Thuis
alle pijlers
Help! Ik ben een verstrooide chaoot
maandag 27 juni 2016 om 22:34
Misschien moet ik dit ook wel in relaties posten..
Ik zit met het volgende, en ik zoek tips van mede-chaoten want het wordt nu toch wel heel vervelend..
Net een nare avond achter de rug met een stilzwijgende, doch behoorlijk pissige vriend.. Hij ligt nu op bed en ik neem nog maar een wijntje..
Werd vanmiddag opgebeld door furieuze vriend.. Zijn goed recht.. Hij kwam thuis en trof de voordeur wagenwijd open (godzijdank was er niets gejat)
De schuldige? Ik dus.. Zoonlief moest nog snel wat pakken vanochtend, ik heb de deur opengedraaid en niet gecontroleerd of mijn dromerige ventje hem ook weer dichtdeed.. Ik ging er vanuit dat dat zo was, ik kan hem (7 jaar oud, levende op een andere planeet dan de aarde) niets aanrekenen..
Maar goed, het gebeurd vake. Ook zonder kinderen. Mijn auto was vanochtend ook open, dus niet op slot.. Ben er erg happy mee, met die auto, ik kreeg hem van vriendlief, ben er zeer zuinig op, maar ook weer hier, ik vergeet hem altijd op slot te doen. De keren zijn niet meer te tellen.. Ook is het wel voorgekomen dat de achterdeur van het huis nog lekker wagenwijd openstond, of het touwtje voor de kinderen uit de brievenbus eruithing... En niet 1 keer helaas..
Verder ben ik regelmatig mijn huis en/of autosleutels kwijt, wat op zich niet altijd een ramp is daar er toch niets door eigen toedoen op slot staat , ben ik minimaal vijf keer per week mijn pinpas kwijt etc etc..
Met andere woorden.. Hopeloos...ik ben echt vreselijk verstrooid, doe echt mijn best maar op de een of andere manier laat ik behoorlijk wat steekjes vallen..
Hoe komt dit.... En nog beter, hoe kom ik eraf.. Iemand tips..herkent iemand het? Is er nog hoop?
Ik vind het zo ontzettend zonde dat mijn avond gewoon verziekt wordt door eigen toedoen, het is mijn eigen schuld, vriendlief boos, maar ik weet gewoon niet hoe ik het voor elkaar kan krijgen dat het langer dan een week goed gaat..
Als klap op de vuurpijl was mijn moeder er vanavond ook, en die reageerde laconiek van 'ach ja.. Ik ben niet anders gewend van d'r.....
Help.. Wat doe ik hier in toch aan?
Ik zit met het volgende, en ik zoek tips van mede-chaoten want het wordt nu toch wel heel vervelend..
Net een nare avond achter de rug met een stilzwijgende, doch behoorlijk pissige vriend.. Hij ligt nu op bed en ik neem nog maar een wijntje..
Werd vanmiddag opgebeld door furieuze vriend.. Zijn goed recht.. Hij kwam thuis en trof de voordeur wagenwijd open (godzijdank was er niets gejat)
De schuldige? Ik dus.. Zoonlief moest nog snel wat pakken vanochtend, ik heb de deur opengedraaid en niet gecontroleerd of mijn dromerige ventje hem ook weer dichtdeed.. Ik ging er vanuit dat dat zo was, ik kan hem (7 jaar oud, levende op een andere planeet dan de aarde) niets aanrekenen..
Maar goed, het gebeurd vake. Ook zonder kinderen. Mijn auto was vanochtend ook open, dus niet op slot.. Ben er erg happy mee, met die auto, ik kreeg hem van vriendlief, ben er zeer zuinig op, maar ook weer hier, ik vergeet hem altijd op slot te doen. De keren zijn niet meer te tellen.. Ook is het wel voorgekomen dat de achterdeur van het huis nog lekker wagenwijd openstond, of het touwtje voor de kinderen uit de brievenbus eruithing... En niet 1 keer helaas..
Verder ben ik regelmatig mijn huis en/of autosleutels kwijt, wat op zich niet altijd een ramp is daar er toch niets door eigen toedoen op slot staat , ben ik minimaal vijf keer per week mijn pinpas kwijt etc etc..
Met andere woorden.. Hopeloos...ik ben echt vreselijk verstrooid, doe echt mijn best maar op de een of andere manier laat ik behoorlijk wat steekjes vallen..
Hoe komt dit.... En nog beter, hoe kom ik eraf.. Iemand tips..herkent iemand het? Is er nog hoop?
Ik vind het zo ontzettend zonde dat mijn avond gewoon verziekt wordt door eigen toedoen, het is mijn eigen schuld, vriendlief boos, maar ik weet gewoon niet hoe ik het voor elkaar kan krijgen dat het langer dan een week goed gaat..
Als klap op de vuurpijl was mijn moeder er vanavond ook, en die reageerde laconiek van 'ach ja.. Ik ben niet anders gewend van d'r.....
Help.. Wat doe ik hier in toch aan?
dinsdag 28 juni 2016 om 09:39
Ben àltijd met mijn gedachten elders, van kinds af aan al, praktische zaken die automatisch gaan komen daardoor in de knel. Terwijl ik de voordeur op slot draai, schiet me altijd iets te binnen: o ja, om dat vervolgens weer te vergeten omdat ik ondertussen alweer aan iets anders denk.
Met stip op één staat toch wel mijn spiksplinternieuwe fiets die al na één dag is gestolen, omdat ik hem dus niet... op slot had gezet. Ik word ook altijd zenuwachtig van mooie, nieuwe dingen, laat mij maar op of in een oud barrel rijden.
Ik was zo druk bezig om de gespen van de fietstassen dicht te doen, dusdanig overijverig dat ik het belangrijkste vergat. Durfde mijn man toen echt niet onder ogen te komen.
Met stip op één staat toch wel mijn spiksplinternieuwe fiets die al na één dag is gestolen, omdat ik hem dus niet... op slot had gezet. Ik word ook altijd zenuwachtig van mooie, nieuwe dingen, laat mij maar op of in een oud barrel rijden.
Ik was zo druk bezig om de gespen van de fietstassen dicht te doen, dusdanig overijverig dat ik het belangrijkste vergat. Durfde mijn man toen echt niet onder ogen te komen.
dinsdag 28 juni 2016 om 09:54
quote:Dreamglasses schreef op 27 juni 2016 @ 22:46:
Korte checklist bij de deur hangen. Heb ik...
? Heb ik... ? Heb ik ....?
Ik (ADD'er) had ooit (in een periode dat ik nog vergeetachtiger was dan normaal) een A4-tje op de deur met
STOP
S - sleutels, strijkijzer uit
T - telefoon
O - oorbellen*
P - pillen, portemonnee , proviand
* want als ik mijn oorbellen vergeet in te doen, dan blijft dat de hele dag een enorme bron van ergernis .
Korte checklist bij de deur hangen. Heb ik...
? Heb ik... ? Heb ik ....?
Ik (ADD'er) had ooit (in een periode dat ik nog vergeetachtiger was dan normaal) een A4-tje op de deur met
STOP
S - sleutels, strijkijzer uit
T - telefoon
O - oorbellen*
P - pillen, portemonnee , proviand
* want als ik mijn oorbellen vergeet in te doen, dan blijft dat de hele dag een enorme bron van ergernis .
dinsdag 28 juni 2016 om 09:55
Ik heb het mezelf afgeleerd uiteindelijk. Het was zo niet tof. Beetje chaos is prima maar ik was af en toe echt net een kip zonder kop.
Voor alles een vaste plek en wijk daar niet vanaf. En iedere handeling bewuster doen i.p.v. automatisch alweer 10 stappen verder te denken. Dan zou toch echt de truc moeten doen.
Voor alles een vaste plek en wijk daar niet vanaf. En iedere handeling bewuster doen i.p.v. automatisch alweer 10 stappen verder te denken. Dan zou toch echt de truc moeten doen.
dinsdag 28 juni 2016 om 14:07
Hoe het komt, lijkt me niet het belangrijkste. De ene heeft nu eenmaal een meer chaotische manier van denken dan de ander (maar die is vaak ook makkelijker van karakter en/of creatiever!).
Of je er vanaf kunt komen, betwijfel ik.
Maar je kunt wel hulpmiddelen gebruiken, waardoor je er minder last van hebt.
Ik zag hierboven al iets genoemd van een checklist.
Zoiets kan zeker helpen.
Lijstjes kunnen dingen letterlijk en figuurlijk voor je op een rij zetten, ze overzichtelijk maken.
En ze herinneren je aan wat je moet doen.
En een alarm (bijvoorbeeld op je telefoon) op standaardmomenten laten afgaan.
Dat zou je bijvoorbeeld kunnen doen net na het tijdstip dat je normaal de deur uitgaat. Dat kan je eraan herinneren dat je moet controleren of je de deur hebt dichtgedaan.
Misschien kun je zelf nog meer van dat soort hulpmiddeltjes bedenken.
Mijn ervaring is trouwens wel dat het goed is om er eens in de zoveel tijd weer even extra bij stil te staan.
Of ze iets te veranderen.
Anders vallen ze niet meer op en werken ze niet meer (goed).
En wat mij ook wel goed kan helpen, is zorgen dat iemand anders je ergens aan herinnert (me een schop onder mijn k*nt geeft ) of je helpt om overzicht te krijgen over dingen.
Dus misschien kan je man zijn energie daarin steken, in plaats van in gemopper achteraf
Wat trouwens ook nog kan helpen, is bepaalde dingen automatisch laten doen, als dat mogelijk is.
Dan hoef je er zelf niet meer aan te denken.
Of je er vanaf kunt komen, betwijfel ik.
Maar je kunt wel hulpmiddelen gebruiken, waardoor je er minder last van hebt.
Ik zag hierboven al iets genoemd van een checklist.
Zoiets kan zeker helpen.
Lijstjes kunnen dingen letterlijk en figuurlijk voor je op een rij zetten, ze overzichtelijk maken.
En ze herinneren je aan wat je moet doen.
En een alarm (bijvoorbeeld op je telefoon) op standaardmomenten laten afgaan.
Dat zou je bijvoorbeeld kunnen doen net na het tijdstip dat je normaal de deur uitgaat. Dat kan je eraan herinneren dat je moet controleren of je de deur hebt dichtgedaan.
Misschien kun je zelf nog meer van dat soort hulpmiddeltjes bedenken.
Mijn ervaring is trouwens wel dat het goed is om er eens in de zoveel tijd weer even extra bij stil te staan.
Of ze iets te veranderen.
Anders vallen ze niet meer op en werken ze niet meer (goed).
En wat mij ook wel goed kan helpen, is zorgen dat iemand anders je ergens aan herinnert (me een schop onder mijn k*nt geeft ) of je helpt om overzicht te krijgen over dingen.
Dus misschien kan je man zijn energie daarin steken, in plaats van in gemopper achteraf
Wat trouwens ook nog kan helpen, is bepaalde dingen automatisch laten doen, als dat mogelijk is.
Dan hoef je er zelf niet meer aan te denken.
dinsdag 28 juni 2016 om 14:23
Ik herken het wel een beetje (veel stress gehad) maar zoek de oplossing in technologie.
Ik heb tags aan mijn sleutel, laptop, mobiel en bankpas zodat ik ze kan vinden. Ook hebben wij bij de deur een klik aan klik uit schakelaar zodat alles uit is bij verlaten huis (sinds hij daar ligt en het routine is doe ik het meeste al uit voordat ik huis verlaat). Als ik huisdeur binnenga druk ik standaard nog een keer op de centrale deurvergrendeling auto voordat ik hem in het sleutelbakje mik en vriend wil nu een elektronisch slot op afstand te openen/sluiten via mobiele telefoon omdat zijn zusje wel eens op onze kat past en we dan geen sleutels hoeven te geven en ook aan werkster niet.
Het is misschien niet de allerbeste oplossing want mijn brein zou minder moeten vergeten maar al deze dingen helpen wel...
Ik heb tags aan mijn sleutel, laptop, mobiel en bankpas zodat ik ze kan vinden. Ook hebben wij bij de deur een klik aan klik uit schakelaar zodat alles uit is bij verlaten huis (sinds hij daar ligt en het routine is doe ik het meeste al uit voordat ik huis verlaat). Als ik huisdeur binnenga druk ik standaard nog een keer op de centrale deurvergrendeling auto voordat ik hem in het sleutelbakje mik en vriend wil nu een elektronisch slot op afstand te openen/sluiten via mobiele telefoon omdat zijn zusje wel eens op onze kat past en we dan geen sleutels hoeven te geven en ook aan werkster niet.
Het is misschien niet de allerbeste oplossing want mijn brein zou minder moeten vergeten maar al deze dingen helpen wel...
dinsdag 28 juni 2016 om 14:35
Ik zou zo graag geordend willen zijn, ben echt jaloers op die mensen die nooit iets kwijt zijn. Sleutels ben ik gelukkig nooit kwijt, hangt een sleutelrek in de gang. Mijn man is alleen ook nogal chaotisch, dus die hangt zijn bos daar nooit. En als hij dan 's avonds de hond uit laat pakt hij rustig mijn bos en ben ik die van mij de volgende dag kwijt. Gelukkig kan hij dan altijd maar op 1 plek zijn, namelijk man's jaszak, dus is hij snel weer gevonden.
Maar ik ben echt vreselijk in administratie, denk altijd ach dat ruim ik later wel even op, met als gevolg dat wij altijd belangrijke stukken voor een tweede keer aan moeten vragen enzo. Verlengde garantie op apparatuur nemen wij om die reden ook nooit, raken we toch kwijt.
Verder ben ik een chaoot in het huishouden. Ik heb geen werkgever, doe wat freelance klussen en houd de boel thuis draaiende, dat is geen succesvolle combi. Toen ik geen kinderen had en gewoon een fulltime baan ging het eigenlijk veel beter, vergat ik nooit wat, nu is het vaak eind van de dag en blijkt weer dat ik door allerlei dingen afgeleid ben geweest en helemaal niet gedaan heb wat ik had willen doen. Ik weet dus niet wanneer ik zo geworden ben, als kind had ik deze problemen niet, gewoon fris en fruitig in 6 jaar door mijn vwo gerold. Het lijkt wel dat met hoe meer mensen ik mijn huis deel hoe erger het wordt.
Maar ik ben echt vreselijk in administratie, denk altijd ach dat ruim ik later wel even op, met als gevolg dat wij altijd belangrijke stukken voor een tweede keer aan moeten vragen enzo. Verlengde garantie op apparatuur nemen wij om die reden ook nooit, raken we toch kwijt.
Verder ben ik een chaoot in het huishouden. Ik heb geen werkgever, doe wat freelance klussen en houd de boel thuis draaiende, dat is geen succesvolle combi. Toen ik geen kinderen had en gewoon een fulltime baan ging het eigenlijk veel beter, vergat ik nooit wat, nu is het vaak eind van de dag en blijkt weer dat ik door allerlei dingen afgeleid ben geweest en helemaal niet gedaan heb wat ik had willen doen. Ik weet dus niet wanneer ik zo geworden ben, als kind had ik deze problemen niet, gewoon fris en fruitig in 6 jaar door mijn vwo gerold. Het lijkt wel dat met hoe meer mensen ik mijn huis deel hoe erger het wordt.
dinsdag 28 juni 2016 om 19:27
quote:iris1969 schreef op 27 juni 2016 @ 23:35:
Als het AD(H)D is dan kun je er vrij weinig aan doen, dan kan je partner wel steeds boos worden, kritiek uiten of je betuttelen, maar daar wordt het niet beter van. In tegendeel zelfs, want ik word dan zo zenuwachtig dat juist alles dan fout gaat.
Zeer herkenbaar! !
Ik heb geen kinderen en dat scheelt enorm qua chaos, maar ik probeer verder dingen in huis zo simpel mogelijk te houden en overal de tijd voor te nemen, want door drukte en stress wordt het alleen maar nog chaotischer.
Bij mij is het ook pas echt erg geworden sinds ik kinderen heb. Ik moet niet alleen aan alles voor mezelf ordenen denken, maar ook nog eens aan alles voor de kinderen. Dan is het soms te veel, en ja, dan gaat er van alles mis.
En dat van dingen in het zicht klaarzetten of leggen en ze vervolgens nog vergeten, of er zelfs doodleuk overheen stappen bij het weggaan, ook dat is zeer zeer herkenbaar!
Als het AD(H)D is dan kun je er vrij weinig aan doen, dan kan je partner wel steeds boos worden, kritiek uiten of je betuttelen, maar daar wordt het niet beter van. In tegendeel zelfs, want ik word dan zo zenuwachtig dat juist alles dan fout gaat.
Zeer herkenbaar! !
Ik heb geen kinderen en dat scheelt enorm qua chaos, maar ik probeer verder dingen in huis zo simpel mogelijk te houden en overal de tijd voor te nemen, want door drukte en stress wordt het alleen maar nog chaotischer.
Bij mij is het ook pas echt erg geworden sinds ik kinderen heb. Ik moet niet alleen aan alles voor mezelf ordenen denken, maar ook nog eens aan alles voor de kinderen. Dan is het soms te veel, en ja, dan gaat er van alles mis.
En dat van dingen in het zicht klaarzetten of leggen en ze vervolgens nog vergeten, of er zelfs doodleuk overheen stappen bij het weggaan, ook dat is zeer zeer herkenbaar!
dinsdag 28 juni 2016 om 19:40
quote:lattemachiato schreef op 28 juni 2016 @ 14:35:
Toen ik geen kinderen had en gewoon een fulltime baan ging het eigenlijk veel beter, vergat ik nooit wat, nu is het vaak eind van de dag en blijkt weer dat ik door allerlei dingen afgeleid ben geweest en helemaal niet gedaan heb wat ik had willen doen. Ik weet dus niet wanneer ik zo geworden ben, als kind had ik deze problemen niet, gewoon fris en fruitig in 6 jaar door mijn vwo gerold. Het lijkt wel dat met hoe meer mensen ik mijn huis deel hoe erger het wordt.
Jouw hele stukje is herkenbaar.
Maar vooral dit laatste stukje dus. Heel herkenbaar!
Toen ik geen kinderen had en gewoon een fulltime baan ging het eigenlijk veel beter, vergat ik nooit wat, nu is het vaak eind van de dag en blijkt weer dat ik door allerlei dingen afgeleid ben geweest en helemaal niet gedaan heb wat ik had willen doen. Ik weet dus niet wanneer ik zo geworden ben, als kind had ik deze problemen niet, gewoon fris en fruitig in 6 jaar door mijn vwo gerold. Het lijkt wel dat met hoe meer mensen ik mijn huis deel hoe erger het wordt.
Jouw hele stukje is herkenbaar.
Maar vooral dit laatste stukje dus. Heel herkenbaar!
dinsdag 28 juni 2016 om 20:06
quote:Castle_Witch schreef op 28 juni 2016 @ 01:47:
[...]
Wel of geen interesse hebben heeft wel degelijk invloed op het gedrag van een adhd-er of add-er. Lekker makkelijk om dat te ontkennen.
De intentie iets te vergeten is er niet. Klopt. En het is erg vervelend, ook voor de persoon zelf. Maar interesse heeft echt invloed in het aanleren van routine.
Dat schrijf ik toch helemaal niet? Natuurlijk heeft dat invloed. Bij dingen die ons interesseren schieten we juist in een hyperfocus. Maar dan heb je het over interessante onderwerpen, activiteiten, hobby's etc. Hier gaat om het aanbrengen van orde in je leven, en dat is voor AD(H)D'ers een eeuwige uitdaging (ook bij dingen die we hartstikke interessant vinden), omdat de draadjes in onze hersens nu eenmaal anders lopen.
Wat mij stoort, is de bewering dat we dingen vergeten omdat we er geen interesse in zouden hebben. Dat is pertinent onwaar. Ik wil niks liever dan een opgeruimd huis en een georganiseerd, en ben al jaren bezig om allerlei truukjes te leren, en nu gaat het soms wat beter. Na jaren van oefenen en tig van boeken, sites en blogs gelezen te hebben, gaat het soms wat beter. Dat is zo verschrikkelijk frustrerend. Ik wíl heel graag. Verdorie, ik vind huishoudelijke- en opruimtips oprecht interessant om te lezen! Maar het gaat zo langzaaaaam door de chaos in m'n kop. En als ik dan lees dat dat door een gebrek aan interesse zou komen, dan schiet mij dat nogal in het verkeerde keelgat. Het is net zoiets als zeggen dat een linkshandige niet met rechts kan schrijven omdat hij het niet zo heel erg interessant vindt.
Ik wil echt heel graag minder chaos in mijn leven. Elke AD(H)D'er die ik ken wil minder chaos. De meeste ADHD-topics hier staan bol van de frustraties vanwege de chaos, dus hoezo is het een kwestie van geen interesse hebben?
[...]
Wel of geen interesse hebben heeft wel degelijk invloed op het gedrag van een adhd-er of add-er. Lekker makkelijk om dat te ontkennen.
De intentie iets te vergeten is er niet. Klopt. En het is erg vervelend, ook voor de persoon zelf. Maar interesse heeft echt invloed in het aanleren van routine.
Dat schrijf ik toch helemaal niet? Natuurlijk heeft dat invloed. Bij dingen die ons interesseren schieten we juist in een hyperfocus. Maar dan heb je het over interessante onderwerpen, activiteiten, hobby's etc. Hier gaat om het aanbrengen van orde in je leven, en dat is voor AD(H)D'ers een eeuwige uitdaging (ook bij dingen die we hartstikke interessant vinden), omdat de draadjes in onze hersens nu eenmaal anders lopen.
Wat mij stoort, is de bewering dat we dingen vergeten omdat we er geen interesse in zouden hebben. Dat is pertinent onwaar. Ik wil niks liever dan een opgeruimd huis en een georganiseerd, en ben al jaren bezig om allerlei truukjes te leren, en nu gaat het soms wat beter. Na jaren van oefenen en tig van boeken, sites en blogs gelezen te hebben, gaat het soms wat beter. Dat is zo verschrikkelijk frustrerend. Ik wíl heel graag. Verdorie, ik vind huishoudelijke- en opruimtips oprecht interessant om te lezen! Maar het gaat zo langzaaaaam door de chaos in m'n kop. En als ik dan lees dat dat door een gebrek aan interesse zou komen, dan schiet mij dat nogal in het verkeerde keelgat. Het is net zoiets als zeggen dat een linkshandige niet met rechts kan schrijven omdat hij het niet zo heel erg interessant vindt.
Ik wil echt heel graag minder chaos in mijn leven. Elke AD(H)D'er die ik ken wil minder chaos. De meeste ADHD-topics hier staan bol van de frustraties vanwege de chaos, dus hoezo is het een kwestie van geen interesse hebben?
Slik die kikker!
dinsdag 28 juni 2016 om 20:16
quote:Dreamglasses schreef op 27 juni 2016 @ 23:21:
[...]
Dat snap ik, AllieBrosh. Ik heb ook al eerder aangegeven dat ik wel inzien dat het geen onwil is dat het niet gelijk lukt.
Maar het "maar accepteren dat je zo bent " vind ik echt te makkelijk. En dat komt omdat TO kind (eren) heeft. Veiligheid is dan wel heel belangrijk. En ik vind dat je er alles aan moet doen om dan die trucjes aan te leren. En ik ben ervan overtuigd dat dit echt kan.Ik bedoelde ook niet dat je het moet accepteren en er verder niks meer aan moet doen. Natuurlijk zijn er trucjes en kun je een hoop leren, zeker wel. Ik bedoelde dat de chaos een constant gegeven is, ondanks alles wat je jezelf aanleert, en dat je daar altijd tegenaan zult blijven lopen.
[...]
Dat snap ik, AllieBrosh. Ik heb ook al eerder aangegeven dat ik wel inzien dat het geen onwil is dat het niet gelijk lukt.
Maar het "maar accepteren dat je zo bent " vind ik echt te makkelijk. En dat komt omdat TO kind (eren) heeft. Veiligheid is dan wel heel belangrijk. En ik vind dat je er alles aan moet doen om dan die trucjes aan te leren. En ik ben ervan overtuigd dat dit echt kan.Ik bedoelde ook niet dat je het moet accepteren en er verder niks meer aan moet doen. Natuurlijk zijn er trucjes en kun je een hoop leren, zeker wel. Ik bedoelde dat de chaos een constant gegeven is, ondanks alles wat je jezelf aanleert, en dat je daar altijd tegenaan zult blijven lopen.
Slik die kikker!
dinsdag 28 juni 2016 om 21:55
Ben erg dankbaar voor alle tips die ik hier voorbij zie komen en ga er eens een keer rustig voor zitten om te filteren wat voor mij wellicht kan helpen..
Routine ja, probeer ik zeker, maar is na een paar dagen al weer foetsie in plaats van dat het langzaamaan standaard wordt.. Lijstjes, zou ideaal zijn (de STOP lijst; goed gevonden..zelfs de o van Oorbellen (maar in mijn geval; oorbellen uit, sieraden af, omdat ik dat voor mijn werk niet mag dragen...en raad eens, dat vergeet ik nog wel eens.. Halverwege de dag kom ik er dan achter en s avonds blijkt dat ik al mijn sieraden ergens in een laatje op mijn werk heb liggen)...maar met een lijstje dan is er ook de valkuil dat ik werkelijk na 1 dag vrees dat ik een lijstje weer voorbij loop omdat ik weer met van alles bezig ben en het gewoon onderdeel van mijn omgeving wordt.
Ik voel me echt een hopeloos geval. Vandaag zaten de deuren op slot, was alles uit, maar gelukkig stond er nog een raam wagenwijd open. zucht.. Het is zo vermoeiend, wat is er nou toch zo moeilijk aan, maar inderdaad, ik ben loeidruk en daarnaast ook té druk in mijn hoofd.. Wellicht is mindfulness of yoga een goede optie.. Heb al eerder aan yoga gedaan.. Ik vond het heerlijk, maar ben gestopt omdat ik..eh.. Te druk was..
Ik ga me eens inlezen in ADD.. Is voor mij meer nu iets dat bij anderen hoort, dat past toch niet bij mij, maar het zou misschien een hoop verklaren.. Ik herken in ieder geval de reacties en gedachtengangen (waaieringen) van de ADDers hier wel heel erg..oei..
Mijn moeder zei me vandaag nog dat ze het zo apart vond dat alles in huis geordend is, ik weet eigenlijk alles te vinden.. Ben een bakjes- en mapjesofiel, weet alles terug te vinden, alles wordt geordend opgeruimd en vervolgens vergeten....aanmaningen zijn mij niet vreemd
Maar sleutels..pinpassen, telefoon.. Een ramp... Dingen op slot doen, uit doen..nog erger..
Vriendlief inmiddels weer bijgetrokken...gelukkig duren zulke buien nooit lang bij hem, en komen ook zelden, maar dan voel je je des te rotter, want als het dan wel zo is, dan is de grens bij hem dus duidelijk echt bereikt..
Lieve mensen, in ieder geval heel erg dank voor jullie meedenken en ik hoop dat er nog Posts volgen... Fijn dat ik in ieder geval niet de enige ben....
Routine ja, probeer ik zeker, maar is na een paar dagen al weer foetsie in plaats van dat het langzaamaan standaard wordt.. Lijstjes, zou ideaal zijn (de STOP lijst; goed gevonden..zelfs de o van Oorbellen (maar in mijn geval; oorbellen uit, sieraden af, omdat ik dat voor mijn werk niet mag dragen...en raad eens, dat vergeet ik nog wel eens.. Halverwege de dag kom ik er dan achter en s avonds blijkt dat ik al mijn sieraden ergens in een laatje op mijn werk heb liggen)...maar met een lijstje dan is er ook de valkuil dat ik werkelijk na 1 dag vrees dat ik een lijstje weer voorbij loop omdat ik weer met van alles bezig ben en het gewoon onderdeel van mijn omgeving wordt.
Ik voel me echt een hopeloos geval. Vandaag zaten de deuren op slot, was alles uit, maar gelukkig stond er nog een raam wagenwijd open. zucht.. Het is zo vermoeiend, wat is er nou toch zo moeilijk aan, maar inderdaad, ik ben loeidruk en daarnaast ook té druk in mijn hoofd.. Wellicht is mindfulness of yoga een goede optie.. Heb al eerder aan yoga gedaan.. Ik vond het heerlijk, maar ben gestopt omdat ik..eh.. Te druk was..
Ik ga me eens inlezen in ADD.. Is voor mij meer nu iets dat bij anderen hoort, dat past toch niet bij mij, maar het zou misschien een hoop verklaren.. Ik herken in ieder geval de reacties en gedachtengangen (waaieringen) van de ADDers hier wel heel erg..oei..
Mijn moeder zei me vandaag nog dat ze het zo apart vond dat alles in huis geordend is, ik weet eigenlijk alles te vinden.. Ben een bakjes- en mapjesofiel, weet alles terug te vinden, alles wordt geordend opgeruimd en vervolgens vergeten....aanmaningen zijn mij niet vreemd
Maar sleutels..pinpassen, telefoon.. Een ramp... Dingen op slot doen, uit doen..nog erger..
Vriendlief inmiddels weer bijgetrokken...gelukkig duren zulke buien nooit lang bij hem, en komen ook zelden, maar dan voel je je des te rotter, want als het dan wel zo is, dan is de grens bij hem dus duidelijk echt bereikt..
Lieve mensen, in ieder geval heel erg dank voor jullie meedenken en ik hoop dat er nog Posts volgen... Fijn dat ik in ieder geval niet de enige ben....
dinsdag 28 juni 2016 om 22:14
dinsdag 28 juni 2016 om 22:24
quote:mirleni schreef op 28 juni 2016 @ 22:14:
O
Na al wat snel speurwerk op het net en een feest van herkenning heb ik toch zeer veel kenmerken van ADD.. (En zoonlief ook.....)..
En nu? Huisarts of zo? Die kan er weinig mee toch..
Wel fijn dat er meer mensen schijnen te zijn die van die andere planeet komen...
Huisarts en vragen of je getest kunt worden.
Je kunt deze nog eens doen. Erg uitgebreid.
O
Na al wat snel speurwerk op het net en een feest van herkenning heb ik toch zeer veel kenmerken van ADD.. (En zoonlief ook.....)..
En nu? Huisarts of zo? Die kan er weinig mee toch..
Wel fijn dat er meer mensen schijnen te zijn die van die andere planeet komen...
Huisarts en vragen of je getest kunt worden.
Je kunt deze nog eens doen. Erg uitgebreid.
dinsdag 28 juni 2016 om 22:26
Ja, naar de huisarts gaan, vertellen over je vermoedens en vragen om een doorverwijzing. De huisarts zal weten waar je je kunt laten testen, bij mij was dat destijds PsyQ.
(Misschien hebben jij en je zoontje geen ADD, maar het was eerlijk gezegd de opmerking dat hij op een andere planeet leefde, die bij mij een belletje liet rinkelen.)
(Misschien hebben jij en je zoontje geen ADD, maar het was eerlijk gezegd de opmerking dat hij op een andere planeet leefde, die bij mij een belletje liet rinkelen.)
Slik die kikker!
dinsdag 28 juni 2016 om 22:32
Oh, zo herkenbaar. Ik ben ooit (toen ik al in de nog stilstaande trein zat) zo druk aan het wroeten en graaien geweest naar mijn huissleutels (die er inderdaad dus niet inzaten) dat ik de trein weer uitgehold ben naar mijn ouders toe - waar inderdaad mijn sleutels lagen - maar in de haast van dat gewroet en gegraai in mijn tas, heb ik toen mijn portemonnee in de trein laten liggen.
(Die gelukkig met complete inhoud heel snel gevonden werd door de dienstdoende conducteur en enkele stations verder door mij in ontvangst genomen kon worden).
(Die gelukkig met complete inhoud heel snel gevonden werd door de dienstdoende conducteur en enkele stations verder door mij in ontvangst genomen kon worden).
dinsdag 28 juni 2016 om 22:38
Wat bij mij helpt is niet zozeer een lijstje ophangen of extra checken maar één keer luid en duidelijk zeggen wat ik doe. Ook als er niemand bij me is. "het parkeerkaartje stop ik in het voorvakje van mijn tas."
Vooral dat parkeerkaartje, want het is echt heel vaak gebeurd dat wij zeiden: jij had hem, nee jij hebt hem. Ik heb hem aan jou gegeven etc.
Of dat ik zeker wist dat ik hem in mijn portemonnee had gedaan, maar waar dan ook weer etc.
Ik zeg het nu altijd hardop en ben hem nooit meer kwijtgeraakt.
Of als ik wegga dan zeg ik: "Oven uit, stekkers eruit. Lampen uit."
"Ik heb de deur in het slot gedraaid."
Etc.
Vooral dat parkeerkaartje, want het is echt heel vaak gebeurd dat wij zeiden: jij had hem, nee jij hebt hem. Ik heb hem aan jou gegeven etc.
Of dat ik zeker wist dat ik hem in mijn portemonnee had gedaan, maar waar dan ook weer etc.
Ik zeg het nu altijd hardop en ben hem nooit meer kwijtgeraakt.
Of als ik wegga dan zeg ik: "Oven uit, stekkers eruit. Lampen uit."
"Ik heb de deur in het slot gedraaid."
Etc.
dinsdag 28 juni 2016 om 22:39
Dr Amens test:
Je hebt meer dan 20 items die vaak of altijd voorkomen.
Dit wijst op een sterke neiging naar ADD-ADHD.
Dus...
Inderdaad de huisarts maar eens inschakelen.. Maar wat is dan mijn hulpvraag... Ik ben een chaoot, altijd moe, altijd alles kwijt en laat deuren openstaan? Hij ziet me aankomen....
Je hebt meer dan 20 items die vaak of altijd voorkomen.
Dit wijst op een sterke neiging naar ADD-ADHD.
Dus...
Inderdaad de huisarts maar eens inschakelen.. Maar wat is dan mijn hulpvraag... Ik ben een chaoot, altijd moe, altijd alles kwijt en laat deuren openstaan? Hij ziet me aankomen....
dinsdag 28 juni 2016 om 22:49
dinsdag 28 juni 2016 om 23:12
Je zegt dat je een lijstje wilt, maar daar al snel mee zult stoppen. Kun je aan bv je sleutelbos geen equivalent van dat lijstje hangen?
Huis sleutel (is de deur op slot), Frutsel van
kind (is kind waar hij zijn moet), sleutel hanger pan (is het gas uit) etc. Of zelfs een geplatificeerd, klein letter type lijstje eraan hangen. Je zou zelfs een gaat je in je pinpas kunnen maken en die eraan kunnen hangen. En een sleutelkast in de hal, dat is sowieso slim
Huis sleutel (is de deur op slot), Frutsel van
kind (is kind waar hij zijn moet), sleutel hanger pan (is het gas uit) etc. Of zelfs een geplatificeerd, klein letter type lijstje eraan hangen. Je zou zelfs een gaat je in je pinpas kunnen maken en die eraan kunnen hangen. En een sleutelkast in de hal, dat is sowieso slim