Zwanger
alle pijlers
Curettage & werken?
vrijdag 18 maart 2016 om 11:52
Hiya,
Ik heb pas ontdekt dat ik ongewenst zwanger ben en mijn partner en ik hebben besloten dat dit niet het juiste moment is voor een kindje. Abortus, dus. Ik heb net het eerste gesprek gehad (ik moet straks terug voor de echo, de dokter was onverwacht afwezig), maar zou volgende week donderdag de curettage 'ondergaan'. Ik vergat daarstraks te vragen hoelang je daarna eigenlijk moet thuisblijven... Het liefst zou ik gewoon de dag erna weer aan het werk gaan, is dat haalbaar denken jullie? (Ik richt mijn vraag uiteraard tot vrouwen met ervaring )
THANKS!
PS Ik ben 100 % zeker van mijn keuze, dus ik heb geen behoefte aan berichten à la 'ben je wel zeker' en zinnen waar dingen als 'klein wondertje' in staan. Ja, ik wil kinderen (denk ik). Neen, dat gaat nu effe niet. En ik wil het op dit moment ook niet. Geen zorgen, ik heb erover nagedacht en dit is nu de beste beste beslissing voor mij.
Ik heb pas ontdekt dat ik ongewenst zwanger ben en mijn partner en ik hebben besloten dat dit niet het juiste moment is voor een kindje. Abortus, dus. Ik heb net het eerste gesprek gehad (ik moet straks terug voor de echo, de dokter was onverwacht afwezig), maar zou volgende week donderdag de curettage 'ondergaan'. Ik vergat daarstraks te vragen hoelang je daarna eigenlijk moet thuisblijven... Het liefst zou ik gewoon de dag erna weer aan het werk gaan, is dat haalbaar denken jullie? (Ik richt mijn vraag uiteraard tot vrouwen met ervaring )
THANKS!
PS Ik ben 100 % zeker van mijn keuze, dus ik heb geen behoefte aan berichten à la 'ben je wel zeker' en zinnen waar dingen als 'klein wondertje' in staan. Ja, ik wil kinderen (denk ik). Neen, dat gaat nu effe niet. En ik wil het op dit moment ook niet. Geen zorgen, ik heb erover nagedacht en dit is nu de beste beste beslissing voor mij.
zaterdag 19 maart 2016 om 12:06
quote:appelstroop88 schreef op 19 maart 2016 @ 11:59:
[...]
Fijn dat er zo mee om wordt gegaan. En logisch dat je toch een beetje emotioneel wordt. Ik heb vorige week een mk gehad, en ben ook blij verrast door alle verloskundigen en gynaecologen die ik in korte tijd heb gesproken. Allemaal prettige mensen.
Negatieve reacties snap ik echt niet. Als ik ergens verdrietig van word na mijn mk is het mensen die kinderen op de wereld zetten terwijl ze hen niets kunnen bieden. Niet mensen die ervoor kiezen om dat nog even niet te doen.
Ik hoop dat je het goed af kunt sluiten. Lichamelijk zal het herstel waarschijnlijk peanuts zijn, psychisch hopelijk ook!
En je wordt niet verdrietig van vrouwen die zwanger worden en besluit het weg te laten halen omdat het 'even niet uitkomt'?
To, hoe harder jij roept dat je het niet wilt, hoe minder ik je geloof
[...]
Fijn dat er zo mee om wordt gegaan. En logisch dat je toch een beetje emotioneel wordt. Ik heb vorige week een mk gehad, en ben ook blij verrast door alle verloskundigen en gynaecologen die ik in korte tijd heb gesproken. Allemaal prettige mensen.
Negatieve reacties snap ik echt niet. Als ik ergens verdrietig van word na mijn mk is het mensen die kinderen op de wereld zetten terwijl ze hen niets kunnen bieden. Niet mensen die ervoor kiezen om dat nog even niet te doen.
Ik hoop dat je het goed af kunt sluiten. Lichamelijk zal het herstel waarschijnlijk peanuts zijn, psychisch hopelijk ook!
En je wordt niet verdrietig van vrouwen die zwanger worden en besluit het weg te laten halen omdat het 'even niet uitkomt'?
To, hoe harder jij roept dat je het niet wilt, hoe minder ik je geloof
Frankly my dear, I don"t give a damn
zaterdag 19 maart 2016 om 12:33
zaterdag 19 maart 2016 om 12:44
quote:calvijn1 schreef op 19 maart 2016 @ 12:06:
[...]
En je wordt niet verdrietig van vrouwen die zwanger worden en besluit het weg te laten halen omdat het 'even niet uitkomt'?
To, hoe harder jij roept dat je het niet wilt, hoe minder ik je geloof
Hoewel "het even niet uitkomen" nogal gechargeerd klinkt, blijft mijn antwoord "nee".
(Als TO 14 was geweest, was abortus door iedereen aangemoedigd, want het zou in dat geval ook even niet uitkomen. )
Zowel zij als ik als het kindje dat er niet komt, hebben er geen baat bij of nadeel van dat het niet geboren gaat worden.
Mensen die hier wel voor kiezen en vervolgens met hun alcoholverslaving op de bank wachten tot hun 8jarige ongewassen kind terug is van de supermarkt (ik woon naast de aldi in een achterstandswijk, dus in mijn beleving zijn dat er veel), doen me wel verdriet.
Dan denk ik: had ze dan aan mij gegeven, ipv hen op te zadelen met jouw problemen.
[...]
En je wordt niet verdrietig van vrouwen die zwanger worden en besluit het weg te laten halen omdat het 'even niet uitkomt'?
To, hoe harder jij roept dat je het niet wilt, hoe minder ik je geloof
Hoewel "het even niet uitkomen" nogal gechargeerd klinkt, blijft mijn antwoord "nee".
(Als TO 14 was geweest, was abortus door iedereen aangemoedigd, want het zou in dat geval ook even niet uitkomen. )
Zowel zij als ik als het kindje dat er niet komt, hebben er geen baat bij of nadeel van dat het niet geboren gaat worden.
Mensen die hier wel voor kiezen en vervolgens met hun alcoholverslaving op de bank wachten tot hun 8jarige ongewassen kind terug is van de supermarkt (ik woon naast de aldi in een achterstandswijk, dus in mijn beleving zijn dat er veel), doen me wel verdriet.
Dan denk ik: had ze dan aan mij gegeven, ipv hen op te zadelen met jouw problemen.
zaterdag 19 maart 2016 om 12:52
quote:blauwmetstippen schreef op 18 maart 2016 @ 17:50:
[...]
Na een curettage is je baarmoeder juist helemaal schoon, dat is namelijk wat ze doen bij een curettage. Dus daarna heb je echt geen bloedverlies meer, of in ieder geval niet zoveel dat je een megadik maandverband nodig hebt. Als dat wel zo is, is er iets niet goed gegaan.
Even inbreken: oneens. Twee curettages gehad in verband met miskramen. In twee verschillende ziekenhuizen. Ik heb beide keren zo'n drie weken gevloeid inclusief stolsels.
Er ontstaat een wond in de baarmoeder, hoe snel die geneest is voor iedereen verschillend.
TO, ik zou thuis werken en na het weekend kijken of je weer naar je werk kan.
[...]
Na een curettage is je baarmoeder juist helemaal schoon, dat is namelijk wat ze doen bij een curettage. Dus daarna heb je echt geen bloedverlies meer, of in ieder geval niet zoveel dat je een megadik maandverband nodig hebt. Als dat wel zo is, is er iets niet goed gegaan.
Even inbreken: oneens. Twee curettages gehad in verband met miskramen. In twee verschillende ziekenhuizen. Ik heb beide keren zo'n drie weken gevloeid inclusief stolsels.
Er ontstaat een wond in de baarmoeder, hoe snel die geneest is voor iedereen verschillend.
TO, ik zou thuis werken en na het weekend kijken of je weer naar je werk kan.
Les temps sont durs pour les rêveurs...
zaterdag 19 maart 2016 om 13:02
quote:calvijn1 schreef op 19 maart 2016 @ 12:06:
[...]
En je wordt niet verdrietig van vrouwen die zwanger worden en besluit het weg te laten halen omdat het 'even niet uitkomt'?
To, hoe harder jij roept dat je het niet wilt, hoe minder ik je geloof
Ik ben hele principieel pro-abortus. Wat mij betreft is elke reden een goede reden. Al is het ondat een vrouw op vakantie wil of moet tenissen.
Omdat ik vind, dat het niemand aangaat waarom iemand een abortus ondergaat. We hebben in NL een richtlijn, die is in tijd (weken), daar hebben we geen andere richtlijnen bij nodig.
Anders hebben we binnen no-time weer illegale abortussen. Of heel veel kngewenste kinderen, met alle kwalijke gevolgen vandien.
En daarbij, een kind krijgen moet nooit straf zijn voor falende ac of dom ac-gebruik. Daar wordt echt niemand beter van
[...]
En je wordt niet verdrietig van vrouwen die zwanger worden en besluit het weg te laten halen omdat het 'even niet uitkomt'?
To, hoe harder jij roept dat je het niet wilt, hoe minder ik je geloof
Ik ben hele principieel pro-abortus. Wat mij betreft is elke reden een goede reden. Al is het ondat een vrouw op vakantie wil of moet tenissen.
Omdat ik vind, dat het niemand aangaat waarom iemand een abortus ondergaat. We hebben in NL een richtlijn, die is in tijd (weken), daar hebben we geen andere richtlijnen bij nodig.
Anders hebben we binnen no-time weer illegale abortussen. Of heel veel kngewenste kinderen, met alle kwalijke gevolgen vandien.
En daarbij, een kind krijgen moet nooit straf zijn voor falende ac of dom ac-gebruik. Daar wordt echt niemand beter van
zaterdag 19 maart 2016 om 13:03
quote:lilalinda schreef op 19 maart 2016 @ 13:02:
[...]
Ik ben hele principieel pro-abortus. Wat mij betreft is elke reden een goede reden. Al is het ondat een vrouw op vakantie wil of moet tenissen.
Omdat ik vind, dat het niemand aangaat waarom iemand een abortus ondergaat. We hebben in NL een richtlijn, die is in tijd (weken), daar hebben we geen andere richtlijnen bij nodig.
Anders hebben we binnen no-time weer illegale abortussen. Of heel veel kngewenste kinderen, met alle kwalijke gevolgen vandien.
En daarbij, een kind krijgen moet nooit straf zijn voor falende ac of dom ac-gebruik. Daar wordt echt niemand beter vanEens.
[...]
Ik ben hele principieel pro-abortus. Wat mij betreft is elke reden een goede reden. Al is het ondat een vrouw op vakantie wil of moet tenissen.
Omdat ik vind, dat het niemand aangaat waarom iemand een abortus ondergaat. We hebben in NL een richtlijn, die is in tijd (weken), daar hebben we geen andere richtlijnen bij nodig.
Anders hebben we binnen no-time weer illegale abortussen. Of heel veel kngewenste kinderen, met alle kwalijke gevolgen vandien.
En daarbij, een kind krijgen moet nooit straf zijn voor falende ac of dom ac-gebruik. Daar wordt echt niemand beter vanEens.
zaterdag 19 maart 2016 om 13:10
Ik voelde me niet pijnlijk na mijn abortus jaren terug. Na de narcose was ik uitgeslapen voor 10 jaar maar die avond kwam de klap en werd ik doodmoe. Ik zou dus wel rustig aan doen als je een narcose neemt want erna lijk je zoveel energie te hebben. De vrijdag vrij is wel fijn, weekend heb je dan ook en masndag weer aan de slag.
Ik bleef drie dagen flink bloeden. Iets wat niet geheel gewoon is maar wel kan en mag gebeuren. Voor mij was het toen niet fijn buitenshuis te zijn ivm verschonen. Verloor haast net zoveel als met mijn bevalling maar dan voor drie dagen.
Succes in ieder geval.
Ik bleef drie dagen flink bloeden. Iets wat niet geheel gewoon is maar wel kan en mag gebeuren. Voor mij was het toen niet fijn buitenshuis te zijn ivm verschonen. Verloor haast net zoveel als met mijn bevalling maar dan voor drie dagen.
Succes in ieder geval.
De lekkerste melk komt van Mampina
zaterdag 19 maart 2016 om 13:17
quote:Ambrozijn schreef op 18 maart 2016 @ 18:32:
Ana_isabel, dat is helemaal waarom, nagel op de kop. Net met mijn vriend gebeld (die is nu onderweg van het buitenland naar (ons) huis - het woon/werk verkeer dat soms zelfs intercontinentaal is voor ons beiden was ook één van de redenen dat een baby niet zo handig zou zijn) en die is ook blij dat ik een foto heb gevraagd. Die eerste keer hadden we ons allebei inderdaad heel anders ingebeeld, maar ik ben heel blij dat we op dezelfde lijn zitten en er blijkbaar ook op dezelfde manier mee omgaan.
Ik wil dit heel graag achter de rug hebben en was er liever niet mee geconfronteerd geweest, maar ik wil het ook niet afdoen als zo 'onbelangrijk' dat ik het zo snel mogelijk wil vergeten. Al snap ik best dat dat voor iedereen anders is.
En ay_caramba, dat is wat ik ook hoorde en waarom ik liever voor de curettage wilde gaan...
Heel herkenbare reactie. Ook ik zag enorm op tegen de echo (want wist vooraf niet wat ik kon verwachten precies, en natuurlijk ook niet wat mijn gevoel zou doen). Ook ik heb de echofoto meegevraagd (en gekregen). En nog heel lang bewaard, uit een stukje 'respect' misschien ofzo, het toch nog 'iets' hebben, ik weet het niet. En uiteindelijk was het gewoon 'goed' en heb ik de foto weggedaan na een hele tijd. En ook ik was ergens een stukje 'blij' destijds (naast het verdriet dat dit me was overkomen, want natuurlijk was ik destijds liever gewoon niet zwanger geworden!). Blij omdat de zorg in Nederland gewoon goed is, blij omdat de verpleegkundige in de kliniek gewoon 'nuchter' reageerde (ze zei wat mij betreft precies het juiste), blij omdat ik gewoon zwanger bleek te kunnen worden...
En nu heb ik wel een kindje, een prachtig kindje. Ik ben zo blij en trots met en op haar. En toevallig had ik het afgelopen week nog met mijn vriend over de beslissing van destijds, en ik was zo blij dat ik echt oprecht kon zeggen dat ik nog steeds volledig achter mijn beslissing van toen sta. Het moeilijkste moment vond ik de intake bij de verloskundige: de vraag of dit mijn 1e zwangerschap was. Ik ben eerlijk geweest, maar heb gevraagd om op papier de huidige zwangerschap als 1e te vermelden. Ze begreep het volkomen en dit is ook gedaan. Dit betekent niet dat ik nooit meer terugdenk aan die periode. Ik kan me het verdriet nog echt voor de geest halen, maar ik weet ook dat het op dat moment het juiste was, en dat ik een kindje op dat moment niet had kunnen bieden wat ik nu wel kan.
Ana_isabel, dat is helemaal waarom, nagel op de kop. Net met mijn vriend gebeld (die is nu onderweg van het buitenland naar (ons) huis - het woon/werk verkeer dat soms zelfs intercontinentaal is voor ons beiden was ook één van de redenen dat een baby niet zo handig zou zijn) en die is ook blij dat ik een foto heb gevraagd. Die eerste keer hadden we ons allebei inderdaad heel anders ingebeeld, maar ik ben heel blij dat we op dezelfde lijn zitten en er blijkbaar ook op dezelfde manier mee omgaan.
Ik wil dit heel graag achter de rug hebben en was er liever niet mee geconfronteerd geweest, maar ik wil het ook niet afdoen als zo 'onbelangrijk' dat ik het zo snel mogelijk wil vergeten. Al snap ik best dat dat voor iedereen anders is.
En ay_caramba, dat is wat ik ook hoorde en waarom ik liever voor de curettage wilde gaan...
Heel herkenbare reactie. Ook ik zag enorm op tegen de echo (want wist vooraf niet wat ik kon verwachten precies, en natuurlijk ook niet wat mijn gevoel zou doen). Ook ik heb de echofoto meegevraagd (en gekregen). En nog heel lang bewaard, uit een stukje 'respect' misschien ofzo, het toch nog 'iets' hebben, ik weet het niet. En uiteindelijk was het gewoon 'goed' en heb ik de foto weggedaan na een hele tijd. En ook ik was ergens een stukje 'blij' destijds (naast het verdriet dat dit me was overkomen, want natuurlijk was ik destijds liever gewoon niet zwanger geworden!). Blij omdat de zorg in Nederland gewoon goed is, blij omdat de verpleegkundige in de kliniek gewoon 'nuchter' reageerde (ze zei wat mij betreft precies het juiste), blij omdat ik gewoon zwanger bleek te kunnen worden...
En nu heb ik wel een kindje, een prachtig kindje. Ik ben zo blij en trots met en op haar. En toevallig had ik het afgelopen week nog met mijn vriend over de beslissing van destijds, en ik was zo blij dat ik echt oprecht kon zeggen dat ik nog steeds volledig achter mijn beslissing van toen sta. Het moeilijkste moment vond ik de intake bij de verloskundige: de vraag of dit mijn 1e zwangerschap was. Ik ben eerlijk geweest, maar heb gevraagd om op papier de huidige zwangerschap als 1e te vermelden. Ze begreep het volkomen en dit is ook gedaan. Dit betekent niet dat ik nooit meer terugdenk aan die periode. Ik kan me het verdriet nog echt voor de geest halen, maar ik weet ook dat het op dat moment het juiste was, en dat ik een kindje op dat moment niet had kunnen bieden wat ik nu wel kan.
zaterdag 19 maart 2016 om 13:24
quote:lilalinda schreef op 19 maart 2016 @ 13:02:
[...]
Ik ben hele principieel pro-abortus. Wat mij betreft is elke reden een goede reden. Al is het ondat een vrouw op vakantie wil of moet tenissen.
Omdat ik vind, dat het niemand aangaat waarom iemand een abortus ondergaat. We hebben in NL een richtlijn, die is in tijd (weken), daar hebben we geen andere richtlijnen bij nodig.
Anders hebben we binnen no-time weer illegale abortussen. Of heel veel kngewenste kinderen, met alle kwalijke gevolgen vandien.
En daarbij, een kind krijgen moet nooit straf zijn voor falende ac of dom ac-gebruik. Daar wordt echt niemand beter vanVind het knap dat je het zo ziet
[...]
Ik ben hele principieel pro-abortus. Wat mij betreft is elke reden een goede reden. Al is het ondat een vrouw op vakantie wil of moet tenissen.
Omdat ik vind, dat het niemand aangaat waarom iemand een abortus ondergaat. We hebben in NL een richtlijn, die is in tijd (weken), daar hebben we geen andere richtlijnen bij nodig.
Anders hebben we binnen no-time weer illegale abortussen. Of heel veel kngewenste kinderen, met alle kwalijke gevolgen vandien.
En daarbij, een kind krijgen moet nooit straf zijn voor falende ac of dom ac-gebruik. Daar wordt echt niemand beter vanVind het knap dat je het zo ziet
Frankly my dear, I don"t give a damn
zaterdag 19 maart 2016 om 15:50
quote:blauwmetstippen schreef op 18 maart 2016 @ 17:50:
[...]
Na een curettage is je baarmoeder juist helemaal schoon, dat is namelijk wat ze doen bij een curettage. Dus daarna heb je echt geen bloedverlies meer, of in ieder geval niet zoveel dat je een megadik maandverband nodig hebt. Als dat wel zo is, is er iets niet goed gegaan.Tsja, ik heb het toch echt meerdere keren meegemaakt - abortussen, geen miskramen. Het duurde nooit lang, maar de eerste dag/twee dagen erna had ik echt wel bloedverlies.
[...]
Na een curettage is je baarmoeder juist helemaal schoon, dat is namelijk wat ze doen bij een curettage. Dus daarna heb je echt geen bloedverlies meer, of in ieder geval niet zoveel dat je een megadik maandverband nodig hebt. Als dat wel zo is, is er iets niet goed gegaan.Tsja, ik heb het toch echt meerdere keren meegemaakt - abortussen, geen miskramen. Het duurde nooit lang, maar de eerste dag/twee dagen erna had ik echt wel bloedverlies.
zaterdag 19 maart 2016 om 16:31
TO hoeft geen verantwoording af te leggen over de reden voor haar abortus. Aan niemand, niet eens aan de arts die de ingreep uitvoert. Dat recht is haar door de wetgever gegeven.
Ik ging de volgende dag gewoon werken maar ik was nog vrij jong. Als ik jou was zou ik er een lang weekend vrij van maken en lekker met je partner spenderen. Fijne strandwandeling maken of zoiets.
Ik ging de volgende dag gewoon werken maar ik was nog vrij jong. Als ik jou was zou ik er een lang weekend vrij van maken en lekker met je partner spenderen. Fijne strandwandeling maken of zoiets.
maandag 21 maart 2016 om 12:19
Ik ben principieel ook altijd heel pro-abortus geweest - elke reden is een goede reden, anders wordt het een beetje raar, arbitrair en ondemocratisch. Ik besef dat sommige mensen ongepland zwanger worden en graag hun leven willen aanpassen aan dat kindje dat er dan plots is. Ik wil dat niet, zoals veel andere mensen. Echt héél stom vind ik het om te zeggen dat je, 'omdat het even niet uitkomt' je toch het kind zou moeten houden. 'Omdat het even niet uitkomt' betekent vaak meer dan 'want ik ging net op reis' (ook al vind ik dat ook een ok reden, als de vrouw in kwestie zich daar goed bij voelt, niemand hoeft daarover te oordelen). Ik denk dat alles wat ik daarover heb te zeggen al gezegd is (een kind is geen straf voor falend/dom ac-gebruik, je wil zeker zijn dat je je kind alles kan geven wat het nodig heeft,...).
Ik heb een mama die zich altijd 100% voor mij en mijn zus heeft gegeven. Mijn papa zie ik al een hele tijd niet meer en toen die verdween na de scheiding, was iedereen eigenlijk opgelucht. Ik heb dat trouwens nooit als traumatisch ervaren: mijn mama heeft véél meer gedaan voor mij en mijn zus dan sommige ouders die wel met z'n twee waren (zag/zie ik in mijn vriendenkring). Ik wil er 100% zeker van zijn dat ik dat ook kan doen wat zij deed voor mij en m'n zus. En dat kan ik momenteel niet. Ik kan niet zeggen 'ik ga er 100% voor'. Dat komt door praktische redenen - wij hebben allebei een heel drukke en stresserende job waarvoor we vaak reizen en die we belachelijk graag doen en niet willen opgeven - en ook door persoonlijke motieven - er zijn dingen die ik nog wil doen voor mezelf, dingen die mijn lief moet doen (hij is best nog jong). Misschien is dat egoïstisch, maar dat mag ik gerust zijn, vind ik. Er is een foutje gebeurd in mijn lijf, en de wetenschap en de wet geven me de kans dat foutje ongedaan te maken. Dat ga ik dus gewoon doen , zonder schuldgevoel.
En Pien, ik ben heel blij om jouw reactie te lezen - zo voel ik me nu ook exact en ik hoop dat ik, over een aantal jaar, in dezelfde situatie zit als jij nu Proficiat met je dochter!
(En Ana_isabel, bedankt voor AL jouw reacties, zo lief!! Ik haal daar zoveel steun uit!)
Ik heb een mama die zich altijd 100% voor mij en mijn zus heeft gegeven. Mijn papa zie ik al een hele tijd niet meer en toen die verdween na de scheiding, was iedereen eigenlijk opgelucht. Ik heb dat trouwens nooit als traumatisch ervaren: mijn mama heeft véél meer gedaan voor mij en mijn zus dan sommige ouders die wel met z'n twee waren (zag/zie ik in mijn vriendenkring). Ik wil er 100% zeker van zijn dat ik dat ook kan doen wat zij deed voor mij en m'n zus. En dat kan ik momenteel niet. Ik kan niet zeggen 'ik ga er 100% voor'. Dat komt door praktische redenen - wij hebben allebei een heel drukke en stresserende job waarvoor we vaak reizen en die we belachelijk graag doen en niet willen opgeven - en ook door persoonlijke motieven - er zijn dingen die ik nog wil doen voor mezelf, dingen die mijn lief moet doen (hij is best nog jong). Misschien is dat egoïstisch, maar dat mag ik gerust zijn, vind ik. Er is een foutje gebeurd in mijn lijf, en de wetenschap en de wet geven me de kans dat foutje ongedaan te maken. Dat ga ik dus gewoon doen , zonder schuldgevoel.
En Pien, ik ben heel blij om jouw reactie te lezen - zo voel ik me nu ook exact en ik hoop dat ik, over een aantal jaar, in dezelfde situatie zit als jij nu Proficiat met je dochter!
(En Ana_isabel, bedankt voor AL jouw reacties, zo lief!! Ik haal daar zoveel steun uit!)