Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
dinsdag 9 februari 2016 om 09:43
quote:impala schreef op 09 februari 2016 @ 09:26:
[...]
Heb je geen begeleider die met je opleiding kan gaan praten om ze te overtuigen en voorbeelden te geven van manieren waarop andere studenten hierbij geholpen worden? Bij het centrum voor autisme waar ik kom zijn ze daar erg actief mee.
Ik heb de diagnose nog maar sinds kort en doe nu psycho-educatie, dus ik heb nog niet echt een vaste begeleider ofzo. Maar misschien is het een idee om iemand van die club (GGZ bedoel ik dan ) te mailen en het uit te leggen inderdaad! Wie weet kunnen zij me dan aan iemand helpen. Want ik wil natuurlijk niets liever dan gewoon dat papiertje halen, maar het gaat op deze manier gewoon niet meer.
Overigens moet ik volgens het protocol ook nog steeds een gesprek krijgen met een psychiater, en ik was al van plan om m'n klachten en faalangstproblemen aan hem voor te leggen, maar blijkbaar heeft hij het te druk.... wat natuurlijk ook echt geen goede gang van zaken is daar, maar dat is weer een ander verhaal.
[...]
Heb je geen begeleider die met je opleiding kan gaan praten om ze te overtuigen en voorbeelden te geven van manieren waarop andere studenten hierbij geholpen worden? Bij het centrum voor autisme waar ik kom zijn ze daar erg actief mee.
Ik heb de diagnose nog maar sinds kort en doe nu psycho-educatie, dus ik heb nog niet echt een vaste begeleider ofzo. Maar misschien is het een idee om iemand van die club (GGZ bedoel ik dan ) te mailen en het uit te leggen inderdaad! Wie weet kunnen zij me dan aan iemand helpen. Want ik wil natuurlijk niets liever dan gewoon dat papiertje halen, maar het gaat op deze manier gewoon niet meer.
Overigens moet ik volgens het protocol ook nog steeds een gesprek krijgen met een psychiater, en ik was al van plan om m'n klachten en faalangstproblemen aan hem voor te leggen, maar blijkbaar heeft hij het te druk.... wat natuurlijk ook echt geen goede gang van zaken is daar, maar dat is weer een ander verhaal.
dinsdag 9 februari 2016 om 09:46
Ik ben zelf erg gestresst de laatste week Er is teveel wat ik wil/moet doen en ik doe nu van alles door elkaar, terwijl ik me tegelijkertijd druk zit te maken over de dingen die ik juist níet doe.
Ben naar de sauna geweest in de hoop eens goed te ontspannen. Dat ging prima, tot ik de avond wilde besluiten met een klankschaalsessie. Dat kan heerlijk meditatief zijn, maar deze keer was ik zo dom om op een bankje onderop te gaan liggen, waarop er een dikke vette oude vent op het bankje boven me kroop en daar een potje vet vies begon te snurken. Op een gegeven moment keek ik geirriteerd omhoog en zag ik hem met zijn mond open op zijn zij liggen kwijlen. Ik raakte helemaal over de zeik. Ik lag me alleen nog maar te ergeren en kon dat niet meer van me afzetten. Ging volledig opgefokt naar huis Waarom laten ze dat soort gasten hun gang gaan? Snurken doe je maar thuis. En wat de fuck doe je bij zo'n sessie als je toch maar ligt te pitten. Heb het duidelijk nog steeds niet kunnen loslaten, hoewel ik in de tussentijd toch zat gedaan heb dat mijn hoofd leeg had moeten maken (sporten, een leuk dagje uit met vriendin...)
Morgen heb ik psycho-edu en dan ga ik mijn begeleider (die die groep ook leidt) eens vragen hoe ik er beter mee om kan gaan, als ik in zo'n bui ben dat alles me teveel wordt en ik het gevoel heb in een kluwen te leven. Hoewel bui, het duurt nu al een week.
Wel een lichtpuntje: ik erger me al jaren aan een grote boom achter in mijn tuin, maar nam maar geen actie om die gekapt te krijgen. Dacht dat ik een kapvergunning nodig had en kwam er maar niet toe om uit te zoeken hoe ik die moest aanvragen. Gisterochtend zat ik er weer over te denken, en toen kwam er een hoveniersbedrijf aan de deur. Die zochten werk en hadden mijn veel te grote boom zien staan. Heb even gecheckt of het een normaal bedrijf was en of de prijs niet exorbitant was en heb ze toen groen licht gegeven. Boom is weg Dat werd me zomaar in de schoot geworpen.
(Boom bleek nét niet zo groot dat er een kapvergunning nodig was.)
Ben naar de sauna geweest in de hoop eens goed te ontspannen. Dat ging prima, tot ik de avond wilde besluiten met een klankschaalsessie. Dat kan heerlijk meditatief zijn, maar deze keer was ik zo dom om op een bankje onderop te gaan liggen, waarop er een dikke vette oude vent op het bankje boven me kroop en daar een potje vet vies begon te snurken. Op een gegeven moment keek ik geirriteerd omhoog en zag ik hem met zijn mond open op zijn zij liggen kwijlen. Ik raakte helemaal over de zeik. Ik lag me alleen nog maar te ergeren en kon dat niet meer van me afzetten. Ging volledig opgefokt naar huis Waarom laten ze dat soort gasten hun gang gaan? Snurken doe je maar thuis. En wat de fuck doe je bij zo'n sessie als je toch maar ligt te pitten. Heb het duidelijk nog steeds niet kunnen loslaten, hoewel ik in de tussentijd toch zat gedaan heb dat mijn hoofd leeg had moeten maken (sporten, een leuk dagje uit met vriendin...)
