Psyche
alle pijlers
Autisme,wie ook?
donderdag 19 mei 2016 om 12:25
quote:elfje12 schreef op 19 mei 2016 @ 12:06:
Dank je voor je duidelijke uitleg. Ik eet ook niet al te best en eenzijdig. Had geen idee dat dat ook met NLD/autisme e.d. te maken kon hebben.Voor mezelf is in ieder geval wel duidelijk dat als ik eerder de diagnose autisme had gekregen, ik niet zo ver had hoeven gaan met het eten. Ten eerste omdat ik mezelf dan beter had begrepen, en niet zo hard voor mezelf had hoeven zijn, en ten tweede omdat ik dan in mijn jeugd al de goede hulp had kunnen krijgen.
Dank je voor je duidelijke uitleg. Ik eet ook niet al te best en eenzijdig. Had geen idee dat dat ook met NLD/autisme e.d. te maken kon hebben.Voor mezelf is in ieder geval wel duidelijk dat als ik eerder de diagnose autisme had gekregen, ik niet zo ver had hoeven gaan met het eten. Ten eerste omdat ik mezelf dan beter had begrepen, en niet zo hard voor mezelf had hoeven zijn, en ten tweede omdat ik dan in mijn jeugd al de goede hulp had kunnen krijgen.
donderdag 19 mei 2016 om 12:28
quote:Lotte35 schreef op 19 mei 2016 @ 12:25:
[...]
Voor mezelf is in ieder geval wel duidelijk dat als ik eerder de diagnose autisme had gekregen, ik niet zo ver had hoeven gaan met het eten. Ten eerste omdat ik mezelf dan beter had begrepen, en niet zo hard voor mezelf had hoeven zijn, en ten tweede omdat ik dan in mijn jeugd al de goede hulp had kunnen krijgen.
Hetzelfde geldt voor mij, maar dan niet met eten.
[...]
Voor mezelf is in ieder geval wel duidelijk dat als ik eerder de diagnose autisme had gekregen, ik niet zo ver had hoeven gaan met het eten. Ten eerste omdat ik mezelf dan beter had begrepen, en niet zo hard voor mezelf had hoeven zijn, en ten tweede omdat ik dan in mijn jeugd al de goede hulp had kunnen krijgen.
Hetzelfde geldt voor mij, maar dan niet met eten.
donderdag 19 mei 2016 om 12:29
quote:elfje12 schreef op 19 mei 2016 @ 12:23:
Taal is hoger, rekenen is zeer laag. Lees het stukje wat ik zojuist heb gepost. Daar staat het precies in.
Oeh, ook wel herkenbaar hoor.
Ik ben goed in Nederlands, maar mijn ruimtelijk inzicht is zwaar belabberd.
Terwijl bekend is dat mensen met autisme juist vaak een goed ruimtelijk inzicht hebben (hoewel dat lang niet altijd opgaat, weet ik inmiddels door contact via internet met andere autisten).
Taal is hoger, rekenen is zeer laag. Lees het stukje wat ik zojuist heb gepost. Daar staat het precies in.
Oeh, ook wel herkenbaar hoor.
Ik ben goed in Nederlands, maar mijn ruimtelijk inzicht is zwaar belabberd.
Terwijl bekend is dat mensen met autisme juist vaak een goed ruimtelijk inzicht hebben (hoewel dat lang niet altijd opgaat, weet ik inmiddels door contact via internet met andere autisten).
donderdag 19 mei 2016 om 14:00
Nederlands ging altijd wel goed. Vooral ontleden, woord benoemen en spelling. Begrijpend lezen (tekst verklaren) niet. Ik snapte vaak niet waar het echt om ging. Bij rekenen had ik het liefst saaie rijtjes sommen of optel- en aftrektabellen. Meetkunde, machtsverheffen en algebra gaven veel moeilijkheden.
Ik ging van een MAVO/HAVO brugklas naar 2 HAVO, wat te hoog gegrepen was. Het nadeel van die brugklas was dat ze daar geen algebra kregen, maar dat had je wel nodig voor HAVO. We kregen daar steunles voor, maar dat boekje hadden we niet afgekregen. Dus moest je dat in de zomervakantie afmaken. Vond het echt stom en heb maar een paar bladzijden gemaakt. Kon me er niet toe zetten en moest echt opladen van een heel schooljaar. Als het ik wel gedaan zou hebben, was het toch voor niks geweest. Want op de MAVO (dat ik daarna ging doen) kregen we dat niet.
Ik ging van een MAVO/HAVO brugklas naar 2 HAVO, wat te hoog gegrepen was. Het nadeel van die brugklas was dat ze daar geen algebra kregen, maar dat had je wel nodig voor HAVO. We kregen daar steunles voor, maar dat boekje hadden we niet afgekregen. Dus moest je dat in de zomervakantie afmaken. Vond het echt stom en heb maar een paar bladzijden gemaakt. Kon me er niet toe zetten en moest echt opladen van een heel schooljaar. Als het ik wel gedaan zou hebben, was het toch voor niks geweest. Want op de MAVO (dat ik daarna ging doen) kregen we dat niet.
donderdag 19 mei 2016 om 16:54
Ik heb een keer een tien gehaald voor een Nederlands opstel voor een tentamen.
Dat was wel heel erg gaaf.
Ook heb ik examen gedaan in Wiskunde A en B (havo).
Rekenen en wiskunde op zich kan ik dus wel, maar dat ruimtelijk inzicht... Wat een ramp.
Had ik op mijn werk in de tandartsenpraktijk ook last van hoor.
Soms moesten röntgenfoto's gedraaid worden, maar ik had geen flauw idee welke kant op.
Ja, na de foto minutenlang intensief bestudeerd te hebben, maar daar was nu nét nooit tijd voor.
Dat was wel heel erg gaaf.
Ook heb ik examen gedaan in Wiskunde A en B (havo).
Rekenen en wiskunde op zich kan ik dus wel, maar dat ruimtelijk inzicht... Wat een ramp.
Had ik op mijn werk in de tandartsenpraktijk ook last van hoor.
Soms moesten röntgenfoto's gedraaid worden, maar ik had geen flauw idee welke kant op.
Ja, na de foto minutenlang intensief bestudeerd te hebben, maar daar was nu nét nooit tijd voor.
donderdag 19 mei 2016 om 17:10
Ik was altijd jaloers op mijn buurmeisje die VBO deed omdat ze minder huiswerk dan ik. Ze liep vaak na een half uur alweer fluitend op het plantsoen, want ze was al klaar. Veel vrije tijd. Ik zat dan nog op mijn kamer te leren of maken. Kon ook heel slecht beginnen en bleef lang bij vragen stilstaan die ik niet wist. Maar ik heb mijn MAVO gehaald en daar was ik toen erg blij mee. De lesstof kon ik wel aan. Het vroeg alleen zoveel energie. De hoeveelheid huiswerk had in kleinere porties moeten zijn.
Achteraf vind ik het verspilde moeite. Als ik toen had geweten dat ik nooit regulier zou kunnen werken, had ik er niet zo hard voor geknokt. Want ik werd gewoon geleefd.
Over eten. Zijn jullie ook kieskeurig? Eten jullie ook bepaalde dingen niet omdat je de structuur onprettig vindt?
Achteraf vind ik het verspilde moeite. Als ik toen had geweten dat ik nooit regulier zou kunnen werken, had ik er niet zo hard voor geknokt. Want ik werd gewoon geleefd.
Over eten. Zijn jullie ook kieskeurig? Eten jullie ook bepaalde dingen niet omdat je de structuur onprettig vindt?
donderdag 19 mei 2016 om 17:23
donderdag 19 mei 2016 om 20:58
Zo, alweer veel geschreven...
ik heb ook een disharmonisch profiel. Mijn hoogte onderdeel was geloof ik 111 en mijn laagste 80. Ik heb ook totaal geen ruimtelijk inzicht. Heel herkenbaar wat je schrijft Lotte35 over het draaien van een foto. Dat soort dingen snap ik ook nooit. Lang leve de Tom Tom want kaart lezen kan ik ook niet echt.
Ik ben ook heel kieskeurig met eten hoewel dit wel steeds beter gaat. Ik eet wel altijd graag hetzelfde ontbijt, lunch etc. Ik kan ook echt gaan huilen als MIJN broodbeleg op is. Ik vind dat zelf ook heel irritant en ik probeer daar op de letten. Ik snap bv dingen in de soep niet. Dan moet je kauwen op een vloeistof met dingen. Soep moet glad en anders kan ik het eigenlijk niet eten. Ik blokkeer dan ook een beetje.
En ook ik had de diagnose eigenlijk toch wel eerder willen krijgen. Ik snap nu meer van mezelf en ben inderdaad ook liever voor mezelf. Het is niet raar dat ik van stilte hou en dat ook nodig heb. Ik zeg ook vaak tegen mijn man dat ik ergens een plan voor wil maken anders overzie ik het niet meer. Bv als we ergens naar toe moeten. Hoe laat staan we dan op, hoe laat moeten we vertrekken, wat moet er mee, etc. Ik kan ook absoluut niet tegen te laat komen. Ik erger me ook dood als anderen te laat komen. Ik kan me soms bij een paar minuten al vreselijk irriteren. En daar baal ik dan ook weer zelf van want dat kost veel negatieve energie.
ik heb ook een disharmonisch profiel. Mijn hoogte onderdeel was geloof ik 111 en mijn laagste 80. Ik heb ook totaal geen ruimtelijk inzicht. Heel herkenbaar wat je schrijft Lotte35 over het draaien van een foto. Dat soort dingen snap ik ook nooit. Lang leve de Tom Tom want kaart lezen kan ik ook niet echt.
Ik ben ook heel kieskeurig met eten hoewel dit wel steeds beter gaat. Ik eet wel altijd graag hetzelfde ontbijt, lunch etc. Ik kan ook echt gaan huilen als MIJN broodbeleg op is. Ik vind dat zelf ook heel irritant en ik probeer daar op de letten. Ik snap bv dingen in de soep niet. Dan moet je kauwen op een vloeistof met dingen. Soep moet glad en anders kan ik het eigenlijk niet eten. Ik blokkeer dan ook een beetje.
En ook ik had de diagnose eigenlijk toch wel eerder willen krijgen. Ik snap nu meer van mezelf en ben inderdaad ook liever voor mezelf. Het is niet raar dat ik van stilte hou en dat ook nodig heb. Ik zeg ook vaak tegen mijn man dat ik ergens een plan voor wil maken anders overzie ik het niet meer. Bv als we ergens naar toe moeten. Hoe laat staan we dan op, hoe laat moeten we vertrekken, wat moet er mee, etc. Ik kan ook absoluut niet tegen te laat komen. Ik erger me ook dood als anderen te laat komen. Ik kan me soms bij een paar minuten al vreselijk irriteren. En daar baal ik dan ook weer zelf van want dat kost veel negatieve energie.
donderdag 19 mei 2016 om 21:39
quote:ikbensnuffelbeertje schreef op 19 mei 2016 @ 20:51:
Hebben jullie ook zo'n moeite met in het moment leven?
Ja, heel erg.
Ik ben altijd bezig met wat er 'straks nog allemaal moet', en kan enorm opzien tegen dingen.
Ook blijf ik erg hangen in dingen die al geweest zijn, en die niet zo leuk waren. Het kost me veel tijd om dingen te verwerken.
Waar ik deze dagen weer héél erg tegenaan loop, is het maken van een keuze.
Man oh man, wat is dat toch een kwelling voor me.
Hoe meer opties ik heb, hoe meer ik van het pad raak.
En als ik dan uiteindelijk kies voor optie a, weet ik een uur later zeker dat ik toch voor optie b had moeten gaan. Soms is dat niet erg, omdat ik nog kan wisselen. Maar als ik dat dan gedaan heb, heb ik even later toch weer spijt.
Ik word soms echt crazy van mezelf.
Hebben jullie ook zo'n moeite met in het moment leven?
Ja, heel erg.
Ik ben altijd bezig met wat er 'straks nog allemaal moet', en kan enorm opzien tegen dingen.
Ook blijf ik erg hangen in dingen die al geweest zijn, en die niet zo leuk waren. Het kost me veel tijd om dingen te verwerken.
Waar ik deze dagen weer héél erg tegenaan loop, is het maken van een keuze.
Man oh man, wat is dat toch een kwelling voor me.
Hoe meer opties ik heb, hoe meer ik van het pad raak.
En als ik dan uiteindelijk kies voor optie a, weet ik een uur later zeker dat ik toch voor optie b had moeten gaan. Soms is dat niet erg, omdat ik nog kan wisselen. Maar als ik dat dan gedaan heb, heb ik even later toch weer spijt.
Ik word soms echt crazy van mezelf.
donderdag 19 mei 2016 om 21:53
quote:Lotte35 schreef op 19 mei 2016 @ 21:39:
[...]
Ja, heel erg.
Ik ben altijd bezig met wat er 'straks nog allemaal moet', en kan enorm opzien tegen dingen.
Ook blijf ik erg hangen in dingen die al geweest zijn, en die niet zo leuk waren. Het kost me veel tijd om dingen te verwerken.
Waar ik deze dagen weer héél erg tegenaan loop, is het maken van een keuze.
Man oh man, wat is dat toch een kwelling voor me.
Hoe meer opties ik heb, hoe meer ik van het pad raak.
En als ik dan uiteindelijk kies voor optie a, weet ik een uur later zeker dat ik toch voor optie b had moeten gaan. Soms is dat niet erg, omdat ik nog kan wisselen. Maar als ik dat dan gedaan heb, heb ik even later toch weer spijt.
Ik word soms echt crazy van mezelf.Herkenbaar.
[...]
Ja, heel erg.
Ik ben altijd bezig met wat er 'straks nog allemaal moet', en kan enorm opzien tegen dingen.
Ook blijf ik erg hangen in dingen die al geweest zijn, en die niet zo leuk waren. Het kost me veel tijd om dingen te verwerken.
Waar ik deze dagen weer héél erg tegenaan loop, is het maken van een keuze.
Man oh man, wat is dat toch een kwelling voor me.
Hoe meer opties ik heb, hoe meer ik van het pad raak.
En als ik dan uiteindelijk kies voor optie a, weet ik een uur later zeker dat ik toch voor optie b had moeten gaan. Soms is dat niet erg, omdat ik nog kan wisselen. Maar als ik dat dan gedaan heb, heb ik even later toch weer spijt.
Ik word soms echt crazy van mezelf.Herkenbaar.
donderdag 19 mei 2016 om 23:13
quote:ikbensnuffelbeertje schreef op 19 mei 2016 @ 20:51:
Hebben jullie ook zo'n moeite met in het moment leven?
Ik denk vaak terug aan het verleden, zowel leuk als minder leuk. Dat leuke dingen van vroeger voorgoed voorbij zijn kan ik erg jammer vinden. Mijn kindertijd b.v. Ik stond er van versteld dat oud-klasgenoten op de reünie al zoveel vergeten waren van toen wat nog vers in mijn geheugen zit. Een nostalgisch mens, denk ik. Ik kan helemaal vrolijk worden van een gevonden liedje op internet met bijbehorende muziek dat ik vroeger op school geleerd heb. Vind het ook leuk om daarnaar te zoeken. Tegelijkertijd denk ik dan: Welke volwassene is hier nou mee bezig?
Ook negatieve dingen blijven hangen helaas. Mijn pestverleden, de eenzame jaren, de huwelijksproblemen en de scheiding van mijn ouders, het botte gedrag van mijn vader.
Denken over toekomst doe ik ook vaak. Ben een enorme leeuwen- en berenziener. Stel nou dit, als nou dat gebeurt... Als mijn moeder er niet meer is, op wie kan ik dan terugvallen? Als ik ernstig ziek wordt (bv kanker), zou ik dan gauwer opgeven dan anderen omdat ik zo gevoelig ben? Kan ik dan hulp (constant mensen om je heen) wel verdragen?
Je kunt zulke dingen toch niet tegenhouden. Het leven nemen zoals het komt, daar kan ik soms moeilijk weg mee.
Hebben jullie ook zo'n moeite met in het moment leven?
Ik denk vaak terug aan het verleden, zowel leuk als minder leuk. Dat leuke dingen van vroeger voorgoed voorbij zijn kan ik erg jammer vinden. Mijn kindertijd b.v. Ik stond er van versteld dat oud-klasgenoten op de reünie al zoveel vergeten waren van toen wat nog vers in mijn geheugen zit. Een nostalgisch mens, denk ik. Ik kan helemaal vrolijk worden van een gevonden liedje op internet met bijbehorende muziek dat ik vroeger op school geleerd heb. Vind het ook leuk om daarnaar te zoeken. Tegelijkertijd denk ik dan: Welke volwassene is hier nou mee bezig?
Ook negatieve dingen blijven hangen helaas. Mijn pestverleden, de eenzame jaren, de huwelijksproblemen en de scheiding van mijn ouders, het botte gedrag van mijn vader.
Denken over toekomst doe ik ook vaak. Ben een enorme leeuwen- en berenziener. Stel nou dit, als nou dat gebeurt... Als mijn moeder er niet meer is, op wie kan ik dan terugvallen? Als ik ernstig ziek wordt (bv kanker), zou ik dan gauwer opgeven dan anderen omdat ik zo gevoelig ben? Kan ik dan hulp (constant mensen om je heen) wel verdragen?
Je kunt zulke dingen toch niet tegenhouden. Het leven nemen zoals het komt, daar kan ik soms moeilijk weg mee.
donderdag 19 mei 2016 om 23:54
quote:vlinder_1978 schreef op 19 mei 2016 @ 20:58:
Ik snap bv dingen in de soep niet. Dan moet je kauwen op een vloeistof met dingen. Soep moet glad en anders kan ik het eigenlijk niet eten. Ik blokkeer dan ook een beetje.
Haha, ja dit!
Ik snap bv dingen in de soep niet. Dan moet je kauwen op een vloeistof met dingen. Soep moet glad en anders kan ik het eigenlijk niet eten. Ik blokkeer dan ook een beetje.
Haha, ja dit!
Vervelend werk en gekke kleren en likdoorns en inkomensbelasting
vrijdag 20 mei 2016 om 09:41
quote:Solomio schreef op 19 mei 2016 @ 17:23:
Ik heb een harmonisch profiel. Rekenen/wiskunde/ruimtelijk inzicht scoor ik erg hoog en qua taal ook.
De effecten van een disharmonisch profiel zijn helemaal niet eenduidig.
Hier ook harmonisch, alles vrij hoog met enkele uitschieters naar boven. Spijtige hieraan is dat dit een vroege diagnose belemmerd heeft. Had als peuter al door dat ik anders was, kwam als tienjarige in moeilijkheden/depressie en toen ik rond mijn twintigste eindelijke professionele hulp kreeg was ik al zodanig ontspoord dat het quasi zes jaar geduurd heeft voor ik terug een iets of wat normaal leven had.
Met eten geen last, misschien wat eenzijdige maar dat is meer omdat ik geen rommel in de koelkast verdraag. Een beetje van dit, een beetje van dat en dan rondslingeren; neen: pakje open -> pakje leeg of morgen ten laatste.
Terzijde: opvallende schaarste aan emoticons in dit topic, niet dat het stoort hoor.
Ik heb een harmonisch profiel. Rekenen/wiskunde/ruimtelijk inzicht scoor ik erg hoog en qua taal ook.
De effecten van een disharmonisch profiel zijn helemaal niet eenduidig.
Hier ook harmonisch, alles vrij hoog met enkele uitschieters naar boven. Spijtige hieraan is dat dit een vroege diagnose belemmerd heeft. Had als peuter al door dat ik anders was, kwam als tienjarige in moeilijkheden/depressie en toen ik rond mijn twintigste eindelijke professionele hulp kreeg was ik al zodanig ontspoord dat het quasi zes jaar geduurd heeft voor ik terug een iets of wat normaal leven had.
Met eten geen last, misschien wat eenzijdige maar dat is meer omdat ik geen rommel in de koelkast verdraag. Een beetje van dit, een beetje van dat en dan rondslingeren; neen: pakje open -> pakje leeg of morgen ten laatste.
Terzijde: opvallende schaarste aan emoticons in dit topic, niet dat het stoort hoor.
vrijdag 20 mei 2016 om 13:09
quote:Solomio schreef op 19 mei 2016 @ 17:23:
Ik heb een harmonisch profiel. Rekenen/wiskunde/ruimtelijk inzicht scoor ik erg hoog en qua taal ook.
De effecten van een disharmonisch profiel zijn helemaal niet eenduidig.Snap niet helemaal wat je bedoelt. Maar het houdt voor mij in dat ik vroeger heel vaak overvraagd werd, nu kan ik beter mijn grenzen aangeven, en mensen schatten mij te hoog in. Denken dat ik meer kan, terwijl ik weet dat dat niet zo is (door jarenlange ervaring met mezelf). Dat hoort ook bij NLD.
Ik heb een harmonisch profiel. Rekenen/wiskunde/ruimtelijk inzicht scoor ik erg hoog en qua taal ook.
De effecten van een disharmonisch profiel zijn helemaal niet eenduidig.Snap niet helemaal wat je bedoelt. Maar het houdt voor mij in dat ik vroeger heel vaak overvraagd werd, nu kan ik beter mijn grenzen aangeven, en mensen schatten mij te hoog in. Denken dat ik meer kan, terwijl ik weet dat dat niet zo is (door jarenlange ervaring met mezelf). Dat hoort ook bij NLD.
vrijdag 20 mei 2016 om 14:32
quote:Lotte35 schreef op 19 mei 2016 @ 21:39:
[...]
Waar ik deze dagen weer héél erg tegenaan loop, is het maken van een keuze.
Man oh man, wat is dat toch een kwelling voor me.
Hoe meer opties ik heb, hoe meer ik van het pad raak.
En als ik dan uiteindelijk kies voor optie a, weet ik een uur later zeker dat ik toch voor optie b had moeten gaan. Soms is dat niet erg, omdat ik nog kan wisselen. Maar als ik dat dan gedaan heb, heb ik even later toch weer spijt.
Ik word soms echt crazy van mezelf.Dit ! is waar ik zelf meeste last van heb. Ik word er ook helemaal gek van. Tijdens de psycho-edu zei iemand dat hij daar totaal geen last meer van had toen hij antipsychotica ging slikken. Maar dat is me net een stap te ver.
[...]
Waar ik deze dagen weer héél erg tegenaan loop, is het maken van een keuze.
Man oh man, wat is dat toch een kwelling voor me.
Hoe meer opties ik heb, hoe meer ik van het pad raak.
En als ik dan uiteindelijk kies voor optie a, weet ik een uur later zeker dat ik toch voor optie b had moeten gaan. Soms is dat niet erg, omdat ik nog kan wisselen. Maar als ik dat dan gedaan heb, heb ik even later toch weer spijt.
Ik word soms echt crazy van mezelf.Dit ! is waar ik zelf meeste last van heb. Ik word er ook helemaal gek van. Tijdens de psycho-edu zei iemand dat hij daar totaal geen last meer van had toen hij antipsychotica ging slikken. Maar dat is me net een stap te ver.
.
vrijdag 20 mei 2016 om 15:24
quote:elfje12 schreef op 20 mei 2016 @ 13:09:
[...]
Snap niet helemaal wat je bedoelt. Maar het houdt voor mij in dat ik vroeger heel vaak overvraagd werd, nu kan ik beter mijn grenzen aangeven, en mensen schatten mij te hoog in. Denken dat ik meer kan, terwijl ik weet dat dat niet zo is (door jarenlange ervaring met mezelf). Dat hoort ook bij NLD.
Dat je overvraagd werd hoeft helemaal niets met je disharmonisch profiel te maken te hebben. Er worden nogal wat zaken toegeschreven aan een evt disharmonisch profiel, maar vaak blijken die zaken ook voor te komen bij mensen met een harmonisch profiel.
Daarnaast zijn er vermoedelijk ook veel mensen met een disharmonisch profiel die die problemen helemaal niet hebben. En doordat ze die problemen niet hebben worden ze helemaal niet onderzocht en weten ze dus niet dat ze een disharmonisch profiel hebben.
[...]
Snap niet helemaal wat je bedoelt. Maar het houdt voor mij in dat ik vroeger heel vaak overvraagd werd, nu kan ik beter mijn grenzen aangeven, en mensen schatten mij te hoog in. Denken dat ik meer kan, terwijl ik weet dat dat niet zo is (door jarenlange ervaring met mezelf). Dat hoort ook bij NLD.
Dat je overvraagd werd hoeft helemaal niets met je disharmonisch profiel te maken te hebben. Er worden nogal wat zaken toegeschreven aan een evt disharmonisch profiel, maar vaak blijken die zaken ook voor te komen bij mensen met een harmonisch profiel.
Daarnaast zijn er vermoedelijk ook veel mensen met een disharmonisch profiel die die problemen helemaal niet hebben. En doordat ze die problemen niet hebben worden ze helemaal niet onderzocht en weten ze dus niet dat ze een disharmonisch profiel hebben.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 20 mei 2016 om 16:53
quote:impala schreef op 20 mei 2016 @ 14:32:
Dit ! is waar ik zelf meeste last van heb. Ik word er ook helemaal gek van. Tijdens de psycho-edu zei iemand dat hij daar totaal geen last meer van had toen hij antipsychotica ging slikken. Maar dat is me net een stap te ver.Ik wil ook het liefste geen medicijnen gaan gebruiken, maar afgelopen week was het wel echt bar en boos. Wat het onwijs moeilijk maakte, was dat ik tegenstrijdige adviezen kreeg van mensen. Nou, dan kun je mij dus echt opvegen hè? Nu denk ik dat dat voor iedereen lastig is, dus ook voor mensen zonder autisme, maar ik zou er echt van doordraaien.
Dit ! is waar ik zelf meeste last van heb. Ik word er ook helemaal gek van. Tijdens de psycho-edu zei iemand dat hij daar totaal geen last meer van had toen hij antipsychotica ging slikken. Maar dat is me net een stap te ver.Ik wil ook het liefste geen medicijnen gaan gebruiken, maar afgelopen week was het wel echt bar en boos. Wat het onwijs moeilijk maakte, was dat ik tegenstrijdige adviezen kreeg van mensen. Nou, dan kun je mij dus echt opvegen hè? Nu denk ik dat dat voor iedereen lastig is, dus ook voor mensen zonder autisme, maar ik zou er echt van doordraaien.
