Psyche
alle pijlers
weer teleurgesteld door therapeut
zaterdag 16 juli 2016 om 04:48
Ik wil allereerst even mijn verhaal van me af schrijven, maar ben ook benieuwd naar de ervaringen van anderen. Ik ben bipolair, maar mijn vele en ernstige depressies zijn zeker niet alleen biologisch van oorzaak. Er speelt ook een jeugdtrauma mee en enkele grote levensvragen waar ik niet goed mee kan omgaan en problemen die op zich niet op te lossen zijn, maar waar ik misschien beter mee zou kunnen leren omgaan. Daarom ben ik al vrij snel na het begin van mijn eerste depressie in therapie gegaan. Dat was geen succes.
De eerste psychologe die ik zag leek haast bang te zijn voor de ernst van mijn problemen, was nogal onder de indruk van alle medicijnen die ik slikte en bleef vragen stellen waaruit bleek dat ze dacht dat ik misschien wel psychotisch was, wat ik absoluut nooit geweest ben. De tweede bleef week na week beweren dat sommige van de problemen waarover ik vertelde absoluut niet konden bijdragen aan mijn depressies, terwijl ik meer dan 100% zeker weet dat ze een heel erg belangrijke rol spelen. Hij deed dat op een zeer kwetsende manier. Ik was toen opgenomen op de paaz, zo slecht was ik er aan toe en hij probeerde me ook nog eens over te halen met mijn medicijnen te stoppen. Bij allebei de psychologen ben ik een keer of zeven geweest. Na de tweede ervaring was ik zo gekwetst en ook gesterkt in mijn idee dat veel van mijn problemen niet op te lossen waren dat ik besloot om nooit meer in therapie te gaan.
Eind vorig jaar maakte ik iets heel heftigs mee waardoor mijn psychiater (bij hem krijg ik alleen medicijnen en hoewel hij op dit gebied goed is, is hij niet echt iemand voor mij om de andere problemen mee te bespreken) zei dat ik misschien toch nog maar eens met iemand moest gaan praten. met deze derde psychologe had ik eerst een paar gesprekken over wat er kort daarvoor gebeurd was, en toen na een paar weken de emoties daaromtrent een beetje gingen liggen, vertrouwde ik haar inmiddels genoeg om te besluiten dat ik toch nog een keer wilde proberen aan mijn problemen te werken. En toen stopte zij met werken...
Ik vond dat ik het mezelf verschuldigd was om het nog een laatste keer te proberen en melde me bij psych nummer vier aan. Daar ben ik ongeveer 10 keer geweest en je raad het al, het is weer op niks uitgelopen. Hij was van het begin af aan heel negatief over bijna alles wat ik deed, en daar begreep ik niks van. Hij kon het mij ook niet goed uitleggen. Vervolgens hebben we het een heel aantal keer gehad over die onoplosbare problemen waar ik zo'n last van heb. Hij heeft wekenlang geprobeerd mij ervan te overtuigen dat ze wel op te lossen zijn, maar dat is niet zo. En ik heb echt goed naar hem geluisterd en alles wat hij zei heel serieus genomen. Uiteindelijk heb ik gezegd dat ik wilde dat we verder zouden gaan met de therapie vanuit de aanname dat ik gelijk heb en dat ik nu wilde leren om anders met die problemen om te gaan. Toen zei hij dat hij niet wist hoe dat moest en dat hij mij daarbij niet kon helpen. Als dat was wat ik wilde, dan moesten we maar stoppen.
Later realiseerde ik me dat dat wel erg raar was. Ik had altijd aangenomen dat dit een van de taken en vaardigheden van psychologen is; mensen anders naar moeilijke dingen leren kijken. Maar weer een slechte ervaring dus. Enerzijds wil ik het niet nog eens proberen om deze reden, anderzijds weet ik diep in mijn hart ook wel dat ik het weer niet serieus geprobeerd heb als ik het hierbij laat. Ik denk er dus over om het toch nog eens te proberen. Maar ik ben er ook erg bang voor. Dan moet ik weer mijn hele ziel en zaligheid op tafel leggen en een flinke beerput openen en ik heb geen enkele garantie dat het nu wel gaat helpen.
Pfoe, ik moest mijn verhaal even kwijt, maar ben ook benieuwd of er meer mensen zijn met dergelijke ervaringen en of jullie uiteindelijk toch nog een goede therapeut hebben gevonden.
De eerste psychologe die ik zag leek haast bang te zijn voor de ernst van mijn problemen, was nogal onder de indruk van alle medicijnen die ik slikte en bleef vragen stellen waaruit bleek dat ze dacht dat ik misschien wel psychotisch was, wat ik absoluut nooit geweest ben. De tweede bleef week na week beweren dat sommige van de problemen waarover ik vertelde absoluut niet konden bijdragen aan mijn depressies, terwijl ik meer dan 100% zeker weet dat ze een heel erg belangrijke rol spelen. Hij deed dat op een zeer kwetsende manier. Ik was toen opgenomen op de paaz, zo slecht was ik er aan toe en hij probeerde me ook nog eens over te halen met mijn medicijnen te stoppen. Bij allebei de psychologen ben ik een keer of zeven geweest. Na de tweede ervaring was ik zo gekwetst en ook gesterkt in mijn idee dat veel van mijn problemen niet op te lossen waren dat ik besloot om nooit meer in therapie te gaan.
Eind vorig jaar maakte ik iets heel heftigs mee waardoor mijn psychiater (bij hem krijg ik alleen medicijnen en hoewel hij op dit gebied goed is, is hij niet echt iemand voor mij om de andere problemen mee te bespreken) zei dat ik misschien toch nog maar eens met iemand moest gaan praten. met deze derde psychologe had ik eerst een paar gesprekken over wat er kort daarvoor gebeurd was, en toen na een paar weken de emoties daaromtrent een beetje gingen liggen, vertrouwde ik haar inmiddels genoeg om te besluiten dat ik toch nog een keer wilde proberen aan mijn problemen te werken. En toen stopte zij met werken...
Ik vond dat ik het mezelf verschuldigd was om het nog een laatste keer te proberen en melde me bij psych nummer vier aan. Daar ben ik ongeveer 10 keer geweest en je raad het al, het is weer op niks uitgelopen. Hij was van het begin af aan heel negatief over bijna alles wat ik deed, en daar begreep ik niks van. Hij kon het mij ook niet goed uitleggen. Vervolgens hebben we het een heel aantal keer gehad over die onoplosbare problemen waar ik zo'n last van heb. Hij heeft wekenlang geprobeerd mij ervan te overtuigen dat ze wel op te lossen zijn, maar dat is niet zo. En ik heb echt goed naar hem geluisterd en alles wat hij zei heel serieus genomen. Uiteindelijk heb ik gezegd dat ik wilde dat we verder zouden gaan met de therapie vanuit de aanname dat ik gelijk heb en dat ik nu wilde leren om anders met die problemen om te gaan. Toen zei hij dat hij niet wist hoe dat moest en dat hij mij daarbij niet kon helpen. Als dat was wat ik wilde, dan moesten we maar stoppen.
Later realiseerde ik me dat dat wel erg raar was. Ik had altijd aangenomen dat dit een van de taken en vaardigheden van psychologen is; mensen anders naar moeilijke dingen leren kijken. Maar weer een slechte ervaring dus. Enerzijds wil ik het niet nog eens proberen om deze reden, anderzijds weet ik diep in mijn hart ook wel dat ik het weer niet serieus geprobeerd heb als ik het hierbij laat. Ik denk er dus over om het toch nog eens te proberen. Maar ik ben er ook erg bang voor. Dan moet ik weer mijn hele ziel en zaligheid op tafel leggen en een flinke beerput openen en ik heb geen enkele garantie dat het nu wel gaat helpen.
Pfoe, ik moest mijn verhaal even kwijt, maar ben ook benieuwd of er meer mensen zijn met dergelijke ervaringen en of jullie uiteindelijk toch nog een goede therapeut hebben gevonden.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
maandag 18 juli 2016 om 18:43
maandag 18 juli 2016 om 19:17
quote:iemand_anders schreef op 18 juli 2016 @ 18:12:
[...]
Om maar in jouw beeldspraak te blijven: als het leven je frikandellen geeft, leer dan hoe je van ze kunt houden.
Bedenk nieuwe recepten, maak er smakelijke sausjes bij, geef ze een totaal andere kruiding of combineer ze met iets.
Het klinkt wellicht knullig, maar een andere benadering (mindset) kan een verrassend (bevredigend) resultaat geven.
Met de kanttekening: je moet het wel willen. Daar valt of staat alles mee.Dat is dus precies wat ik bedoel en waar ik mee bezig ben. Ik heb door de jaren heen heel wat sausjes geprobeerd die niet bevielen en nu ik zelf geen nieuw recept meer kan bedenken heb ik diverse koks om raad gevraagd, tot op heden met weinig succes.
[...]
Om maar in jouw beeldspraak te blijven: als het leven je frikandellen geeft, leer dan hoe je van ze kunt houden.
Bedenk nieuwe recepten, maak er smakelijke sausjes bij, geef ze een totaal andere kruiding of combineer ze met iets.
Het klinkt wellicht knullig, maar een andere benadering (mindset) kan een verrassend (bevredigend) resultaat geven.
Met de kanttekening: je moet het wel willen. Daar valt of staat alles mee.Dat is dus precies wat ik bedoel en waar ik mee bezig ben. Ik heb door de jaren heen heel wat sausjes geprobeerd die niet bevielen en nu ik zelf geen nieuw recept meer kan bedenken heb ik diverse koks om raad gevraagd, tot op heden met weinig succes.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
maandag 18 juli 2016 om 19:40
quote:fayanna schreef op 18 juli 2016 @ 19:17:
[...]
Dat is dus precies wat ik bedoel en waar ik mee bezig ben. Ik heb door de jaren heen heel wat sausjes geprobeerd die niet bevielen en nu ik zelf geen nieuw recept meer kan bedenken heb ik diverse koks om raad gevraagd, tot op heden met weinig succes.
Hmmm, wat ik vooral lees is dat jij recepten zoekt hoe je een frikandel naar biefstuk kan laten smaken.
Een frikandel is geen biefstuk en zal het ook nooit worden.
Aan jou de taak om de frikandel op zijn waarde te schatten en een receptuur te bedenken om hem als zodanig zo smakelijk mogelijk te laten zijn.
[...]
Dat is dus precies wat ik bedoel en waar ik mee bezig ben. Ik heb door de jaren heen heel wat sausjes geprobeerd die niet bevielen en nu ik zelf geen nieuw recept meer kan bedenken heb ik diverse koks om raad gevraagd, tot op heden met weinig succes.
Hmmm, wat ik vooral lees is dat jij recepten zoekt hoe je een frikandel naar biefstuk kan laten smaken.
Een frikandel is geen biefstuk en zal het ook nooit worden.
Aan jou de taak om de frikandel op zijn waarde te schatten en een receptuur te bedenken om hem als zodanig zo smakelijk mogelijk te laten zijn.
maandag 18 juli 2016 om 19:52
maandag 18 juli 2016 om 19:52
Praktijk ondersteuners van een huisarts zijn juist diegenen die als het goed is meerdere psychologen kennen. Vrijgevestigde ook. Met zo'n ondersteuner kan je je problemen met therapeuten tot nu toe bespreken en samen zoeken naar iets passends.
En wat betreft psychologen, psychiaters enzo. Je hebt goede en minder goeden. En ieder mens heeft wat anders nodig. Als je probleem redelijk binnen een hokje past is de kans groter dat die behandeling aanslaat. Ben je iemand met een combi van problemen dam wordt het lastiger. Mijn ervaring is (ben zelf werkzaam binnen hulpverlening) dat sommige hulpverleners erg vasthouden aan een therapie die hoort bij probleem A. Terwijl probleem B misschien steeds alles onderuithaalt.
Wat je moet hebben is iemand die met jou samen, open en eerlijk de juiste manier wil onderzoeken. Trial en error. beiden open staan en goed luisteren en kijken wat er gebeurt.
En het kan heel goed zijn dat je erachter komt dat jouw probleem niet op te lossen is/ je er niet mee kunt leren omgaan etc. Het idee is vaak dat je in therapie eindelijk iets gaat verwerken of leren. In werkelijkheid gaat het met hele kleine stapjes en bewustwording dat de scherpe kantjes eraf gaan. Soms gewoon ook met ouder worden en wijsheid daardoor. Mindfullness kan ook helpen op een heel andere manier.
Succes en blijf goed naar jezelf luisteren en eerlijk naar jezelf!
En wat betreft psychologen, psychiaters enzo. Je hebt goede en minder goeden. En ieder mens heeft wat anders nodig. Als je probleem redelijk binnen een hokje past is de kans groter dat die behandeling aanslaat. Ben je iemand met een combi van problemen dam wordt het lastiger. Mijn ervaring is (ben zelf werkzaam binnen hulpverlening) dat sommige hulpverleners erg vasthouden aan een therapie die hoort bij probleem A. Terwijl probleem B misschien steeds alles onderuithaalt.
Wat je moet hebben is iemand die met jou samen, open en eerlijk de juiste manier wil onderzoeken. Trial en error. beiden open staan en goed luisteren en kijken wat er gebeurt.
En het kan heel goed zijn dat je erachter komt dat jouw probleem niet op te lossen is/ je er niet mee kunt leren omgaan etc. Het idee is vaak dat je in therapie eindelijk iets gaat verwerken of leren. In werkelijkheid gaat het met hele kleine stapjes en bewustwording dat de scherpe kantjes eraf gaan. Soms gewoon ook met ouder worden en wijsheid daardoor. Mindfullness kan ook helpen op een heel andere manier.
Succes en blijf goed naar jezelf luisteren en eerlijk naar jezelf!
maandag 18 juli 2016 om 21:22
quote:Somswelsomsniet schreef op 16 juli 2016 @ 13:20:
[...]
Het blijft mij anderzijds steeds verbazen hoe groot het vertrouwen is in universitair geschoolden? Het zegt namelijk weinig over hoe goed iemand in zijn werk is. Iets hebben moeten leren is geen garantie op een juiste toepassing van de opgedane kennis.
Het is geen exacte wetenschap namelijk, en er worden veel en veel te veel steken laten vallen in deze sector. En dat is niet te verklaren vanuit onwelwillende cliënten alleen.. Maar daar is geen oog voor, dat wil zeggen het zijn gemakkelijk te verwerpen argumenten van hulpzoekenden.
Ik heb zelf genoeg gezien om mijn mening als redelijk objectief te zien. Generaliseren kan niet, maar zeker in de ketenzorg en GGZ is er nogal eens wat.
Ik heb twee poh ggz dames gehad. Allebei stevig ervaring in de psychiatrie en verslavingzorg.
En een keer bij de ggz. Ik heb liever dames met ervaring in de psychiatrie dan een hoog geschoolde bij de ggzinstelling.
[...]
Het blijft mij anderzijds steeds verbazen hoe groot het vertrouwen is in universitair geschoolden? Het zegt namelijk weinig over hoe goed iemand in zijn werk is. Iets hebben moeten leren is geen garantie op een juiste toepassing van de opgedane kennis.
Het is geen exacte wetenschap namelijk, en er worden veel en veel te veel steken laten vallen in deze sector. En dat is niet te verklaren vanuit onwelwillende cliënten alleen.. Maar daar is geen oog voor, dat wil zeggen het zijn gemakkelijk te verwerpen argumenten van hulpzoekenden.
Ik heb zelf genoeg gezien om mijn mening als redelijk objectief te zien. Generaliseren kan niet, maar zeker in de ketenzorg en GGZ is er nogal eens wat.
Ik heb twee poh ggz dames gehad. Allebei stevig ervaring in de psychiatrie en verslavingzorg.
En een keer bij de ggz. Ik heb liever dames met ervaring in de psychiatrie dan een hoog geschoolde bij de ggzinstelling.
maandag 18 juli 2016 om 22:07
quote:maasje schreef op 18 juli 2016 @ 21:58:
En verder kunnen wij over jouw specifieke situatie niet zoveel zeggen denk ik. Daarvoor weten we te weinig en kennen we je gewoon niet.Snap ik helemaal, een diagnose / behandeling is natuurlijk niet wat ik zoek op een forum.
En verder kunnen wij over jouw specifieke situatie niet zoveel zeggen denk ik. Daarvoor weten we te weinig en kennen we je gewoon niet.Snap ik helemaal, een diagnose / behandeling is natuurlijk niet wat ik zoek op een forum.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti