Psyche
alle pijlers
Van paniek naar leven.
vrijdag 5 augustus 2016 om 12:00
YL, dat heb ik ook. Het is moeilijk om uit te leggen dat je iets niet (meer) kunt. Ik moet zeggen dat ik hierin wel te vaak over mijn grenzen ben gegaan. Door mezelf toch weer een schop te geven. Dit heeft achteraf veel energie gekost.
Rascalles, onrustig gevoel in lichaam, maar dat blijft ook nog wel even denk ik. Met jou?
Rascalles, onrustig gevoel in lichaam, maar dat blijft ook nog wel even denk ik. Met jou?
vrijdag 5 augustus 2016 om 12:17
vrijdag 5 augustus 2016 om 12:43
Ik ben erachter gekomen dat ik daar een pro in ben NOD.
Mijn paniek kan ik terug herleiden naar het begin van mijn puberteit, alleen ik heb het nooit kunnen herkennen/benoemen. Er was niet veel aandacht voor emoties bij ons thuis.
Maar nu ga ik terugdenken en bedenk ik me.. Jeetje Yellow, ik vind het niet gek dat je altijd zoooo moe was.
Ik kon niet niks doen als puber, ik ging naar school, had een bijbaan, deed vrijwilligerswerk, sportte fanatiek, en heb daarnaast ook nog van alles geprobeerd zoals gitaarspelen, squashen, een blogcursus etc. Als ik achter de tv zat had ik vaak ook een laptop en tijdschrift en ik gebruikte ze alle drie tegelijk. Mijn vriend was ook altijd het hele weekend bij ons thuis, en we lagen iedere doordeweekse avond te bellen tot ik in slaap viel.
Ik hield het altijd een week of 3 vol op mijn dagen van de ochtend tot de avond vol te stampen en dan was ik 1 of 2 dagen thuis van school omdat ik zooooo moe was. Dan lag ik twee dagen te slapen.
Ik gaf mezelf gewoon niet de kans echt na te denken, of stil te staan bij wat ik voelde.
Maar degene waar ik het over had, die kent mij pas een klein jaartje. Dus die kent die overenthousiaste altijd bezige Yellow niet. Die kent de Yellow die hij op komt halen, want het OV is spannend. Terwijl de 4 jaar daarvoor heb ik gewoon gestudeerd en goed gebruik gemaakt van mijn gratis OV om maar iets te zeggen.
En nog steeds. Ik zit op de bank, heb de tv aan, m'n gitaar naast me liggen, net de badkamer gepoetst. Maar de onrust in mijn lijfffff. Die nooit op lijkt te houden en waar ik soms gewoon niet meer tegen wil vechten. Ik hoop wel echt dat dat beter word. Dat het minder gaat voelen als de hele dag knetterhard m'n best doen om m'n aandacht en focus bij het goede te houden. Want ik vind het echt vermoeiend, en de dagen duren me vaak echt te lang.
Mijn paniek kan ik terug herleiden naar het begin van mijn puberteit, alleen ik heb het nooit kunnen herkennen/benoemen. Er was niet veel aandacht voor emoties bij ons thuis.
Maar nu ga ik terugdenken en bedenk ik me.. Jeetje Yellow, ik vind het niet gek dat je altijd zoooo moe was.
Ik kon niet niks doen als puber, ik ging naar school, had een bijbaan, deed vrijwilligerswerk, sportte fanatiek, en heb daarnaast ook nog van alles geprobeerd zoals gitaarspelen, squashen, een blogcursus etc. Als ik achter de tv zat had ik vaak ook een laptop en tijdschrift en ik gebruikte ze alle drie tegelijk. Mijn vriend was ook altijd het hele weekend bij ons thuis, en we lagen iedere doordeweekse avond te bellen tot ik in slaap viel.
Ik hield het altijd een week of 3 vol op mijn dagen van de ochtend tot de avond vol te stampen en dan was ik 1 of 2 dagen thuis van school omdat ik zooooo moe was. Dan lag ik twee dagen te slapen.
Ik gaf mezelf gewoon niet de kans echt na te denken, of stil te staan bij wat ik voelde.
Maar degene waar ik het over had, die kent mij pas een klein jaartje. Dus die kent die overenthousiaste altijd bezige Yellow niet. Die kent de Yellow die hij op komt halen, want het OV is spannend. Terwijl de 4 jaar daarvoor heb ik gewoon gestudeerd en goed gebruik gemaakt van mijn gratis OV om maar iets te zeggen.
En nog steeds. Ik zit op de bank, heb de tv aan, m'n gitaar naast me liggen, net de badkamer gepoetst. Maar de onrust in mijn lijfffff. Die nooit op lijkt te houden en waar ik soms gewoon niet meer tegen wil vechten. Ik hoop wel echt dat dat beter word. Dat het minder gaat voelen als de hele dag knetterhard m'n best doen om m'n aandacht en focus bij het goede te houden. Want ik vind het echt vermoeiend, en de dagen duren me vaak echt te lang.
vrijdag 5 augustus 2016 om 12:52
Jeetje.
