Ik ben er klaar mee

30-03-2016 11:38 133 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik heb er zo genoeg van.

Ik voel me zo gespannen. Constant angst.

Ik wil het niet meer. Ik wil niet obsessief bezig zijn met mezelf, met anderen en mijn verslaving.



Ik voel me zo klote en ik ben er zo KLAAR mee. Ik wil niet meer leven op deze manier.



Steeds probeer ik te veranderen, maar steeds val ik weer. Ik weet gewoon niet of het me lukt om dit keer weer op te staan.
Alle reacties Link kopieren
quote:Return-of-the-Sid schreef op 30 maart 2016 @ 12:47:

Heb je een sociale stoornis volgens je psych of denk je dat zelf?



En hoe zien je dagen er verder uit?



Dat denk ik zelf.

Op dit moment doe ik niet veel. Vrijdag sollicitatiegesprek, maar ik durf natuurlijk weer niet te gaan. Afspraken met vrienden ga ik ook uit de weg. Eigenlijk alles.



Daarnaast ga ik wel regelmatig naar de sportschool, anders kun je me echt opvegen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Lys schreef op 30 maart 2016 @ 12:50:

[...]



Ben het met je eens hoor (en is ook mijn persoonlijke ervaring), als je dood wilt, wil je eigenlijk niet dood maar eindelijk eens rust in je hoofd of... of... of...

En ik ga er eigenlijk een beetje vanuit dat dat voor velen geldt.)Precies. Ik wil zeker niet dood. Maar me zo nog vijf jaar lang voelen? Geen haar op mijn hoofd die dat wil. Ik spring nog echt liever de maas in.
Hoe oud ben je?



En zie je hoe je jezelf tackelt met 'dan durf ik natuurlijk weer niet te gaan'?

Alleen al door dat te denken weet je zeker dat het niet gaat lukken. Wat ook wel lekker veilig is, want als je niet gaat (en dat is niet eens je eigen schuld want je durft niet) dan kun je ook niet afgewezen worden, je hoeft geen spannend gesprek aan, je hoeft jezelf niet te laten zien. Dus zo hou je situatie in stand met dergelijke gedachten.



Het goede nieuws is dat je hier best uit kunt komen.

Het slechte nieuws is dat dat alleen gaat lukken als je dingen gaat doen die je eng vindt. Je psycholoog bellen en met de billen bloot is daar de belangrijkste van. En dan geen uitvluchten van 'ze snappen me niet' of 'mijn zelfbeeld is zo slecht en dat hebben ze niet door' enz, maar gewoon vertellen hoe het zit.



Hoe ziet je verslavingsbehandeling eruit?
Alle reacties Link kopieren
Ik vind dat je best veel doet. Je hebt een sollicitatiegesprek, daar heb je stappen voor moeten ondernemen, en natuurlijk ga je gewoon. Wie weet wat eruit komt. Naar de sportschool ga je ook, dat lukt dus wel.



Ik herken dingen die je schrijft wel, maar ik denk dat je jezelf erg in de weg zit door te denken dat het toch niet gaat lukken, dat je een sociaal probleem hebt, dat het toch nooit beter wordt. Van die gedachten afkomen is ongeveer net zo makkelijk als een pudding tegen de muur spijkeren, maar als je serieus je levensstijl aan wilt pakken is het een goed begin. Je hebt niets aan dit soort gedachten. Ze maken je leven alleen maar moeilijker.
quote:cerulli schreef op 30 maart 2016 @ 13:07:

Van die gedachten afkomen is ongeveer net zo makkelijk als een pudding tegen de muur spijkeren,





Dat klinkt als iets wat ik wil proberen.



Maar je kunt misschien niet helemaal van degelijke gedachten afkomen, al denk ik wel voor een groot deel, (met veel geduld en moeite), je kunt wel leren om jezelf minder serieus te nemen in die gedachten, of die gedachte om leren buigen of om bewust andere dingen te denken of te checken of het allemaal wel klopt wat je denkt.



Maar ik ben nog benieuwd naar je veslaving to, want het maakt nogal uit of je nog dagelijks drinkt of blowt, of dat je gestopt bent, of dat je verslaafd bent aan eten, gokken, seks of cocaine.
Alle reacties Link kopieren
Ben nu eind 20 en ik ben al een tijd clean. Was verslaafd aan drugs, maar als ik me zo voel als nu dan krijg ik super veel zin om even bij iemand langs te gaan...Dus je bent er dan constant mee bezig eigenlijk. Behandeling daarvoor is wel al afgerond. Het ging ook een tijd erg goed.. Maar ik voel dat ik weer terugval, ookal is het niet in de verslaving.
Drugs is een breed begrip.



Geen wonder ook dat je zelfbeeld op z'n gat ligt en je nergens zin in hebt. Hoelang ben je clean?
Alle reacties Link kopieren
quote:Return-of-the-Sid schreef op 30 maart 2016 @ 13:13:

[...]







Dat klinkt als iets wat ik wil proberen.



Maar je kunt misschien niet helemaal van degelijke gedachten afkomen, al denk ik wel voor een groot deel, (met veel geduld en moeite), je kunt wel leren om jezelf minder serieus te nemen in die gedachten, of die gedachte om leren buigen of om bewust andere dingen te denken of te checken of het allemaal wel klopt wat je denkt.

.Puur mijn persoonlijke ervaring: ik heb deze gedachten nog wel, maar heb geleerd ze niet serieus te nemen en afleiding te zoeken als ze erg nadrukkelijk worden. Therapie heeft me daar enorm bij geholpen. Het kan dus zeker, maar het kost wel tijd, en terugvallen horen erbij.
Zeker waar Cerulli. Ik heb geen ervaring met therapie zelf, ik gééf het alleen

Maar dat soort dingen is voor iedereen relevant denk ik, nare gedachtes hebben we allemaal.
Alle reacties Link kopieren
quote:Return-of-the-Sid schreef op 30 maart 2016 @ 13:33:

Drugs is een breed begrip.



Geen wonder ook dat je zelfbeeld op z'n gat ligt en je nergens zin in hebt. Hoelang ben je clean?



Coke voornamelijk.

Ben nu bijna drie jaar clean. Lang traject gehad, opname/dagbehandeling etc.



Mijn zelfbeeld is gewoon kut ja, misschien eerder het zelfrespect wat ontbreekt. Ik heb geen studie afgerond, al een paar jaar geen relatie gehad en ik weet gewoon mijn geaardheid niet. Hoe gek dat ook klinkt, maar daarin zit ik echt met mezelf in de knoop. Weet dat ik mijn "gevoel" moet volgen, maar dat vind ik gewoon erg lastig.
Hoelang heb je gebruikt?



En superknap dat je al zo lang clean bent! Je moet na afkicken ook behoorlijk wat inhalen. Dus zo slecht doe je het niet.
Alle reacties Link kopieren
quote:cerulli schreef op 30 maart 2016 @ 13:07:

Ik vind dat je best veel doet. Je hebt een sollicitatiegesprek, daar heb je stappen voor moeten ondernemen, en natuurlijk ga je gewoon. Wie weet wat eruit komt. Naar de sportschool ga je ook, dat lukt dus wel.



Ik herken dingen die je schrijft wel, maar ik denk dat je jezelf erg in de weg zit door te denken dat het toch niet gaat lukken, dat je een sociaal probleem hebt, dat het toch nooit beter wordt. Van die gedachten afkomen is ongeveer net zo makkelijk als een pudding tegen de muur spijkeren, maar als je serieus je levensstijl aan wilt pakken is het een goed begin. Je hebt niets aan dit soort gedachten. Ze maken je leven alleen maar moeilijker.



Klopt inderdaad. Ik zeg ook vaak tegen mezelf 'het gaat weer voorbij' en 'neem er afstand van'. Maar het lukt de laatste tijd gewoon niet.



Dat ik van te voren al denk dat het niet gaat lukken is veilig. Dan heb ik een soort excuus. Aan de andere kant vind ik het serieus doodeng en het kost me heel veel energie om daar ook daadwerkelijk te verschijnen en mijn ding te doen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Return-of-the-Sid schreef op 30 maart 2016 @ 13:46:

Hoelang heb je gebruikt?



En superknap dat je al zo lang clean bent! Je moet na afkicken ook behoorlijk wat inhalen. Dus zo slecht doe je het niet.Zo voelt het niet, maar misschien heb je gelijk. In het begin gebruikte ik alleen bij feestjes, maar daarna (een jaar of 5) heb ik regelmatig gebruikt. Laatste paar jaar werd het echt problematisch en was een opname ook wel noodzakelijk.
Dus het lukt je om regelmatig te gaan sporten? Dat is heel goed! Dat kunnen veel mensen niet zeggen, dat dat ze lukt (iig niet als ze eerlijk zijn).



Is het een idee om van daar uit verder te kijken? Bijvoorbeeld gezond eten en iedere dag naar buiten?



En mail je psych nu even. Volgens mij heb je een paar zeer concrete hulpvragen (terugvalpreventie en zelfbeeld iig).
Alle reacties Link kopieren
quote:notalwaysdark schreef op 30 maart 2016 @ 13:48:

[...]





Klopt inderdaad. Ik zeg ook vaak tegen mezelf 'het gaat weer voorbij' en 'neem er afstand van'. Maar het lukt de laatste tijd gewoon niet.



Dat ik van te voren al denk dat het niet gaat lukken is veilig. Dan heb ik een soort excuus. Aan de andere kant vind ik het serieus doodeng en het kost me heel veel energie om daar ook daadwerkelijk te verschijnen en mijn ding te doen.

Dat lijkt me een uitstekend punt om met je hulpverlener te bespreken: je weet we hoe het moet, maar momenteel kost het je veel moeite.



Zijn er dingen die je leuk vindt en die je afleiding geven, afgezien van sporten? Dingen waardoor je je gedachten van je af kunt zetten, al is het maar voor even?



Je hebt in het verleden vast wel eens dingen gedaan die veel moeite kostten en die uiteindelijk goed gingen. Hoe voelde het als het lukte?
quote:notalwaysdark schreef op 30 maart 2016 @ 13:51:

[...]





Zo voelt het niet, maar misschien heb je gelijk. In het begin gebruikte ik alleen bij feestjes, maar daarna (een jaar of 5) heb ik regelmatig gebruikt. Laatste paar jaar werd het echt problematisch en was een opname ook wel noodzakelijk.

Kun je nagaan hoeveel je eigenlijk kunt! Je hebt gekozen voor een opname (zelfs als dat geen vrijwillige opname was heb je de keus gemaakt te blijven) én je hebt kennelijk echt iets aangepakt want je bent nog steeds clean! En dat vind ik serieus iets om trots op te zijn. Ik werk in de verslavingszorg en ik zie dat echt héél vaak anders. Dus je bent beresterk!



Wat houdt je tegen om je psych te mailen? Want met alle respect, in al je topics kom je behoorlijk navelstaarderig over, je blijft in een cirkeltje rondpraten, ja maar dat lukt niet, want ik durf niet en ze begrijpen me niet ookal ben ik niet open want dat durf ik niet. Dat is begrijpelijk, maar er is maar één manier om daar uit te komen: actie ondernemen en die cirkel doorbreken.



Echt, jouw problemen zijn niks nieuws of wereldschokkends, zeker niet voor therapeuten. Dus die begrijpen dat heus. Daarbij ben je niet afhankelijk van andermans begrip.



Wanneer heb je voor het laatst gewerkt? En heb je een opleiding?
Alle reacties Link kopieren
Mag ik vragen waar je werkt? Maar ik werk nu al een paar maanden niet, heb voornamelijk bijbaantjes gehad. Paar keer met volle moed aan een studie begonnen, maar wegens mijn verslaving ging dat gewoon niet.



Ik voel ook dat ik een cirkeltje zit. Steeds als ik eruit wil komen is er iets van dat cirkeltje wat me weer aantrekt. Ik moet voorgoed uit dat cirkeltje, maar wanneer ben ik er klaar voor? Ik weet het niet zo goed. Ik kan het sowieso niet alleen. Soms verlang ik gek genoeg weer naar de opname. Beschermde omgeving en je krijgt vrijwel altijd (gevraagd dan wel ongevraagd) aandacht. Op de één of andere manier kan ik die aandacht niet aan mezelf geven of het initiatief tonen tegenover een psych. Ik vind dat zo ontzettend lastig.
Alle reacties Link kopieren
quote:cerulli schreef op 30 maart 2016 @ 15:02:

[...]



Dat lijkt me een uitstekend punt om met je hulpverlener te bespreken: je weet we hoe het moet, maar momenteel kost het je veel moeite.



Zijn er dingen die je leuk vindt en die je afleiding geven, afgezien van sporten? Dingen waardoor je je gedachten van je af kunt zetten, al is het maar voor even?



Je hebt in het verleden vast wel eens dingen gedaan die veel moeite kostten en die uiteindelijk goed gingen. Hoe voelde het als het lukte?Heel gek, maar als iets echt goed gaat voelt het heel raar. Had bijv een keer een hele belangrijke presentatie waar ik héél zenuwachtig voor was. Dit ging verrassend goed en ik kreeg echt goed commentaar. Maar ik voelde niks. Geen genoegdoening. Alsof slecht presteren beter bij me past.
Dat doe ik even per pb als je het niet erg vindt.



En dat ís ook ontzettend lastig. Een kliniek is ook veel veiliger. Je kunt niet zomaar terugvallen, er is altijd iemand, mensen letten op je, mensen vragen wat er scheelt, dat is natuurlijk ook anders dan in het echt.
Oh en dat van dat slechter presteren beter past is niet zo gek. Als iets goed gaat kun je ook falen en als iets lukt kun je het kwijtraken. Slecht scoren is veel veiliger, dat ken je al.
Alle reacties Link kopieren
Ja klopt. Het was echt fijn, maar niet de realiteit. Toen ik destijds opgenomen was, had ik ooit nooit gedacht dat het in mijn eigen omgeving zo moeilijk zou zijn. Ik ben clean en daar ben ik heel blij mee, maar het heeft een paar keer echt heel weinig gescheeld.
Is het een idee om te gaan zoeken naar een vorm van beschermd wonen? Iets meer vinger aan de pols, regelmatig contact, terugvalpreventie... En de meeste vormen van beschermd wonen zijn ook van harte bereid om je een zeer vriendelijke doch besliste schop onder je derrière te geven richting je psych.
Alle reacties Link kopieren
quote:blueeyes*3 schreef op 30 maart 2016 @ 19:24:

Is het een idee om te gaan zoeken naar een vorm van beschermd wonen? Iets meer vinger aan de pols, regelmatig contact, terugvalpreventie... En de meeste vormen van beschermd wonen zijn ook van harte bereid om je een zeer vriendelijke doch besliste schop onder je derrière te geven richting je psych.



Dat is een goed idee ja!

Ik zou eigenlijk oud en "wijs" genoeg moeten zijn om mezelf een schop te kunnen verkopen. Maarja, zoals mijn topics al duidelijk maken..die geef ik dus niet bepaald.
Ik ken mensen van 50 die nog begeleiding krijgen van de ribw.



Heb je je psych al gemaild? Die kan je ook helpen met het traject naar de ribw.



O, enne... Ik ben eind twintig, en ik heb ook begeleiding van de ribw in deze regio.
Alle reacties Link kopieren
quote:Return-of-the-Sid schreef op 30 maart 2016 @ 18:12:

Oh en dat van dat slechter presteren beter past is niet zo gek. Als iets goed gaat kun je ook falen en als iets lukt kun je het kwijtraken. Slecht scoren is veel veiliger, dat ken je al.



Het onveilige geeft me alleen zoveel spanning...



Ik vind het wel treurig dat ik die schijn veiligheid blijkbaar belangrijker vind dan mijn omgeving/gemoedstoestand.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven