Relaties
alle pijlers
Partner biecht op...
maandag 18 april 2016 om 15:01
Even een nieuwe nick aangemaakt.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
zaterdag 30 april 2016 om 21:25
quote:Vogelaarster schreef op 30 april 2016 @ 21:22:
Zijn jullie niet 'bang' dat julie door de omgeving gezien worden als de sneue zwakke vrouw die bij haar hoerenlopende man blijft en overkomt als een bang musje die niet alleen wil zijn en zelf liever kiest voor een man die dit flikt?
Jij trekt je blijkbaar erg veel aan van je omgeving? Lijkt me niet makkelijk leven, om steeds te denken wat de omgeving ergens van zou kunnen vinden.
Wat een aannames overigens. Bang muisje, sneu en zwak? Nogal veroordelend. Zegt meer over jou.
Zijn jullie niet 'bang' dat julie door de omgeving gezien worden als de sneue zwakke vrouw die bij haar hoerenlopende man blijft en overkomt als een bang musje die niet alleen wil zijn en zelf liever kiest voor een man die dit flikt?
Jij trekt je blijkbaar erg veel aan van je omgeving? Lijkt me niet makkelijk leven, om steeds te denken wat de omgeving ergens van zou kunnen vinden.
Wat een aannames overigens. Bang muisje, sneu en zwak? Nogal veroordelend. Zegt meer over jou.
zaterdag 30 april 2016 om 21:29
" En de makkelijkste weg zou zijn bij hem weggaan, alles afsluiten en me op iets anders gaan richten. Maar dan sloot ik wel de weg af naar groei, naar iets leren van deze verschrikkelijke situatie. "
Groei treed niet alleen op bij 'blijven'. Ook dat het de makkelijkste weg zou zijn om weg te gaan? Wat een onzin. Hoe weet je dat?
Je 'groeit' van alle ervaringen en keuzes. Je leert er ook van als je weg gaat.
Groei treed niet alleen op bij 'blijven'. Ook dat het de makkelijkste weg zou zijn om weg te gaan? Wat een onzin. Hoe weet je dat?
Je 'groeit' van alle ervaringen en keuzes. Je leert er ook van als je weg gaat.
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
zaterdag 30 april 2016 om 21:32
quote:Vogelaarster schreef op 30 april 2016 @ 21:22:
Zijn jullie niet 'bang' dat julie door de omgeving gezien worden als de sneue zwakke vrouw die bij haar hoerenlopende man blijft en overkomt als een bang musje die niet alleen wil zijn en zelf liever kiest voor een man die dit flikt?
Wat een onzin, overal gebeuren er dingen. Sommige dingen komen naar buiten, andere niet. De mensen die het hardst wijzen en veroordelen die wil ik weleens spreken als hen iets overkomt.
Maar dan zal je ook over mij besmuikt praten. Dat is die vrouw, die bleef bij die vreemdgaande man en toch uiteindelijk maar is weggegaan. Sneu hoor, dat dat zo lang heeft geduurd....Maar ja, ze kon geen keuze maken, snap jij dat nou?
Zijn jullie niet 'bang' dat julie door de omgeving gezien worden als de sneue zwakke vrouw die bij haar hoerenlopende man blijft en overkomt als een bang musje die niet alleen wil zijn en zelf liever kiest voor een man die dit flikt?
Wat een onzin, overal gebeuren er dingen. Sommige dingen komen naar buiten, andere niet. De mensen die het hardst wijzen en veroordelen die wil ik weleens spreken als hen iets overkomt.
Maar dan zal je ook over mij besmuikt praten. Dat is die vrouw, die bleef bij die vreemdgaande man en toch uiteindelijk maar is weggegaan. Sneu hoor, dat dat zo lang heeft geduurd....Maar ja, ze kon geen keuze maken, snap jij dat nou?
zaterdag 30 april 2016 om 22:06
quote:Vogelaarster schreef op 30 april 2016 @ 21:22:
Zijn jullie niet 'bang' dat julie door de omgeving gezien worden als de sneue zwakke vrouw die bij haar hoerenlopende man blijft en overkomt als een bang musje die niet alleen wil zijn en zelf liever kiest voor een man die dit flikt?
Nee, daar ben ik niet zo mee bezig.
Ik wil een keus maken waar ik achter kan staan.
Lijkt me wèl erg als ik later terugkijk en mijzelf dan veroordeel of verwijten maak, dat wel.
Zijn jullie niet 'bang' dat julie door de omgeving gezien worden als de sneue zwakke vrouw die bij haar hoerenlopende man blijft en overkomt als een bang musje die niet alleen wil zijn en zelf liever kiest voor een man die dit flikt?
Nee, daar ben ik niet zo mee bezig.
Ik wil een keus maken waar ik achter kan staan.
Lijkt me wèl erg als ik later terugkijk en mijzelf dan veroordeel of verwijten maak, dat wel.
zaterdag 30 april 2016 om 22:30
quote:miszlady schreef op 30 april 2016 @ 13:39:
TO, je vertelt dat je in je relatie je open en kwetsbaar hebt opgesteld en dat je het idee hebt dat hij daar integer mee omging. Toendertijd. Misschien een gekke vraag, maar zou het kunnen dat hij naast het hoerenbezoek, ook integer met je openheid en kwetsbaarheid omging, of is het een of/of situatie?
Kwetsbaarheid zich op verschillende manieren voordoen. Soms is iemand kwetsbaar, als in een mogelijke prooi voor pesters bijv. Kwetsbaarheid kan naar mijn idee ook vanuit kracht komen. Op het moment dat je de moed hebt om dingen te delen die zich in je hart en je hoofd afspelen, dat je hiervoor durft te gaan staan. En voor je openheid. Dat je naast jezelf durft te gaan staan en deze kwetsbare kant kan laten zien. Na alle pagina's gelezen te hebben, hoe je reageert, hoe je overkomt en je reflecteert, ben jij naar mijn idee eigenaar van de tweede soort kwetsbaarheid. Ongeacht hoe hij ermee om is gegaan, volgens mij ben jij ook in je kwetsbaarheid enorm krachtig. Ik gun het je dat je hierin nog steeds voor jezelf durft te staan, dit stukje is ook van jou, ongeacht de reactie van een ander.Ik denk dat je mss wel gelijk hebt, en dat die twee dingen naast elkaar kunnen bestaan in één persoon. Maar ik vind dat erg moeilijk om te bevatten.
TO, je vertelt dat je in je relatie je open en kwetsbaar hebt opgesteld en dat je het idee hebt dat hij daar integer mee omging. Toendertijd. Misschien een gekke vraag, maar zou het kunnen dat hij naast het hoerenbezoek, ook integer met je openheid en kwetsbaarheid omging, of is het een of/of situatie?
Kwetsbaarheid zich op verschillende manieren voordoen. Soms is iemand kwetsbaar, als in een mogelijke prooi voor pesters bijv. Kwetsbaarheid kan naar mijn idee ook vanuit kracht komen. Op het moment dat je de moed hebt om dingen te delen die zich in je hart en je hoofd afspelen, dat je hiervoor durft te gaan staan. En voor je openheid. Dat je naast jezelf durft te gaan staan en deze kwetsbare kant kan laten zien. Na alle pagina's gelezen te hebben, hoe je reageert, hoe je overkomt en je reflecteert, ben jij naar mijn idee eigenaar van de tweede soort kwetsbaarheid. Ongeacht hoe hij ermee om is gegaan, volgens mij ben jij ook in je kwetsbaarheid enorm krachtig. Ik gun het je dat je hierin nog steeds voor jezelf durft te staan, dit stukje is ook van jou, ongeacht de reactie van een ander.Ik denk dat je mss wel gelijk hebt, en dat die twee dingen naast elkaar kunnen bestaan in één persoon. Maar ik vind dat erg moeilijk om te bevatten.
zaterdag 30 april 2016 om 22:33
quote:Vogelaarster schreef op 30 april 2016 @ 21:22:
Zijn jullie niet 'bang' dat julie door de omgeving gezien worden als de sneue zwakke vrouw die bij haar hoerenlopende man blijft en overkomt als een bang musje die niet alleen wil zijn en zelf liever kiest voor een man die dit flikt?
Jij komt nu over als een vrouw die bang is voor het oordeel van anderen en zich door hun mogelijke oordeel laat dwingen tot het maken van een keuze.
