Relaties
alle pijlers
stiefkinderen
zaterdag 15 november 2008 om 19:12
ik zou graag in contact willen komen met iemand die ook stiefmoeder is. mijn stiefkind woont bij ons en heeft een omgangsregeling met de moeder. mijn vriend en ik hebben samen ook een kind.
ik loop tegen veel dingen aan die ik met niemand kan delen en ik hoop dat hier iemand die in hetzelfde schuitje zit!
ik loop tegen veel dingen aan die ik met niemand kan delen en ik hoop dat hier iemand die in hetzelfde schuitje zit!
zaterdag 15 november 2008 om 20:28
Wanneer een stiefkind bij je inwoont is anders dan wanneer een stiefkind een weekendje komt. Het hangt ervan af hoe je geaccepteerd wordt. Als je tegen veel dingen aanloopt wordt je waarschijnlijk niet geaccepteerd. Behandel het kind met respect en verlang dat ook terug. Bespreek de dingen waar je tegen aanloopt met de vader, want zoals je nu zegt dat je het met niemand kan delen, betekent dat dat je het niet met de vader, jou vriend dus, kunt delen? Dan wordt het heel moeilijk ben ik bang om op 1lijn te komen.
zaterdag 15 november 2008 om 21:18
maandag 17 november 2008 om 10:02
ik weet niet of je hier reclame mag maken, maar als je kijkt op www.kiesvoorhetkind.nl kun je lezen dat er binnekort themabijeenkomsten middels lotgenotencontacten voor de volwassen partijen binnen een samengesteld gezin komen. Misschien iets voor jou? De eerste begeleiders worden volgende week getraind en komen uit heel Nederland.
maandag 17 november 2008 om 10:43
Hoi, hier ook een stiefouder.
Mijn man en ik hebben geen kinderen samen maar zijn oudste en mijn enigste wonen ook met ons in huis.
ook een samengesteld gezin dus.
Ik loop ook wel eens tegen dingen aan waar ik moeilijk tot niet met mijn man over kan praten.
Ik doe het wel maar makkelijk is het niet.
Overigens kan ik prima met haar overweg en zij ook met mijn zoon..
Ze zit totaal niet te stoken en doet niet raar tegen me en luisterd gewoon naar me.
Wel heb ik moeite om bepaalde regels te stellen met de nieuwe samenstelling.
Mijn man zegt ja moet je horen hier 'draaide' de boel al en het liep goed, dus zie ik niet in waarom er iets aan de opvoeding/regels anders moet.
Ik op mijn beurt denk dan hallo ik voede mijn kind zo en zo op en zie niet in wáárom dat nu anders moet.
Toch moet er aangepast worden omdat we onze kinderen nu samen hebben, alleen is het hier het geval dat ik en mijn kleine meer dingen moet aanpassen dan hij en zijn dochter ( welke een achtestand heeft omdat ze prematuur is en dus een andere aanpak nodig heeft)
Maar wel van mijn zoon verwachten dat hij in het gareel loopt en bij niet luisteren door hem naar zijn kamer wordt gestuurd en als zij niet luisterd hij zegt 'naar je kamer' zij niet gaat en hij vervolgens niets meer doet.
Ik denk dan jij ben lekker bezig zeg!!
Dus ja.. wat doe je dan.. ik mag hem niet afvallen in bijzijn van, maar als ik er later over begin, krijg ik altijd aan het einde van de rit mee dat ze anders is en dus een andere aanpak nodig heeft, dat er voor haar al zoveel verandert is sinds haar ouders scheide en nu bij ons woont.
Ik denk dan toe zeg.. die kleine van mij komt ook uit een klote situatie vandaan, maar omdat ons leven nu zo veel fijner en gezonder is moet ik maar me bek houden???
Kortom, ook wel een kromme tenen hier
Mijn man en ik hebben geen kinderen samen maar zijn oudste en mijn enigste wonen ook met ons in huis.
ook een samengesteld gezin dus.
Ik loop ook wel eens tegen dingen aan waar ik moeilijk tot niet met mijn man over kan praten.
Ik doe het wel maar makkelijk is het niet.
Overigens kan ik prima met haar overweg en zij ook met mijn zoon..
Ze zit totaal niet te stoken en doet niet raar tegen me en luisterd gewoon naar me.
Wel heb ik moeite om bepaalde regels te stellen met de nieuwe samenstelling.
Mijn man zegt ja moet je horen hier 'draaide' de boel al en het liep goed, dus zie ik niet in waarom er iets aan de opvoeding/regels anders moet.
Ik op mijn beurt denk dan hallo ik voede mijn kind zo en zo op en zie niet in wáárom dat nu anders moet.
Toch moet er aangepast worden omdat we onze kinderen nu samen hebben, alleen is het hier het geval dat ik en mijn kleine meer dingen moet aanpassen dan hij en zijn dochter ( welke een achtestand heeft omdat ze prematuur is en dus een andere aanpak nodig heeft)
Maar wel van mijn zoon verwachten dat hij in het gareel loopt en bij niet luisteren door hem naar zijn kamer wordt gestuurd en als zij niet luisterd hij zegt 'naar je kamer' zij niet gaat en hij vervolgens niets meer doet.
Ik denk dan jij ben lekker bezig zeg!!
Dus ja.. wat doe je dan.. ik mag hem niet afvallen in bijzijn van, maar als ik er later over begin, krijg ik altijd aan het einde van de rit mee dat ze anders is en dus een andere aanpak nodig heeft, dat er voor haar al zoveel verandert is sinds haar ouders scheide en nu bij ons woont.
Ik denk dan toe zeg.. die kleine van mij komt ook uit een klote situatie vandaan, maar omdat ons leven nu zo veel fijner en gezonder is moet ik maar me bek houden???
Kortom, ook wel een kromme tenen hier
maandag 17 november 2008 om 10:46
Een absolute tip voor jou: www.stiefmoeders.nl Daar zul je heel veel herkenning vinden.
maandag 17 november 2008 om 10:46
Moet ik even vermelden wellicht overbodig maar goed.
Mijn man en zijn ex zijn niet uit elkaar door mijn komst. ik leerde hem daags erna kennen, zijn dochter heeft in eerste instantie bij haar moeder en zusje gewoont maar liep daar weg, om hier te komen wonen
( erg eigen willetje)
Ze is 8 en woont nu 6 maanden bij ons
Mijn man en zijn ex zijn niet uit elkaar door mijn komst. ik leerde hem daags erna kennen, zijn dochter heeft in eerste instantie bij haar moeder en zusje gewoont maar liep daar weg, om hier te komen wonen
( erg eigen willetje)
Ze is 8 en woont nu 6 maanden bij ons
maandag 17 november 2008 om 12:46
Hoi,
Ik heb me speciaal aangemeld om hierover mee te kunnen kletsen. Hier ook een samengesteld gezin, 2 kinderen van mij en eentje van mijn vriend die volledig bij ons woont. Wij hebben dus geen kinderen samen.
Soms vind ik het moeilijk om zijn kind terecht te wijzen, ze heeft het al zo moeilijk omdat ze niet bij haar moeder woont en die nooit tijd voor haar heeft. Haar moeder hemelt ze op terwijl ik als een moeder voor haar ben. Voel me soms daardoor ondergewaardeerd. Maar ach, ze is nu pas vijf en hoop dat ze later inziet dat ze als een dochter voor me is.
Ook om problemen bespreekbaar te maken gaat wel moeizaam. Probeer het wel en doe het ook, maar mijn vriend vind dat ik te lief voor haar ben. Wat ik dus niet vind en dat zij mij daarom uitprobeert. Maar ze doet het vooral als hij er niet is.
Ik lees en schrijf verder mee, stiefmoeder.nl ken ik al. Die ander ga ik eens bekijken.
