Relaties
alle pijlers
Partner biecht op...
maandag 18 april 2016 om 15:01
Even een nieuwe nick aangemaakt.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
maandag 2 mei 2016 om 09:57
quote:tweeling53 schreef op 02 mei 2016 @ 01:59:
Volgens mij is jouw man helemaal niet sex verslaafd, als hij in tien jaar tijd vijentwintig keer naar de hoeren is geweest. Dat is gemiddeld twee keer tot drie keer per jaar! Dat noem ik geen verslaving.
Volgens mij is iemand sex verslaafd, als hij dagelijks lange tijd porno kijkt, deze technieken ook (dagelijks) op jouw wil uitproberen of dat zijn loop maar de hoeren extreme vormen aan ging nemen.
Uit jouw posten lees ik niet dat dit op hem van toepassing is geweest. Daarnaast zou een extreme toename van hoeren bezoek financieel opgevallen zijn. Dit moet jij, TO, toch met mij eens zijn.
Maar waarom gaat jouw man (gedwongen) naar sex verslaafden sessies? Is dat iets om jouw een oorzaak van zijn gedrag in te fluisteren, zodat jij een reden gekregen hebt om zijn afwijkende houding te kunnen plaatsen?
Als de oorzaak van zijn handelen nog niet eens bekend is en hij gaat nu al in therapie voor iets wat nog niet vaststaat, lijkt mij een zinloze weg. Sterker nog, het zou de werkelijke oorzaak weleens kunnen bedekken en komt de werkelijke reden nooit bovendrijven.
Er is zeker iets mis in jullie huwelijk, anders doet een partner zoiets niet, maar om ongenuanceerd naar een bijeenkomst van sex verslaafden te gaan, lijkt mij een verkeerde marsroute.
Misschien ligt de oorzaak veel dichterbij en moeten jullie het zoeken in het doorbreken van de sleur in jullie relatie en dat om die reden jouw man een ‘tweede leven’ is gaan inrichten?
In jouw reacties lees ik weinig ruimte voor impulsieve ideeën, die afwijken van het gebaande pad. Denkt jouw man hier ook zo over? Wil hij misschien iets anders dan het gangbare ‘huisje boompje beestje? Is deze invalshoek al eens door jullie bekeken?
Het heeft, volgens mij, weinig zin om jouw man op de pijnbank te leggen, om hem op deze manier een verslaving af te dwingen en waar hij heel gedwee naar een bijeenkomst gaat en jij denkt ‘lek boven’.
Het probleem ligt volgens mij dieper en daar kan relatietherapie jullie misschien nij helpen.
Ik weet niet (nogmaals) of hij onder de officiële definitie valt v een seksverslaafde. Er zijn verschillende vormen van. Er is een lijst online met verschillende kenmerken. Sommige punten heeft hij wel, andere niet. Het IS wat het IS, de definitie ervan boeit me minder.
Wel is het belangrijk om het te begrijpen, om het te kunnen plaatsen voor mezelf, en ook om in te kunnen schatten wat dit betekent voor de toekomst, of het, hoe het, evt te verhelpen of om te buigen is.
Ik heb hem NIET 'gedwongen ' om naar die bijeenkomsten te gaan v seksverslaafden. Als je even had teruggelezen dan had je dat geweten. Hij kwam hier zelf mee. Is dit gaan onderzoeken. Kwam uit op bijeenkomsten in Utrecht. Zei dat hij dat wilde proberen, kijken of hij er iets in herkende, en om te kijken of hij daar mss iets verder mee kwam. Dat is prima. Of dat 'de' insteek is wat hem (ons) gaat verder helpen weet ik niet, maar hij probeert in elk geval iets.
Je zegt dat ik te weinig ruimte bied voor impulsieve ideeën of af durf te wijken van het gebaande pad (?), en dat dat dan wel eens de oorzaak kan zijn..? Mag ik dan ook vragen hoe jij dat allemaal weet...? Ik vind dat nl nogal een conclusie.
Komt over alsof je zegt van: "eigen schuld dat jou dit overkomen is, je zult wel een saaie muts zijn die een huwelijk vol sleur heeft, had je het maar spannender moeten maken!"
Je gaat voorbij aan het feit dat hij 20 jaar lang ZIJN BEK heeft gehouden over alle kleine normale mini frustraties, die er ongetwijfeld ook waren, zoals in elk huwelijk. Hoe had ik het allemaal moeten doorzien en verhelpen als hij dit nooit aangeeft??
Volgens mij is jouw man helemaal niet sex verslaafd, als hij in tien jaar tijd vijentwintig keer naar de hoeren is geweest. Dat is gemiddeld twee keer tot drie keer per jaar! Dat noem ik geen verslaving.
Volgens mij is iemand sex verslaafd, als hij dagelijks lange tijd porno kijkt, deze technieken ook (dagelijks) op jouw wil uitproberen of dat zijn loop maar de hoeren extreme vormen aan ging nemen.
Uit jouw posten lees ik niet dat dit op hem van toepassing is geweest. Daarnaast zou een extreme toename van hoeren bezoek financieel opgevallen zijn. Dit moet jij, TO, toch met mij eens zijn.
Maar waarom gaat jouw man (gedwongen) naar sex verslaafden sessies? Is dat iets om jouw een oorzaak van zijn gedrag in te fluisteren, zodat jij een reden gekregen hebt om zijn afwijkende houding te kunnen plaatsen?
Als de oorzaak van zijn handelen nog niet eens bekend is en hij gaat nu al in therapie voor iets wat nog niet vaststaat, lijkt mij een zinloze weg. Sterker nog, het zou de werkelijke oorzaak weleens kunnen bedekken en komt de werkelijke reden nooit bovendrijven.
Er is zeker iets mis in jullie huwelijk, anders doet een partner zoiets niet, maar om ongenuanceerd naar een bijeenkomst van sex verslaafden te gaan, lijkt mij een verkeerde marsroute.
Misschien ligt de oorzaak veel dichterbij en moeten jullie het zoeken in het doorbreken van de sleur in jullie relatie en dat om die reden jouw man een ‘tweede leven’ is gaan inrichten?
In jouw reacties lees ik weinig ruimte voor impulsieve ideeën, die afwijken van het gebaande pad. Denkt jouw man hier ook zo over? Wil hij misschien iets anders dan het gangbare ‘huisje boompje beestje? Is deze invalshoek al eens door jullie bekeken?
Het heeft, volgens mij, weinig zin om jouw man op de pijnbank te leggen, om hem op deze manier een verslaving af te dwingen en waar hij heel gedwee naar een bijeenkomst gaat en jij denkt ‘lek boven’.
Het probleem ligt volgens mij dieper en daar kan relatietherapie jullie misschien nij helpen.
Ik weet niet (nogmaals) of hij onder de officiële definitie valt v een seksverslaafde. Er zijn verschillende vormen van. Er is een lijst online met verschillende kenmerken. Sommige punten heeft hij wel, andere niet. Het IS wat het IS, de definitie ervan boeit me minder.
Wel is het belangrijk om het te begrijpen, om het te kunnen plaatsen voor mezelf, en ook om in te kunnen schatten wat dit betekent voor de toekomst, of het, hoe het, evt te verhelpen of om te buigen is.
Ik heb hem NIET 'gedwongen ' om naar die bijeenkomsten te gaan v seksverslaafden. Als je even had teruggelezen dan had je dat geweten. Hij kwam hier zelf mee. Is dit gaan onderzoeken. Kwam uit op bijeenkomsten in Utrecht. Zei dat hij dat wilde proberen, kijken of hij er iets in herkende, en om te kijken of hij daar mss iets verder mee kwam. Dat is prima. Of dat 'de' insteek is wat hem (ons) gaat verder helpen weet ik niet, maar hij probeert in elk geval iets.
Je zegt dat ik te weinig ruimte bied voor impulsieve ideeën of af durf te wijken van het gebaande pad (?), en dat dat dan wel eens de oorzaak kan zijn..? Mag ik dan ook vragen hoe jij dat allemaal weet...? Ik vind dat nl nogal een conclusie.
Komt over alsof je zegt van: "eigen schuld dat jou dit overkomen is, je zult wel een saaie muts zijn die een huwelijk vol sleur heeft, had je het maar spannender moeten maken!"
Je gaat voorbij aan het feit dat hij 20 jaar lang ZIJN BEK heeft gehouden over alle kleine normale mini frustraties, die er ongetwijfeld ook waren, zoals in elk huwelijk. Hoe had ik het allemaal moeten doorzien en verhelpen als hij dit nooit aangeeft??
maandag 2 mei 2016 om 10:03
maandag 2 mei 2016 om 10:38
Als je maar lang genoeg blijft drammen om een reden een geen genoegen neemt met de uitleg die hij geeft, gaat jouw man er vanzelf achteraf redenen bij "verzinnen". Niet bewust, maar zo gaat dat wel.
Want zeg nu zelf : wat zeg je tegen je partner als je vreemd /naar de hoeren ging "gewoon omdat het kon. Omdat je dacht dat het toch niet uit zou komen." Als je dat eerlijk toegeeft dan heb je het helemaal gedaan. Toch is dat wel vaak de reden. Gewoon, omdat het kon en omdat het ongestraft bleef.
Het is niet jouw schuld, het zit in hem. Maar het "willen doorgronden" zou zomaar een eufemisme kunnen zijn voor hem raken en hem laten voelen hoe boos je bent. Iedere keer dat jij vraagt "waarom" wordt hij een nog grotere lul en dat voelt hij echt wel.
Want zeg nu zelf : wat zeg je tegen je partner als je vreemd /naar de hoeren ging "gewoon omdat het kon. Omdat je dacht dat het toch niet uit zou komen." Als je dat eerlijk toegeeft dan heb je het helemaal gedaan. Toch is dat wel vaak de reden. Gewoon, omdat het kon en omdat het ongestraft bleef.
Het is niet jouw schuld, het zit in hem. Maar het "willen doorgronden" zou zomaar een eufemisme kunnen zijn voor hem raken en hem laten voelen hoe boos je bent. Iedere keer dat jij vraagt "waarom" wordt hij een nog grotere lul en dat voelt hij echt wel.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
maandag 2 mei 2016 om 10:38
quote:Zeeland1970 schreef op 02 mei 2016 @ 09:57:
[...]
Je gaat voorbij aan het feit dat hij 20 jaar lang ZIJN BEK heeft gehouden over alle kleine normale mini frustraties, die er ongetwijfeld ook waren, zoals in elk huwelijk. Hoe had ik het allemaal moeten doorzien en verhelpen als hij dit nooit aangeeft??
Laat je alsjeblieft niet zo op stang jagen door dat domme gezwets. Precies wat je hier al aangeeft: jullie praatten regelmatig over jullie relatie en JIJ dacht dat het allemaal goed zat. Echter uitte HIJ zijn frustraties over jou niet in jullie gesprekken, maar door naar de hoeren (ik noem het beestje gewoon bij haar naam, want DVP klinkt in mijn oren te gezellig) te gaan, lekker constructief. Echter klinkt het dan niet als een seks verslaving, maar meer als een uitlaatklep ("straf" voor jou?) voor zijn opgebouwde frustratie door jouw "tekortkomingen".
En heeft het dus, in mijn ogen, niet zoveel zin dat hij naar die bijeenkomsten gaat, maar zou relatietherapie voor jullie samen beter zijn (als je besluit dat je voorlopig met hem verder wilt). Echter begrijp ik uit jouw woorden dat je hier (nog) niet aan toe bent, omdat je bang bent om te horen dat jij waarschijnlijk toch de oorzaak bent van zijn hoerenbezoekjes en niet een of andere "erkende" verslaving. Heel begrijpelijk overigens dat je hier nog geen zin in hebt na alles wat je afgelopen weken te horen hebt gekregen.
Jij bent de enige die kan bepalen hoe nu verder. Sterkte hiermee .
[...]
Je gaat voorbij aan het feit dat hij 20 jaar lang ZIJN BEK heeft gehouden over alle kleine normale mini frustraties, die er ongetwijfeld ook waren, zoals in elk huwelijk. Hoe had ik het allemaal moeten doorzien en verhelpen als hij dit nooit aangeeft??
Laat je alsjeblieft niet zo op stang jagen door dat domme gezwets. Precies wat je hier al aangeeft: jullie praatten regelmatig over jullie relatie en JIJ dacht dat het allemaal goed zat. Echter uitte HIJ zijn frustraties over jou niet in jullie gesprekken, maar door naar de hoeren (ik noem het beestje gewoon bij haar naam, want DVP klinkt in mijn oren te gezellig) te gaan, lekker constructief. Echter klinkt het dan niet als een seks verslaving, maar meer als een uitlaatklep ("straf" voor jou?) voor zijn opgebouwde frustratie door jouw "tekortkomingen".
En heeft het dus, in mijn ogen, niet zoveel zin dat hij naar die bijeenkomsten gaat, maar zou relatietherapie voor jullie samen beter zijn (als je besluit dat je voorlopig met hem verder wilt). Echter begrijp ik uit jouw woorden dat je hier (nog) niet aan toe bent, omdat je bang bent om te horen dat jij waarschijnlijk toch de oorzaak bent van zijn hoerenbezoekjes en niet een of andere "erkende" verslaving. Heel begrijpelijk overigens dat je hier nog geen zin in hebt na alles wat je afgelopen weken te horen hebt gekregen.
Jij bent de enige die kan bepalen hoe nu verder. Sterkte hiermee .
maandag 2 mei 2016 om 10:44
"Echter uitte HIJ zijn frustraties over jou niet in jullie gesprekken, maar door naar de hoeren (ik noem het beestje gewoon bij haar naam, want DVP klinkt in mijn oren te gezellig) te gaan, lekker constructief."
Inderdaad!!
En dan, wat doet TO ermee. Aanhoren, doorgronden willen begrijpen.
in mijn ogen geen eufemisme voor hem laten voelen hoe boos je bent, maar voor ongelofelijk weinig besef van eigen grenzen.
Die liggen blijkbaar niet bij hoerenlopen.
Zolang je zijn beweegredenen maar kunt begrijpen....
En nee, ik zeg niet dat je weg moet gaan, en ook dat jij de enige bent die aan het roer zit.
Maar dat willen-begrijpen is in mijn ogen een soort wurggreep waarmee je jezelf hoe dan ook in de relatie houdt. De kans dat je bijv voor jezelf kiest door weg te gaan wordt met elke verklaring en elk stukje begrip van zijn positie kleiner. Zo heeft hij eigenlijk geen nijpende aanleiding om echt zijn gedrag te veranderen.
En dat weet hij.
En wil je dat, VOORDAT hij gedragsverandering (blijvende!!) heeft doorgevoerd?
Dat is de vraag.
Zolang je niet zeker weet dat hij anders met frustraties omgaat (inderdaad: waarom ging hij niet vissen met zijn maten? Of racen of lezen of........nog beter: met jou praten?), zou ik voorzichtig zijn met begrip. Dat wordt al gauw zoeken naar verzachtende omstandigheden.
Wie weet was hij gewoon geil, en deed ie het-zoals iemand al schreef- omdat het kon en hij dacht: ach, dat komt toch niet uit.
Dat is ook een reden. En 1 die hem iets minder 'vrijpleit' naar jou.
Geen onmogelijkheid om zich te uiten.
Geen seksverslaving.
Gewoon geilheid. Kansen krijgen, creeren en grijpen.
Inderdaad!!
En dan, wat doet TO ermee. Aanhoren, doorgronden willen begrijpen.
in mijn ogen geen eufemisme voor hem laten voelen hoe boos je bent, maar voor ongelofelijk weinig besef van eigen grenzen.
Die liggen blijkbaar niet bij hoerenlopen.
Zolang je zijn beweegredenen maar kunt begrijpen....
En nee, ik zeg niet dat je weg moet gaan, en ook dat jij de enige bent die aan het roer zit.
Maar dat willen-begrijpen is in mijn ogen een soort wurggreep waarmee je jezelf hoe dan ook in de relatie houdt. De kans dat je bijv voor jezelf kiest door weg te gaan wordt met elke verklaring en elk stukje begrip van zijn positie kleiner. Zo heeft hij eigenlijk geen nijpende aanleiding om echt zijn gedrag te veranderen.
En dat weet hij.
En wil je dat, VOORDAT hij gedragsverandering (blijvende!!) heeft doorgevoerd?
Dat is de vraag.
Zolang je niet zeker weet dat hij anders met frustraties omgaat (inderdaad: waarom ging hij niet vissen met zijn maten? Of racen of lezen of........nog beter: met jou praten?), zou ik voorzichtig zijn met begrip. Dat wordt al gauw zoeken naar verzachtende omstandigheden.
Wie weet was hij gewoon geil, en deed ie het-zoals iemand al schreef- omdat het kon en hij dacht: ach, dat komt toch niet uit.
Dat is ook een reden. En 1 die hem iets minder 'vrijpleit' naar jou.
Geen onmogelijkheid om zich te uiten.
Geen seksverslaving.
Gewoon geilheid. Kansen krijgen, creeren en grijpen.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 2 mei 2016 om 10:45
Dankje jochem84.
Terwijl ik dit allemaal aan het typen was, kwam mijn man zijn excuses aanbieden. Hij zei dat hij dat nooit zo had mogen zeggen, dat het 100% zijn fout was en dat hij spijt had dit gisteren zo te hebben gezegd.
Ik weet niet meer wat ik moet geloven.
Maar we hebben het er in elk geval toch weer even over gehad.
Hij was inmiddels bij de HA geweest. Hij had de uitdraai mee van de negatieve hiv test. Gepraat over een mogelijk vervolgtraject. De HA had het over Rodersana. Een verslavingskliniek. Ook als het uiteindelijk toch geen 'echte ' verslaving zal blijken te zijn, dan kunnen ze ook andere oorzaken (bijv onderliggende depressie) behandelen. Dagbehandeling was mogelijk, werd vergoed door zorgverzekering.
De hulp en behandeling zou zich vooral richten op hem, maar wrs zou ik later in het traject ook erbij betrokken worden. Dat klinkt heel redelijk. Die insteek.
Mss is DAT dan iets.
Terwijl ik dit allemaal aan het typen was, kwam mijn man zijn excuses aanbieden. Hij zei dat hij dat nooit zo had mogen zeggen, dat het 100% zijn fout was en dat hij spijt had dit gisteren zo te hebben gezegd.
Ik weet niet meer wat ik moet geloven.
Maar we hebben het er in elk geval toch weer even over gehad.
Hij was inmiddels bij de HA geweest. Hij had de uitdraai mee van de negatieve hiv test. Gepraat over een mogelijk vervolgtraject. De HA had het over Rodersana. Een verslavingskliniek. Ook als het uiteindelijk toch geen 'echte ' verslaving zal blijken te zijn, dan kunnen ze ook andere oorzaken (bijv onderliggende depressie) behandelen. Dagbehandeling was mogelijk, werd vergoed door zorgverzekering.
De hulp en behandeling zou zich vooral richten op hem, maar wrs zou ik later in het traject ook erbij betrokken worden. Dat klinkt heel redelijk. Die insteek.
Mss is DAT dan iets.
maandag 2 mei 2016 om 10:49
quote:BWitched schreef op 02 mei 2016 @ 10:38:
Het is niet jouw schuld, het zit in hem. Maar het "willen doorgronden" zou zomaar een eufemisme kunnen zijn voor hem raken en hem laten voelen hoe boos je bent. Iedere keer dat jij vraagt "waarom" wordt hij een nog grotere lul en dat voelt hij echt wel.
Mooi gezegd.
Hoe moeilijk ook, probeer het los te zien van jullie relatie. Hij heeft ervoor gekozen om het buiten jullie relatie op te lossen. En wat dat het dan is, daar zal hij, in therapie/met hulp achter moeten zien te komen. Bij ons was het zo dat mijn partner zijn eigen traject had, en daarna/tijdens hadden we samen relatietherapie. Dat heeft goed gewerkt. Ik heb ook nog een paar individuele sessies gedaan. Ieder zijn eigen pad, en ook een paadje samen.
Het is niet jouw schuld, het zit in hem. Maar het "willen doorgronden" zou zomaar een eufemisme kunnen zijn voor hem raken en hem laten voelen hoe boos je bent. Iedere keer dat jij vraagt "waarom" wordt hij een nog grotere lul en dat voelt hij echt wel.
Mooi gezegd.
Hoe moeilijk ook, probeer het los te zien van jullie relatie. Hij heeft ervoor gekozen om het buiten jullie relatie op te lossen. En wat dat het dan is, daar zal hij, in therapie/met hulp achter moeten zien te komen. Bij ons was het zo dat mijn partner zijn eigen traject had, en daarna/tijdens hadden we samen relatietherapie. Dat heeft goed gewerkt. Ik heb ook nog een paar individuele sessies gedaan. Ieder zijn eigen pad, en ook een paadje samen.
maandag 2 mei 2016 om 10:53
"Hoe moeilijk ook, probeer het los te zien van jullie relatie. Hij heeft ervoor gekozen om het buiten jullie relatie op te lossen."
Hoe kan het buiten je relatie liggen als je man naar de hoeren gaat, daarover zwijgt en het pas zegt als hij genitale wratten heeft? En dan nog een paar dingen pas later aan het licht komen, schorvoetend?
Dat zegt toch alles over hoe hij met je omgaat?
Hoe zou je dat kunnen (of moeten?) zien los van je relatie?
Zeker, zijn hoerenbezoek zegt niets over TO maar alles over hem.
Maar het buiten de relatie zien: dat kan niet in mijn ogen.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 2 mei 2016 om 10:55
quote:misia schreef op 02 mei 2016 @ 10:44:
"Echter uitte HIJ zijn frustraties over jou niet in jullie gesprekken, maar door naar de hoeren (ik noem het beestje gewoon bij haar naam, want DVP klinkt in mijn oren te gezellig) te gaan, lekker constructief."
Inderdaad!!
(...). De kans dat je bijv voor jezelf kiest door weg te gaan wordt met elke verklaring en elk stukje begrip van zijn positie kleiner. Zo heeft hij eigenlijk geen nijpende aanleiding om echt zijn gedrag te veranderen.
En dat weet hij.
En wil je dat, VOORDAT hij gedragsverandering (blijvende!!) heeft doorgevoerd?
Dat is de vraag.
Zolang je niet zeker weet dat hij anders met frustraties omgaat (inderdaad: waarom ging hij niet vissen met zijn maten? Of racen of lezen of........nog beter: met jou praten?), zou ik voorzichtig zijn met begrip. Dat wordt al gauw zoeken naar verzachtende omstandigheden.
Wie weet was hij gewoon geil, en deed ie het-zoals iemand al schreef- omdat het kon en hij dacht: ach, dat komt toch niet uit.
Dat is ook een reden. En 1 die hem iets minder 'vrijpleit' naar jou.
Geen onmogelijkheid om zich te uiten.
Geen seksverslaving.
Gewoon geilheid. Kansen krijgen, creeren en grijpen.
Ik denk dat we een verschillende definitie v 'begrijpen' hanteren.
Ik heb een enorme behoefte om het te begrijpen, als in, ik wil snappen wat de reden is v zijn gedrag. Omdat het niet past in het plaatje dat ik tot nu toe had. Omdat ik het ergens tot een 'logisch verhaal' wil maken.
Maar dat wil NIET zeggen, dat ik er dan daarna ook automatisch 'begrip' voor heb. Als in, "Oooh, maar nu snap ik het en kan ik het me voorstellen en dit moet dan ook maar kunnen"
Ik wil het begrijpen voor mezelf.
Daarmee kies ik voor mezelf.
Weglopen, opstappen of hem per meteen de deur wijzen voelen (nu) niet als 'voor mezelf kiezen'.
"Echter uitte HIJ zijn frustraties over jou niet in jullie gesprekken, maar door naar de hoeren (ik noem het beestje gewoon bij haar naam, want DVP klinkt in mijn oren te gezellig) te gaan, lekker constructief."
Inderdaad!!
(...). De kans dat je bijv voor jezelf kiest door weg te gaan wordt met elke verklaring en elk stukje begrip van zijn positie kleiner. Zo heeft hij eigenlijk geen nijpende aanleiding om echt zijn gedrag te veranderen.
En dat weet hij.
En wil je dat, VOORDAT hij gedragsverandering (blijvende!!) heeft doorgevoerd?
Dat is de vraag.
Zolang je niet zeker weet dat hij anders met frustraties omgaat (inderdaad: waarom ging hij niet vissen met zijn maten? Of racen of lezen of........nog beter: met jou praten?), zou ik voorzichtig zijn met begrip. Dat wordt al gauw zoeken naar verzachtende omstandigheden.
Wie weet was hij gewoon geil, en deed ie het-zoals iemand al schreef- omdat het kon en hij dacht: ach, dat komt toch niet uit.
Dat is ook een reden. En 1 die hem iets minder 'vrijpleit' naar jou.
Geen onmogelijkheid om zich te uiten.
Geen seksverslaving.
Gewoon geilheid. Kansen krijgen, creeren en grijpen.
Ik denk dat we een verschillende definitie v 'begrijpen' hanteren.
Ik heb een enorme behoefte om het te begrijpen, als in, ik wil snappen wat de reden is v zijn gedrag. Omdat het niet past in het plaatje dat ik tot nu toe had. Omdat ik het ergens tot een 'logisch verhaal' wil maken.
Maar dat wil NIET zeggen, dat ik er dan daarna ook automatisch 'begrip' voor heb. Als in, "Oooh, maar nu snap ik het en kan ik het me voorstellen en dit moet dan ook maar kunnen"
Ik wil het begrijpen voor mezelf.
Daarmee kies ik voor mezelf.
Weglopen, opstappen of hem per meteen de deur wijzen voelen (nu) niet als 'voor mezelf kiezen'.
maandag 2 mei 2016 om 11:00
quote:BWitched schreef op 02 mei 2016 @ 10:38:
(...)
Het is niet jouw schuld, het zit in hem. Maar het "willen doorgronden" zou zomaar een eufemisme kunnen zijn voor hem raken en hem laten voelen hoe boos je bent. Iedere keer dat jij vraagt "waarom" wordt hij een nog grotere lul en dat voelt hij echt wel.Ik begrijp wat je zegt, en er zit idd een stuk 'verwijten, inpeperen' in die vraag. Toch is het voor mij in de 1ste plaats belangrijk om daadwerkelijk die 'waarom' in beeld te krijgen.
(...)
Het is niet jouw schuld, het zit in hem. Maar het "willen doorgronden" zou zomaar een eufemisme kunnen zijn voor hem raken en hem laten voelen hoe boos je bent. Iedere keer dat jij vraagt "waarom" wordt hij een nog grotere lul en dat voelt hij echt wel.Ik begrijp wat je zegt, en er zit idd een stuk 'verwijten, inpeperen' in die vraag. Toch is het voor mij in de 1ste plaats belangrijk om daadwerkelijk die 'waarom' in beeld te krijgen.
maandag 2 mei 2016 om 11:05
quote:TS_76 schreef op 02 mei 2016 @ 10:38:
[...]
... Precies wat je hier al aangeeft: jullie praatten regelmatig over jullie relatie en JIJ dacht dat het allemaal goed zat. Echter uitte HIJ zijn frustraties over jou niet in jullie gesprekken, maar door naar de hoeren (..) te gaan, lekker constructief. Echter klinkt het dan niet als een seks verslaving, maar meer als een uitlaatklep ("straf" voor jou?) voor zijn opgebouwde frustratie door jouw "tekortkomingen".
(...) .
Dat stukje 'straf' voor mij speelt denk ik wel een rol.
Als hij het over zijn hoerenbezoek heeft, lijkt het minder om lust te gaan en meer om frustratie, afreageren en boosheid. (Hoe krom ook.) Mogelijk voelt hij zich niet opgewassen tegen me..? (Verbaal?)
[...]
... Precies wat je hier al aangeeft: jullie praatten regelmatig over jullie relatie en JIJ dacht dat het allemaal goed zat. Echter uitte HIJ zijn frustraties over jou niet in jullie gesprekken, maar door naar de hoeren (..) te gaan, lekker constructief. Echter klinkt het dan niet als een seks verslaving, maar meer als een uitlaatklep ("straf" voor jou?) voor zijn opgebouwde frustratie door jouw "tekortkomingen".
(...) .
Dat stukje 'straf' voor mij speelt denk ik wel een rol.
Als hij het over zijn hoerenbezoek heeft, lijkt het minder om lust te gaan en meer om frustratie, afreageren en boosheid. (Hoe krom ook.) Mogelijk voelt hij zich niet opgewassen tegen me..? (Verbaal?)
maandag 2 mei 2016 om 11:08
maandag 2 mei 2016 om 11:12
Maar Zeeland, wat als het "waarom" idd simpelweg is omdat het kon? Hij deed het eens, kwam ermee weg. Hij deed het nogmaals, kwam er mee weg. Hij vond het leuk, jij merkte er niks van (of hij kon je op die wijze straffen), hij vermaakte zich ermee (of reageerde zich lekker af) en vond het geil en lekker, dus hij ging ermee door. Of hij het dan deed als afreageren of niet is eigenlijk niet eens van belang.
Heb je die optie overwogen?
Heb je die optie overwogen?
maandag 2 mei 2016 om 11:14
quote:manguepina schreef op 02 mei 2016 @ 11:08:
Wat moeilijk allemaal!
Praktisch iets: ik ken Rodersana van nabij, verstandig advies van de huisarts Ze gaan daar echt met alle facetten aan de slag, en betrekken idd (met respect) de betrokkenen erbij.
sterkte! (en denk idd aan je eigen grenzen, wat zou jij graag willen)
Heb je ervaring met de dagbehandeling? Ook mbt seksverslaving of mbt een andere verslaving? Hoe intensief is zo'n traject? Kom je er er 1x p week? 2x per week? Eens per 2 weken? Wat wordt vd partner verwacht?
Hmm, wrs vragen die ik niet jou, maar de HA moet stellen
Wat moeilijk allemaal!
Praktisch iets: ik ken Rodersana van nabij, verstandig advies van de huisarts Ze gaan daar echt met alle facetten aan de slag, en betrekken idd (met respect) de betrokkenen erbij.
sterkte! (en denk idd aan je eigen grenzen, wat zou jij graag willen)
Heb je ervaring met de dagbehandeling? Ook mbt seksverslaving of mbt een andere verslaving? Hoe intensief is zo'n traject? Kom je er er 1x p week? 2x per week? Eens per 2 weken? Wat wordt vd partner verwacht?
Hmm, wrs vragen die ik niet jou, maar de HA moet stellen
maandag 2 mei 2016 om 11:14
quote:misia schreef op 02 mei 2016 @ 10:53:
"Hoe moeilijk ook, probeer het los te zien van jullie relatie. Hij heeft ervoor gekozen om het buiten jullie relatie op te lossen."
Hoe kan het buiten je relatie liggen als je man naar de hoeren gaat, daarover zwijgt en het pas zegt als hij genitale wratten heeft? En dan nog een paar dingen pas later aan het licht komen, schorvoetend?
Dat zegt toch alles over hoe hij met je omgaat?
Hoe zou je dat kunnen (of moeten?) zien los van je relatie?
Als ik het goed gelezen heb, maar correct me if I'm wrong, ging de partner van Zeeland al naar de hoeren voordat zij een relatie met elkaar hadden. In ieder geval was het iets dat ook in het begin van de relatie speelde. Ik ga er dan van uit dat het een soort 'coping mechanism' was, een manier voor de partner om met spanning, frustratie, emoties, weetikveel om te gaan. Geen idee wat er voor hem speelde op dat moment. Maar dit gedrag heeft zich voortgezet in de relatie en door schaamte of wat dan ook, heeft hij dit niet kunnen delen met haar. In die zin zou je het geen verslaving kunnen noemen, maar beter een patroon. Een patroon om problemen/spanning op te lossen. En dat patroon moet hij zelf doorbreken.
Daarnaast speelt natuurlijk dat hij het niet heeft gedeeld in de relatie. En voor dat stuk zul je samen een oplossing moeten vinden. Maar dat heeft niets te maken met zijn oorspronkelijke probleem. Zo duidelijker?
"Hoe moeilijk ook, probeer het los te zien van jullie relatie. Hij heeft ervoor gekozen om het buiten jullie relatie op te lossen."
Hoe kan het buiten je relatie liggen als je man naar de hoeren gaat, daarover zwijgt en het pas zegt als hij genitale wratten heeft? En dan nog een paar dingen pas later aan het licht komen, schorvoetend?
Dat zegt toch alles over hoe hij met je omgaat?
Hoe zou je dat kunnen (of moeten?) zien los van je relatie?
Als ik het goed gelezen heb, maar correct me if I'm wrong, ging de partner van Zeeland al naar de hoeren voordat zij een relatie met elkaar hadden. In ieder geval was het iets dat ook in het begin van de relatie speelde. Ik ga er dan van uit dat het een soort 'coping mechanism' was, een manier voor de partner om met spanning, frustratie, emoties, weetikveel om te gaan. Geen idee wat er voor hem speelde op dat moment. Maar dit gedrag heeft zich voortgezet in de relatie en door schaamte of wat dan ook, heeft hij dit niet kunnen delen met haar. In die zin zou je het geen verslaving kunnen noemen, maar beter een patroon. Een patroon om problemen/spanning op te lossen. En dat patroon moet hij zelf doorbreken.
Daarnaast speelt natuurlijk dat hij het niet heeft gedeeld in de relatie. En voor dat stuk zul je samen een oplossing moeten vinden. Maar dat heeft niets te maken met zijn oorspronkelijke probleem. Zo duidelijker?
maandag 2 mei 2016 om 11:20
quote:Enora schreef op 02 mei 2016 @ 11:12:
Maar Zeeland, wat als het "waarom" idd simpelweg is omdat het kon? Hij deed het eens, kwam ermee weg. Hij deed het nogmaals, kwam er mee weg. Hij vond het leuk, jij merkte er niks van, hij vermaakte zich ermee en vond het geil en lekker, dus hij ging ermee door.
Heb je die optie overwogen?
Ja, maar dat past niet met wat hij vertelt.
Hij heeft het over een obsessieve gedachte , een oplopende spanningsboog, iets waar hij intensief mee bezig was en uiteindelijk gaf het de doorslag dat hij boos en gefrustreerd vond dat 'hij daar recht op had!', aangezien hij (in zijn beleving) zo tekort kwam.
Klinkt niet als een gezellig verzetje.
Maar Zeeland, wat als het "waarom" idd simpelweg is omdat het kon? Hij deed het eens, kwam ermee weg. Hij deed het nogmaals, kwam er mee weg. Hij vond het leuk, jij merkte er niks van, hij vermaakte zich ermee en vond het geil en lekker, dus hij ging ermee door.
Heb je die optie overwogen?
Ja, maar dat past niet met wat hij vertelt.
Hij heeft het over een obsessieve gedachte , een oplopende spanningsboog, iets waar hij intensief mee bezig was en uiteindelijk gaf het de doorslag dat hij boos en gefrustreerd vond dat 'hij daar recht op had!', aangezien hij (in zijn beleving) zo tekort kwam.
Klinkt niet als een gezellig verzetje.
maandag 2 mei 2016 om 11:21
Dus als hij 20 jr geleden een soa op had gelopen hadden jullie een hele andere relatie gehad. Hij leerde misschien met problemen omgaan. En jij geen erge "hem tot dit dwingende dingen" te doen.
TO wat een verwarring allemaal voor je.
Je kunt er allemaal redenen bijslepen. Maar dit is de rekening.
20 jaar belazerd. Zowel fysiek als mentaal. Gelukkig geen soa.
TO wat een verwarring allemaal voor je.
Je kunt er allemaal redenen bijslepen. Maar dit is de rekening.
20 jaar belazerd. Zowel fysiek als mentaal. Gelukkig geen soa.
maandag 2 mei 2016 om 11:23
quote:Anonimium schreef op 02 mei 2016 @ 11:14:
[...]
Als ik het goed gelezen heb, maar correct me if I'm wrong, ging de partner van Zeeland al naar de hoeren voordat zij een relatie met elkaar hadden. In ieder geval was het iets dat ook in het begin van de relatie speelde. Ik ga er dan van uit dat het een soort 'coping mechanism' was, een manier voor de partner om met spanning, frustratie, emoties, weetikveel om te gaan. Geen idee wat er voor hem speelde op dat moment. Maar dit gedrag heeft zich voortgezet in de relatie en door schaamte of wat dan ook, heeft hij dit niet kunnen delen met haar. In die zin zou je het geen verslaving kunnen noemen, maar beter een patroon. Een patroon om problemen/spanning op te lossen. En dat patroon moet hij zelf doorbreken.
Daarnaast speelt natuurlijk dat hij het niet heeft gedeeld in de relatie. En voor dat stuk zul je samen een oplossing moeten vinden. Maar dat heeft niets te maken met zijn oorspronkelijke probleem. Zo duidelijker?Klopt, het speelde al vóór de relatie. En toen een paar jaar niet. 1ste 4 jaar vd relatie deed hij het ook niet, zegt hij. Coping mechanisme klinkt aannemelijk.
[...]
Als ik het goed gelezen heb, maar correct me if I'm wrong, ging de partner van Zeeland al naar de hoeren voordat zij een relatie met elkaar hadden. In ieder geval was het iets dat ook in het begin van de relatie speelde. Ik ga er dan van uit dat het een soort 'coping mechanism' was, een manier voor de partner om met spanning, frustratie, emoties, weetikveel om te gaan. Geen idee wat er voor hem speelde op dat moment. Maar dit gedrag heeft zich voortgezet in de relatie en door schaamte of wat dan ook, heeft hij dit niet kunnen delen met haar. In die zin zou je het geen verslaving kunnen noemen, maar beter een patroon. Een patroon om problemen/spanning op te lossen. En dat patroon moet hij zelf doorbreken.
Daarnaast speelt natuurlijk dat hij het niet heeft gedeeld in de relatie. En voor dat stuk zul je samen een oplossing moeten vinden. Maar dat heeft niets te maken met zijn oorspronkelijke probleem. Zo duidelijker?Klopt, het speelde al vóór de relatie. En toen een paar jaar niet. 1ste 4 jaar vd relatie deed hij het ook niet, zegt hij. Coping mechanisme klinkt aannemelijk.
maandag 2 mei 2016 om 11:24
quote:Doppinda schreef op 02 mei 2016 @ 11:21:
Dus als hij 20 jr geleden een soa op had gelopen hadden jullie een hele andere relatie gehad. Hij leerde misschien met problemen omgaan. En jij geen erge "hem tot dit dwingende dingen" te doen.
TO wat een verwarring allemaal voor je.
Je kunt er allemaal redenen bijslepen. Maar dit is de rekening.
20 jaar belazerd. Zowel fysiek als mentaal. Gelukkig geen soa.
Tja.
This sums it up
Dus als hij 20 jr geleden een soa op had gelopen hadden jullie een hele andere relatie gehad. Hij leerde misschien met problemen omgaan. En jij geen erge "hem tot dit dwingende dingen" te doen.
TO wat een verwarring allemaal voor je.
Je kunt er allemaal redenen bijslepen. Maar dit is de rekening.
20 jaar belazerd. Zowel fysiek als mentaal. Gelukkig geen soa.
Tja.
This sums it up
maandag 2 mei 2016 om 11:28
quote:Zeeland1970 schreef op 02 mei 2016 @ 11:20:
[...]
Ja, maar dat past niet met wat hij vertelt.
Hij heeft het over een obsessieve gedachte , een oplopende spanningsboog, iets waar hij intensief mee bezig was en uiteindelijk gaf het de doorslag dat hij boos en gefrustreerd vond dat 'hij daar recht op had!', aangezien hij (in zijn beleving) zo tekort kwam.
Klinkt niet als een gezellig verzetje.
Zie daar je uitleg. Meer redenen zijn er denk ik niet. Waarom hij zich zo afreageert? Ik denk dat hij dat zelf niet eens weet.
Misschien helpt het om iedere keer als je verzandt in "waarom?" in plaats van vragen te stellen vertelt hoe rot je je voelt. Want dat is effectief wat je eigenlijk wil.
[...]
Ja, maar dat past niet met wat hij vertelt.
Hij heeft het over een obsessieve gedachte , een oplopende spanningsboog, iets waar hij intensief mee bezig was en uiteindelijk gaf het de doorslag dat hij boos en gefrustreerd vond dat 'hij daar recht op had!', aangezien hij (in zijn beleving) zo tekort kwam.
Klinkt niet als een gezellig verzetje.
Zie daar je uitleg. Meer redenen zijn er denk ik niet. Waarom hij zich zo afreageert? Ik denk dat hij dat zelf niet eens weet.
Misschien helpt het om iedere keer als je verzandt in "waarom?" in plaats van vragen te stellen vertelt hoe rot je je voelt. Want dat is effectief wat je eigenlijk wil.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
maandag 2 mei 2016 om 11:40
het is een beetje dubbel he. Het heeft niks met de relatie te maken maar nu vindt/vond hij toch dat TO ergens ook wel een beetje verantwoordelijk is voor zijn gedrag?
Ik ben nooit verantwoordelijk voor het gedrag van wie dan ook, behalve misschien voor mijn minderjarige kind. Als ik nooit wil neuken kan ik verwachten dat mijn man het elders gaat zoeken maar dan ben ik er nog steeds niet verantwoordelijk voor. Als wij elkaar trouw beloofd hebben dan moet hij het toch eerst aankaarten bij mij.
Als hij zo gaat praten gaan mijn haren overeind staan. En dan kan hij 10x zijn excuses aanbieden, maar ergens hou ik dan toch de gedachte dat dit dus wel ergens in zijn hoofd zit.
en hoezo is hij tekort gedaan? Ik vind dat ook zo ....hoe zal ik het zeggen. Kleinzielig klinken. Een beetje zoals ik recht heb op iets lekkers als ik een Kdag heb gehad. Mag ook hoor maar dan moet ik niet zeiken als ik dik word.
Het leven is niet eerlijk. Daar heb ik ook erg last van momenteel. Zal ik ook maar eens naar de hoeren gaan?
To ik weet het niet hoor, maar hoe meer ik hoor over je man hoe minder leuk hij klinkt. Beetje als een verwend kind ook.
Ik ben nooit verantwoordelijk voor het gedrag van wie dan ook, behalve misschien voor mijn minderjarige kind. Als ik nooit wil neuken kan ik verwachten dat mijn man het elders gaat zoeken maar dan ben ik er nog steeds niet verantwoordelijk voor. Als wij elkaar trouw beloofd hebben dan moet hij het toch eerst aankaarten bij mij.
Als hij zo gaat praten gaan mijn haren overeind staan. En dan kan hij 10x zijn excuses aanbieden, maar ergens hou ik dan toch de gedachte dat dit dus wel ergens in zijn hoofd zit.
en hoezo is hij tekort gedaan? Ik vind dat ook zo ....hoe zal ik het zeggen. Kleinzielig klinken. Een beetje zoals ik recht heb op iets lekkers als ik een Kdag heb gehad. Mag ook hoor maar dan moet ik niet zeiken als ik dik word.
Het leven is niet eerlijk. Daar heb ik ook erg last van momenteel. Zal ik ook maar eens naar de hoeren gaan?
To ik weet het niet hoor, maar hoe meer ik hoor over je man hoe minder leuk hij klinkt. Beetje als een verwend kind ook.
maandag 2 mei 2016 om 11:42
Zeeland, je vies voelen en schuldig enz naar hoerenbezoek is heel normaal. Je kunt aan de mannen die rondlopen vaak zien of ze al op bezoek geweest zijn of nog moeten gaan. Niet aan de bobbel in de broek, maar aan het besmuikte gezicht. En toch is dat geen reden om niet wéér te gaan. (Kom ik weer met mijn voedselding: maar vergelijk het met het wegvreten van een hele reep chocolade of een zak drop)
Hij legt bij zijn uitleg de nadruk op dit stukje, terwijl de motivatie om te gaan geilheid is.
Hij legt bij zijn uitleg de nadruk op dit stukje, terwijl de motivatie om te gaan geilheid is.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
maandag 2 mei 2016 om 11:43
In mijn ogen maak je het allemaal veel te ingewikkeld. Je man weet van gekkigheid ook niet meer wat hij nog moet zeggen of hoe hij zich nog moet verantwoorden. Vandaar dat hij ineens weer met een verhaal over dat het ook aan jou lag komt. Bleek ook weer het verkeerde knopje, en dan draait hij het weer terug enz. enz.
Hij heeft gewoon af en toe zin in iets anders. Het is denk ik niet ingewikkelder dan dat. Er zijn geen verklaringen, diepliggende oorzaken enz. Doodanalyseren is begrijpelijk maar zinloos.
Volgens mij kan je het accepteren dat hij af en toe verandering van spijs wil, of niet. Ik snap dat je heel erg boos bent, en gekwetst. Maar een diepliggende oorzaak wortelend in zijn jeugd is er denk ik niet.
Ik schrijf dit met de beste bedoelingen. Echt, ik snap dat je boos (laaiend) bent en het wil begrijpen. Een vriendin van mij zit in relatietherapie omdat haar man contact op internet zocht met andere vrouwen. Uiteindelijk heeft hij het zo gedraaid dat hij dat deed omdat hij constant aan haar verwachtingen wil voldoen en omdat hij zo veel van haar houdt. Nu begrijpt ze hem beter. Zelf denk ik natuurlijk 'Die man lult uit zijn nek, verzint iets wat aannemelijk klinkt en wat zij graag wil horen omdat hij haar helemaal niet kwijt wil'.
Nou ja, wat ik dus wil zeggen: pas op met die diepgaande analyses en het eisen van verklaringen. Hij zal van alles verzinnen, tot hij op een verhaaltje stuit waar jij vrede mee hebt.
Heel veel sterkte, je zit in een heel nare situatie die natuurlijk niemand hoopt ooit mee te maken.
Hij heeft gewoon af en toe zin in iets anders. Het is denk ik niet ingewikkelder dan dat. Er zijn geen verklaringen, diepliggende oorzaken enz. Doodanalyseren is begrijpelijk maar zinloos.
Volgens mij kan je het accepteren dat hij af en toe verandering van spijs wil, of niet. Ik snap dat je heel erg boos bent, en gekwetst. Maar een diepliggende oorzaak wortelend in zijn jeugd is er denk ik niet.
Ik schrijf dit met de beste bedoelingen. Echt, ik snap dat je boos (laaiend) bent en het wil begrijpen. Een vriendin van mij zit in relatietherapie omdat haar man contact op internet zocht met andere vrouwen. Uiteindelijk heeft hij het zo gedraaid dat hij dat deed omdat hij constant aan haar verwachtingen wil voldoen en omdat hij zo veel van haar houdt. Nu begrijpt ze hem beter. Zelf denk ik natuurlijk 'Die man lult uit zijn nek, verzint iets wat aannemelijk klinkt en wat zij graag wil horen omdat hij haar helemaal niet kwijt wil'.
Nou ja, wat ik dus wil zeggen: pas op met die diepgaande analyses en het eisen van verklaringen. Hij zal van alles verzinnen, tot hij op een verhaaltje stuit waar jij vrede mee hebt.
Heel veel sterkte, je zit in een heel nare situatie die natuurlijk niemand hoopt ooit mee te maken.
maandag 2 mei 2016 om 11:46
quote:Nelladella1 schreef op 02 mei 2016 @ 11:43:
In mijn ogen maak je het allemaal veel te ingewikkeld. Je man weet van gekkigheid ook niet meer wat hij nog moet zeggen of hoe hij zich nog moet verantwoorden. Vandaar dat hij ineens weer met een verhaal over dat het ook aan jou lag komt. Bleek ook weer het verkeerde knopje, en dan draait hij het weer terug enz. enz.
Hij heeft gewoon af en toe zin in iets anders. Het is denk ik niet ingewikkelder dan dat. Er zijn geen verklaringen, diepliggende oorzaken enz. Doodanalyseren is begrijpelijk maar zinloos.
Volgens mij kan je het accepteren dat hij af en toe verandering van spijs wil, of niet. Ik snap dat je heel erg boos bent, en gekwetst. Maar een diepliggende oorzaak wortelend in zijn jeugd is er denk ik niet.
Ik schrijf dit met de beste bedoelingen. Echt, ik snap dat je boos (laaiend) bent en het wil begrijpen. Een vriendin van mij zit in relatietherapie omdat haar man contact op internet zocht met andere vrouwen. Uiteindelijk heeft hij het zo gedraaid dat hij dat deed omdat hij constant aan haar verwachtingen wil voldoen en omdat hij zo veel van haar houdt. Nu begrijpt ze hem beter. Zelf denk ik natuurlijk 'Die man lult uit zijn nek, verzint iets wat aannemelijk klinkt en wat zij graag wil horen omdat hij haar helemaal niet kwijt wil'.
Nou ja, wat ik dus wil zeggen: pas op met die diepgaande analyses en het eisen van verklaringen. Hij zal van alles verzinnen, tot hij op een verhaaltje stuit waar jij vrede mee hebt.
Heel veel sterkte, je zit in een heel nare situatie die natuurlijk niemand hoopt ooit mee te maken.Wijze woorden.
In mijn ogen maak je het allemaal veel te ingewikkeld. Je man weet van gekkigheid ook niet meer wat hij nog moet zeggen of hoe hij zich nog moet verantwoorden. Vandaar dat hij ineens weer met een verhaal over dat het ook aan jou lag komt. Bleek ook weer het verkeerde knopje, en dan draait hij het weer terug enz. enz.
Hij heeft gewoon af en toe zin in iets anders. Het is denk ik niet ingewikkelder dan dat. Er zijn geen verklaringen, diepliggende oorzaken enz. Doodanalyseren is begrijpelijk maar zinloos.
Volgens mij kan je het accepteren dat hij af en toe verandering van spijs wil, of niet. Ik snap dat je heel erg boos bent, en gekwetst. Maar een diepliggende oorzaak wortelend in zijn jeugd is er denk ik niet.
Ik schrijf dit met de beste bedoelingen. Echt, ik snap dat je boos (laaiend) bent en het wil begrijpen. Een vriendin van mij zit in relatietherapie omdat haar man contact op internet zocht met andere vrouwen. Uiteindelijk heeft hij het zo gedraaid dat hij dat deed omdat hij constant aan haar verwachtingen wil voldoen en omdat hij zo veel van haar houdt. Nu begrijpt ze hem beter. Zelf denk ik natuurlijk 'Die man lult uit zijn nek, verzint iets wat aannemelijk klinkt en wat zij graag wil horen omdat hij haar helemaal niet kwijt wil'.
Nou ja, wat ik dus wil zeggen: pas op met die diepgaande analyses en het eisen van verklaringen. Hij zal van alles verzinnen, tot hij op een verhaaltje stuit waar jij vrede mee hebt.
Heel veel sterkte, je zit in een heel nare situatie die natuurlijk niemand hoopt ooit mee te maken.Wijze woorden.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
