Zwanger
alle pijlers
Gentle Sectio Tweeling
zondag 8 mei 2016 om 16:11
Hallo allemaal!
Ik ben in blijde verwachting van een tweeling, nu 29 weken. Omdat de baby's tijdens de echo's niet juist liggen gaf de gynaecoloog aan dat het wellicht een geplande keizersnee kan worden.
Er zijn natuurlijk wel wat ervaringen te lezen op internet, maar deze ervaringen zijn vaak wat gedateerd. Er bestaat nu zoiets als de "natuurlijke keizersnede". Zijn er vrouwen die deze keizersnede hebben ondergaan en hun verhaal met mij willen delen?
Ik vind het heel erg spannend allemaal.
-hoe ben je verdoofd, en doet dit zeer?
-is de katheter na de verdoving ingebracht?
-heb je wat geboekt? Hoor je wat?
-ik lees geregeld dat er op je buik wordt gedrukt wanneer ze de baby's er uit halen, was dat bij jou ook het geval?
-hoe heb je het hechten ervaren?
- hoe heb je de periode daarna ervaren?
Ik heb een zoon van 2,5 rondlopen, wanneer ben je weer in staat om zelf dingen te doen?
Al met al veel vragen..
Alvast bedankt voor jullie reacties!
Ik ben in blijde verwachting van een tweeling, nu 29 weken. Omdat de baby's tijdens de echo's niet juist liggen gaf de gynaecoloog aan dat het wellicht een geplande keizersnee kan worden.
Er zijn natuurlijk wel wat ervaringen te lezen op internet, maar deze ervaringen zijn vaak wat gedateerd. Er bestaat nu zoiets als de "natuurlijke keizersnede". Zijn er vrouwen die deze keizersnede hebben ondergaan en hun verhaal met mij willen delen?
Ik vind het heel erg spannend allemaal.
-hoe ben je verdoofd, en doet dit zeer?
-is de katheter na de verdoving ingebracht?
-heb je wat geboekt? Hoor je wat?
-ik lees geregeld dat er op je buik wordt gedrukt wanneer ze de baby's er uit halen, was dat bij jou ook het geval?
-hoe heb je het hechten ervaren?
- hoe heb je de periode daarna ervaren?
Ik heb een zoon van 2,5 rondlopen, wanneer ben je weer in staat om zelf dingen te doen?
Al met al veel vragen..
Alvast bedankt voor jullie reacties!
zondag 8 mei 2016 om 23:14
quote:Twinena schreef op 08 mei 2016 @ 23:11:
Hoi goede fee,
Thanks voor je bericht.
Wat naar dat de catheter zo vervelend was. Zie er ook tegen op..
Hopelijk mag ik de kindjes bij me.. Het zijn er 2.. En worden tussen de 36-38 weken gehaald mits het een KS word en ik het zolang kan uitdragen
Mocht het zo ver komen dan wil ik ook zeker proberen m'n rust te nemen idd.
Hoop dat dat gaat lukken met nog een ukkie van 2,5 rondlopend.Ik neem aan dat je een partner hebt? Vraag of hij wat extra vrij kan maken de eerste 3/4 weken.
Hoi goede fee,
Thanks voor je bericht.
Wat naar dat de catheter zo vervelend was. Zie er ook tegen op..
Hopelijk mag ik de kindjes bij me.. Het zijn er 2.. En worden tussen de 36-38 weken gehaald mits het een KS word en ik het zolang kan uitdragen
Mocht het zo ver komen dan wil ik ook zeker proberen m'n rust te nemen idd.
Hoop dat dat gaat lukken met nog een ukkie van 2,5 rondlopend.Ik neem aan dat je een partner hebt? Vraag of hij wat extra vrij kan maken de eerste 3/4 weken.
zondag 8 mei 2016 om 23:18
zondag 8 mei 2016 om 23:21
quote:Twinena schreef op 08 mei 2016 @ 23:18:
Ja hij heeft 2 weken vrij. Dan is er natuurlijk ook nog kraamzorg een paar dagen. En zodra hij weer aan t werk moet wil m'n tante nog een week helpen. Dus totaal heb ik 3 weken back up. Das eerst wel voldoende als t volgens "plan" gaat denken jullie? Of kan je na 3 weken nog niet zo veel..
Ik niet de 2e keer maar ik had een gekneusde rib en een ontstoken wond. Ik kon echt geen kinderen tillen of normaal lopen na 2 weken.
Kijk misschien heb je het niet nodig, vaak niet maar met een 2,5 jarige en een tweeling zou ik aan je partner vragen of hij nu al kan regelen moscht het nodig zijn dat hij meer dan die 2 weken kan opvangen.
Ja hij heeft 2 weken vrij. Dan is er natuurlijk ook nog kraamzorg een paar dagen. En zodra hij weer aan t werk moet wil m'n tante nog een week helpen. Dus totaal heb ik 3 weken back up. Das eerst wel voldoende als t volgens "plan" gaat denken jullie? Of kan je na 3 weken nog niet zo veel..
Ik niet de 2e keer maar ik had een gekneusde rib en een ontstoken wond. Ik kon echt geen kinderen tillen of normaal lopen na 2 weken.
Kijk misschien heb je het niet nodig, vaak niet maar met een 2,5 jarige en een tweeling zou ik aan je partner vragen of hij nu al kan regelen moscht het nodig zijn dat hij meer dan die 2 weken kan opvangen.
zondag 8 mei 2016 om 23:37
SuzanneSuus
Je hebt gelijk, het is inderdaad MIJN ervaring. Maar kan me zo voorstellen dat TO begrijpt dat het een persoonlijke ervaring is en blijft.
In ieder geval, ik heb zeker wel wat "afzuigen" gehoord, maar niets angstig hoor!
Ik heb ook 2 keizersnedes gehad. Waarvan beide niet gepland en de eerste met veel spoed. Maar wel van 2x 1 kindje en niet van twee tegelijk.
Je hebt gelijk, het is inderdaad MIJN ervaring. Maar kan me zo voorstellen dat TO begrijpt dat het een persoonlijke ervaring is en blijft.
In ieder geval, ik heb zeker wel wat "afzuigen" gehoord, maar niets angstig hoor!
Ik heb ook 2 keizersnedes gehad. Waarvan beide niet gepland en de eerste met veel spoed. Maar wel van 2x 1 kindje en niet van twee tegelijk.
De glimlach op mijn gezicht, betekent niet dat mijn leven perfect is. Het betekent dat ik waardeer wat er nu is.
zondag 8 mei 2016 om 23:40
quote:calvijn1 schreef op 08 mei 2016 @ 17:18:
Wat ik nog steeds wel grappig vind, is dat mijn littekentje altijd gevoelig blijft voor weersverandering.
"Ik voel aan mijn snee dat het kouder gaat worden" roep ik dan in huiselijke kring Dat heb je ook als je een vaginale bevalling met een enorme knip hebt gehad
Wat ik nog steeds wel grappig vind, is dat mijn littekentje altijd gevoelig blijft voor weersverandering.
"Ik voel aan mijn snee dat het kouder gaat worden" roep ik dan in huiselijke kring Dat heb je ook als je een vaginale bevalling met een enorme knip hebt gehad
zondag 8 mei 2016 om 23:45
En ik heb geen keizersnede gehad maar wel een katheter en een ruggeprik. Nu is elke ervaring anders maar het inbrengen en eruit halen van de katheter voelde ik echt niet, wel had ik constant pijn als hij erin zat. Daarom hebben ze mijn blaas elk half uur geleegd maar bij een keizersnede is dat natuurlijj anders.
En het meest pijnlijke van de ruggeprik vond ik de nagels van de anestasist in mijn rug.
En het meest pijnlijke van de ruggeprik vond ik de nagels van de anestasist in mijn rug.
zondag 8 mei 2016 om 23:48
zondag 8 mei 2016 om 23:49
quote:calvijn1 schreef op 08 mei 2016 @ 17:43:
Hè, die naweeën en de stuwing was ik net even vergeten
Ik ook
. Maar voelde me toen echt gen**id door moeder natuur .
Katheter kan ik me ook al niet herinneren
Zelf vond ik het herstel pittig. Die 6 weken had ik echt nodig, maar dat hoor ik ook van vriendinnen die vaginaal zijn bevallen.
KS zelf merk je helemaal niks van, ruggenprik zetten ook niet. 't is alleen een beetje druk in de OK. Geen intieme bevalling dus. Maar eerlijk gezegd boeide mij dat op dat moment totaal niet. Ik vond het pijnloos, kan me ook niks van duwen herinneren, hooguit een klein beetje druk. Maar dat was het dan ook.
Het litteken bij mij vind ik mooi, het is echt een heel dun streepje. En ik voel het ook een klein beetje trekken als het koud wordt, maar heb daar totaal geen last van.
Het lastige is denk ik dat je ook niet weet hoe de vaginale bevalling wordt. Bij lichtgewichten is dat bijvoorbeeld een hele andere ervaring dan bij zware baby's.
Hè, die naweeën en de stuwing was ik net even vergeten
Ik ook
. Maar voelde me toen echt gen**id door moeder natuur . Katheter kan ik me ook al niet herinneren
Zelf vond ik het herstel pittig. Die 6 weken had ik echt nodig, maar dat hoor ik ook van vriendinnen die vaginaal zijn bevallen.
KS zelf merk je helemaal niks van, ruggenprik zetten ook niet. 't is alleen een beetje druk in de OK. Geen intieme bevalling dus. Maar eerlijk gezegd boeide mij dat op dat moment totaal niet. Ik vond het pijnloos, kan me ook niks van duwen herinneren, hooguit een klein beetje druk. Maar dat was het dan ook.
Het litteken bij mij vind ik mooi, het is echt een heel dun streepje. En ik voel het ook een klein beetje trekken als het koud wordt, maar heb daar totaal geen last van.
Het lastige is denk ik dat je ook niet weet hoe de vaginale bevalling wordt. Bij lichtgewichten is dat bijvoorbeeld een hele andere ervaring dan bij zware baby's.
zondag 8 mei 2016 om 23:55
quote:Twinena schreef op 08 mei 2016 @ 23:48:
Tuurlijk begrijp ik dat het een persoonlijke ervaring is. Dat heb ik ook aangegeven
Bedankt voor jullie reacties
Haha de nagels het ergste..
Oh dat kan ook nog dat je last hebt als de catheter er in zit. Hoe hebben ze hem dan geleegd. Elke keer er in en er uit??Yep elke keer erin en weer eruit. Dat was voor mij de minst pijnlijke oplossing. En ik lees ook mee. Als deze nog langer in stuit blijft ( is al ingedaald en ligt nog redelijk vast) krijg ik ook een keizersnede op mijn eigen verzoek. Ook omdat mijn eerste bevalling voor mij echt traumatisch was en ik er nog steeds flashbacks en nachtmerries van heb. Ik ben met een keizersnede vooral bang voor het herstel en hoelang dat duurt en hoe erg de pijn is. Toen mijn bevalling voorbij was toen was ik ook echt gelijk weer hersteld en heb nergens meer last van gehad. Dat zou ik deze keer ook willen maar ben zo vreselijk bang om te bevallen.
Tuurlijk begrijp ik dat het een persoonlijke ervaring is. Dat heb ik ook aangegeven
Bedankt voor jullie reacties
Haha de nagels het ergste..
Oh dat kan ook nog dat je last hebt als de catheter er in zit. Hoe hebben ze hem dan geleegd. Elke keer er in en er uit??Yep elke keer erin en weer eruit. Dat was voor mij de minst pijnlijke oplossing. En ik lees ook mee. Als deze nog langer in stuit blijft ( is al ingedaald en ligt nog redelijk vast) krijg ik ook een keizersnede op mijn eigen verzoek. Ook omdat mijn eerste bevalling voor mij echt traumatisch was en ik er nog steeds flashbacks en nachtmerries van heb. Ik ben met een keizersnede vooral bang voor het herstel en hoelang dat duurt en hoe erg de pijn is. Toen mijn bevalling voorbij was toen was ik ook echt gelijk weer hersteld en heb nergens meer last van gehad. Dat zou ik deze keer ook willen maar ben zo vreselijk bang om te bevallen.
zondag 8 mei 2016 om 23:56
quote:tvandattum schreef op 08 mei 2016 @ 23:49:
[...]
Ik ook. Maar voelde me toen echt gen**id door moeder natuur .
Katheter kan ik me ook al niet herinneren
Zelf vond ik het herstel pittig. Die 6 weken had ik echt nodig, maar dat hoor ik ook van vriendinnen die vaginaal zijn bevallen.
KS zelf merk je helemaal niks van, ruggenprik zetten ook niet. 't is alleen een beetje druk in de OK. Geen intieme bevalling dus. Maar eerlijk gezegd boeide mij dat op dat moment totaal niet. Ik vond het pijnloos, kan me ook niks van duwen herinneren, hooguit een klein beetje druk. Maar dat was het dan ook.
Het litteken bij mij vind ik mooi, het is echt een heel dun streepje. En ik voel het ook een klein beetje trekken als het koud wordt, maar heb daar totaal geen last van.
Het lastige is denk ik dat je ook niet weet hoe de vaginale bevalling wordt. Bij lichtgewichten is dat bijvoorbeeld een hele andere ervaring dan bij zware baby's.het schijnt zelfs zo te zijn dat lichtgewichten moeilijker zijn dan zware kinderen. Omdat ze minder mee kunnen werken.
[...]
Ik ook
. Maar voelde me toen echt gen**id door moeder natuur . Katheter kan ik me ook al niet herinneren
Zelf vond ik het herstel pittig. Die 6 weken had ik echt nodig, maar dat hoor ik ook van vriendinnen die vaginaal zijn bevallen.
KS zelf merk je helemaal niks van, ruggenprik zetten ook niet. 't is alleen een beetje druk in de OK. Geen intieme bevalling dus. Maar eerlijk gezegd boeide mij dat op dat moment totaal niet. Ik vond het pijnloos, kan me ook niks van duwen herinneren, hooguit een klein beetje druk. Maar dat was het dan ook.
Het litteken bij mij vind ik mooi, het is echt een heel dun streepje. En ik voel het ook een klein beetje trekken als het koud wordt, maar heb daar totaal geen last van.
Het lastige is denk ik dat je ook niet weet hoe de vaginale bevalling wordt. Bij lichtgewichten is dat bijvoorbeeld een hele andere ervaring dan bij zware baby's.het schijnt zelfs zo te zijn dat lichtgewichten moeilijker zijn dan zware kinderen. Omdat ze minder mee kunnen werken.
maandag 9 mei 2016 om 00:09
Ik heb ook een natuurlijke keizersnede gehad. Gepland, vanwege een stuitligging van dochter.
Dochter was echter eigenwijs, die wilde er al eerder uit, dus de planning was wat anders.
s Ochtends braken mijn vliezen, toen direct naar ziekenhuis gegaan.
Daar aangekomen kwam er een zuster naar ons toe, die is de hele tijd bij ons geweest.
Ik kreeg toen ook een catheter en een infuus. Na een poosje een ruggenprik. Daar zag ik erg tegenop, maar het was een eitje!
De anesthesist heeft wel de prik hoger moeten zetten dan hij wilde, omdat ik niet verder kon buigen. Hier werd ik wat misselijk van, maar de zuster heeft dat direct gemeld en ik kreeg iets toegediend via het infuus wat ook direct hielp.
Vriend werd erbij gehaald, en de operatie begon. Na een poosje vroeg de Gyn of wij de geboorte wilde zien. Toen ging het doek naar beneden, dochter werd uit mijn buik getild (geen geduw) en op mijn borst gelegd. Ik lag onder een warmtedeken. Dochter heeft tijdens het hechten en op de verkoeverkamer bij me gelegen. Op de verkoeverkamer heeft ze haar eerste borstvoeding gekregen. Ook onder leiding van de geweldige zuster. Zij heeft tijdens de ks heel veel foto's gemaakt. Die zijn me erg dierbaar.
Toen ik terug mocht naar onze kamer, werd dochter even vervoerd in een couveuse. Op de kamer kwam ze te liggen in een bedje dat aan mijn bed geklikt zat. Zo kon ik haar altijd bij me pakken als ik wilde.
Na een dag werd de catheter verwijderd zo jammer, want na al die maanden heel vaak moeten plassen vond ik de catheter een verademing!) en na 3 dagen konden we weer naar huis. Het herstel ging voorspoedig, weinig last gehad van de keizersnee. Ook in het ziekenhuis weinig pijn gehad, ik werd al snel op paracetamol gezet.
Ik vond het een fijne ervaring!
Vraag eens naar zo'n bedje wat je vast kan klikken, of hoe dat gaat met een tweeling. Wil je borstvoeding geven? Vraag dan specifiek om hulp, zoals de eerste keer aanleggen.
Dochter was echter eigenwijs, die wilde er al eerder uit, dus de planning was wat anders.
s Ochtends braken mijn vliezen, toen direct naar ziekenhuis gegaan.
Daar aangekomen kwam er een zuster naar ons toe, die is de hele tijd bij ons geweest.
Ik kreeg toen ook een catheter en een infuus. Na een poosje een ruggenprik. Daar zag ik erg tegenop, maar het was een eitje!
De anesthesist heeft wel de prik hoger moeten zetten dan hij wilde, omdat ik niet verder kon buigen. Hier werd ik wat misselijk van, maar de zuster heeft dat direct gemeld en ik kreeg iets toegediend via het infuus wat ook direct hielp.
Vriend werd erbij gehaald, en de operatie begon. Na een poosje vroeg de Gyn of wij de geboorte wilde zien. Toen ging het doek naar beneden, dochter werd uit mijn buik getild (geen geduw) en op mijn borst gelegd. Ik lag onder een warmtedeken. Dochter heeft tijdens het hechten en op de verkoeverkamer bij me gelegen. Op de verkoeverkamer heeft ze haar eerste borstvoeding gekregen. Ook onder leiding van de geweldige zuster. Zij heeft tijdens de ks heel veel foto's gemaakt. Die zijn me erg dierbaar.
Toen ik terug mocht naar onze kamer, werd dochter even vervoerd in een couveuse. Op de kamer kwam ze te liggen in een bedje dat aan mijn bed geklikt zat. Zo kon ik haar altijd bij me pakken als ik wilde.
Na een dag werd de catheter verwijderd zo jammer, want na al die maanden heel vaak moeten plassen vond ik de catheter een verademing!) en na 3 dagen konden we weer naar huis. Het herstel ging voorspoedig, weinig last gehad van de keizersnee. Ook in het ziekenhuis weinig pijn gehad, ik werd al snel op paracetamol gezet.
Ik vond het een fijne ervaring!
Vraag eens naar zo'n bedje wat je vast kan klikken, of hoe dat gaat met een tweeling. Wil je borstvoeding geven? Vraag dan specifiek om hulp, zoals de eerste keer aanleggen.
maandag 9 mei 2016 om 00:16
Catheter heb ik dus weinig last van gehad. Inbrengen was ietwat vervelend, maar vergelijkbaar met uitstrijkjes-vervelend. Daarna geen last van gehad.
Napijn heb ik ook niet veel gehad. Wel voelde het krimpen van de baarmoeder heel vreemd, in de dagen na de ks. Alsof ik de hechtingen aan de binnenkant voorbij voelde komen.
Napijn heb ik ook niet veel gehad. Wel voelde het krimpen van de baarmoeder heel vreemd, in de dagen na de ks. Alsof ik de hechtingen aan de binnenkant voorbij voelde komen.
maandag 9 mei 2016 om 00:16
Ik heb ook een keizersnede gehad wegens stuitligging. Eigenlijk later gepland maar kindlief besloot er al eerder uit te willen haha. Ik heb totaal geen last gehad van de katheter en ook niet van de ruggenprik. Het ver naar voor buigen met zo'n buik vond ik vervelender dan de prik zelf.
Tijdens de keizersnede voelde ik wel echt geduw en getrek, heel apart gevoel. Je voelt dat ze bezig zijn maar het doet geen zeer. Ik vond wel echt merken dat het voor die artsen gewoon werk is, voor ons een hele gebeurtenis maar de artsen waren gewoon aan t kletsen over het weer etc..
De wond heeft wel een goeie week zeer gedaan en nu is het juist een beetje gevoelloos. Als het koud is buiten heb ik er wat meer last van. Wel had ik als ik bijvoorbeeld veel de trap op en af had gelopen ontzettend spierpijn in mijn buik in de avond, zo erg dat ik dat mega hoge bed op klossen echt niet meer uit kon komen. Echt rustig aan doen en goed naar je eigen lichaam luisteren, dan gaat het herstel alleen maar sneller. Ik kon na 3 weken wel een hoop, stofzuigen, strijken, etc deed ik allemaal weer maar dan werd bijvoorbeeld wel de wasmand voor me getild en niet de trap of vloerbedekking stofzuigen.
En een tip, met hoesten of niesen een kussen op je buik duwen!
Tijdens de keizersnede voelde ik wel echt geduw en getrek, heel apart gevoel. Je voelt dat ze bezig zijn maar het doet geen zeer. Ik vond wel echt merken dat het voor die artsen gewoon werk is, voor ons een hele gebeurtenis maar de artsen waren gewoon aan t kletsen over het weer etc..
De wond heeft wel een goeie week zeer gedaan en nu is het juist een beetje gevoelloos. Als het koud is buiten heb ik er wat meer last van. Wel had ik als ik bijvoorbeeld veel de trap op en af had gelopen ontzettend spierpijn in mijn buik in de avond, zo erg dat ik dat mega hoge bed op klossen echt niet meer uit kon komen. Echt rustig aan doen en goed naar je eigen lichaam luisteren, dan gaat het herstel alleen maar sneller. Ik kon na 3 weken wel een hoop, stofzuigen, strijken, etc deed ik allemaal weer maar dan werd bijvoorbeeld wel de wasmand voor me getild en niet de trap of vloerbedekking stofzuigen.
En een tip, met hoesten of niesen een kussen op je buik duwen!
maandag 9 mei 2016 om 07:24
Ja, op je buik duwen!! +100! Ik nam op aanraden van de kraamzorg altijd n opgerolde handdoek met me mee. Die duwde ik tegen mn buik als ik opstond, iets moest tillen of idd hoesten/niezen. Die tegendruk was erg fijn en is schijnbaar ook goed om schade aan het litteken te voorkomen.
Catheter is onprettig, maar idd ook fijn. Een tijdje niet denken aan die eeuwige volle blaas!
Catheter is onprettig, maar idd ook fijn. Een tijdje niet denken aan die eeuwige volle blaas!
maandag 9 mei 2016 om 12:51
quote:Goede-Fee schreef op 08 mei 2016 @ 23:54:
Ik voelde wel druk en trekken en vond de ruggenprik beiden keren niet tof. En nog veel meer niet wat heel fijn was. Maar ik wil TO ook niet bang maken ofzo.
Het zijn inderdaad allemaal persoonlijke ervaringen en verschillende methodes en gyn's enz.
Ik ben niet bang hoor voor de minder prettige verhalen, ook dat zijn ervaringen en ik ben gewoon benieuwd naar alle ervaringen..
Ik weet toch niet hoe ik het ZELF zal ervaren.. Daar kom ik maar op 1 manier achter..
Ik voelde wel druk en trekken en vond de ruggenprik beiden keren niet tof. En nog veel meer niet wat heel fijn was. Maar ik wil TO ook niet bang maken ofzo.
Het zijn inderdaad allemaal persoonlijke ervaringen en verschillende methodes en gyn's enz.
Ik ben niet bang hoor voor de minder prettige verhalen, ook dat zijn ervaringen en ik ben gewoon benieuwd naar alle ervaringen..
Ik weet toch niet hoe ik het ZELF zal ervaren.. Daar kom ik maar op 1 manier achter..
maandag 9 mei 2016 om 12:55
quote:Hertjehertje schreef op 09 mei 2016 @ 00:09:
Ik heb ook een natuurlijke keizersnede gehad. Gepland, vanwege een stuitligging van dochter.
Dochter was echter eigenwijs, die wilde er al eerder uit, dus de planning was wat anders.
s Ochtends braken mijn vliezen, toen direct naar ziekenhuis gegaan.
Daar aangekomen kwam er een zuster naar ons toe, die is de hele tijd bij ons geweest.
Ik kreeg toen ook een catheter en een infuus. Na een poosje een ruggenprik. Daar zag ik erg tegenop, maar het was een eitje!
De anesthesist heeft wel de prik hoger moeten zetten dan hij wilde, omdat ik niet verder kon buigen. Hier werd ik wat misselijk van, maar de zuster heeft dat direct gemeld en ik kreeg iets toegediend via het infuus wat ook direct hielp.
Vriend werd erbij gehaald, en de operatie begon. Na een poosje vroeg de Gyn of wij de geboorte wilde zien. Toen ging het doek naar beneden, dochter werd uit mijn buik getild (geen geduw) en op mijn borst gelegd. Ik lag onder een warmtedeken. Dochter heeft tijdens het hechten en op de verkoeverkamer bij me gelegen. Op de verkoeverkamer heeft ze haar eerste borstvoeding gekregen. Ook onder leiding van de geweldige zuster. Zij heeft tijdens de ks heel veel foto's gemaakt. Die zijn me erg dierbaar.
Toen ik terug mocht naar onze kamer, werd dochter even vervoerd in een couveuse. Op de kamer kwam ze te liggen in een bedje dat aan mijn bed geklikt zat. Zo kon ik haar altijd bij me pakken als ik wilde.
Na een dag werd de catheter verwijderd zo jammer, want na al die maanden heel vaak moeten plassen vond ik de catheter een verademing!) en na 3 dagen konden we weer naar huis. Het herstel ging voorspoedig, weinig last gehad van de keizersnee. Ook in het ziekenhuis weinig pijn gehad, ik werd al snel op paracetamol gezet.
Ik vond het een fijne ervaring!
Vraag eens naar zo'n bedje wat je vast kan klikken, of hoe dat gaat met een tweeling. Wil je borstvoeding geven? Vraag dan specifiek om hulp, zoals de eerste keer aanleggen.
