Gezondheid
alle pijlers
Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
vrijdag 21 november 2008 om 16:46
Ris, een makkelijke manier om wat te weten te komen over langzame en snelle koolhydraten en over de principes van de glycemische index, is door eens te snuffelen bij het Atkins dieet of het Montignac dieet. Beide diëten maken gebruik van de principes van de glycemische index. Er is op internet ook veel informatie te vinden, dus met een beetje googlen kun je ook al veel info vinden.
Wat een beetje lastig is (en waarom het niet vaak in de praktijk toegepast wordt), is dat de glycemische waarde van voedingsmiddelen kan variëren als een product rijp of onrijp is (denk aan bananen: overrijpe bananen staan hoger op de glycemische index dan onrijpe), maar ook door de wijze van bereiding (gekookte aardappels staan lager op de glycemische index dan aardappelpuree) en mijn persoonlijke ervaring is dat je het effect van een snelle suiker dan ook weer kunt "dempen" door er iets anders aan toe te voegen (bijvoorbeeld: veel jus over de aardappel geeft na het eten bij mij géén hypo, terwijl aardappel met matig jus wél een piek met bijbehorende hypo geeft).
Ik heb zelf al ruim twintig jaar afwijkende suikers en sinds ruim tien jaar officiëel een dieet. Tijd genoeg dus om te leren hoe mijn lichaam op dingen reageert. Eigenlijk is het ook eerder andersom: dat ik vanuit hoe mijn lichaam op koolhydraten reageert, ontdekt heb dat de beste methode voor mij overeenkomt met de principes van de glycemische index.
Maar als je de tijd hebt, kan ik je zeker aanraden om je er eens in te verdiepen. Ik voel me zelf in ieder geval een stuk beter als ik me strakker aan die principes houd met mijn dieet: minder schommelingen, dus ook minder vermoeidheid en minder infectiegevoeligheid bijvoorbeeld.
Hoe een type 1 diabeet reageert op dit dieet, kan ik niet voorspellen natuurlijk. Mocht je dit willen gaan onderzoeken, dan dus wel even in overleg natuurlijk. Al vond mijn diëtist het wel helemaal prima wat ik deed, als ik mijn suikers er maar mee onder controle hield.
Wat een beetje lastig is (en waarom het niet vaak in de praktijk toegepast wordt), is dat de glycemische waarde van voedingsmiddelen kan variëren als een product rijp of onrijp is (denk aan bananen: overrijpe bananen staan hoger op de glycemische index dan onrijpe), maar ook door de wijze van bereiding (gekookte aardappels staan lager op de glycemische index dan aardappelpuree) en mijn persoonlijke ervaring is dat je het effect van een snelle suiker dan ook weer kunt "dempen" door er iets anders aan toe te voegen (bijvoorbeeld: veel jus over de aardappel geeft na het eten bij mij géén hypo, terwijl aardappel met matig jus wél een piek met bijbehorende hypo geeft).
Ik heb zelf al ruim twintig jaar afwijkende suikers en sinds ruim tien jaar officiëel een dieet. Tijd genoeg dus om te leren hoe mijn lichaam op dingen reageert. Eigenlijk is het ook eerder andersom: dat ik vanuit hoe mijn lichaam op koolhydraten reageert, ontdekt heb dat de beste methode voor mij overeenkomt met de principes van de glycemische index.
Maar als je de tijd hebt, kan ik je zeker aanraden om je er eens in te verdiepen. Ik voel me zelf in ieder geval een stuk beter als ik me strakker aan die principes houd met mijn dieet: minder schommelingen, dus ook minder vermoeidheid en minder infectiegevoeligheid bijvoorbeeld.
Hoe een type 1 diabeet reageert op dit dieet, kan ik niet voorspellen natuurlijk. Mocht je dit willen gaan onderzoeken, dan dus wel even in overleg natuurlijk. Al vond mijn diëtist het wel helemaal prima wat ik deed, als ik mijn suikers er maar mee onder controle hield.
vrijdag 21 november 2008 om 16:54
Ik vind daar wel wat inzitten hoor, die glycemische index. Zelf heb ik er nooit actief iets mee gedaan, maar zeker ook bij type 1 (ikke dus) merk je het verschil tussen bijvoorbeeld rijst of pasta.
En nu ik tegenwoordig ook glutenvrij door het leven ga, heb ik het wel heel erg gemerkt; dat is toch wel veel eerder in je bloed en ook veel eerder weer verdwenen. Met name jouw stukje over de piek met de bijbehorende hypo is heel herkenbaar.
En nu ik tegenwoordig ook glutenvrij door het leven ga, heb ik het wel heel erg gemerkt; dat is toch wel veel eerder in je bloed en ook veel eerder weer verdwenen. Met name jouw stukje over de piek met de bijbehorende hypo is heel herkenbaar.
vrijdag 21 november 2008 om 19:59
quote:lief_29 schreef op 21 november 2008 @ 13:47:
Josephine, heeft hij type 1 of 2? Gebruikt hij pillen of insuline?
Een bls tusen 20 en 30 is bepaald niet goed voor je, met name voor complicaties op langere termijn. Maar er meteen dood van neervallen doe je niet volgens mijn ervaring (toen ik 6 was werd ik opgenomen met een bls boven 44, konden ze niet meer meten).
Wel de hoogste tijd om naar de dokter te gaan en het probleem voor te leggen!
Wat ik raar vind, ik lees in je andere topic dat hij het druk heeft met verhuizen. Mijn bls zou daarvan naar beneden vliegen en niet omhoog.
Echt even bellen dus. Wat vind hij er zelf van?
hy heeft type 2 en gebruikt insuline
ja door al die lichamelijke inspanningen zou die omlaag gaan, zou je denken Integendeel
Hy heeft nog noooooit in zn leven het zo hoog gehad.
Stressss = dodelijk
Josephine, heeft hij type 1 of 2? Gebruikt hij pillen of insuline?
Een bls tusen 20 en 30 is bepaald niet goed voor je, met name voor complicaties op langere termijn. Maar er meteen dood van neervallen doe je niet volgens mijn ervaring (toen ik 6 was werd ik opgenomen met een bls boven 44, konden ze niet meer meten).
Wel de hoogste tijd om naar de dokter te gaan en het probleem voor te leggen!
Wat ik raar vind, ik lees in je andere topic dat hij het druk heeft met verhuizen. Mijn bls zou daarvan naar beneden vliegen en niet omhoog.
Echt even bellen dus. Wat vind hij er zelf van?
hy heeft type 2 en gebruikt insuline
ja door al die lichamelijke inspanningen zou die omlaag gaan, zou je denken Integendeel
Hy heeft nog noooooit in zn leven het zo hoog gehad.
Stressss = dodelijk
vrijdag 21 november 2008 om 20:05
quote:qwertu schreef op 21 november 2008 @ 16:25:
Mijn bloedsuiker vliegt juist omhoog bij stress, dus op zich zouden die hoge bloedsuikers "gewoon" bij de verhuisstress kunnen horen, Josephine.
Zoals Lief al zegt: van een bloedsuiker van 20 of zelfs erboven ga je niet zomaar dood. Toen bij mij de eerste bloedsuiker van boven de 20 gemeten werd, bij een huisarts in het buitenland, werd me gezegd dat ik na thuiskomst maar wel even contact op moest nemen met mijn eigen huisarts... geen paniek dus. Maar zeker wel reden om contact op te nemen met de behandelend arts.
Gezien de leeftijd van je vader neem ik aan dat hij type 2 heeft en omdat hij het relatief kort heeft, ga ik er vanuit dat hij pillen gebruikt. Juist? In dat geval kan het zijn dat zijn medicatie gewoon niet sterk genoeg meer is. Bij type 2 worden je klachten vaak naarmate de tijd vordert steeds een beetje erger (lees: je bloedsuikers hoger). Dat kan betenenen dat je van de pillen op een gegeven moment een steeds hogere dosering nodig hebt en dat je op den duur over moet stappen op insuline.
Als bij je vader de bloedsuikers opeens zo hoog worden, dan moet hij eens goed naar zijn medicatie laten kijken. Het kan zijn dat het iets tijdelijks is, gerelateerd aan de stress van de verhuizing, maar het kan ook zijn dat hij een stukje meer ondersteuning nodig heeft intussen.
Geen paniek dus, maar wel je vader even naar de dokter sturen. hy gebruikt insuline
Mijn bloedsuiker vliegt juist omhoog bij stress, dus op zich zouden die hoge bloedsuikers "gewoon" bij de verhuisstress kunnen horen, Josephine.
Zoals Lief al zegt: van een bloedsuiker van 20 of zelfs erboven ga je niet zomaar dood. Toen bij mij de eerste bloedsuiker van boven de 20 gemeten werd, bij een huisarts in het buitenland, werd me gezegd dat ik na thuiskomst maar wel even contact op moest nemen met mijn eigen huisarts... geen paniek dus. Maar zeker wel reden om contact op te nemen met de behandelend arts.
Gezien de leeftijd van je vader neem ik aan dat hij type 2 heeft en omdat hij het relatief kort heeft, ga ik er vanuit dat hij pillen gebruikt. Juist? In dat geval kan het zijn dat zijn medicatie gewoon niet sterk genoeg meer is. Bij type 2 worden je klachten vaak naarmate de tijd vordert steeds een beetje erger (lees: je bloedsuikers hoger). Dat kan betenenen dat je van de pillen op een gegeven moment een steeds hogere dosering nodig hebt en dat je op den duur over moet stappen op insuline.
Als bij je vader de bloedsuikers opeens zo hoog worden, dan moet hij eens goed naar zijn medicatie laten kijken. Het kan zijn dat het iets tijdelijks is, gerelateerd aan de stress van de verhuizing, maar het kan ook zijn dat hij een stukje meer ondersteuning nodig heeft intussen.
Geen paniek dus, maar wel je vader even naar de dokter sturen. hy gebruikt insuline
maandag 1 december 2008 om 10:15
Zo, dat was even zoeken naar dit topic!
Hoe gaat het met iedereen? Met mij gaat het wel, zeker qua diabetes, mijn suikers blijven mooi stabiel, dus ik heb niets te klagen wat dat aangaat.
Jammergenoeg lijk ik weer het eeuwige gevecht met mijn gewicht te gaan verliezen, ik kom alleen maar aan in plaats van dat ik wat afval en daar word ik nogal vervelend van. Ik kan me er moeilijk bij neerleggen omdat ik bang ben dat dan helemaal het hek van de dam is en ik alleen maar dikker en dikker wordt. En dat terwijl de feestdagen er aan komen!
Hoe gaat het met iedereen? Met mij gaat het wel, zeker qua diabetes, mijn suikers blijven mooi stabiel, dus ik heb niets te klagen wat dat aangaat.
Jammergenoeg lijk ik weer het eeuwige gevecht met mijn gewicht te gaan verliezen, ik kom alleen maar aan in plaats van dat ik wat afval en daar word ik nogal vervelend van. Ik kan me er moeilijk bij neerleggen omdat ik bang ben dat dan helemaal het hek van de dam is en ik alleen maar dikker en dikker wordt. En dat terwijl de feestdagen er aan komen!
maandag 1 december 2008 om 19:13
Hier, even een dikke voor jou, Teddeke. Ik kan me voorstellen hoe gefrustreerd je gewicht je maakt. Ik heb er ook 30 kilo bij sinds ik insuline gebruik, en ik was nog niet eens in de buurt van een streefgewicht destijds. Ik heb me er pas sinds kort bij neer kunnen leggen dat ik altijd zo dik zal blijven.
Maar hee, het is voor mij inmiddels alweer 32 jaar geleden dat ik slank was, dus ik kan het me maar nauwelijks herinneren.
Ik hoop voor jou dat het aankomen stopt, en dat je je dan neer zult kunnen leggen bij dat gewicht. Sterkte ermee!
Setter
Maar hee, het is voor mij inmiddels alweer 32 jaar geleden dat ik slank was, dus ik kan het me maar nauwelijks herinneren.
Ik hoop voor jou dat het aankomen stopt, en dat je je dan neer zult kunnen leggen bij dat gewicht. Sterkte ermee!
Setter
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
maandag 1 december 2008 om 19:18
Oh, verder gaat het wel redelijk met me. Ik heb zelf het idee dat ik in de overgang aan het komen ben (ik ben 40), maar mijn huisarts vindt van niet. Ik moet eerst een half jaar niet ongesteld zijn geworden, dan pas mag ik terugkomen voor een bloedonderzoek waarmee vastgesteld kan worden of ik al dan niet in de overgang ben beland. Feit is dat ik as. donderdag 8 weken overtijd ben, en nee, ik ben niet zwanger, ik ben gesteriliseerd.
Nog 4 maanden te gaan dus
Mijn Hba1C was in september, na de operatie aan mijn slechtziende darm, gezakt van 9.9 naar 9.3, vorige week was hij weer gestegen naar 9.6. Hoort blijkbaar bij me, een hoog Hba1C
Mijn cholesterol was weer 3.6, dus mooi laag, en de andere waarden waren ook helemaal in orde. Mijn internist wil over een halfjaar weer zo'n uitgebreid bloed- en urineonderzoek doen. Mag ik weer fijn zo'n 2,5-liter emmer volplassen
Nog 4 maanden te gaan dus
Mijn Hba1C was in september, na de operatie aan mijn slechtziende darm, gezakt van 9.9 naar 9.3, vorige week was hij weer gestegen naar 9.6. Hoort blijkbaar bij me, een hoog Hba1C
Mijn cholesterol was weer 3.6, dus mooi laag, en de andere waarden waren ook helemaal in orde. Mijn internist wil over een halfjaar weer zo'n uitgebreid bloed- en urineonderzoek doen. Mag ik weer fijn zo'n 2,5-liter emmer volplassen
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 2 december 2008 om 09:30
Tja, overgang, van mij mag die ook komen. Niet dat ik nou zo uitkijk naar de opvliegers en al wat daar bijhoort, maar ik wil ook wel van het ongemak dat menstruatie heet af.
Jammer dat je Hba1c weer gestegen, maar zoals je zelf al zegt: het zal wel bij je horen en je andere waarden waren dan toch wel weer helemaal in orde, da's ook belangrijk.
Enne.... bedankt voor je peptalk over mijn gewicht
Jammer dat je Hba1c weer gestegen, maar zoals je zelf al zegt: het zal wel bij je horen en je andere waarden waren dan toch wel weer helemaal in orde, da's ook belangrijk.
Enne.... bedankt voor je peptalk over mijn gewicht
woensdag 3 december 2008 om 01:03
En dat was jij Nelladella?
Setter je kunt natuurlijk altijd een zw.schap.test doen. Waarom moet je eigenlijk zo lang wachten? Dat is toch ook wel raar... als je nu al een onderzoek laat doen en er is nog niks zeker, kan het toch nog een keer over een maand of 4 of is dat te simpel gedacht?
Lief hoe is het met jou? Trek je het met je dieet enzo??
Teddeke, ik leef met je mee wb gewicht.... oke, ik heb twee zwangerschappen achter de rug, ik ben nooit echt slank geweest, maar mijn streefgewicht ligt toch nog wel zo'n 25 kg lager dan waar ik nu op zit.... En dan die verhalven van vrouwen die borstvoeding geven waarbij de kilo's eraf vlogen... dan zou ik inmiddels niks meer wegen, zolang geef ik al bv en nu met Gijs is het ook niet zo dat ik zo lekker af aan het vallen ben....
Ach ja.. die kilo's daar kan ik wel mee leven, maar die hangbuik die ik nu heb... daar baal ik dus wel gruwelijk van (en nu hoeft niemand te zeggen dat in die buik twee prachtige kinders hebben gezeten; dat weet ik ook wel, maar mijn buik is een ravage!) Genoeg geklaagd nu!
Feestdagen are coming up... Altijd moeilijk, Sint, mijn verjaardag, Kerst, Ella's verjaardag en dan ook nog Oud&Nieuw... en allemaal lekkere dingen! Meestal kom ik die strijd wel ongeschonden door, maar nu weet ik het niet!
Voor de rest kijk ik er wel erg naar uit; ik vind december dan wel de drukste maar toch echt wel de leukste maand van het jaar!
Ik moet trouwens in januari terug naar de internist en moet ook een uitgebreid (nuchter) onderzoek en urine inleveren (maar ik hoef geen hele emmer, maar een klein potje te vullen).
Ik ehb trouwens sinds vorige week nieuwe infuussets (van Cleo). Ik moest er ff aan wennen, maar ik vind ze wel heel prettig! Ik ben nog wel wat extra aan het meten om te ontdekken of er mankementen zitten in het systeem, mijn prikmethode of dat ik gewoon weer te veel/weinig heb gegeten/gebolst.
Manlief roept.. ik moet gaan slapen (en hij heeft gelijk!)
Welterusten!
Setter je kunt natuurlijk altijd een zw.schap.test doen. Waarom moet je eigenlijk zo lang wachten? Dat is toch ook wel raar... als je nu al een onderzoek laat doen en er is nog niks zeker, kan het toch nog een keer over een maand of 4 of is dat te simpel gedacht?
Lief hoe is het met jou? Trek je het met je dieet enzo??
Teddeke, ik leef met je mee wb gewicht.... oke, ik heb twee zwangerschappen achter de rug, ik ben nooit echt slank geweest, maar mijn streefgewicht ligt toch nog wel zo'n 25 kg lager dan waar ik nu op zit.... En dan die verhalven van vrouwen die borstvoeding geven waarbij de kilo's eraf vlogen... dan zou ik inmiddels niks meer wegen, zolang geef ik al bv en nu met Gijs is het ook niet zo dat ik zo lekker af aan het vallen ben....
Ach ja.. die kilo's daar kan ik wel mee leven, maar die hangbuik die ik nu heb... daar baal ik dus wel gruwelijk van (en nu hoeft niemand te zeggen dat in die buik twee prachtige kinders hebben gezeten; dat weet ik ook wel, maar mijn buik is een ravage!) Genoeg geklaagd nu!
Feestdagen are coming up... Altijd moeilijk, Sint, mijn verjaardag, Kerst, Ella's verjaardag en dan ook nog Oud&Nieuw... en allemaal lekkere dingen! Meestal kom ik die strijd wel ongeschonden door, maar nu weet ik het niet!
Voor de rest kijk ik er wel erg naar uit; ik vind december dan wel de drukste maar toch echt wel de leukste maand van het jaar!
Ik moet trouwens in januari terug naar de internist en moet ook een uitgebreid (nuchter) onderzoek en urine inleveren (maar ik hoef geen hele emmer, maar een klein potje te vullen).
Ik ehb trouwens sinds vorige week nieuwe infuussets (van Cleo). Ik moest er ff aan wennen, maar ik vind ze wel heel prettig! Ik ben nog wel wat extra aan het meten om te ontdekken of er mankementen zitten in het systeem, mijn prikmethode of dat ik gewoon weer te veel/weinig heb gegeten/gebolst.
Manlief roept.. ik moet gaan slapen (en hij heeft gelijk!)
Welterusten!
woensdag 3 december 2008 om 19:27
quote:Nelladella1 schreef op 02 december 2008 @ 20:52:
[...]
Nou, ik ken een verhaal van een vrouw die gesteriliseerd was en...
Hihi grapjas! Was jij dat?
Maar nee, ik ben vanochtend ongesteld geworden gelukkig. Ik moet er toch niet aan denken om zwanger te zijn....oh gruwel
[...]
Nou, ik ken een verhaal van een vrouw die gesteriliseerd was en...
Hihi grapjas! Was jij dat?
Maar nee, ik ben vanochtend ongesteld geworden gelukkig. Ik moet er toch niet aan denken om zwanger te zijn....oh gruwel
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
woensdag 3 december 2008 om 19:31
quote:Ris schreef op 03 december 2008 @ 01:03:
Setter je kunt natuurlijk altijd een zw.schap.test doen. Waarom moet je eigenlijk zo lang wachten? Dat is toch ook wel raar... als je nu al een onderzoek laat doen en er is nog niks zeker, kan het toch nog een keer over een maand of 4 of is dat te simpel gedacht?
Ik zat onderhand natuurlijk heel stiekem wel een klein beetje te denken aan een zwangerschapstest maar ik durfde niet.
Over dat onderzoek: ik begreep van mijn huisarts dat er na een half jaar 'droogte' pas gemeten kan worden of die bepaalde waarden in je bloed gestegen of gedaald zijn (ik weet niet precies welke kant die waarden dan opgaan). Vandaar dat hij me nu niet wilde doorsturen voor een bloedonderzoek.
Nou ja, ik kan nu opnieuw de weken gaan aftellen....helemaal van voren af aan
Setter je kunt natuurlijk altijd een zw.schap.test doen. Waarom moet je eigenlijk zo lang wachten? Dat is toch ook wel raar... als je nu al een onderzoek laat doen en er is nog niks zeker, kan het toch nog een keer over een maand of 4 of is dat te simpel gedacht?
Ik zat onderhand natuurlijk heel stiekem wel een klein beetje te denken aan een zwangerschapstest maar ik durfde niet.
Over dat onderzoek: ik begreep van mijn huisarts dat er na een half jaar 'droogte' pas gemeten kan worden of die bepaalde waarden in je bloed gestegen of gedaald zijn (ik weet niet precies welke kant die waarden dan opgaan). Vandaar dat hij me nu niet wilde doorsturen voor een bloedonderzoek.
Nou ja, ik kan nu opnieuw de weken gaan aftellen....helemaal van voren af aan
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 4 december 2008 om 23:37
Setter, het klinkt lullig maar fijn dat toch nog je ongesteld bent geworden! Die hoge HbA1c van jou, ik neem toch aan, als ik je zo hoor, dat je altijd wel je best doet om 'm omlaag te krijgen. Doe je wel eens nachtbloedsuikers? Ik had gisteravond een hypo en ging met een prima bls naar bed (had natuurlijk wat gegeten), zat ik toch vanochtend op 20 zeg. Twintig!!! Dat is echt hoog voor mijn doen. Denk dat ik 's nachts een hypo heb gehad en mijn lijf aan het vet is begonnen voor khd. Dan schiet ik door en eindig ik met zo'n hoog bls. Denk ik...
Teddeke, wat rot dat dat afvallen niet wil lukken. Geen idee wat je nog zou kunnen doen, je hebt al heel erg je best gedaan. Misschien heeft setter gelijk, dat je het even moet laten rusten. Gewoon niet zo druk mee bezig zijn, misschien gaat je lichaam dan in een evenwicht zodat je in ieder geval niet meer aankomt. Kweet het niet hoor...
Nelladella, hoe gaat het met je zoon? Alles rustig? Is hij al vaker bij vriendjes wezen spelen?
Ris, jouw hangbuik..... Ik heb geen kinderen maar ik heb een buikje alsof ik kinderen heb gehad, zo'n rolletje net op de broekriem zeg maar. Ik heb dat altijd gehad en het is er met geen mogelijkheid af te krijgen. Misschien heeft het wel iets te maken met diabetes hoor. Dan schijnt het vet zich toch te verzamelen bij je buik? Toch?
Met mij gaat het wel redelijk. Veel mensen vragen mij nu of ik aan het afvallen ben. Qua gewicht is dat niet zo, maar hoger op mijn buik wordt het wel dunner. Ik denk dat dat komt omdat er meer rust in mijn buik komt en daardoor de zwelling afneemt. Bijkomend voordeel denk ik dan maar. En dat is ook wel nodig, want ik heb vorige wel een flinke dip gehad hoor. Denk dat ik ook ergens een gluut heb binnengekregen want ik was vreselijk moe en down (schijnt ook van gluten te kunnen komen) en mijn darmen bemoeiden zich met elk gesprek dat ik voerde, wat nogal genant was. Deze week gaat het weer de beterende kant op gelukkig.
Alleen die rottige festdagen....al dat lekkers in de winkel, dat is wel vervelend. Ik kan inmiddels heel goed pepernoten en speculaas bakken, maar toch..... die chocoladepepernoten in de winkel lachen mij toe, ik was er altijd zo gek op.....
Aan de andere kant merk ik ook dat de mensen om mij heen er nu wat beter mee omgaan en dat resulteert in veel lieve gebaren en mensen die hun best doen ook wat lekkers voor mij te regelen, en daar komen heel creatieve dingen uit. Dan voel ik me gelijk een stuk beter en vooral erg gewaardeerd en dat doet me goed.
Teddeke, wat rot dat dat afvallen niet wil lukken. Geen idee wat je nog zou kunnen doen, je hebt al heel erg je best gedaan. Misschien heeft setter gelijk, dat je het even moet laten rusten. Gewoon niet zo druk mee bezig zijn, misschien gaat je lichaam dan in een evenwicht zodat je in ieder geval niet meer aankomt. Kweet het niet hoor...
Nelladella, hoe gaat het met je zoon? Alles rustig? Is hij al vaker bij vriendjes wezen spelen?
Ris, jouw hangbuik..... Ik heb geen kinderen maar ik heb een buikje alsof ik kinderen heb gehad, zo'n rolletje net op de broekriem zeg maar. Ik heb dat altijd gehad en het is er met geen mogelijkheid af te krijgen. Misschien heeft het wel iets te maken met diabetes hoor. Dan schijnt het vet zich toch te verzamelen bij je buik? Toch?
Met mij gaat het wel redelijk. Veel mensen vragen mij nu of ik aan het afvallen ben. Qua gewicht is dat niet zo, maar hoger op mijn buik wordt het wel dunner. Ik denk dat dat komt omdat er meer rust in mijn buik komt en daardoor de zwelling afneemt. Bijkomend voordeel denk ik dan maar. En dat is ook wel nodig, want ik heb vorige wel een flinke dip gehad hoor. Denk dat ik ook ergens een gluut heb binnengekregen want ik was vreselijk moe en down (schijnt ook van gluten te kunnen komen) en mijn darmen bemoeiden zich met elk gesprek dat ik voerde, wat nogal genant was. Deze week gaat het weer de beterende kant op gelukkig.
Alleen die rottige festdagen....al dat lekkers in de winkel, dat is wel vervelend. Ik kan inmiddels heel goed pepernoten en speculaas bakken, maar toch..... die chocoladepepernoten in de winkel lachen mij toe, ik was er altijd zo gek op.....
Aan de andere kant merk ik ook dat de mensen om mij heen er nu wat beter mee omgaan en dat resulteert in veel lieve gebaren en mensen die hun best doen ook wat lekkers voor mij te regelen, en daar komen heel creatieve dingen uit. Dan voel ik me gelijk een stuk beter en vooral erg gewaardeerd en dat doet me goed.
vrijdag 5 december 2008 om 10:19
@Lief, met jouw glutenvrij eten is het nog moeilijker dan met insuline spuiten lijkt mij. Als ik een keer iets eet van speculaas of chocola of wat dan ook, dan spuit ik "gewoon" bij en daarmee is de kous af. In jouw geval brengt het weer een hoop vervelende toestanden met zich mee en dat is wel extra zuur, vooral in deze periode van het jaar. Wel fijn om te lezen dat je omgeving er zich in verdiept en hun best doen om ook met jou rekening te houden!
vrijdag 5 december 2008 om 13:01
Ja dat laatste i wel iets wat erg belangrijk is voor mij. In het begin had ik heel erg het idee dat mensen dachten: Oh, ze eet gv, dus ze is weer beter. Dat die darmen en er 1-5 jaar over doen om te genezen, dat kwam bij niemand op. Dus ik was moe, verdrietig, ontregeld (wat er lekker bij kwam) en ik moest nog eens neit zeuren ook, voor mjin gevoel. Nu na vier maanden wordt het niet alleen voor mij meer routine, mar ook voor anderen en dat is echt goed. Gisteren op het werk was ik in een ander gebouw, collega zei: zullen we maar meteen doorlopen naar de kantine, dus ik zeg, nououou.... Dat gaat niet, moet nog insuline halen en brood. Oh ja tuurlijk zegt-ie, loop ik even mee. Die hele kleine dingetjes, dat je niet weer alleen staat (of loopt in dit geval), daar neem ik het maar van.
Aan de andere kant komt het me wel weer goed uit dat ik vandaag mijn ziekdag heb, zodat ik niet aanwezig hoef te zijn bij de (door het bedrijf) uitgedeelde banketstaafjes.
En nu ga ik pepernoten bakken, morgen vieren we Sinterklaas en ik wil ook wat te snaaien hebben.
Aan de andere kant komt het me wel weer goed uit dat ik vandaag mijn ziekdag heb, zodat ik niet aanwezig hoef te zijn bij de (door het bedrijf) uitgedeelde banketstaafjes.
En nu ga ik pepernoten bakken, morgen vieren we Sinterklaas en ik wil ook wat te snaaien hebben.
vrijdag 5 december 2008 om 20:40
Hé Lief, ook ik heb enkele malen pepernoten gebakken. Wat voor glutenvrij meel gebruik je dan? Kan je ze zelf ook in de chocoladedip dopen (chocola is toch glutenvrij, of beter gezegd: er bestaat toch glutenvrije chocola?).
Met zoon gaat het in principe wel goed. Alleen de juf gaf een paar weken geleden aan dat-ie in de klas gedragsmatig 'een ramp' was geweest. Ben ik wel erg van geschrokken. Inmiddels zijn we twee weken verder, en heeft de juf gezegd, dat ze denkt dat 't mede door haar komt, dat het niet zo lekker loopt. Ze is door zijn diabetes bang dat ze wat fout doet. Dat-ie stout is, ze hem aanpakt, en dat dan achteraf blijkt dat-ie er niks aan kon doen. Vond ik heel dapper dat ze dat zei. Volgende week een gesprek met haar en de IB'er, maar gelukkig heeft ze al twee keer gezegd dat het goed gegaan is. Andere juf heeft geen problemen met hem (haar zusje heeft diabetes sinds haar vijfde). Zoon is trouwens wel een stouterdje, je geeft een vinger en hij grijpt de hele hand. Altijd kijken hoe ver hij kan gaan. Maar hij is ook heel lief hoor, en naar mij luistert hij goed (maar ik schijn streng te zijn).
Hij is niet meer ergens gaan spelen, heb wel een paar keer hier een kind gehad. Eén moeder heeft ook om voorlichting gevraagd.
Vandaag heel lief: Sinterklaas kwam aan. Kreeg-ie een heel groot schuim van een Piet. Heeft-ie heel netjes uit zichzelf aan mij gegeven. Vond ik echt heel knap.
Teddeke, lijkt me heel naar als je zo je best doet en het afvallen wil niet lukken. Weet je ook wat de oorzaak daarvan is? Is die misschien medisch? Ben je al eens naar een diëtist geweest? Of stel ik allemaal domme vragen??
Met zoon gaat het in principe wel goed. Alleen de juf gaf een paar weken geleden aan dat-ie in de klas gedragsmatig 'een ramp' was geweest. Ben ik wel erg van geschrokken. Inmiddels zijn we twee weken verder, en heeft de juf gezegd, dat ze denkt dat 't mede door haar komt, dat het niet zo lekker loopt. Ze is door zijn diabetes bang dat ze wat fout doet. Dat-ie stout is, ze hem aanpakt, en dat dan achteraf blijkt dat-ie er niks aan kon doen. Vond ik heel dapper dat ze dat zei. Volgende week een gesprek met haar en de IB'er, maar gelukkig heeft ze al twee keer gezegd dat het goed gegaan is. Andere juf heeft geen problemen met hem (haar zusje heeft diabetes sinds haar vijfde). Zoon is trouwens wel een stouterdje, je geeft een vinger en hij grijpt de hele hand. Altijd kijken hoe ver hij kan gaan. Maar hij is ook heel lief hoor, en naar mij luistert hij goed (maar ik schijn streng te zijn).
Hij is niet meer ergens gaan spelen, heb wel een paar keer hier een kind gehad. Eén moeder heeft ook om voorlichting gevraagd.
Vandaag heel lief: Sinterklaas kwam aan. Kreeg-ie een heel groot schuim van een Piet. Heeft-ie heel netjes uit zichzelf aan mij gegeven. Vond ik echt heel knap.
Teddeke, lijkt me heel naar als je zo je best doet en het afvallen wil niet lukken. Weet je ook wat de oorzaak daarvan is? Is die misschien medisch? Ben je al eens naar een diëtist geweest? Of stel ik allemaal domme vragen??
vrijdag 5 december 2008 om 22:14
Nou, dat had ik ook al bedacht, ik wilde chocola smelten en dan de pepernoten erin dippen. Maaruhh.... Hoe laat je ze dan uitharden zonder dat de onderkant zonder chocola komt te zitten? Of dat alles vastplakt aan de schaal? Ze zijn nogal breekbaar...
Dus ik dacht aan een zeef maar dat is te fijn. Vergiet heeft te weinig gaatjes, rooster van de oven is te groot.
Heb al overwogen om ze op een sateprikker te prikken, dippen, en dan in een meloen steken, net als die kindertraktaties van vroeger in de klas
Maar dan breken ze ook ben ik bang.
Ik gebruik trouwens boekweitmeel en rijstmeel. En smeerbare roomboter is veel beter dan gewone boter, minder droog. En ze zijn geweldig gelukt!!! Heb van het overtollig deeg nog een giga-gevulde speculaaskoek gemaakt, zeg maar rustig taartje, dus laat de insuline maar komen!!!!
Nu alleen nog iets verzinnen op het draaien van die balletjes....ben er drie kwartier mee bezig geweest.
Dus ik dacht aan een zeef maar dat is te fijn. Vergiet heeft te weinig gaatjes, rooster van de oven is te groot.
Heb al overwogen om ze op een sateprikker te prikken, dippen, en dan in een meloen steken, net als die kindertraktaties van vroeger in de klas
Maar dan breken ze ook ben ik bang.
Ik gebruik trouwens boekweitmeel en rijstmeel. En smeerbare roomboter is veel beter dan gewone boter, minder droog. En ze zijn geweldig gelukt!!! Heb van het overtollig deeg nog een giga-gevulde speculaaskoek gemaakt, zeg maar rustig taartje, dus laat de insuline maar komen!!!!
Nu alleen nog iets verzinnen op het draaien van die balletjes....ben er drie kwartier mee bezig geweest.
zaterdag 6 december 2008 om 02:06
Haha, zoals je misschien weet ben ik juf. Maar de jongere kinderen kunnen dus véél beter pepernoten bakken dan de oudere kinderen. De jonkies kneden echt, lekker steeds met de handen dwars door het deeg heen. Die oudere kinderen proberen heel voorzichtig een bal van het deeg te maken. Plakken heel voorzichtig steeds die korrels erop. En met z'n allen balletjes rollen... ben je dus zo klaar.
Boekweitmeel en rijstmeel bak ik altijd pannenkoeken van. Lekker!
Pepernoten zou ik dan maar gewoon zonder chocoladeonderkant doen, is dat erg?
Boekweitmeel en rijstmeel bak ik altijd pannenkoeken van. Lekker!
Pepernoten zou ik dan maar gewoon zonder chocoladeonderkant doen, is dat erg?
zondag 7 december 2008 om 21:39
woensdag 10 december 2008 om 12:32
Goh, moet eerlijk zeggen, klinkt erg lekker die pepernoten met chocola, hadden ze je gesmaakt?? En waren ze goed gelukt?
@Nelladella, de oorzaak van mijn niet kunnen afvallen is inderdaad medisch: diabetes!! En ook wel een beetje aanleg hoor. En ik loop al jaren bij een diëtiste en die zei telkens dat ik te weinig at en als ik dan meer zou eten dat ik af zou vallen en dan ga ik meer eten, wel gezond natuurlijk dus in overleg met de diëtiste en dan kom ik alleen maar aan. Verder gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat ik ook een emo-eter ben, dus in tijden dat ik me niet zo goed voel, wil ik nog wel eens een vreetbui hebben, maar dat heb de laatste tijd heel goed in de hand gelukkig. Dus het blijft voor mij (ben ik bang) een levenslange strijd! (ik klink toch niet gefrustreerd hè )
Nou nog zo'n anderhalve week werken en dan hebben we vakantie, ik ben er echt aan toe. Zit niet zo lekker in mijn vel (vanwege lichamelijke klachten nog steeds, vanwege het afvalprobleem en vanwege de huidige economie waar wij met ons (eigen) bedrijf nogal heftig mee geconfronteerd worden) dus ik ben toe aan rust. Lekker 1,5 week niets doen!! Ik tel de dagen af!
@Nelladella, de oorzaak van mijn niet kunnen afvallen is inderdaad medisch: diabetes!! En ook wel een beetje aanleg hoor. En ik loop al jaren bij een diëtiste en die zei telkens dat ik te weinig at en als ik dan meer zou eten dat ik af zou vallen en dan ga ik meer eten, wel gezond natuurlijk dus in overleg met de diëtiste en dan kom ik alleen maar aan. Verder gebied de eerlijkheid mij te zeggen dat ik ook een emo-eter ben, dus in tijden dat ik me niet zo goed voel, wil ik nog wel eens een vreetbui hebben, maar dat heb de laatste tijd heel goed in de hand gelukkig. Dus het blijft voor mij (ben ik bang) een levenslange strijd! (ik klink toch niet gefrustreerd hè )
Nou nog zo'n anderhalve week werken en dan hebben we vakantie, ik ben er echt aan toe. Zit niet zo lekker in mijn vel (vanwege lichamelijke klachten nog steeds, vanwege het afvalprobleem en vanwege de huidige economie waar wij met ons (eigen) bedrijf nogal heftig mee geconfronteerd worden) dus ik ben toe aan rust. Lekker 1,5 week niets doen!! Ik tel de dagen af!
woensdag 10 december 2008 om 21:52
Teddeke wat herkenbaar je verhaal over afvallen (niet afvallen)... en ook over emo-eten..... en dan ook nog in combi met diabetes en aanleg. Heerlijk he... Een collega van mij zei ooit dat het met lijnen net de 80jarige oorlog was... vond ik wel grappig.
Verder niet veel te melden. Gisteren jarig geweest; gezellige dag, leuke mensen, leuke cadeautjes en ondanks alles toch lekkere rustige avond met zijn drietjes (man, ik en Gijs....; ik kijk uit naar het moment dat hij op normale tijden gaat slapen!)
Nu wel heel moe, want kleine man gaat pas rond half 12 slapen en ik heb al 2 keer deze week mijn middagdutje gemist (haha... )
Groetjes!
donderdag 11 december 2008 om 15:49
Ben al veel te lang niet hier geweest. Heb redelijk wat bijgelezen. Was wel erg benieuwd naar jullie eetgewoonten...dat gaat nog wat worden met Scott.
Tja..en gewicht! Ik ben weer met Sonja bezig (7 weken, maar al 2 weken geen gram meer afgevallen). Maar dat zal voor jullie wel niks zijn he?
Met Scott gaat het goed. We kunnen al medicatie afbouwen en moeten volgende week weer terug naar het ziekenhuis. Hij was afgevallen en dat schijnt helemaal niet goed voor baby's te zijn. Even afwachten wat het gaat worden.
Ris: nog proficiat!!!
Nelladella: wat knap dat juf durft toe te geven dat het ook een beetje haar "schuld" was. Lijkt me ook moeilijk. Is toch een hele verantwoording.
Tja..en gewicht! Ik ben weer met Sonja bezig (7 weken, maar al 2 weken geen gram meer afgevallen). Maar dat zal voor jullie wel niks zijn he?
Met Scott gaat het goed. We kunnen al medicatie afbouwen en moeten volgende week weer terug naar het ziekenhuis. Hij was afgevallen en dat schijnt helemaal niet goed voor baby's te zijn. Even afwachten wat het gaat worden.
Ris: nog proficiat!!!
Nelladella: wat knap dat juf durft toe te geven dat het ook een beetje haar "schuld" was. Lijkt me ook moeilijk. Is toch een hele verantwoording.