Werk & Studie alle pijlers

Jongere collega presteert beter

21-01-2016 21:39 41 berichten
Alle reacties Link kopieren
Gek/uniek probleem misschien, want als ik zoek op Google krijg ik alleen resultaten met lastige collega's of luie collega's, maar daar is dus juist geen sprake van.



Collega S is enkele jaren geleden als starter in ons kleine team begonnen en we kunnen het goed met elkaar vinden. Ik heb S ingewerkt en steeds verder zien groeien in de functie van 'net van school af' en werkend onder mijn aansturing tot zelfstandig werkend als gelijkwaardig collega's. So far so good.



S groeit nog steeds verder en is mij inmiddels voorbij (op nagenoeg alle werkterreinen) en dat vind ik heel lastig. Ik heb hiervoor niet eerder zo'n goed presterende directe collega gehad en word nu erg onzeker. Ik ben uiteraard ook heel blij met S, omdat onze afdeling hier veel baat bij heeft. Maar ik merk dat ik onzeker word over mijn eigen werk en het gevoel heb dat S beter alle zaken kan afhandelen, omdat er dan ook een beter eindproduct komt. Door die onzekerheid krijg ik dan ook het gevoel dat ik er maar een beetje 'bijhang' en niet veel toevoeg aan het team en dit beïnvloed mijn plezier in het werk.



Wie heeft hier ervaring mee, hoe ga je hier mee om? Ik heb het gevoel dat ik ook wel weer wordt uitgedaagd om zelf beter te gaan presteren en zelf verder groei door zo'n goede directe collega, maar denk ook dat ik moet accepteren dat S beter is/zich sneller ontwikkeld, maar hoe doe je dat!?
Alle reacties Link kopieren
kortom, je bent jaloers?
Alle reacties Link kopieren
waarschijnlijk, als ze zo goed is als jij zegt, blijft ze niet lang op dezelfde werkplek hangen.

dus lost het 'probleem' zich zelf op. Kan je een nieuw iemand inwerken.



Blijft ze wel hangen;

vooral genieten van het feit dat je een goed presterende collega heb.

Ik zie het probleem niet zo. Lijkt me heerlijk juist, iemand waar je van op aan kan en altijd alles goed is geregeld.



Of werk je in de sales?

Daar is het nogal ongezellig en haat en nijd vind ik. Kort gedaan, maar van dat ellebogenwerk werd ik echt enorm chagrijnig.
Probeer van haar te leren.
Alle reacties Link kopieren
quote:Ik heb het gevoel dat ik ook wel weer wordt uitgedaagd om zelf beter te gaan presteren en zelf verder groei door zo'n goede directe collega, maar denk ook dat ik moet accepteren dat S beter is/zich sneller ontwikkeld, maar hoe doe je dat!?

3 rondjes huppelen om een bloeiende kastanjeboom bij volle maan?



Hoe kunnen wij jou nou vertellen hoe je dat moet accepteren, anders dan 'je moet het accepteren'?



Of ga je stinkende best doen, je uit je naad werken en streef je collega voorbij.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
Wat kun je van hem/haar leren zodat jij ook groeit?
Alle reacties Link kopieren
waaróm zou jij ook weer moeten groeien?!



wat is er mis met gewoon je werk doen?!





of werk je in de sales? ( had ik al gevraagd natuurlijk ) ,

daar moet het altijd meer en beter.
quote:absor schreef op 21 januari 2016 @ 21:42:

kortom, je bent jaloers?

Nou zeg. Ik vind dat nou werkelijk in niks doorklinken. Ik snap de vraag wel.



Ik heb geen tips, maar misschien is het wel goed omdat ook te benoemen naar die collega

In de trant van een compliment geven dat collega zo ontzettende kei is in het werk en dat je daar trots op bent en blij mee bent voor het team.



Dat haalt de lading er misschien wat af. En doet die collega waarschijnlijk goed. Een compliment krijgen is altijd fijn.



Verder: ja wat geeft het, sommigen zijn beter, sommigen zijn minder goed. Maar iedereen heeft zijn/haat eigen krachten, jij dus ook. Ga je daarop richten en vul elkaar aan.
Alle reacties Link kopieren
Feit is dat je je hele leven wel ergens op de aardbol iemand tegen zal komen die iets beter kan dan jij. En nu de wereld zo klein is geworden met internet wordt je dat ook meteen duidelijk. Vroeger konden de mensen nog een poos blijven denken dat Koning Eenoog de beste van de wereld was. Best wreed eigenlijk. Zullen mensen mede daardoor zo depressief worden (vraag ik me weleens af)?
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
@absor

ja, zou inderdaad graag ook zo goed zijn, dus jaloers.

Ben ook zeker blij met S en er is gelukkig totaal geen haat en nijd, juist vriendschap.



@theamuts

ja, dat probeer/doe ik ook!



@himalayaIa

Ik zeg ook al tijdje tegen mezelf 'je moet het accepteren' maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, vandaar dat ik op zoek ben naar tips/ervaringsdeskundigen

En stinkende best doen om voorbij te streven: het zit 'm niet echt in inzet/energie maar juist in inzicht/slimheid waarin S zich meer en meer onderscheidt.
Ik snap het probleem niet zo.

Jij hebt haar ingewerkt en blijkbaar heb je dat zo goed gedaan dat ze nu super presteert.

Dat zou je juist een goed gevoel moeten geven.



Mocht je in sales werken. Ik werk zelf in sales en van ellebogenwerk is er in dit bedrijf nog nooit sprake geweest, ik denk dat dit meer aan bedrijfs cultuur ligt dan aan sales als vak.

Toch heb ik zelf in het begin wel eens meegemaakt dat oudere collega's jaloers waren als ik beter presteerde en dus meer geld verdiende.



Ik bedoel, wat is precies het probleem, dat ze beter presteert, of dat ze jonger is en beter presteert?
Alle reacties Link kopieren
Is jouw baas tevreden met wat je doet?

Vraag er anders eens naar, als je niet regelmatig een functioneringsgesprek hebt.

En dan hoef je niet te benoemen dat je je onzeker voelt over je collega, maar gewoon eens vragen hoe jij het doet, en wat je eventueel zou kunnen verbeteren.

Verder is het handig om er gewoon bij stil te staan dat jij bent wie je bent, en je niet blind te staren op de prestaties van anderen, er zijn vast ook wel dingen die jij juist heel goed doet.



Of heb je echt een soort baan waarbij iedereen bijvoorbeeld 7 dezelfde dingen moet doen, en doe jij er 6, en je collega 8?

Ik denk dat je tevreden kunt zijn als jij het in principe goed doet, en probeer jezelf altijd te verbeteren, maar ga er geen wedstrijdje van maken, dat is echt niet nodig.
Alle reacties Link kopieren
quote:absor schreef op 21 januari 2016 @ 21:54:

waaróm zou jij ook weer moeten groeien?!



Nou ja, het moet natuurlijk niet, maar het is wel leuker toch?

Ik zou gék worden van een baan waarin niks te groeien viel, ik zou me helemaal dood vervelen denk ik.

En het lijkt me ook erg demotiverend om te weten dat je niet meer beter kunt worden in wat je doet.

Op een gegeven moment is de rek er natuurlijk uit, maar ik heb dat zelf altijd opgevat als een signaal om iets anders te gaan doen
Mijn eerste gedachte was ook: iemand die zo goed is blijft nooit lang op dezelfde plek.

Dus geniet er nu van dat alles zo makkelijk gaat, je zal S gaan missen wanneer die weg is en er een mindere collega voor terugkomt.



Onzeker worden is niet nodig, de meeste bedrijven hebben uiteindelijk ook veel aan werknemers die constant presteren en wel op hun plek blijven. Jezelf vergelijken is nooit een goed idee, iedereen is anders. Je laten inspireren mag natuurlijk zeker wel!
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor alle reacties.



Ik heb dit gevoel zelfs met S al eens besproken en S gaf toen aan niet te herkennen mij voorbij te zijn, en er zijn regelmatig complimenten over en weer. Mijn leidinggevende is ook zeer tevreden over mijn werk.



