Psyche
alle pijlers
Ik bén (echt) een loser.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:12
quote:Rhaegal schreef op 09 juli 2016 @ 00:06:
Jouw gedachtengang vind ik echt bijzonder zorgwekkend, hoe langer ik rover nadenk. Door jezelf als zwak te bestempelen en je negatieve kanten uit te vergroten en je erin te wentelen kun je ook echt absoluut niets anders meer dan falen. Daar heb je hulp bij nodig in mijn opinie, want zo over jezelf praten is best gestoord, ongeacht wat je wel en niet bereikt hebt.
Aan de andere kant heb ik niet het idee dat ik mijzelf objectief minderwaardig vind. Ik ben trots op mijn uiterlijk / verschijning en ik weet dat mensen mij een prettig persoon vinden. In een bepaald opzicht ben ik ook trots op mijzelf. Ik vind bijvoorbeeld dat ik een perfect ''starterspakket'' heb om mijn leven tot een succes te maken, alleen ik moet VEEL meer karakter kweken.
Het zijn alleen mijn prestaties, mentaliteit en instelling die ik hekel. Terugkijkend naar het verleden is dit altijd al zo geweest. Alleen als kind / puber en ook als student word je hier niet zo mee geconfronteerd.
Ik heb ook altijd in een zeer competitieve vriendinnengroep gezeten waarbij ik altijd op mijn tenen moest lopen om ''erbij'' te proberen te horen, dit heeft ook negatief bijgedragen aan mijn zelfvertrouwen. Inmiddels is er veel meer afstand, en dat doet me wel goed.
Overigens heb ik psychologische hulp gehad, waar ik ook wel baat bij heb gehad. Maar ook daarin ben ik veel te laks geweest met oefeningen (cognitieve gedragstherapie)... Toen zat ik ook nog veel met die 'vriendinnen' die zichzelf interessanter vonden dan mij, waardoor ik mij weer slecht over mijzelf ging voelen etc...
Jouw gedachtengang vind ik echt bijzonder zorgwekkend, hoe langer ik rover nadenk. Door jezelf als zwak te bestempelen en je negatieve kanten uit te vergroten en je erin te wentelen kun je ook echt absoluut niets anders meer dan falen. Daar heb je hulp bij nodig in mijn opinie, want zo over jezelf praten is best gestoord, ongeacht wat je wel en niet bereikt hebt.
Aan de andere kant heb ik niet het idee dat ik mijzelf objectief minderwaardig vind. Ik ben trots op mijn uiterlijk / verschijning en ik weet dat mensen mij een prettig persoon vinden. In een bepaald opzicht ben ik ook trots op mijzelf. Ik vind bijvoorbeeld dat ik een perfect ''starterspakket'' heb om mijn leven tot een succes te maken, alleen ik moet VEEL meer karakter kweken.
Het zijn alleen mijn prestaties, mentaliteit en instelling die ik hekel. Terugkijkend naar het verleden is dit altijd al zo geweest. Alleen als kind / puber en ook als student word je hier niet zo mee geconfronteerd.
Ik heb ook altijd in een zeer competitieve vriendinnengroep gezeten waarbij ik altijd op mijn tenen moest lopen om ''erbij'' te proberen te horen, dit heeft ook negatief bijgedragen aan mijn zelfvertrouwen. Inmiddels is er veel meer afstand, en dat doet me wel goed.
Overigens heb ik psychologische hulp gehad, waar ik ook wel baat bij heb gehad. Maar ook daarin ben ik veel te laks geweest met oefeningen (cognitieve gedragstherapie)... Toen zat ik ook nog veel met die 'vriendinnen' die zichzelf interessanter vonden dan mij, waardoor ik mij weer slecht over mijzelf ging voelen etc...
zaterdag 9 juli 2016 om 00:14
zaterdag 9 juli 2016 om 00:14
quote:notalwaysdark schreef op 09 juli 2016 @ 00:12:
[...]
Hier zeg je iets slims.
De 'grote mensenwereld' is hard werken.
Misschien dat je dit door eerdere "faal" ervaringen niet meer aandurft.Had bij mij niks met falen te maken. Ik heb de eerste 19 jaar van m'n leven vrijwel zonder inspanning doorstaan. Als je dan opeens wél inspanning moet gaan leveren om wat te bereiken, is dat een heel moeilijke omschakeling.........
[...]
Hier zeg je iets slims.
De 'grote mensenwereld' is hard werken.
Misschien dat je dit door eerdere "faal" ervaringen niet meer aandurft.Had bij mij niks met falen te maken. Ik heb de eerste 19 jaar van m'n leven vrijwel zonder inspanning doorstaan. Als je dan opeens wél inspanning moet gaan leveren om wat te bereiken, is dat een heel moeilijke omschakeling.........
Oh dear, how sad, never mind.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:17
quote:Rhaegal schreef op 09 juli 2016 @ 00:14:
Aan je uiterlijk en verschijning heb je niks en daar heb je ook niets voor gedaan, zo ben je geboren. Je kunt het hoogstens onderhouden. Daar trots op zijn is net zo suf als jezelf een loser vinden omdat bepaalde dingen niet lukken.
Om antwoord te geven op je vorige vraag: ik ben niet al te lang geleden onder behandeling geweest bij een psycholoog. Diagnose : sociale fobie.
Echter moet je soms ook je omstandigheden veranderen wil je echt uit die fobie geraken. Je kunt nog zo veel cognitieve gedragstherapie toepassen, maar zolang je sociale omgeving bestaat uit ''vriendinnen'' zie zichzelf boven jou plaatsen, is het praten tegen dovemansoren.
Aan je uiterlijk en verschijning heb je niks en daar heb je ook niets voor gedaan, zo ben je geboren. Je kunt het hoogstens onderhouden. Daar trots op zijn is net zo suf als jezelf een loser vinden omdat bepaalde dingen niet lukken.
Om antwoord te geven op je vorige vraag: ik ben niet al te lang geleden onder behandeling geweest bij een psycholoog. Diagnose : sociale fobie.
Echter moet je soms ook je omstandigheden veranderen wil je echt uit die fobie geraken. Je kunt nog zo veel cognitieve gedragstherapie toepassen, maar zolang je sociale omgeving bestaat uit ''vriendinnen'' zie zichzelf boven jou plaatsen, is het praten tegen dovemansoren.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:18
quote:Pien02 schreef op 09 juli 2016 @ 00:14:
[...]
Nee, nooit.
Ik ben iemand die ''alles altijd is komen aanwaaien''. Een paar jaar geleden was ik er nog trots op ook als mensen dit zeiden, nu besef ik dat het toch niet echt iets is om trots op te zijn.
Tsja, dan zou ik je geen loser willen noemen, eerder iemand die nu pas gaat leren dat het leven je niet altijd maar aan komt waaien. En dat is een moeilijk leerproces, ik zou er een boek over kunnen schrijven. En over tien jaar deel twee, want ik ben ook nog niet uitgeleerd.
Je zult een manier moeten vinden om jezelf te dwingen om uit dit patroon te komen. Zeg tegen je oom dat je stopt, vraag je ouders om je uit huis te schoppen....dwing jezelf om een volwassen leven te gaan leiden.
[...]
Nee, nooit.
Ik ben iemand die ''alles altijd is komen aanwaaien''. Een paar jaar geleden was ik er nog trots op ook als mensen dit zeiden, nu besef ik dat het toch niet echt iets is om trots op te zijn.
Tsja, dan zou ik je geen loser willen noemen, eerder iemand die nu pas gaat leren dat het leven je niet altijd maar aan komt waaien. En dat is een moeilijk leerproces, ik zou er een boek over kunnen schrijven. En over tien jaar deel twee, want ik ben ook nog niet uitgeleerd.
Je zult een manier moeten vinden om jezelf te dwingen om uit dit patroon te komen. Zeg tegen je oom dat je stopt, vraag je ouders om je uit huis te schoppen....dwing jezelf om een volwassen leven te gaan leiden.
Oh dear, how sad, never mind.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:22
zaterdag 9 juli 2016 om 00:22
Het leven overkomt je niet, het ligt niet aan je opvoeding, je ouders, je basisschool of je vriendinnen. Jij bent een volwassen mens, jij bepaalt of je je therapie serieus neemt of niet, met wie je bevriend bent of niet, hoe je over jezelf denkt en wat je wel of niet doet. Jij en alleen jij, daar heeft verder niemand een aandeel in. Sommige dingen overkomen je, een fobie kies je niet en veroorzaak je ook niet zelf, maar verder heb je veel in de hand
zaterdag 9 juli 2016 om 00:23
quote:Bugs_Bunny schreef op 09 juli 2016 @ 00:22:
Je zelfbeeld zal best kloppen, alleen het label niet. Je bent geen loser maar een winner.
Hard werken wordt zwaar overschat. Al een kwart tot een derde van je leven voorbij, je komt niks tekort kennelijk en dat zonder noemenswaardige moeite. Goed bezig, zeker zo door gaan.
Ja, ik ben 100% serieusIs ook niet zo moeilijk als je bij je ouders woont en verder weinig doet wat geld kost (als in: leven)
Je zelfbeeld zal best kloppen, alleen het label niet. Je bent geen loser maar een winner.
Hard werken wordt zwaar overschat. Al een kwart tot een derde van je leven voorbij, je komt niks tekort kennelijk en dat zonder noemenswaardige moeite. Goed bezig, zeker zo door gaan.
Ja, ik ben 100% serieusIs ook niet zo moeilijk als je bij je ouders woont en verder weinig doet wat geld kost (als in: leven)
zaterdag 9 juli 2016 om 00:24
quote:Pien02 schreef op 09 juli 2016 @ 00:20:
[...]
Ik vind dit dus zo lastig. Het is niet iets van de laatste tijd, het zit echt in mijn karakter verscholen : verlegen aangelegd, snel schamen, snel denken ''wat je doet is stom''.
Soms neem ik wel eens een initiatief, dan bel ik iemand die ik lang niet gesproken heb of probeer ik op een andere manier uit mijn comfort zone te treden. Ik merk dat ik vaak wil dat mensen mij niet zien : op werk pak ik het rustige trappenhuis en toen ik nog studeerde ging ik pas om 7 uur 's avonds uit de bibliotheek naar het restaurant omdat het toen lekker rustig was.
Niet omdat ik niet van de aanwezigheid van andere mensen houd want ik kan zeer slecht alleen zijn, maar omdat ik altijd het gevoel heb dat iedereen naar mij kijkt en mij dan raar vindt. Ik ga altijd uit van het feit dat mensen negatief over mij denken. Ik loop ook liever in het donker over straat dan in het licht ; Dan voel ik mij veel vrijer en meer op mijn gemak.
Het zijn maar voorbeelden.En wat als iedereen je raar vindt? Is dat erg?
[...]
Ik vind dit dus zo lastig. Het is niet iets van de laatste tijd, het zit echt in mijn karakter verscholen : verlegen aangelegd, snel schamen, snel denken ''wat je doet is stom''.
Soms neem ik wel eens een initiatief, dan bel ik iemand die ik lang niet gesproken heb of probeer ik op een andere manier uit mijn comfort zone te treden. Ik merk dat ik vaak wil dat mensen mij niet zien : op werk pak ik het rustige trappenhuis en toen ik nog studeerde ging ik pas om 7 uur 's avonds uit de bibliotheek naar het restaurant omdat het toen lekker rustig was.
Niet omdat ik niet van de aanwezigheid van andere mensen houd want ik kan zeer slecht alleen zijn, maar omdat ik altijd het gevoel heb dat iedereen naar mij kijkt en mij dan raar vindt. Ik ga altijd uit van het feit dat mensen negatief over mij denken. Ik loop ook liever in het donker over straat dan in het licht ; Dan voel ik mij veel vrijer en meer op mijn gemak.
Het zijn maar voorbeelden.En wat als iedereen je raar vindt? Is dat erg?
zaterdag 9 juli 2016 om 00:24
quote:Rhaegal schreef op 09 juli 2016 @ 00:22:
Het leven overkomt je niet, het ligt niet aan je opvoeding, je ouders, je basisschool of je vriendinnen. Jij bent een volwassen mens, jij bepaalt of je je therapie serieus neemt of niet, met wie je bevriend bent of niet, hoe je over jezelf denkt en wat je wel of niet doet. Jij en alleen jij, daar heeft verder niemand een aandeel in. Sommige dingen overkomen je, een fobie kies je niet en veroorzaak je ook niet zelf, maar verder heb je veel in de handVolgens mij onderschat jij het effect van opvoeding en gewenning een klein beetje..........
Het leven overkomt je niet, het ligt niet aan je opvoeding, je ouders, je basisschool of je vriendinnen. Jij bent een volwassen mens, jij bepaalt of je je therapie serieus neemt of niet, met wie je bevriend bent of niet, hoe je over jezelf denkt en wat je wel of niet doet. Jij en alleen jij, daar heeft verder niemand een aandeel in. Sommige dingen overkomen je, een fobie kies je niet en veroorzaak je ook niet zelf, maar verder heb je veel in de handVolgens mij onderschat jij het effect van opvoeding en gewenning een klein beetje..........
Oh dear, how sad, never mind.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:25
quote:Rhaegal schreef op 09 juli 2016 @ 00:22:
Het leven overkomt je niet, het ligt niet aan je opvoeding, je ouders, je basisschool of je vriendinnen. Jij bent een volwassen mens, jij bepaalt of je je therapie serieus neemt of niet, met wie je bevriend bent of niet, hoe je over jezelf denkt en wat je wel of niet doet. Jij en alleen jij, daar heeft verder niemand een aandeel in. Sommige dingen overkomen je, een fobie kies je niet en veroorzaak je ook niet zelf, maar verder heb je veel in de hand
Hier ben ik het mee eens.
Ik ben een zwartkijker, en denk vaak ''het lukt toch niet''. En dus begin ik nergens aan en verandert er niets.
Op dit moment al helemaal : ik sla alles af, zelfs een aanbod van een leuke jongen uit mijn studietijd van vorige week of we een drankje konden gaan doen. Want Oehh!Eng, misschien ontstaan er wel ongemakkelijke stiltes en wordt het ongemakkelijk? Als je niet gaat, heb je ook niets maar in ieder geval ook geen ongemakkelijke situaties.
Ik kan het soms allemaal zo helder uitleggen, maar vaak snap ik zelf ook totaal niet waar ik mee bezig ben.
Het leven overkomt je niet, het ligt niet aan je opvoeding, je ouders, je basisschool of je vriendinnen. Jij bent een volwassen mens, jij bepaalt of je je therapie serieus neemt of niet, met wie je bevriend bent of niet, hoe je over jezelf denkt en wat je wel of niet doet. Jij en alleen jij, daar heeft verder niemand een aandeel in. Sommige dingen overkomen je, een fobie kies je niet en veroorzaak je ook niet zelf, maar verder heb je veel in de hand
Hier ben ik het mee eens.
Ik ben een zwartkijker, en denk vaak ''het lukt toch niet''. En dus begin ik nergens aan en verandert er niets.
Op dit moment al helemaal : ik sla alles af, zelfs een aanbod van een leuke jongen uit mijn studietijd van vorige week of we een drankje konden gaan doen. Want Oehh!Eng, misschien ontstaan er wel ongemakkelijke stiltes en wordt het ongemakkelijk? Als je niet gaat, heb je ook niets maar in ieder geval ook geen ongemakkelijke situaties.
Ik kan het soms allemaal zo helder uitleggen, maar vaak snap ik zelf ook totaal niet waar ik mee bezig ben.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:26
zaterdag 9 juli 2016 om 00:28
quote:Rhaegal schreef op 09 juli 2016 @ 00:24:
[...]
En wat als iedereen je raar vindt? Is dat erg?
Ik hecht inderdaad erg veel belang aan wat anderen van mij vinden. Althans: bij gebrek aan bevestiging vanuit mijzelf heb ik de neiging om bevestiging bij anderen te zoeken.
A contrario leg ik het gebrek aan bevestiging vaak uit als afkeuring. Zo zijn er wel meer dingen die ik in mijn hoofd automatisch naar het negatieve draai. Die denkwijze moet ik echt om zien te buigen.
''Oh ze lachen daar op dat bankje. Zullen wel om mij lachen. Deed ik iets raars?''
[...]
En wat als iedereen je raar vindt? Is dat erg?
Ik hecht inderdaad erg veel belang aan wat anderen van mij vinden. Althans: bij gebrek aan bevestiging vanuit mijzelf heb ik de neiging om bevestiging bij anderen te zoeken.
A contrario leg ik het gebrek aan bevestiging vaak uit als afkeuring. Zo zijn er wel meer dingen die ik in mijn hoofd automatisch naar het negatieve draai. Die denkwijze moet ik echt om zien te buigen.
''Oh ze lachen daar op dat bankje. Zullen wel om mij lachen. Deed ik iets raars?''
zaterdag 9 juli 2016 om 00:29
quote:notalwaysdark schreef op 09 juli 2016 @ 00:26:
[...]
Ja?
Want daar zou je zelf geen enkel probleem mee hebben?
Kijk ik snap dat mensen heel zelfverzekerd kunnen zijn, maar niemand wil toch compleet raar gevonden worden?Ik ben absoluut nogal onzeker, maar ben er asn gewend raar gevonden te worden. Bezorgt mij geen last en ik kan ook niet echt bedenken welke last je daar van zou moeten hebben
[...]
Ja?
Want daar zou je zelf geen enkel probleem mee hebben?
Kijk ik snap dat mensen heel zelfverzekerd kunnen zijn, maar niemand wil toch compleet raar gevonden worden?Ik ben absoluut nogal onzeker, maar ben er asn gewend raar gevonden te worden. Bezorgt mij geen last en ik kan ook niet echt bedenken welke last je daar van zou moeten hebben