Uitkering.

quote:pejeka schreef op 14 mei 2016 @ 20:51:

[...]

Staat haar inderdaad geheel vrij. Maar zolang TO geen compleet plaatje kan of wil presenteren, kan ze ook niet verwachten dat ze adequate adviezen krijgt.Een advies dat is afgestemd op de informatie die ze geeft, is iets anders dan allerlei aannames doen en op basis daarvan een TO veroordelen.

quote:Medina schreef op 14 mei 2016 @ 20:23:

[...]

Voor de Participatiewet/WWB ben je niet dakloos als je altijd kunt verblijven bij bekenden. Het is niet automatisch zo dat als je geen vaste verblijfplaats hebt je als dakloos wordt beschouwd voor de Participatiewet/WWB. Dakloos ben je als je op straat slaapt of in een opvang voor daklozen verblijft. Wellicht was je wel thuisloos, wat ik in jouw geval eigenlijk ook betwijfel want ik denk dat jij wel van tevoren wist wanneer je waar kon logeren, maar zeker niet dakloos.Je bent dakloos als je grotendeels op straat leeft en thuisloos wanneer je wel ergens terecht kunt om te slapen, maar je nergens een vaste verblijfplaats hebt (zie de link die ik eerder postte, waarin dat helder wordt uitgelegd).

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 21:12:

[...]





Een advies dat is afgestemd op de informatie die ze geeft, is iets anders dan allerlei aannames doen en op basis daarvan een TO veroordelen.Het gaat me niet om veroordelen. Tegelijkertijd moeten we mensen niet bij voorbaat in de slachtofferrol duwen en stellen dat ze het toch zo ellendig hebben en dús niks kunnen zelf. Soms is het leven verdomde shit, ja, maar daar kan je alleen iets aan veranderen door je schouders eronder te gooien en door te zetten. Niemand krijgt een leuk leven gepresenteerd als cadeau met een strik erom, daar moet je aan en voor werken. En soms tegen de stroom in. Niet zeuren, maar poetsen. En waar iets écht niet kan, daar zijn voorzieningen voor, maar bij vóórbaat al roepen dat je het echt niet kan, nee, daar heb ik niks mee.

quote:pejeka schreef op 14 mei 2016 @ 21:36:

[...]

Het gaat me niet om veroordelen. Tegelijkertijd moeten we mensen niet bij voorbaat in de slachtofferrol duwen en stellen dat ze het toch zo ellendig hebben en dús niks kunnen zelf. Soms is het leven verdomde shit, ja, maar daar kan je alleen iets aan veranderen door je schouders eronder te gooien en door te zetten. Niemand krijgt een leuk leven gepresenteerd als cadeau met een strik erom, daar moet je aan en voor werken. En soms tegen de stroom in. Niet zeuren, maar poetsen. En waar iets écht niet kan, daar zijn voorzieningen voor, maar bij vóórbaat al roepen dat je het echt niet kan, nee, daar heb ik niks mee.



Je veroordeelt wel. TO schrijft dat ze voorzieningen krijgt (bijstand met vrijstelling) omdat er op dit moment geoordeeld is dat zij nu even echt niet kan.



Ik ben zelf ook van het niet lullen maar poetsen. Ik werk meer dan fulltime, terwijl ik er ook voor kan kiezen om mij op medische gronden volledig af te laten keuren en helemaal niets meer te doen. Ik doe dat niet, omdat ik mijn medische toestand liever zie als een lastige bijkomstigheid dan als een eindstation. In mijn omgeving hoor ik dingen als "jij bent altijd zo sterk" en "jij ziet altijd alles zo positief" en "knap hoor, dat je er zo mee omgaat". Alsof het allemaal heel bijzonder is, maar laten we eerlijk zijn, ik zal wel moeten. Maar ook ik heb momenten dat ik het even helemaal niet meer zie zitten, dat ik echt vreselijk baal van de hele situatie, en dat nooit meer wat hoeven doen mij een echt een hele fijne oplossing lijkt. Volgens mij is dat heel menselijk. Je hoeft niet altijd maar sterk te zijn, het is juist heel sterk als je ook kunt erkennen dat je minder goede momenten hebt, daar aan toe durft te geven als het nodig is, er dan mee dealt, zodat je daar weer verder kunt.

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 22:10:

[...]





Je veroordeelt wel. TO schrijft dat ze voorzieningen krijgt (bijstand met vrijstelling) omdat er op dit moment geoordeeld is dat zij nu even echt niet kan.



Ik ben zelf ook van het niet lullen maar poetsen. Ik werk meer dan fulltime, terwijl ik er ook voor kan kiezen om mij op medische gronden volledig af te laten keuren en helemaal niets meer te doen. Ik doe dat niet, omdat ik mijn medische toestand liever zie als een lastige bijkomstigheid dan als een eindstation. In mijn omgeving hoor ik dingen als "jij bent altijd zo sterk" en "jij ziet altijd alles zo positief" en "knap hoor, dat je er zo mee omgaat". Alsof het allemaal heel bijzonder is, maar laten we eerlijk zijn, ik zal wel moeten. Maar ook ik heb momenten dat ik het even helemaal niet meer zie zitten, dat ik echt vreselijk baal van de hele situatie, en dat nooit meer wat hoeven doen mij een echt een hele fijne oplossing lijkt. Volgens mij is dat heel menselijk. Je hoeft niet altijd maar sterk te zijn, het is juist heel sterk als je ook kunt erkennen dat je minder goede momenten hebt, daar aan toe durft te geven als het nodig is, er dan mee dealt, zodat je daar weer verder kunt.





Zonder in details te treden: daar weet ik alles van. Van minder goede momenten hebben, ermee (moeten) dealen en toch verder gaan.



Maar het moge ook duidelijk zijn dat áls TO die beoordeling inderdaad zou hebben gekregen, dat het dan gaat om een tijdelijke toestand die overbrugd moet worden (en dat gun ik haar ook), maar dat ze in de tussentijd wél moet gaan nadenken over "en hoe dan verder". Want ik neem niet aan dat het de bedoeling is dat ze de komende 60 of 70 jaar in de bijstand blijft hangen. En juist dát inzicht mis ik bij TO. En de wil of de inspanning om ermee te dealen, zodát ze verder kan. Dat zou ik zo graag zien.

quote:pejeka schreef op 14 mei 2016 @ 22:18:

[...]

Zonder in details te treden: daar weet ik alles van. Van minder goede momenten hebben, ermee (moeten) dealen en toch verder gaan.



Maar het moge ook duidelijk zijn dat áls TO die beoordeling inderdaad zou hebben gekregen, dat het dan gaat om een tijdelijke toestand die overbrugd moet worden (en dat gun ik haar ook), maar dat ze in de tussentijd wél moet gaan nadenken over "en hoe dan verder". Want ik neem niet aan dat het de bedoeling is dat ze de komende 60 of 70 jaar in de bijstand blijft hangen. En juist dát inzicht mis ik bij TO. En de wil of de inspanning om ermee te dealen, zodát ze verder kan. Dat zou ik zo graag zien.TO heeft oa geschreven dat ze "de eerste periode" niet hoeft te solliciteren, waarmee duidelijk is dat het inderdaad slechts om een tijdelijke situatie gaat. Ook schreef ze bij herhaling dat ze graag wil werken en een opleiding zou doen. En ze schreef ook dat ze nu geen diploma heeft, maar dat dit niet komt doordat ze het heeft verpest of zich niet kon gedragen.

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 21:10:

[...]





Je hebt het over expats, hoog opgeleide mensen.

Hoe staat dit met de op algemeen gemiddeld niveau werkende mensen? Of in het geval van Bloem de onopgeleide mensen? Nemen bedrijven, tijdens deze periode van grote werkeloosheid, echt mensen aan zonder postadres voor een schoonmaakbaantje, als orderpicker of dataverwerker?

Geven ze hun een postadres, als er 100 anderen staan te trappelen om hetzelfde werk te doen zonder dat ze eerst een postadres moeten regelen?



Als iemand geen huis, geen thuis heeft. Verwacht een baas dan niet dat ze ongewassen en met de stinkende kleren van eergisteren komen opdagen? Geven ze zo iemand een baan? Een stabiele woonsituatie zou haar in dit geval kunnen helpen. Maar of samenwonen dan verstandig is denk ik niet.

quote:Castle_Witch schreef op 14 mei 2016 @ 22:43:

[...]

Je hebt het over expats,



Jij stelde dat het verboden zou zijn voor werkgevers om werknemers aan te nemen als die geen vast adres hebben. Ik legde uit dat dit niet het geval is, en gaf daarbij even een praktijkvoorbeeld van situaties waarin dat regelmatig voorkomt.



De vraag die je nu opwerpt is een hele andere; namelijk of een dakloze jongere dezelfde kansen op de arbeidsmarkt heeft als ieder ander. En nee, dat denk ik niet. TO is weliswaar nog jong genoeg om ongeschoold aan werk te kunnen komen, maar men zal dan idd sneller kiezen voor een jeugdige zonder al die problemen. Dit topic illustreert heel goed hoe de maatschappij zoal tegen daklozen aankijkt. Er werd hier oa gevraagd wat TO's eigen aandeel was in haar uithuiszetting, er wordt verondersteld dat ze niet wil ipv dat ze niet kan, er wordt een hopeloze toekomst voor haar voorzien, enz.. De vooroordelen van de gemiddelde werkgever zullen niet veel anders zijn, en dus wordt het voor TO erg lastig om vanuit deze positie aan het werk te komen. En dan hebben we het nog niet gehad over de praktische kant: hoe kan ze fris en fruitig op het werk komen na een nacht op straat slapen, hoe beschikbaar is ze en hoe flexibel kan ze zijn voor de werkgever als ze ook nog een heel leven in moet gaan richten met al het regelwerk dat daarbij komt kijken, heeft ze geen andere problemen als schulden, heeft ze wel de juiste normen en waarden vanuit huis meegekregen als ze nu in deze situatie zit, enz. Dat zijn dus nog meer rode vlaggen die de gemiddelde werkgever liever uit de weg zal gaat. Dus nee, ik denk niet dat TO nu veel kans maakt op de arbeidsmarkt.



Vandaar ook mijn eerdere advies: eerst hulp zoeken en dan met die hulp de rest weer op de rit gaan krijgen. Als je het stapje voor stapje aanpakt, nemen de kansen namelijk weer toe. Eerst hulp, dan woonruimte, dan school en/of werk.

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 23:44:

[...]



Jij stelde dat het verboden zou zijn voor werkgevers om werknemers aan te nemen als die geen vast adres hebben. Ik legde uit dat dit niet het geval is, en gaf daarbij even een praktijkvoorbeeld van situaties waarin dat regelmatig voorkomt.



De vraag die je nu opwerpt is een hele andere; namelijk of een dakloze jongere dezelfde kansen op de arbeidsmarkt heeft als ieder ander. En nee, dat denk ik niet. TO is weliswaar nog jong genoeg om ongeschoold aan werk te kunnen komen, maar men zal dan idd sneller kiezen voor een jeugdige zonder al die problemen. Dit topic illustreert heel goed hoe de maatschappij zoal tegen daklozen aankijkt. Er werd hier oa gevraagd wat TO's eigen aandeel was in haar uithuiszetting, er wordt verondersteld dat ze niet wil ipv dat ze niet kan, er wordt een hopeloze toekomst voor haar voorzien, enz.. De vooroordelen van de gemiddelde werkgever zullen niet veel anders zijn, en dus wordt het voor TO erg lastig om vanuit deze positie aan het werk te komen. En dan hebben we het nog niet gehad over de praktische kant: hoe kan ze fris en fruitig op het werk komen na een nacht op straat slapen, hoe beschikbaar is ze en hoe flexibel kan ze zijn voor de werkgever als ze ook nog een heel leven in moet gaan richten met al het regelwerk dat daarbij komt kijken, heeft ze geen andere problemen als schulden, heeft ze wel de juiste normen en waarden vanuit huis meegekregen als ze nu in deze situatie zit, enz. Dat zijn dus nog meer rode vlaggen die de gemiddelde werkgever liever uit de weg zal gaat. Dus nee, ik denk niet dat TO nu veel kans maakt op de arbeidsmarkt.



Vandaar ook mijn eerdere advies: eerst hulp zoeken en dan met die hulp de rest weer op de rit gaan krijgen. Als je het stapje voor stapje aanpakt, nemen de kansen namelijk weer toe. Eerst hulp, dan woonruimte, dan school en/of werk.



Ik stelde niets, ik begreep dat het het niet mogelijk was. En bedoelde mijn vraag in het algemeen, voor Nederlanders, hoe het hier doorgaans gaat. Misschien was ik daarin niet duidelijk. Maar je antwoord is dat wel



Ik vroeg me af of TO als Nederlander wel aan een baan kan komen zonder hoofdverblijfplaats. Dat bemoeilijkt haar zaak. Werk vinden is een oplossing voor haar financiele vraagstelling, maar dat zou om prive redenen, waar verblijf mee zou kunnen spelen niet kunnen. Dat heet privéomstandigheden.



Misschien ligt dat aan mijn verwachtingen. Die zijn dat iemand kan benoemen of wil benoemen om welke omstandigheden het gaat als ze tips en advies willen. Ligt het aan huisvesting heb je ander advies nodig dan wanneer het aan ziekte of opleiding ligt. Begrijp je? Vast wel



Ik vroeg me in het algemeen af of je behalve wegens ziekte ook andere redenen kunt hebben waarom sollicitatieplicht wordt geschorst. Niet of TO minder baankansen heeft. Minder baankansen betekent geen ontheffing van de sollicitatieplicht, maar wellicht wel een extra termijn om een baan te zoeken.



Als ik voetnagelknippertherapeut ben, heb ik weinig baankansen maar mag ik toch netjes gaan solliciteren. Als ik een ziekte heb waardoor ik beperkt ben dan wordt daar rekening mee gehouden. Als ik geen dak boven mijn hoofd heb en er alleen uitzonderingen voor expats worden gemaakt dan is een ontheffing al logischer dan wanneer dat niet het geval is. In dat geval is een dak vinden al een oplossing voor TO. En dus is het relevant voor het antwoord dat we TO kunnen geven.

.

T.o. moet als prioriteit scholing hebben, met alleen lagere school voldoet ze niet aan de kwalificatieplicht en/of werk leerplicht. Ze is weliswaar 18 maar heeft geen havo diploma of mbo-2. Maatschappelijk werk begeleid wonen, opleiding en bijbaantje i.v.m.kosten. ze heeft door haar problemen al veel tijd verloren wat haar niets gebracht heeft. Bij haar vriendje met uitkering en schulden gaan wonen zorgt dat ze nog verder afzakt. Eerste stap hulp, luisteren en aanvaarden en stap voor stap er aan werken en actie.. en ja is niet leuk en heel vervelend maar enige manier om ergens te komen. Knop om kan niet en wil niet is geen optie.

Ik zie dat hier veel gereageerd wordt op ontwikkeling (belang van baan/scholing enz.). Helemaal mee eens maar als je naar iemand kijkt die in een echte crisissituatie zit (en als je geen thuis hebt, geen inkomen en 18 bent, kunnen we daar wel van spreken) ben je niet gericht op ontwikkeling.



Eerst moet je dak, je voeding en je hygiene geregeld zijn. Dus TO ik zou je aanraden om daar te beginnen. Bijv. door aan te kloppen bij stichting MEE. Mogelijk kunnen zij je helpen om stap voor stap de zaken aan te pakken. Ik kan me voorstellen dat je nu niet weet waar te moeten beginnen, als je nog niet eens weet waar je dezelfde avond slaapt/eet enz.

En ik kan me voorstellen dat binnen de regels bij je vriend slapen of daar intrekken nu het meest voor de hand ligt om dat dat het probleem van vandaag/morgen en volgende week oplost.

Voor de langere termijn is het misschien slimmer om hulp te zoeken bij het breder opbouwen van je kansen en je toekomst. FIjn dat je nu die vrijstelling hebt, maak er gebruik van door je eerst op het wonen te richten.

Dan was je bericht niet echt duidelijk Castle_Witch.quote:Castle_Witch schreef op 14 mei 2016 @ 19:28:



Ik weet het niet, en probeer mijn vraag zonder vooroordeel te stellen;



Is het niet zo dat je als bijstandgerechtigd beoordeeld kunt worden, maar vrijgesteld wordt van sollicitatieplicht omdat je dakloos bent?

Om te kunnen werken moet je het adres waar je op ingeschreven bent opgeven. Zonder zo'n adres mogen werkgevers je niet aannemen.

quote:Castle_Witch schreef op 15 mei 2016 @ 00:26:

[...]



Misschien ligt dat aan mijn verwachtingen. Die zijn dat iemand kan benoemen of wil benoemen om welke omstandigheden het gaat als ze tips en advies willen. Ligt het aan huisvesting heb je ander advies nodig dan wanneer het aan ziekte of opleiding ligt.



TO haar vraag was heel duidelijk, ze wilde weten welke invloed samenwonen op haar inkomen zou hebben. Het werd pas onduidelijk toen wij forummers besloten dat ze haar probleem anders op moet gaan lossen.



Ik vroeg me in het algemeen af of je behalve wegens ziekte ook andere redenen kunt hebben waarom sollicitatieplicht wordt geschorst.



Ja, dat kan dus inderdaad.



Niet of TO minder baankansen heeft. Minder baankansen betekent geen ontheffing van de sollicitatieplicht, maar wellicht wel een extra termijn om een baan te zoeken.



Ik weet hoe het werkt, dat hoef je mij niet uit te leggen.



Als ik geen dak boven mijn hoofd heb en er alleen uitzonderingen voor expats worden gemaakt dan is een ontheffing al logischer dan wanneer dat niet het geval is.



Nee, er wordt hierin geen uitzondering voor expats gemaakt.

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 21:14:

[...]

Je bent dakloos als je grotendeels op straat leeft en thuisloos wanneer je wel ergens terecht kunt om te slapen, maar je nergens een vaste verblijfplaats hebt (zie de link die ik eerder postte, waarin dat helder wordt uitgelegd).Goede-Fee had tal van adressen waar ze kon verblijven, ze hoefde nooit op straat of in de opvang te slapen, dus was ze zeker niet dakloos. Als ze daarnaast ook van tevoren wist waar ze wanneer kon verblijven, is het maar de vraag of ze wel thuisloos was. Meestal geven sociale diensten daarin wel toe, omdat moeilijk het tegendeel te bewijzen is.

quote:Medina schreef op 15 mei 2016 @ 13:36:

[...]

Goede-Fee had tal van adressen waar ze kon verblijven, ze hoefde nooit op straat of in de opvang te slapen, dus was ze zeker niet dakloos. Als ze daarnaast ook van tevoren wist waar ze wanneer kon verblijven, is het maar de vraag of ze wel thuisloos was. Meestal geven sociale diensten daarin wel toe, omdat moeilijk het tegendeel te bewijzen is.



Nogmaals, lees de link even voor de definitie van thuisloos, want die is gewoon heel helder. Als je van bank naar bank zwerft, dan ben je niet dakloos (want je slaapt binnen), maar wel

thuisloos (want geen vaste woon- of verblijfplaats). De gevolgen daarvan op een eventueel recht op uitkering en een eventuele ontheffing van verplichtingen, staan daar los van, want dat wordt individueel van geval tot geval beoordeeld.

quote:-NummerZoveel- schreef op 14 mei 2016 @ 22:10:

[...]

TO schrijft dat ze voorzieningen krijgt (bijstand met vrijstelling) omdat er op dit moment geoordeeld is dat zij nu even echt niet kan.TO verwijst in haar post naar de zoekperiode voor jongeren ("de eerste 2-4 weken"). Met haar basisschooldiploma en haar leeftijd moest ze tijdens de zoekperiode niet verplicht zoeken naar werk, maar naar scholing. Dat is wat anders dan een vrijstelling krijgen tijdens je bijstandsuitkering en dat jij schrijft dat er geoordeeld is dat zij nu even echt niet kan. Je verwart een zoekopdracht scholing (de eerste 4 weken zoekperiode na de melding voor bijstand van een jongere) met een vrijstelling krijgen voor solliciteren of werk als je bijstand hebt.quote:Bloem051257 schreef op 12 mei 2016 @ 22:44:



[...]

Anders had ik de eerste 2-4 weken wel moeten solliciteren.

quote:-NummerZoveel- schreef op 15 mei 2016 @ 13:43:

[...]





Nogmaals, lees de link even voor de definitie van thuisloos, want die is gewoon heel helder. Als je van bank naar bank zwerft, dan ben je niet dakloos (want je slaapt binnen), maar wel

thuisloos (want geen vaste woon- of verblijfplaats). De gevolgen daarvan op een eventueel recht op uitkering en een eventuele ontheffing van verplichtingen, staan daar los van, want dat wordt individueel van geval tot geval beoordeeld.Sorry, maar je hoeft mij niet te verwijzen naar wat je op internet hebt gevonden. De WWB/Participatiewet is voor mij dagelijkse kost, het is mijn beroep als jurist WWB/Participatiewet. Ik geef zelf ook al vanaf het begin aan dat Goede-Fee niet dakloos was, dus dan geven we hetzelfde aan. Wat betreft het thuisloos zijn, dat is in haar geval maar de vraag.

Medina, je loept niet goed. Even later schreef ze: "Nee dat hoef ik de eerste tijd niet.

En nee niet omdat ik zielig loop te doen omdat ik niet kan solliciteren of werken." in antwoord op vragen over de plichten.

quote:Medina schreef op 15 mei 2016 @ 13:50:

[...]





Sorry, maar je hoeft mij niet te verwijzen naar wat je op internet hebt gevonden. De WWB/Participatiewet is voor mij dagelijkse kost, het is mijn beroep als jurist WWB/Participatiewet. Ik geef zelf ook al vanaf het begin aan dat Goede-Fee niet dakloos was, dus dan geven we hetzelfde aan. Wat betreft het thuisloos zijn, dat is in haar geval maar de vraag.Huh dat ik niet dakloos was? Laat je mij er verder even buiten? Zal me aan mijn reet roesten wat de juiste term was. En of ik alle dagen op een bank heb geslapen maakt verder voor TO's topic toch geen bal uit?

quote:Medina schreef op 15 mei 2016 @ 13:50:

[...]

Sorry, maar je hoeft mij niet te verwijzen naar wat je op internet hebt gevonden. De WWB/Participatiewet is voor mij dagelijkse kost, het is mijn beroep als jurist WWB/Participatiewet. Ik geef zelf ook al vanaf het begin aan dat Goede-Fee niet dakloos was, dus dan geven we hetzelfde aan. Wat betreft het thuisloos zijn, dat is in haar geval maar de vraag.Wat bijzonder dat jij in jouw beroep de definitie van thuisloos dan niet kent. En kennelijk is dossiers lezen ook niet je sterkste kant als je Goede Fee er nu bij haalt terwijl het over Bloem gaat.

quote:-NummerZoveel- schreef op 15 mei 2016 @ 13:53:

[...]

Wat bijzonder dat jij in jouw beroep de definitie van thuisloos dan niet kent. En kennelijk is dossiers lezen ook niet je sterkste kant als je Goede Fee er nu bij haalt terwijl het over Bloem gaat.



Jij past de definitie niet goed toe, dat is het probleem. Je hebt als leek iets gezocht op internet en dan denk je het allemaal al te weten en probeer je Pejeka, mij en Castle_Witch de les te lezen over iets waar je geen benul van hebt. En ik reageerde op de post van Goede-Fee waarin zij vertelde dat zij zelf dakloos was, let daar even op. Goede-Fee haalde zichzelf erbij.



Bloem is allang vertrokken nadat ik door haar "3-nachten bij mijn vriend" verhaal prikte. Ze heeft daarna terecht niet meer gereageerd.

quote:-NummerZoveel- schreef op 15 mei 2016 @ 13:50:

Medina, je loept niet goed. Even later schreef ze: "Nee dat hoef ik de eerste tijd niet.

En nee niet omdat ik zielig loop te doen omdat ik niet kan solliciteren of werken." in antwoord op vragen over de plichten.Je hoeft met een zoekopdracht scholing inderdaad niet te solliciteren of te werken de eerste tijd.

quote:Goede-Fee schreef op 15 mei 2016 @ 13:51:

[...]

Huh dat ik niet dakloos was? Laat je mij er verder even buiten?



Jij haalt jezelf erbij door dit te schrijven:



quote:Goede-Fee schreef op 13 mei 2016 @ 13:46:

[...]

Ik sliep ook bij vrienden en bekenden en zelf even bij vriendje in en niet op straat maar dan ben je nog wel dakloos. Zonder vaste woon en verblijfplaats ben je 'dakloos'.Dan moet je niet verbaasd zijn als mensen daarop reageren.

Joh, lekker belangrijk. Jij hebt helemaal gelijk. En wat is nu precies je punt mbt tot TO's topic?