Haha jij vondt het jammer dat de catheter verwijderd werd.. Kan ik me ergens ook voorstellen als je er geen last van hebt dat ie er zit.
Goed om te lezen dat jij het ook goed te doen vindt!
Borstvoeding gaat m denk ik niet worden. Misschien de eerste dagen even proberen dat ze er toch een beetje van gehad hebben, maar bij mn eerste zwangerschap gaf ik veel te weinig melk (kwamen ze na 2 weken achter toen ik dag en nacht met hem aan de borst liep, of ik even wilde kolven, kwam bijna niks uit.)
Met 2 kinderen, en de hoeveelheid tijd en energie wat me dat gaat kosten zie ik nu nog niet zitten, mocht het überhaupt lukken. Maar ik moet dat txt even zien, en nog even over hebben met iemand welke mogelijkheden er dan zijn.. geen ervaring met 2 baby haha
Ik heb ook een natuurlijke keizersnede gehad. Gepland, vanwege een stuitligging van dochter.
Dochter was echter eigenwijs, die wilde er al eerder uit, dus de planning was wat anders.
s Ochtends braken mijn vliezen, toen direct naar ziekenhuis gegaan.
Daar aangekomen kwam er een zuster naar ons toe, die is de hele tijd bij ons geweest.
Ik kreeg toen ook een catheter en een infuus. Na een poosje een ruggenprik. Daar zag ik erg tegenop, maar het was een eitje!
De anesthesist heeft wel de prik hoger moeten zetten dan hij wilde, omdat ik niet verder kon buigen. Hier werd ik wat misselijk van, maar de zuster heeft dat direct gemeld en ik kreeg iets toegediend via het infuus wat ook direct hielp.
Vriend werd erbij gehaald, en de operatie begon. Na een poosje vroeg de Gyn of wij de geboorte wilde zien. Toen ging het doek naar beneden, dochter werd uit mijn buik getild (geen geduw) en op mijn borst gelegd. Ik lag onder een warmtedeken. Dochter heeft tijdens het hechten en op de verkoeverkamer bij me gelegen. Op de verkoeverkamer heeft ze haar eerste borstvoeding gekregen. Ook onder leiding van de geweldige zuster. Zij heeft tijdens de ks heel veel foto's gemaakt. Die zijn me erg dierbaar.
Toen ik terug mocht naar onze kamer, werd dochter even vervoerd in een couveuse. Op de kamer kwam ze te liggen in een bedje dat aan mijn bed geklikt zat. Zo kon ik haar altijd bij me pakken als ik wilde.
Na een dag werd de catheter verwijderd zo jammer, want na al die maanden heel vaak moeten plassen vond ik de catheter een verademing!) en na 3 dagen konden we weer naar huis. Het herstel ging voorspoedig, weinig last gehad van de keizersnee. Ook in het ziekenhuis weinig pijn gehad, ik werd al snel op paracetamol gezet.
Ik vond het een fijne ervaring!
Vraag eens naar zo'n bedje wat je vast kan klikken, of hoe dat gaat met een tweeling. Wil je borstvoeding geven? Vraag dan specifiek om hulp, zoals de eerste keer aanleggen.
Haha jij vondt het jammer dat de catheter verwijderd werd.. Kan ik me ergens ook voorstellen als je er geen last van hebt dat ie er zit.
Goed om te lezen dat jij het ook goed te doen vindt!
Borstvoeding gaat m denk ik niet worden. Misschien de eerste dagen even proberen dat ze er toch een beetje van gehad hebben, maar bij mn eerste zwangerschap gaf ik veel te weinig melk (kwamen ze na 2 weken achter toen ik dag en nacht met hem aan de borst liep, of ik even wilde kolven, kwam bijna niks uit.)
Met 2 kinderen, en de hoeveelheid tijd en energie wat me dat gaat kosten zie ik nu nog niet zitten, mocht het überhaupt lukken. Maar ik moet dat txt even zien, en nog even over hebben met iemand welke mogelijkheden er dan zijn.. geen ervaring met 2 baby haha
maandag 9 mei 2016 om 12:56
quote:Hertjehertje schreef op 09 mei 2016 @ 00:16:
Catheter heb ik dus weinig last van gehad. Inbrengen was ietwat vervelend, maar vergelijkbaar met uitstrijkjes-vervelend. Daarna geen last van gehad.
Napijn heb ik ook niet veel gehad. Wel voelde het krimpen van de baarmoeder heel vreemd, in de dagen na de ks. Alsof ik de hechtingen aan de binnenkant voorbij voelde komen.Uitstrijkje vond ik idd ook geen pretje.. Nou hopelijk mag de katheter na de verdoving..
Catheter heb ik dus weinig last van gehad. Inbrengen was ietwat vervelend, maar vergelijkbaar met uitstrijkjes-vervelend. Daarna geen last van gehad.
Napijn heb ik ook niet veel gehad. Wel voelde het krimpen van de baarmoeder heel vreemd, in de dagen na de ks. Alsof ik de hechtingen aan de binnenkant voorbij voelde komen.Uitstrijkje vond ik idd ook geen pretje.. Nou hopelijk mag de katheter na de verdoving..
maandag 9 mei 2016 om 12:59
quote:Yara25 schreef op 09 mei 2016 @ 00:16:
Ik heb ook een keizersnede gehad wegens stuitligging. Eigenlijk later gepland maar kindlief besloot er al eerder uit te willen haha. Ik heb totaal geen last gehad van de katheter en ook niet van de ruggenprik. Het ver naar voor buigen met zo'n buik vond ik vervelender dan de prik zelf.
Tijdens de keizersnede voelde ik wel echt geduw en getrek, heel apart gevoel. Je voelt dat ze bezig zijn maar het doet geen zeer. Ik vond wel echt merken dat het voor die artsen gewoon werk is, voor ons een hele gebeurtenis maar de artsen waren gewoon aan t kletsen over het weer etc..
De wond heeft wel een goeie week zeer gedaan en nu is het juist een beetje gevoelloos. Als het koud is buiten heb ik er wat meer last van. Wel had ik als ik bijvoorbeeld veel de trap op en af had gelopen ontzettend spierpijn in mijn buik in de avond, zo erg dat ik dat mega hoge bed op klossen echt niet meer uit kon komen. Echt rustig aan doen en goed naar je eigen lichaam luisteren, dan gaat het herstel alleen maar sneller. Ik kon na 3 weken wel een hoop, stofzuigen, strijken, etc deed ik allemaal weer maar dan werd bijvoorbeeld wel de wasmand voor me getild en niet de trap of vloerbedekking stofzuigen.