Ik denk inderdaad dat ik het beter presteren op zich al 'moeilijk' vind, maar dat S jonger is maakt het misschien wel nog iets lastiger. Maar ja, daar moet ik maar aan wennen, want er zullen in de loop der jaren natuurlijk steeds meer jongere collega's bij komen terwijl je zelf ouder wordt.
Alle reacties Link kopieren
Dat is toch alleen maar mooi. Stel je voor dat nieuwe medewerkers nooit beter zouden mogen/kunnen gaan presteren als hun voorgangers, dan zouden organisaties alleen maar slechter worden. Accepteer dat anderen meer of andere talenten hebben en probeer er van te leren. Op een gegeven moment krijg je vanzelf een keer een (veel) jongere leider, tenzij jezelf CEO wordt.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat je er verkeerd tegenaan kijkt.



Jij doet dit werk nu (voorbeeldje hoor) tien jaar. Je hebt dingen geleerd, waarschijnlijk van een oudere collega, er uitgehaald wat voor jou goed werkt en dat is altijd prima gegaan. Nu komt er een jongere collega, met nieuwe inzichten, die de dingen ánders doet. Anders is niet persé beter, het is alleen anders.



Zie het van de positieve kant; je krijgt er nu nieuwe manieren bij. Je kunt dus nu in feite snoepen van twee walletjes . Kijk af, leer bij en maak gebruik van de dingen die jou ook liggen en laat zitten wat niet bij je past, je hebt tenslotte je eigen methodes ook nog. En maak dan je eigen, nieuwe mix. En besef dat met elke nieuwe generatie ook nieuwe inzichten komen, in heel veel dingen. Kijk alleen al naar ´gezond eten´. Wat wij dertig jaar geleden leerden is toch echt heel andere koek dan waar ze tegenwoordig mee aankomen. Kijk naar ´babyzaken´. Was vroeger laten huilen nog gezond, tegenwoordig is het not-done. Kijk alleen al naar ´telefoon´. De basis is nog hetzelfde; je hebt een telefoonnummer nodig, maar dan heb je het ook ver gehad. Als er nooit iemand met een nieuwe aanpak was gekomen waren we nu nog op berenjacht.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
quote:Dubbs schreef op 21 januari 2016 @ 21:56:

[...]



Nou zeg. Ik vind dat nou werkelijk in niks doorklinken. Ik snap de vraag wel.



Ik heb geen tips, maar misschien is het wel goed omdat ook te benoemen naar die collega

In de trant van een compliment geven dat collega zo ontzettende kei is in het werk en dat je daar trots op bent en blij mee bent voor het team.



Dat haalt de lading er misschien wat af. En doet die collega waarschijnlijk goed. Een compliment krijgen is altijd fijn.



Verder: ja wat geeft het, sommigen zijn beter, sommigen zijn minder goed. Maar iedereen heeft zijn/haat eigen krachten, jij dus ook. Ga je daarop richten en vul elkaar aan.





Mee eens, ik snap de vraag ook wel.



Kun je het niet een beetje omdenken? Doordat zij zo goed is in haar werk en alles regelt ipv jij, heb jij wat meer vrijheid/rustmomenten.



Probleem ligt er waarschijnlijk in het "nodig willen zijn". Iedereen wil zich onmisbaar voelen, het gevoel hebben dat je echt iets toevoegt omdat ze je nodig hebben. Nu is dat gevoel er niet meer omdat collega S veel van deze taken heeft overgenomen/beter doet.



Heel vervelend, snap ik. Maar probeer het dus juist positief te zien en geniet van het beetje rust wat je er nu bij krijgt door je collega.