Morgen heb ik psycho-edu en dan ga ik mijn begeleider (die die groep ook leidt) eens vragen hoe ik er beter mee om kan gaan, als ik in zo'n bui ben dat alles me teveel wordt en ik het gevoel heb in een kluwen te leven. Hoewel bui, het duurt nu al een week.
Wel een lichtpuntje: ik erger me al jaren aan een grote boom achter in mijn tuin, maar nam maar geen actie om die gekapt te krijgen. Dacht dat ik een kapvergunning nodig had en kwam er maar niet toe om uit te zoeken hoe ik die moest aanvragen. Gisterochtend zat ik er weer over te denken, en toen kwam er een hoveniersbedrijf aan de deur. Die zochten werk en hadden mijn veel te grote boom zien staan. Heb even gecheckt of het een normaal bedrijf was en of de prijs niet exorbitant was en heb ze toen groen licht gegeven. Boom is weg Dat werd me zomaar in de schoot geworpen.
(Boom bleek nét niet zo groot dat er een kapvergunning nodig was.)
.
dinsdag 9 februari 2016 om 09:53
Impala, wat rot van de klankschaalsessie. Het is bedoelt om te ontspannen en dat werkte bij die meneer blijkbaar heel goed, maar niet fijn voor jou. Ik kan sommige dingen ook heel moeilijk van me af zetten. Daar gaat dan een tijd(je) overheen en dan ben ik het wel kwijt.
Wat fijn van de boom! Grappig hoe het soms kan lopen. Ik zelf houd erg veel van bomen en had het liefst heel veel grote bomen in en rond mijn tuin gehad. Helaas biedt onze tuin niet veel plek en hebben we 1 mooie boom laten planten 2 jaar geleden.
Wat fijn van de boom! Grappig hoe het soms kan lopen. Ik zelf houd erg veel van bomen en had het liefst heel veel grote bomen in en rond mijn tuin gehad. Helaas biedt onze tuin niet veel plek en hebben we 1 mooie boom laten planten 2 jaar geleden.
dinsdag 9 februari 2016 om 09:56
quote:yolo8 schreef op 09 februari 2016 @ 09:43:
[...]
Ik heb de diagnose nog maar sinds kort en doe nu psycho-educatie, dus ik heb nog niet echt een vaste begeleider ofzo. Maar misschien is het een idee om iemand van die club (GGZ bedoel ik dan ) te mailen en het uit te leggen inderdaad! Wie weet kunnen zij me dan aan iemand helpen. Want ik wil natuurlijk niets liever dan gewoon dat papiertje halen, maar het gaat op deze manier gewoon niet meer.
Overigens moet ik volgens het protocol ook nog steeds een gesprek krijgen met een psychiater, en ik was al van plan om m'n klachten en faalangstproblemen aan hem voor te leggen, maar blijkbaar heeft hij het te druk.... wat natuurlijk ook echt geen goede gang van zaken is daar, maar dat is weer een ander verhaal.
Ik heb de diagnose ook nog maar kort (november), maar ben direct doorverwezen naar een autismecentrum van de GGZ waar ik ook direct terecht kon. Daar kreeg ik een eigen begeleider die ik altijd kan bellen of appen en die me overal mee wil helpen. Hij bood bv aan om mee te gaan naar het UWV, maar dat vond ik niet nodig. Hij leidt ook de psycho-educatie en daar zit een meisje dat ook problemen heeft met haar studie en haar werd direct bemiddeling aangeboden.
Ik krijg binnenkort ook een mindfullness-training, speciaal voor ass'ers. Bij de psychiater ben ik ook al geweest, om medicatie te bespreken. Het gaat bij mij dus allemaal wel wat sneller en makkelijker dan bij jou.
Anyway, ik zou zéker de GGZ instelling waar je de psycho-edu volgt vragen om hulp. Of vraag het volgende keer aan degeen die die cursus geeft. Niet meteen het bijltje erbij neergooien hoor ! (Al begrijp ik heel goed hoe hard je dat zou willen als het allemaal even teveel wordt).
[...]
Ik heb de diagnose nog maar sinds kort en doe nu psycho-educatie, dus ik heb nog niet echt een vaste begeleider ofzo. Maar misschien is het een idee om iemand van die club (GGZ bedoel ik dan ) te mailen en het uit te leggen inderdaad! Wie weet kunnen zij me dan aan iemand helpen. Want ik wil natuurlijk niets liever dan gewoon dat papiertje halen, maar het gaat op deze manier gewoon niet meer.
Overigens moet ik volgens het protocol ook nog steeds een gesprek krijgen met een psychiater, en ik was al van plan om m'n klachten en faalangstproblemen aan hem voor te leggen, maar blijkbaar heeft hij het te druk.... wat natuurlijk ook echt geen goede gang van zaken is daar, maar dat is weer een ander verhaal.
Ik heb de diagnose ook nog maar kort (november), maar ben direct doorverwezen naar een autismecentrum van de GGZ waar ik ook direct terecht kon. Daar kreeg ik een eigen begeleider die ik altijd kan bellen of appen en die me overal mee wil helpen. Hij bood bv aan om mee te gaan naar het UWV, maar dat vond ik niet nodig. Hij leidt ook de psycho-educatie en daar zit een meisje dat ook problemen heeft met haar studie en haar werd direct bemiddeling aangeboden.
Ik krijg binnenkort ook een mindfullness-training, speciaal voor ass'ers. Bij de psychiater ben ik ook al geweest, om medicatie te bespreken. Het gaat bij mij dus allemaal wel wat sneller en makkelijker dan bij jou.
