Relaties
alle pijlers
Verder na bedrog, hoe?
vrijdag 13 mei 2016 om 07:48
Dit is het vervolg van het "partner biecht op...' topic
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
Partner biecht op...
In dit topic hoop ik mensen te spreken die weten wat het is om verder te leven nadat je vertrouwen geschonden is in je relatie. Wat is de impact op je relatie, als je hoort dat je partner je bedrogen heeft?
Vreemdgaan, hoerenbezoek, een eenmalig slippertje, een langdurig dubbelleven.?
Waar ga je doorheen, en wat doet je beslissen om weg te gaan of toch te blijven?
In het vorige topic liepen de emoties vaak hoog op. Dat is logisch.
Toch werd er (meestal) vanuit respect gereageerd, en dat was helpend.
Dus geef gerust je mening, alle standpunten zijn welkom, maar spreek elkaar aan zoals je zelf ook aangesproken zou willen worden.
Mijn achtergrond:
Ik hoorde 3 weken geleden dat mijn man al zeker 15 jaar van ons 20 jarige huwelijk af en toe naar de hoeren gaat. Ons huwelijk was verder goed. Twee (puber)zoons. Niemand weet dit nog, en dat valt me zwaar. Hij is totaal ongeveer 25x geweest. En dan nog 3 a 4x zoveel keer om te 'kijken' in die hoeren straat. Om de kick vd spanning.
Vroeger riep ik van: 'Als mijn vriend/man ooit vreemd zou gaan, dan schop ik hem er uit!
Geen twijfel mogelijk. 'Zoiets PIK je toch zeker niet?'
Maar nu, in de situatie, een situatie die ik nooit aan heb zien komen, voelt alles anders.
Niet meer duidelijk, maar vol twijfels en pijn. Hoe kan het dat ik dit nooit gemerkt heb? Waren er dan geen enkele signalen? Wat zegt dat over mij? Heb ik dan zo'n plank voor mijn kop? Of is hij zo'n briljant leugenaar? Was alles een leugen? Ook die mooie, liefdevolle intieme momenten? Ik kijk naar de scherven van mijn huwelijk en weet niet of ik dit nog kan lijmen. We kunnen 'door', maar kan ik hem ooit nog vertrouwen?
Ik word heen en weer geslingerd tussen woede, machteloosheid en verdriet. Alles waar ik in geloofde is onzeker geworden.
Ik hoop hier mensen te 'spreken ' die ook ooit bedrogen zijn. Ik ben benieuwd hoe die het hebben aangepakt. Ik wil nu -voorlopig- 'door'. Alles staat in de 'pauze-stand'. Hij woont hier in huis, slaapt apart. Als de emotionele rollercoaster wat vaart vermindert, het stof wat optrekt, dan hoop ik dat ik zie (voel? ) hoe de toekomst er uit ziet.
Hij gaat binnenkort hulp krijgen bij Rodersana, (ambulant, gesprekken,) om zijn seksverslaving aan te pakken. Ik heb nu 3x een gesprek gehad met mijn huisarts om even te kunnen ventileren.
Alle mensen die ik ken, staan of te ver weg van me, of te dichtbij, om dit tegen te kunnen vertellen.
De jongens mogen dit niet te weten komen; hoe erg ik dit ook vind, hij is een geweldige vader voor ze en dat beeld wil ik ze niet ontnemen.
Ben nu aan het zoeken naar een 'luisterend oor' in de hulpverlening.
Een gespreksgroep v lotgenoten ofzo. Partners van seksverslaafden. Partners van 'cheaters'. Zoiets. Maar ben nog niets tegengekomen. (Niet iets zonder een bepaalde religie.)
Want ik vraag me af hoe je omgaat met deze wisselende buien. Het ene moment zie ik geen enkele mogelijkheid meer, het volgende moment voel ik nog steeds die band, die liefde, (ookal haat ik hem tegelijkertijd).
Vraag me af of het mogelijk is om dat vertrouwen terug te krijgen.
En of jou dat dus gelukt is. Of niet. En hoe dat ging.
woensdag 20 juli 2016 om 22:37
quote:Nomos schreef op 20 juli 2016 @ 22:17:
[...]
