Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
dinsdag 7 juni 2016 om 19:08
quote:Kiki789 schreef op 07 juni 2016 @ 09:34:
(...) Ik heb nu wel het idee dat je echt achter jouw keuze staat en dat je gaat kijken of het ook haalbaar is. Vervelend om te horen over de antidepressiva, krijg je niet niks voor niks voorgeschreven. Ik moest er wel ook meteen aan denken dat die medicatie meestal als bijwerking heeft dat het libido omlaag gaat.
Ben ook erg benieuwd naar jouw therapie en hoe dat precies gaat en wat het met je doet.
Ik sta achter de keuze die ik voor nu gemaakt heb. Wil niet zeggen dat dit garanties geeft voor een 'goede afloop'. Er is veel werk te doen, veel te onderzoeken, en ik wil mijn eigen gevoel hierin trouw blijven. Ik bekijk het dag voor dag. Elke dag is er eentje. Verder vooruit kijken durf en kan ik niet.
(Over therapie heb ik al eea gezegd in andere post)
(...) Ik heb nu wel het idee dat je echt achter jouw keuze staat en dat je gaat kijken of het ook haalbaar is. Vervelend om te horen over de antidepressiva, krijg je niet niks voor niks voorgeschreven. Ik moest er wel ook meteen aan denken dat die medicatie meestal als bijwerking heeft dat het libido omlaag gaat.
Ben ook erg benieuwd naar jouw therapie en hoe dat precies gaat en wat het met je doet.
Ik sta achter de keuze die ik voor nu gemaakt heb. Wil niet zeggen dat dit garanties geeft voor een 'goede afloop'. Er is veel werk te doen, veel te onderzoeken, en ik wil mijn eigen gevoel hierin trouw blijven. Ik bekijk het dag voor dag. Elke dag is er eentje. Verder vooruit kijken durf en kan ik niet.
(Over therapie heb ik al eea gezegd in andere post)
dinsdag 7 juni 2016 om 19:21
quote:iris1969 schreef op 07 juni 2016 @ 19:00:
Mag ik vragen waarom je vooralsnog niet voor relatietherapie kiest? Aangezien dit probleem natuurlijk ook zo zijn effect op jullie huidige wisselwerking heeft en je dit net ook beschreven hebt (over elkaar aanraken enzo).
Het is zinvoller om eerst beiden ons eigen traject in te gaan. Hij heeft een hele andere route hierin dan ik. Bij hem gaat het o.a. om het leren adequaat kanaliseren v zijn ongenoegen en het afleren v oude gedragspatronen. Bij mij om het herstel van vertrouwen, en ook het leren mezelf meer 'heel' te voelen zonder een ander. O.a.
Dat is makkelijker zonder elkaar.
Het is idd de bedoeling dat we in een latere fase relatietherapie krijgen. Maar dan helpt het als je zelf al wat wonden hebt gelikt en wat individuele stappen gezet hebt.
Mag ik vragen waarom je vooralsnog niet voor relatietherapie kiest? Aangezien dit probleem natuurlijk ook zo zijn effect op jullie huidige wisselwerking heeft en je dit net ook beschreven hebt (over elkaar aanraken enzo).
Het is zinvoller om eerst beiden ons eigen traject in te gaan. Hij heeft een hele andere route hierin dan ik. Bij hem gaat het o.a. om het leren adequaat kanaliseren v zijn ongenoegen en het afleren v oude gedragspatronen. Bij mij om het herstel van vertrouwen, en ook het leren mezelf meer 'heel' te voelen zonder een ander. O.a.
Dat is makkelijker zonder elkaar.
Het is idd de bedoeling dat we in een latere fase relatietherapie krijgen. Maar dan helpt het als je zelf al wat wonden hebt gelikt en wat individuele stappen gezet hebt.
dinsdag 7 juni 2016 om 19:23
Blij te lezen dat je je veilig en goed voelt bij je therapeut. Dat je daar je emoties laat zien. Dat huilen is alleen maar goed. En lucht op, want zo te lezen heb je weinig plekken waar je dat vrijuit kan doen (thuis is ook moeilijk lijkt me met je jongens in de buurt).
Everything you see I owe to spaghetti!
dinsdag 7 juni 2016 om 19:26
quote:Zeeland1970 schreef op 07 juni 2016 @ 19:21:
[...]
Het is zinvoller om eerst beiden ons eigen traject in te gaan. Hij heeft een hele andere route hierin dan ik. Bij hem gaat het o.a. om het leren adequaat kanaliseren v zijn ongenoegen en het afleren v oude gedragspatronen. Bij mij om het herstel van vertrouwen, en ook het leren mezelf meer 'heel' te voelen zonder een ander. O.a.
Dat is makkelijker zonder elkaar.
Het is idd de bedoeling dat we in een latere fase relatietherapie krijgen. Maar dan helpt het als je zelf al wat wonden hebt gelikt en wat individuele stappen gezet hebt.Klinkt eigenlijk best wel logisch zo. Ik dacht altijd dat relatietherapie de weg was, maar er zijn natuurlijk ook nog andere wegen.
[...]
Het is zinvoller om eerst beiden ons eigen traject in te gaan. Hij heeft een hele andere route hierin dan ik. Bij hem gaat het o.a. om het leren adequaat kanaliseren v zijn ongenoegen en het afleren v oude gedragspatronen. Bij mij om het herstel van vertrouwen, en ook het leren mezelf meer 'heel' te voelen zonder een ander. O.a.
Dat is makkelijker zonder elkaar.
Het is idd de bedoeling dat we in een latere fase relatietherapie krijgen. Maar dan helpt het als je zelf al wat wonden hebt gelikt en wat individuele stappen gezet hebt.Klinkt eigenlijk best wel logisch zo. Ik dacht altijd dat relatietherapie de weg was, maar er zijn natuurlijk ook nog andere wegen.
dinsdag 7 juni 2016 om 19:29
dinsdag 7 juni 2016 om 19:31
quote:Annapicobella schreef op 07 juni 2016 @ 19:23:
(...) En lucht op, want zo te lezen heb je weinig plekken waar je dat vrijuit kan doen (thuis is ook moeilijk lijkt me met je jongens in de buurt).
Klopt!
Beetje genant, dat vele (!) gesnotter daar, maar vd andere kant, ik voel me na afloop altijd wel prettig leeg, moe en rustig.
(...) En lucht op, want zo te lezen heb je weinig plekken waar je dat vrijuit kan doen (thuis is ook moeilijk lijkt me met je jongens in de buurt).
Klopt!
Beetje genant, dat vele (!) gesnotter daar, maar vd andere kant, ik voel me na afloop altijd wel prettig leeg, moe en rustig.
dinsdag 7 juni 2016 om 19:44
quote:Zeeland1970 schreef op 07 juni 2016 @ 19:29:
[...]
Ja. En het kan dus ook NA elkaar. Aanvullend.
(Voorgerecht individuele therapie, hoofdgerecht relatietherapie. )
En... wat wordt het toetje?
NB: inclusief serieuze ondertoon. Het lijkt me voor jullie heel goed om het therapietraject -als het zover is- met iets symbolisch af te sluiten. Al naar gelang de uitkomst uiteraard. Misschien een reis samen oid?
[...]
Ja. En het kan dus ook NA elkaar. Aanvullend.
(Voorgerecht individuele therapie, hoofdgerecht relatietherapie. )
En... wat wordt het toetje?
NB: inclusief serieuze ondertoon. Het lijkt me voor jullie heel goed om het therapietraject -als het zover is- met iets symbolisch af te sluiten. Al naar gelang de uitkomst uiteraard. Misschien een reis samen oid?
dinsdag 7 juni 2016 om 21:20
quote:iemand_anders schreef op 07 juni 2016 @ 19:44:
[...]
En... wat wordt het toetje?
NB: inclusief serieuze ondertoon. Het lijkt me voor jullie heel goed om het therapietraject -als het zover is- met iets symbolisch af te sluiten. Al naar gelang de uitkomst uiteraard. Misschien een reis samen oid?
Grappig dat je dat zegt.
Kwam ook even in mij op. Maar durf daar nog niet teveel bij stil te staan...
[...]
En... wat wordt het toetje?
NB: inclusief serieuze ondertoon. Het lijkt me voor jullie heel goed om het therapietraject -als het zover is- met iets symbolisch af te sluiten. Al naar gelang de uitkomst uiteraard. Misschien een reis samen oid?
Grappig dat je dat zegt.
Kwam ook even in mij op. Maar durf daar nog niet teveel bij stil te staan...
dinsdag 7 juni 2016 om 21:33
quote:Zeeland1970 schreef op 07 juni 2016 @ 19:31:
[...]
Klopt!
Beetje genant, dat vele (!) gesnotter daar, maar vd andere kant, ik voel me na afloop altijd wel prettig leeg, moe en rustig.
Ik denk dat een therapeute met ervaring niet van veel dingen meer opkijkt hoor
Probeer jezelf wat minder te verdedigen
[...]
Klopt!
Beetje genant, dat vele (!) gesnotter daar, maar vd andere kant, ik voel me na afloop altijd wel prettig leeg, moe en rustig.
Ik denk dat een therapeute met ervaring niet van veel dingen meer opkijkt hoor
Probeer jezelf wat minder te verdedigen
dinsdag 7 juni 2016 om 21:45
Ik kan alleen maar zeggen...
Volg jouw pad.... Er is in veel relaties wat aan de hand....
En wat mooi dat jullie er samen aan werken, misschien allebei op een andere manier maar dat geeft niet.
Ik zeg altijd : je kan niet bij Z zijn als je pas bij L bent.
Of jullie wegen voegen zich weer samen of niet..
De tijd zal het zeggen.....
take care
Volg jouw pad.... Er is in veel relaties wat aan de hand....
En wat mooi dat jullie er samen aan werken, misschien allebei op een andere manier maar dat geeft niet.
Ik zeg altijd : je kan niet bij Z zijn als je pas bij L bent.
Of jullie wegen voegen zich weer samen of niet..
De tijd zal het zeggen.....
take care
dinsdag 7 juni 2016 om 22:09
quote:Zeeland1970 schreef op 07 juni 2016 @ 21:20:
[...]
Grappig dat je dat zegt.
Kwam ook even in mij op. Maar durf daar nog niet teveel bij stil te staan...
Hoeft ook niet, want dat is nog lang niet aan de orde.
Ik denk alleen dat het òòk een belangrijke stap/fase is die je tzt niet over moet slaan.
Welke kant het ook opgaat...
[...]
Grappig dat je dat zegt.
Kwam ook even in mij op. Maar durf daar nog niet teveel bij stil te staan...
Hoeft ook niet, want dat is nog lang niet aan de orde.
Ik denk alleen dat het òòk een belangrijke stap/fase is die je tzt niet over moet slaan.
Welke kant het ook opgaat...
dinsdag 7 juni 2016 om 22:43
Je kan iig zeggen Zeeland dat je alles in jouw tempo en jouw manier heb gedaan. Dat is heel veel waard.
Toen ik in " de shit" zat, trok ik mij teveel aan wat anderen vonden, zeker die dichtbij mij staan zoals familie en goede vrienden. Later werd ik selektiever in het delen van informatie en dat gaf mij veel rust zodat ik " puurder" kon denken- zonder ruis van anderen. Doe Je Ding Zeeland, volg je eigen gevoel maar zorg ook voor een IRL klankbord zoals een therapeut of 1 vriendin ( die ene?) die niet terughoudend is om ook kritisch te zijn en niet alleen meepraters. Vond ik erg fijn tenminste toen.
Belachelijke vraag misschien maar hadden/hebben jullie eigenlijk valantieplannen voor de zomer?
Toen ik in " de shit" zat, trok ik mij teveel aan wat anderen vonden, zeker die dichtbij mij staan zoals familie en goede vrienden. Later werd ik selektiever in het delen van informatie en dat gaf mij veel rust zodat ik " puurder" kon denken- zonder ruis van anderen. Doe Je Ding Zeeland, volg je eigen gevoel maar zorg ook voor een IRL klankbord zoals een therapeut of 1 vriendin ( die ene?) die niet terughoudend is om ook kritisch te zijn en niet alleen meepraters. Vond ik erg fijn tenminste toen.
Belachelijke vraag misschien maar hadden/hebben jullie eigenlijk valantieplannen voor de zomer?
Ja, nee, misschien. Kan je de vraag herhalen?
dinsdag 7 juni 2016 om 23:33
quote:netwakker schreef op 07 juni 2016 @ 22:43:
Je kan iig zeggen Zeeland dat je alles in jouw tempo en jouw manier heb gedaan. Dat is heel veel waard.
Toen ik in " de shit" zat, trok ik mij teveel aan wat anderen vonden, zeker die dichtbij mij staan zoals familie en goede vrienden. Later werd ik selektiever in het delen van informatie en dat gaf mij veel rust zodat ik " puurder" kon denken- zonder ruis van anderen. Doe Je Ding Zeeland, volg je eigen gevoel maar zorg ook voor een IRL klankbord zoals een therapeut of 1 vriendin ( die ene?) die niet terughoudend is om ook kritisch te zijn en niet alleen meepraters. Vond ik erg fijn tenminste toen.
Belachelijke vraag misschien maar hadden/hebben jullie eigenlijk valantieplannen voor de zomer?
Geen vakantie plannen hier. De jongens vragen er wel om, maar we hadden nog niets geboekt en willen het nu liever nog ff open houden. Wie weet, hebben we dan ad hoc zin in een weekendje weg, maar een vakantie boeken nu, dat vergt ook weer overleg, keuzestress, inpakken, in kunnen schatten hoe de dag erna voelt, organisatie, etc.
Lijkt nu teveel.
Wat je zegt over dat op de eigen manier, in eigen tempo dingen aanpakken, dat is imo heel belangrijk. Over de situatie zelf, dat 'overkomt' je, overspoelt je, maar hoe je hier vervolgens in gaat staan, dat heb je -iets meer- in de hand. Ik kan me voorstellen dat (teveel, te heftige) meningen v anderen irl 'ruis' veroorzaken. Het lastiger maken om je eigen gevoel waar te nemen. Dat heb ik in elk geval snel.
Je kan iig zeggen Zeeland dat je alles in jouw tempo en jouw manier heb gedaan. Dat is heel veel waard.
Toen ik in " de shit" zat, trok ik mij teveel aan wat anderen vonden, zeker die dichtbij mij staan zoals familie en goede vrienden. Later werd ik selektiever in het delen van informatie en dat gaf mij veel rust zodat ik " puurder" kon denken- zonder ruis van anderen. Doe Je Ding Zeeland, volg je eigen gevoel maar zorg ook voor een IRL klankbord zoals een therapeut of 1 vriendin ( die ene?) die niet terughoudend is om ook kritisch te zijn en niet alleen meepraters. Vond ik erg fijn tenminste toen.
Belachelijke vraag misschien maar hadden/hebben jullie eigenlijk valantieplannen voor de zomer?
Geen vakantie plannen hier. De jongens vragen er wel om, maar we hadden nog niets geboekt en willen het nu liever nog ff open houden. Wie weet, hebben we dan ad hoc zin in een weekendje weg, maar een vakantie boeken nu, dat vergt ook weer overleg, keuzestress, inpakken, in kunnen schatten hoe de dag erna voelt, organisatie, etc.
Lijkt nu teveel.
Wat je zegt over dat op de eigen manier, in eigen tempo dingen aanpakken, dat is imo heel belangrijk. Over de situatie zelf, dat 'overkomt' je, overspoelt je, maar hoe je hier vervolgens in gaat staan, dat heb je -iets meer- in de hand. Ik kan me voorstellen dat (teveel, te heftige) meningen v anderen irl 'ruis' veroorzaken. Het lastiger maken om je eigen gevoel waar te nemen. Dat heb ik in elk geval snel.
dinsdag 7 juni 2016 om 23:35
woensdag 8 juni 2016 om 07:37
Ha Zeeland, goedemorgen. Wat een hoop beweging bij jou en jullie, dat lijkt mij een goed ding!
Youk schreef dat ik volgens haar te snel ga in mijn vragen en opmerkingen aan jou. Zou kunnen. Doe ik niet geheel per ongeluk. Wat je niet beantwoorden kunt of wilt, niet gebruiken kunt of wilt, laat je natuurlijk prima links liggen. Maar ik zie geen reden om 'niet op deze manier met je in gesprek te gaan'.