Anyway, ik zou zéker de GGZ instelling waar je de psycho-edu volgt vragen om hulp. Of vraag het volgende keer aan degeen die die cursus geeft. Niet meteen het bijltje erbij neergooien hoor ! (Al begrijp ik heel goed hoe hard je dat zou willen als het allemaal even teveel wordt).
.
dinsdag 9 februari 2016 om 10:09
quote:elfje12 schreef op 09 februari 2016 @ 09:53:
Impala, wat rot van de klankschaalsessie. Het is bedoelt om te ontspannen en dat werkte bij die meneer blijkbaar heel goed, maar niet fijn voor jou. Ik kan sommige dingen ook heel moeilijk van me af zetten. Daar gaat dan een tijd(je) overheen en dan ben ik het wel kwijt.
Wat fijn van de boom! Grappig hoe het soms kan lopen. Ik zelf houd erg veel van bomen en had het liefst heel veel grote bomen in en rond mijn tuin gehad. Helaas biedt onze tuin niet veel plek en hebben we 1 mooie boom laten planten 2 jaar geleden.Ik hou ook van groen hoor, maar deze boom stond in een hoek naast een schutting en was gewoon veel te groot geworden. Alles kwam in de verdrukking.
Impala, wat rot van de klankschaalsessie. Het is bedoelt om te ontspannen en dat werkte bij die meneer blijkbaar heel goed, maar niet fijn voor jou. Ik kan sommige dingen ook heel moeilijk van me af zetten. Daar gaat dan een tijd(je) overheen en dan ben ik het wel kwijt.
Wat fijn van de boom! Grappig hoe het soms kan lopen. Ik zelf houd erg veel van bomen en had het liefst heel veel grote bomen in en rond mijn tuin gehad. Helaas biedt onze tuin niet veel plek en hebben we 1 mooie boom laten planten 2 jaar geleden.Ik hou ook van groen hoor, maar deze boom stond in een hoek naast een schutting en was gewoon veel te groot geworden. Alles kwam in de verdrukking.
.
dinsdag 9 februari 2016 om 10:58
quote:impala schreef op 09 februari 2016 @ 09:56:
[...]
Ik heb de diagnose ook nog maar kort (november), maar ben direct doorverwezen naar een autismecentrum van de GGZ waar ik ook direct terecht kon. Daar kreeg ik een eigen begeleider die ik altijd kan bellen of appen en die me overal mee wil helpen. Hij bood bv aan om mee te gaan naar het UWV, maar dat vond ik niet nodig. Hij leidt ook de psycho-educatie en daar zit een meisje dat ook problemen heeft met haar studie en haar werd direct bemiddeling aangeboden.
Ik krijg binnenkort ook een mindfullness-training, speciaal voor ass'ers. Bij de psychiater ben ik ook al geweest, om medicatie te bespreken. Het gaat bij mij dus allemaal wel wat sneller en makkelijker dan bij jou.
Anyway, ik zou zéker de GGZ instelling waar je de psycho-edu volgt vragen om hulp. Of vraag het volgende keer aan degeen die die cursus geeft. Niet meteen het bijltje erbij neergooien hoor ! (Al begrijp ik heel goed hoe hard je dat zou willen als het allemaal even teveel wordt).
Ohh wat fijn om te horen dat er bij jouw GGZ wel iets wordt gedaan! Dan zullen ze dat bij mij vast ook wel doen.
Ik heb gelijk het "hoofd" van het autisme team gemaild met mijn problemen, hopelijk kan/gaat zij me verder helpen Ik ben ook zo iemand die nooit aangeeft wat er speelt, zit daar alleen maar in mijn hoofd mee te malen dus zij kunnen natuurlijk ook niet ruiken dat ik andere/meer/extra begeleiding nodig heb op dit moment.
Ik gooi ook zeker niet meteen het bijltje erbij neer, beslissingen maken is iets waar ik altijd eeeeeeeeeeuwen over kan doen
[...]
Ik heb de diagnose ook nog maar kort (november), maar ben direct doorverwezen naar een autismecentrum van de GGZ waar ik ook direct terecht kon. Daar kreeg ik een eigen begeleider die ik altijd kan bellen of appen en die me overal mee wil helpen. Hij bood bv aan om mee te gaan naar het UWV, maar dat vond ik niet nodig. Hij leidt ook de psycho-educatie en daar zit een meisje dat ook problemen heeft met haar studie en haar werd direct bemiddeling aangeboden.
Ik krijg binnenkort ook een mindfullness-training, speciaal voor ass'ers. Bij de psychiater ben ik ook al geweest, om medicatie te bespreken. Het gaat bij mij dus allemaal wel wat sneller en makkelijker dan bij jou.
Anyway, ik zou zéker de GGZ instelling waar je de psycho-edu volgt vragen om hulp. Of vraag het volgende keer aan degeen die die cursus geeft. Niet meteen het bijltje erbij neergooien hoor ! (Al begrijp ik heel goed hoe hard je dat zou willen als het allemaal even teveel wordt).
Ohh wat fijn om te horen dat er bij jouw GGZ wel iets wordt gedaan! Dan zullen ze dat bij mij vast ook wel doen.
Ik heb gelijk het "hoofd" van het autisme team gemaild met mijn problemen, hopelijk kan/gaat zij me verder helpen Ik ben ook zo iemand die nooit aangeeft wat er speelt, zit daar alleen maar in mijn hoofd mee te malen dus zij kunnen natuurlijk ook niet ruiken dat ik andere/meer/extra begeleiding nodig heb op dit moment.
Ik gooi ook zeker niet meteen het bijltje erbij neer, beslissingen maken is iets waar ik altijd eeeeeeeeeeuwen over kan doen
dinsdag 9 februari 2016 om 11:14
quote:yolo8 schreef op 09 februari 2016 @ 10:58:
[...]
Ohh wat fijn om te horen dat er bij jouw GGZ wel iets wordt gedaan! Dan zullen ze dat bij mij vast ook wel doen.
Ik heb gelijk het "hoofd" van het autisme team gemaild met mijn problemen, hopelijk kan/gaat zij me verder helpen Ik ben ook zo iemand die nooit aangeeft wat er speelt, zit daar alleen maar in mijn hoofd mee te malen dus zij kunnen natuurlijk ook niet ruiken dat ik andere/meer/extra begeleiding nodig heb op dit moment.
Ik gooi ook zeker niet meteen het bijltje erbij neer, beslissingen maken is iets waar ik altijd eeeeeeeeeeuwen over kan doen
Goed gedaan, dat je meteen gemaild hebt Als je het uitstelt komt het er weer niet van (zo werkt het bij mij tenminste).
Ik ben ook heel slecht in hulp vragen, daar moet ik ook nog hard mee oefenen Maar ik zit nu ook te malen dus heb me voorgenomen dat morgen aan te kaarten.
En beslissingen zijn voor mij ook een rámp. Dus dat is heel erg herkenbaar, helaas.
[...]
Ohh wat fijn om te horen dat er bij jouw GGZ wel iets wordt gedaan! Dan zullen ze dat bij mij vast ook wel doen.
Ik heb gelijk het "hoofd" van het autisme team gemaild met mijn problemen, hopelijk kan/gaat zij me verder helpen Ik ben ook zo iemand die nooit aangeeft wat er speelt, zit daar alleen maar in mijn hoofd mee te malen dus zij kunnen natuurlijk ook niet ruiken dat ik andere/meer/extra begeleiding nodig heb op dit moment.
Ik gooi ook zeker niet meteen het bijltje erbij neer, beslissingen maken is iets waar ik altijd eeeeeeeeeeuwen over kan doen
Goed gedaan, dat je meteen gemaild hebt Als je het uitstelt komt het er weer niet van (zo werkt het bij mij tenminste).
Ik ben ook heel slecht in hulp vragen, daar moet ik ook nog hard mee oefenen Maar ik zit nu ook te malen dus heb me voorgenomen dat morgen aan te kaarten.
En beslissingen zijn voor mij ook een rámp. Dus dat is heel erg herkenbaar, helaas.
.
dinsdag 9 februari 2016 om 12:45
quote:impala schreef op 09 februari 2016 @ 11:14:
[...]
Goed gedaan, dat je meteen gemaild hebt Als je het uitstelt komt het er weer niet van (zo werkt het bij mij tenminste).
Ik ben ook heel slecht in hulp vragen, daar moet ik ook nog hard mee oefenen Maar ik zit nu ook te malen dus heb me voorgenomen dat morgen aan te kaarten.
En beslissingen zijn voor mij ook een rámp. Dus dat is heel erg herkenbaar, helaas.
Ja, heel herkenbaar allemaal. M'n vader heeft wel miljoenen keren in mijn leven tegen mij gezegd: stel niet uit tot morgen wat je heden doen kunt. Maar ja, lekker niet luisteren he.
En wat fijn voor je dat de boom weg is Goed dat je de stresssituatie gaat aankaarten, ik ben eigenlijk wel benieuwd wat ze/hij daarop te zeggen heeft. Dus mocht je eraan denken morgen ben ik graag benieuwd naar het antwoord!
[...]
Goed gedaan, dat je meteen gemaild hebt Als je het uitstelt komt het er weer niet van (zo werkt het bij mij tenminste).
Ik ben ook heel slecht in hulp vragen, daar moet ik ook nog hard mee oefenen Maar ik zit nu ook te malen dus heb me voorgenomen dat morgen aan te kaarten.
En beslissingen zijn voor mij ook een rámp. Dus dat is heel erg herkenbaar, helaas.
Ja, heel herkenbaar allemaal. M'n vader heeft wel miljoenen keren in mijn leven tegen mij gezegd: stel niet uit tot morgen wat je heden doen kunt. Maar ja, lekker niet luisteren he.
En wat fijn voor je dat de boom weg is Goed dat je de stresssituatie gaat aankaarten, ik ben eigenlijk wel benieuwd wat ze/hij daarop te zeggen heeft. Dus mocht je eraan denken morgen ben ik graag benieuwd naar het antwoord!
woensdag 10 februari 2016 om 21:28
Is er hier toevallig iemand die snel nerveus is, of snel piekert, iets waardoor je een heel onrustig gevoel in je buik hebt?
En wat helpt voor jou? Echt, ik wil alles proberen momenteel. Apps, boeken, youtube filmpjes, mindfulness dingen, het maakt me niet uit wat maar ik word helemaal naar van dat gevoel in m'n buik!
Heb ooit wel eens hypnose filmpjes geprobeerd (klinkt minder eng dan dat het is) en dat hielp wel een beetje maar het was altijd een ellende om een fijne stem te vinden. Ik irriteerde me altijd teveel en daardoor werkte die hypnose niet
En wat helpt voor jou? Echt, ik wil alles proberen momenteel. Apps, boeken, youtube filmpjes, mindfulness dingen, het maakt me niet uit wat maar ik word helemaal naar van dat gevoel in m'n buik!
Heb ooit wel eens hypnose filmpjes geprobeerd (klinkt minder eng dan dat het is) en dat hielp wel een beetje maar het was altijd een ellende om een fijne stem te vinden. Ik irriteerde me altijd teveel en daardoor werkte die hypnose niet
donderdag 11 februari 2016 om 09:29
quote:yolo8 schreef op 10 februari 2016 @ 21:28:
Is er hier toevallig iemand die snel nerveus is, of snel piekert, iets waardoor je een heel onrustig gevoel in je buik hebt?
En wat helpt voor jou? Echt, ik wil alles proberen momenteel. Apps, boeken, youtube filmpjes, mindfulness dingen, het maakt me niet uit wat maar ik word helemaal naar van dat gevoel in m'n buik!
Heb ooit wel eens hypnose filmpjes geprobeerd (klinkt minder eng dan dat het is) en dat hielp wel een beetje maar het was altijd een ellende om een fijne stem te vinden. Ik irriteerde me altijd teveel en daardoor werkte die hypnose niet
Ik ben snel nerveus, pieker snel wat idd voor een onrustig gevoel on mijn buik zorgt. Niet handig i.c.m. PDS. Ik probeer ademhalingsoefeningen te doen, maar dat wil nog niet helpen.
Als ik aan mensen uit moet leggen wat NLD is, zeg ik altijd dat het wat weg heeft van autisme. Op de een of andere manier is het dan gelijk wat duidelijker.
Straks moet ik voor een onderzoek naar het ziekenhuis. Onderzoek nog nooit eerder gehad en dat zorgt voor veel onrust. Mss daar ook maar aangeven dat ze me goed moeten uitleggen wat ze gaan doen.
Is er hier toevallig iemand die snel nerveus is, of snel piekert, iets waardoor je een heel onrustig gevoel in je buik hebt?
En wat helpt voor jou? Echt, ik wil alles proberen momenteel. Apps, boeken, youtube filmpjes, mindfulness dingen, het maakt me niet uit wat maar ik word helemaal naar van dat gevoel in m'n buik!
Heb ooit wel eens hypnose filmpjes geprobeerd (klinkt minder eng dan dat het is) en dat hielp wel een beetje maar het was altijd een ellende om een fijne stem te vinden. Ik irriteerde me altijd teveel en daardoor werkte die hypnose niet
Ik ben snel nerveus, pieker snel wat idd voor een onrustig gevoel on mijn buik zorgt. Niet handig i.c.m. PDS. Ik probeer ademhalingsoefeningen te doen, maar dat wil nog niet helpen.
Als ik aan mensen uit moet leggen wat NLD is, zeg ik altijd dat het wat weg heeft van autisme. Op de een of andere manier is het dan gelijk wat duidelijker.
Straks moet ik voor een onderzoek naar het ziekenhuis. Onderzoek nog nooit eerder gehad en dat zorgt voor veel onrust. Mss daar ook maar aangeven dat ze me goed moeten uitleggen wat ze gaan doen.
donderdag 11 februari 2016 om 15:17
quote:elfje12 schreef op 11 februari 2016 @ 09:29:
[...]
Ik ben snel nerveus, pieker snel wat idd voor een onrustig gevoel on mijn buik zorgt. Niet handig i.c.m. PDS. Ik probeer ademhalingsoefeningen te doen, maar dat wil nog niet helpen.
Als ik aan mensen uit moet leggen wat NLD is, zeg ik altijd dat het wat weg heeft van autisme. Op de een of andere manier is het dan gelijk wat duidelijker.
Straks moet ik voor een onderzoek naar het ziekenhuis. Onderzoek nog nooit eerder gehad en dat zorgt voor veel onrust. Mss daar ook maar aangeven dat ze me goed moeten uitleggen wat ze gaan doen.
Zo'n rotgevoel he! Ik kom er ook maar niet vanaf. En ik heb ook PDS, wat echt meteen reageert bij stress. Dus chronische buikkrampen is niks nieuws voor me. Voel me echt een zeikerd momenteel, maar zit gewoon niet lekker in m'n vel, en ik heb niet echt het gevoel dat ggz iets doet.
Las laatst dat mindfulness goed werkt bij autisme, misschien ga ik me daar maar eens in verdiepen.
Succes bij je onderzoek! Niets ernstigs hopelijk!? Een goede uitleg vind ik ook altijd belangrijk, dus gewoon naar vragen!
[...]
Ik ben snel nerveus, pieker snel wat idd voor een onrustig gevoel on mijn buik zorgt. Niet handig i.c.m. PDS. Ik probeer ademhalingsoefeningen te doen, maar dat wil nog niet helpen.
Als ik aan mensen uit moet leggen wat NLD is, zeg ik altijd dat het wat weg heeft van autisme. Op de een of andere manier is het dan gelijk wat duidelijker.
Straks moet ik voor een onderzoek naar het ziekenhuis. Onderzoek nog nooit eerder gehad en dat zorgt voor veel onrust. Mss daar ook maar aangeven dat ze me goed moeten uitleggen wat ze gaan doen.
Zo'n rotgevoel he! Ik kom er ook maar niet vanaf. En ik heb ook PDS, wat echt meteen reageert bij stress. Dus chronische buikkrampen is niks nieuws voor me. Voel me echt een zeikerd momenteel, maar zit gewoon niet lekker in m'n vel, en ik heb niet echt het gevoel dat ggz iets doet.
Las laatst dat mindfulness goed werkt bij autisme, misschien ga ik me daar maar eens in verdiepen.
Succes bij je onderzoek! Niets ernstigs hopelijk!? Een goede uitleg vind ik ook altijd belangrijk, dus gewoon naar vragen!
donderdag 11 februari 2016 om 21:09
quote:yolo8 schreef op 09 februari 2016 @ 10:58:
[...]
