Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
maandag 6 juni 2016 om 12:19
quote:pimpampum schreef op 06 juni 2016 @ 12:11:
Alles overziend is het toch echt een hele vreemde toestand geworden. Als ik zoek naar dit artikel dan blijkt Zeeland haar hartverscheurende probleem internetbreed als een soort marketingtool gebruikt te worden. Er is een blog van gemaakt (ja dat wisten we al) die op zoveel mogelijk plekken wordt verspreid. En altijd maar die link "Meepraten? Hier kun je reageren" erbij. Tot slot is ook het Libelleforum, waar het dode paard nog even heen is gesleept, van dezelfde uitgever. Echt heel typisch allemaal En dit. Vind dat ook heel merkwaardig allemaal.
Alles overziend is het toch echt een hele vreemde toestand geworden. Als ik zoek naar dit artikel dan blijkt Zeeland haar hartverscheurende probleem internetbreed als een soort marketingtool gebruikt te worden. Er is een blog van gemaakt (ja dat wisten we al) die op zoveel mogelijk plekken wordt verspreid. En altijd maar die link "Meepraten? Hier kun je reageren" erbij. Tot slot is ook het Libelleforum, waar het dode paard nog even heen is gesleept, van dezelfde uitgever. Echt heel typisch allemaal En dit. Vind dat ook heel merkwaardig allemaal.
maandag 6 juni 2016 om 12:34
quote:Geronimo2 schreef op 06 juni 2016 @ 11:20:
[...]
+100. Daarnaast heeft iedereen het volste recht om er een lolletje van te maken wat TO was toch vertrokken naar het Libelleforum? Voor je het weet maakt Viva er weer een uithangbord van of krijg je nare reacties, blijkbaar wil TO nog steeds bepalen hoe er met haar omgesprongen wordt en welke commentaar wel en niet gegeven mag worden. Ze blijft maar zeggen dat ze geen podium nodig heeft maar als ze die niet krijgt (LF) dan weet ze niet hoe snel ze terug moet komen.TO was niet vertrokken, ze las hier nog mee en reageerde af en toe en is ook bij het LF gaan zoeken naar steun en advies. Volste recht, toch? Natuurlijk bepaalt Zeeland zelf wat zij wel en niet prettig vindt, als het lijkt alsof zij zich teveel richt naar haar man, dan is de kritiek niet van de lucht, is ze hier haar eigen vrouw, dan is dat ook weer fout. Volste recht om de mensen die alleen maar rot-opmerkingen kunnen plaatsen onder de negeerknop te zetten, haar topic, haar leven, haar negeerknop.
[...]
+100. Daarnaast heeft iedereen het volste recht om er een lolletje van te maken wat TO was toch vertrokken naar het Libelleforum? Voor je het weet maakt Viva er weer een uithangbord van of krijg je nare reacties, blijkbaar wil TO nog steeds bepalen hoe er met haar omgesprongen wordt en welke commentaar wel en niet gegeven mag worden. Ze blijft maar zeggen dat ze geen podium nodig heeft maar als ze die niet krijgt (LF) dan weet ze niet hoe snel ze terug moet komen.TO was niet vertrokken, ze las hier nog mee en reageerde af en toe en is ook bij het LF gaan zoeken naar steun en advies. Volste recht, toch? Natuurlijk bepaalt Zeeland zelf wat zij wel en niet prettig vindt, als het lijkt alsof zij zich teveel richt naar haar man, dan is de kritiek niet van de lucht, is ze hier haar eigen vrouw, dan is dat ook weer fout. Volste recht om de mensen die alleen maar rot-opmerkingen kunnen plaatsen onder de negeerknop te zetten, haar topic, haar leven, haar negeerknop.
maandag 6 juni 2016 om 12:41
quote:Nomos schreef op 06 juni 2016 @ 12:34:
[...]
TO was niet vertrokken, ze las hier nog mee en reageerde af en toe en is ook bij het LF gaan zoeken naar steun en advies. Volste recht, toch? Natuurlijk bepaalt Zeeland zelf wat zij wel en niet prettig vindt, als het lijkt alsof zij zich teveel richt naar haar man, dan is de kritiek niet van de lucht, is ze hier haar eigen vrouw, dan is dat ook weer fout. Volste recht om de mensen die alleen maar rot-opmerkingen kunnen plaatsen onder de negeerknop te zetten, haar topic, haar leven, haar negeerknop.Maar vanwaar jou moeite om dit hele topic nieuw leven in te blazen? Vragen naar hoe haar baan in elkaar zit? Je bent dit topic echt aan het pushen.
[...]
TO was niet vertrokken, ze las hier nog mee en reageerde af en toe en is ook bij het LF gaan zoeken naar steun en advies. Volste recht, toch? Natuurlijk bepaalt Zeeland zelf wat zij wel en niet prettig vindt, als het lijkt alsof zij zich teveel richt naar haar man, dan is de kritiek niet van de lucht, is ze hier haar eigen vrouw, dan is dat ook weer fout. Volste recht om de mensen die alleen maar rot-opmerkingen kunnen plaatsen onder de negeerknop te zetten, haar topic, haar leven, haar negeerknop.Maar vanwaar jou moeite om dit hele topic nieuw leven in te blazen? Vragen naar hoe haar baan in elkaar zit? Je bent dit topic echt aan het pushen.
maandag 6 juni 2016 om 12:48
quote:Nomos schreef op 06 juni 2016 @ 12:34:
[...]
TO was niet vertrokken, ze las hier nog mee en reageerde af en toe en is ook bij het LF gaan zoeken naar steun en advies. Volste recht, toch? Natuurlijk bepaalt Zeeland zelf wat zij wel en niet prettig vindt, als het lijkt alsof zij zich teveel richt naar haar man, dan is de kritiek niet van de lucht, is ze hier haar eigen vrouw, dan is dat ook weer fout. Volste recht om de mensen die alleen maar rot-opmerkingen kunnen plaatsen onder de negeerknop te zetten, haar topic, haar leven, haar negeerknop.
Kritiek staat toch niet direct gelijk aan rot opmerkingen? Dat sommige dingen pijnlijk zijn, maakt ze soms juist de moeite waard om te overwegen. Of is het alleen de bedoeling om TO in al haar overwegingen en daden alleen aan te moedigen?
Overigens vond ik het erg vals van haar om te denken dat mensen staan te juichen als haar huwelijk strandt. Ik heb het nog niet zien gebeuren dat men met armen in de lucht zit te roepen "zie je nou wel!".
Degenen met kritiek of andere visie worden nogal makkelijk gediskwalificeerd als zure gleuf.
[...]
TO was niet vertrokken, ze las hier nog mee en reageerde af en toe en is ook bij het LF gaan zoeken naar steun en advies. Volste recht, toch? Natuurlijk bepaalt Zeeland zelf wat zij wel en niet prettig vindt, als het lijkt alsof zij zich teveel richt naar haar man, dan is de kritiek niet van de lucht, is ze hier haar eigen vrouw, dan is dat ook weer fout. Volste recht om de mensen die alleen maar rot-opmerkingen kunnen plaatsen onder de negeerknop te zetten, haar topic, haar leven, haar negeerknop.
Kritiek staat toch niet direct gelijk aan rot opmerkingen? Dat sommige dingen pijnlijk zijn, maakt ze soms juist de moeite waard om te overwegen. Of is het alleen de bedoeling om TO in al haar overwegingen en daden alleen aan te moedigen?
Overigens vond ik het erg vals van haar om te denken dat mensen staan te juichen als haar huwelijk strandt. Ik heb het nog niet zien gebeuren dat men met armen in de lucht zit te roepen "zie je nou wel!".
Degenen met kritiek of andere visie worden nogal makkelijk gediskwalificeerd als zure gleuf.
maandag 6 juni 2016 om 12:49
quote:Geronimo2 schreef op 06 juni 2016 @ 11:46:
[...]
Wat me bij jou opvalt is dat op het moment dat het Libelleforum dood liep jij hier opdook als groot voorstander van verder doorgaan op de inhoudt met groot medeleven voor haar "geworstel". Vraag me af jij de oude nick van to bent.
Bij jou heb ik constant het gevoel dat je haar "zieligheid" door ieders strot wil drukken en de discussie weer wil draaien naar de "diepere laag die in haar zit". "Hoe is het met je werk?" Really, wat heeft dat er mee te maken? Empathie kan je niet op commando oproepen als iemand met veel stampij vertrekt, terugkomt, weer een lading verwijten dat sommige een andere mening hebben (deed ze ook naar VF op LB) en jij neemt dat stokje blind over.
TO heeft het volste recht om hier verder te posten (vind ik oprecht) net als dat ze zelf mag bepalen of ze getrouwd blijft maar ze heeft niet recht om te bepalen wat hier wel of niet gepost wordt. In ieder normaal gezelschap is er de dynamiek van meelopers, critici, actieve deelnemers en passieve. Dat heet interactie, degene die de discussie aan heeft gezwengeld is niet de regisseur en al helemaal niet als de persoon het op een openbaar forum gooit. Dat is zoiets als je problemen uitschreeuwen op het cs van Amsterdam en verwachten dat er één mening op één wijze uitkomt.
TO heeft gekozen voor iedereen uitsluiten in haar omgeving die alles veel beter in context hadden kunnen brengen met haar persoonlijkheid/geschiedenis/huwelijk. Ongeacht de reden, als je kiest om alleen publiek je persoonlijke problemen te grabbel zal je altijd je meer moeten verdedigen of beargumenteren dan als je dat doe bij een familielid of goede vriendin.
TO en ook jij zouden dan ook niet zo moeten zeuren over het soort reacties die hier worden neergezet. Je kan het er wel of niet mee eens zijn maar stop met begrip afdwingen als er mensen zijn die in alle eerlijkheid een totaal andere visie hebben.
Als je het niet meer weet, verzin je maar wat? Ik reageerde al ver voor het moment dat Zeeland besloot naar het LF te gaan. Ik heb nog niet eerder op een topic gereageerd, heb al eerder op een vergelijkbare vraag gereageerd.
Ik push dit topic niet, ik vind sommige reacties zo onsmakelijk, dat ik het niet kan laten om te reageren. Ben heel vaak op mijn handen gaan zitten en heb niet gereageerd en ik ga er nu maar weer een tijdje mee stoppen, geen zin om ook slachtoffer van gespeculeer te worden.
[...]
Wat me bij jou opvalt is dat op het moment dat het Libelleforum dood liep jij hier opdook als groot voorstander van verder doorgaan op de inhoudt met groot medeleven voor haar "geworstel". Vraag me af jij de oude nick van to bent.
Bij jou heb ik constant het gevoel dat je haar "zieligheid" door ieders strot wil drukken en de discussie weer wil draaien naar de "diepere laag die in haar zit". "Hoe is het met je werk?" Really, wat heeft dat er mee te maken? Empathie kan je niet op commando oproepen als iemand met veel stampij vertrekt, terugkomt, weer een lading verwijten dat sommige een andere mening hebben (deed ze ook naar VF op LB) en jij neemt dat stokje blind over.
TO heeft het volste recht om hier verder te posten (vind ik oprecht) net als dat ze zelf mag bepalen of ze getrouwd blijft maar ze heeft niet recht om te bepalen wat hier wel of niet gepost wordt. In ieder normaal gezelschap is er de dynamiek van meelopers, critici, actieve deelnemers en passieve. Dat heet interactie, degene die de discussie aan heeft gezwengeld is niet de regisseur en al helemaal niet als de persoon het op een openbaar forum gooit. Dat is zoiets als je problemen uitschreeuwen op het cs van Amsterdam en verwachten dat er één mening op één wijze uitkomt.
TO heeft gekozen voor iedereen uitsluiten in haar omgeving die alles veel beter in context hadden kunnen brengen met haar persoonlijkheid/geschiedenis/huwelijk. Ongeacht de reden, als je kiest om alleen publiek je persoonlijke problemen te grabbel zal je altijd je meer moeten verdedigen of beargumenteren dan als je dat doe bij een familielid of goede vriendin.
TO en ook jij zouden dan ook niet zo moeten zeuren over het soort reacties die hier worden neergezet. Je kan het er wel of niet mee eens zijn maar stop met begrip afdwingen als er mensen zijn die in alle eerlijkheid een totaal andere visie hebben.
Als je het niet meer weet, verzin je maar wat? Ik reageerde al ver voor het moment dat Zeeland besloot naar het LF te gaan. Ik heb nog niet eerder op een topic gereageerd, heb al eerder op een vergelijkbare vraag gereageerd.
Ik push dit topic niet, ik vind sommige reacties zo onsmakelijk, dat ik het niet kan laten om te reageren. Ben heel vaak op mijn handen gaan zitten en heb niet gereageerd en ik ga er nu maar weer een tijdje mee stoppen, geen zin om ook slachtoffer van gespeculeer te worden.
maandag 6 juni 2016 om 12:57
quote:Nomos schreef op 06 juni 2016 @ 12:49:
[...]
Als je het niet meer weet, verzin je maar wat? Ik reageerde al ver voor het moment dat Zeeland besloot naar het LF te gaan. Ik heb nog niet eerder op een topic gereageerd, heb al eerder op een vergelijkbare vraag gereageerd.
Ik push dit topic niet, ik vind sommige reacties zo onsmakelijk, dat ik het niet kan laten om te reageren. Ben heel vaak op mijn handen gaan zitten en heb niet gereageerd en ik ga er nu maar weer een tijdje mee stoppen, geen zin om ook slachtoffer van gespeculeer te worden.
Heel begrijpelijk, Nomos..! Bedankt. Voor je reacties en pogingen om het weer een beetje... toegankelijker te maken hier.
Als je nog via pb zou willen reageren, zou ik dat fijn vinden. Hoef je je minder te verdedigen, en wat meer inhoudelijk reageren. (Kijk maar of je dat ziet zitten, je hebt m nu uit staan zie ik.)
[...]
Als je het niet meer weet, verzin je maar wat? Ik reageerde al ver voor het moment dat Zeeland besloot naar het LF te gaan. Ik heb nog niet eerder op een topic gereageerd, heb al eerder op een vergelijkbare vraag gereageerd.
Ik push dit topic niet, ik vind sommige reacties zo onsmakelijk, dat ik het niet kan laten om te reageren. Ben heel vaak op mijn handen gaan zitten en heb niet gereageerd en ik ga er nu maar weer een tijdje mee stoppen, geen zin om ook slachtoffer van gespeculeer te worden.
Heel begrijpelijk, Nomos..! Bedankt. Voor je reacties en pogingen om het weer een beetje... toegankelijker te maken hier.
Als je nog via pb zou willen reageren, zou ik dat fijn vinden. Hoef je je minder te verdedigen, en wat meer inhoudelijk reageren. (Kijk maar of je dat ziet zitten, je hebt m nu uit staan zie ik.)
maandag 6 juni 2016 om 14:05
Nomos, ik vind ook dat je aan het pushen bent (op zn minst dat het topic op een bepaalde manier moet verlopen), waarom? Je hebt het over nutteloze en kritische reacties, wie bepaald dat ze nutteloos, kritisch of wat dan ook zijn; jij? Who died and made you God?? No one ... Er zijn genoeg mensen die rellen, maar idd daar hoeft niemand op in te gaan (?!?!) geen aandacht geven denk ik dan maar.
Ik heb gisteren ook gevraagd hoe het met de therapie ging en of Zeeland meer rust in der koppie heeft gekregen, wat schetst mijn verbazing (eigenlijk niet), wordt niets over gezegd (LET WEL is haar recht, ze hoeft niet te reageren) maar wel de tijd en energie nemen om aan de discussie mee te doen over wel/niet weggaan, dat mensen zieken enz enz. Ik zie dit sinds een tijdje dat Zeeland zelf discussies voert/voedt en alles weg slaat wat te pijnlijk en direct is (kan je je afvragen waarom het pijnlijk is, ik weet het antwoord ) Dit is een feitelijke constatering kan je hoog en laag springen maar dat zie je in de berichten toch terug. Ik denk dan ook dat dit een (onbewuste) afleiding van Zeeland kan zijn, een mechanise wat in werking treedt; aandacht verleggen om maar niet het echte conflict op te lossen. Denk je zelf dat dit wel eens de hand zou kunnen zijn Zeeland?
Voel je je al beter met de keuze dat je bent gebleven? Gaat het beter met jouzelf?
En Nomos, die negeerknop kan jij ook gebruiken he en dan kan je verder ook posten naar Zeeland wat jij ervan vind, zonder je te frustreren.
Ik heb gisteren ook gevraagd hoe het met de therapie ging en of Zeeland meer rust in der koppie heeft gekregen, wat schetst mijn verbazing (eigenlijk niet), wordt niets over gezegd (LET WEL is haar recht, ze hoeft niet te reageren) maar wel de tijd en energie nemen om aan de discussie mee te doen over wel/niet weggaan, dat mensen zieken enz enz. Ik zie dit sinds een tijdje dat Zeeland zelf discussies voert/voedt en alles weg slaat wat te pijnlijk en direct is (kan je je afvragen waarom het pijnlijk is, ik weet het antwoord ) Dit is een feitelijke constatering kan je hoog en laag springen maar dat zie je in de berichten toch terug. Ik denk dan ook dat dit een (onbewuste) afleiding van Zeeland kan zijn, een mechanise wat in werking treedt; aandacht verleggen om maar niet het echte conflict op te lossen. Denk je zelf dat dit wel eens de hand zou kunnen zijn Zeeland?
Voel je je al beter met de keuze dat je bent gebleven? Gaat het beter met jouzelf?
En Nomos, die negeerknop kan jij ook gebruiken he en dan kan je verder ook posten naar Zeeland wat jij ervan vind, zonder je te frustreren.
maandag 6 juni 2016 om 14:31
quote:ray_41 schreef op 06 juni 2016 @ 13:20:
Er wordt hier meer geouwehoerd dan bij de hoeren Geef die mannen eens ongelijk.Is dat het? Het geklets en gezwets even niet meer aan kunnen en daarom snel langs de hoeren. Vrouwen die niet zeuren maar de poort wagenwijd openzetten zodat hij zijn lading opgekropte energie er eventjes uit mag knallen.
Er wordt hier meer geouwehoerd dan bij de hoeren Geef die mannen eens ongelijk.Is dat het? Het geklets en gezwets even niet meer aan kunnen en daarom snel langs de hoeren. Vrouwen die niet zeuren maar de poort wagenwijd openzetten zodat hij zijn lading opgekropte energie er eventjes uit mag knallen.
maandag 6 juni 2016 om 20:16
Zeeland, je schrijft: "Heel begrijpelijk, Nomos..! Bedankt. Voor je reacties en pogingen om het weer een beetje... toegankelijker te maken hier. 
"
En dan Kiki: "Ik denk dan ook dat dit een (onbewuste) afleiding van Zeeland kan zijn, een mechanisme dat in werking treedt; aandacht verleggen om maar niet het echte conflict op te lossen. Denk je zelf dat dit wel eens de hand zou kunnen zijn Zeeland?
Voel je je al beter met de keuze dat je bent gebleven? Gaat het beter met jouzelf?"
Lees goed Zeeland! Kiki stelt hier naar mijn idee heel goede inhoudelijke vragen: oproepend tot zelfreflectie en zeer toegankelijk wat mij betreft.
Het forum krijgt alleen geen antwoord meer op je inhoudelijke vragen, want jij houdt het op metacommunicatie over reacties, sfeer, etcetera. Er is er één hier die de toon echt goed kan zetten, en dat ben jij! Maar ik schreef het gisteren ook al: dat moet je dan wél willen.
Is het angst om weer 'on topic' te gaan? Is het je kop in het zand, de aandacht verleggen? Wil je dit forum niet loslaten maar wél de regie voeren over 'hoe het hier moet'? En doe je dat vaker in je leven? Ja, ik voeg nog wat vragen toe aan de sterke vragen van Kiki.
Het is wonderlijk om te zien hoe jij als het reetje dat ik eerder beschreef, die angsthaas die je lijkt te zijn, verblind wordt door alle afleiding om je heen, zowel die in je omgeving (man, gezin, werk) als hier op het Vivaforum. Het lijkt of je die afleiding opzoekt, om niet te hoeven dealen met wat er voorligt?
Ik durf al niet eens meer te vragen of het vorige gesprek met je therapeut je meer zicht gaf op wat jij nodig hebt? En volgens mij ga je morgen weer in gesprek met haar? Waarom deel je hierover niets?
Echt waar, als je terugleest, zul je zien dat de kritiek vooral de metacommunicatie en het 'regie nemen over hoe de reacties zijn en zouden moeten zijn' betreft. En ik denk echt wat ik net al schreef: er is er maar één die dit kan doorbreken en dat ben jij.
Als je dat niet doet, tellen we gewoon tot 3000. En heb jij een hulpbron minder, vermoed ik, aangezien je IRL ook niet wilt delen (en dit is geen oordeel van mij, maar een constatering naar aanleiding van wat jij daar over schreef).
Ik weet niet. Je doet jezelf zo tekort hier. En daarmee anderen ook, want omdat bij velen ons hart ligt bij echt jou willen bijstaan en feedback geven, komen we toch van een koude kermis thuis. Ik weet het: je/ik kies(t) er zelf voor om op een forum te schrijven als je reageert, maar het voelt na een paar weken voor mij wel als communicatie en ik vind het persoonlijk naar dat ik nu niets anders van je te weten kom dan dat je 'de sfeer hier toegankelijker wilt maken'. Dat is toch niet jouw focus in je leven op dit moment?
Ga er gewoon vanuit dat als je hier inhoudelijk deelt, je ook weer inhoudelijke reacties zult krijgen. Dan gaan de lichten vanzelf op de dimstand, kan iedereen weer bewegen en krijg je waarschijnlijk wat je nodig hebt (met af en toe een kritische noot, maar hé, heb je die ook niet nodig?!).
"En dan Kiki: "Ik denk dan ook dat dit een (onbewuste) afleiding van Zeeland kan zijn, een mechanisme dat in werking treedt; aandacht verleggen om maar niet het echte conflict op te lossen. Denk je zelf dat dit wel eens de hand zou kunnen zijn Zeeland?
Voel je je al beter met de keuze dat je bent gebleven? Gaat het beter met jouzelf?"
Lees goed Zeeland! Kiki stelt hier naar mijn idee heel goede inhoudelijke vragen: oproepend tot zelfreflectie en zeer toegankelijk wat mij betreft.
Het forum krijgt alleen geen antwoord meer op je inhoudelijke vragen, want jij houdt het op metacommunicatie over reacties, sfeer, etcetera. Er is er één hier die de toon echt goed kan zetten, en dat ben jij! Maar ik schreef het gisteren ook al: dat moet je dan wél willen.
Is het angst om weer 'on topic' te gaan? Is het je kop in het zand, de aandacht verleggen? Wil je dit forum niet loslaten maar wél de regie voeren over 'hoe het hier moet'? En doe je dat vaker in je leven? Ja, ik voeg nog wat vragen toe aan de sterke vragen van Kiki.
Het is wonderlijk om te zien hoe jij als het reetje dat ik eerder beschreef, die angsthaas die je lijkt te zijn, verblind wordt door alle afleiding om je heen, zowel die in je omgeving (man, gezin, werk) als hier op het Vivaforum. Het lijkt of je die afleiding opzoekt, om niet te hoeven dealen met wat er voorligt?
Ik durf al niet eens meer te vragen of het vorige gesprek met je therapeut je meer zicht gaf op wat jij nodig hebt? En volgens mij ga je morgen weer in gesprek met haar? Waarom deel je hierover niets?
Echt waar, als je terugleest, zul je zien dat de kritiek vooral de metacommunicatie en het 'regie nemen over hoe de reacties zijn en zouden moeten zijn' betreft. En ik denk echt wat ik net al schreef: er is er maar één die dit kan doorbreken en dat ben jij.
Als je dat niet doet, tellen we gewoon tot 3000. En heb jij een hulpbron minder, vermoed ik, aangezien je IRL ook niet wilt delen (en dit is geen oordeel van mij, maar een constatering naar aanleiding van wat jij daar over schreef).
Ik weet niet. Je doet jezelf zo tekort hier. En daarmee anderen ook, want omdat bij velen ons hart ligt bij echt jou willen bijstaan en feedback geven, komen we toch van een koude kermis thuis. Ik weet het: je/ik kies(t) er zelf voor om op een forum te schrijven als je reageert, maar het voelt na een paar weken voor mij wel als communicatie en ik vind het persoonlijk naar dat ik nu niets anders van je te weten kom dan dat je 'de sfeer hier toegankelijker wilt maken'. Dat is toch niet jouw focus in je leven op dit moment?
Ga er gewoon vanuit dat als je hier inhoudelijk deelt, je ook weer inhoudelijke reacties zult krijgen. Dan gaan de lichten vanzelf op de dimstand, kan iedereen weer bewegen en krijg je waarschijnlijk wat je nodig hebt (met af en toe een kritische noot, maar hé, heb je die ook niet nodig?!).
maandag 6 juni 2016 om 20:45
quote:wiebeltje schreef op 06 juni 2016 @ 20:16:
dat ik nu niets anders van je te weten kom dan dat je 'de sfeer hier toegankelijker wilt maken'. Dat is toch niet jouw focus in je leven op dit moment?
Nou inderdaad. En een flinke understatement ook nog.
De sfeer bij jou thùis, in jouw gezin, in jouw huwelijk... daar gaat het om!
En om de sfeer in jouw binnenwereld, daar nòg meer!
Hoe staat het daar eigenlijk mee Zeeland?
dat ik nu niets anders van je te weten kom dan dat je 'de sfeer hier toegankelijker wilt maken'. Dat is toch niet jouw focus in je leven op dit moment?
Nou inderdaad. En een flinke understatement ook nog.
De sfeer bij jou thùis, in jouw gezin, in jouw huwelijk... daar gaat het om!
En om de sfeer in jouw binnenwereld, daar nòg meer!
Hoe staat het daar eigenlijk mee Zeeland?
maandag 6 juni 2016 om 23:17
Ik heb mijn nu ex, een aantal jaar geleden betrapt op leugens. Het was een rottijd want in een paar weken tijd werd er ook nog kanker geconstateerd. We bleven samen want op straat zetten wilde ik hem niet in zijn situatie maar heb bijna 2 jaar met mezelf overhoop gelegen. Er waren dagen bij dat ik hem haatte omdat hij toch een flink aantal jaren een dubbelleven had geleid. Walgelijk. Zo ontzettend respectloos vind ik dat. En soms ging het een dag goed. Maar vergeven kan ik blijkbaar niet zo goed. want het ging de goede kant op met zijn gezondheid maar de relatie was niet goed meer. Ook in die 2 jaar heeft hij veel gelogen. We zijn uit elkaar gegaan maar loslaten vonden we beiden moeilijk. Dus we hielden contact. Het laatste half jaar is hij een paar keer blijven slapen en hebben we sex gehad. Ik wist dat hij een vrouw had leren kennen en ik vroeg hem daar ook regelmatig naar. Maar hij beweerde eens in de zoveel tijd met haar te Appen. Verder niets...!!!! Mooi dat ik er achter kwam dat hij samenwoonde met haar. Met 2 vrouwen sex, hoe kun je zei ik maar krijg daar geen normaal antwoord op. Het enige dat hij zei : het spijt me, ik wilde je niet kwetsen daarom heb ik het jou niet verteld.....
Zieke geest heeft hij volgens mij.
Nu heb en wil ook geen contact meer met hem. Hij liegt echt over alles. Dus zelfs een vriendschap is uitgesloten. En God wat baal ik. Ik voel me dom, naief, blind en naar hem toe mixed feelings. Houden van stopt bij mij niet zomaar maar de tijden dat ik hem haat worden steeds meer en duren langer.
Bij ons zijn er overigens geen kinderen in het spel dus dat maakt een beslissing nemen wel een stuk makkelijker.
Het is echt klote als je man een kant lijkt te hebben die jij niet kent en dingen doet die zo ver van je afstaan. Dan denk je echt: heh met WIE heb ik in Godsnaam een relatie???? Wie is hij ( of zij natuurlijk )
Zieke geest heeft hij volgens mij.
Nu heb en wil ook geen contact meer met hem. Hij liegt echt over alles. Dus zelfs een vriendschap is uitgesloten. En God wat baal ik. Ik voel me dom, naief, blind en naar hem toe mixed feelings. Houden van stopt bij mij niet zomaar maar de tijden dat ik hem haat worden steeds meer en duren langer.
Bij ons zijn er overigens geen kinderen in het spel dus dat maakt een beslissing nemen wel een stuk makkelijker.
Het is echt klote als je man een kant lijkt te hebben die jij niet kent en dingen doet die zo ver van je afstaan. Dan denk je echt: heh met WIE heb ik in Godsnaam een relatie???? Wie is hij ( of zij natuurlijk )
maandag 6 juni 2016 om 23:25
http://forum.libelle.nl/f ... eruit/list_messages/69835
Sorry voor off topic. Had nog nooit van het Libelle Forum gehoord maar lees er net over in de posts hiervoor. Delen VF en LF ook de topics?
Of ben ik mosterd?
Sorry voor off topic. Had nog nooit van het Libelle Forum gehoord maar lees er net over in de posts hiervoor. Delen VF en LF ook de topics?
Of ben ik mosterd?
maandag 6 juni 2016 om 23:58
Ik heb 'shame' nog niet gezien, wiebeltje.
Heb hem wel opgezocht op Internet, het verhaal gelezen, maar het lijkt me (voor nu) nog even wat te heftig voor me. (Maar ik wil m wel gaan zien, over een poos)
Wat je zegt over ingaan op die meta communicatie en niks inhoudelijks meer delen, dat klopt wel. Ik ben hier terughoudend in geworden. Maar het is hier nog steeds dagelijks een worsteling. We praten elke dag erover, maar nu wel binnen afgebakende tijd. Tijdens een wandeling ofzo. Hij heeft zijn therapie, ik de mijne. Het idee is dat we op termijn ook in relatietherapie gaan, maar voor nu wil ik eerst meer zicht krijgen op mijn eigen stuk.
Wat ik verwacht van een relatie, wat ik nodig heb, waar dat vandaan komt, wat er gebeurt als ik dat niet 'krijg', hoe ik hier zelf steviger in kan worden. Minder in automatische (oude) gedragspatronen schieten. Dat soort dingen.
Sowieso waardevol om eens goed naar te kijken, nog los v deze situatie.
Hij is ook hard aan het werk. Dat merk ik aan allerlei dingen. Hij is in twee afzonderlijke situaties die voor mij best pijnlijk waren om te horen, toch eerlijk en open geweest. Dat was nieuw. (Eén was mbt een recente seksuele gedachte die in hem op was gekomen, maar waar hij dus niet naar gehandeld heeft. Hij vertelde over hoe hij hiervan schrok, en dat hij probeerde zo transparant mogelijk te zijn.)
Verder heb ik hem mijn 'absolute ondergrens' verteld. In één situatie waarin hij imo mij 'wegzette'. Ik voelde me enorm 'ongezien ', was enorm geraakt, en heb hem gezegd dat DAT de grens was. Dat ik hiermee niet kon leven, dus dat hij dat niet v me hoeft te verwachten, dat ik daarin mee kan. Dat voelde fijn, dat ik die grens zo duidelijk voelde.
Ik was gaan twijfelen of ik dan mss geen grenzen zou hebben ofzo, maar was opgelucht dat ik die dus wèl herken als ik ze tegenkom.
En wat is er nog meer gebeurd intussen...?
Hij is aan de antidepressiva gegaan inmiddels. Het hakt er bij ons beiden in.
Of we hier op termijn een modus in kunnen vinden om ermee om te gaan weet ik niet. Maar voor nu wil ik me ervoor inzetten om een soort v doorstart v ons kapotte huwelijk mogelijk te maken.
Dus.
Dat is waar we nu zo'n beetje staan...
Heb hem wel opgezocht op Internet, het verhaal gelezen, maar het lijkt me (voor nu) nog even wat te heftig voor me. (Maar ik wil m wel gaan zien, over een poos)
Wat je zegt over ingaan op die meta communicatie en niks inhoudelijks meer delen, dat klopt wel. Ik ben hier terughoudend in geworden. Maar het is hier nog steeds dagelijks een worsteling. We praten elke dag erover, maar nu wel binnen afgebakende tijd. Tijdens een wandeling ofzo. Hij heeft zijn therapie, ik de mijne. Het idee is dat we op termijn ook in relatietherapie gaan, maar voor nu wil ik eerst meer zicht krijgen op mijn eigen stuk.
Wat ik verwacht van een relatie, wat ik nodig heb, waar dat vandaan komt, wat er gebeurt als ik dat niet 'krijg', hoe ik hier zelf steviger in kan worden. Minder in automatische (oude) gedragspatronen schieten. Dat soort dingen.
Sowieso waardevol om eens goed naar te kijken, nog los v deze situatie.
Hij is ook hard aan het werk. Dat merk ik aan allerlei dingen. Hij is in twee afzonderlijke situaties die voor mij best pijnlijk waren om te horen, toch eerlijk en open geweest. Dat was nieuw. (Eén was mbt een recente seksuele gedachte die in hem op was gekomen, maar waar hij dus niet naar gehandeld heeft. Hij vertelde over hoe hij hiervan schrok, en dat hij probeerde zo transparant mogelijk te zijn.)
Verder heb ik hem mijn 'absolute ondergrens' verteld. In één situatie waarin hij imo mij 'wegzette'. Ik voelde me enorm 'ongezien ', was enorm geraakt, en heb hem gezegd dat DAT de grens was. Dat ik hiermee niet kon leven, dus dat hij dat niet v me hoeft te verwachten, dat ik daarin mee kan. Dat voelde fijn, dat ik die grens zo duidelijk voelde.
Ik was gaan twijfelen of ik dan mss geen grenzen zou hebben ofzo, maar was opgelucht dat ik die dus wèl herken als ik ze tegenkom.
En wat is er nog meer gebeurd intussen...?
Hij is aan de antidepressiva gegaan inmiddels. Het hakt er bij ons beiden in.
Of we hier op termijn een modus in kunnen vinden om ermee om te gaan weet ik niet. Maar voor nu wil ik me ervoor inzetten om een soort v doorstart v ons kapotte huwelijk mogelijk te maken.
Dus.
Dat is waar we nu zo'n beetje staan...
dinsdag 7 juni 2016 om 00:05
Legodoos, je schreef: "Bij ons zijn er overigens geen kinderen in het spel dus dat maakt een beslissing nemen wel een stuk makkelijker.
Het is echt klote als je man een kant lijkt te hebben die jij niet kent en dingen doet die zo ver van je afstaan. Dan denk je echt: heh met WIE heb ik in Godsnaam een relatie???? Wie is hij?!"
Ja, herkenbaar; die Wie-is-hij-vraag. ....!
Het is echt klote als je man een kant lijkt te hebben die jij niet kent en dingen doet die zo ver van je afstaan. Dan denk je echt: heh met WIE heb ik in Godsnaam een relatie???? Wie is hij?!"
Ja, herkenbaar; die Wie-is-hij-vraag. ....!
dinsdag 7 juni 2016 om 00:09
quote:Zeeland1970 schreef op 06 juni 2016 @ 01:09:
[...]
Boos? "Ja, dan moet je maar bij hem weg gaan, het is jouw keus om te blijven, dus dan moet je hem wel een eerlijke kans geven, en niet meer boos en onredelijk doen."
Te weinig boos? Ook niet goed. Neurotisch, te gecontroleerd, te braaf, te
Maar nu is het veranderd.
Alles wat ik zeg lijkt verdraaid te worden, en ik ben veel tijd kwijt met dit dan weer 'recht ' te zetten.
Hoe zou jij dit dan doen, iris?
Om die forum sfeer weer gezond te krijgen?
Toch je kwetsbaar opstellen?
Wat je er aan kan doen om je niet meer te 'moeten' verdedigen? Wat denk je van daar gewoon mee stoppen?
Wil je er echt wat aan hebben dan moet je echt posten wat je bezig houdt denk ik. Maar leg de reacties waar je niets mee kan dan gewoon naast je neer, klaar.
Misschien moet je met jezelf afspreken om 1 lange post per dag te schrijven ofzo, niks meer. Maak m desnoods in een word document.
He ik zie een nieuwe post van je die ga ik nog even lezen. Truste alvast
[...]
Boos? "Ja, dan moet je maar bij hem weg gaan, het is jouw keus om te blijven, dus dan moet je hem wel een eerlijke kans geven, en niet meer boos en onredelijk doen."
Te weinig boos? Ook niet goed. Neurotisch, te gecontroleerd, te braaf, te
Maar nu is het veranderd.
Alles wat ik zeg lijkt verdraaid te worden, en ik ben veel tijd kwijt met dit dan weer 'recht ' te zetten.
Hoe zou jij dit dan doen, iris?
Om die forum sfeer weer gezond te krijgen?
Toch je kwetsbaar opstellen?
Wat je er aan kan doen om je niet meer te 'moeten' verdedigen? Wat denk je van daar gewoon mee stoppen?
Wil je er echt wat aan hebben dan moet je echt posten wat je bezig houdt denk ik. Maar leg de reacties waar je niets mee kan dan gewoon naast je neer, klaar.
Misschien moet je met jezelf afspreken om 1 lange post per dag te schrijven ofzo, niks meer. Maak m desnoods in een word document.
He ik zie een nieuwe post van je die ga ik nog even lezen. Truste alvast
dinsdag 7 juni 2016 om 00:16
quote:aaaanne schreef op 07 juni 2016 @ 00:09:
[...]
(...)
Wil je er echt wat aan hebben dan moet je echt posten wat je bezig houdt denk ik. Maar leg de reacties waar je niets mee kan dan gewoon naast je neer, klaar.
Misschien moet je met jezelf afspreken om 1 lange post per dag te schrijven ofzo, niks meer. Ja goed advies..! Thanx!
[...]
(...)
Wil je er echt wat aan hebben dan moet je echt posten wat je bezig houdt denk ik. Maar leg de reacties waar je niets mee kan dan gewoon naast je neer, klaar.
Misschien moet je met jezelf afspreken om 1 lange post per dag te schrijven ofzo, niks meer. Ja goed advies..! Thanx!
dinsdag 7 juni 2016 om 00:43