Weet dat ik niets verwacht in de zin van 'naar de volgende fase duwen', zoals zij schrijft. Ik verwacht niets. Ik denk dat het goed is om ook wat mensen om je heen te hebben die een langere 'loop' nemen dan de dagelijkse, wekelijkse. Ik kan zelf goed aanwijzen wie in mijn omgeving dat deed. Dat voelde af en toe snoeihard, en soms begreep ik er letterlijk niets van, maar in het bredere perspectief dat ik op een gegeven moment kreeg, waren ook die langere 'loops' heel zinnig.
Dus zoals ik al zei: doe er mee wat je wilt, interpreteer het alsjeblieft niet zoals Youk het opschrijft ('duwen') want zo is het niet bedoeld en leg vooral naast je neer wat je niet gebruiken kunt. Die laatste opmerking geldt voor het hele topic natuurlijk,
Youk schreef dat ik volgens haar te snel ga in mijn vragen en opmerkingen aan jou. Zou kunnen. Doe ik niet geheel per ongeluk. Wat je niet beantwoorden kunt of wilt, niet gebruiken kunt of wilt, laat je natuurlijk prima links liggen. Maar ik zie geen reden om 'niet op deze manier met je in gesprek te gaan'.
Weet dat ik niets verwacht in de zin van 'naar de volgende fase duwen', zoals zij schrijft. Ik verwacht niets. Ik denk dat het goed is om ook wat mensen om je heen te hebben die een langere 'loop' nemen dan de dagelijkse, wekelijkse. Ik kan zelf goed aanwijzen wie in mijn omgeving dat deed. Dat voelde af en toe snoeihard, en soms begreep ik er letterlijk niets van, maar in het bredere perspectief dat ik op een gegeven moment kreeg, waren ook die langere 'loops' heel zinnig.
Dus zoals ik al zei: doe er mee wat je wilt, interpreteer het alsjeblieft niet zoals Youk het opschrijft ('duwen') want zo is het niet bedoeld en leg vooral naast je neer wat je niet gebruiken kunt. Die laatste opmerking geldt voor het hele topic natuurlijk,
woensdag 8 juni 2016 om 08:28
"Dus zoals ik al zei: doe er mee wat je wilt, interpreteer het alsjeblieft niet zoals Youk het opschrijft ('duwen') want zo is het niet bedoeld en leg vooral naast je neer wat je niet gebruiken kunt. Die laatste opmerking geldt voor het hele topic natuurlijk,"
Mijn woorden!
Hopelijk lukt dat je Zeeland, want je hebt al zoveel dingen aan je hoofd die belangrijker zijn dan wat wij hier op t VF schrijven
Geef t niet meer invloed dan het possibly kan hebben! Hoe kunnen posts je nu naar een volgende fase 'duwen'? Jij zit aan dat roer!
Mijn woorden!
Hopelijk lukt dat je Zeeland, want je hebt al zoveel dingen aan je hoofd die belangrijker zijn dan wat wij hier op t VF schrijven
Geef t niet meer invloed dan het possibly kan hebben! Hoe kunnen posts je nu naar een volgende fase 'duwen'? Jij zit aan dat roer!
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
woensdag 8 juni 2016 om 09:00
quote:wiebeltje schreef op 08 juni 2016 @ 07:37:
Ha Zeeland, goedemorgen. Wat een hoop beweging bij jou en jullie, dat lijkt mij een goed ding!
Youk schreef dat ik volgens haar te snel ga in mijn vragen en opmerkingen aan jou. Zou kunnen. Doe ik niet geheel per ongeluk. Wat je niet beantwoorden kunt of wilt, niet gebruiken kunt of wilt, laat je natuurlijk prima links liggen. Maar ik zie geen reden om 'niet op deze manier met je in gesprek te gaan'.
Weet dat ik niets verwacht in de zin van 'naar de volgende fase duwen', zoals zij schrijft. Ik verwacht niets. Ik denk dat het goed is om ook wat mensen om je heen te hebben die een langere 'loop' nemen dan de dagelijkse, wekelijkse. Ik kan zelf goed aanwijzen wie in mijn omgeving dat deed. Dat voelde af en toe snoeihard, en soms begreep ik er letterlijk niets van, maar in het bredere perspectief dat ik op een gegeven moment kreeg, waren ook die langere 'loops' heel zinnig.
Dus zoals ik al zei: doe er mee wat je wilt, interpreteer het alsjeblieft niet zoals Youk het opschrijft ('duwen') want zo is het niet bedoeld en leg vooral naast je neer wat je niet gebruiken kunt. Die laatste opmerking geldt voor het hele topic natuurlijk,Ik ben blij dat je omschrijft hoe je het ziet. Ik wilde graag laten weten hoe het op mij over kwam en zoals ik al zei ik vind de dingen die je schrijft in principe heel erg mooi en nuttig.
Ha Zeeland, goedemorgen. Wat een hoop beweging bij jou en jullie, dat lijkt mij een goed ding!
Youk schreef dat ik volgens haar te snel ga in mijn vragen en opmerkingen aan jou. Zou kunnen. Doe ik niet geheel per ongeluk. Wat je niet beantwoorden kunt of wilt, niet gebruiken kunt of wilt, laat je natuurlijk prima links liggen. Maar ik zie geen reden om 'niet op deze manier met je in gesprek te gaan'.
Weet dat ik niets verwacht in de zin van 'naar de volgende fase duwen', zoals zij schrijft. Ik verwacht niets. Ik denk dat het goed is om ook wat mensen om je heen te hebben die een langere 'loop' nemen dan de dagelijkse, wekelijkse. Ik kan zelf goed aanwijzen wie in mijn omgeving dat deed. Dat voelde af en toe snoeihard, en soms begreep ik er letterlijk niets van, maar in het bredere perspectief dat ik op een gegeven moment kreeg, waren ook die langere 'loops' heel zinnig.
Dus zoals ik al zei: doe er mee wat je wilt, interpreteer het alsjeblieft niet zoals Youk het opschrijft ('duwen') want zo is het niet bedoeld en leg vooral naast je neer wat je niet gebruiken kunt. Die laatste opmerking geldt voor het hele topic natuurlijk,Ik ben blij dat je omschrijft hoe je het ziet. Ik wilde graag laten weten hoe het op mij over kwam en zoals ik al zei ik vind de dingen die je schrijft in principe heel erg mooi en nuttig.
Het is zoals het is
woensdag 8 juni 2016 om 10:16
Goedemorgen..!
Drukke ochtend hier.
Afgelopen nacht is jongste zoon (13 jr) met paniekaanvallen bij me komen liggen. Hij heeft adhd en wat autistische trekjes, heeft Medikined, wat hij zelf enigszins mag reguleren. Elke dag 1 tabletje, maar bijvoorbeeld op woensdagen, (korte dag school), dan neemt hij het NIET in, omdat hij anders de hele dag zich wat 'tam/mat' voelt in ruil voor een paar uurtjes 'rust-in-zijn-hoofd' in de ochtend. (Dat is overlegd en dat mocht.)
De afgelopen week heeft hij mss totaal 1x een pil genomen. Dat vond hij fijner, had hij meer energie. Ik denk dat het daarmee te maken had, de paniek aanval.
Was zo zielig. Was overal bang voor. Hij vertelde dat hij YouTube filmpjes had gezien over aliens, dat hij niet kon ophouden met die te kijken, maar dat hij nu die filmpjes in zijn hoofd niet meer stop kon zetten.
Dat hij bang was dat hij (en wij) werden meegenomen door aliens, vertelde flarden warrige beelden over zijn leven nu, er doorheen gemixed. Was helemaal over zijn toeren. Gelukkig lukte het me om hem gerust te stellen. We hebben hem -toen de ergste paniek weg was gezakt- op een andere kamer neergelegd, met de deur open, klein lichtje aan, daar is het ook wat koeler. Hij reageert altijd erg heftig op teveel hitte.
Vanmorgen was hij gelukkig weer helemaal 'de oude'. Geen angst of paniek meer. Hij had goed geslapen en ik kreeg spontaan een knuffel.
Oudste wil nog steeds naar 'speciaal onderwijs'. Daar was/ben ik geen voorstander van. Hij is ongelukkig, zit sociaal-emotioneel vast, maar heeft geen adhd of autisme, geen diagnose. We hebben daar maandag een intake gesprek. Inmiddels heb ik me er ook een beetje in verdiept. Mijn eigen eerste angst hierover is wat weg. Ik sta nu iets meer open voor die optie. Ga maandag enigszins neutraal dat gesprek in. Denk nog steeds dat het niet de meest logische oplossing is voor hem om gelukkig te worden, maar wil dit onderzoeken. Er zitten allemaal experts bij die intake, dan kunnen we het samen eens goed bekijken, wie hij is, en of dit hem kan helpen.
Mijn man heeft vanmorgen zijn antidepressiva opgehoogd. (Hij moest met een lage dosis starten, maar hij zei niets te merken aan bijwerkingen, dus dat hij wel iets sneller zou kunnen ophogen.) Hij is nu naar zijn werk. Ik vind hem wat instabiel overkomen. Melancholisch, onzeker, rusteloos. Maar daardoor ook heel 'zacht'. Kwetsbaar, aanhankelijk bijna. Terwijl hij normaal juist nogal zijn eigen koers vaart. (Ik doel nu niet op de hoeren.) We appen gedurende de dag. Gewoon om contact te hebben. Zoals we eerst ook deden. Maar nu voel ik ook dat hij mij 'nodig' heeft, en dat is best prettig.
Verder liggen er veel regeldingen.
Internet ligt er regelmatig uit, daarvoor moet gebeld worden. Tandarts, orthodontist, dierenarts, zorgverzekering bellen, regeldingen voor de buurtcommissie (al hou ik dat nu ff zoveel mogelijk af), ik ben nog steeds bezig met het vinden van een psychotherapeut in mijn regio, via één of ander bureau, maar die moeten steeds nieuwe info en documenten hebben van me. (De therapeut die ik nu heb is perfect voor nu, maar wordt slechts zeer beperkt vergoed) En dan dus boodschappen, werk, studie, etc
Druk!
Er wordt deze week hier een nieuwe vloer gelegd, dus de hele kamer is opgebroken. Een drempel zat gelijmd op de ondervloer, bij het proberen die te verwijderen kwam de halve vloer mee. Zat er ineens een 'put' van 10 cm diep. Dus dan moet er weer een 'mannetje' komen om die 'put' dicht te maken. Die is inmiddels geweest, het zit weer dicht. Maar ik zit hier in een soort van bouwput, met een half opengebroken vloer, op mijn bank, mijn eilandje van waar ik dingen regel.
Het lijkt bijna symbolisch. Dat alles één grote puinhoop is. Dat er aan de 'vloer', het fundament, gewerkt wordt. Ik kijk om me heen, en verbaas me over mijn eigen rust.
Stap voor stap.
Zo slecht gaat het nog niet.
Alleen wel zorgen dat ik mezelf niet voorbij ren nu.
Drukke ochtend hier.
Afgelopen nacht is jongste zoon (13 jr) met paniekaanvallen bij me komen liggen. Hij heeft adhd en wat autistische trekjes, heeft Medikined, wat hij zelf enigszins mag reguleren. Elke dag 1 tabletje, maar bijvoorbeeld op woensdagen, (korte dag school), dan neemt hij het NIET in, omdat hij anders de hele dag zich wat 'tam/mat' voelt in ruil voor een paar uurtjes 'rust-in-zijn-hoofd' in de ochtend. (Dat is overlegd en dat mocht.)
De afgelopen week heeft hij mss totaal 1x een pil genomen. Dat vond hij fijner, had hij meer energie. Ik denk dat het daarmee te maken had, de paniek aanval.
Was zo zielig. Was overal bang voor. Hij vertelde dat hij YouTube filmpjes had gezien over aliens, dat hij niet kon ophouden met die te kijken, maar dat hij nu die filmpjes in zijn hoofd niet meer stop kon zetten.
Dat hij bang was dat hij (en wij) werden meegenomen door aliens, vertelde flarden warrige beelden over zijn leven nu, er doorheen gemixed. Was helemaal over zijn toeren. Gelukkig lukte het me om hem gerust te stellen. We hebben hem -toen de ergste paniek weg was gezakt- op een andere kamer neergelegd, met de deur open, klein lichtje aan, daar is het ook wat koeler. Hij reageert altijd erg heftig op teveel hitte.
Vanmorgen was hij gelukkig weer helemaal 'de oude'. Geen angst of paniek meer. Hij had goed geslapen en ik kreeg spontaan een knuffel.
Oudste wil nog steeds naar 'speciaal onderwijs'. Daar was/ben ik geen voorstander van. Hij is ongelukkig, zit sociaal-emotioneel vast, maar heeft geen adhd of autisme, geen diagnose. We hebben daar maandag een intake gesprek. Inmiddels heb ik me er ook een beetje in verdiept. Mijn eigen eerste angst hierover is wat weg. Ik sta nu iets meer open voor die optie. Ga maandag enigszins neutraal dat gesprek in. Denk nog steeds dat het niet de meest logische oplossing is voor hem om gelukkig te worden, maar wil dit onderzoeken. Er zitten allemaal experts bij die intake, dan kunnen we het samen eens goed bekijken, wie hij is, en of dit hem kan helpen.
Mijn man heeft vanmorgen zijn antidepressiva opgehoogd. (Hij moest met een lage dosis starten, maar hij zei niets te merken aan bijwerkingen, dus dat hij wel iets sneller zou kunnen ophogen.) Hij is nu naar zijn werk. Ik vind hem wat instabiel overkomen. Melancholisch, onzeker, rusteloos. Maar daardoor ook heel 'zacht'. Kwetsbaar, aanhankelijk bijna. Terwijl hij normaal juist nogal zijn eigen koers vaart. (Ik doel nu niet op de hoeren.) We appen gedurende de dag. Gewoon om contact te hebben. Zoals we eerst ook deden. Maar nu voel ik ook dat hij mij 'nodig' heeft, en dat is best prettig.
Verder liggen er veel regeldingen.
Internet ligt er regelmatig uit, daarvoor moet gebeld worden. Tandarts, orthodontist, dierenarts, zorgverzekering bellen, regeldingen voor de buurtcommissie (al hou ik dat nu ff zoveel mogelijk af), ik ben nog steeds bezig met het vinden van een psychotherapeut in mijn regio, via één of ander bureau, maar die moeten steeds nieuwe info en documenten hebben van me. (De therapeut die ik nu heb is perfect voor nu, maar wordt slechts zeer beperkt vergoed) En dan dus boodschappen, werk, studie, etc
Druk!
Er wordt deze week hier een nieuwe vloer gelegd, dus de hele kamer is opgebroken. Een drempel zat gelijmd op de ondervloer, bij het proberen die te verwijderen kwam de halve vloer mee. Zat er ineens een 'put' van 10 cm diep. Dus dan moet er weer een 'mannetje' komen om die 'put' dicht te maken. Die is inmiddels geweest, het zit weer dicht. Maar ik zit hier in een soort van bouwput, met een half opengebroken vloer, op mijn bank, mijn eilandje van waar ik dingen regel.
Het lijkt bijna symbolisch. Dat alles één grote puinhoop is. Dat er aan de 'vloer', het fundament, gewerkt wordt. Ik kijk om me heen, en verbaas me over mijn eigen rust.
Stap voor stap.
Zo slecht gaat het nog niet.
Alleen wel zorgen dat ik mezelf niet voorbij ren nu.
woensdag 8 juni 2016 om 11:06
woensdag 8 juni 2016 om 11:15
je moet eerst naar de bodem van de draaikolk om er uit te kunnen stappen.
Zeeland, jij wilde het op je eigen manier doen, wat heel goed is denk ik. Ik ben blij te lezen dat het voelt alsof je dat inderdaad doet en dat je achter de stappen staat die jullie gezet hebben.
Ik vind het heel goed dat je jullie eerst individuele therapie hebben voor relatietherapie. Dan kun je e.e.a voor jezelf helder krijgen en sta je misschien wat steviger in de relatietherapie.
Wat naar voor je jongste. Bah. en de fase waar je oudste in zit is ook niet zo fijn. Het is zo rot omje kind ongelukkig te zien. Sterkte ermee.
met alles!
Zeeland, jij wilde het op je eigen manier doen, wat heel goed is denk ik. Ik ben blij te lezen dat het voelt alsof je dat inderdaad doet en dat je achter de stappen staat die jullie gezet hebben.
Ik vind het heel goed dat je jullie eerst individuele therapie hebben voor relatietherapie. Dan kun je e.e.a voor jezelf helder krijgen en sta je misschien wat steviger in de relatietherapie.
Wat naar voor je jongste. Bah. en de fase waar je oudste in zit is ook niet zo fijn. Het is zo rot omje kind ongelukkig te zien. Sterkte ermee.
met alles!
