Conflict op werk
donderdag 21 april 2016 om 20:06
Een collega van mij is 4 handen op 1 buik met mijn baas. Ze krijgt alles voor elkaar, iets wat steekt bij mij en mijn collega's. Dat is echter niet waar dit topic over gaat, want ik had me er min of meer bij neergelegd dat dit zo was. Echter konden een paar mensen van mijn afdeling onlangs binnen het bedrijf meedingen naar een leuke klus. Dit komt niet zo vaak voor en ik was blij dat niet direct mijn collega werd aangewezen door mijn baas, maar dat wij ook een kans zouden maken. We moesten allemaal een presentatie voorbereiden en dat heeft ons veel werk gekost. Het was dan ook best teleurstellend toen bleek dat alles al in kannen en kruiken was en dat zij de klus uiteindelijk heeft gekregen. Collega's en ik waren hier boos over, aangezien we veel hadden moeten voorbereiden en dit uiteindelijk voor niks bleek te zijn geweest.
Nou is het probleem dat ik vanmorgen nogal ben uitgevallen tegen haar, uit frustratie en teleurstelling, en dit neemt ze me heel erg kwalijk. Ze heeft direct met de baas gesproken en ik ben nu bang dat deze me zal ontslaan. Er zijn verder geen problemen op het werk, maar ik weet dat de baas dit hoog op zal nemen. We mogen namelijk nooit tegen hem of iemand anders ingaan of met mensen buiten het werk over problemen op het werk praten. Dit benauwt me enorm, maar ik ben mede daarom ook bang dat het einde verhaal is nu.
Ik weet dat het niet slim was om het zo aan te pakken, maar er is misschien iets wat ik zou kunnen doen?
Nou is het probleem dat ik vanmorgen nogal ben uitgevallen tegen haar, uit frustratie en teleurstelling, en dit neemt ze me heel erg kwalijk. Ze heeft direct met de baas gesproken en ik ben nu bang dat deze me zal ontslaan. Er zijn verder geen problemen op het werk, maar ik weet dat de baas dit hoog op zal nemen. We mogen namelijk nooit tegen hem of iemand anders ingaan of met mensen buiten het werk over problemen op het werk praten. Dit benauwt me enorm, maar ik ben mede daarom ook bang dat het einde verhaal is nu.
Ik weet dat het niet slim was om het zo aan te pakken, maar er is misschien iets wat ik zou kunnen doen?
zondag 24 april 2016 om 12:17
quote:hieperdepiepindegloria01 schreef op 24 april 2016 @ 12:05:
2,5 week ongeveer.Oe, dat is wel balen! En kan je nu niks anders meer met die voorbereiding? Idee?n gebruiken voor een andere klus? Een gedeelte inzetten om toch bij de leuke klus betrokken te worden? Toepassen in je gewone werk? (Moeilijk in te schatten als ik niet weet wat voor werk het is...)
2,5 week ongeveer.Oe, dat is wel balen! En kan je nu niks anders meer met die voorbereiding? Idee?n gebruiken voor een andere klus? Een gedeelte inzetten om toch bij de leuke klus betrokken te worden? Toepassen in je gewone werk? (Moeilijk in te schatten als ik niet weet wat voor werk het is...)
zondag 24 april 2016 om 14:46
zondag 24 april 2016 om 22:16
quote:Marana_ schreef op 24 april 2016 @ 20:17:
Ooh je bedoeld dat je 2,5 iedere avond een uur of 2 bezig was? Dus je hebt een uur of 15 aan die presentatie gewerkt? Dat is nog steeds veel hoor, maar het klinkt wel anders...
Inderdaad, dagelijks zo'n 2 uur extra. Op zich vind ik dat trouwens niet het ergste. Het ergste vind ik eerder dat ik me zo verraden voel door mijn baas. Hij heeft het er altijd over dat we 1 grote familie zijn, dat we allemaal gelijk zijn en niemand voorgetrokken word. Hoe anders is dat echter in de praktijk. Ik heb het gevoel zo vreselijk besodemieterd te zijn door net te doen alsof we allemaal een eerlijke kans maakten en dat dan blijkt dat dat absoluut niet het geval is. Zo ga je toch niet met je werknemers om?
Dat ik hier mijn ongezouten mening over heb gegeven valt ook zeker niet in goede aarde. Hij zal de zaken zo laten doen lijken alsof ik degene ben die de sfeer verpest. Hoe ik het waag om mijn collega niet te vertrouwen, etc.. En dat collega's zo niet met elkaar om gaan. Wat ik op zich kan beamen. Maar HIJ is het die deze slechte sfeer creeërt.
Ooh je bedoeld dat je 2,5 iedere avond een uur of 2 bezig was? Dus je hebt een uur of 15 aan die presentatie gewerkt? Dat is nog steeds veel hoor, maar het klinkt wel anders...
Inderdaad, dagelijks zo'n 2 uur extra. Op zich vind ik dat trouwens niet het ergste. Het ergste vind ik eerder dat ik me zo verraden voel door mijn baas. Hij heeft het er altijd over dat we 1 grote familie zijn, dat we allemaal gelijk zijn en niemand voorgetrokken word. Hoe anders is dat echter in de praktijk. Ik heb het gevoel zo vreselijk besodemieterd te zijn door net te doen alsof we allemaal een eerlijke kans maakten en dat dan blijkt dat dat absoluut niet het geval is. Zo ga je toch niet met je werknemers om?
Dat ik hier mijn ongezouten mening over heb gegeven valt ook zeker niet in goede aarde. Hij zal de zaken zo laten doen lijken alsof ik degene ben die de sfeer verpest. Hoe ik het waag om mijn collega niet te vertrouwen, etc.. En dat collega's zo niet met elkaar om gaan. Wat ik op zich kan beamen. Maar HIJ is het die deze slechte sfeer creeërt.
zondag 24 april 2016 om 23:37
quote:Sunshine4 schreef op 24 april 2016 @ 23:08:
Laat het los of zoek een andere baan... Dit is niet motiverend. Klinkt alsof je in Frankrijk werkt...Helaas komt het ook in NL voor. Het is verdeel en heers. Een of een paar zijn favoriet zogenaamd, deze staan op een voetstuk. De rest is het voetvolk. Een gevleugelde uitspraak is dat er over jou geklaagd is. Soms is dat ook echt zo. Dat gebeurd dan om zelf buiten schot te blijven. Woede aanvallen zijn normaal, van enige zelfreflectie geen spoor, contact is oppervlakkig en voelt onecht. Er wordt tegen jou gepraat niet met jou. Als je tegenspreekt krijg je dreiging en prestaties worden geminimaliseerd. Sommige medewerkers trappen er in, die denken dat ze geweldig goed zijn. Toch dient het maar een doel, ze zijn een verlengstuk van de baas. Ook erg goed klikmateriaal als ze geen eergevoel hebben.
Laat het los of zoek een andere baan... Dit is niet motiverend. Klinkt alsof je in Frankrijk werkt...Helaas komt het ook in NL voor. Het is verdeel en heers. Een of een paar zijn favoriet zogenaamd, deze staan op een voetstuk. De rest is het voetvolk. Een gevleugelde uitspraak is dat er over jou geklaagd is. Soms is dat ook echt zo. Dat gebeurd dan om zelf buiten schot te blijven. Woede aanvallen zijn normaal, van enige zelfreflectie geen spoor, contact is oppervlakkig en voelt onecht. Er wordt tegen jou gepraat niet met jou. Als je tegenspreekt krijg je dreiging en prestaties worden geminimaliseerd. Sommige medewerkers trappen er in, die denken dat ze geweldig goed zijn. Toch dient het maar een doel, ze zijn een verlengstuk van de baas. Ook erg goed klikmateriaal als ze geen eergevoel hebben.
maandag 25 april 2016 om 00:02
quote:miekemv schreef op 24 april 2016 @ 23:37:
[...]
Helaas komt het ook in NL voor. Het is verdeel en heers. Een of een paar zijn favoriet zogenaamd, deze staan op een voetstuk. De rest is het voetvolk. Een gevleugelde uitspraak is dat er over jou geklaagd is. Soms is dat ook echt zo. Dat gebeurd dan om zelf buiten schot te blijven. Woede aanvallen zijn normaal, van enige zelfreflectie geen spoor, contact is oppervlakkig en voelt onecht. Er wordt tegen jou gepraat niet met jou. Als je tegenspreekt krijg je dreiging en prestaties worden geminimaliseerd. Sommige medewerkers trappen er in, die denken dat ze geweldig goed zijn. Toch dient het maar een doel, ze zijn een verlengstuk van de baas. Ook erg goed klikmateriaal als ze geen eergevoel hebben.
Je kon de spijker niet meer op zijn kop slaan. Collega is inderdaad eerder een verlengstuk van de baas, een middel van hem om zo snel mogelijk te horen wat er op de werkvloer gezegd en gedaan wordt. Klikken doet ze graag, goed en snel. Alles wat je zegt wordt direct doorgebriefd en tegen je gebruikt. Het is soms net alsof ze geen persoonlijkheid (meer) heeft. Ze is zelf bijna de baas geworden als je het mij vraagt.
Mieke, ik vind dat jij de dingen helder ziet. Wat raad je me aan om te doen als ik bij de baas op gesprek moet komen? Ik had me voorgenomen om aan te geven dat ik spijt heb van mijn woedeaanval, hem uit te leggen dat het een zware week was en ik nogal emotioneel was en hem (en natuurlijk mijn collega) mijn excuses aan te bieden en het daarbij te laten. Hij zal me ongetwijfeld van alles voor de voeten gooien. Dat ik mijn collega had verweten de situatie naar haar hand te zetten zodat ze de klus zou krijgen. Deze motie van wantrouwen zal hij zeker niet zomaar aan zich voorbij laten gaan. Ik wil op dat soort verwijten eigenlijk niet reageren en aangeven dat hij de dingen groter maakt dan ze zijn. Maar alles wat ik zeg is bij voorbaat al verkeerd, dus wat moet ik dan wel zeggen? Dit soort gesprekken met hem zijn buitengewoon intimiderend. Er mag niemand bij zijn en je wordt blootgesteld aan een spervuur van vragen. En alles lijkt erop gericht je door de mand te laten vallen. Ik ben eigenlijk niet van plan mezelf teveel bloot te geven en desnoods te liegen. Dat doet hij immers ook graag, net als zijn lieftallige collega.
[...]
Helaas komt het ook in NL voor. Het is verdeel en heers. Een of een paar zijn favoriet zogenaamd, deze staan op een voetstuk. De rest is het voetvolk. Een gevleugelde uitspraak is dat er over jou geklaagd is. Soms is dat ook echt zo. Dat gebeurd dan om zelf buiten schot te blijven. Woede aanvallen zijn normaal, van enige zelfreflectie geen spoor, contact is oppervlakkig en voelt onecht. Er wordt tegen jou gepraat niet met jou. Als je tegenspreekt krijg je dreiging en prestaties worden geminimaliseerd. Sommige medewerkers trappen er in, die denken dat ze geweldig goed zijn. Toch dient het maar een doel, ze zijn een verlengstuk van de baas. Ook erg goed klikmateriaal als ze geen eergevoel hebben.
Je kon de spijker niet meer op zijn kop slaan. Collega is inderdaad eerder een verlengstuk van de baas, een middel van hem om zo snel mogelijk te horen wat er op de werkvloer gezegd en gedaan wordt. Klikken doet ze graag, goed en snel. Alles wat je zegt wordt direct doorgebriefd en tegen je gebruikt. Het is soms net alsof ze geen persoonlijkheid (meer) heeft. Ze is zelf bijna de baas geworden als je het mij vraagt.
Mieke, ik vind dat jij de dingen helder ziet. Wat raad je me aan om te doen als ik bij de baas op gesprek moet komen? Ik had me voorgenomen om aan te geven dat ik spijt heb van mijn woedeaanval, hem uit te leggen dat het een zware week was en ik nogal emotioneel was en hem (en natuurlijk mijn collega) mijn excuses aan te bieden en het daarbij te laten. Hij zal me ongetwijfeld van alles voor de voeten gooien. Dat ik mijn collega had verweten de situatie naar haar hand te zetten zodat ze de klus zou krijgen. Deze motie van wantrouwen zal hij zeker niet zomaar aan zich voorbij laten gaan. Ik wil op dat soort verwijten eigenlijk niet reageren en aangeven dat hij de dingen groter maakt dan ze zijn. Maar alles wat ik zeg is bij voorbaat al verkeerd, dus wat moet ik dan wel zeggen? Dit soort gesprekken met hem zijn buitengewoon intimiderend. Er mag niemand bij zijn en je wordt blootgesteld aan een spervuur van vragen. En alles lijkt erop gericht je door de mand te laten vallen. Ik ben eigenlijk niet van plan mezelf teveel bloot te geven en desnoods te liegen. Dat doet hij immers ook graag, net als zijn lieftallige collega.
maandag 25 april 2016 om 00:57
Het hangt er van af, vaak hebben ze zich naar boven al ingelikt, hij is vast charmant en charismatisch. Eigenlijk is het hetzelfde systeem als in een dictatuur of sekte maar dan op microniveau. Om tijd te winnen kun je het bij je zelf houden en zeggen dat je slecht in je vel zat zoals ik eerder schreef. Logica en empathie is niet aanwezig dus kun je hem misschien het bos in sturen. In de tussentijd zou ik wel een dossier bijhouden en zelfs het gesprek opnemen. Kennelijk is hij wel bang om zijn imperium kwijt te raken.
Ik denk dat je nog meer herkenning ziet en tips wellicht als je googelt op de narcistische baas. Dat is bijna vloeken op het Vivaforum, maar ik schrijf het even op voor jou.
Veel succes en sterkte morgen!
Ik denk dat je nog meer herkenning ziet en tips wellicht als je googelt op de narcistische baas. Dat is bijna vloeken op het Vivaforum, maar ik schrijf het even op voor jou.
Veel succes en sterkte morgen!
maandag 25 april 2016 om 10:01
maandag 25 april 2016 om 11:18
Je weet toch hoe je baas is Hiep? Nu heb je de deksel op je neus gekregen door de verwachting dat het echt eerlijk zou zijn gegaan. Dat is dus niet zo. Wat heb je nu geleerd? Dat je geen 2 uur extra per dag hoeft te gaan besteden aan een pitch als zij ook mee mag doen. Klaar.
Scheelt je een hoop boosheid, frustratie, afgunst en jaloezie. Kijk om naar een andere baan en zodra je die hebt steek je je middelvinger op. Opgelost.
Scheelt je een hoop boosheid, frustratie, afgunst en jaloezie. Kijk om naar een andere baan en zodra je die hebt steek je je middelvinger op. Opgelost.
maandag 25 april 2016 om 13:56
Je maakt je hier volgens mij veel te druk om. Je moet je eens afvragen waarom dat zo is.
Je hebt meegedaan met een pitch om een klus te krijgen, die heb je niet gekregen en daar ben je ziek van. Dat is het. Meer moet je er niet van maken. Je gaat er te veel in op.
Als je baas vraagt waarom je zo uit je slof bent geschoten, dan zou ik dat zeggen. Geeft gelijk je ambitie aan. Vraag wat je kunt doen om volgende keer wel die leuke opdracht te krijgen. Excuses aanbieden aan collega en aan baas lijkt me niet meer dan logisch - ik lees dat je dat al hebt gedaan.
Je hebt meegedaan met een pitch om een klus te krijgen, die heb je niet gekregen en daar ben je ziek van. Dat is het. Meer moet je er niet van maken. Je gaat er te veel in op.
Als je baas vraagt waarom je zo uit je slof bent geschoten, dan zou ik dat zeggen. Geeft gelijk je ambitie aan. Vraag wat je kunt doen om volgende keer wel die leuke opdracht te krijgen. Excuses aanbieden aan collega en aan baas lijkt me niet meer dan logisch - ik lees dat je dat al hebt gedaan.
Wat eten we vanavond?