Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
zaterdag 18 juni 2016 om 10:03
Als je het hoerenbezoek er uit zou knippen, is mijn inschatting dat TO haar man volledig vertrouwt. En dat het verder een prima relatie en gezin is / kan zijn. Niet super uitbundig in de zin van lachen, gieren, brullen. Maar gewoon goed. En dat is op zich mooi genoeg om te willen behouden. De woeste romantiek is er bij vele anderen ook niet meer na 20 jaar huwelijk.
Alleen, TO lijkt niet goed in de gaten te hebben wat haar eigen rol in deze is en hoe zij haar gezin "gijzelt. "
Waarom haar man dan niet protesteert?
Omdat het heel subtiel gaat allemaal. Vaak niet eens verbaal. Maar er zijn vrouwen/moeders die kunnen heersen/overheersen door met hun ogen te rollen, op bepaalde onderwerpen juist níet te reageren, gewoon te doen, te beslissen, etc.
Kleine tussenzinnetjes die op zich te onbelangrijk zijn om er nader op in te gaan, laat staan om ruzie over te gaan maken.
Maar die wél heel bepalend zijn voor de (machts)verhoudingen zoals in: “ik neem de auto, want hij houdt van fietsen”.
Ongrijpbaar voor wie het niet (direct) ziet. Gékmakend voor wie het ondergaat.
En, vroeg of laat, bijna altijd aanleiding voor verzet (zoals hoerenbezoek), of verwijdering (kinderen keren zich later af van de moeder).
De veroorzaker hult zich in onschuld: “dat is niet (zo) gezegd!” Klopt vaak nog ook. Niet gezegd nee, maar er is wél gekéken! En hoe!
Heeft altijd de beste bedoelingen, zegt altijd het beste vóór te hebben (maar de ander wordt daarin genegeerd alsof die zelf niet weet wat goed/best voor hem is; heel frustrerend).
In dit topic is het keer-op-keer gebeurd: niet reageren, instructie in de OP hoe wij met elkaar om moeten gaan, een woordje tussendoor dat de toon moet zetten, TO die zegt "tussen de regels door" een oordeel te lezen terwijl zij alleen meningen wil, als zij ergens niet op in wilde gaan plotseling met een post komen die de aandacht even helemaal verlegt naar een gebeurtenis thuis of naar haar emotie.
En hup, weer bladzijden vol met bloemetjes en knuffels en eindeloze beschouwingen over mogelijke jeugdtrauma’s en zo. Schiet niet echt op allemaal.
Al die mensen hier op het forum die er niet doorheen komen en uiteindelijk afhaken....
En dan Zeeman die er thuis alleen voor staat. Als hij op zich een wat meegaande man is die niet “het conflict opzoekt” dan komt hij daar echt niet doorheen. Of hij zou een hele tijd op werkelijk elk (ook non-verbaal) signaal en op iedere tekst (ook tussenzinnetjes) moeten gaan reageren. Doodvermoeiend. Maar dat zóu effect kunnen hebben.
Ik hoop voor TO dat ik helemaal fout zit. Dan is er voor haar geen werk aan de winkel.
Maar de vraag of dat zo is, kan misschien alleen door Zeeman worden beantwoord (als hij nog mee leest).
Het zou mij niet verbazen als men bij Rodersana ook in deze richting denkt.
PS: waarom niemand dit zegt / durft te zeggen in dit topic? Omdat het heel lastig ligt: want nu lijkt het bijna alsof ik hoerenbezoek legitimeer door te zeggen dat het gedrag van de vrouw soms aanleiding kan vormen tot hoerenbezoek.
En er zullen hier vrouwen zitten (waaronder misschien TO) die bedrogen zijn door hun man terwijl zij daar zelf part noch deel aan hadden, dus er zal “protest” volgen tegen deze post.
Maar mijn tekst is uitsluitend bedoeld voor TO om te kunnen onderzoeken, of te begrijpen, of te bevatten. En misschien als totale onzin aan de kant te kunnen schuiven. Gewoon, “voor wat het waard is”. Voor wat TO ermee wil doen. Of om over na te denken voordat zij dat gesprek bij Rodersana heeft. Of om eens als open vraag bij Zeeman neer te leggen en zijn reactie te vragen.
Alleen, TO lijkt niet goed in de gaten te hebben wat haar eigen rol in deze is en hoe zij haar gezin "gijzelt. "
Waarom haar man dan niet protesteert?
Omdat het heel subtiel gaat allemaal. Vaak niet eens verbaal. Maar er zijn vrouwen/moeders die kunnen heersen/overheersen door met hun ogen te rollen, op bepaalde onderwerpen juist níet te reageren, gewoon te doen, te beslissen, etc.
Kleine tussenzinnetjes die op zich te onbelangrijk zijn om er nader op in te gaan, laat staan om ruzie over te gaan maken.
Maar die wél heel bepalend zijn voor de (machts)verhoudingen zoals in: “ik neem de auto, want hij houdt van fietsen”.
Ongrijpbaar voor wie het niet (direct) ziet. Gékmakend voor wie het ondergaat.
En, vroeg of laat, bijna altijd aanleiding voor verzet (zoals hoerenbezoek), of verwijdering (kinderen keren zich later af van de moeder).
De veroorzaker hult zich in onschuld: “dat is niet (zo) gezegd!” Klopt vaak nog ook. Niet gezegd nee, maar er is wél gekéken! En hoe!
Heeft altijd de beste bedoelingen, zegt altijd het beste vóór te hebben (maar de ander wordt daarin genegeerd alsof die zelf niet weet wat goed/best voor hem is; heel frustrerend).
In dit topic is het keer-op-keer gebeurd: niet reageren, instructie in de OP hoe wij met elkaar om moeten gaan, een woordje tussendoor dat de toon moet zetten, TO die zegt "tussen de regels door" een oordeel te lezen terwijl zij alleen meningen wil, als zij ergens niet op in wilde gaan plotseling met een post komen die de aandacht even helemaal verlegt naar een gebeurtenis thuis of naar haar emotie.
En hup, weer bladzijden vol met bloemetjes en knuffels en eindeloze beschouwingen over mogelijke jeugdtrauma’s en zo. Schiet niet echt op allemaal.
Al die mensen hier op het forum die er niet doorheen komen en uiteindelijk afhaken....
En dan Zeeman die er thuis alleen voor staat. Als hij op zich een wat meegaande man is die niet “het conflict opzoekt” dan komt hij daar echt niet doorheen. Of hij zou een hele tijd op werkelijk elk (ook non-verbaal) signaal en op iedere tekst (ook tussenzinnetjes) moeten gaan reageren. Doodvermoeiend. Maar dat zóu effect kunnen hebben.
Ik hoop voor TO dat ik helemaal fout zit. Dan is er voor haar geen werk aan de winkel.
Maar de vraag of dat zo is, kan misschien alleen door Zeeman worden beantwoord (als hij nog mee leest).
Het zou mij niet verbazen als men bij Rodersana ook in deze richting denkt.
PS: waarom niemand dit zegt / durft te zeggen in dit topic? Omdat het heel lastig ligt: want nu lijkt het bijna alsof ik hoerenbezoek legitimeer door te zeggen dat het gedrag van de vrouw soms aanleiding kan vormen tot hoerenbezoek.
En er zullen hier vrouwen zitten (waaronder misschien TO) die bedrogen zijn door hun man terwijl zij daar zelf part noch deel aan hadden, dus er zal “protest” volgen tegen deze post.
Maar mijn tekst is uitsluitend bedoeld voor TO om te kunnen onderzoeken, of te begrijpen, of te bevatten. En misschien als totale onzin aan de kant te kunnen schuiven. Gewoon, “voor wat het waard is”. Voor wat TO ermee wil doen. Of om over na te denken voordat zij dat gesprek bij Rodersana heeft. Of om eens als open vraag bij Zeeman neer te leggen en zijn reactie te vragen.
zaterdag 18 juni 2016 om 10:12
Veel geschreven weer.
Even een reactie op de vragen van Lisa077 :
Ik blijf omdat ik wil weten of er een mogelijkheid is op een 'herstart'. De positieve kanten waren er nl óók. En die waren imo meer dan goed. De betrokkenheid, warmte, de liefde, fysieke aantrekkingskracht, vriendschap, humor, elkaar aanvullen en aflossen, etc. Hij een goed mens. Ondanks wat hij gedaan heeft. Ik heb hem wèl gezien. Ookal durft hij dat niet te voelen. En wat ik zag beviel me. Met zijn (overgecompenseerde) onzekerheden, zijn inzet, zijn eigenheid. Zijn kracht en zijn zwakte. Hij was/is niet perfect. Dat ben ik ook niet. Maar ik ben voor het hele pakketje gevallen.
Ik was bang, toen ik dit nèt hoorde, dat ALLES een leugen was. Dat hij 100% vd tijd loog, dat alles één grote illusie was. Dat alles één groot toneelstuk was. Maar dat is niet zo. Weet ik nu.
Ik hou nog steeds van hem. Daar kun je van vinden wat je wil. Maar dat is zo. Zelfs nu ik dit weet. (Ookal vind ik die liefde nu moeilijk te accepteren van mezelf)
Ik wil dat niet na zoveel jaren impulsief weggooien. Als blijkt dat het dermate kapot is, dat het de moeite niet meer loont om op te knappen, dan kan het altijd nog 'weg'. Dus in antwoord op je vraag, dat zijn de redenen dat ik nu (nog?) blijf.
Ik begrijp dat anderen een andere keus gemaakt zouden hebben in mijn situatie.
Maar dat maakt niet automatisch mijn keuze 'fout'.
Even een reactie op de vragen van Lisa077 :
Ik blijf omdat ik wil weten of er een mogelijkheid is op een 'herstart'. De positieve kanten waren er nl óók. En die waren imo meer dan goed. De betrokkenheid, warmte, de liefde, fysieke aantrekkingskracht, vriendschap, humor, elkaar aanvullen en aflossen, etc. Hij een goed mens. Ondanks wat hij gedaan heeft. Ik heb hem wèl gezien. Ookal durft hij dat niet te voelen. En wat ik zag beviel me. Met zijn (overgecompenseerde) onzekerheden, zijn inzet, zijn eigenheid. Zijn kracht en zijn zwakte. Hij was/is niet perfect. Dat ben ik ook niet. Maar ik ben voor het hele pakketje gevallen.
Ik was bang, toen ik dit nèt hoorde, dat ALLES een leugen was. Dat hij 100% vd tijd loog, dat alles één grote illusie was. Dat alles één groot toneelstuk was. Maar dat is niet zo. Weet ik nu.
Ik hou nog steeds van hem. Daar kun je van vinden wat je wil. Maar dat is zo. Zelfs nu ik dit weet. (Ookal vind ik die liefde nu moeilijk te accepteren van mezelf)
Ik wil dat niet na zoveel jaren impulsief weggooien. Als blijkt dat het dermate kapot is, dat het de moeite niet meer loont om op te knappen, dan kan het altijd nog 'weg'. Dus in antwoord op je vraag, dat zijn de redenen dat ik nu (nog?) blijf.
Ik begrijp dat anderen een andere keus gemaakt zouden hebben in mijn situatie.
Maar dat maakt niet automatisch mijn keuze 'fout'.
zaterdag 18 juni 2016 om 10:18
zaterdag 18 juni 2016 om 10:24
Over dat kastje en die taken van jullie kinderen; gáát dat ook over het kastje en de tafel dekken?
Geeft je man een voorbeeld ( en geef jij dat dan hier weer ) als hij vindt dat jij anders denkt over opvoeden in het algemeen? Wordt dat kastje er bij gehaald omdat hij het bijv. lastig vindt dat jij nog niet weet of jullie bij elkaar blijven maar jij wel meubels uit wil zoeken?
Geeft je man een voorbeeld ( en geef jij dat dan hier weer ) als hij vindt dat jij anders denkt over opvoeden in het algemeen? Wordt dat kastje er bij gehaald omdat hij het bijv. lastig vindt dat jij nog niet weet of jullie bij elkaar blijven maar jij wel meubels uit wil zoeken?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 18 juni 2016 om 10:56
quote:blijfgewoonbianca schreef op 18 juni 2016 @ 10:24:
Over dat kastje en die taken van jullie kinderen; gáát dat ook over het kastje en de tafel dekken?
Geeft je man een voorbeeld ( en geef jij dat dan hier weer ) als hij vindt dat jij anders denkt over opvoeden in het algemeen? Wordt dat kastje er bij gehaald omdat hij het bijv. lastig vindt dat jij nog niet weet of jullie bij elkaar blijven maar jij wel meubels uit wil zoeken?
Ja goeie vraag.
Ik zou ook voorlopig gewoon het geld in mijn zak houden. Misschien kunnen jullie straks gewoon aanschaffen wat je zelf mooi vind, omdat je niet meer samen bent.
Ik vind het apart dat de relatie aan gruzelementen ligt en dat ondertussen gewoon doorgegaan wordt met het opknappen/aanschaffen van allerlei materiele zaken. Straks staat er ook nog een extra auto voor de deur. Ik zou mijn energie anders besteden.
Verder vraag ik me af of jullie (nog wel) zo goed bij elkaar passen.
Misschien ben jij wat dominant en hij wat passief TO en houden jullie (nog wel) van elkaar maar zijn er patronen ingesleten die maar heel moeilijk weer te doorbreken zijn?
Misschien is jouw man gebaat bij een minder dominante vrouw.
En jij inderdaad bij een man die "zijn mannetje staat". Kan ook fijn zijn lijkt me, af en toe krijg ik het gevoel dat je voor 3 kinderen zorgt.
De liefde die je dan nog voelt voor elkaar zou je kunnen inzetten om de rest van je leven prettige ouders te zijn, samen te kunnen zijn op de bruiloften van je zonen, ik noem maar wat.
Want wat als het straks alsnog misloopt? Ik heb geen idee hoor, maar heb je daar ook over nagedacht?
Over dat kastje en die taken van jullie kinderen; gáát dat ook over het kastje en de tafel dekken?
Geeft je man een voorbeeld ( en geef jij dat dan hier weer ) als hij vindt dat jij anders denkt over opvoeden in het algemeen? Wordt dat kastje er bij gehaald omdat hij het bijv. lastig vindt dat jij nog niet weet of jullie bij elkaar blijven maar jij wel meubels uit wil zoeken?
Ja goeie vraag.
Ik zou ook voorlopig gewoon het geld in mijn zak houden. Misschien kunnen jullie straks gewoon aanschaffen wat je zelf mooi vind, omdat je niet meer samen bent.
Ik vind het apart dat de relatie aan gruzelementen ligt en dat ondertussen gewoon doorgegaan wordt met het opknappen/aanschaffen van allerlei materiele zaken. Straks staat er ook nog een extra auto voor de deur. Ik zou mijn energie anders besteden.
Verder vraag ik me af of jullie (nog wel) zo goed bij elkaar passen.
Misschien ben jij wat dominant en hij wat passief TO en houden jullie (nog wel) van elkaar maar zijn er patronen ingesleten die maar heel moeilijk weer te doorbreken zijn?
Misschien is jouw man gebaat bij een minder dominante vrouw.
En jij inderdaad bij een man die "zijn mannetje staat". Kan ook fijn zijn lijkt me, af en toe krijg ik het gevoel dat je voor 3 kinderen zorgt.
De liefde die je dan nog voelt voor elkaar zou je kunnen inzetten om de rest van je leven prettige ouders te zijn, samen te kunnen zijn op de bruiloften van je zonen, ik noem maar wat.
Want wat als het straks alsnog misloopt? Ik heb geen idee hoor, maar heb je daar ook over nagedacht?
zaterdag 18 juni 2016 om 11:00
quote:Zeeland1970 schreef op 18 juni 2016 @ 10:18:
Gebruna; ik herken me niet zo in het plaatje van de sluwe subtiele manipulator, zoals je dat schetst. Maar ik wil het onderzoeken. Na je ps; ik denk niet dat mensen die conclusie zullen trekken na het lezen ervan. (Dat je hoerenbezoek legitimeert)
Ik geloof niet dat Gebruna of iemand anders de woorden "sluwe subtiele manipulator" gebruikt heeft?
Dat klinkt erg negatief.
Feit is wel dat je in dit topic een aantal zaken consequent negeert.
Niet alleen vervelende sneren, maar ook (in mijn ogen) hele goede suggesties.
Dat is heel apart om te zien.
Gebruna; ik herken me niet zo in het plaatje van de sluwe subtiele manipulator, zoals je dat schetst. Maar ik wil het onderzoeken. Na je ps; ik denk niet dat mensen die conclusie zullen trekken na het lezen ervan. (Dat je hoerenbezoek legitimeert)
Ik geloof niet dat Gebruna of iemand anders de woorden "sluwe subtiele manipulator" gebruikt heeft?
Dat klinkt erg negatief.
Feit is wel dat je in dit topic een aantal zaken consequent negeert.
Niet alleen vervelende sneren, maar ook (in mijn ogen) hele goede suggesties.
Dat is heel apart om te zien.
zaterdag 18 juni 2016 om 11:01
quote:Zeeland1970 schreef op 18 juni 2016 @ 10:18:
Gebruna; ik herken me niet zo in het plaatje van de sluwe subtiele manipulator, zoals je dat schetst. Maar ik wil het onderzoeken. Na je ps; ik denk niet dat mensen die conclusie zullen trekken na het lezen ervan. (Dat je hoerenbezoek legitimeert)Is dat dan niet het probleem? Zoals doctor Phil zegt "you can't change what you don't acknowledge"
Gebruna; ik herken me niet zo in het plaatje van de sluwe subtiele manipulator, zoals je dat schetst. Maar ik wil het onderzoeken. Na je ps; ik denk niet dat mensen die conclusie zullen trekken na het lezen ervan. (Dat je hoerenbezoek legitimeert)Is dat dan niet het probleem? Zoals doctor Phil zegt "you can't change what you don't acknowledge"
zaterdag 18 juni 2016 om 11:28
quote:Deadpool schreef op 18 juni 2016 @ 11:01:
[...]
Is dat dan niet het probleem? Zoals doctor Phil zegt "you can't change what you don't acknowledge"
Precies. Politici zeggen ook zo vaak dat zij "het geschetste beeld niet herkennen".
Wat misschien het onderzoeken waard is, is wat Zeeman er van vindt.
Als hij verbaasd zijn wenkbrauwen optrekt en het als onzin wegwuift, dan hoef je het in elk geval niet in deze hoek te zoeken!
[...]
Is dat dan niet het probleem? Zoals doctor Phil zegt "you can't change what you don't acknowledge"
Precies. Politici zeggen ook zo vaak dat zij "het geschetste beeld niet herkennen".
Wat misschien het onderzoeken waard is, is wat Zeeman er van vindt.
Als hij verbaasd zijn wenkbrauwen optrekt en het als onzin wegwuift, dan hoef je het in elk geval niet in deze hoek te zoeken!
zaterdag 18 juni 2016 om 12:05
@Gebruna;
Ik begrijp wat je bedoelt met je uitleg. Dat het subtiel is, maar desalnietemin manipulatie, of lees, een oefening in wie pakt de macht. Ook van de partij die zich slachtoffer voelt. Of dat nou TO of haar man is.
In het huwelijk van mijn ouders was mijn vader de 'dader' - hij sloeg, schold en bedreigde, was fysiek de sterkere partij, maar mijn moeder kon hem ook enorm sarren en uitlokken en my way or the highway gedrag vertonen. Iets waarvan ik als kind al dacht of dat 'zo moest en nodig was". Dan greep ze de macht weer terug, was er weer een wankele balans. En ondertussen de vermoorde onschuld spelen. Beide zich niet echt bewust van hun gedrag en nog minder van wat hun gedrag voor invloed had op het gevoel van veiligheid en harmonie in het gezin.
Zoiets?
Ik begrijp wat je bedoelt met je uitleg. Dat het subtiel is, maar desalnietemin manipulatie, of lees, een oefening in wie pakt de macht. Ook van de partij die zich slachtoffer voelt. Of dat nou TO of haar man is.
In het huwelijk van mijn ouders was mijn vader de 'dader' - hij sloeg, schold en bedreigde, was fysiek de sterkere partij, maar mijn moeder kon hem ook enorm sarren en uitlokken en my way or the highway gedrag vertonen. Iets waarvan ik als kind al dacht of dat 'zo moest en nodig was". Dan greep ze de macht weer terug, was er weer een wankele balans. En ondertussen de vermoorde onschuld spelen. Beide zich niet echt bewust van hun gedrag en nog minder van wat hun gedrag voor invloed had op het gevoel van veiligheid en harmonie in het gezin.
Zoiets?
Everything you see I owe to spaghetti!
zaterdag 18 juni 2016 om 12:11
Zoiets vermoed ik ook. Je gaat natuurlijk ook niet zomaar naar de hoeren als je thuis een geweldige stabiele relatie hebt. Dat TO die relatie een 8 vond begrijp ik dan ook, zolang het op haar manier ging wás het toch ook goed. Maar als je dat niet wilt zien en erkennen (dat denk ik, want ineens zie je TO veel minder als er kritische posts komen) dan kun je therapietje spelen wat je wilt maar dat haalt niks uit.
zaterdag 18 juni 2016 om 12:19
quote:Annapicobella schreef op 18 juni 2016 @ 12:05:
@Gebruna;
Ik begrijp wat je bedoelt met je uitleg. Dat het subtiel is, maar desalnietemin manipulatie, of lees, een oefening in wie pakt de macht. Ook van de partij die zich slachtoffer voelt. Of dat nou TO of haar man is.
In het huwelijk van mijn ouders was mijn vader de 'dader' - hij sloeg, schold en bedreigde, was fysiek de sterkere partij, maar mijn moeder kon hem ook enorm sarren en uitlokken en my way or the highway gedrag vertonen. Iets waarvan ik als kind al dacht of dat 'zo moest en nodig was". Dan greep ze de macht weer terug, was er weer een wankele balans. En ondertussen de vermoorde onschuld spelen. Beide zich niet echt bewust van hun gedrag en nog minder van wat hun gedrag voor invloed had op het gevoel van veiligheid en harmonie in het gezin.
Zoiets?
Ja, dat is wat ik bedoel.
Maar ik aarzelde steeds om het te benoemen (omdat het zo lastig is vanwege het feit dat mensen het ook -onterecht- op zichelf zouden kunnen gaan betrekken).
Daarom probeerde ik het voorzichtig te formuleren, zoals toen ik (even opgezocht) op 14 mei schreef:
Is het niet verstandig als een therapeut of communicatiespecialist met ieder van jullie (afzonderlijk) eens in kaart brengt hoe jullie het huwelijk (de onderlinge band, het vertrouwen, de communicatie, het man/vrouw zijn, etc.) allebei écht hebben ervaren?
Is overigens ook nog moeilijk, want als het zo is dat de één het herkent en de ander totaal niet, dan zou je bijna een soort SuperNanny-achtige constructie nodig hebben om te onderzoeken wat er écht gebeurt in een relatie.
@Gebruna;
Ik begrijp wat je bedoelt met je uitleg. Dat het subtiel is, maar desalnietemin manipulatie, of lees, een oefening in wie pakt de macht. Ook van de partij die zich slachtoffer voelt. Of dat nou TO of haar man is.
In het huwelijk van mijn ouders was mijn vader de 'dader' - hij sloeg, schold en bedreigde, was fysiek de sterkere partij, maar mijn moeder kon hem ook enorm sarren en uitlokken en my way or the highway gedrag vertonen. Iets waarvan ik als kind al dacht of dat 'zo moest en nodig was". Dan greep ze de macht weer terug, was er weer een wankele balans. En ondertussen de vermoorde onschuld spelen. Beide zich niet echt bewust van hun gedrag en nog minder van wat hun gedrag voor invloed had op het gevoel van veiligheid en harmonie in het gezin.
Zoiets?
Ja, dat is wat ik bedoel.
Maar ik aarzelde steeds om het te benoemen (omdat het zo lastig is vanwege het feit dat mensen het ook -onterecht- op zichelf zouden kunnen gaan betrekken).
Daarom probeerde ik het voorzichtig te formuleren, zoals toen ik (even opgezocht) op 14 mei schreef:
Is het niet verstandig als een therapeut of communicatiespecialist met ieder van jullie (afzonderlijk) eens in kaart brengt hoe jullie het huwelijk (de onderlinge band, het vertrouwen, de communicatie, het man/vrouw zijn, etc.) allebei écht hebben ervaren?
Is overigens ook nog moeilijk, want als het zo is dat de één het herkent en de ander totaal niet, dan zou je bijna een soort SuperNanny-achtige constructie nodig hebben om te onderzoeken wat er écht gebeurt in een relatie.
zaterdag 18 juni 2016 om 12:42
quote:Zeeland1970 schreef op 18 juni 2016 @ 10:12:
Veel geschreven weer.
Even een reactie op de vragen van Lisa077 :
Ik blijf omdat ik wil weten of er een mogelijkheid is op een 'herstart'. De positieve kanten waren er nl óók. En die waren imo meer dan goed. De betrokkenheid, warmte, de liefde, fysieke aantrekkingskracht, vriendschap, humor, elkaar aanvullen en aflossen, etc. Hij een goed mens. Ondanks wat hij gedaan heeft. Ik heb hem wèl gezien. Ookal durft hij dat niet te voelen. En wat ik zag beviel me. Met zijn (overgecompenseerde) onzekerheden, zijn inzet, zijn eigenheid. Zijn kracht en zijn zwakte. Hij was/is niet perfect. Dat ben ik ook niet. Maar ik ben voor het hele pakketje gevallen.
Ik was bang, toen ik dit nèt hoorde, dat ALLES een leugen was. Dat hij 100% vd tijd loog, dat alles één grote illusie was. Dat alles één groot toneelstuk was. Maar dat is niet zo. Weet ik nu.
Ik hou nog steeds van hem. Daar kun je van vinden wat je wil. Maar dat is zo. Zelfs nu ik dit weet. (Ookal vind ik die liefde nu moeilijk te accepteren van mezelf)
Ik wil dat niet na zoveel jaren impulsief weggooien. Als blijkt dat het dermate kapot is, dat het de moeite niet meer loont om op te knappen, dan kan het altijd nog 'weg'. Dus in antwoord op je vraag, dat zijn de redenen dat ik nu (nog?) blijf.
Ik begrijp dat anderen een andere keus gemaakt zouden hebben in mijn situatie.
Maar dat maakt niet automatisch mijn keuze 'fout'.
Wat zijn die randvoorwaarden van die herstart?
Een herstart zie ik als iets dat gestopt is en dan opnieuw wordt onderzocht om het weer op gang te brengen. Jullie zijn niet gestopt met de relatie dus een herstart is het niet, wat is het dan wel?
Al die factoren die je opnoemt, betrokkenheid, warmte, liefde, aantrekkingskracht, vriendschap een aanvulling zijn deze factoren nog onverminderd aanwezig? Waaruit blijkt dat?
Dat je liefde niet ineens weg is is logisch. Maar liefde is niet genoeg voor een relatie, daarvoor zijn de andere factoren minstens zo belangrijk. Je zegt: ik wil dat niet zomaar weggooien. Zomaar is het natuurlijk niet. Er is nogal wat gebeurd. En je kan je ook nog afvragen of jij degene bent die de liefde verkwanselt als je grenzen stelt of dat hij dat heeft gedaan, iedere keer weer dat hij een hoer kocht.
Veel geschreven weer.
Even een reactie op de vragen van Lisa077 :
Ik blijf omdat ik wil weten of er een mogelijkheid is op een 'herstart'. De positieve kanten waren er nl óók. En die waren imo meer dan goed. De betrokkenheid, warmte, de liefde, fysieke aantrekkingskracht, vriendschap, humor, elkaar aanvullen en aflossen, etc. Hij een goed mens. Ondanks wat hij gedaan heeft. Ik heb hem wèl gezien. Ookal durft hij dat niet te voelen. En wat ik zag beviel me. Met zijn (overgecompenseerde) onzekerheden, zijn inzet, zijn eigenheid. Zijn kracht en zijn zwakte. Hij was/is niet perfect. Dat ben ik ook niet. Maar ik ben voor het hele pakketje gevallen.
Ik was bang, toen ik dit nèt hoorde, dat ALLES een leugen was. Dat hij 100% vd tijd loog, dat alles één grote illusie was. Dat alles één groot toneelstuk was. Maar dat is niet zo. Weet ik nu.
Ik hou nog steeds van hem. Daar kun je van vinden wat je wil. Maar dat is zo. Zelfs nu ik dit weet. (Ookal vind ik die liefde nu moeilijk te accepteren van mezelf)
Ik wil dat niet na zoveel jaren impulsief weggooien. Als blijkt dat het dermate kapot is, dat het de moeite niet meer loont om op te knappen, dan kan het altijd nog 'weg'. Dus in antwoord op je vraag, dat zijn de redenen dat ik nu (nog?) blijf.
Ik begrijp dat anderen een andere keus gemaakt zouden hebben in mijn situatie.
Maar dat maakt niet automatisch mijn keuze 'fout'.
Wat zijn die randvoorwaarden van die herstart?
Een herstart zie ik als iets dat gestopt is en dan opnieuw wordt onderzocht om het weer op gang te brengen. Jullie zijn niet gestopt met de relatie dus een herstart is het niet, wat is het dan wel?
Al die factoren die je opnoemt, betrokkenheid, warmte, liefde, aantrekkingskracht, vriendschap een aanvulling zijn deze factoren nog onverminderd aanwezig? Waaruit blijkt dat?
Dat je liefde niet ineens weg is is logisch. Maar liefde is niet genoeg voor een relatie, daarvoor zijn de andere factoren minstens zo belangrijk. Je zegt: ik wil dat niet zomaar weggooien. Zomaar is het natuurlijk niet. Er is nogal wat gebeurd. En je kan je ook nog afvragen of jij degene bent die de liefde verkwanselt als je grenzen stelt of dat hij dat heeft gedaan, iedere keer weer dat hij een hoer kocht.
zaterdag 18 juni 2016 om 12:49
En Zeeland, als een relatie stopt, om wat voor reden dan ook, is er niet iets 'weggegooid'. Of ik geloof daar in ieder geval niet in. Als iets niet meer werkt betekent het niet dat de jaren daarvoor opeens waardeloos zijn geworden. Dat blijven prachtige en waardevolle jaren. Soms kan het gewoon zo zijn dat iets niet meer werkt, dat je als individuen beter gaat functioneren en een betere/gezondere relatie als ouders kunt onderhouden (ik heb het nu niet specifiek over jullie). Als persoon ben je een dynamisch wezen, en soms is na een aantal jaar en hard proberen om het weer te lijmen 1+1 geen 3 meer, maar twee losse stukjes 0,5 en 0,5. En dat is natuurlijk een heel pijnlijk besef, maar geen schande of een weggegooid iets. Wat er ook uitkomt uit jullie situatie, zolang jullie als ouders maar een gezonde verstandhouding met elkaar en naar de kinderen toe hebben.
zaterdag 18 juni 2016 om 14:03
quote:sofietje83 schreef op 18 juni 2016 @ 12:11:
Zoiets vermoed ik ook. Je gaat natuurlijk ook niet zomaar naar de hoeren als je thuis een geweldige stabiele relatie hebt. Dat TO die relatie een 8 vond begrijp ik dan ook, zolang het op haar manier ging wás het toch ook goed. Maar als je dat niet wilt zien en erkennen (dat denk ik, want ineens zie je TO veel minder als er kritische posts komen) dan kun je therapietje spelen wat je wilt maar dat haalt niks uit.
Het zal je nog verbazen hoeveel mensen in liefdevolle en stabiele relaties op wat voor manier dan ook buiten de pot piesen.
Zeeland , je wil verder, GA dan ook verder en zoek de verbinding met je man. Stop met analyseren en ondervraagden. Steek die energie in het repareren van je relatie en vooral ook in je kinderen.
Zoiets vermoed ik ook. Je gaat natuurlijk ook niet zomaar naar de hoeren als je thuis een geweldige stabiele relatie hebt. Dat TO die relatie een 8 vond begrijp ik dan ook, zolang het op haar manier ging wás het toch ook goed. Maar als je dat niet wilt zien en erkennen (dat denk ik, want ineens zie je TO veel minder als er kritische posts komen) dan kun je therapietje spelen wat je wilt maar dat haalt niks uit.
Het zal je nog verbazen hoeveel mensen in liefdevolle en stabiele relaties op wat voor manier dan ook buiten de pot piesen.
Zeeland , je wil verder, GA dan ook verder en zoek de verbinding met je man. Stop met analyseren en ondervraagden. Steek die energie in het repareren van je relatie en vooral ook in je kinderen.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
zaterdag 18 juni 2016 om 16:01
Ja bwitched dat denk ik ook. Maar gevoelsmatig vind ik naar de hoeren gaan toch anders... Ja weet je ik heb ook de wijsheid niet in pacht. En TO zal het allemaal ook goed bedoelen en niet weten wat het juiste is, iedereen handelt anders. Ik kan me niet vóórstellen dat ik zou blijven maargoed dat is persoonlijk.
Ik denk wel dat er veel scheef zit in deze relatie en komt dat ooit nog goed? Moet je dat willen? Het klinkt allemaal zo zwaar, zo niét leuk.
De tijd zal het leren
Ik denk wel dat er veel scheef zit in deze relatie en komt dat ooit nog goed? Moet je dat willen? Het klinkt allemaal zo zwaar, zo niét leuk.
De tijd zal het leren
zaterdag 18 juni 2016 om 16:20
quote:Timetraveler schreef op 18 juni 2016 @ 12:49:
(...) als een relatie stopt, om wat voor reden dan ook, is er niet iets 'weggegooid'. Of ik geloof daar in ieder geval niet in. Als iets niet meer werkt betekent het niet dat de jaren daarvoor opeens waardeloos zijn geworden. Dat blijven prachtige en waardevolle jaren. (...).Mooie aanvulling ja...
(...) als een relatie stopt, om wat voor reden dan ook, is er niet iets 'weggegooid'. Of ik geloof daar in ieder geval niet in. Als iets niet meer werkt betekent het niet dat de jaren daarvoor opeens waardeloos zijn geworden. Dat blijven prachtige en waardevolle jaren. (...).Mooie aanvulling ja...
zaterdag 18 juni 2016 om 16:23
quote:BWitched schreef op 18 juni 2016 @ 14:03:
[...]
(..), je wil verder, GA dan ook verder en zoek de verbinding met je man. Stop met analyseren en ondervraagden. Steek die energie in het repareren van je relatie en vooral ook in je kinderen.
Ja. Dat wil ik ook. Kun je me ook vertellen HOE..? Ik bedoel dit serieus; wanneer is het 'repareren en opbouwen'. .?
Wil niets liever.
[...]
(..), je wil verder, GA dan ook verder en zoek de verbinding met je man. Stop met analyseren en ondervraagden. Steek die energie in het repareren van je relatie en vooral ook in je kinderen.
Ja. Dat wil ik ook. Kun je me ook vertellen HOE..? Ik bedoel dit serieus; wanneer is het 'repareren en opbouwen'. .?
Wil niets liever.
zaterdag 18 juni 2016 om 16:27
quote:Zeeland1970 schreef op 18 juni 2016 @ 16:23:
[...]
Ja. Dat wil ik ook. Kun je me ook vertellen HOE..? Ik bedoel dit serieus; wanneer is het 'repareren en opbouwen'. .?
Wil niets liever.Ik heb gisteren al geschreven dat het mij heel gezond lijkt dat jullie weer eens iets écht leuks gaan doen. Uit eten, dansen, een drankje drinken en niet!!! praten over bepaalde onderwerpen. Misschien zou een keertje weer eens lekker ketsen ook helpend kunnen werken. Ga weer leuke herinneringen maken ipv die nare constant op te rakelen.
[...]
Ja. Dat wil ik ook. Kun je me ook vertellen HOE..? Ik bedoel dit serieus; wanneer is het 'repareren en opbouwen'. .?
Wil niets liever.Ik heb gisteren al geschreven dat het mij heel gezond lijkt dat jullie weer eens iets écht leuks gaan doen. Uit eten, dansen, een drankje drinken en niet!!! praten over bepaalde onderwerpen. Misschien zou een keertje weer eens lekker ketsen ook helpend kunnen werken. Ga weer leuke herinneringen maken ipv die nare constant op te rakelen.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 18 juni 2016 om 16:29
Zonde Zeeland datje mij op de negeer hebt. Ik heb nl best iets zinnigs te zeggen en bedoel t goed. Ja, we hebben even gelachen om het Libelle forum en madammeke, maar soit.
Ik denk dat je zuiver moet kijken naar ook je eigen rol. Ben je (onbewust) een dominant persoon?
Relatietherapie lijkt mij nog niet zo gek. Misschien moeten jullie leren (opnieuw?) met elkaar omgaan en de liefde terug te vinden
Ik denk dat je zuiver moet kijken naar ook je eigen rol. Ben je (onbewust) een dominant persoon?
Relatietherapie lijkt mij nog niet zo gek. Misschien moeten jullie leren (opnieuw?) met elkaar omgaan en de liefde terug te vinden
zaterdag 18 juni 2016 om 16:29
quote:blijfgewoonbianca schreef op 18 juni 2016 @ 16:27:
[...]
Ik heb gisteren al geschreven dat het mij heel gezond lijkt dat jullie weer eens iets écht leuks gaan doen. Uit eten, dansen, een drankje drinken en niet!!! praten over bepaalde onderwerpen. Misschien zou een keertje weer eens lekker ketsen ook helpend kunnen werken. Ga weer leuke herinneringen maken ipv die nare constant op te rakelen.Ja!
[...]
Ik heb gisteren al geschreven dat het mij heel gezond lijkt dat jullie weer eens iets écht leuks gaan doen. Uit eten, dansen, een drankje drinken en niet!!! praten over bepaalde onderwerpen. Misschien zou een keertje weer eens lekker ketsen ook helpend kunnen werken. Ga weer leuke herinneringen maken ipv die nare constant op te rakelen.Ja!
zaterdag 18 juni 2016 om 16:36
quote:Zeeland1970 schreef op 18 juni 2016 @ 16:23:
[...]
Ja. Dat wil ik ook. Kun je me ook vertellen HOE..? .
Door er aandacht aan te besteden ipv hier al een maand over te miepen op het forum.
Die tijd had je beter kunnen investeren om je huwelijk weer op de rit te krijgen.
[...]
Ja. Dat wil ik ook. Kun je me ook vertellen HOE..? .
Door er aandacht aan te besteden ipv hier al een maand over te miepen op het forum.
Die tijd had je beter kunnen investeren om je huwelijk weer op de rit te krijgen.
Ik neem alleen verantwoording voor wat ik zeg, niet voor hoe jij het interpreteert
zaterdag 18 juni 2016 om 16:37
quote:Zeeland1970 schreef op 18 juni 2016 @ 16:23:
[...]
Ja. Dat wil ik ook. Kun je me ook vertellen HOE..? Ik bedoel dit serieus; wanneer is het 'repareren en opbouwen'. .?
Wil niets liever.
Ik zou eens stoppen met dat elke dag elke scheet die je dwars zit te bespreken.
Ik vind daar niets opbouwends aan.
[...]
Ja. Dat wil ik ook. Kun je me ook vertellen HOE..? Ik bedoel dit serieus; wanneer is het 'repareren en opbouwen'. .?
Wil niets liever.
Ik zou eens stoppen met dat elke dag elke scheet die je dwars zit te bespreken.
Ik vind daar niets opbouwends aan.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
