij heel erg in jouw verhaal.. Lees mijn topic " kinderwens, koudwatervrees?". Wij hebben besloten om er vanaf volgende maand gewoon voor te gaan. Het is niet zo dat ik het mbt mijn baan nu minder eng vind, Maarja wachten op een vast contract kan nog heel lang duren.. Ik merk wel dat de omgeving er een mening over heeft.. Pas was ik met een goede vriendin op stap en we hadden het over de kinderwens.. Zegt zij: "maar jij zal wel moeten wachten tot je je opleiding afgerond heb." Terwijl ik op dat moment al gestopt was met de pil en foliumzuur slikte.. Meningen zullen er altijd zijn...
maandag 18 januari 2016 om 14:35
TO, wij zijn er in onze niet-ideale situatie gewoon voor gegaan, dat was vorig jaar februari. Tzt had ik zekerheid qua werk t/m augustus en vriend deed (en doet) nog niet wat hij het liefste zou doen, maar is meer gaan werken bij zijn huidige bijbaan. We leven niet op grote voet en sparen nu ook iedere maand een mooi bedrag. Uiteindelijk kon ik na augustus blijven en heb ik nu zekerheid tot 2017 en vriend is aan het solliciteren op functies die hij wel wil als 'echt werk'.
Ik ben erg van mening dat alles wel zal loslopen. Een voldoende inkomen zullen we sowieso hebben en we hebben een mooi spaarpotje achter de hand. Ik ben nu overigens 6 maanden zwanger en mijn volgende uitdaging is nog het gesprek aangaan met mijn werkgever over hoe mijn uren in te delen na mijn verlof .
Ik ben erg van mening dat alles wel zal loslopen. Een voldoende inkomen zullen we sowieso hebben en we hebben een mooi spaarpotje achter de hand. Ik ben nu overigens 6 maanden zwanger en mijn volgende uitdaging is nog het gesprek aangaan met mijn werkgever over hoe mijn uren in te delen na mijn verlof .
maandag 18 januari 2016 om 15:19
@Dennen, ja dat wist hij. Eigenlijk is mijn situatie nog wat ingewikkelder dan een normaal contract, aangezien ik via een soort toelage mijn geld krijg. Maar een contract staat nog steeds in de planning als er geld is (ik doe onderzoek en alles hangt altijd af van of er geld is). Het eerste wat mijn werkgever zei toen ik zei dat ik zwanger was: Dan moeten we ervoor zorgen dat je een contract krijgt. Is nog niet gebeurd, maar dat ligt niet aan het feit dat ik zwanger ben
Edit: Mijn werkgever is nu zelf bijna 2 jaar voor het eerst vader, dus misschien speelt dat mee.
Edit: Mijn werkgever is nu zelf bijna 2 jaar voor het eerst vader, dus misschien speelt dat mee.
maandag 18 januari 2016 om 15:59
maandag 18 januari 2016 om 16:17
Je kan altijd in Rotterdam gaan werken, daar is een schrijnend lerarentekort, als ik het nieuws mag geloven
Maar ik denk echt dat je als docent wel aan de slag komt hoor! Zo'n populair beroep is het volgens mij niet.
Ik wil 4 dagen gaan werken ipv 5. Ik denk eigenlijk dat mijn werkgever zegt: Prima, zo lang je je werk maar af hebt. Dus misschien moet ik dan 4 dagen iets meer bikkelen. Maar vind het wel erg spannend om aan te geven.
Maar ik denk echt dat je als docent wel aan de slag komt hoor! Zo'n populair beroep is het volgens mij niet.
Ik wil 4 dagen gaan werken ipv 5. Ik denk eigenlijk dat mijn werkgever zegt: Prima, zo lang je je werk maar af hebt. Dus misschien moet ik dan 4 dagen iets meer bikkelen. Maar vind het wel erg spannend om aan te geven.
maandag 18 januari 2016 om 16:20
maandag 18 januari 2016 om 16:36
haha Marie, ik heb het artikel in de krant inderdaad met een lach op mijn gezicht gelezen!!:):)
En TO, je zegt in je openingspost dat je er niet aan moet denken om thuis te komen te zitten.. Wat mijn hielp was te bedenken wat ik dan zou doen ( in mijn geval cursus, opleiding of bijles geven). Hierdoor kreeg ik er meer vrede mee..
En mijn beste vriendinnetje zei heel lief " maar dennen, ik geloof dat je stressbestendiger ben dan menig ander mens, maar lijkt je EN kind, EN werk EN opleiding niet een beetje veel? Opleiding en kind lijkt mij wel druk genoeg.. " ( ik ben in opleiding tot wiskunde docent en werk daarnaast al als docent, Met een jaarcontract)
En TO, je zegt in je openingspost dat je er niet aan moet denken om thuis te komen te zitten.. Wat mijn hielp was te bedenken wat ik dan zou doen ( in mijn geval cursus, opleiding of bijles geven). Hierdoor kreeg ik er meer vrede mee..
En mijn beste vriendinnetje zei heel lief " maar dennen, ik geloof dat je stressbestendiger ben dan menig ander mens, maar lijkt je EN kind, EN werk EN opleiding niet een beetje veel? Opleiding en kind lijkt mij wel druk genoeg.. " ( ik ben in opleiding tot wiskunde docent en werk daarnaast al als docent, Met een jaarcontract)