Succes!
Alle reacties Link kopieren
Hoe vreemd het ook klinkt; ik ben het type 's' maar dan op mijn werk. Hele intensieve opleiding gehad en vorig jaar 'geslaagd'. Iedereen zei toen dat het op zijn minst 5 jaar duurt om alles onder de knie te krijgen maar 1,5 jaar na dato word ik in beoordelings gesprekken al geschaard onder kwaliteit als zeer ervaren collega's. En dat is niet tof; verwachtingen liggen sky high en iedereen behandeld mij als de 20+ jaar ervaren collega's en die ervaring heb ik gewoon niet. Het werk is leuk, nog steeds uitdagend maar dat ik er goed in ben betekent niet dat het het mij geen moeite kost. Dus hoewel jouw collega misschien met de kop boven het maaiveld uitkomt; misschien kost het meer moeite dan jij had verwacht gezien de reacties van collega's of leidinggevende. Is leuk in het begin maar niemand kan in een jaar net zo handig worden als iemand met jaren ervaring...
Het valt me op dat nieuwe collega's vaak nauwelijks worden ingewerkt. Onder het motto: "In het diepe gooien is de beste inwerkmethode. Iemand leert het snelste als hij/zij het allemaal lekker zelf moet uitzoeken." (Een paar maanden geleden is een nieuwe medewerker gillend weggerend vanwege de zoek-het-maar-uit-mentaliteit van degene met wie ze direct samenwerkte.) Mijn chef berispte me: "Temp, wat kinderachtig en betuttelend als jij een nieuweling aan de hand meeneemt en haar uitleg geeft." Terwijl de nieuweling zei: "Ik ben nog nooit zo goed ingewerkt. In mijn vorige baan was het inwerken waardeloos."



Ik denk dat je jouw collega heel goed hebt ingewerkt. Daarvoor mag je jezelf best een schouderklopje geven. Door jouw uitleg en begeleiding in combinatie met haar eigen capaciteiten&inzet heeft ze snel kunnen groeien.

Helpt het je om het zo te zien?
Ik ken het niet, geloof ik. Ik voel me meestal heel blij als iemand anders iets goed kan. Alleen als het iets is wat ikzelf heel, heel graag wil kunnen en wat me maar niet lukt, dan is het wel een tijdje balen.



Maar iedereen kan wel iets, of iets niet. Sommige mensen schitteren, andere mensen buffelen. Allebei zijn nodig.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ook zo'n collega en ben reteblij met haar. Ze is in een aantal dingen gewoon handiger dan ik en als ik weet dat iets slimmer/sneller kan zoals zij het doet, vraag ik het. Andersom vraagt zij nog steeds dingen (op procedureel niveau bijv.) weer aan mij omdat ik binnen dit team langer werk en iets meer op de hoogte ben van het reilen en zeilen. Kortom we vullen elkaar meer dan prima aan.

Ik had me geen betere collega kunnen wensen.
Krijg motto niet verwijderd :-)
Alle reacties Link kopieren
Herken wel wat Pommiaan zegt over het nodig willen zijn/onmisbaar willen zijn. Het is niet zo dat ik nu meer rust heb maar dat ik het gevoel heb dat S beter alle complexe zaken op kan pakken en ik daardoor ook zelf meer de 'simpele' werkzaamheden oppak en S de zwaardere taken laat doen (indien S dit wil).



Realiseer me ook wel dat er nu eenmaal mensen beter zijn in sommige zaken (en dat heb ik natuurlijk ook al eerder meegemaakt) en dat ieder zijn kwaliteiten heeft. Het lastige is dat S op nagenoeg alle terreinen beter is.
Heeft het ook iets met leeftijd te maken? Hoe ouder ik word, hoe meer jonge mensen ik tegenkom die zeker zo goed zijn in hun werk, en geregeld mensen die beter zijn. In het begin schrok ik daarvan, nu denk ik: ja jammer dan. Ik doe het zo goed als ik kan en that's it.
Alle reacties Link kopieren
Kun jij niet verder groeien naar een heel andere afdeling? Misschien ben je ook gewoon een beetje klaar met waar je nu zit en ziet die collega het nog steeds als een grote uitdaging. Aan de andere kant mag je ook best trots zijn : jij hebt die kanjer ingewerkt en verder geholpen!



Ik bewonder trouwens je zelfreflectie. Er zijn genoeg leidinggevende die zich veel meer verschuilen achter een groot ego.
Only dead fish go with the flow

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven