geschrokken/zorg

Ik denk dat je gewoon introvert bent. Dat is wat anders dan te afwachtend of inititiefloos maar wordt in de praktijk wel vaak als hetzelfde gezien. Ook betekent het niet dat je dan beter onder je niveau zou kunnen werken. Of het terecht of onterecht is dat je het via je je leidinggevende hoort en niet rechtstreeks via je collega's weet ik niet, is lastig te beoordelen vanaf de zijlijn. Ik vond het in een teambespreking ook nooit leuk om dan een opmerking van een collega te krijgen over iets wat haar niet beviel waar de leidinggevende bij zat terwijl ze me daar ook een op een op had kunnen aanspreken.



Is het werken met mensen verder wel echt wat je leuk vindt? Is niet kritisch bedoeld trouwens maar ik denk dat veel mensen (inclusief ik) daar de keuze voor maken terwijl her eigenlijk niet helemaal het werkveld is dat bij je past juist omdat je steeds zo geconfronteerd wordt met je introverte kant.

quote:hoelahoepla schreef op 30 januari 2016 @ 12:26:

Probeer het trouwens zo te zien: kritiek is niet (altijd) bedoeld om je de grond in te boren, maar om je te helpen ontwikkelen. Probeer het ook zo te zien.Precies. Ga nog even met je leidinggevende in gesprek en vraag om voorbeelden van dingen die je anders zou kunnen aanpakken.

(En door zelf te vragen om nog een kort gesprekje heb je de eerste horde alvast genomen: proactief!!)

quote:absor schreef op 30 januari 2016 @ 12:47:

[...]





dat is raar, inderdaad. Je kan het zeker achterbaks noemen. Op een vergadering met zijn allen over één werknemer praten komt niet positief over.

Echter je moet niet in een negatieve spiraal raken. Zij zijn achterbaks, jij vind het stom, negatieve gevoelens tegenover elkaar.



Bekijk het positief. IN die vergadering heeft jantje gezegd dat ze zich zorgen maakt. Pietje beaamde het en samen bedachten ze dat het misschien voor de bewoners en voor jou goed zou zijn om je minder verantwoordelijkheid te geven.



Blijft het geval dat het fijn was geweest als de teamleider na die vergadering zelf proactief met je had afgesproken. Helaas is dat niet gebeurt. Nou ja, mensen maken fouten. Je kan dat nog even benoemen bij haar, en ze zal vast beamen dat het op die manier beter was. Hopelijk doet ze dat bij iemand anders wel.





Je hebt toch helemaal geen idee hoe deze dingen besproken zijn? Het functioneren van werknemers bespreken is niet raar en dat collega's (waarschijnlijk vaste krachten) hun twijfels uiten ook niet. Het is mij in de zorg in elk geval niet vreemd dat het functioneren van invallers besproken worden met vaste medewerkers, de leidinggevende is niet de hele dag aanwezig natuurlijk. Dus om dit nou achterbaks te noemen vind ik nergens over gaan. Je weet ook niet wanneer die vergadering geweest is en leidinggevende in de zorg hebben het vaak druk dus misschien is ze er gewoon nog niet aan toegekomen om een afspraak met TO (die ook nog eens op ongunstige tijden daar voor werkt) te maken. Maar nu vroeg TO er naar en dan is het pas achterbaks om te zeggen dat het wel goed zit en een week later een afspraak te maken om te vertellen wat er mis is. Nu komt het wel erg uit de lucht vallen maar dit is waarschijnlijk niet de bedoeling geweest maar de leidinggevende stond ook voor het blok toen TO vroeg naar de vakantie.



Een stapje terug doen vind ik ook niet raar als blijkt dat iemand toch niet helemaal op zijn plek zit. Het gaat uiteindelijk om de zorg voor de cliënten en niet om het gevoel van de medewerker. Aangezien er nu iemand anders op de plek van TO moet komen zal het ze financieel waarschijnlijk niet veel opleveren zeker omdat TO zo jong is en al weinig kost. Er is weinig geld voor personeel dus moeten de mensen die er staan hun werk wel echt aankunnen en is er geen tijd en ruimte voor iemand die nog veel bij moet leren. Het is jammer voor TO dat het zo gaat maar ze is nog hartstikke jong en heeft nog alle mogelijkheid zich te ontwikkelen. Als ze haar best doet en laat zien dat ze het kan, kan ze vast ook weer een stapje omhoog. Zo gek is het niet dat je onderaan begint als je net van school komt, ze hebben een stapje hoger zelfs eerst geprobeerd en haar die kans gegeven maar het werkt niet. Jammer en misschien een beetje pijnlijk voor haar jonge ego maar niet raar of achterbaks. Als ze nu pissig opstapt gooit ze de kans op ontwikkeling weg en gooit ze misschien ook haar eigen ruiten in. Iemand die vanwege kritiek opstapt zou ik niet weer aannemen en mensen kennen elkaar vaak in een bepaalde sector of ze wisselen van baan waardoor ze elders zitten dus je moet ook wel aan je goede naam denken. Een goede reverentie kun je waarschijnlijk ook wel vergeten terwijl je die wel kunt gebruiken als je een baan gaat zoeken zeker als starter.

