Relaties
alle pijlers
Twijfels...
donderdag 20 november 2008 om 21:24
Hoi
Ik heb een relatie van ruim 6,5 jaar. De laatste tijd heb ik erg veel twijfels, dit speelt al langere tijd, ik denk al ruim een half jaar, soms wat minder soms wat meer, maar de laatste maand gaat het niet echt bepaald goed tussen ons.
Ik weet niet zo goed waar het aan ligt, eigenlijk is mijn vriend een soort van perfect, hij is lief, attent, ziet er leuk uit, is spontaan en word door iedereen aardig gevonden etc. Maar dat gebruikt hij ook in elke discussie tegen mij, als ik boos ergens over ben dan begint hij altijd te roepem hoe goed hij voor me is, hoe vrij die me laat etc, en daar heeft hij dan ook gelijk in, maar toch denk ik niet dat dat een excuus is voor alles. Hij is niet altijd lief namelijk, hij is ook heel erg kritisch en heeft veel commentaar op me, hoe ik eruit zie, wat voor kleren ik draag, hoe ik me gedraag. Ik word hier de laatste tijd doodmoe van, verder klaagt hij over te weinig seks, wat idd wel minder is geworden maar in mijn idee echt niet weinig. Hierdoor voel ik me steeds onzekerder en ongelukkiger in mijn relatie, het is nu op een punt dat ik geen zin heb om hem te zien. Ik voel me goed als ik alleen ben, mn eigen dingen doe, met vrienden afspreek, maar zodra hij bij mij is of ik bij hem gaat het de laatste tijd bijna altijd mis. Ik heb dit ook met hem besproken, hij schrok zich rot, dacht dat ik gelukkig was met hem. Hij heeft iig absoluut geen twijfels over mij, ik ben de ware voor hem waarmee hij oud wuil worden. Maar ik denk eigenlijk al een half jaar dat hij niet de jongen is waarmee ik oud wil worden. We wonen niet samen, iets wat hij heel graag wil, ik in vlagen ook, maar als ik langer dan een week bij hem ben denk ik dat ik nooit met hem wil samenwonen.
Ik voel me vreselijk, ik overweeg sinds deze week om bij hem weg te gaan, heb ik hem ook verteld, hij is ontzettend verdrietig, ik voel me vreselijk schuldig. Als ik bij hem wegga denk ik op dit moment dat het me op zou luchten, maar iets houdt me tegen, namelijk de wetenschap dat het vroeger echt heel leukw as, dat ik hem ongelooflijk veel pijn doe en dat iedereen mij hierop gaat aankijken, veel van mijn vrienden zijn ook goed met hem bevriend, dus met die vrienden praat ik hier niet zoveel over.
Ik twijfel zo, het ene moment denk ik; ik moet voor mezelf kiezen en bij hem weggaan, op het andere moment denk ik; we moeten ervoor vechten en zorgen dat het zo word zoals het was, ik weet alleen niet of ik het kan opbrengen om hier energie in te steken.
Dit is een beetje een chaotisch verhaal, ik weet het, maar ik ben nu zelf ook een grote chaos.
Ik heb dit allemaal verteld, hij is er kaopt van, maar wacht op me, dit maakt het extra moeilijk, ik wil het liefst dat hij gewoon boos wordt, maar nu wacht hij en voel ik me schuldig dat ik nu niet met zekerheid kan zeggen of ik door wil.
Advies, iemand????
Ik heb een relatie van ruim 6,5 jaar. De laatste tijd heb ik erg veel twijfels, dit speelt al langere tijd, ik denk al ruim een half jaar, soms wat minder soms wat meer, maar de laatste maand gaat het niet echt bepaald goed tussen ons.
Ik weet niet zo goed waar het aan ligt, eigenlijk is mijn vriend een soort van perfect, hij is lief, attent, ziet er leuk uit, is spontaan en word door iedereen aardig gevonden etc. Maar dat gebruikt hij ook in elke discussie tegen mij, als ik boos ergens over ben dan begint hij altijd te roepem hoe goed hij voor me is, hoe vrij die me laat etc, en daar heeft hij dan ook gelijk in, maar toch denk ik niet dat dat een excuus is voor alles. Hij is niet altijd lief namelijk, hij is ook heel erg kritisch en heeft veel commentaar op me, hoe ik eruit zie, wat voor kleren ik draag, hoe ik me gedraag. Ik word hier de laatste tijd doodmoe van, verder klaagt hij over te weinig seks, wat idd wel minder is geworden maar in mijn idee echt niet weinig. Hierdoor voel ik me steeds onzekerder en ongelukkiger in mijn relatie, het is nu op een punt dat ik geen zin heb om hem te zien. Ik voel me goed als ik alleen ben, mn eigen dingen doe, met vrienden afspreek, maar zodra hij bij mij is of ik bij hem gaat het de laatste tijd bijna altijd mis. Ik heb dit ook met hem besproken, hij schrok zich rot, dacht dat ik gelukkig was met hem. Hij heeft iig absoluut geen twijfels over mij, ik ben de ware voor hem waarmee hij oud wuil worden. Maar ik denk eigenlijk al een half jaar dat hij niet de jongen is waarmee ik oud wil worden. We wonen niet samen, iets wat hij heel graag wil, ik in vlagen ook, maar als ik langer dan een week bij hem ben denk ik dat ik nooit met hem wil samenwonen.
Ik voel me vreselijk, ik overweeg sinds deze week om bij hem weg te gaan, heb ik hem ook verteld, hij is ontzettend verdrietig, ik voel me vreselijk schuldig. Als ik bij hem wegga denk ik op dit moment dat het me op zou luchten, maar iets houdt me tegen, namelijk de wetenschap dat het vroeger echt heel leukw as, dat ik hem ongelooflijk veel pijn doe en dat iedereen mij hierop gaat aankijken, veel van mijn vrienden zijn ook goed met hem bevriend, dus met die vrienden praat ik hier niet zoveel over.
Ik twijfel zo, het ene moment denk ik; ik moet voor mezelf kiezen en bij hem weggaan, op het andere moment denk ik; we moeten ervoor vechten en zorgen dat het zo word zoals het was, ik weet alleen niet of ik het kan opbrengen om hier energie in te steken.
Dit is een beetje een chaotisch verhaal, ik weet het, maar ik ben nu zelf ook een grote chaos.
Ik heb dit allemaal verteld, hij is er kaopt van, maar wacht op me, dit maakt het extra moeilijk, ik wil het liefst dat hij gewoon boos wordt, maar nu wacht hij en voel ik me schuldig dat ik nu niet met zekerheid kan zeggen of ik door wil.
Advies, iemand????
donderdag 20 november 2008 om 21:40
Nou pussinboots, het is wel duidelijk dat deze man het waard is om met je onvrede aan de slag te gaan. Want waarom zou jullie wisselwerking niet gewoon kunnen verbeteren? Je bent je bewust van een probleem, en hebt dat pas net bij hem neergelegd. Uit alles blijkt dat hij voor je wil gaan, en dus is er een basis voor hem om beter op zijn gedrag te letten. Meer aan jouw gevoel toe te geven. Het zal straks gewoon een tijdelijke crisis blijken, want uit je verhaal blijkt dat je relatie nog alle toekomst heeft. Wees duidelijk dat je zijn commentaar beu bent en graag complimenten van hem wil horen. Als hij lief kan zijn naar anderen dan lukt dat straks zeker ook naar jou. Niet bij hem weggaan hoor! Als het niet lukt om het patroon te veranderen is daar nog alle gelegenheid voor.