Dat laatste wat je schrijft raakt.
Ik wil ook niet meer vechten.
Heel soms lukt het me, de aandacht houden bij het goede. Zoals gisteravond. Even een moment van rust. Maar dan ga ik alweer hoor... als je steeds zo onrustig bent voelt écht rust hebben ook heel raar. Dan mis je iets en denk je dat er iets mis is. Zo is het eigenlijk nooit goed.
Heel veel irrationele gedachtes zijn echt als feiten in mijn hoofd opgeslagen. Ik beschik daarnaast over genoeg rationaliteit en dat is juist precies waarom ik me zo verzet tegen deze "feiten" en steeds weer in de cirkel van angst beland.
Dat laatste wat je schrijft raakt.
Ik wil ook niet meer vechten.
Heel soms lukt het me, de aandacht houden bij het goede. Zoals gisteravond. Even een moment van rust. Maar dan ga ik alweer hoor... als je steeds zo onrustig bent voelt écht rust hebben ook heel raar. Dan mis je iets en denk je dat er iets mis is. Zo is het eigenlijk nooit goed.
Heel veel irrationele gedachtes zijn echt als feiten in mijn hoofd opgeslagen. Ik beschik daarnaast over genoeg rationaliteit en dat is juist precies waarom ik me zo verzet tegen deze "feiten" en steeds weer in de cirkel van angst beland.
vrijdag 5 augustus 2016 om 13:12
Ja heel herkenbaar. Ik kon de eerste maanden geen serie , geen journaal of wat ook kijken. En nu nog vind ik sommige dingen lastig. Maar ik zet nu wel door ondanks de paniek en dan valt het uiteindelijk wel mee. Ik had het ook met lezen trouwens. Totale paniek als ik een boek zag . En ik ben dol op lezen. Eerst begonnen met kinderboeken en gisteren dan eindelijk weer aan een "normaal" boek begonnen. Het hoort er allemaal bij helaas
Als ik nu een serie echt niet trek maar toch even wil relaxen en iets wil kijken dan zet ik de serie van Gooische vrouwen aan. Vind ik echt heel vermakelijk ook al heb ik het al eerder gezien.
Als ik nu een serie echt niet trek maar toch even wil relaxen en iets wil kijken dan zet ik de serie van Gooische vrouwen aan. Vind ik echt heel vermakelijk ook al heb ik het al eerder gezien.
vrijdag 5 augustus 2016 om 13:13
Ja die is ook herkenbaar!
Ik heb sowieso nog nooit van mijn leven een horrorfilm gezien. Maar ik recent het laatste seizoen van orange is the new black gekeken. En dat had ik beter niet kunnen doen.
Lief heeft wel een paar trucjes die werken. Het geluid uitzetten, dat scheelt al de helft. En soms dan gaat ie mee zitten praten "ja die vrouw doet alleen maar zo verschrikkelijk geloofwaardig gillen, omdat ze graag wil bewijzen dat ze een goede actrice is zodat haar volgende rol groter is. En die man en vrouw, dat zijn niet opa en kleindochter, die kennen elkaar niet eens! En nu staat er in het script dat ze zus en zo doen, dus doen ze zus en zo".
Dus dat doe ik nu soms ook tegen mezelf. Ik zat laatst zelfs verstijfd bij de Netflix serie puss in boots.
Ik heb sowieso nog nooit van mijn leven een horrorfilm gezien. Maar ik recent het laatste seizoen van orange is the new black gekeken. En dat had ik beter niet kunnen doen.
Lief heeft wel een paar trucjes die werken. Het geluid uitzetten, dat scheelt al de helft. En soms dan gaat ie mee zitten praten "ja die vrouw doet alleen maar zo verschrikkelijk geloofwaardig gillen, omdat ze graag wil bewijzen dat ze een goede actrice is zodat haar volgende rol groter is. En die man en vrouw, dat zijn niet opa en kleindochter, die kennen elkaar niet eens! En nu staat er in het script dat ze zus en zo doen, dus doen ze zus en zo".
Dus dat doe ik nu soms ook tegen mezelf. Ik zat laatst zelfs verstijfd bij de Netflix serie puss in boots.
vrijdag 5 augustus 2016 om 13:17
Hier ook al maanden dat onrustige gevoel. Ik trek dat ook slecht. Maar er tegen vechten is nou juist wat je niet moet doen. Dat werkt echt mega averechts. Wat is erger , jezelf oncomfortabel voelen maar gewoon toch doorgaan met je dagelijksed dingen of gaan vechten tegen dat gevoel en je nog slechter voelen ?
vrijdag 5 augustus 2016 om 13:26
Goede vraag.
Is voor mij ook onduidelijk.
Het blijkt (volgens mijn omgeving) dat je echt door moet gaan met alles. Je niet moet laten afleiden door hoe je je voelt, ookal is dat enorm oncomfortabel.
En je moet niet vechten. Je moet de angst alleen opmerken. Dat heb ik wel geleerd in therapie trouwens (zo zo). Merk de gedachte op. Oordeel niet. Elke gedachte mag er zijn.
Is voor mij ook onduidelijk.
Het blijkt (volgens mijn omgeving) dat je echt door moet gaan met alles. Je niet moet laten afleiden door hoe je je voelt, ookal is dat enorm oncomfortabel.
En je moet niet vechten. Je moet de angst alleen opmerken. Dat heb ik wel geleerd in therapie trouwens (zo zo). Merk de gedachte op. Oordeel niet. Elke gedachte mag er zijn.
vrijdag 5 augustus 2016 om 13:26
vrijdag 5 augustus 2016 om 13:34
vrijdag 5 augustus 2016 om 23:19
Nee, dat komt doordat ik weet hoe het voelt en dat het bij mij op te lossen is door te gaan zitten.
Een keer was ik eigenwijs en wilde ik snel mijn lenzen uit doen voor ik op bed ging liggen ipv er aan toe geven en gaan zitten. Toen werd ik wakker op de badkamervloer.
En ik zie dus regelmatig zwart voor m'n ogen, of word licht in mijn hoofd maar zodra ik ga zitten trekt het weg. De oorzaak is nog een beetje een vraagteken. Ik ben veel afgevallen (40 kg) dus daar zou het aan kunnen liggen. Of toch de stress, moet deze week even bloed laten prikken.. Daar krijg ik het wel Spaans benauwd van. Ik heb al een week het formulier in huis liggen.
Ben je wel eens flauwgevallen? Of ben je juist bang voor het onbekende?
Een keer was ik eigenwijs en wilde ik snel mijn lenzen uit doen voor ik op bed ging liggen ipv er aan toe geven en gaan zitten. Toen werd ik wakker op de badkamervloer.
En ik zie dus regelmatig zwart voor m'n ogen, of word licht in mijn hoofd maar zodra ik ga zitten trekt het weg. De oorzaak is nog een beetje een vraagteken. Ik ben veel afgevallen (40 kg) dus daar zou het aan kunnen liggen. Of toch de stress, moet deze week even bloed laten prikken.. Daar krijg ik het wel Spaans benauwd van. Ik heb al een week het formulier in huis liggen.
Ben je wel eens flauwgevallen? Of ben je juist bang voor het onbekende?
vrijdag 5 augustus 2016 om 23:28
Wow 40 kg :o
Lijkt me dat dat wel de oorzaak kan zijn?!
Maar ik ben flauw gevallen toen ik een jaar of 4 was denk ik? Gek genoeg herinner ik me dat helemaal niet als iets vervelends. Ik was op mijn hoofd gevallen en het werd zwart, maar op een hele relaxte manier. Toch ben ik bang voor het onbekende nu. Dat het gebeurt in de winkel, onder de douche of als ik met iemand in gesprek ben... eigenlijk gewoon voor het moment dat het zomaar gebeurt. Bang dat ik zoveel stress en heftig reageer op angst dat ik dus echt out ga.
Bloedprikken vond ik trouwens ook hel. Ook weer angst om flauw te vallen... maar dat stelt zo niks voor. Ik had laatst een hele vriendelijke jongeman en het was zo klaar.
Lijkt me dat dat wel de oorzaak kan zijn?!
Maar ik ben flauw gevallen toen ik een jaar of 4 was denk ik? Gek genoeg herinner ik me dat helemaal niet als iets vervelends. Ik was op mijn hoofd gevallen en het werd zwart, maar op een hele relaxte manier. Toch ben ik bang voor het onbekende nu. Dat het gebeurt in de winkel, onder de douche of als ik met iemand in gesprek ben... eigenlijk gewoon voor het moment dat het zomaar gebeurt. Bang dat ik zoveel stress en heftig reageer op angst dat ik dus echt out ga.
Bloedprikken vond ik trouwens ook hel. Ook weer angst om flauw te vallen... maar dat stelt zo niks voor. Ik had laatst een hele vriendelijke jongeman en het was zo klaar.
zaterdag 6 augustus 2016 om 12:53
quote:rascalles schreef op 06 augustus 2016 @ 10:30:
Het kan ook een bijwerking zijn van de ad.
Ja!
Nu ik die aanval overleefd heb weet ik wel dat ik veel aan kan en er niks gebeurt. Het duurde ook ongeveer een half uur, dus typerend voor een paniekaanval.
Ga de ha maandag wel bellen voor iets kalmerends. Liever risico op verslaving dan door deze angst te moeten.
Het kan ook een bijwerking zijn van de ad.
Ja!
Nu ik die aanval overleefd heb weet ik wel dat ik veel aan kan en er niks gebeurt. Het duurde ook ongeveer een half uur, dus typerend voor een paniekaanval.
Ga de ha maandag wel bellen voor iets kalmerends. Liever risico op verslaving dan door deze angst te moeten.