Jong en burnout

Hallo dames,



Ook ik kom mij hier helaas 'melden'. Inmiddels aardig wat pagina's doorgelezen en behoorlijk veel herkenbaarheid. Al twijfel ik nog of het bij echt burnout is of gewoon (licht) overspannen.



Even wat achtergrondinfo: waarschijnlijk ben ik veruit de jongste in dit topic, namelijk net 21. Ik doe een vrij pittige WO studie en daarnaast heb ik een bijbaan en woon ik samen met mijn vriend. Ik heb niet zozeer het idee dat deze combinatie mij op is gaan breken, maar wel mijn karaktereigenschappen, zoals ik hier ook veel zie terugkomen. Daarnaast heb ik ook een verleden met angststoornissen.



Eigenlijk zijn mijn klachten voor de zomer begonnen. Net verbouwd en verhuisd en ik was continu opgefokt en prikkelbaar. Algauw kwam hier na de zomer enkele klachten bij: onverklaarbaar moe en ook duizelig. Bij de huisarts wezen prikken, maar fysiek niets aan de hand. Ondertussen modderde ik wat verder aan en merkte ik dat ik steeds vaker last kreeg van onverklaarbare angsten (helaas een deja vu voor mij). Langzaam begon ik te merken dat mijn schema van continu studeren, of werken, of huishouden en afspraken me aan het opbreken was. Overal zal ik tegenop en had het gevoel van alles te 'moeten'. Helaas heb ik mede door mijn verantwoordelijkheidsgevoel en angst om mensen om me heen te teleur te stellen, niet tijdig op de rem getrapt.



Zo'n twee weken geleden ben ik letterlijk ingestort. Tijdens een college kreeg ik ineens een allesverlammende angst en ik begon als een idioot te trillen, werd misselijk, en duizelig. Halsoverkop de zaal verlaten en niet begrijpen wat me was overkomen. Nog steeds dacht ik niet meteen dat dit een noodsignaal van mijn lichaam kon zijn: ik zal wel griepje hebben. De dagen erna verergerden de klachten. Zodra ik op de universiteit verscheen of op een drukke plaats, begon ik te hyperventileren, werd ik misselijk, benauwd en had ik het gevoel flauw te vallen. De huisarts heeft me bèta-blokker voorgeschreven, maar dit heeft nauwelijks effect tot nu toe. Helaas heb ik afgelopen donderdag een dieptepunt gehad en ben ik letterlijk door mijn benen gezakt tijdens een paniekaanval. Ik ben later naar de wc gegaan en heb alleen maar kunnen huilen: hoe kon ik vorige week nog 'in control' zijn, en nu letterlijk alle grip op mezelf kwijt zijn?



Dit weekend heb ik met mijn werkgever gepraat en ben ik teruggezet naar 3 uren per week en aankomende week zal ik aan de studieadviseur moeten opbiechten dat ik het zo niet trek en dit blok moet skippen, waar ik eigenlijk ook alweer nachtenlang wakker van lig. En dan met name de angst dat ik studievertraging oploop, het nooit haal, iedereen me een loser vind, en dat dit niet goed komt. Naast de paniekaanvallen (zelfs vandaag nog in de Kruidvat ) heb ik ook last van geheugenverlies. Soms weet ik niet meer wat ik wil vertellen. Ook schrik ik heel snel van dingen. Als iemand in een plastic flesje knijpt, zit ik al tegen het plafond.



Het enige waar ik geen last van heb, en wat ik bij burnout veel lees, is depressie. Ik zit niet lekker in mijn vel nee, maar het is niet zo dat ik geen licht meer aan het einde van de tunnel zie o.i.d. Ook kan ik nog wel huishouden doen of een boodschapje. Ik twijfel dus of dit het is, maar het lijkt me in ieder geval iets van overspannenheid. Vrijdag heb ik weer een afspraak bij de huisarts om te kijken wat er nou precies aan de hand is, dus dan zal ik het wel horen.



Zijn er hier trouwens ook mensen die ervaring hebben met haptotherapie? Of andere therapieën die goed hebben geholpen?

Sorry voor het lange (en enigszins warrige) verhaal trouwens.

Welkom Rammie, vera, Fast en eternal! Nou ja, welkom, ik snap dat jullie je hier liever niet hadden gemeld maar het is zoals het is, dus hopelijk vinden jullie hier een hoop herkenbaarheid en acceptatie. Toegeven dat het niet meer gaat is stap 1, daarna jezelf rust en tijd gunnen (knap lastig voor al die ongeduldige perfectionisten hier).

Ik vier binnenkort mijn Burn-out verjaardag. Ongelofelijk hoe snel de tijd gaat. Vorig jaar rond deze tijd was ik nog aan het werk, maar vraag niet hoe. Al compleet opgebrand en lichamelijk en geestelijk tot weinig meer in staat heb ik me nog een maand voortgesleept. Mijn pfeiffer is inmiddels niet meer detecteerbaar en mijn vitamine D tekort is ook aan de beterende hand. Hebben de nieuwe dames ook laten testen op onderliggende fysieke oorzaken van de vermoeidheid?



Fast, heb je je promotieonderzoek nu op een lager pitje gezet?

Eternal, herkenbaar, ik heb rond jouw leeftijd tijdens mijn studie ook al eens een fikse overspannenheid gehad. Terwijl al mijn klasgenoten stage liepen zat ik thuis, met spanningsklachten en paniekaanvallen in drukke situaties zoals in de trein. Uiteindelijk een half jaar studievertraging gehad. Soms vraag ik me af of ik mijn huidige burn out had kunnen voorkomen als ik toen meer inzicht had gekregen in mijn karaktereigenschappen, welke het perfecte recept zijn voor een burn out. Maarja, de aard van het beestje verandert denk ik nooit.



Ik heb gelukkig wel van mijn zonvakantie genoten, ook al is op een strandbedje liggen nog niet hetzelfde als relaxen en was de reis naar en van een behoorlijke aanslag op mijn vermoeidheid. Mijn hoofd staat gewoon nooit 'uit' en ik wil ook al snel te hard van stapel. In dat opzicht herkenbaar, Stokstaartje.



In een poging toch even niet na te denken doe ik de volgende dingen;

- Mijn dieren verzorgen en knuffelen

- breien (sjaal ge-armbreid na een tip hier op het forum, nog niet het geduld gevonden voor het volgende projectje)

- tekenen/ kleuren (moet ik me echt toe zetten, maar eenmaal bezig lukt het wel)

- boek lezen (tot nog toe zeer korte concentratiespanne), naar de bibliotheek/ koffie of thee drinken ergens

- veel series/tv/ internet

- wandelen

- dansen (heb hoe moe ik ook was, altijd mijn ene uurtje dansles in de week proberen vol te houden)

- yoga (ahimsa variant, echt hele fijne ontspanningsyoga!)

Inge, bedankt voor je bemoedigende woorden. Fijn dat haptotherapie voor jou geholpen heeft! Ik lees er inderdaad veel positieve berichten over, vandaar dat ik me ervoor heb aangemeld. Heb je ook veel bijwerkingen van je AD? Ik heb zelf een jaar of 4 terug als eens een jaartje AD geslikt voor een angststoornis en had behoorlijk last van bijwerkingen, vooral de eerste maanden. De huisarts heeft dit ook al als optie geopperd.



Pussywillow Fijn dat je een mooie vakantie hebt gehad! Ik herken veel aan het verhaal dat je schrijft. Vorig jaar hebben ze bij mij vitamine D tekort geconstateerd, hier heb ik vervolgens vitamine D pilletjes voor gekregen. En de moeheid en duizeligheid een paar maanden terug was volgens de huisarts bij mij ook het gevolg van Pfeiffer, maar volgens hem was dat niet meer te detecteren, omdat het ook een 'oudere' waarde van jaren terug kan zijn. Achteraf denk ik toch dat die vermoeidheid en duizeligheid de eerste signalen waren.

Het is inderdaad de aard van het beestje.. ik ken studenten met twee studies en twee baantjes die nergens last van hebben. Terwijl ik het blijkbaar al niet trek met 1 baantje en een studie. Kan gewoon moeilijk voor mezelf opkomen, geen grens trekken, het is nooit 'genoeg'.. ik wil altijd overal perfect in zijn. Dat lees ik hier ook heel veel terug, echt een herkenbaar topic.



Oja: ik heb ook al sinds mijn 'mental breakdown' telkens last van een brok in m'n keel. Soms is het even weg, maar in situaties waarin ik gespannen wordt (en dat is al in een winkel o.i.d) dan speelt het weer op. Echt superirritant. Dacht gelijk ook aan een enge ziekte, maar begin nu steeds meer in te zien dat het allemaal stress is.

@eternal: welkom! Ook ik heb al wel eens klachten gehad toen ik jong was. Ik woonde al een tijdje op mezelf en was door - onder andere - mijn ADHD volledig het overzicht kwijt. Verder werkte ik 40 uur en deed ik daarnaast een deeltijd studie. Ik had en heb een sterkte drang om mezelf te bewijzen. Die drang drijft me telkens weer in de richting van uitputting. Nu ook weer, en ik heb het blijkbaar nog niet geleerd. Ik moet echt mijn ambities bij gaan stellen en dat kost me moeite.



Ik ben overdag veel aan het piekeren en heb nog geen activiteiten die me uit mijn hoofd halen. Zo'n boek 'kleuren voor volwassenen' lijkt me wel wat. Ik ben ook een boek aan het lezen, maar dat komt op de een of andere manier nog teveel binnen. Neutrale activiteiten die je gewoon bezig houden zonder dat je allerlei emoties over je heen krijgt lijken me inderdaad wel het beste.



@pussywillow, wat fijn dat je van je vakantie hebt genoten

@ingeb84, superfijn dat het nu beter met je gaat. Ik hoop ook uit dit enorme gát te komen, maar ik ga nu écht mezelf meer in acht nemen.



Ik worstel nog steeds met mijn onrust. Vooral de laatste dagen weer erger geworden. Ik ben vandaag ook ongesteld geworden dus dat zal het wel verklaren. Vannacht ook waardeloos geslapen. Kon de slaap niet goed vatten en dus nog even uit bed geweest. Ik lees overal dat slechter slapen voor je menstruatie heel normaal is, dus dat zal echt wel een rol spelen. Wie herkent dit?



Nu ga ik maar eens naar buiten, genieten van het mooie weer en nog wat bewegen. In de ochtend heb ik vaak nog energie en dus probeer ik dan buiten te komen en te bewegen.



Veel sterkte weer aan iedereen en bedankt voor al jullie feedback, is echt heel fijn om met lotgenoten te praten!

@pussywillow: nee mijn promotietraject gaat in volle vaart door. Ik heb daarom ook soms het idee dat het een sneltrein is die er hard vandoor gaat en dat ik erachteraan ren met het idee ga ik de trein nog halen of niet?? Over 1 jaar en 3 maanden weten we meer



De brok in je keel is heel herkenbaar. Ik zeg altijd het is net alsof je een helm ophebt die eigenlijk te strak zit, een korset om je borstkas die veel te strak zit, een rugzak met stenen op je rug draagt terwijl je zwanger bent van een bowlingbal. Stress zit overal



Ik heb net als eternal een jaar gehad tijdens mijn studie dat ik helemaal niet lekker in m'n vel zat. Een echte paniekaanval gehad, maar veel huilbuien en heel erg moe geweest. En voornamelijk geen zelfvertrouwen (IK KAN HET TOCH NIET, IK BEN HET TOCH NIET WAARD) en dat heeft me echt genekt. Na dat jaar ging het een tijdje 'beter', maar eigenlijk echt goed zat het niet. Nu nog meer uitdagingen en nu trok ik het echt niet meer. Ik vond dat echt heel moeilijk om toe te geven, dat het niet ging terwijl het LIJKT dat iedereen er zo tussendoor fietst without any problems. Heb uiteindelijk nog een jaar er tegenaan lopen hikken (het gaat eigenlijk niet, eigenlijk helemaal niet, maar ik MOET HET AANKUNNEN) totdat ik het ECHT niet meer zag zitten. Toen ik me met die reden ziek meldde bij de secretaresse zei die heel nuchter: "ach meid, dat gebeurt wel vaker. Doe maar ff rustig aan!". Vond dat best wel schokkend dat het zo veel voorkomend is, maar ik heb ook echt het idee dat bij ons op het werk er alleen maar hoogtepunten worden gedeeld en niet de dieptepunten. "Keeping up appearances."



Ik merk dat ik langzaam voor het eerst in jaren weer na durf te denken over de toekomst. En dat ik werk in de toekomst nog wel heel spannend vind, maar dat ik gestopt ben met denken dat ik hierna achter de kassa beland. Heel spannend allemaal, maar een positieve ontwikkeling die ik de laatste jaren echt gemist heb.

@Vera Welkom! dat slecht slapen voor de menstruatie heb ik ook! eerder nooit, ma sinds BO wel,

Voor de anderen ook welkom

Hier gaat alles de laatste dagen goed en fijn, mijn lichaam zegt soms tegen mij dat ik te weinig doe, dan ga ik even een stukje wandelen en dan voelt dat lekker, fijn is dat, merk echt dat ik aan het opknappen ben. Nog wel onzeker als er een lichamelijke klacht opduikt even angstig, maar dat trekt zo weer weg (de angst dan), nog wel wat wissewasjes, maar ik herken het nu snel, en neem eerder te weinig dan teveel hooi op mijn vork.

@Rammie, ik had ook erg veel angstklachten, durfde niet meer naar buiten, veel en vaak hartkloppingen, paniek zweten je kent het wel, je hoort het vaker, vreselijke nachtmerries

@paddestoel, ja? had jij dat ook? ik huilde nooit, was echt emotioneel afgestopt zeker in combinatie met 5 dagen in de week vechtsport, kwam mijn clienten en ex-clienten ook vaak tegen gezien ik er in de buurt woonde, vind erg vervelend om nu ook weer naar die stad te gaan en ben veel gespannener(whut, nee dat klopt niet naja you know) als ik daar rondloop, als ik een gilletje hoor, ben ik meteen BAM, in modus dit gebeurt ook als ik naar vechtsport op tv kijk, of bijv celblok H ofzo, erg fout dus probeer zen te zijn haha, wat doe jij vermijd je het een beetje, sommige echt extreme situaties op werk komen soms nog op, aan de ene kant denk ik moet ik er wat mee, aan de andere kant denk ik geen zin om oud zeer omhoog te halen

@Bloem, i know, erg he, eerst psychisch gestoorde behandelen en nu zelf zijn, maar ik zeg het je, het gênantste van alles is nog dat je dezelfde aanpak gebruikt, en dingen die ik toen tegen mijn clienten zijn zeg ik nu tegen mijzelf. Toen ik nog veel zieker was maakte ik dezelfde structuur plannen en was ik ook echt bang dat ik zo "gek" als mijn cliënten zouden worden. Maar sommige werden echt beter .



Slaaplekker

@jade444, fijn dat je alweer geniet van dingen en jezelf de tijd geeft. Dat wil ik ook doen. Ik moet het afkloppen, maar voel me de laatste 24 uur best ok. Ik ben er nog lang niet, maar kan in ieder geval weer wat meer genieten van al dat getrut (klusjes in huis, beetje wandelen etc.). Ben gisteren ook weer sinds lange tijd alleen thuis geweest. Vriendlief moest weg. Maar dat viel me eigenlijk reuze mee en ik heb er juist weer veel zelfvertrouwen van gekregen dat ik kon genieten van een avondje alleen thuis. De hormonen gaan bij mij trouwens steeds meer een rol spelen nu ik de 40 nader. Ik moet - denk ik - accepteren dat ik ook niet alles meer kan wat ik kon toen ik 20 was.



@paddestoel, ik heb ook zo'n soort mandalaboek gehaald. Moet me er nog overheen zetten dat het een beetje nutteloos is, maar ik ga er zo aan beginnen. In ieder geval zit ik dan stil, en daar is wel veel voor nodig, om mij stil te laten zitten. Ik zit aan de eetkamertafel, en die staat bij het raam. De luxaflex staat open om het licht binnen te laten, maar ik zit wel heel erg in de kijk en stiekem schaam ik me een beetje dat ik aan het 'kleuren' ben. Aan de andere kant, who cares.



@eternal Ik zag dat je ook een verbouwing achter de rug hebt. Dat heeft vast ook niet meegeholpen. Een verbouwing is heel zwaar. Vooral als je ook nog veel zelf doet, of veel zelf regelt. Wij hebben bij onze verbouwing ook heel veel zelf gedaan en die stress had ik eigenlijk rustig moeten afbouwen. Echt een half jaar heel rustig aan doen. Maar in plaats daarvan ging ik een superdruk project doen en begon ik dáárna aan een nieuwe functie die ook superdruk was en veel verantwoordelijkheid had. En waar ik ook nog eens geen plezier uit haalde.



Nu ik wat vooruit ga, sta ik weer heel erg stil bij de 'pre-Vera'. Als ik nu boodschappen ga doen neem ik mijn tijd. Ik loop langzaam, ik reken rustig af en begin rustig in de pakken daarna. Daarna wandel ik rustig terug. Ik realiseer me dat dit de laatste tijd helemaal niet lukte. Ik sjeesde werkelijk waar door de Appie en iedereen die in de weg liep moest uitkijken. Dat is ook wat vrienden me vertellen. Dat ik zo gejaagd was. En prikkelbaar. Tja. Ik had ook altijd haast, want ik zat helemaal volgepland. Als ik niets had viel ik in de bank en was ik tot niets meer in staat. Dat is toch ook niet normaal? Gelukkig kan ik het nu anders gaan doen.



Iedereen weer sterkte en probeer je iedere dag voor te houden dat je dit te boven zult komen. En dan straal je weer en geniet je weer net zoals daarvoor van het leven!

Inge @ Idd de hormonen zullen wel van slag zijn. De meest vreemde dingen heb ik last van. Maar las ook ergens dat het lichaam eigenlijk een geoliede machine is en dat alles met elkaar samenhangt.. dat vond ik wel een hele mooie. Die AD die jij hebt gebruikt heb ik nog nooit van gehoord, is dat een veelgebruikt middel bij angstklachten? Toen ik een paar jaar geleden een angststoornis had, kreeg ik Fluoxetine ofzo voorgeschreven (hoeveelheid geen idee, toen was ik een stuk jonger nog). Had vooral met opbouwen last van misselijkheid, en dat is nu net 1 van mijn angsten op dit moment. Verder heeft die AD me toen echt enorm geholpen. Keek niet meer zo tegen dingen op en de angsten verdwenen langzaam naar de achtergrond. Ik stuur je trouwens even een bericht over de regio waar ik woon.



Vera @ Wow burnout i.c.m ADHD lijkt me helemaal lastig. Mijn broertje heeft ook ADHD dus kan me een beetje indenken hoeveel 'chaos' dat in je hoofd geeft. Slik je daar ook Ritalin voor of niet? (sorry als dat al ergens is gezegd, ik heb alleen de vorige pagina gelezen en eerste paar pagina's). Het piekeren herken ik ook enorm.. merk wel dat wandelen in de natuur met een muziekje op een beetje afleid en rust geeft. En zo'n kleurboek voor volwassenen lijkt me ook wel grappig haha. Heb je toch wat te doen.

Wat die verbouwing betreft.. tja het viel opzich best mee, maar er moest gewoon heel veel aan dat huis gebeuren. Maar merk wel dat er daar als iets is geknapt. Toen heb ik vervolgens de hele zomer gewerkt, terwijl ik misschien lekker vrij had moeten nemen. Het is precies zoals je zegt: je gunt jezelf geen rust, maar dendert rustig verder.



Fast @ Ik snap precies wat je bedoelt! Promotieonderzoek lijkt me wel een heel stuk zwaarder dan 'gewoon' studie, maar ook vooral die gedachten van 'misschien beland ik wel alsnog achter de kassa' (niet dat daar iets mis mee is, maar je snapt me ). Ik denk dat de trigger voor burnout/overspannenheid ook het punt geen zelfvertrouwen is. Ook al haal ik honderd keer achter elkaar een tentamen, als ik hem 1 keer niet haal zit mijn zelfvertrouwen gelijk onder de grond. Maar je promotieonderzoek gaat dus gewoon door, heb je je tijd wel anders ingericht of is alles nog gewoon hetzelfde?



Heb zelf m'n gesprek met de studieadviseur achter de rug. Ik volg het vak van dit blok niet en heb over twee weken opnieuw een gesprek om te kijken of ik het dan weer zou kunnen oppakken. Dat wil ik zelf graag, maar als ik bedenk dat ik bijna huilend naast mijn vriend in de bus zit omdat het me allemaal teveel wordt en ik in paniek ben, dan vrees ik ergens dat het nog wel een lange weg wordt.

@eternal: Ik heb mijn tijd niet echt anders ingedeeld. Ik durf nu vaker nee te zeggen. Bijvoorbeeld vandaag een meeting voor de hele afdeling voor de integratie met andere afdelingen. Deze meeting wordt 1 keer per maand gegeven en ik ben dus niet gegaan. Ik kon me slecht focussen gedurende dag (steeds afgeleid door collega's en het internet) en ik had geen zin om naar huis te gaan zonder voldaan gevoel. Dus ik heb die tijd besteed om nog 1,5 uur best geconcentreerd literatuur kunnen lezen en verwerken. Daardoor ga ik veel relaxter en gelukkiger naar huis toe dan als ik die tijd 'verspil' aan die meeting. Maar ik heb wel drie collega's langs gehad die het een slechte zaak vonden dat ik niet was geweest. Jammer dan denk ik nu, terwijl ik vroeger dan alsnog was gegaan om iedereen te pleasen. Durf voor jezelf te kiezen! Als iets niet lukt: jammer dan!

Aargh. Ik heb weer heel slecht geslapen ondanks mijn medicatie om te slapen.

Ik baal ervan. Voel me nu nog vermoeider en ook meer down. En dan te bedenken dat ik me gisteren eigenlijk best goed voelde..



Sliepen jullie ook slecht? En wat heeft geholpen? Slapeloosheid is eigenlijk mijn grootste klacht.

Hallo iedereen die nieuw is, er is veel geschreven zeg!



Hier echt even een dip! Ben veel aan het piekeren over mijn gezondheid en dit kost zoveel energie.

Ik ben me er bewust van dat het me uitput en helemaal geen oplossingen geeft, maar het lukt me niet goed om het te stoppen of om er vanaf een afstand naar te kijken. Komt ook omdat het me zo uitput en als ik moe ben pieker ik weer meer....

Nou laatst schreef iemand over een Joker die ingezet zou moeten kunnen worden, ik zet hem nu in.

Lijkt me zo fijn om 's ochtends weer wakker te worden, energie te voelen en zin in de dag te hebben.

Het voelt nu vaak toch echt wel als overleven ipv leven, maar dat zullen jullie echt wel herkennen!



De ochtenden voel ik mij meestal het minst fijn ook qua energie en knap dan meestal wel op na mijn middagdut.

Vind sowieso de avonden het fijnst, is de dag toch weer voorbij. Klinkt erg pessimistisch voor een optimist wat ik van nature ben, maar zo voelt het nu wel.

En Bloem ik herken het volkomen, maar ik denk iedereen hier op het forum. Dat heel de dag bezig zijn met hoe je je voelt, als je je slecht voelt wat zou je kunnen doen, dodelijk vermoeiend ook.

Merk dat ik op dit moment de situatie ook niet zo goed kan accepteren ben er gewoon even flink klaar mee! Dus kom maar op met die Joker



Beel, ben je alweer wat opgeknapt? Las nu dat er echt een griepepidemie heerst. Kan me voorstellen dat je flink baalde dat je ziek was net tijdens het verjaardagsfeestje van je zoon!

Wat een mooi gedicht heb je geschreven, super knap en zeer herkenbaar! Schrijf je vaak gedichten?

Vond het zo herkenbaar om te lezen dat je in de paniek schoot door het ziek zijn, dat je dacht dat het een terugval was, maar het bleek de griep.

Mijn angst zit er in dat ik weer darmparasieten onder de leden heb en daardoor weer minder energie heb en weer helemaal lichamelijk instort, terwijl het waarschijnlijk een terugval is van de burn out.

Een beetje de omgekeerde angst dus... Wat kunnen onze hoofden toch gek doen



Weet je wat ik ook wel vreemd vind van mijzelf dat ik vorige best een redelijke week had, maar ik dat gevoel dan ook niet zo terug kan halen, hebben jullie dit ook?



Ga nu dinsdag naar de huisarts ook mijn angst met hem bespreken en donderdag naar de psycholoog, heb haar gemaild en kan eerder komen fijn!



Past iemand van jullie het piekerkwartier toe? Wil hier eigenlijk mee gaan beginnen. Al je zorgen opschrijven op een bepaald moment van de dag, blijkt te kunnen helpen.

Gisteren een ontspanningsmassage gehad en dit was fijn en ook nog een half uurtje gewandeld.



Vera, ik slaap over het algemeen erg goed gelukkig. Heb weken gehad dat ik vroeg wakker werd en de tsunami van onrust vanuit mijn buik omhoog schoot en ik niet meer in slaap kon vallen. Is over het algemeen een stuk minder geworden.

Wij eten zo rond 7 uur en dan ga ik altijd van 6 tot 7 liggen en doe ik vaak een bodyscan of een gedachten meditatie, soms lig ik gewoon of luister ik naar muziek.

Ik kijk meestal naar rustige televisie en rond half tien naar boven. Dan neem ik een douche, schrijf in mijn dagboek, vul mijn klachten burn out lijst in en ga lezen.

Dan een korte bodyscan voor het slapen en lavendelspray op mijn kussen en dan

Ga er altijd om 9.15 uit. Om half 1 ga ik ook vaak nog twee uur liggen.

Dan slaap ik ook nog regelmatig dit voelt echt als opladen.



Denk dat er nog zoveel stress in je lijf zit en dan slaap je dus 's nachts niet goed. Kost wrs ook weer wat tijd, maar het is zo fijn als je goed slaapt en het beste medicijn zei mijn oma vroeger altijd



Trouwens voor diegene die houden van lezen hier een leuke boekentip: Het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83 1/4 jaar.

Een beetje in de stijl van de 100 jarige man die uit het raam sprong en verdween.

Hendrik woont in een verzorgingshuis en houdt dagelijks een dagboek bij. Heb zo hard moeten lachen en af en toe ook echt geraakt gevoeld. Komt in februari nu het tweede deel uit!

Hebben jullie nog tips voor leuke of nuttige boeken? (als jullie al de concentratie en de puf hebben om te lezen hoor...)



Nou vanuit het midden van het land de groetjes en iedereen een rustige dag met weinig piekers

quote:Paddestoel76 schreef op 21 januari 2016 @ 12:16:

Vind sowieso de avonden het fijnst, is de dag toch weer voorbij. Klinkt erg pessimistisch voor een optimist wat ik van nature ben, maar zo voelt het nu wel.



Oooh herkenbaar!!! Echt naar is dat, zo ben ik echt niet. Ik ken mezelf ook niet anders als dat ik vol enthousiasme het bed uit spring, in goede en mindere tijden.



Vannacht ook echt verrot geslapen hier, ook zelfs met medicatie. Ik werd met hartkloppingen wakker om 3.30 en kon de slaap niet meer vatten, al hartkloppend nog gelegen tot 10.00 wel... Laatste uurtje nog even geslapen en gedroomd over een luxe cruise, niet verkeerd, maar voel me echt alsof ik de marathon gelopen heb. Mijn slaaptip (als vriend niet bij mij slaapt dan): Zembla. Ik zet Zembla op, heel zachtjes, en val zo in slaap op de monotonie van de onderzoeksjournalistiek haha. Werkt 9 out of 10. Andere programma's geprobeerd maar Zembla is significant het slaapwekkendst!



ga naar nieuwe burnout coach nu, tjuus!

quote:*bloem schreef op 21 januari 2016 @ 12:40:

[...]Vannacht ook echt verrot geslapen hier, ook zelfs met medicatie. Ik werd met hartkloppingen wakker om 3.30 en kon de slaap niet meer vatten, al hartkloppend nog gelegen tot 10.00 Ja, heel herkenbaar. Was heel moe, maar sliep niet meteen in en was ook veel te vroeg weer wakker. Ga nu maar even liggen met een boek, want heb amper energie voor iets anders. Zullen de hormonen wel weer zijn. Bleh!

Ik slaap juist veel nu. Ben weer erg moe, sinds ik bij de psych ben geweest. Dat ik wat nachten ervan wakker heb gelegen, maakt het alleen maar erger. Gisteren zelfs twee dutjes gedaan overdag. Het voelt alsof ik nu weer zwaar onder de nulgrens van mijn energieniveau zit. In de spaarstand zoals mijn psych het noemde. Het gesprek maakte veel los bij mij en dat vreet energie natuurlijk.