Ohh wat fijn om te horen dat er bij jouw GGZ wel iets wordt gedaan! Dan zullen ze dat bij mij vast ook wel doen.
Ik heb gelijk het "hoofd" van het autisme team gemaild met mijn problemen, hopelijk kan/gaat zij me verder helpen Ik ben ook zo iemand die nooit aangeeft wat er speelt, zit daar alleen maar in mijn hoofd mee te malen dus zij kunnen natuurlijk ook niet ruiken dat ik andere/meer/extra begeleiding nodig heb op dit moment.
Ik gooi ook zeker niet meteen het bijltje erbij neer, beslissingen maken is iets waar ik altijd eeeeeeeeeeuwen over kan doen
Goed om te horen dat je niet zomaar het bijltje er bij neer gooit! En dat malen en maar blijven doorgaan herken ik heel erg, maar als andere het aan je gaan merken ben je eigenlijk al te laat, tenminste, ik zelf zat dan meestal aan m'n eind en tegen overspanning aan. Eigenlijk moet je het op tijd leren aanvoelen en aangeven wat je nodig hebt. Ik kan het heel makkelijk zeggen maar ik loop precies tegen hetzelfde aan haha.
Is er bij jou in de buurt ook geen studie begeleiding of iets gericht op mensen met autisme? Ik zelf heb wekelijk contact met een coach 'huiswerk instituut' die echt specifiek gericht is op hbo/universiteit studenten met een functiebeperking binnen ASS.
Via haar heb ik onder andere kunnen regelen dat ik een jaar langer mag studeren zonder dat ik mijn stufi kwijtraak, omdat ik gediagnosticeerd ben en daar recht op heb. Dat soort dingen heb ik nooit geweten!
[...]
Ohh wat fijn om te horen dat er bij jouw GGZ wel iets wordt gedaan! Dan zullen ze dat bij mij vast ook wel doen.
Ik heb gelijk het "hoofd" van het autisme team gemaild met mijn problemen, hopelijk kan/gaat zij me verder helpen Ik ben ook zo iemand die nooit aangeeft wat er speelt, zit daar alleen maar in mijn hoofd mee te malen dus zij kunnen natuurlijk ook niet ruiken dat ik andere/meer/extra begeleiding nodig heb op dit moment.
Ik gooi ook zeker niet meteen het bijltje erbij neer, beslissingen maken is iets waar ik altijd eeeeeeeeeeuwen over kan doen
Goed om te horen dat je niet zomaar het bijltje er bij neer gooit! En dat malen en maar blijven doorgaan herken ik heel erg, maar als andere het aan je gaan merken ben je eigenlijk al te laat, tenminste, ik zelf zat dan meestal aan m'n eind en tegen overspanning aan. Eigenlijk moet je het op tijd leren aanvoelen en aangeven wat je nodig hebt. Ik kan het heel makkelijk zeggen maar ik loop precies tegen hetzelfde aan haha.
Is er bij jou in de buurt ook geen studie begeleiding of iets gericht op mensen met autisme? Ik zelf heb wekelijk contact met een coach 'huiswerk instituut' die echt specifiek gericht is op hbo/universiteit studenten met een functiebeperking binnen ASS.
Via haar heb ik onder andere kunnen regelen dat ik een jaar langer mag studeren zonder dat ik mijn stufi kwijtraak, omdat ik gediagnosticeerd ben en daar recht op heb. Dat soort dingen heb ik nooit geweten!
You have to go on and be crazy, craziness is like heaven.
donderdag 11 februari 2016 om 21:13
Ik zit zelf op het moment ook enorm in de stress. Voor mijn stage opdracht organiseer ik een evenement wat 2 weken gaat duren en het komt steeds dichterbij. Ik ren rond als een kip zonder kop en heb moeite om het overzicht te houden. Iedereen komt bij mij aan mijn bureautje of ik zus en zo al heb gedaan. Overal bevestiging op geven naar andere stagiaires die ik aanstuur omdat ik niet alles in mijn eentje kan doen, ook al zou ik dat stiekem wel willen want dan weet ik zeker dat het goed gaat. Laat los Harris, Laat los! Het komt goed! (uiteindelijk)
Pffff...
Pffff...
You have to go on and be crazy, craziness is like heaven.
donderdag 11 februari 2016 om 21:59
quote:harris. schreef op 11 februari 2016 @ 21:13:
Ik zit zelf op het moment ook enorm in de stress. Voor mijn stage opdracht organiseer ik een evenement wat 2 weken gaat duren en het komt steeds dichterbij. Ik ren rond als een kip zonder kop en heb moeite om het overzicht te houden. Iedereen komt bij mij aan mijn bureautje of ik zus en zo al heb gedaan. Overal bevestiging op geven naar andere stagiaires die ik aanstuur omdat ik niet alles in mijn eentje kan doen, ook al zou ik dat stiekem wel willen want dan weet ik zeker dat het goed gaat. Laat los Harris, Laat los! Het komt goed! (uiteindelijk)
Pffff...
Wat een hel...
Dit zou ik nooit kunnen.
Echt nooit van mijn leven.
Ik zit zelf op het moment ook enorm in de stress. Voor mijn stage opdracht organiseer ik een evenement wat 2 weken gaat duren en het komt steeds dichterbij. Ik ren rond als een kip zonder kop en heb moeite om het overzicht te houden. Iedereen komt bij mij aan mijn bureautje of ik zus en zo al heb gedaan. Overal bevestiging op geven naar andere stagiaires die ik aanstuur omdat ik niet alles in mijn eentje kan doen, ook al zou ik dat stiekem wel willen want dan weet ik zeker dat het goed gaat. Laat los Harris, Laat los! Het komt goed! (uiteindelijk)
Pffff...
Wat een hel...
Dit zou ik nooit kunnen.
Echt nooit van mijn leven.
vrijdag 12 februari 2016 om 08:08
quote:Lotte35 schreef op 11 februari 2016 @ 21:59:
[...]
Wat een hel...
Dit zou ik nooit kunnen.
Echt nooit van mijn leven.
Mie toe.
Ik moet volgende week een vergadering beleggen met mijn werkgever, een cliënt en mezelf, waarbij ik cliënt om duidelijkheid moet vragen in een aantal zaken.
Werkgever is erbij als een soort backup en ik voel me wel veilig bij hem.
Maar toch zit ik nu al te stressen 'want ik zal het wel weer allemaal verkeerd doen', dat ik cliënt nog nooit gesproken heb, maakt dat gevoel alleen maar erger
[...]
Wat een hel...
Dit zou ik nooit kunnen.
Echt nooit van mijn leven.
Mie toe.
Ik moet volgende week een vergadering beleggen met mijn werkgever, een cliënt en mezelf, waarbij ik cliënt om duidelijkheid moet vragen in een aantal zaken.
Werkgever is erbij als een soort backup en ik voel me wel veilig bij hem.
Maar toch zit ik nu al te stressen 'want ik zal het wel weer allemaal verkeerd doen', dat ik cliënt nog nooit gesproken heb, maakt dat gevoel alleen maar erger
vrijdag 12 februari 2016 om 11:39
Organiseren is echt mijn ding niet. Ik heb daar in het klein al last van met b.v. een verjaardagsfeest. Gelukkig krijg ik veel hulp van mijn moeder en zij doet eigenlijk het meest. Zij is een regelneef. Voor mij is het gauw teveel werk. We doen samen boodschappen, stoelen regelen en hapjes maken. In mijn eentje zou ik dat niet allemaal voor elkaar krijgen of de helft vergeten. En dat is dan maar voor 1 avond. Moet je nagaan als het een evenement van 2 weken is. Dat zou ik niet trekken.
Dat buikpijn hebben als ik nerveus ben ken ik ook. Vroeger als kind al bij proefwerken. Nu nog als ik ergens heel erg tegenop zie word ik soms misselijk en kan moeilijk eten.
Dat buikpijn hebben als ik nerveus ben ken ik ook. Vroeger als kind al bij proefwerken. Nu nog als ik ergens heel erg tegenop zie word ik soms misselijk en kan moeilijk eten.
vrijdag 12 februari 2016 om 15:17
Ik kan gék worden van organiseren van dingen. Ik heb het allemaal in mijn hoofd en en ben altijd bang dat ik in tijdnood kom. Stress stress stress. Op een gegeven moment ben ik er dan gewoon klaar mee en hoeft het van mij niet meer. Zie het dan op dat moment echt somber in en laat mijn vriend de boel maar opknappen.
Spullen pakken voor vakantie idem dito. Vroeger (als kind) was ik echt een maand van tevoren al bezig met dingen pakken en bedenken wat er mee moest. Nu ik samenwoon, studeer en werk heb ik daar niet echt tijd meer voor. Vriend is sowieso een last-minute inpakker en maakt zich nergens druk om. En ik.. mijn hoofd ontploft van wat er nog allemaal gedaan moet worden en ik word er helemaal kriebelig van.
Ik kan er níet tegen om al die dingen op het laatst te moeten doen, dan wordt ik helemaal gek. Áltijd die stress om het niet op tijd af te hebben.. pfff
Spullen pakken voor vakantie idem dito. Vroeger (als kind) was ik echt een maand van tevoren al bezig met dingen pakken en bedenken wat er mee moest. Nu ik samenwoon, studeer en werk heb ik daar niet echt tijd meer voor. Vriend is sowieso een last-minute inpakker en maakt zich nergens druk om. En ik.. mijn hoofd ontploft van wat er nog allemaal gedaan moet worden en ik word er helemaal kriebelig van.
Ik kan er níet tegen om al die dingen op het laatst te moeten doen, dan wordt ik helemaal gek. Áltijd die stress om het niet op tijd af te hebben.. pfff
vrijdag 12 februari 2016 om 17:17
Vandaag kocht ik een loempia op de markt en de verkoper vroeg of ik een jongen of een meisje was. Ik zei op een doodgewone toon: "een meisje". Terwijl ik 30 ben, maar het overviel me. Zo'n vraag verwacht je niet. Nu ben ik niet heel vrouwelijk en kleding en haar moet bij mij lekker zitten. Korte, zwarte krullen en paarse en paars met donkerroze jas. Maar wel klein en tenger gebouwd. Het was een Chinese of Vietnamese man. Ik had er eigenlijk een lolletje van willen maken door te zeggen dat ik verbouwd ben ofzo. Maar daar kwam ik niet op. In Tunesië vroeg een vrouw dat ook eens aan mij, toen ik nog lang haar had. Ik moet zeggen dat ik me ook wel eens vergist heb of het echt niet weet bij sommige mensen. Het grappige is dat mijn ene hond, een boomerteefje gisteren ook voor een reutje werd aangezien. Dat heeft ze vaker, maar die is vergeleken met mijn andere teefje vrij breed gebouwd.
vrijdag 12 februari 2016 om 17:27
quote:MonicaGeller schreef op 12 februari 2016 @ 17:20:
Is in China/Vietnam roze een jongenskleur of zo?
Ik zou het eigenlijk al niet durven, aan iemand vragen of 'het' een man/vrouw is, in zo'n situatie lul ik er maar wat omheen en let erop geen woorden te gebruiken die geslacht aanduiden.Daar dacht ik ook al aan, of het daar misschien een jongenskleur is. Ik weet wel dat het in België op sommige plekken zo is. Daar krijgen meisjesbaby's blauwe kleertjes en jongensbaby's roze.
Is in China/Vietnam roze een jongenskleur of zo?
Ik zou het eigenlijk al niet durven, aan iemand vragen of 'het' een man/vrouw is, in zo'n situatie lul ik er maar wat omheen en let erop geen woorden te gebruiken die geslacht aanduiden.Daar dacht ik ook al aan, of het daar misschien een jongenskleur is. Ik weet wel dat het in België op sommige plekken zo is. Daar krijgen meisjesbaby's blauwe kleertjes en jongensbaby's roze.
zaterdag 13 februari 2016 om 09:31
Ducktape,
Over het organiseren van vakanties: dat vind ik eigenlijk best leuk. Ik begin met de vraag: "Ik wil op vakantie. Wat heb ik daarvoor nodig." Ik ga plannen maken en ik probeer de vakantie in mijn hoofd af te spelen: welk hotel boek ik? Hoe regel ik een vliegticket? Check ik mij op de luchthaven in, of kan het al tegenwoordig een dag eerder vanwege internet? Ik land op het vliegveld van een vreemd land. Ik look door de gangen en passeer via de deur de uitgang. En nu? Dus vreemd openbaar vervoer.
Wat neem ik mee? Ik heb een lijstje op de computer en ik maak een kopie. Die ga ik bewerken.
Ik neem overal ruim de tijd voor. Mijn ouders vind ik dat ik erg vroeg ben met het willen boeken van een georganiseerde reis naar Japan. Zo ga ik zonder stress op vakantie, en in een wildvreemd land schiet ik nóg niet in de stress.
Over het organiseren van vakanties: dat vind ik eigenlijk best leuk. Ik begin met de vraag: "Ik wil op vakantie. Wat heb ik daarvoor nodig." Ik ga plannen maken en ik probeer de vakantie in mijn hoofd af te spelen: welk hotel boek ik? Hoe regel ik een vliegticket? Check ik mij op de luchthaven in, of kan het al tegenwoordig een dag eerder vanwege internet? Ik land op het vliegveld van een vreemd land. Ik look door de gangen en passeer via de deur de uitgang. En nu? Dus vreemd openbaar vervoer.
Wat neem ik mee? Ik heb een lijstje op de computer en ik maak een kopie. Die ga ik bewerken.
Ik neem overal ruim de tijd voor. Mijn ouders vind ik dat ik erg vroeg ben met het willen boeken van een georganiseerde reis naar Japan. Zo ga ik zonder stress op vakantie, en in een wildvreemd land schiet ik nóg niet in de stress.
World of Warcraft: Legion
zaterdag 13 februari 2016 om 11:56
quote:harris. schreef op 11 februari 2016 @ 21:09:
[...]
Goed om te horen dat je niet zomaar het bijltje er bij neer gooit! En dat malen en maar blijven doorgaan herken ik heel erg, maar als andere het aan je gaan merken ben je eigenlijk al te laat, tenminste, ik zelf zat dan meestal aan m'n eind en tegen overspanning aan. Eigenlijk moet je het op tijd leren aanvoelen en aangeven wat je nodig hebt. Ik kan het heel makkelijk zeggen maar ik loop precies tegen hetzelfde aan haha.
Is er bij jou in de buurt ook geen studie begeleiding of iets gericht op mensen met autisme? Ik zelf heb wekelijk contact met een coach 'huiswerk instituut' die echt specifiek gericht is op hbo/universiteit studenten met een functiebeperking binnen ASS.
Via haar heb ik onder andere kunnen regelen dat ik een jaar langer mag studeren zonder dat ik mijn stufi kwijtraak, omdat ik gediagnosticeerd ben en daar recht op heb. Dat soort dingen heb ik nooit geweten!
Klopt, ik heb ook eigenlijk veel te laat aan de bel getrokken. Wil altijd alles in m'n eentje oplossen.
Ga volgende week met de studieadviseur praten, wie weet kom ik dan nog ergens
[...]
Goed om te horen dat je niet zomaar het bijltje er bij neer gooit! En dat malen en maar blijven doorgaan herken ik heel erg, maar als andere het aan je gaan merken ben je eigenlijk al te laat, tenminste, ik zelf zat dan meestal aan m'n eind en tegen overspanning aan. Eigenlijk moet je het op tijd leren aanvoelen en aangeven wat je nodig hebt. Ik kan het heel makkelijk zeggen maar ik loop precies tegen hetzelfde aan haha.
Is er bij jou in de buurt ook geen studie begeleiding of iets gericht op mensen met autisme? Ik zelf heb wekelijk contact met een coach 'huiswerk instituut' die echt specifiek gericht is op hbo/universiteit studenten met een functiebeperking binnen ASS.
Via haar heb ik onder andere kunnen regelen dat ik een jaar langer mag studeren zonder dat ik mijn stufi kwijtraak, omdat ik gediagnosticeerd ben en daar recht op heb. Dat soort dingen heb ik nooit geweten!
Klopt, ik heb ook eigenlijk veel te laat aan de bel getrokken. Wil altijd alles in m'n eentje oplossen.
Ga volgende week met de studieadviseur praten, wie weet kom ik dan nog ergens