Groetjes Finette
Ik heb me speciaal aangemeld om hierover mee te kunnen kletsen. Hier ook een samengesteld gezin, 2 kinderen van mij en eentje van mijn vriend die volledig bij ons woont. Wij hebben dus geen kinderen samen.
Soms vind ik het moeilijk om zijn kind terecht te wijzen, ze heeft het al zo moeilijk omdat ze niet bij haar moeder woont en die nooit tijd voor haar heeft. Haar moeder hemelt ze op terwijl ik als een moeder voor haar ben. Voel me soms daardoor ondergewaardeerd. Maar ach, ze is nu pas vijf en hoop dat ze later inziet dat ze als een dochter voor me is.
Ook om problemen bespreekbaar te maken gaat wel moeizaam. Probeer het wel en doe het ook, maar mijn vriend vind dat ik te lief voor haar ben. Wat ik dus niet vind en dat zij mij daarom uitprobeert. Maar ze doet het vooral als hij er niet is.
Ik lees en schrijf verder mee, stiefmoeder.nl ken ik al. Die ander ga ik eens bekijken.
Groetjes Finette
maandag 17 november 2008 om 14:29
Ik vind het stiefmoederschap soms best moeilijk en ik moet eerlijk toegeven dat ik het stiefmoederschap heb onderschat. Waar ik vooral tegenaan loop is het feit dat er vaak andere (veel soepelere) regels gelden voor mijn stiefkind. Ik vind het moeilijk om daarmee om te gaan, omdat ik niet wil dat mijn kind daar de dupe van mag zijn. Zeer regelmatig snij ik dit onderwerp aan bij mijn man, maar die voelt zich dan vooral aangevallen wat dan weer irritaties over en weer oplevert. Wanneer mijn stiefkind eens in de twee weken een weekend komt, dan speurt hij het hele huis af naar eventuele nieuwe spullen die mijn kind gekregen zou hebben. Al is het een nieuwe onderbroek. Altijd is er gezeur als mijn stiefkind iets niet hetzelfde heeft gekregen, met als gevolg dat er voor beide kinderen even veel spullen zijn terwijl het ene kind hier altijd is en de andere maar eens in de twee weken een weekend.
Zijn er mensen die hier ook tegen aan lopen? Graag zou ik jullie ervaringen omtrend het stiefmoederschap willen delen.
Zijn er mensen die hier ook tegen aan lopen? Graag zou ik jullie ervaringen omtrend het stiefmoederschap willen delen.
The life and love we create, is the life and love we live!
Soms gebeuren dingen, je weet niet waarvoor, zoek niet te lang een reden, de tijd gaat gewoon door!
Soms gebeuren dingen, je weet niet waarvoor, zoek niet te lang een reden, de tijd gaat gewoon door!
dinsdag 18 november 2008 om 14:04
@ mioul, herkenbaar, ik denk dat het een groot verschil maakt of het kind een weekend langs komt of maar een weekend of helemaal niet weg gaat. In het eerste geval is acceptatie en respect nog veel belangrijker.
@TO Herkbaar dat je iemand zoekt om erover te praten. Ik was ook zoekenden. Anderen geven zo makkelijk hun mening maar is niet te herkennen als je er zelf in staat. Er komen zoveel meningen, emoties, gevoel en regeltjes van twee gezinnen bij kijken.
@ smurfin moeilijk dat de kinderen niet op dezelfde lijn geplaatst worden. Mijn kinderen waren ook zeer prematuur maar behandel ik hetzelfde als zijn dochter. Zelfde straffen, zelfde regels. Als de ene zijn bord niet leeg hoeft te eten, tja, dan de ander ook niet.
@Sys, Om jou bericht kan ik me zo kwaad maken. Niet om jou hoor! Maar dat dit gedrag getolereerd wordt. Ik weet niet of het kindje groot genoeg is om het uit te leggen. Maar er kan toch niet verwacht worden dat ze hetzelfde krijgen, hij heeft toch ook nog een ander huis waar hij vanalles krijgt en dan krijgt jouw kindje het toch ook niet? Sterkte!
@TO Herkbaar dat je iemand zoekt om erover te praten. Ik was ook zoekenden. Anderen geven zo makkelijk hun mening maar is niet te herkennen als je er zelf in staat. Er komen zoveel meningen, emoties, gevoel en regeltjes van twee gezinnen bij kijken.
@ smurfin moeilijk dat de kinderen niet op dezelfde lijn geplaatst worden. Mijn kinderen waren ook zeer prematuur maar behandel ik hetzelfde als zijn dochter. Zelfde straffen, zelfde regels. Als de ene zijn bord niet leeg hoeft te eten, tja, dan de ander ook niet.
@Sys, Om jou bericht kan ik me zo kwaad maken. Niet om jou hoor! Maar dat dit gedrag getolereerd wordt. Ik weet niet of het kindje groot genoeg is om het uit te leggen. Maar er kan toch niet verwacht worden dat ze hetzelfde krijgen, hij heeft toch ook nog een ander huis waar hij vanalles krijgt en dan krijgt jouw kindje het toch ook niet? Sterkte!
donderdag 20 november 2008 om 09:43
Hoi Finette, Thanks voor je reactie! Gek genoeg doet het me goed te lezen dat iemand met mij gelijkgezind is in deze kwestie. Ik voel me soms een "boze stiefmoeder". Dit gedrag vind ik zo naar, dat ik soms echt een grote hekel aan mijn stiefkind heb. Mijn man handelt altijd uit schuldgevoel. Het is een enorme lieverd, maar laat zich altijd chanteren door zijn kind. Op één of andere manier lijkt hij blind voor dit gedrag. Pas als het echt heel erg wordt, en ik zo'n beetje wurgneigingen krijg, zegt hij er wat over. Maar helaas blijft het daar vaak bij....
The life and love we create, is the life and love we live!
Soms gebeuren dingen, je weet niet waarvoor, zoek niet te lang een reden, de tijd gaat gewoon door!
Soms gebeuren dingen, je weet niet waarvoor, zoek niet te lang een reden, de tijd gaat gewoon door!
donderdag 20 november 2008 om 22:54
Ook ik heb een samen gesteld gezin. 5 kinderen in totaal. ook ik heb er weleens moeite mee. als mij vriend en ik mot hebben is het altijd om de kids. soms wordt er hier naar mijn gevoel met 2maten gemeten,en daar komen we samen niet altijd uit. ik vind dat hij te makelijk is naar zijn dochter en hij vind datik dat doe bij mijn zoon.dit zijn de 2 die het duidelijkste aanwezig zijn. maar ik merk (tot mijn spijt)zelf ook dat in bepaalde situaties meer van mijn eigen kinderen pik dan die van hem.
vrijdag 21 november 2008 om 08:15
Ik vraag me af hoe het bij jullie is geregeld met de kids. Zijn jullie kids er altijd? Wanneer de kids er om de week zijn, zijn ze er dan altijd met z'n allen, of houden jullie de kinderen zoveel mogelijk gescheiden?
The life and love we create, is the life and love we live!
Soms gebeuren dingen, je weet niet waarvoor, zoek niet te lang een reden, de tijd gaat gewoon door!
Soms gebeuren dingen, je weet niet waarvoor, zoek niet te lang een reden, de tijd gaat gewoon door!
vrijdag 21 november 2008 om 14:39
Hoi,
Ik heb co ouderschap voor mijn eigen kinderen mis die 2 dagen per week en de andere week zelf 4. Voor het kindje van mijn vriend, woont die volledig bij ons en gaat soms 1 nachtje en als het meezit twee nachtjes bij haar moeder slapen. Dus ik hbe mijn kinderen nooit voor mij/ons alleen. Het kindje van mijn vriend dus wel. Die zie ik ook wel als mijn eigen kindje maar zal nooit tegen haar moeder op kunnen boksen. Die adoreert ze, terwijl haar moeder totaal geen interesse heeft. Ik moet het van me af zetten om goed te maken wat haar moeder laat liggen.
Doordat ze het zo moeilijk heeft, vind mijn vriend dat haar buien, etc meer geaccepteerd zijn. Of verklaarbaar. De mensen waar je het meest van houd doe je ook het meest pijn, maar ik vind dat niet nodig. Ik doe haar toch ook niets.
Ik hoop dat het nog een beetje duidelijk overkomt.
@ Yendor, 5 kinderen lijkt me ook wel een gezellige drukte, hahaha. Kunnen jullie er goed over communiceren.
Tot later!
Ik heb co ouderschap voor mijn eigen kinderen mis die 2 dagen per week en de andere week zelf 4. Voor het kindje van mijn vriend, woont die volledig bij ons en gaat soms 1 nachtje en als het meezit twee nachtjes bij haar moeder slapen. Dus ik hbe mijn kinderen nooit voor mij/ons alleen. Het kindje van mijn vriend dus wel. Die zie ik ook wel als mijn eigen kindje maar zal nooit tegen haar moeder op kunnen boksen. Die adoreert ze, terwijl haar moeder totaal geen interesse heeft. Ik moet het van me af zetten om goed te maken wat haar moeder laat liggen.
Doordat ze het zo moeilijk heeft, vind mijn vriend dat haar buien, etc meer geaccepteerd zijn. Of verklaarbaar. De mensen waar je het meest van houd doe je ook het meest pijn, maar ik vind dat niet nodig. Ik doe haar toch ook niets.
Ik hoop dat het nog een beetje duidelijk overkomt.
@ Yendor, 5 kinderen lijkt me ook wel een gezellige drukte, hahaha. Kunnen jullie er goed over communiceren.
Tot later!
zondag 23 november 2008 om 15:28
Ik ben zelf ook stiefmoeder in een samengesteld gezin met mijn 2 kinderen en dochter van mijn lieve schat. De ex van hem accepteert mij totaal niet, noemt mij naar ruim 4 jaar samenwonen nog steeds de nieuwe vriendin en wil dat ik me niet met haar dochter bemoei...
In het dagelijks leven thuis gaat het wel goed, maar mijn en zijn dochter zitten bij elkaar in de klas... En dat houdt dus in dat zijn ex en ik elkaar meermaals wekelijks zien. Moeder vindt het niet leuk als dochter mij groet op het schoolplein... Kan je nagaan... Dat arme kind is 10 jaar oud en wordt 's ochtends door mij naar school gebracht waar we met een kus en knuffel gedag zeggen en 's middags wordt ze door haar moeder opgehaald en "ziet" ze me dus niet omdat haar moeder haar verteld heeft dat ze het niet leuk vindt als ze mij groet. Triest hè.... Vind het zelf vervelend maar wat deze moeder haar kind (mijn part time dochter zoals ik haar noem) daarmee aandoet vind ik zo afschuwelijk!
Stiefmoeder zijn is heel vaak een ondankbare rol, maar wij zijn volwassen en kunnen relativeren. Als de ouders hun frustraties uitleven over de rug van deze kinderen/stiefkinderen dan is het leven van een "stiefkind" wel heel zwaar.
Daarnaast is het gezinsleven in een samengesteld gezin toch altijd "anders" en lastig om opvoeding op één lijn te krijgen.
Vind het leuk om hier ervaringen uit te wisselen,
en ik ga ook even op stiefmoeders.nl kijken.
In het dagelijks leven thuis gaat het wel goed, maar mijn en zijn dochter zitten bij elkaar in de klas... En dat houdt dus in dat zijn ex en ik elkaar meermaals wekelijks zien. Moeder vindt het niet leuk als dochter mij groet op het schoolplein... Kan je nagaan... Dat arme kind is 10 jaar oud en wordt 's ochtends door mij naar school gebracht waar we met een kus en knuffel gedag zeggen en 's middags wordt ze door haar moeder opgehaald en "ziet" ze me dus niet omdat haar moeder haar verteld heeft dat ze het niet leuk vindt als ze mij groet. Triest hè.... Vind het zelf vervelend maar wat deze moeder haar kind (mijn part time dochter zoals ik haar noem) daarmee aandoet vind ik zo afschuwelijk!
Stiefmoeder zijn is heel vaak een ondankbare rol, maar wij zijn volwassen en kunnen relativeren. Als de ouders hun frustraties uitleven over de rug van deze kinderen/stiefkinderen dan is het leven van een "stiefkind" wel heel zwaar.
Daarnaast is het gezinsleven in een samengesteld gezin toch altijd "anders" en lastig om opvoeding op één lijn te krijgen.
Vind het leuk om hier ervaringen uit te wisselen,
en ik ga ook even op stiefmoeders.nl kijken.
maandag 24 november 2008 om 12:48
mijn vriend en ik hebben zoveel mogelijk de kids tegelijk, zodat we samen ook een vrij weekend hebben. gelukkig kunnen de kids goed samen .af en toe een ruzie zoals bij een normaal gezin komt natuurlijk ook voor. Ik wijs zijn kinderen ook terecht als ze het te bont maken, maar ik wacht eerst tot hun vader optreed en grijp later in dan ik bij mijn eigen kids doe. ik heb co-ouderschap en mijn vriend bijna .
maandag 24 november 2008 om 13:13
Aqua, zo herkenbaar, maar hier andersom. De vriendin van mijn ex wil dat ik op hun dagen mijn eigen kinderen voorbij loop op het schoolplein!!!! Ik mag ze dan niet knuffelen ofzo. een keertje heb ik gezegd dat mijn kind zijn taas nog binnen lag en kreeg ik op mijn broodje me niet met hun opvoeding te bemoeien. Grrr. Mijn bloedeigen kinderen... Kan me er nog kwaad om maken. We gingen redelijk goed met elkaar om mijn ex en ik maar dit heeft heel de verstandhouding tot het nulpunt gebracht.
Op die manier breng je de kinderen in een loyaliteitsconflict, niet goed te praten!
Yendor, ook wij hebben de kinderen zoveel mogelijk samen, om ook eens met zijn twee te kunnen genieten. Het is immers toch ander als je elkaar gelijk met kinderen leert kennen.
Wat ik zelf moeilijk vind is dat zijn kind me vaak zo uitprobeert en zo totaal anders is als mijn eigen kinderen. Ze kan zo dramatisch zijn, jokken, veel aandacht vragen en jaloers zijn. Zal ze wel van haar moeder hebben, haha, maar probeer het wel te minderen. Het ging een tijd erg ged maar de laatste maand is het wel weer raak. Kost me veel energie. wat dat betreft ben ik het helemaal met je eens aqua, stiefmoeder zijn is een ondankbare rol maar wordt denk ik ook vaak onderschat hoe moeilijk het kan zijn, zeker als het de kinderen allemaal fulltime bij je wonen.
Op die manier breng je de kinderen in een loyaliteitsconflict, niet goed te praten!
Yendor, ook wij hebben de kinderen zoveel mogelijk samen, om ook eens met zijn twee te kunnen genieten. Het is immers toch ander als je elkaar gelijk met kinderen leert kennen.
Wat ik zelf moeilijk vind is dat zijn kind me vaak zo uitprobeert en zo totaal anders is als mijn eigen kinderen. Ze kan zo dramatisch zijn, jokken, veel aandacht vragen en jaloers zijn. Zal ze wel van haar moeder hebben, haha, maar probeer het wel te minderen. Het ging een tijd erg ged maar de laatste maand is het wel weer raak. Kost me veel energie. wat dat betreft ben ik het helemaal met je eens aqua, stiefmoeder zijn is een ondankbare rol maar wordt denk ik ook vaak onderschat hoe moeilijk het kan zijn, zeker als het de kinderen allemaal fulltime bij je wonen.
dinsdag 25 november 2008 om 22:19
gelukkig zijn onze kids nog jong en luisteren zijn kids wel naar me als ze alleen met me zijn ,maar hun vader valt me weleens af in hun bij zijn (zijn gelukkig geen grote dingen) en daardoor luisteren ze een stuk slechter als hun pa er wel bij is.heb het wel met hun vader over en dan geeft hij me ook gelijk.,maar dan is het kwaad al geschiedt.
dus ja ,ik ben het met de bovenstaande dames eens dat het stiefouderschap me ook wat zwaarder valt dan ik dacht.
dus ja ,ik ben het met de bovenstaande dames eens dat het stiefouderschap me ook wat zwaarder valt dan ik dacht.
woensdag 26 november 2008 om 09:54
Fijn te lezen dat ik niet de enige ben die moeite heeft met het "stiefmoederschap" (wat een vreselijk woord). Ik kan me druk maken als mensen zeggen dat je toch wist waar je aan begon toen je een relatie begon met een man met een kind. In theorie weet je dat wel, maar de praktijk is per geval heel verschillend en onvoorspelbaar. Ik heb zelf ook 2 kinderen en die kunnen goed opschieten met mijn vriend. Tegen zijn dochter van 12 (ze is er 1 dag per week; wil ook niet vaker) is hij superlief (misschien te lief) maar hij krijgt weinig terug. Hij doet in haar ogen alles fout en alles is beter bij haar moeder. Ik kan me daar flink aan storen, hij verdient het echt niet om zo behandeld te worden. Wat me ook tegenviel was dat je in het begin van de relatie denkt dat de liefde over en weer vanzelf wel zal komen, zij is toch het kind van mijn grote liefde en ik ben de liefde van haar vader. Heel naief achteraf. We doen ons best en hij doet op "zijn dag" veel met haar samen, maar het blijft jammer dat we geen one big happy family zijn. Wel hebben we hier nu een goed evenwicht in gevonden; onze relatie is er alleen maar sterker door geworden. Ben benieuwd hoe jullie omgaan met onterechte kritiek van stiefkind op je partner.
woensdag 26 november 2008 om 11:02
@sys Ik snap wel dat je die gevoelens hebt voor jou stiefkind soms, maar denk je ook niet dat dat grotendeels door jou partner kan komen? Ik bedoel in mijn ogen 'laat' hij zich niet chanteren maar lokt hij het uit. Ik heb zelf geen stiefkind maar mijn ouders zijn gescheiden en mijn moeder en ik hebben samengewoond met een man die zelf ook twee kinderen had. Echter, hij hemelde zijn kinderen altijd zo op en stelde ze voor waardoor mijn moeder zich ontzettend ergerde aan hun maar dit kwam toch echt door hun vader ipv de kinderen zelf. misschien iets om over na te denken?
woensdag 26 november 2008 om 11:16
Ook hier een stiefmoederschap, wat opzich prima verloopt. Mijn man heeft 2 dochters waarvan er 1 bij ons woont, ze gaat 1x per 3 weken een dag of 4 naar haar moeder toe. Over een half jaartje wordt ze 18 en we zijn meer een soort vriendinnen maar het voelt hartstikke goed.
Dan heeft hij nog een dochter die na zijn scheiding opzichzelf is gaan wonen. Opzich een aardige meid zolang je je maar niet te veel met haar leven bemoeid. En dat is nou het punt, want we weten dat ze zich geweldig in de nesten werkt (geld problemen). Maar ze gaat er maar mee door. En als je er dan over wil praten dan zegt ze of ja jullie hebben gelijk ik ga er wat aan doen. Of ze wordt boos en laat een hele periode niets van zich horen want ze doet het toch nooit goed en we geven haar geen vertrouwen!! Tsja dat haalt je de koekkoek als haar schuld tot nu toe beperkt is tot een 7500 Euro dan valt het me nog mee. Maar ook daar hebben we dus geen inzicht in.
Via via hebben we gehoord dat ze een woning heeft aangeboden gekregen maar we mogen er niet met haar over praten. Ze wil niet dat we het weten want dan hebben we er toch wel weer een mening over. Ja gek hoor ze is een maand of 3 geleden pas verhuisd van het ene studenthuis naar het andere. En nu wil ze dus in haar eentje een huis huren, ze heeft geen flauw idee wat daar allemaal bij komt kijken. Ze zal het moeten inrichten? Waarvan? Gaslicht, verzekeringen........ enzovoort.
We hebben een maand of 2 geleden een na ik dacht goed gesprek gehad en hebben over en weer dingen gezegd. En ik heb toen aangehaald dat het voor mij er belangrijk is dat we transparant naar elkaar toe zijn. Als je vertrouwen wil hebben moet je ook eerlijk zijn. En nu krijgen we weer de deksel op ons neus. Ik heb hiererg veel moeite mee. Weet niet hoe ik hiermee verder moet. Mijn man heeft het al opgegeven en zegt ik wil gewoon mijn dochter zien. En ik ga er geen ruzie om maken.
Ik vind het moeilijk om nu volgende week bijvoorbeeld met sinterklaas net te doen of mijn neusbloed. Wie heeft er tips voor me.
By the way ik heb zelf 2 zoons die om de week bij ons een week wonen.
Dan heeft hij nog een dochter die na zijn scheiding opzichzelf is gaan wonen. Opzich een aardige meid zolang je je maar niet te veel met haar leven bemoeid. En dat is nou het punt, want we weten dat ze zich geweldig in de nesten werkt (geld problemen). Maar ze gaat er maar mee door. En als je er dan over wil praten dan zegt ze of ja jullie hebben gelijk ik ga er wat aan doen. Of ze wordt boos en laat een hele periode niets van zich horen want ze doet het toch nooit goed en we geven haar geen vertrouwen!! Tsja dat haalt je de koekkoek als haar schuld tot nu toe beperkt is tot een 7500 Euro dan valt het me nog mee. Maar ook daar hebben we dus geen inzicht in.
Via via hebben we gehoord dat ze een woning heeft aangeboden gekregen maar we mogen er niet met haar over praten. Ze wil niet dat we het weten want dan hebben we er toch wel weer een mening over. Ja gek hoor ze is een maand of 3 geleden pas verhuisd van het ene studenthuis naar het andere. En nu wil ze dus in haar eentje een huis huren, ze heeft geen flauw idee wat daar allemaal bij komt kijken. Ze zal het moeten inrichten? Waarvan? Gaslicht, verzekeringen........ enzovoort.
We hebben een maand of 2 geleden een na ik dacht goed gesprek gehad en hebben over en weer dingen gezegd. En ik heb toen aangehaald dat het voor mij er belangrijk is dat we transparant naar elkaar toe zijn. Als je vertrouwen wil hebben moet je ook eerlijk zijn. En nu krijgen we weer de deksel op ons neus. Ik heb hiererg veel moeite mee. Weet niet hoe ik hiermee verder moet. Mijn man heeft het al opgegeven en zegt ik wil gewoon mijn dochter zien. En ik ga er geen ruzie om maken.
Ik vind het moeilijk om nu volgende week bijvoorbeeld met sinterklaas net te doen of mijn neusbloed. Wie heeft er tips voor me.
By the way ik heb zelf 2 zoons die om de week bij ons een week wonen.
woensdag 26 november 2008 om 11:38
Finette, ik moet even zeggen dat ik speciaal voor jou grote bewondering heb. Het is vast niet makkelijk om nooit alleen met je eigen kinderen te zijn... Ik mis de mijne tenminste nog meer als we een kinderweekend (dus wel met dochter van vriend) zonder hen hebben. Mis ze minder als ik een weekendje met vriend alleen ben. Gek he?