Maar dat ben jij toch ook niet? Zo simpel is het dus.
Zijn jullie niet 'bang' dat julie door de omgeving gezien worden als de sneue zwakke vrouw die bij haar hoerenlopende man blijft en overkomt als een bang musje die niet alleen wil zijn en zelf liever kiest voor een man die dit flikt?
Jij komt nu over als een vrouw die bang is voor het oordeel van anderen en zich door hun mogelijke oordeel laat dwingen tot het maken van een keuze.
Maar dat ben jij toch ook niet? Zo simpel is het dus.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 30 april 2016 om 22:46
Volgens mij zit jij nu gewoon in grijs gebied of niet Zeeland? En zolang jij niet een helder zwart of wit voelt/kiest is er voor jou gewoonweg nog niet duidelijkheid genoeg? Lijkt me dan dat je voor jezelf nu juist bezig bent want het draait toch echt om jouw keuzes in deze. Niet om de zijne, die zijn aan hem en ik zou er ook echt voor waken dat je niet teveel met zijn keuzes bezig bent. Dat regelt, bespreekt en handelt hij dus zelf maar af. Zijn probleem en zijn keuzes in deze en ik zie niet in waarom jij daar direct een grote rol in zou moeten hebben.
Later kunnen jullie wellicht dan altijd nog zien of er (her)aansluiting kan worden gevonden. Maar nu eerst de focus op jezelf en is het een idee om dit te bespreken met de HA maandag?
Later kunnen jullie wellicht dan altijd nog zien of er (her)aansluiting kan worden gevonden. Maar nu eerst de focus op jezelf en is het een idee om dit te bespreken met de HA maandag?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 30 april 2016 om 23:06
zaterdag 30 april 2016 om 23:19
quote:Enn schreef op 30 april 2016 @ 22:46:
Volgens mij zit jij nu gewoon in grijs gebied of niet Zeeland? En zolang jij niet een helder zwart of wit voelt/kiest is er voor jou gewoonweg nog niet duidelijkheid genoeg? Lijkt me dan dat je voor jezelf nu juist bezig bent want het draait toch echt om jouw keuzes in deze. Niet om de zijne, die zijn aan hem en ik zou er ook echt voor waken dat je niet teveel met zijn keuzes bezig bent. Dat regelt, bespreekt en handelt hij dus zelf maar af. Zijn probleem en zijn keuzes in deze en ik zie niet in waarom jij daar direct een grote rol in zou moeten hebben.
Later kunnen jullie wellicht dan altijd nog zien of er (her)aansluiting kan worden gevonden. Maar nu eerst de focus op jezelf en is het een idee om dit te bespreken met de HA maandag?
Grijs gebied..? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat het nog elke dag verschuift, wat ik voel en denk over het hele verhaal. Morgenavond weet ik het 2 weken. Hoewel; de hele waarheid weet ik pas een aantal dagen. (Voor zover ik weet, ik weet niet of er nog meer opgebiecht gaat worden.) Zo lang ik nog zulke pieken en dalen aan emoties heb, wil ik niets definitiefs beslissen.
Wat bedoel je precies met je laatste 2 zinnen?
Bedoel je dat ik meer afstand moet nemen, en pas na een tijd uit elkaar evt weer bij elkaar..?
Volgens mij zit jij nu gewoon in grijs gebied of niet Zeeland? En zolang jij niet een helder zwart of wit voelt/kiest is er voor jou gewoonweg nog niet duidelijkheid genoeg? Lijkt me dan dat je voor jezelf nu juist bezig bent want het draait toch echt om jouw keuzes in deze. Niet om de zijne, die zijn aan hem en ik zou er ook echt voor waken dat je niet teveel met zijn keuzes bezig bent. Dat regelt, bespreekt en handelt hij dus zelf maar af. Zijn probleem en zijn keuzes in deze en ik zie niet in waarom jij daar direct een grote rol in zou moeten hebben.
Later kunnen jullie wellicht dan altijd nog zien of er (her)aansluiting kan worden gevonden. Maar nu eerst de focus op jezelf en is het een idee om dit te bespreken met de HA maandag?
Grijs gebied..? Ik weet het niet. Ik weet alleen dat het nog elke dag verschuift, wat ik voel en denk over het hele verhaal. Morgenavond weet ik het 2 weken. Hoewel; de hele waarheid weet ik pas een aantal dagen. (Voor zover ik weet, ik weet niet of er nog meer opgebiecht gaat worden.) Zo lang ik nog zulke pieken en dalen aan emoties heb, wil ik niets definitiefs beslissen.
Wat bedoel je precies met je laatste 2 zinnen?
Bedoel je dat ik meer afstand moet nemen, en pas na een tijd uit elkaar evt weer bij elkaar..?
zaterdag 30 april 2016 om 23:31
Ja, ik bedoel afstand nemen van zijn problemen. Hij heeft ze, hij geeft aan er wat mee te willen en daar hoef jij geen rol in op te nemen. Zie het als een snelweg die zich tijdelijk opsplitst, jij rijdt jouw baan en hij rijdt op de zijne. Hij heeft een probleem en hij heeft zijn stuur hier in vast te pakken en als hij dit niet laat zien, dan weet jij genoeg. Dit is dus niet jullie probleem maar de zijne en hij heeft zijn verantwoordelijkheden hierin te nemen zonder dat hij leunt op jou. Hij hoeft niet gesteund en gered te worden dat is echt aan hem om zelf te gaan doen.
Of je in dit proces wel of niet kan samenwonen is aan jou. Jij bepaalt namelijk wat jij wilt en doet in dit proces maar het als jouw verantwoordelijkheid voelen om zijn probleem te gaan aanpakken lijkt me zeer ongezond. Het is tijd dat hij een 'grote jomme' wordt en dat kan alleen als jij bij hem laat wat van hem is en oppakt wat van jou is.
Jij voelt je gekwetst, belogen en verdrietig. Dat is aan jou om op te gaan vangen en bespreken met mensen die je hierbij kunnen ondersteunen, die naar je luisteren en tips kunnen geven om met jezelf hierin om te gaan.
Of je in dit proces wel of niet kan samenwonen is aan jou. Jij bepaalt namelijk wat jij wilt en doet in dit proces maar het als jouw verantwoordelijkheid voelen om zijn probleem te gaan aanpakken lijkt me zeer ongezond. Het is tijd dat hij een 'grote jomme' wordt en dat kan alleen als jij bij hem laat wat van hem is en oppakt wat van jou is.
Jij voelt je gekwetst, belogen en verdrietig. Dat is aan jou om op te gaan vangen en bespreken met mensen die je hierbij kunnen ondersteunen, die naar je luisteren en tips kunnen geven om met jezelf hierin om te gaan.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 1 mei 2016 om 00:06
quote:Enn schreef op 30 april 2016 @ 23:31:
Ja, ik bedoel afstand nemen van zijn problemen. Hij heeft ze, hij geeft aan er wat mee te willen en daar hoef jij geen rol in op te nemen. Zie het als een snelweg die zich tijdelijk opsplitst, jij rijdt jouw baan en hij rijdt op de zijne. Hij heeft een probleem en hij heeft zijn stuur hier in vast te pakken en als hij dit niet laat zien, dan weet jij genoeg. Dit is dus niet jullie probleem maar de zijne en hij heeft zijn verantwoordelijkheden hierin te nemen zonder dat hij leunt op jou. Hij hoeft niet gesteund en gered te worden dat is echt aan hem om zelf te gaan doen.
.Mooi!
Ja, ik bedoel afstand nemen van zijn problemen. Hij heeft ze, hij geeft aan er wat mee te willen en daar hoef jij geen rol in op te nemen. Zie het als een snelweg die zich tijdelijk opsplitst, jij rijdt jouw baan en hij rijdt op de zijne. Hij heeft een probleem en hij heeft zijn stuur hier in vast te pakken en als hij dit niet laat zien, dan weet jij genoeg. Dit is dus niet jullie probleem maar de zijne en hij heeft zijn verantwoordelijkheden hierin te nemen zonder dat hij leunt op jou. Hij hoeft niet gesteund en gered te worden dat is echt aan hem om zelf te gaan doen.
.Mooi!
zondag 1 mei 2016 om 00:11
Dankje voor je toelichting, Enn.
Is idd wel oude valkuil; dingen naar me toetrekken, overmatig veel verantwoordelijkheidsgevoel hebben, willen helpen en troosten etc.
Die neiging heb ik al een aantal keer moeten onderdrukken. Als hij dan zo wanhopig tekeer gaat over dat hij zich ZO rot voelt. Soms voel ik de impuls om het af te zwakken of sussen, hem gerust te stellen.
Maar vd andere kant denk ik dan ook meteen ijzig koud van "Ja, joh, BEETJE laat dit, hè? dat had je maar moeten bedenken vóór dat je je lul 15 jaar lang in 25 Oost-europese hoeren dipte"
Is idd wel oude valkuil; dingen naar me toetrekken, overmatig veel verantwoordelijkheidsgevoel hebben, willen helpen en troosten etc.
Die neiging heb ik al een aantal keer moeten onderdrukken. Als hij dan zo wanhopig tekeer gaat over dat hij zich ZO rot voelt. Soms voel ik de impuls om het af te zwakken of sussen, hem gerust te stellen.
Maar vd andere kant denk ik dan ook meteen ijzig koud van "Ja, joh, BEETJE laat dit, hè? dat had je maar moeten bedenken vóór dat je je lul 15 jaar lang in 25 Oost-europese hoeren dipte"
zondag 1 mei 2016 om 00:16
quote:Zeeland1970 schreef op 01 mei 2016 @ 00:11:
Dankje voor je toelichting, Enn.
Is idd wel oude valkuil; dingen naar me toetrekken, overmatig veel verantwoordelijkheidsgevoel hebben, willen helpen en troosten etc.
Die neiging heb ik al een aantal keer moeten onderdrukken. Als hij dan zo wanhopig tekeer gaat over dat hij zich ZO rot voelt. Soms voel ik de impuls om het af te zwakken of sussen, hem gerust te stellen.
Maar vd andere kant denk ik dan ook meteen ijzig koud van "Ja, joh, BEETJE laat dit, hè? dat had je maar moeten bedenken vóór dat je je lul 15 jaar lang in 25 Oost-europese hoeren dipte" Soms heb ik het idee " dat je mij" bent. Exact dezelfde gedachtengang.
Dankje voor je toelichting, Enn.
Is idd wel oude valkuil; dingen naar me toetrekken, overmatig veel verantwoordelijkheidsgevoel hebben, willen helpen en troosten etc.
Die neiging heb ik al een aantal keer moeten onderdrukken. Als hij dan zo wanhopig tekeer gaat over dat hij zich ZO rot voelt. Soms voel ik de impuls om het af te zwakken of sussen, hem gerust te stellen.
Maar vd andere kant denk ik dan ook meteen ijzig koud van "Ja, joh, BEETJE laat dit, hè? dat had je maar moeten bedenken vóór dat je je lul 15 jaar lang in 25 Oost-europese hoeren dipte" Soms heb ik het idee " dat je mij" bent. Exact dezelfde gedachtengang.
zondag 1 mei 2016 om 00:22
quote:Zeeland1970 schreef op 01 mei 2016 @ 00:11:
Dankje voor je toelichting, Enn.
Is idd wel oude valkuil; dingen naar me toetrekken, overmatig veel verantwoordelijkheidsgevoel hebben, willen helpen en troosten etc.
Die neiging heb ik al een aantal keer moeten onderdrukken. Als hij dan zo wanhopig tekeer gaat over dat hij zich ZO rot voelt. Soms voel ik de impuls om het af te zwakken of sussen, hem gerust te stellen.
Maar vd andere kant denk ik dan ook meteen ijzig koud van "Ja, joh, BEETJE laat dit, hè? dat had je maar moeten bedenken vóór dat je je lul 15 jaar lang in 25 Oost-europese hoeren dipte" Ga met jezelf bezig, vind uit voor jezelf wat jij hier wel of niet meer mee wilt. Zijn bekentenis heeft een bom gelegd onder hoe het was en het gaat nu om jou. Dit is geen situatie waarin verbondenheid zoals je het kende de basis zal gaan zijn, dit is een situatie waarin jij jezelf moet gaan ontdekken en dit kan door bewust uit de vaste rolpatronen te gaan stappen die jullie hebben opgebouwd. Alleen zo zal je de man gaan zien zoals hij is/zal worden. Zie het als een proces om daadwerkelijk tot een relatie te komen waarin jij gezien wordt voor wie je bent. En of dit dan gaat resulteren in een punt of komma in de relatie zal de tijd je leren.
Dankje voor je toelichting, Enn.
Is idd wel oude valkuil; dingen naar me toetrekken, overmatig veel verantwoordelijkheidsgevoel hebben, willen helpen en troosten etc.
Die neiging heb ik al een aantal keer moeten onderdrukken. Als hij dan zo wanhopig tekeer gaat over dat hij zich ZO rot voelt. Soms voel ik de impuls om het af te zwakken of sussen, hem gerust te stellen.
Maar vd andere kant denk ik dan ook meteen ijzig koud van "Ja, joh, BEETJE laat dit, hè? dat had je maar moeten bedenken vóór dat je je lul 15 jaar lang in 25 Oost-europese hoeren dipte" Ga met jezelf bezig, vind uit voor jezelf wat jij hier wel of niet meer mee wilt. Zijn bekentenis heeft een bom gelegd onder hoe het was en het gaat nu om jou. Dit is geen situatie waarin verbondenheid zoals je het kende de basis zal gaan zijn, dit is een situatie waarin jij jezelf moet gaan ontdekken en dit kan door bewust uit de vaste rolpatronen te gaan stappen die jullie hebben opgebouwd. Alleen zo zal je de man gaan zien zoals hij is/zal worden. Zie het als een proces om daadwerkelijk tot een relatie te komen waarin jij gezien wordt voor wie je bent. En of dit dan gaat resulteren in een punt of komma in de relatie zal de tijd je leren.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 1 mei 2016 om 07:23
zondag 1 mei 2016 om 07:41
quote:Zeeland1970 schreef op 30 april 2016 @ 10:06:
Rasonkel: er was niet 'nog meer' te vertellen (zegt hij, en neem ik maar even aan nu met een flinke slag om de arm). Hij had eerst slechts een deel vd waarheid opgebiecht, dit heeft hij een week volgehouden. Daarna kwam de hele waarheid aan het licht. Althans, de versie die ik tot nu toe heb en waarvan hij zegt dat dat de complete versie is.
Ik begrijp wel dat je dit met een slag om de arm neemt. Het is eigenlijk best dubbel, hij is 25X geweest, dus pakweg 2x per jaar.
Dat is niet veel voor iemand die zegt een verslaving of dwang te hebben die hij haat maar die hij niet onder controle kan houden.
Het zou betekenen dat hij steeds 6 mnd lang dit weet te beteugelen. Dat is nogal lang.
Ik kan me er alleen iets bij voorstellen als er bijvoorbeeld gewoon echt het geld niet is om de hoeren te betalen. Waarbij hij in die 6 mnd wel gek wordt van dat verlangen en dit probeert op te lossen met online porno.
Heb je ook gevraagd of hij op andere manieren zoals websites als second love of adult match aan zijn uitlaatklep kwam?
Rasonkel: er was niet 'nog meer' te vertellen (zegt hij, en neem ik maar even aan nu met een flinke slag om de arm). Hij had eerst slechts een deel vd waarheid opgebiecht, dit heeft hij een week volgehouden. Daarna kwam de hele waarheid aan het licht. Althans, de versie die ik tot nu toe heb en waarvan hij zegt dat dat de complete versie is.
Ik begrijp wel dat je dit met een slag om de arm neemt. Het is eigenlijk best dubbel, hij is 25X geweest, dus pakweg 2x per jaar.
Dat is niet veel voor iemand die zegt een verslaving of dwang te hebben die hij haat maar die hij niet onder controle kan houden.
Het zou betekenen dat hij steeds 6 mnd lang dit weet te beteugelen. Dat is nogal lang.
Ik kan me er alleen iets bij voorstellen als er bijvoorbeeld gewoon echt het geld niet is om de hoeren te betalen. Waarbij hij in die 6 mnd wel gek wordt van dat verlangen en dit probeert op te lossen met online porno.
Heb je ook gevraagd of hij op andere manieren zoals websites als second love of adult match aan zijn uitlaatklep kwam?