En een tip, met hoesten of niesen een kussen op je buik duwen!
Ja dat lijkt me zon vreemde gewaarwording. je voelt t wel maar doet geen pijn.. heel bijzonder........
Thnx voor de tip! Ik had ook al gelezen dat je een sluitlaken om je buik kan doen, maar ik vraag me af of dat haalbaar is met zon wond..
Ik heb ook een keizersnede gehad wegens stuitligging. Eigenlijk later gepland maar kindlief besloot er al eerder uit te willen haha. Ik heb totaal geen last gehad van de katheter en ook niet van de ruggenprik. Het ver naar voor buigen met zo'n buik vond ik vervelender dan de prik zelf.
Tijdens de keizersnede voelde ik wel echt geduw en getrek, heel apart gevoel. Je voelt dat ze bezig zijn maar het doet geen zeer. Ik vond wel echt merken dat het voor die artsen gewoon werk is, voor ons een hele gebeurtenis maar de artsen waren gewoon aan t kletsen over het weer etc..
De wond heeft wel een goeie week zeer gedaan en nu is het juist een beetje gevoelloos. Als het koud is buiten heb ik er wat meer last van. Wel had ik als ik bijvoorbeeld veel de trap op en af had gelopen ontzettend spierpijn in mijn buik in de avond, zo erg dat ik dat mega hoge bed op klossen echt niet meer uit kon komen. Echt rustig aan doen en goed naar je eigen lichaam luisteren, dan gaat het herstel alleen maar sneller. Ik kon na 3 weken wel een hoop, stofzuigen, strijken, etc deed ik allemaal weer maar dan werd bijvoorbeeld wel de wasmand voor me getild en niet de trap of vloerbedekking stofzuigen.
En een tip, met hoesten of niesen een kussen op je buik duwen!
Ja dat lijkt me zon vreemde gewaarwording. je voelt t wel maar doet geen pijn.. heel bijzonder........
Thnx voor de tip! Ik had ook al gelezen dat je een sluitlaken om je buik kan doen, maar ik vraag me af of dat haalbaar is met zon wond..
maandag 9 mei 2016 om 13:08
Heb je wat aan nog een ervaringsverhaal? Hij is in ieder geval positief! Het is trouwens niet een geplande gentle sectio zoals jij zal krijgen, maar ook geen spoedkeizersnede. Volgens mij noemen ze het dan ook wel een primaire keizersnede.
Mijn zoontje lag ook in stuit. Hoewel een draaipoging nog was overwogen, diende hij zich al eerder aan, namelijk met 35+6. Hij lag al de hele zwangerschap in stuit en daarom had ik me eigenlijk al voorbereid op een keizersnede. Op de dag dat mijn vliezen braken, is ook eigenlijk direct besproken dat het een keizersnede zou worden, maar het liefst zouden ze even wachten in verband met de termijn. Daar had meneer geen tijd voor, dus al vrij snel werd het infuus aangelegd (aangebracht?) en dat vond ik een eitje. Ik ben bloeddonor en dus ook gewend om geprikt te worden. Of ik had mazzel. Het inbrengen van de katheter vond ik vervelender.
Vervolgens naar de operatiekamer. Daar lag ik echt te rillen van de kou (en de spanning waarschijnlijk). Ik ben echt niet lenig, maar je moet met je benen recht naar voren op de operatietafel, en dan je rug bol houden voor de ruggenprik. Dus daar kreeg ik wat hulp bij. De anesthesist zei dat de meeste vrouwen het infuus vervelender vinden dan de ruggenprik, maar ik vond de ruggenprik wel echt vervelender. Zo'n ruggenprik is maar iets geks, want daarna voel je je benen niet meer. Je voelt van de operatie alleen wat duwen en trekken. En dan 'opeens' komt je kindje eruit (of in jouw geval: Beide kindertjes).
Mijn kindje was dus prematuur en lag op een andere kamer dan ik. Ik werd in eerste instantie door het verpleegkundig personeel met een rolstoel daarheen gereden. Op dag 2 of 3 na de operatie zei er eentje een beetje nukkig: Oh, is het nog steeds te zwaar om te lopen? Dus toen ben ik daarna wél proberen te gaan lopen. Op dag 4 na de operatie werd ik ontslagen en liep ik 1 km naar huis. Ook zat ik diezelfde middag al op de fiets, omdat ik terug wilde naar mijn zoontje in het ziekenhuis.
Met andere woorden: Ik was 4 dagen na de operatie al weer redelijk mezelf. Natuurlijk ging ik geen zware dingen tillen, maar ik kon echt prima uit de voeten, al ging het nog niet op mijn oude tempo.
Ik heb gesport tot het einde van mijn zwangerschap en was niet vermoeid door slapeloze nachten. Misschien dat dat heeft meegespeeld in mijn voorspoedige herstel. Momenteel is de operatie 8 weken geleden en ik heb ook geen last van het litteken. Ook niet gehad trouwens.
Hopelijk heb jij ook zo'n goede ervaring met de keizersnede! In ieder geval alvast succes
Mijn zoontje lag ook in stuit. Hoewel een draaipoging nog was overwogen, diende hij zich al eerder aan, namelijk met 35+6. Hij lag al de hele zwangerschap in stuit en daarom had ik me eigenlijk al voorbereid op een keizersnede. Op de dag dat mijn vliezen braken, is ook eigenlijk direct besproken dat het een keizersnede zou worden, maar het liefst zouden ze even wachten in verband met de termijn. Daar had meneer geen tijd voor, dus al vrij snel werd het infuus aangelegd (aangebracht?) en dat vond ik een eitje. Ik ben bloeddonor en dus ook gewend om geprikt te worden. Of ik had mazzel. Het inbrengen van de katheter vond ik vervelender.
Vervolgens naar de operatiekamer. Daar lag ik echt te rillen van de kou (en de spanning waarschijnlijk). Ik ben echt niet lenig, maar je moet met je benen recht naar voren op de operatietafel, en dan je rug bol houden voor de ruggenprik. Dus daar kreeg ik wat hulp bij. De anesthesist zei dat de meeste vrouwen het infuus vervelender vinden dan de ruggenprik, maar ik vond de ruggenprik wel echt vervelender. Zo'n ruggenprik is maar iets geks, want daarna voel je je benen niet meer. Je voelt van de operatie alleen wat duwen en trekken. En dan 'opeens' komt je kindje eruit (of in jouw geval: Beide kindertjes).
Mijn kindje was dus prematuur en lag op een andere kamer dan ik. Ik werd in eerste instantie door het verpleegkundig personeel met een rolstoel daarheen gereden. Op dag 2 of 3 na de operatie zei er eentje een beetje nukkig: Oh, is het nog steeds te zwaar om te lopen? Dus toen ben ik daarna wél proberen te gaan lopen. Op dag 4 na de operatie werd ik ontslagen en liep ik 1 km naar huis. Ook zat ik diezelfde middag al op de fiets, omdat ik terug wilde naar mijn zoontje in het ziekenhuis.
Met andere woorden: Ik was 4 dagen na de operatie al weer redelijk mezelf. Natuurlijk ging ik geen zware dingen tillen, maar ik kon echt prima uit de voeten, al ging het nog niet op mijn oude tempo.
Ik heb gesport tot het einde van mijn zwangerschap en was niet vermoeid door slapeloze nachten. Misschien dat dat heeft meegespeeld in mijn voorspoedige herstel. Momenteel is de operatie 8 weken geleden en ik heb ook geen last van het litteken. Ook niet gehad trouwens.
Hopelijk heb jij ook zo'n goede ervaring met de keizersnede! In ieder geval alvast succes
maandag 9 mei 2016 om 13:10
Ohja! Bij mij lieten ze de ruggenprik 24 uur doorwerken. Daarna had ik eventjes alleen paracetamol en nog iets waarvan ik de naam vergeten ben. Ik mocht die nacht bellen als de pijn te erg werd en dan zou ik morfine krijgen. Ik heb daar redelijk lang mee gewacht en ik wil je dus aanraden daar níet te lang mee te wachten. Wees niet te trots om pijnstilling te vragen.
maandag 9 mei 2016 om 13:45
quote:Marie89 schreef op 09 mei 2016 @ 13:10:
Ohja! Bij mij lieten ze de ruggenprik 24 uur doorwerken. Daarna had ik eventjes alleen paracetamol en nog iets waarvan ik de naam vergeten ben. Ik mocht die nacht bellen als de pijn te erg werd en dan zou ik morfine krijgen. Ik heb daar redelijk lang mee gewacht en ik wil je dus aanraden daar níet te lang mee te wachten. Wees niet te trots om pijnstilling te vragen.Ik heb idd de nacht ook nog morfine gehad, maar ik kreeg er een allergische reactie op en een dikke schijf op m'n been waar ze de prik hadden gezet. Ik denk dat je diclofenac bedoeld?
Ohja! Bij mij lieten ze de ruggenprik 24 uur doorwerken. Daarna had ik eventjes alleen paracetamol en nog iets waarvan ik de naam vergeten ben. Ik mocht die nacht bellen als de pijn te erg werd en dan zou ik morfine krijgen. Ik heb daar redelijk lang mee gewacht en ik wil je dus aanraden daar níet te lang mee te wachten. Wees niet te trots om pijnstilling te vragen.Ik heb idd de nacht ook nog morfine gehad, maar ik kreeg er een allergische reactie op en een dikke schijf op m'n been waar ze de prik hadden gezet. Ik denk dat je diclofenac bedoeld?
maandag 9 mei 2016 om 13:58
quote:Yara25 schreef op 09 mei 2016 @ 13:45:
[...]
Ik heb idd de nacht ook nog morfine gehad, maar ik kreeg er een allergische reactie op en een dikke schijf op m'n been waar ze de prik hadden gezet. Ik denk dat je diclofenac bedoeld?
Wat vervelend dat je een allergische reactie kreeg! Maar hopelijk deed het evengoed z'n pijnstillende werk?
En het zou zomaar diclofenac kunnen zijn geweest ja
[...]
Ik heb idd de nacht ook nog morfine gehad, maar ik kreeg er een allergische reactie op en een dikke schijf op m'n been waar ze de prik hadden gezet. Ik denk dat je diclofenac bedoeld?
Wat vervelend dat je een allergische reactie kreeg! Maar hopelijk deed het evengoed z'n pijnstillende werk?
En het zou zomaar diclofenac kunnen zijn geweest ja
maandag 9 mei 2016 om 14:35
quote:Marie89 schreef op 09 mei 2016 @ 13:08:
Heb je wat aan nog een ervaringsverhaal? Hij is in ieder geval positief! Het is trouwens niet een geplande gentle sectio zoals jij zal krijgen, maar ook geen spoedkeizersnede. Volgens mij noemen ze het dan ook wel een primaire keizersnede.
Mijn zoontje lag ook in stuit. Hoewel een draaipoging nog was overwogen, diende hij zich al eerder aan, namelijk met 35+6. Hij lag al de hele zwangerschap in stuit en daarom had ik me eigenlijk al voorbereid op een keizersnede. Op de dag dat mijn vliezen braken, is ook eigenlijk direct besproken dat het een keizersnede zou worden, maar het liefst zouden ze even wachten in verband met de termijn. Daar had meneer geen tijd voor, dus al vrij snel werd het infuus aangelegd (aangebracht?) en dat vond ik een eitje. Ik ben bloeddonor en dus ook gewend om geprikt te worden. Of ik had mazzel. Het inbrengen van de katheter vond ik vervelender.
Vervolgens naar de operatiekamer. Daar lag ik echt te rillen van de kou (en de spanning waarschijnlijk). Ik ben echt niet lenig, maar je moet met je benen recht naar voren op de operatietafel, en dan je rug bol houden voor de ruggenprik. Dus daar kreeg ik wat hulp bij. De anesthesist zei dat de meeste vrouwen het infuus vervelender vinden dan de ruggenprik, maar ik vond de ruggenprik wel echt vervelender. Zo'n ruggenprik is maar iets geks, want daarna voel je je benen niet meer. Je voelt van de operatie alleen wat duwen en trekken. En dan 'opeens' komt je kindje eruit (of in jouw geval: Beide kindertjes).
Mijn kindje was dus prematuur en lag op een andere kamer dan ik. Ik werd in eerste instantie door het verpleegkundig personeel met een rolstoel daarheen gereden. Op dag 2 of 3 na de operatie zei er eentje een beetje nukkig: Oh, is het nog steeds te zwaar om te lopen? Dus toen ben ik daarna wél proberen te gaan lopen. Op dag 4 na de operatie werd ik ontslagen en liep ik 1 km naar huis. Ook zat ik diezelfde middag al op de fiets, omdat ik terug wilde naar mijn zoontje in het ziekenhuis.
Met andere woorden: Ik was 4 dagen na de operatie al weer redelijk mezelf. Natuurlijk ging ik geen zware dingen tillen, maar ik kon echt prima uit de voeten, al ging het nog niet op mijn oude tempo.
Ik heb gesport tot het einde van mijn zwangerschap en was niet vermoeid door slapeloze nachten. Misschien dat dat heeft meegespeeld in mijn voorspoedige herstel. Momenteel is de operatie 8 weken geleden en ik heb ook geen last van het litteken. Ook niet gehad trouwens.
Hopelijk heb jij ook zo'n goede ervaring met de keizersnede! In ieder geval alvast succes
Hoi!
Jazeker Bedankt voor het delen!
Zijn babytjes van bijna 36 weken nog prematuur? Hoelang heeft jou kindje nog in het ZH moeten liggen?
Als ik een KS krijg worden ze tussen de 36-38 weken gehaald. Dat zal wel anders liggen omdat het er 2 zijn..
Haha ik ben nu denkbeeldig die positie aan het innemen waar jij het over hebt. Benen recht op een tafel?? Dat lukt mij denk ik ook niet haha!
En dan nog je rug bollen..
Dus jij ook na een paar dagen weer op de been. Goed!
Wat pijnstilling betreft.. Ik heb bij mn eerste zwangerschap alles op eigen kracht gedaan (2 dagen weeen, 1,5 uur persen ) ik wilde absoluut geen pijnstilling. Ook niet om gevraagd, ik vond het wel te doen.
De pijn van een operatie lijkt me toch een ander soort pijn.. En daarmee doe je achteraf ook geen "kwaad" aan de baby, dus denk niet dat ik daar problemen mee zou hebben! Hoe minder pijn, hoe beter denk ik!
Dank je voor de tip!
Heb je wat aan nog een ervaringsverhaal? Hij is in ieder geval positief! Het is trouwens niet een geplande gentle sectio zoals jij zal krijgen, maar ook geen spoedkeizersnede. Volgens mij noemen ze het dan ook wel een primaire keizersnede.
Mijn zoontje lag ook in stuit. Hoewel een draaipoging nog was overwogen, diende hij zich al eerder aan, namelijk met 35+6. Hij lag al de hele zwangerschap in stuit en daarom had ik me eigenlijk al voorbereid op een keizersnede. Op de dag dat mijn vliezen braken, is ook eigenlijk direct besproken dat het een keizersnede zou worden, maar het liefst zouden ze even wachten in verband met de termijn. Daar had meneer geen tijd voor, dus al vrij snel werd het infuus aangelegd (aangebracht?) en dat vond ik een eitje. Ik ben bloeddonor en dus ook gewend om geprikt te worden. Of ik had mazzel. Het inbrengen van de katheter vond ik vervelender.
Vervolgens naar de operatiekamer. Daar lag ik echt te rillen van de kou (en de spanning waarschijnlijk). Ik ben echt niet lenig, maar je moet met je benen recht naar voren op de operatietafel, en dan je rug bol houden voor de ruggenprik. Dus daar kreeg ik wat hulp bij. De anesthesist zei dat de meeste vrouwen het infuus vervelender vinden dan de ruggenprik, maar ik vond de ruggenprik wel echt vervelender. Zo'n ruggenprik is maar iets geks, want daarna voel je je benen niet meer. Je voelt van de operatie alleen wat duwen en trekken. En dan 'opeens' komt je kindje eruit (of in jouw geval: Beide kindertjes).
Mijn kindje was dus prematuur en lag op een andere kamer dan ik. Ik werd in eerste instantie door het verpleegkundig personeel met een rolstoel daarheen gereden. Op dag 2 of 3 na de operatie zei er eentje een beetje nukkig: Oh, is het nog steeds te zwaar om te lopen? Dus toen ben ik daarna wél proberen te gaan lopen. Op dag 4 na de operatie werd ik ontslagen en liep ik 1 km naar huis. Ook zat ik diezelfde middag al op de fiets, omdat ik terug wilde naar mijn zoontje in het ziekenhuis.
Met andere woorden: Ik was 4 dagen na de operatie al weer redelijk mezelf. Natuurlijk ging ik geen zware dingen tillen, maar ik kon echt prima uit de voeten, al ging het nog niet op mijn oude tempo.
Ik heb gesport tot het einde van mijn zwangerschap en was niet vermoeid door slapeloze nachten. Misschien dat dat heeft meegespeeld in mijn voorspoedige herstel. Momenteel is de operatie 8 weken geleden en ik heb ook geen last van het litteken. Ook niet gehad trouwens.
Hopelijk heb jij ook zo'n goede ervaring met de keizersnede! In ieder geval alvast succes
Hoi!
Jazeker Bedankt voor het delen!
Zijn babytjes van bijna 36 weken nog prematuur? Hoelang heeft jou kindje nog in het ZH moeten liggen?
Als ik een KS krijg worden ze tussen de 36-38 weken gehaald. Dat zal wel anders liggen omdat het er 2 zijn..
Haha ik ben nu denkbeeldig die positie aan het innemen waar jij het over hebt. Benen recht op een tafel?? Dat lukt mij denk ik ook niet haha!
En dan nog je rug bollen..
Dus jij ook na een paar dagen weer op de been. Goed!
Wat pijnstilling betreft.. Ik heb bij mn eerste zwangerschap alles op eigen kracht gedaan (2 dagen weeen, 1,5 uur persen ) ik wilde absoluut geen pijnstilling. Ook niet om gevraagd, ik vond het wel te doen.
De pijn van een operatie lijkt me toch een ander soort pijn.. En daarmee doe je achteraf ook geen "kwaad" aan de baby, dus denk niet dat ik daar problemen mee zou hebben! Hoe minder pijn, hoe beter denk ik!
Dank je voor de tip!
maandag 9 mei 2016 om 14:36
quote:Marie89 schreef op 09 mei 2016 @ 13:10:
Ohja! Bij mij lieten ze de ruggenprik 24 uur doorwerken. Daarna had ik eventjes alleen paracetamol en nog iets waarvan ik de naam vergeten ben. Ik mocht die nacht bellen als de pijn te erg werd en dan zou ik morfine krijgen. Ik heb daar redelijk lang mee gewacht en ik wil je dus aanraden daar níet te lang mee te wachten. Wees niet te trots om pijnstilling te vragen.Specifieke reden? Heb het een keer eerder gehoord... Of was het op verzoek?
Ohja! Bij mij lieten ze de ruggenprik 24 uur doorwerken. Daarna had ik eventjes alleen paracetamol en nog iets waarvan ik de naam vergeten ben. Ik mocht die nacht bellen als de pijn te erg werd en dan zou ik morfine krijgen. Ik heb daar redelijk lang mee gewacht en ik wil je dus aanraden daar níet te lang mee te wachten. Wees niet te trots om pijnstilling te vragen.Specifieke reden? Heb het een keer eerder gehoord... Of was het op verzoek?