Overig
alle pijlers
Het stamcafé VI
vrijdag 26 februari 2016 om 20:32
De zesde editie alweer van onze onvolprezen stamkroeg! Dit keer is het thema, op speciaal verzoek van onze Olle Grieze, Hoog. We bevinden ons in de allerhoogste Irish Pub ter wereld, gevestigd in Namche Bazaar (Nepal) op zo'n 3460 meter boven NAP.
Het uitzicht is trouwens ook niet te versmaden:
Klein stukkie lopen en je zit zomaar op zo'n 8850 meter boven NAP, dat is pas echt Hoog!
Afgezien van de locatie is er in onze kroeg gelukkig nog niks veranderd. Zuigen mag, maar alleen stof. En mocht je de aanvechting krijgen ruzie te maken, open dan lekker een eigen topic of voeg mekaar gezellig toe op FB.
Genoeg geluld, het eerste rondje is van Leo, Star, Yas en ik-zei-de-gek!
Het uitzicht is trouwens ook niet te versmaden:
Klein stukkie lopen en je zit zomaar op zo'n 8850 meter boven NAP, dat is pas echt Hoog!
Afgezien van de locatie is er in onze kroeg gelukkig nog niks veranderd. Zuigen mag, maar alleen stof. En mocht je de aanvechting krijgen ruzie te maken, open dan lekker een eigen topic of voeg mekaar gezellig toe op FB.
Genoeg geluld, het eerste rondje is van Leo, Star, Yas en ik-zei-de-gek!
dinsdag 8 maart 2016 om 22:36
dinsdag 8 maart 2016 om 22:36
quote:Oudblond schreef op 08 maart 2016 @ 22:04:
[...]
Ach, dat valt voor mijn reumahandjes onder de dagdagelijkse gang van zaken. Tikken gaat goed, schrijven En bepaalde kleding kan ik alleen aan als man thuis is. *gebeurt wel eens dat ik vergeet dat hij niet thuis is als het weer uit moet.... Ik heb gelukkig een heel leuk homostel als buren die zich beschuren als ik weer eens aanbel om mijn knoopjes los te maken*Wel heel fijn dat je daarvoor bij hen terecht kan. De eerste keer is misschien best genant, maar verder is het een kleine moeite, natuurlijk. En ik neem aan dqt je dat niet dagelijks doet.
[...]
Ach, dat valt voor mijn reumahandjes onder de dagdagelijkse gang van zaken. Tikken gaat goed, schrijven En bepaalde kleding kan ik alleen aan als man thuis is. *gebeurt wel eens dat ik vergeet dat hij niet thuis is als het weer uit moet.... Ik heb gelukkig een heel leuk homostel als buren die zich beschuren als ik weer eens aanbel om mijn knoopjes los te maken*Wel heel fijn dat je daarvoor bij hen terecht kan. De eerste keer is misschien best genant, maar verder is het een kleine moeite, natuurlijk. En ik neem aan dqt je dat niet dagelijks doet.
dinsdag 8 maart 2016 om 22:40
dinsdag 8 maart 2016 om 22:45
quote:BridgetteDubois schreef op 08 maart 2016 @ 22:40:
[...]
Ik kan nergens wat vinden behalve de meldingen van 112. Het klinkt ook heel heftig, zelfs meerdere brandweerkazernes rukken uit. En de sirenes blijven maar loeien.
Word er een beetje naar van.Leegstaand pand aan de keerkring in de fik. Mogelijk asbest.
[...]
Ik kan nergens wat vinden behalve de meldingen van 112. Het klinkt ook heel heftig, zelfs meerdere brandweerkazernes rukken uit. En de sirenes blijven maar loeien.
Word er een beetje naar van.Leegstaand pand aan de keerkring in de fik. Mogelijk asbest.
I like being a mess. It's who I am.
dinsdag 8 maart 2016 om 22:49
quote:fietsie schreef op 08 maart 2016 @ 22:36:
[...]
Wel heel fijn dat je daarvoor bij hen terecht kan. De eerste keer is misschien best genant, maar verder is het een kleine moeite, natuurlijk. En ik neem aan dqt je dat niet dagelijks doet.Onze buren (eigenlijk in het hele gebouw) staan altijd voor elkaar klaar. Maar dit stel zijn onze overburen die we al 10 jaar kennen en na het eerste feestje bij hen waar we voor uitgenodig werden was er buiten een klik ook echt geen gene meer. Man en ik zitten altijd als het koningspaar op de bank naar de bonte toestand bij hen te kijken. Zo leuk dat ze prive zich zo laten zien en beiden professioneel erg serieus en zeer geslaagd zijn. Zij zorgen voor onze poezen als we er niet zijn en lenen mijn schoenen voor feestjes. Dus als ik weer eens een jurkje aan heb met knoopjes die ik niet los geprutst krijg en ik bel aan, dan lachen ze me uit, borrelen we eerst en moeten er dan aan denken dat die knoopjes nog los moeten voor ik weer naar mijn eigen voordeur ga.
[...]
Wel heel fijn dat je daarvoor bij hen terecht kan. De eerste keer is misschien best genant, maar verder is het een kleine moeite, natuurlijk. En ik neem aan dqt je dat niet dagelijks doet.Onze buren (eigenlijk in het hele gebouw) staan altijd voor elkaar klaar. Maar dit stel zijn onze overburen die we al 10 jaar kennen en na het eerste feestje bij hen waar we voor uitgenodig werden was er buiten een klik ook echt geen gene meer. Man en ik zitten altijd als het koningspaar op de bank naar de bonte toestand bij hen te kijken. Zo leuk dat ze prive zich zo laten zien en beiden professioneel erg serieus en zeer geslaagd zijn. Zij zorgen voor onze poezen als we er niet zijn en lenen mijn schoenen voor feestjes. Dus als ik weer eens een jurkje aan heb met knoopjes die ik niet los geprutst krijg en ik bel aan, dan lachen ze me uit, borrelen we eerst en moeten er dan aan denken dat die knoopjes nog los moeten voor ik weer naar mijn eigen voordeur ga.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
dinsdag 8 maart 2016 om 22:58