quote:mwcactus schreef op 30 januari 2016 @ 13:21:

[...]

Een goede reverentie kun je waarschijnlijk ook wel vergeten terwijl je die wel kunt gebruiken als je een baan gaat zoeken zeker als starter.Wat is een reverentie?

Ik ben zelf ook stil en introvert en dat is tegenwoordig gewoon een nadeel op de werkvloer. Ze hebben het liefst iemand die assertief is, extravert enz. Ook weer niet te mondig, want dan ben je negatief.

Helaas is jezelf profileren tegenwoordig net zo belangrijk als kunde en inhoud.



Neem de feedback serieus, maar ga je zelf niet forceren. Er is niets mis mee dat je wat stiller bent en wellicht introvert. Net zo waardevol. Probeer wel wat meer een praatje te maken met je collega's of tijdens een gezamenlijke pauze. Dan leren ze je wat beter kennen. Is sowieso lastig omdat je daar relatief gezien weinig werkt. Eventueel wat meer in het weekend werken overdag, dat je wat meer gezamenlijke diensten hebt? Vraag inderdaad aan je collega's of zij nog tips hebben, dat je hun feedback serieus neemt. Ze kunnen je niet zomaar lager inschalen. Geef aan dat je jezelf wilt verbeteren, kijk het even aan

en anders naar een andere werkplek toe. Het kan zijn dat het niet klikt met een werkgever/ team.

Toen ik op mijn 17e mijn allereerste stage ging lopen in een kledingwinkel voor de mode en kleding opleiding kreeg ik ook het commentaar dat ik niet pro-actief genoeg was. Daar was ik het helemaal niet mee eens, omdat ik vanuit mezelf heel veel deed in de winkel.

Tijdens een gesprek met de stagebegeleider vanuit school bleek dat het ging om het schoonmaken van de winkel. Ik moest iedere ochtend vanuit mezelf gaan stofzuigen, 1x per week alle ramen aan de buitenkant zemen, en het lunchhok schoonmaken.

Beetje lullig dat mij niet van tevoren werd verteld dat dat niet in tourbeurt gebeurde, maar dat dat alleen een taak van de stagaire was.

In die winkel heb ik trouwens niets relevants geleerd; ik mocht niet eens een etalagepop omkleden, laat staan dat ik iets anders wat binnen mijn vakgebied lag mocht doen.

De stages die ik daarna liep (nog een keer kledingzaak, bijouwinkel en fotograaf) gingen wel supergoed. Dus tja, waar lag het dan aan hè?! Ik hou het er zelf op dat ik niet paste in die kledingwinkel.

Je collega;s weten niet of dat jij je redt of niet, want je zegt niets. En jij weet niet wat je collega's van je denken. Daar zit dus een communicatie probleem.



Je werkzaamheden als verzorgende kan je dus goed uitvoeren. Maar een baan is veel meer. Goed communiceren met collaga's is daar 1 aspect van.



Laat het even tot je bezinken, en ga dan terug om te overleggen hoe dit opgelost kan worden. Wat verwachten ze van je? Wat verwacht jij van je collega's? Hoe kan de communicatie beter.



Feedback krijgen hoort er bij. En soms krijg je een feedback die je eigenlijk niet wilde horen. Dat kan even schrikken zijn. Maar het hoort er gewoon bij. Zal je in de toekomst vaker overkomen.

.

.

quote:theamuts schreef op 30 januari 2016 @ 13:25:

[...]





Wat is een reverentie?Ben je echt zo dom of voel je je nou lekker als je een ander op een foutje wijst? Hoe dan ook, treurig voor je hoor.

quote:tamaraaaa1 schreef op 30 januari 2016 @ 13:41:

Ik zag het ook inderdaad niet aankomen en vind het heel jammer. Ik heb ook echt het voel dat ik bij deze organisatie niet meer terecht kan omdat ik deze naam heb gekregen nu. Straks vooral als ze het misschien gaan melden bij het bureau. En ik had trouwens geen gesprek met de leidinggevende maar met onze planner van de afdeling. Zij vertelde mij het. Sorry dat ik het verkeerd noemde. We hebben zelfsturende teams en er zit niemand meer boven ons. Je moet alles zelf regelen in je team.



