Curettage & werken?

18-03-2016 11:52 65 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hiya,



Ik heb pas ontdekt dat ik ongewenst zwanger ben en mijn partner en ik hebben besloten dat dit niet het juiste moment is voor een kindje. Abortus, dus. Ik heb net het eerste gesprek gehad (ik moet straks terug voor de echo, de dokter was onverwacht afwezig), maar zou volgende week donderdag de curettage 'ondergaan'. Ik vergat daarstraks te vragen hoelang je daarna eigenlijk moet thuisblijven... Het liefst zou ik gewoon de dag erna weer aan het werk gaan, is dat haalbaar denken jullie? (Ik richt mijn vraag uiteraard tot vrouwen met ervaring )



THANKS!



PS Ik ben 100 % zeker van mijn keuze, dus ik heb geen behoefte aan berichten à la 'ben je wel zeker' en zinnen waar dingen als 'klein wondertje' in staan. Ja, ik wil kinderen (denk ik). Neen, dat gaat nu effe niet. En ik wil het op dit moment ook niet. Geen zorgen, ik heb erover nagedacht en dit is nu de beste beste beslissing voor mij.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb doorgewerkt tijdens mijn miskraam maar was achteraf toch niet zo aan te raden. Ik zou zeggen, neem die vrijdag vrij en plak het weekend er achteraan. Dat zou genoeg moeten zijn mits er geen gekke dingen gebeuren. Sterkte!
Sterkte! Jij voelt zelf het beste aan hoe je er lichamelijk aan toe bent
Is heel persoonlijk, ik ken dames die een week op bed liggen (wat ik je reinste aanstellerij vind) maar als je je goed voelt en geen verhoging hebt kan je prima aan het werk.

Ik zou voor de zekerheid die vrijdag gewoon vrij nemen, en neem het zoals het komt.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb een curretage gehad na een miskraam (met 12 weken). Lichamelijk en qua pijn gezien vond ik het goed te doen, maar de volgende dag werken zou ik niet doen. Je blijft echt nog wel eventjes last van je buik houden.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
Volgens mij hoef je niet per se thuis te blijven. Het kan zijn dat je nog last hebt van buikpijn en bloedingen, maar als het een beetje soepel gaat zal dat niet veel verschillen van een menstruatie. Ik zou het laten afhangen van hoe je je voelt, de dag erna. Dit op basis van mijn ervaringen met een miskraam - enigszins vergelijkbaar, alleen zonder het roesje. Maar ik denk dat je van het laatste niet zoveel last hebt.



Sterkte!
Alle reacties Link kopieren
Dag vrijnemen en daarna kijken hoe het gaat. Dan kun je je eventueel ziekmelden. Ik ben n week afwezig geweest, maar ik moest een curettage vanwege een miskraam en zat dus ook met de emotionele nasleep.
quote:divarg schreef op 18 maart 2016 @ 11:54:

Ik heb doorgewerkt tijdens mijn miskraam maar was achteraf toch niet zo aan te raden. Ik zou zeggen, neem die vrijdag vrij en plak het weekend er achteraan. Dat zou genoeg moeten zijn mits er geen gekke dingen gebeuren. Sterkte!Een miskraam is wel heel anders dan geplande curretage. Bij het laatste zijn er nauwelijks (na-)bloedingen of krampen. Als het eruit is het eruit even, grof gezegd.
Alle reacties Link kopieren
Dappere beslissing het is me een enorm iets Ik zou het zelf niet kunnen.

Wat ik zo in de jaren in mijn omgeving heb gehoord/gezien zou ik echt de volgende dag niet gaan werken. Neem je rust. Niet alleen om de "operatie" zelf maar je kan ook best wat wazig zijn van de narcose. Sterkte er mee.
Alle reacties Link kopieren
quote:Dragisa schreef op 18 maart 2016 @ 11:58:

[...]





Een miskraam is wel heel anders dan geplande curretage. Bij het laatste zijn er nauwelijks (na-)bloedingen of krampen. Als het eruit is het eruit even, grof gezegd.edit- verkeerd gelezen. Dat het niet hetzelfde is weet ik ook wel, maar ik denk dat een dag vrij nemen erna geen overbodige luxe is. Het is toch een ingreep en je kunt nog gerust buikpijn hebben daarna ook al is alles eruit.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb alleen de dag van de abortus vrij genomen en de dag daarna kon ik gewoon weer werken, nergens last van gehad. Maar zoals je hier ziet, is dat voor iedereen anders...
Ervaring met zowel curettage als miskraam, en vond dat laatste fysiek veel zwaarder. Ik zou wel de dag zelf en de dag erna vrij nemen, je moet het vergelijken met een hele zware menstruatie. Ik weet niet wat voor werk je doet natuurlijk, als je veel zit zou het misschien wel kunnen. Maar waarschijnlijk loop je rond met zo'n megadik maandverband en verlies je nog vrij veel bloed; dat is gewoon niet echt prettig.
quote:Dragisa schreef op 18 maart 2016 @ 11:58:

[...]





Een miskraam is wel heel anders dan geplande curretage. Bij het laatste zijn er nauwelijks (na-)bloedingen of krampen. Als het eruit is het eruit even, grof gezegd.



Ik denk dat dit inderdaad wel klopt.



Geen ervaring met curretage, maar ik hoor wel vaak dat mensen er niet lang last van hebben.



Ik heb zelf gewacht met werken (na misoprostol pillen) tot in elk geval de grootste stukken eruit waren omdat ik het niet zo zag zitten om weefsel op te vangen op mijn werk, en ben toen het gewoon een soort ongesteldheid was, weer begonnen met werken.



Als je na je je curretage ook zo voelt, en omdat het een eigen beslissing was, geen emotionele reactie verwacht, lijkt me dat je zonder koorts de volgende dag wel weer kan gaan werken. Maar je kunt toch altijd vrij nemen als het niet gaat.
Alle reacties Link kopieren
Ahhhh zo snel reacties! Bedankt! Ik ga vrijdag van thuis uit proberen werken dan (ik ben researcher, dus geen zwaar werk en ik kan gewoon wat rapporten van collega's/stagiaires nalezen) en van dan zie ik inderdaad wel hoe ik me voel na het weekend.



Best wel vreemd eigenlijk - ik pak dit allemaal héél pragmatisch aan maar tegelijkertijd ben ik best wel trots (mijn vriend ook) dat we een kind (alleja, je begrijpt wat ik bedoel) hebben kunnen maken. Ook al was het heel per ongeluk en kon de timing gewoon niet slechter. Bizar! Maar heel normaal geloof ik?



En het spijt me voor iedereen hier die een miskraam heeft gehad - mijn zusje heeft het ook meegemaakt en was er echt ondersteboven van
Alle reacties Link kopieren
quote:nina1966 schreef op 18 maart 2016 @ 12:01:

Dappere beslissing het is me een enorm iets Ik zou het zelf niet kunnen.

Wat ik zo in de jaren in mijn omgeving heb gehoord/gezien zou ik echt de volgende dag niet gaan werken. Neem je rust. Niet alleen om de "operatie" zelf maar je kan ook best wat wazig zijn van de narcose. Sterkte er mee.Een narcose hoeft niet hoor, ik kreeg een plaatselijke verdoving (kon je ook voor kiezen). Ik heb dat niet als vervelend of pijnlijk ervaren, ik vind een narcose juist iets rottigs. En ik was veel sneller weer op de been dan vrouwen die daar ook waren en een roesje hadden gehad.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb ook geen narcose gehad, alleen een paar verdovende prikjes in de baarmoedermond. Was vooraf wel bang dat het heel veel pijn zou gaan doen, maar dat viel ontzettend mee. Alleen op het eind werd het echt een beetje onprettig.
What if I fall? Oh but my darling, what if you fly?
Alle reacties Link kopieren
quote:pamelacourson schreef op 18 maart 2016 @ 12:03:

Ik heb alleen de dag van de abortus vrij genomen en de dag daarna kon ik gewoon weer werken, nergens last van gehad. Maar zoals je hier ziet, is dat voor iedereen anders...Dit.
Alle reacties Link kopieren
Je post over thuis werken gemist: dat kan zeker.
Alle reacties Link kopieren
Best wel vreemd eigenlijk - ik pak dit allemaal héél pragmatisch aan maar tegelijkertijd ben ik best wel trots (mijn vriend ook) dat we een kind (alleja, je begrijpt wat ik bedoel) hebben kunnen maken. Ook al was het heel per ongeluk en kon de timing gewoon niet slechter. Bizar! Maar heel normaal geloof ik?





Vind ik niet normaal
Frankly my dear, I don"t give a damn
Je bent blij dat jullie een kind hebben genaakt maar halen het toch weg?



Nu ben ik echt een voorstander van abortus met welke reden dan ook maar dat je zegt dat je er trots om bent vind ik echt schokkend.
quote:Ambrozijn schreef op 18 maart 2016 @ 12:04:

Ahhhh zo snel reacties! Bedankt! Ik ga vrijdag van thuis uit proberen werken dan (ik ben researcher, dus geen zwaar werk en ik kan gewoon wat rapporten van collega's/stagiaires nalezen) en van dan zie ik inderdaad wel hoe ik me voel na het weekend.



Best wel vreemd eigenlijk - ik pak dit allemaal héél pragmatisch aan maar tegelijkertijd ben ik best wel trots (mijn vriend ook) dat we een kind (alleja, je begrijpt wat ik bedoel) hebben kunnen maken. Ook al was het heel per ongeluk en kon de timing gewoon niet slechter. Bizar! Maar heel normaal geloof ik?



En het spijt me voor iedereen hier die een miskraam heeft gehad - mijn zusje heeft het ook meegemaakt en was er echt ondersteboven van

Hier ook ooit een miskraam gehad, maar vind een curettage/abortus net zo naar voor een vrouw hoor. Uiteindelijk is het niet iets wat je "zomaar" even doet.

Dus voel je nooit schuldig tov andere vrouwen.
quote:Lovely1987 schreef op 18 maart 2016 @ 12:35:

Je bent blij dat jullie een kind hebben genaakt maar halen het toch weg?



Nu ben ik echt een voorstander van abortus met welke reden dan ook maar dat je zegt dat je er trots om bent vind ik echt schokkend.



Ik denk dat je het anders moet lezen. Ik lees het als dat TO trots is op het feit dat de mogelijkheid tot zwanger worden aanwezig is, maar alleen het niet de juiste tijd is.

Een zwangerschap gewenst of niet, kan nu eenmaal tegenstrijdige gevoelens en gedachten met zich mee brengen.
Alle reacties Link kopieren
Ohja, dat klinkt misschien niet zo handig: ik heb vroeger mijn lijf nogal om zeep geholpen met eetstoornissen en extreem sporten, waardoor ook mijn maandstonden héél lang zijn uitgebleven. Ook andere dingen in mijn lijf werken hierdoor niet meer helemaal naar behoren (osteoporose,...). Dokters zeiden altijd dat het geen effect op mijn vruchtbaarheid zou hebben, maar ik was toch steeds een beetje wantrouwig. Nu blijkt dat mijn lijf dat gewoon nog wel kan. En ja, daar ben ik wel héél blij om.



Dat ik nu geen kind wil, en daar heel zeker van ben, wil overigens toch niet zeggen dat ik ook geen andere emoties kan ervaren? Dat bedoelde ik toen ik zei dat 'het wel normaal' was.



Edit: Exact wat Ana_Isabel zei, dus
Alle reacties Link kopieren
quote:Lovely1987 schreef op 18 maart 2016 @ 12:35:

Je bent blij dat jullie een kind hebben genaakt maar halen het toch weg?



Nu ben ik echt een voorstander van abortus met welke reden dan ook maar dat je zegt dat je er trots om bent vind ik echt schokkend.Ik lees het dat ze eigenlijk wel graag een kind wil, maar het komt nu niet uit
Frankly my dear, I don"t give a damn
quote:Ambrozijn schreef op 18 maart 2016 @ 12:40:

Ohja, dat klinkt misschien niet zo handig: ik heb vroeger mijn lijf nogal om zeep geholpen met eetstoornissen en extreem sporten, waardoor ook mijn maandstonden héél lang zijn uitgebleven. Ook andere dingen in mijn lijf werken hierdoor niet meer helemaal naar behoren (osteoporose,...). Dokters zeiden altijd dat het geen effect op mijn vruchtbaarheid zou hebben, maar ik was toch steeds een beetje wantrouwig. Nu blijkt dat mijn lijf dat gewoon nog wel kan. En ja, daar ben ik wel héél blij om.



Dat ik nu geen kind wil, en daar heel zeker van ben, wil overigens toch niet zeggen dat ik ook geen andere emoties kan ervaren? Dat bedoelde ik toen ik zei dat 'het wel normaal' was.



Edit: Exact wat Ana_Isabel zei, dus Jouw extra toelichting verklaard een hoop. Je bent trots op het feit dat jouw lichaam weer gezond functioneert. En dat is natuurlijk prachtig nieuws, ondanks dat je deze verdrietige beslissing moet nemen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven