Gezondheid
alle pijlers
Gebroken arm
vrijdag 11 maart 2016 om 05:00
Gisteren heb ik mijn bovenarm gebroken, au!!
Ik zit van mijn hand tot mijn schouder in het gip maar omdat het zo gezwollen is, is het een gipsspalk. Iedere keer als ik ook maar een beetje beweeg doet het zo'n pijn, daar helpen de pijnstillers niet tegen. Maar ik voel ook telkens mijn bot tegen elkaar bewegen. Ik heb nog nooit iets gebroken dus ik weet niet of dat normaal is. Is er een ervaringsdeskundige in de zaal die me kan helpen? Alvast bedankt!
Ik zit van mijn hand tot mijn schouder in het gip maar omdat het zo gezwollen is, is het een gipsspalk. Iedere keer als ik ook maar een beetje beweeg doet het zo'n pijn, daar helpen de pijnstillers niet tegen. Maar ik voel ook telkens mijn bot tegen elkaar bewegen. Ik heb nog nooit iets gebroken dus ik weet niet of dat normaal is. Is er een ervaringsdeskundige in de zaal die me kan helpen? Alvast bedankt!
vrijdag 11 maart 2016 om 06:26
vrijdag 11 maart 2016 om 07:43
Ooit mijn elleboog gebroken en toen het gips erom zat echt vreselijk veel pijn. Kon er 's nachts niet van slapen.
Volgende dag gebeld en moest ik terug komen, hij moest geopereerd worden. Schroefjes erin etc. Daarna werd de pijn dragelijk.
Denk ook dat het verschilt per botbreuk.
Bij twijfel arts bellen.
Volgende dag gebeld en moest ik terug komen, hij moest geopereerd worden. Schroefjes erin etc. Daarna werd de pijn dragelijk.
Denk ook dat het verschilt per botbreuk.
Bij twijfel arts bellen.
vrijdag 11 maart 2016 om 10:04
Zoon heeft twee keer z'n bovenarm gebroken, eerste keer was de breuk verticaal, tweede keer horizontale breuk.
De tweede werd geopereerd, de eerste heeft ie een paar weken in een soort dwangbuis gelopen om de breuk niet te verschuiven.
Erg handig, kind was resp. 3 en 5 jaar oud
Over pijn heeft hij nooit geklaagd, integendeel, een dag na de 1ste breuk deed meneer alweer exact hetzelfde kunstje als waarmee hij die breuk had opgelopen
Moraal van het verhaal: het helpt blijkbaar wel tegen de pijn als je een peuter bent, of jij daar veel aan hebt betwijfel ik
De tweede werd geopereerd, de eerste heeft ie een paar weken in een soort dwangbuis gelopen om de breuk niet te verschuiven.
Erg handig, kind was resp. 3 en 5 jaar oud
Over pijn heeft hij nooit geklaagd, integendeel, een dag na de 1ste breuk deed meneer alweer exact hetzelfde kunstje als waarmee hij die breuk had opgelopen
Moraal van het verhaal: het helpt blijkbaar wel tegen de pijn als je een peuter bent, of jij daar veel aan hebt betwijfel ik
vrijdag 11 maart 2016 om 10:08
vrijdag 11 maart 2016 om 12:14
vrijdag 11 maart 2016 om 12:58
donderdag 17 maart 2016 om 18:21
Oh pas een week verder en ik ben het nu al zo zat! Weet echt dat er mensen zijn die het veel zwaarder hebben dan ik maar ik vind het zo moeilijk om zo afhankelijk te zijn. Ik kan mijn jas niet aantrekken zonder hulp, heb sowieso geen eigen kleding waar mijn gipsen arm in past, boterham smeren lukt niet en zo kan ik nog tig dingen opnoemen. En dan doet het ook gewoon nog pijn.
Volgens mij heb ik een zware aanval van zelfmedelijden
Volgens mij heb ik een zware aanval van zelfmedelijden
vrijdag 18 maart 2016 om 03:24
vrijdag 18 maart 2016 om 17:16
quote:Case-2371 schreef op 17 maart 2016 @ 18:21:
Oh pas een week verder en ik ben het nu al zo zat! Weet echt dat er mensen zijn die het veel zwaarder hebben dan ik maar ik vind het zo moeilijk om zo afhankelijk te zijn. Ik kan mijn jas niet aantrekken zonder hulp, heb sowieso geen eigen kleding waar mijn gipsen arm in past, boterham smeren lukt niet en zo kan ik nog tig dingen opnoemen. En dan doet het ook gewoon nog pijn.
Volgens mij heb ik een zware aanval van zelfmedelijden
1 ding is zeker: Een gebroken arm gaat weer over. Dat kan niet van alle aandoeningen gezegd worden.
En: Het is "maar" een gebroken arm. Kop op. Even door de zure appel bijten...
Oh pas een week verder en ik ben het nu al zo zat! Weet echt dat er mensen zijn die het veel zwaarder hebben dan ik maar ik vind het zo moeilijk om zo afhankelijk te zijn. Ik kan mijn jas niet aantrekken zonder hulp, heb sowieso geen eigen kleding waar mijn gipsen arm in past, boterham smeren lukt niet en zo kan ik nog tig dingen opnoemen. En dan doet het ook gewoon nog pijn.
Volgens mij heb ik een zware aanval van zelfmedelijden
1 ding is zeker: Een gebroken arm gaat weer over. Dat kan niet van alle aandoeningen gezegd worden.
En: Het is "maar" een gebroken arm. Kop op. Even door de zure appel bijten...
zaterdag 19 maart 2016 om 15:14
quote:Wolder schreef op 18 maart 2016 @ 17:16:
[...]
1 ding is zeker: Een gebroken arm gaat weer over. Dat kan niet van alle aandoeningen gezegd worden.
En: Het is "maar" een gebroken arm. Kop op. Even door de zure appel bijten...
Ja hoor. En dat zegt iemand die pagina's vol klaagt over een oppasochtend waar ze geen zin in heeft
Sterkte TO. Zelf gelukkig geen ervaring, maar wel ooit mijn man verpleegd. Het is gewoon heel vervelend.
[...]
1 ding is zeker: Een gebroken arm gaat weer over. Dat kan niet van alle aandoeningen gezegd worden.
En: Het is "maar" een gebroken arm. Kop op. Even door de zure appel bijten...
Ja hoor. En dat zegt iemand die pagina's vol klaagt over een oppasochtend waar ze geen zin in heeft
Sterkte TO. Zelf gelukkig geen ervaring, maar wel ooit mijn man verpleegd. Het is gewoon heel vervelend.
zaterdag 19 maart 2016 om 15:23
Je kunt beter een been breken dan een arm. Probeer maar eens met één hand een maaltijd klaar te maken, snijden, hakken, schillen, pannen optillen, iets afgieten, een fles openmaken. Met een gebroken been ben je toch iets minder onthand, tenzij het een verschrikkelijk gecompliceerde breuk is.
verba volant, scripta manent.
zaterdag 19 maart 2016 om 15:34
Dank voor de lieve opbeurende woorden. En jij heel veel sterkte Vrouwzondernaam.
Het is inderdaad zo verdomd onhandig, ik kan mezelf geen BH omdoen, geen schoenen aantrekken (heb geen instappers), kan mijn haar niet in model brengen, m'n PC niet zelf ontgrendelen, geen boter op mijn boterham smeren en ga zo maar door. En dan te bedenken dat ik pas 9 dagen 'onderweg' ben en ik minimaal 6 weken gips heb. Ik word er gewoon niet vrolijk van
Het is inderdaad zo verdomd onhandig, ik kan mezelf geen BH omdoen, geen schoenen aantrekken (heb geen instappers), kan mijn haar niet in model brengen, m'n PC niet zelf ontgrendelen, geen boter op mijn boterham smeren en ga zo maar door. En dan te bedenken dat ik pas 9 dagen 'onderweg' ben en ik minimaal 6 weken gips heb. Ik word er gewoon niet vrolijk van
zaterdag 19 maart 2016 om 15:42
Ik weet t..geloof me..ik weet t. Ben ruim 13 maanden verder.
Tis heel lastig en moeilijk ook om afhankelijk te zijn. Alles kost veel meer tijd en moeite.
Pijn ook bij jou ?
Niets is/lijkt meer vanzelfsprekend.
Maar t went wel wat meer je nu ervaart.
Je wordt makkelijker en je vindt trucjes.
Mijn lijf vond oplossingen die ik met mn hoofd niet kon bedenken.
Maar t wordt beter (althans als je niet in vergelijkbare situatie zit..weinig botgroei been en gecompliceerde enkelbreuk)..tis echt geduld hebben..ook NA verwijderen van gips.
Er zijn ook hulpmiddelen te leen/koop.
Dus..sukses en heb vertrouwen (en wat acceptatie helpt ook
)
Tis heel lastig en moeilijk ook om afhankelijk te zijn. Alles kost veel meer tijd en moeite.
Pijn ook bij jou ?
Niets is/lijkt meer vanzelfsprekend.
Maar t went wel wat meer je nu ervaart.
Je wordt makkelijker en je vindt trucjes.
Mijn lijf vond oplossingen die ik met mn hoofd niet kon bedenken.
Maar t wordt beter (althans als je niet in vergelijkbare situatie zit..weinig botgroei been en gecompliceerde enkelbreuk)..tis echt geduld hebben..ook NA verwijderen van gips.
Er zijn ook hulpmiddelen te leen/koop.
Dus..sukses en heb vertrouwen (en wat acceptatie helpt ook
)