Ik vind het ook gewoon apart omdat ik de afgelopen zomer goed heb gewerkt op een andere plek en ik daar geen kritiek kreeg en dit jaar dus weer ben gevraagd om te komen. En dat ik hier dan tegenval..

Jammer



Hadden ze daar ook zelfsturende teams, waar je van de zomer gewerkt hebt?

Misschien dat werken in een zelfsturend team andere vaardigheden vraagt.

quote:mwcactus schreef op 30 januari 2016 @ 13:42:

[...]





Ben je echt zo dom of voel je je nou lekker als je een ander op een foutje wijst? Hoe dan ook, treurig voor je hoor.



Om met jouw woorden te spreken: "Haal even rustig adem, niemand probeert je bewust kwaad te doen."

.

Meid, je bent nog jong en na verloop van tijd kom jij wel uit je schulp, en dat je wat stil bent, nou en?

Aan de andere kant: neem de kritiek wel serieus, want ook al klopt hun beeld niet, zo kom je blijkbaar wel over. Misschien kan je er iets mee.



Je voelt je nu meteen aangevallen, maar je bent natuurlijk nog erg jong en je zal vast nog wel iets te leren hebben. Stap over het gevoel heen dat je je aangevallen voelt en ga eens eerlijk na of er een kern van waarheid in zit. Ik bedoel niet dat je meer moet praten ofzo, maar wellicht kan je toch iets met deze kritiek.

Als je zo jong bent komen dit soort dingen vaak erg hard aan. Dat is niet nodig, en je hebt ook heus geen 'naam' gekregen in de organisatie dat je nergens meer terecht kunt.



Je hebt een wat onvolwassen houding met reactie nu. Je noemt het achterbaks, je wil er niet meer heen, je praat het allemaal goed het ligt niet aan jou maar allemaal aan hen, je kunt nergens meer terecht.



Laat je niet zo kennen, deze houding is wat je de kop kan kosten, niet wat er besproken is. Het is echt geen schande als ze zich zorgen maken over jou en of je het werk wel aankunt. Er zullen signalen zijn gekomen, en die komen doorgaans niet uit de lucht vallen. Neem dat serieus en ga er mee aan de slag.



Kom op! Je bent 19, logisch toch dat je moet leren, ook in initiatief nemen en pro-actief zijn. Probeer het eens om te draaien: Wat fijn dat ze jou niet op je bek laten gaan, maar ze je in bescherming willen nemen als ze constateren en signalen krijgen dat het minder goed gaat dan jij denkt. Ga in gesprek, maak een plan, vraag om feedback, en neem dat ter harte. Die mensen daar zitten er echt niet om jou te pesten hoor.



Succes!

quote:swifty schreef op 30 januari 2016 @ 13:51:

Ik zou het advies wat anderen hier geven, de dialoog aangaan en concreet oplossingen zoeken zeker aangaan. Niet gaan vermijden en zeker niet met slecht gevoel nu stil weggaan. Koppel dit anders ook terug bij je bedrijf waaronder je werkt, beter dat ze het van jou horen dan van ander. En bespreek wat je kan doen, en dat je het vorige keer prima deed, fulltime.Inderdaad, als je nu weggaat blijf je dit rotgevoel houden, en als je dit op kan lossen leer je er vast iets van. Als je durft: ga eens met je manager praten, als die er is tenminste.

.

quote:tamaraaaa1 schreef op 30 januari 2016 @ 13:41:

Ik zag het ook inderdaad niet aankomen en vind het heel jammer. Ik heb ook echt het voel dat ik bij deze organisatie niet meer terecht kan omdat ik deze naam heb gekregen nu. Straks vooral als ze het misschien gaan melden bij het bureau. En ik had trouwens geen gesprek met de leidinggevende maar met onze planner van de afdeling. Zij vertelde mij het. Sorry dat ik het verkeerd noemde. We hebben zelfsturende teams en er zit niemand meer boven ons. Je moet alles zelf regelen in je team.



Ik vind het ook gewoon apart omdat ik de afgelopen zomer goed heb gewerkt op een andere plek en ik daar geen kritiek kreeg en dit jaar dus weer ben gevraagd om te komen. En dat ik hier dan tegenval..

Jammer



Lieve Tamara, lees je eigen post nog eens kritisch door, en zie dan wat je doet. Je schiet in de verdediging! Zodra een mens in de verdediging schiet, gebeurt er niets meer. Je luistert niet meer, je bent enkel bezig met je eigen standpunt. Maar jij weet natuurlijk heel goed wat je zelf van je eigen functioneren vind, dus daar hoef je niet meer aan te werken.



Voor jou is het nu heel belangrijk dat je goed helder krijgt wat de planner precies bedoelde. Want dat is nu waar het om draait. Die vind jou te afwachtend, je toont te weinig initiatief. Focus daar nu eens op: waarom zegt ze dat, waar zou ze dat op kunnen baseren? Kun je zelf situaties verzinnen waarin je eerlijk naar jezelf kijkt en waarin je ook ziet dat je meer had kunnen doen? En nu niet teruggaan naar je verdediging, want dat weet je we, dat jij vind dat je het goed doet.



Werken in een zelfsturend team vereist andere vaardigheden dan werken onder een teamleider. Er is nu tenslotte niemand die de lakens uitdeelt en die bijstuurt, dat moet iedereen zelf doen. En ik weet niet veel van de zorg, maar wel dat iedereen het druk heeft om de eigen taken af te krijgen. Dan is het belangrijk dat je snel bijspringt als er ergens iets blijft liggen, want de teamleider wijst er niet op. Wat dat betreft heeft Bianca gelijk: in een zelfsturende organisatie werken vereist andere vaardigheden van de medewerkers.



Dus ik zou je adviseren om open naar jezelf te kijken, niet in de verdediging te schieten en vooral gewoon teruggaan. Je kunt toch niet bij de eerste tegenslag in je werkende leven direct de handdoek in de ring gooien? Je bent nu 19, je moet no 50 jaar werken, dat betekent dat wanneer jij ieder jaar een keer feedback krijgt, je 50 werkgevers in de regio af moet. Dat lijkt me niet handig. Je bent nog jong, zie dit als een goed leermoment. Vraag de planner of die je kan helpen met jezelf verbeteren. Dat is constructiever dan een schaal teruggezet worden.

TO, laat je niet te onzeker maken. Soms ligt het helemaal niet aan jezelf, maar pas je gewoon niet bij het bestaande team waar je komt invallen. Niet elk team is even leuk om in te komen vallen.

quote:tamaraaaa1 schreef op 30 januari 2016 @ 14:58:

Ze bellen mij alleen als er iemand ziek is en verder moeten ze door bezuinigingen het zelf oplossen en zo min mogelijk de flex bellen, dus mij.



Ik sta best open om nog meer mijn best te doen. Maar ik werk zoals bij alle andere plekken hetzelfde en ik weet gewoon niet goed wat ik nog meer kan doen. Ik kan wel meer gaan praten maar dan komt er allemaal onzin uit waarschijnlijk omdat ik niet veel meer te vertellen heb. Ik ben geen klets kous die uren kan praten. Als ik klaar ben ben ik klaar.



En ook al ga ik nog meer initiatief tonen enzo, er blijft toch wel commentaar denk ik want ik kan niet nog meer initiatief tonen. Als ik soms vraag of er nog iets te doen is zeggen ze van niet en zeggen ze dat ik bij de bewoners moet gaan zitten. En ik heb vaak korte diensten gewerkt daar en ongeveer 5 verantwoordelijke diensten en alles ging gewoon goed die dag.. Dus ik snap de onrust niet want ik weet echt wel hoe ik moet ingrijpen als er iets is..



Okee, ik geloof dat ik ga begrijpen waarom jij bent aangesproken op je functioneren.



Meid, je gaat het niet redden zo. Je bent aan het uithalen en het ligt allemaal niet aan jou. Je staat niet open voor feedback en vat alles op als kritiek. Sja, dan ben je snel uitgepraat hoor, dat betekent dat je niet wil leren en niet wil groeien.



Heel veel succes dan met je verpleegkunde opleiding, waar je dit ongetwijfeld nog vaak tegen gaat komen.



Succes!

quote:tamaraaaa1 schreef op 30 januari 2016 @ 15:12:

Ik vind ze allemaal heel aardig in het team maar kreeg van te voren te horen dat ze het wel zeggen als ze zich ergens aan ergeren tegen elkaar. Dit hebben ze dus achterom mij rug gedaan.. en ik weet ook niet welke collega's





Achter je rug om?

Je hebt echt geen idee he?