Gisteren had ik een mega baaldag, pfff. Ik dacht, dit komt nooit meer goed. Voor m'n gevoel heb ik een half jaar weggegooid, omdat ik steeds zo snel vooruit wilde en weer teruggeworpen werd. Had ik maar eerder hulp ingeschakeld, dan was ik nu verder. Of had ik maar een baan gehad al die tijd. Had ik maar, had ik maar... Met dat soort gedachten schiet ik natuurlijk niks op, maar het is moeilijk om nu alleen het positieve te zien.

Is er nog een joker beschikbaar?



@eternal: welkom hier! Ik hoop dat je veel steun gaat hebben aan dit topic. Het is vervelend dat je je nu zo voelt, maar ik ben blij voor je dat je er nu iets mee gaat doen. Ik heb er zelf veel te lang mee rondgelopen. Achteraf gezien loop ik al zolang op m'n tandvlees en was ik bij tijden depressief, het is eigenlijk een wonder dat ik het nog zolang heb volgehouden (ben nu vooraan in de 30). Ik had minstens tien jaar eerder aan de bel moeten trekken.

En neem de tijd hiervoor, hoe klote dat ook is. Als je nu zoveel druk ervaart, is dat een heel duidelijk signaal dat je het rustiger aan moet doen.

Succes bij de huisarts morgen.



@Vera: slecht slapen? Ja, met periodes had ik daar heel veel last van. Ik had standaard van alles naast m'n bed liggen om de wakkere uren door te komen. Op een gegeven moment gebeurde het zo vaak dat ik niet eens meer gefrustreerd was, het was nu eenmaal zo. Ik sliep vooral slecht als er veel emoties dwars zaten, ik moest veel opgekropte pijn en boosheid verwerken in mijn therapie. Dus voor mij lag de oplossing in het zorgen dat ik me daardoorheen werkte, door bijvoorbeeld schrijven en sporten.

Hoi allen,

Stokstaatje en Vera bedankt voor jullie reacties. Ik had tot gisteren echt weer even rotweken, vandaag voel ik me iets beter. Iemand zei het al, maar RUST is echt het toverwoord. Probeer nu dagelijks via de app van mindfullness een kwartier de korte bodyscan te doen, of een paar minuten naar mijn ademhaling te luisteren. Vera ben indd een erge perfectionist, en wil dat dit alles snel overgaat. De slapeloosheid breekt me op en gebruik v alles ,maar schrik toch wakker snachts. Iemand vroeg of ik naar mn klachten had laten kijken. Heb erge vit d , b12 en ijzer tekort ...



Ik ga gauw verder+ spitsuur hier in huis.



Grtjs en bedankt voor jullie reacties, ik kan helaas niet dagelijks reageren, maar vind het fijn om jullie ervaringen te lezen.

Nou er kunnen zo te lezen genoeg Jokers uitgedeeld worden, jammer dat het helaas niet zo werkt!

Ik vind therapie ook echt hard werken. Kan me voorstellen dat jij nu weer bent begonnen Stokstaartje dit weer veel lost maakt en energie kost.

En die dutjes overdag ik krijg dat echt als advies van mijn psycholoog, bijtanken, je rust pakken en afwisselen met activiteit. Maar lag tussen de middag en kon echt denken, nou daar lig ik weer.....

Maar het is wel super goed dat je de therapie weer hebt opgestart, zo voelt dat zelf wrs niet daarom goed als anderen mensen het zeggen.

Merk dat bij een vriendin van mij die mij soms complimenten geef hoe ik de dingen nu aanpak, en weer met mijn billen bloot ga bij de therapie.

Ik vind dat zelf eigenlijk normaal, maar is wrs ook weer mijn strengheid. Wij zijn hier allemaal hard aan het werk met onszelf en we verdienen eigenlijk allemaal een schouderklop



Ik ga het weekend maar eens onder de zonnebank. Vind dit weer wel lekker, maar ook wel weer zin in het voorjaar



Nou Rammie ik ga ook weer aan de bodyscan. Soms als mijn lichaam te onrustig is doe ik een gedachten meditatie is ook fijn. Haal deze van you tube af. Ik denk zo te lezen dat je kinderen hebt, omdat het spitsuur is?

Pfff hier weer een baaldag gehad .....

Ik dacht dat ik redelijk op weg was, maar vandaag gewoon knoerthard gehoord dat ik te langzaam ben en dat ik echt door moet pakken!!!! En dat is nou juist wat heel vaak niet lukt

Ik ben echt zo klaar met mijn promotieonderzoek, maar ik ga het afmaken. Ik heb nu als ik dit soort tegenslagen tegenkom een soort mantra: Ik kan het en ik wil het! En dan heel vaak herhalen! Maar wat misschien wel een pluspuntje was van vandaag is dat ik niet met een hartritmestoornis naar de meeting toe ging en dat ik heb kunnen ademhalen gedurende de meeting !!



Slapeloosheid heb ik ook last van gehad. Het onrustig inslapen en daardoor ook onrustig slapen wat heel veel energie kost. En ook midden in de nacht wakker worden, angstig / piekeren en dan niet weer slapen tot de wekker gaat. Allemaal al een keer of wat gedaan zeg maar. Je kan er niet zoveel aan doen en het gewoon maar accepteren dat je niet kan slapen. Alhoewel dit natuurlijk makkelijker klinkt dan dat het is.

quote:Paddestoel76 schreef op 21 januari 2016 @ 17:51:

Maar lag tussen de middag en kon echt denken, nou daar lig ik weer.....



Ja, dat heb ik ook! In de middag gaan liggen kost me moeite. Maar als ik een slechte dag heb kan ik niet heel veel meer. Zelfs lezen kost dan moeite. Bij al die 'oma'-activiteiten kan ik me nog niet goed neerleggen. Soms, als ik een goede dag heb, doe ik weer veel te veel (denk ik) en daarom crash ik dan vervolgens weer heel hard. Misschien is dat de les van de slapeloze nachten. Vannacht heb ik heel goed geslapen. Ik was ook zóo moe dat ik nu weer eigenlijk te lang in mijn bed heb gelegen. Maarja, dat is dan maar zo. Ik werd rond 04:30 wakker, maar dacht ook bij mezelf, nouja, ik heb in ieder geval weer een paar uur geslapen. En daarna ben ik dus gewoon weer in slaap gevallen. Ironisch. Ik heb een banaan en een cracker met kalkoenfilet gegeten. Daar zitten veel van die stofjes in waar je hersenen serotonine en melatonine van kunnen maken. En in de ochtend kruip ik 15 minuten achter de lichtlamp. Dat had ik weer laten verslonzen, dus misschien moet ik dat ook blijven doen zolang het buiten zo donker is. Laten we eerlijk zijn, het was gisteren voor gezonde mensen zelfs een rotdag. Grijs en heel grauw.



@Fast, wat knap dat je in deze toestand door kunt gaan. Ik zou het niet op kunnen brengen nu, anders zou ik wel werken.



@stokst@@rtje, ik had gisteren ook zo'n dag. Het is dan heel moeilijk om voor te stellen dat je ook goede dagen hebt. Hopelijk heb je vandaag een betere dag. De zon schijnt in ieder geval hier! Dat is altijd fijn.



@rammie, ik heb gisteren ook de bodyscan gedaan nadat ik er zoveel over had gehoord. Ik was best wel nerveus en gespannen op dat moment, maar kukelde al tijdens de bodyscan bijna in slaap. Dat had ik niet verwacht! Ik ben zelf best wel chaotisch en het richten van je aandacht op één ding is voor mij erg rustgevend. Ik ga hem vaker doen.



@bloem, ik werd vannacht ook weer wakker en was er van overtuigd dat ik niet meer kon slapen. En tóch ben ik weer in slaap gevallen. Hopelijk heb jij vannacht ook goed geslapen.



Allemaal weer heel veel sterkte vandaag.

Gisteren een hele spannende dag gehad. Ik had een gesprek met mijn coach en mijn directe leidinggevende. Ik was nerveus van te voren, maar achteraf viel het mee. Ik heb goed kunnen vertellen waarom ik tegen dingen aanloop en mijn leidinggevende leek dat te begrijpen. Ik zit nog steeds met het feit dat ik praktisch gezien weer 100% wil werken, maar dat ik daar emotioneel nog niet aan toe ben. En dat frustreert enorm! Gas geven met de handrem erop.



Vandaag was ik lui (niet heel raar na twee hele emotioneel intensieve dagen). Ik heb rond 3'en mijn schoonmaak activiteiten gestaakt en ben rustig op de bank gaan hangen. Voelde heel tegenstrijdig (want MOET SCHOONMAKEN), maar ik ben wel uitgeruster daardoor. Nu rustig gekookt en gegeten en ga straks afwassen. Rustig aan doen en lekker op tijd naar bed.



Gisteren een compliment gehad van de coach dat ik zo hard had gewerkt de laatste tijd terwijl ik van zover ben gekomen. Hij vond dat het niet zo binnenkwam, maar ik zei ook direct: Ik ben niet zo goed in schouderklopjes! In het accepteren van complimentjes heb ik nog een leertraject af te leggen. Hebben jullie dat ook? Dat kritiek heel erg binnenkomt en complimentjes zo van je afglijden?

quote:Fast_89 schreef op 23 januari 2016 @ 19:09:

Ik heb rond 3'en mijn schoonmaak activiteiten gestaakt en ben rustig op de bank gaan hangen. Voelde heel tegenstrijdig (want MOET SCHOONMAKEN), maar ik ben wel uitgeruster daardoor.



Ja, stilzitten lijkt niet onze kerncompetentie te zijn, maar het is wel nódig. Ik heb inmiddels het puzzelen ontdekt. Heel goed voor mij omdat ik mijn hoofd dan kan afleiden van het piekeren, terwijl ik ondertussen toch gewoon rustig zit.



Of complimentjes minder binnen komen dan kritiek. Tja, geen idee. Nooit zo over nagedacht. Misschien wel. Daar ben ik me niet zo bewust van.

Hallo allemaal, het is rustig op het forum en buiten onstuimig!



Is je puzzel al af Vera? Ik merk dat ik overal aan begin (mandala kleuren, puzzelen, piekerkwartier) maar op dit moment weinig af maak, kan ik weer van balen.

Gisteren gesprek gehad met de huisarts, vind dat ik goed bezig ben, maar moet geduld hebben het kost veeeeeel tijd.....

Ook het punt besproken dat ik angst heb dat ik weer lichamelijk ziek kan worden. Vond hij niet vreemd na zo'n lange tijd ziek te zijn geweest. Het kost ook tijd voordat het vertrouwen in je lichaam weer terug is.

Was gisteren avond zo moe, dacht ik slaap direct, niet dus...

Het gesprek met de huisarts passeerde de revue, als ik dan vanaf een afstand naar mijzelf kijk voel ik me zo'n kwetsbaar meisje (terwijl ik natuurlijk al een vrouw ben ) Voel mijzelf af en toe nog maar een schim van wie ik daadwerkelijk ben en hopelijk weer ga worden.

Mijn vriend zei gisteren heel lief, Je bent een sterke vrouw, maar nu even niet.

Kan echt in een gevoel zitten nu van gaat dit ooit over, moet ook ongesteld worden, werkt natuurlijk ook niet mee.



Hoe gaat het met jullie?

Bloem, hoe wat het gesprek met de burnout coach?

Fast, heftig hoor om in deze situatie je promotieonderzoek te moeten doen!

Stokstaartje, heb je al iets gehoord over je eventuele baan?



Nou ik ga lunchen en in de rust stand, daarna lopen naar de bibliotheek en daar aan de koffie en een tijdschriftje lezen

Had een boek gereserveerd: De rups die al een vlinder was. Kan ik vanmiddag ophalen. Heeft een vrouw een dagboek bijgehouden van haar burn out ben benieuwd!



Doei!

Hey Paddestoel!



Ik ben blij wat van je te horen, hoewel ik liever niets van je hoor, omdat het goed met je gaat.

Maar gedeelde smart is toch wel halve smart, en het is niet leuk als je op facebook iedereen voorbij ziet komen zónder burn-out terwijl je zelf geen kant op kan. #zelfmedelijden aan#. Grappig wat je vriend zegt. Dat zegt die van mij ook. Ik ben inderdaad normaal een sterke vrouw. Maar blijkbaar wel ten koste van alles, want ik ben niet overeind gebleven. Misschien wel juist ómdat ik vaak 'te sterk' blijf en geen hulp vraag of accepteer. En wat betreft je hormonen. Ja, dat speelt énorm mee! Vooral rond je veertigste denk ik. Let maar op. Als je eenmaal ongesteld bent voel je je langzaam beter. *knuffel*



Verder lijkt het bij mij de goede kant op te gaan. Had gisteren een klein beetje een baaldag, maar vandaag een goede dag. Het is lekker weer en dat helpt mij altijd enórm! Morgen helaas weer regen en dan zal ik wel weer een schijtdag hebben, maarja, dat is dan maar zo. Nu geniet ik even van het moment. Ben zelfs al een paar keer wat gaan drinken in de stad. Dat helpt wel om me minder geïsoleerd te voelen. Slaap is nog steeds niet wat het moet zijn, maar dat komt vanzelf.



Hoe gaat het met de rest?

Hey allemaal!

Welkom aan alle nieuwe. Super dat er in dit topic nog altijd veel gelezen en geschreven wordt. Heb nog niet alles gelezen.



Hey Eternal: moeilijk om een tandje terug te zetten qua studie. Goed dat je dit met je studieadviseur opgepakt hebt. Die brok in je keel herken ik wel. Het gevoel niet te kunnen spreken en toch te willen. Je lichaam dat aangeeft dat het teveel is.



Dag Pussywillow: fijn dat pfeiffer niet meer te detecteren is. Heerlijk dat je wel van je zonvakantie hebt kunnen genieten.



Wauw Inge: BO- af. Wat super!



Haha Bloem: Zembla is het meest slaapverwekkend. Hier is dat Vitaya (denk aan My Kitchen Rules, Say yes to the dress etc.) heerlijke makkelijke tv voor afleiding en slaap Hoe bevalt je nieuw BO coach?



Dag Stokstaartje: gesprekken met psy kosten echt veel energie. Ik ging ook altijd slapen na een sessie en vaak de dag nadien ook nog een beetje bijkomen en vaak nog het gesprek in mijn hoofd overlopen. Je psy kan best gelijk hebben over de spaarstand waar je lichaam in zit.



He Fast: wat erg om te horen dat je te traag bent. Ook in een minder snel tempo kom je er wel! Fantastisch dat je met ademhalingsoefeningen wel naar meeting kon gaan. Lichtpuntjes blijven zien is heel belangrijk. Ken het gevoel dat complimentjes toch niet echt voor mij bedoelt zijn, denk altijd dat mensen dat om lief te zijn tegen mij zeggen, maar het niet echt menen. Denk dat veel mensen die vatbaar voor BO zijn, hier last van hebben. Eigenlijk mogen we wel liever voor onszelf zijn.



Dag Paddestoel: super dat je huisarts zo tevreden is. Klinkt als een heel goed boek. Laat je weten hoe het was?



Hoi Vera: heb FB bijna een jaar geleden weggedaan en dat was een van mijn beste beslissingen ooit. Eerst had ik een paar mensen uit mijn vriendengroep gegooid (personen waar ik toch niet zoveel mee had en die teveel aan het pochen waren met alles wat ze hadden en deden), alleen kreeg ik van sommige nare opmerkingen over waarom ik ze uit van mijn vriendengroep gegooid had. Toen was ik het beu en het is heerlijk om FB-loos door het leven te gaan. Heb wel nog een nep-profiel om een paar groepen te volgen. Ook met Whatsapp heb ik hetzelfde gedaan, zat in tig groepen, die 100+ berichten per dag over eigenlijk niets stuurden. Heerlijk die rust.



Nog een tip uit een onderzoek dat ik laatst las: neem je piekermoment op het wc. De proefpersonen (allemaal verstokte piekeraars) stopten na enkele weken automatisch met piekeren wanneer ze het wc verlieten en voelden zich hier veel beter door. Natuurlijk is het niet de bedoeling om heel lang op het wc te blijven



Op mijn werk moeten alle werknemers een cursus burn-out volgen. Bedoeling is je beter kunnen wapenen tegen BO en zowel bij jezelf als bij anderen symptomen te herkennen. Ik vind het super dat er zoveel aandacht aan besteed wordt.



Verder was het de afgelopen maanden een beetje teveel voor mij. We zijn vorige maand verhuist (wegens herkenbaarheid niet op het forum gezet) en dat was druk. Kreeg weer meer BO klachten, concentratie, pijnlijke spieren en heel moe. Werk nog steeds veel (fulltime, 38u) en het was weer thuiskomen en meteen op de bank in slaap vallen. Nu weer een beetje bij kunnen komen en langzaam begin ik van ons nieuwe huisje te genieten. Onze tuin grenst aan een heel mooi natuurgebied, prachtig, maar tot vorige week nog helemaal niet van kunnen genieten. Vandaag een dag vrij gehad en even in mijn arm geknepen, we wonen echt prachtig! Manlief leeft zich helemaal uit met klussen en zit ook weer beter in zijn vel (alle drukte, ziekte en overlijdens in onze naaste omgeving hebben ons beiden niet echt goed gedaan). Heerlijk dat alles nu langzaamaan weer op z'n pootjes terecht komt.



Voor iedereen die tussendoor een dikke baaldag heeft: het komt allemaal goed! Gun jezelf de rust en wees trots op alle kleine stapjes die je al gezet hebt.

Dikke knuffel voor iedereen.