Ik denk dat de man het best kan, maar het niet doet, omdat zijn vrouw het al doet. Zeeland, ik ken het ook, denken dat jij het uiteindelijk het best zelf kunt, beter, grondiger en efficiënter dan wie ook. Maar, ga op je handen zitten, geef een ander de ruimte om het op zijn of haar manier te doen, want je ontneemt een ander het plezierige gevoel van nuttig en nodig zijn. en jouw man is inderdaad een volwassen man, geen kleuter, die inderdaad wel ingewikkelder zaken heeft gekocht dan taarten en bier.
Ik ben er van overtuigd dat Zeeman het kan.
Hij hoeft het niet. Misschien al heel lang niet en dan ga je op een gegeven moment ook laks worden. Als mens.
Maar ja hoor, hij kan dat, taart halen.
Ik zou persoonlijk, en dat meen ik serieus, niet naar de hoeren durven.
Dat zou een te hoge drempel zijn.
[...]
Ik denk dat de man het best kan, maar het niet doet, omdat zijn vrouw het al doet. Zeeland, ik ken het ook, denken dat jij het uiteindelijk het best zelf kunt, beter, grondiger en efficiënter dan wie ook. Maar, ga op je handen zitten, geef een ander de ruimte om het op zijn of haar manier te doen, want je ontneemt een ander het plezierige gevoel van nuttig en nodig zijn. en jouw man is inderdaad een volwassen man, geen kleuter, die inderdaad wel ingewikkelder zaken heeft gekocht dan taarten en bier.
Ik ben er van overtuigd dat Zeeman het kan.
Hij hoeft het niet. Misschien al heel lang niet en dan ga je op een gegeven moment ook laks worden. Als mens.
Maar ja hoor, hij kan dat, taart halen.
Ik zou persoonlijk, en dat meen ik serieus, niet naar de hoeren durven.
Dat zou een te hoge drempel zijn.
woensdag 20 juli 2016 om 22:43
Soms had ik het vage idee dat Nomos de meelezende man van Zeeland is. Maar goed...dat zal wel in mijn hoofd zitten.
Als je kinderen zo behandelt (altijd hun taken uit handen neemt, of het nog een keertje over doet of altijd een reservekopie van iets achter de hand houdt voor het geval dat) dan geef je ze de boodschap dat ze niet goed genoeg zijn. En hou je ze klein. De vraag is waarom je dat nodig hebt. Misschien omdat ze dan afhankelijk van je blijven? Je niet verlaten. Geldt ook bij een partnerrelatie.
En op den duur doet die partner het gewoon maar niet, want wat hij of zij ook doet, het is nooit goed.
Als je kinderen zo behandelt (altijd hun taken uit handen neemt, of het nog een keertje over doet of altijd een reservekopie van iets achter de hand houdt voor het geval dat) dan geef je ze de boodschap dat ze niet goed genoeg zijn. En hou je ze klein. De vraag is waarom je dat nodig hebt. Misschien omdat ze dan afhankelijk van je blijven? Je niet verlaten. Geldt ook bij een partnerrelatie.
En op den duur doet die partner het gewoon maar niet, want wat hij of zij ook doet, het is nooit goed.
Everything you see I owe to spaghetti!
woensdag 20 juli 2016 om 22:51
quote:bloemetje77 schreef op 20 juli 2016 @ 21:04:
[...]
Mwoa, ik debk dat TO erachter aan het komen is dat haar man helemaal niet zo'n leuke vent is. En dat ziet ze ineens in die kleine dingen. Het hoerenbedrog was natuurlijk al een fikse indicatie en zijn onsympathieke gedrag zoals voor d'r uitfietsen en een vriend uitlachen zijn kleine puzzelstukjes die het beeld nog completer maken.
En ja, lachen als een sportmaat over zijn eigen grenzen gaat is onsympathiek. Teksten dat 'mannen zo zijn' of sporters zo zijn is gewoon niet waar.
Ze kijkt naar hem door een andere bril. Die man is echt niet anders dan hij al die jaren is geweest. Die man is echt niet ineens een vervelende vent maar hij ligt wel enorm onder een vergrootglas. Dat vooruit fietsen en het leedvermaak om die vriend zijn natuurlijk incidenten van niets. Als ze daar een topic over had geopend zonder deze achtergrond hadden we haar massaal prinsessen gedrag verweten. Maar man is hoerenloper en dus per definitie een lul en alle bevestiging daarvan wordt omarmd.
Mijn men kan ook sporten tot hij over zijn nek gaat. Niet mijn ding maar hij vindt dat lekker. Het zou hem geen bal uitmaken of een ander daarom lacht.
[...]
Mwoa, ik debk dat TO erachter aan het komen is dat haar man helemaal niet zo'n leuke vent is. En dat ziet ze ineens in die kleine dingen. Het hoerenbedrog was natuurlijk al een fikse indicatie en zijn onsympathieke gedrag zoals voor d'r uitfietsen en een vriend uitlachen zijn kleine puzzelstukjes die het beeld nog completer maken.
En ja, lachen als een sportmaat over zijn eigen grenzen gaat is onsympathiek. Teksten dat 'mannen zo zijn' of sporters zo zijn is gewoon niet waar.
Ze kijkt naar hem door een andere bril. Die man is echt niet anders dan hij al die jaren is geweest. Die man is echt niet ineens een vervelende vent maar hij ligt wel enorm onder een vergrootglas. Dat vooruit fietsen en het leedvermaak om die vriend zijn natuurlijk incidenten van niets. Als ze daar een topic over had geopend zonder deze achtergrond hadden we haar massaal prinsessen gedrag verweten. Maar man is hoerenloper en dus per definitie een lul en alle bevestiging daarvan wordt omarmd.
Mijn men kan ook sporten tot hij over zijn nek gaat. Niet mijn ding maar hij vindt dat lekker. Het zou hem geen bal uitmaken of een ander daarom lacht.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
woensdag 20 juli 2016 om 23:00
Ik dacht dat Nomos de alter ego van TO was want ze dook op na de poging van TO bij het Libelleforum. In ieder geval begrijp ik nu wel meer. Somos, dus je man mag af en toe iets zelfstandig doen van jou zodat hij zich af en toe nuttig en nodig voelt want jij weet toch al dat jij "het uiteindelijk het best zelf kunt, beter, grondiger en efficiënter dan wie ook. ". En wie is je man dan? Die sukkel die nog net het brood op de plank kan verdienen en kinderen kan verwekken? Fijn als je partner zo over je denkt.
woensdag 20 juli 2016 om 23:00
quote:Geronimo2 schreef op 20 juli 2016 @ 22:15:
[...]
Ik vraag me wel eens af of jij, als haar grootste fan, ook echt wil dat het TO lukt om haar huwelijk te redden. Je blijft applaudisseren voor ieder windje wat ze laat maar ziet blijkbaar niet dat ze afstormt op een fiasco. Jij vindt dat ze alleen zich op haar verdriet moet richten en dat hij zich onderdanig moet opstellen maar wat voor huwelijk moet dat dan worden. Hoelang moet hij door het stof gaan? Ik vraag me oprecht af hoe jij de situatie zou oplossen als je TO zou zijn en je huwelijk wil redden?
Nee hoor, niks geen grote fan, niks geen applaus en dat fiasco staat vast in jouw hoofd, als je luistert naar Zeeland, is dat voor haar nog geen zekerheid.
Ik vond de reactie, waarover ik vragen stelde, behoorlijk rauw, ongefundeerd en onnodig kwetsend, maar vooral de stelligheid staat me tegen.
Net als de stelligheden in jouw reactie, maar het zal ongetwijfeld uitdagend bedoeld zijn?
Nergens heb ik gezegd dat de man door vet stof moet, nergens heb ik gezegd dat Zeeland zich op haar verdriet moet richten. Ik vind dat Zeeland zich op zichzelf moet richten, niet op haar man. Niet op wat hij wel of niet kan, mag en moet, niet op hoe zij zijn leven makkelijker en plezieriger kan maken.
Het doet er niet toe hoe ik deze situatie zou oplossen. Maar, om je toch een antwoord te geven, deze situatie is niet op te lossen. Dat is ook niet wat er in werkelijkheid gebeurt en dat is wel wat veel reageerders willen zien. Wat er m.i. werkelijk gebeurt, is dat Zeeland en haar man proberen om een manier te vinden waarop ze hiermee kunnen leven, samen of ieder apart.
[...]
Ik vraag me wel eens af of jij, als haar grootste fan, ook echt wil dat het TO lukt om haar huwelijk te redden. Je blijft applaudisseren voor ieder windje wat ze laat maar ziet blijkbaar niet dat ze afstormt op een fiasco. Jij vindt dat ze alleen zich op haar verdriet moet richten en dat hij zich onderdanig moet opstellen maar wat voor huwelijk moet dat dan worden. Hoelang moet hij door het stof gaan? Ik vraag me oprecht af hoe jij de situatie zou oplossen als je TO zou zijn en je huwelijk wil redden?
Nee hoor, niks geen grote fan, niks geen applaus en dat fiasco staat vast in jouw hoofd, als je luistert naar Zeeland, is dat voor haar nog geen zekerheid.
Ik vond de reactie, waarover ik vragen stelde, behoorlijk rauw, ongefundeerd en onnodig kwetsend, maar vooral de stelligheid staat me tegen.
Net als de stelligheden in jouw reactie, maar het zal ongetwijfeld uitdagend bedoeld zijn?
Nergens heb ik gezegd dat de man door vet stof moet, nergens heb ik gezegd dat Zeeland zich op haar verdriet moet richten. Ik vind dat Zeeland zich op zichzelf moet richten, niet op haar man. Niet op wat hij wel of niet kan, mag en moet, niet op hoe zij zijn leven makkelijker en plezieriger kan maken.
Het doet er niet toe hoe ik deze situatie zou oplossen. Maar, om je toch een antwoord te geven, deze situatie is niet op te lossen. Dat is ook niet wat er in werkelijkheid gebeurt en dat is wel wat veel reageerders willen zien. Wat er m.i. werkelijk gebeurt, is dat Zeeland en haar man proberen om een manier te vinden waarop ze hiermee kunnen leven, samen of ieder apart.
woensdag 20 juli 2016 om 23:02
quote:Kiki789 schreef op 20 juli 2016 @ 22:39:
(..)
Over de boodschapjes, had je wel al echt met man afgesproken dat hij het zou regelen?
En wat was de reden dat je het uiteindelijk zelf bent gaan halen? Lag dit aan man of aan jou?
Ja, goed dat je ff doorvraagt, ik zie dat m'n stukje nogal vragen opwerpt, ben te onduidelijk.
Nee, we hadden dus NIET afgesproken dat hij boodschappen zou halen. Hij zou het regelen mbt zorgen dat zoon optijd op goede plaats zou aankomen, de weg wist etc. Ook als er nog visite zou bellen over hoe laat waar verschijnen, routebeschrijving ofzo, dan ging ik er vanuit dat HIJ dit zou uitleggen. Omdat ik dus moest werken. Ik had de auto mee. Snelde terug naar huis, en bedacht toen dat de visite, waarmee we bij het theater hadden afgesproken, wellicht zou besluiten om na afloop nog 'gezellig mee naar huis' te rijden. Toen bedacht ik nog op zeeman iets zou hebben gekocht aan taart of fris oid, schatte in v niet, omdat hij daar A niet uit zichzelf aan denkt, we dit B ook niet hadden afgesproken, en C hij op de fiets is en ik met de auto, dus voor mij minder moeite. Dus toen heb ik een noodstop bij een supermarkt gemaakt.
Dus, dit is niet zijn (niet nagekomen) taak die ik op me nam.
Het icoon staat er omdat ik het wel weer tekenend v mezelf vind om binnen die weinige tijd die ik had, ook nog te vinden dat ik precies die taart in huis moet hebben voor m'n moeder, omdat ik weet dat ze onze koekjes niet lust. Zonder die taart was het nl óók wel goed gekomen.
(..)
Over de boodschapjes, had je wel al echt met man afgesproken dat hij het zou regelen?
En wat was de reden dat je het uiteindelijk zelf bent gaan halen? Lag dit aan man of aan jou?
Ja, goed dat je ff doorvraagt, ik zie dat m'n stukje nogal vragen opwerpt, ben te onduidelijk.
Nee, we hadden dus NIET afgesproken dat hij boodschappen zou halen. Hij zou het regelen mbt zorgen dat zoon optijd op goede plaats zou aankomen, de weg wist etc. Ook als er nog visite zou bellen over hoe laat waar verschijnen, routebeschrijving ofzo, dan ging ik er vanuit dat HIJ dit zou uitleggen. Omdat ik dus moest werken. Ik had de auto mee. Snelde terug naar huis, en bedacht toen dat de visite, waarmee we bij het theater hadden afgesproken, wellicht zou besluiten om na afloop nog 'gezellig mee naar huis' te rijden. Toen bedacht ik nog op zeeman iets zou hebben gekocht aan taart of fris oid, schatte in v niet, omdat hij daar A niet uit zichzelf aan denkt, we dit B ook niet hadden afgesproken, en C hij op de fiets is en ik met de auto, dus voor mij minder moeite. Dus toen heb ik een noodstop bij een supermarkt gemaakt.
Dus, dit is niet zijn (niet nagekomen) taak die ik op me nam.
Het icoon staat er omdat ik het wel weer tekenend v mezelf vind om binnen die weinige tijd die ik had, ook nog te vinden dat ik precies die taart in huis moet hebben voor m'n moeder, omdat ik weet dat ze onze koekjes niet lust. Zonder die taart was het nl óók wel goed gekomen.
woensdag 20 juli 2016 om 23:04
quote:BWitched schreef op 20 juli 2016 @ 22:51:
[...]
Ze kijkt naar hem door een andere bril. Die man is echt niet anders dan hij al die jaren is geweest. Die man is echt niet ineens een vervelende vent maar hij ligt wel enorm onder een vergrootglas. Dat vooruit fietsen en het leedvermaak om die vriend zijn natuurlijk incidenten van niets. Als ze daar een topic over had geopend zonder deze achtergrond hadden we haar massaal prinsessen gedrag verweten. Maar man is hoerenloper en dus per definitie een lul en alle bevestiging daarvan wordt omarmd.
Mijn men kan ook sporten tot hij over zijn nek gaat. Niet mijn ding maar hij vindt dat lekker. Het zou hem geen bal uitmaken of een ander daarom lacht.Je hebt gelijk, iedereen doet dat nadat de relatie over is, je bedekt gewoon veel onder de mantel der liefde en je weet van je zelf (als het goed is) dat je zelf ook je eigenaardige, irritante en soms egoïstische trekjes hebt. Je streept het gewoon tegen elkaar weg tot......je de pik op iemand hebt en dan deugt niets meer. Begrijpelijk maar dan wordt het vaak wel een beetje kwaadsprekerij en stop je met het belichten van je eigen rol.
[...]
Ze kijkt naar hem door een andere bril. Die man is echt niet anders dan hij al die jaren is geweest. Die man is echt niet ineens een vervelende vent maar hij ligt wel enorm onder een vergrootglas. Dat vooruit fietsen en het leedvermaak om die vriend zijn natuurlijk incidenten van niets. Als ze daar een topic over had geopend zonder deze achtergrond hadden we haar massaal prinsessen gedrag verweten. Maar man is hoerenloper en dus per definitie een lul en alle bevestiging daarvan wordt omarmd.
Mijn men kan ook sporten tot hij over zijn nek gaat. Niet mijn ding maar hij vindt dat lekker. Het zou hem geen bal uitmaken of een ander daarom lacht.Je hebt gelijk, iedereen doet dat nadat de relatie over is, je bedekt gewoon veel onder de mantel der liefde en je weet van je zelf (als het goed is) dat je zelf ook je eigenaardige, irritante en soms egoïstische trekjes hebt. Je streept het gewoon tegen elkaar weg tot......je de pik op iemand hebt en dan deugt niets meer. Begrijpelijk maar dan wordt het vaak wel een beetje kwaadsprekerij en stop je met het belichten van je eigen rol.
woensdag 20 juli 2016 om 23:06
woensdag 20 juli 2016 om 23:07
quote:Annapicobella schreef op 20 juli 2016 @ 22:43:
Soms had ik het vage idee dat Nomos de meelezende man van Zeeland is. Maar goed...dat zal wel in mijn hoofd zitten.
Als je kinderen zo behandelt (altijd hun taken uit handen neemt, of het nog een keertje over doet of altijd een reservekopie van iets achter de hand houdt voor het geval dat) dan geef je ze de boodschap dat ze niet goed genoeg zijn. En hou je ze klein. De vraag is waarom je dat nodig hebt. Misschien omdat ze dan afhankelijk van je blijven? Je niet verlaten. Geldt ook bij een partnerrelatie.
En op den duur doet die partner het gewoon maar niet, want wat hij of zij ook doet, het is nooit goed.Zit in je hoofd. Ik ben een vrouw, 40 jaar samen met een zeer zelfstandige, intelligente en interessante man, samen een bedrijf runnend als gelijkwaardige partners. Twee volwassen kinderen, twee honden en meer dan tevreden met mijzelf, mijn man en mijn relatie. Vanuit mijn beroep nieuwsgierig en dus veel vragen stellend.
Soms had ik het vage idee dat Nomos de meelezende man van Zeeland is. Maar goed...dat zal wel in mijn hoofd zitten.
Als je kinderen zo behandelt (altijd hun taken uit handen neemt, of het nog een keertje over doet of altijd een reservekopie van iets achter de hand houdt voor het geval dat) dan geef je ze de boodschap dat ze niet goed genoeg zijn. En hou je ze klein. De vraag is waarom je dat nodig hebt. Misschien omdat ze dan afhankelijk van je blijven? Je niet verlaten. Geldt ook bij een partnerrelatie.
En op den duur doet die partner het gewoon maar niet, want wat hij of zij ook doet, het is nooit goed.Zit in je hoofd. Ik ben een vrouw, 40 jaar samen met een zeer zelfstandige, intelligente en interessante man, samen een bedrijf runnend als gelijkwaardige partners. Twee volwassen kinderen, twee honden en meer dan tevreden met mijzelf, mijn man en mijn relatie. Vanuit mijn beroep nieuwsgierig en dus veel vragen stellend.
woensdag 20 juli 2016 om 23:19
quote:Zeeland1970 schreef op 20 juli 2016 @ 23:15:
En, laat je niet uitdagen, Nomos, ik vind je posts altijd erg intelligent, genuanceerd en respectvol. Ik moet mijzelf nu wel zo nu en dan vermanend toespreken. Ik lees hier nu dingen over mij (!) en mijn man in jouw topic waar de honden geen brood van lusten.
En, laat je niet uitdagen, Nomos, ik vind je posts altijd erg intelligent, genuanceerd en respectvol. Ik moet mijzelf nu wel zo nu en dan vermanend toespreken. Ik lees hier nu dingen over mij (!) en mijn man in jouw topic waar de honden geen brood van lusten.
woensdag 20 juli 2016 om 23:46
Over een berichtje of 100 zit het aan de 3000 en gaat hier een slotje op.
Ik open geen nieuw topic meer. Vind dat ik weer zelf verder moet kunnen nu. En er is al zoveel zinvols gezegd. Ik ga alles zeker nog eens nalezen, en alle wijze (en minder wijze ) woorden nog eens tot me door laten dringen. Wellicht lees ik er nu weer andere dingen in, waar ik eerder overheen heb gelezen of nog niet aan toe was. Andere fase, andere ogen.
Weet iemand of je nog wel pb's kunt sturen en ontvangen als het topic een slotje heeft..?
Ik ga straks weer verder onder de andere nickname die ik al jaren hier heb. Dus ben niet 'helemaal' weg, maar 'Zeeland' is dan dus wel weg. Mss ga ik nog irl afspreken met iemand v het forum.
Ik open geen nieuw topic meer. Vind dat ik weer zelf verder moet kunnen nu. En er is al zoveel zinvols gezegd. Ik ga alles zeker nog eens nalezen, en alle wijze (en minder wijze ) woorden nog eens tot me door laten dringen. Wellicht lees ik er nu weer andere dingen in, waar ik eerder overheen heb gelezen of nog niet aan toe was. Andere fase, andere ogen.
Weet iemand of je nog wel pb's kunt sturen en ontvangen als het topic een slotje heeft..?
Ik ga straks weer verder onder de andere nickname die ik al jaren hier heb. Dus ben niet 'helemaal' weg, maar 'Zeeland' is dan dus wel weg. Mss ga ik nog irl afspreken met iemand v het forum.
woensdag 20 juli 2016 om 23:52
Als jij jezelf niet laat anonimiseren kun je gewoon pb-en hoor.
Even helemaal los van de taartentoestand:
Ik dacht dat je man gisteren echt heel veel moest doen, zó veel dat je nogal moeite had met loslaten zeg maar. Kan een leesfout van mij zijn natuurlijk, maar ook een indrukachterlaatding van jou.
En als het hier ineens heel hard gaat en het topic plots op slot zit: t ga je goed. Sterkte.
Even helemaal los van de taartentoestand:
Ik dacht dat je man gisteren echt heel veel moest doen, zó veel dat je nogal moeite had met loslaten zeg maar. Kan een leesfout van mij zijn natuurlijk, maar ook een indrukachterlaatding van jou.
En als het hier ineens heel hard gaat en het topic plots op slot zit: t ga je goed. Sterkte.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
donderdag 21 juli 2016 om 00:20
[quote]Geronimo2 schreef op 20 juli 2016 @ 22:10:
Dit begrijp ik echt niet, je wil nog steeds die controle houden, hoe kan iemand in godsnaam de verkeerde taart kopen, dan is het chocola i.p.v. slagroom, te weinig bier, dan vraag je hem hoeveel mensen hij denkt dat er komen? Zolang jij je niet bewust bent van je eigen gedrag en hem niet vrijlaat om zijn eigen fouten te maken en zelf dan ook die verantwoordelijkheid laat nemen, dan is je doel verder weg dan ooit. Je behandelt hem als een klein kind die niet in staat is om zelfstandig handelingen uit te voeren of een mening kan hebben. je doet er lacherig over met je "Smiley" maar eigenlijk is het diep triest.[/
Als het zo is dat TO haar man als klein kind behandeld (zo komt het wel op mij over) en ze dat altijd al deed, vraag ik me af of dat ook hun seksleven negatief (voor het hoerenbezoek uit kwam) heeft beinvloed. Seks met iemand die zich al je moeder opstelt willen de meeste mannen niet.
Als mijn vriend over me gaat vaderen droog ik ook snel op.
Niet dat je dan maar naar de hoeren moet gaan. Dan praat je erover. Maar ja dat lijkt hele punt hier. Beide niet zo goed in, of iig de combinatie van de twee.
Dit begrijp ik echt niet, je wil nog steeds die controle houden, hoe kan iemand in godsnaam de verkeerde taart kopen, dan is het chocola i.p.v. slagroom, te weinig bier, dan vraag je hem hoeveel mensen hij denkt dat er komen? Zolang jij je niet bewust bent van je eigen gedrag en hem niet vrijlaat om zijn eigen fouten te maken en zelf dan ook die verantwoordelijkheid laat nemen, dan is je doel verder weg dan ooit. Je behandelt hem als een klein kind die niet in staat is om zelfstandig handelingen uit te voeren of een mening kan hebben. je doet er lacherig over met je "Smiley" maar eigenlijk is het diep triest.[/
Als het zo is dat TO haar man als klein kind behandeld (zo komt het wel op mij over) en ze dat altijd al deed, vraag ik me af of dat ook hun seksleven negatief (voor het hoerenbezoek uit kwam) heeft beinvloed. Seks met iemand die zich al je moeder opstelt willen de meeste mannen niet.
Als mijn vriend over me gaat vaderen droog ik ook snel op.
Niet dat je dan maar naar de hoeren moet gaan. Dan praat je erover. Maar ja dat lijkt hele punt hier. Beide niet zo goed in, of iig de combinatie van de twee.
donderdag 21 juli 2016 om 00:44
donderdag 21 juli 2016 om 00:52
donderdag 21 juli 2016 om 01:09
quote:Nomos schreef op 20 juli 2016 @ 23:00:
[...]
Nee hoor, niks geen grote fan, niks geen applaus en dat fiasco staat vast in jouw hoofd, als je luistert naar Zeeland, is dat voor haar nog geen zekerheid.
Ik vond de reactie, waarover ik vragen stelde, behoorlijk rauw, ongefundeerd en onnodig kwetsend, maar vooral de stelligheid staat me tegen.
Net als de stelligheden in jouw reactie, maar het zal ongetwijfeld uitdagend bedoeld zijn?
Nergens heb ik gezegd dat de man door vet stof moet, nergens heb ik gezegd dat Zeeland zich op haar verdriet moet richten. Ik vind dat Zeeland zich op zichzelf moet richten, niet op haar man. Niet op wat hij wel of niet kan, mag en moet, niet op hoe zij zijn leven makkelijker en plezieriger kan maken.
Het doet er niet toe hoe ik deze situatie zou oplossen. Maar, om je toch een antwoord te geven, deze situatie is niet op te lossen. Dat is ook niet wat er in werkelijkheid gebeurt en dat is wel wat veel reageerders willen zien. Wat er m.i. werkelijk gebeurt, is dat Zeeland en haar man proberen om een manier te vinden waarop ze hiermee kunnen leven, samen of ieder apart.
Er is idd geen oplossing voor wat er gebeurd is. Er moet gekozen worden hoe verder. En das heel moeilijk voor Zeeland. Ik weet niet of het klopt dat veel reageerders een 'oplossing' willen zie. Als ik voor mezelf spreek, ik begrijp niet waarom TO zichzelf , Zeeman en kids zo gevangen houd in de huidige situatie. Het lijkt niet naar een keuze te gaan. Het lijkt in kringetjes rond te gaan. Om dol van te worden. En nee het klopt dat ze daar eigentijd voor nodig heeft. Maar sommige dingen komen hier zo overduidelijk naar voren. Dat ik denk, het is toch best duidelijk waar je tussen kan kiezen. Geen echte keuze maken is natuurlijk ook een keuze.
Hoop voor TO dat ze volgend jaar rond deze tijd (of eerder natuurlijk) er heel anders bij zit, sterker en wijzer en in balans. Dit gun je niemand.
[...]
Nee hoor, niks geen grote fan, niks geen applaus en dat fiasco staat vast in jouw hoofd, als je luistert naar Zeeland, is dat voor haar nog geen zekerheid.
Ik vond de reactie, waarover ik vragen stelde, behoorlijk rauw, ongefundeerd en onnodig kwetsend, maar vooral de stelligheid staat me tegen.
Net als de stelligheden in jouw reactie, maar het zal ongetwijfeld uitdagend bedoeld zijn?
Nergens heb ik gezegd dat de man door vet stof moet, nergens heb ik gezegd dat Zeeland zich op haar verdriet moet richten. Ik vind dat Zeeland zich op zichzelf moet richten, niet op haar man. Niet op wat hij wel of niet kan, mag en moet, niet op hoe zij zijn leven makkelijker en plezieriger kan maken.
Het doet er niet toe hoe ik deze situatie zou oplossen. Maar, om je toch een antwoord te geven, deze situatie is niet op te lossen. Dat is ook niet wat er in werkelijkheid gebeurt en dat is wel wat veel reageerders willen zien. Wat er m.i. werkelijk gebeurt, is dat Zeeland en haar man proberen om een manier te vinden waarop ze hiermee kunnen leven, samen of ieder apart.
Er is idd geen oplossing voor wat er gebeurd is. Er moet gekozen worden hoe verder. En das heel moeilijk voor Zeeland. Ik weet niet of het klopt dat veel reageerders een 'oplossing' willen zie. Als ik voor mezelf spreek, ik begrijp niet waarom TO zichzelf , Zeeman en kids zo gevangen houd in de huidige situatie. Het lijkt niet naar een keuze te gaan. Het lijkt in kringetjes rond te gaan. Om dol van te worden. En nee het klopt dat ze daar eigentijd voor nodig heeft. Maar sommige dingen komen hier zo overduidelijk naar voren. Dat ik denk, het is toch best duidelijk waar je tussen kan kiezen. Geen echte keuze maken is natuurlijk ook een keuze.
Hoop voor TO dat ze volgend jaar rond deze tijd (of eerder natuurlijk) er heel anders bij zit, sterker en wijzer en in balans. Dit gun je niemand.
