Gezondheid
alle pijlers
vraagje
dinsdag 9 augustus 2016 om 23:30
Vooral als ik in bed lig heb ik een raar gevoel in mijn hoofd. Weet iemand hoe het voelt als je wordt wegggeschoten in een achtbaan? Zo voelt het constant in mijn hoofd. Alsof mijn hoofd naar voren wordt gedrukt. Best angstig gevoel.
Ik weet de oorzaak, maar vraag echt puur om herkenning. Wat werkt? Ik probeer van alles, maar blijf er last van hebben. Zou heel fijn zijn als iemand kan helpen!
Ik weet de oorzaak, maar vraag echt puur om herkenning. Wat werkt? Ik probeer van alles, maar blijf er last van hebben. Zou heel fijn zijn als iemand kan helpen!
woensdag 10 augustus 2016 om 01:21
quote:Tjuptjup schreef op 10 augustus 2016 @ 01:14:
[...]
Hoe lang slik je al medicatie? Want het zou ook een bijwerking kunnen zijn natuurlijk. In dat geval zou het na een week of zes minder moeten worden.Ongeveer een week. Dus dat kan het niet zijn. Ga morgen nog maar even bellen naar de huisarts.
[...]
Hoe lang slik je al medicatie? Want het zou ook een bijwerking kunnen zijn natuurlijk. In dat geval zou het na een week of zes minder moeten worden.Ongeveer een week. Dus dat kan het niet zijn. Ga morgen nog maar even bellen naar de huisarts.
woensdag 10 augustus 2016 om 06:30
Goed dat je gaat bellen. Dat wat je omschrijft, het gevoel dat je beweegt als je stil ligt en ik had vooral het gevoel dat alles om mij heen draaide, het gevoel niet in een rechte lijn te kunnen lopen, alles duizelde herken ik.
Het is een heel angstig gevoel. En logisch dat naar de huisarts gaan dan niet lukt. Goede oplossing om te bellen.
Bij sommige huisartsen kun je ook online een consult doen, dat deed ik of bellen.
Er komt een dag, écht!, dat het weer lukt om naar de huisarts te gaan en andere dingen te ondernemen.
Geef jezelf minstens een jaar. Het hoeft niet snel. Het lukte mij bv pas na 2 maand weer 10 minuutjes alleen te lopen buiten en fietsen pas na 7 maanden ofzo. Met ook dagen dat het toch ineens niet lukt. Puur door vermoeidheid en dat draaierige angstige gevoel. Iedereen in je omgeving wil je misschien aanmoedigen het sneller te doen, maar luister naar jou lijf. Dat tempo moet je volgen.
Wat bij mij hielp;
*Rust, rust, rust. Vermoeidheid trickerde het bij mij.
*Accepteren dat het psychisch is (als bloed is onderzocht en goed is) onderzoeken geven alleen maar meer spanning, vermoeidheid en angst. En houden de klachten dus in stand.
*Afleiding zoeken, bij voorkeur iets creatiefs doen; kleuren voor volwassenen of schilderen. Het creatieve zit in je andere hersenhelft dus het beide tegelijkertijd ervaren is erg lastig.
*Altijd iemand kunnen bellen, ook 's nachts; het idee dat er altijd iemand was, gaf mij al rust, diegene instrueren niet mee te gaan in je angst maar je af te leiden, dus een leuk vakantie verhaal laten vertellen of jou herinneren aan leuke dingen.
*Blijven herhalen dat er niks ergstigs is, het voelt vreselijk maar er kan niks gebeuren, zoek afleiding en neem rust.
*Goede multivitamine slikken tegen vermoeidheid als ondersteuning; zelf goede ervaring met het floradix drankje.
*Leuke dingen blijven doen; vraag zolang het jou niet goed lukt naar buiten te gaan, of een vriendin of familielid een uurtje gezellig bij jou komt thee drinken, voor je komt koken of samen koken, samen een spelletje doen. Maak het naar omstandigheden leuk. En je huis gezellig. Vraag of iemand bloemen voor je wil kopen en lekker (gezond) eten. Een lekker toetje, fruit, dingen waar je van geniet.
*Stoppen met koffiedrinken
*Trakteer jezelf op een tijdschriften abonnement of netflix. Lekker series kijken
Het is een heel angstig gevoel. En logisch dat naar de huisarts gaan dan niet lukt. Goede oplossing om te bellen.
Bij sommige huisartsen kun je ook online een consult doen, dat deed ik of bellen.
Er komt een dag, écht!, dat het weer lukt om naar de huisarts te gaan en andere dingen te ondernemen.
Geef jezelf minstens een jaar. Het hoeft niet snel. Het lukte mij bv pas na 2 maand weer 10 minuutjes alleen te lopen buiten en fietsen pas na 7 maanden ofzo. Met ook dagen dat het toch ineens niet lukt. Puur door vermoeidheid en dat draaierige angstige gevoel. Iedereen in je omgeving wil je misschien aanmoedigen het sneller te doen, maar luister naar jou lijf. Dat tempo moet je volgen.
Wat bij mij hielp;
*Rust, rust, rust. Vermoeidheid trickerde het bij mij.
*Accepteren dat het psychisch is (als bloed is onderzocht en goed is) onderzoeken geven alleen maar meer spanning, vermoeidheid en angst. En houden de klachten dus in stand.
*Afleiding zoeken, bij voorkeur iets creatiefs doen; kleuren voor volwassenen of schilderen. Het creatieve zit in je andere hersenhelft dus het beide tegelijkertijd ervaren is erg lastig.
*Altijd iemand kunnen bellen, ook 's nachts; het idee dat er altijd iemand was, gaf mij al rust, diegene instrueren niet mee te gaan in je angst maar je af te leiden, dus een leuk vakantie verhaal laten vertellen of jou herinneren aan leuke dingen.
*Blijven herhalen dat er niks ergstigs is, het voelt vreselijk maar er kan niks gebeuren, zoek afleiding en neem rust.
*Goede multivitamine slikken tegen vermoeidheid als ondersteuning; zelf goede ervaring met het floradix drankje.
*Leuke dingen blijven doen; vraag zolang het jou niet goed lukt naar buiten te gaan, of een vriendin of familielid een uurtje gezellig bij jou komt thee drinken, voor je komt koken of samen koken, samen een spelletje doen. Maak het naar omstandigheden leuk. En je huis gezellig. Vraag of iemand bloemen voor je wil kopen en lekker (gezond) eten. Een lekker toetje, fruit, dingen waar je van geniet.
*Stoppen met koffiedrinken
*Trakteer jezelf op een tijdschriften abonnement of netflix. Lekker series kijken
woensdag 10 augustus 2016 om 07:17
Misschien helpt het om heel bewust alle spiertjes achter je ogen te ontspannen, je voorhoofd, wangen, dan die rondom je oren en in je nek en schouders, terwijl je rustig ademhaalt.
Ook je bewust blijven van je voeten en je buik en je handpalmen, zodat je je hele lichaam voelt.
Ik heb wel soms dat mijn hoofd voelt alsof ik in een 8baan zit, vaak blijkt dan dat ik onbewust heel veel kleine spiertjes in mijn gezicht en nek heb aangespannen en niet goed adem op dat moment. Ook heb ik dan mijn aandacht te veel in het bovenste deel van mijn lichaam.
Hopelijk voel je je snel een stukje beter
Ook je bewust blijven van je voeten en je buik en je handpalmen, zodat je je hele lichaam voelt.
Ik heb wel soms dat mijn hoofd voelt alsof ik in een 8baan zit, vaak blijkt dan dat ik onbewust heel veel kleine spiertjes in mijn gezicht en nek heb aangespannen en niet goed adem op dat moment. Ook heb ik dan mijn aandacht te veel in het bovenste deel van mijn lichaam.
Hopelijk voel je je snel een stukje beter
woensdag 10 augustus 2016 om 12:31
Ben ik nu de enige die dit een heel normaal verschijnsel vindt? Het klinkt voor mij als het bekende 'valgevoel' wat veel mensen hebben vlak voordat ze in slaap vallen. Is verwant aan de slaapstuip (hypnagoge schok) waarbij je bij het in slaap vallen ineens schopt met je benen of een schok door je lichaam voelt. Het is - zoals ik het interpreteer dan - een hypnagoge sensatie, dus een sensatie die optreedt terwijl je in slaap aan het vallen bent en even heel simpel gezegd een deel van je hersenen al slaapt, en een ander deel nog niet. Net als de hypnagoge schok is er geen exacte verklaring voor, maar zijn er wel theorieën over: tijdens het slapen verslappen je spieren, en het kan zijn dat als het hersengebied dat dit soort dingen controleert niet door heeft dat je in slaap aan het vallen bent, compenseert en ervoor probeert te zorgen dat je niet valt of je evenwicht verliest. Dan krijg je dus die hypnagoge schok, maar ook gevoelens van vallen, heel stijl achterover liggen of getrokken worden, een gevoel dat er iets trekt aan je lichaam, dat je door je bed heen zakt, ineens heel zwaar of juist heel licht wordt, zweeft, of allerlei trillingen door je lichaam heen.
Het kan ook gepaard gaan met slaapverlamming (waarbij je de normale uitschakeling van de aansturing van je spieren tijdens de droomslaap bewust meekrijgt, zodat het lijkt alsof je volledig wakker in bed ligt, maar je je niet kunt bewegen, vaak met een drukkend gevoel op de borst alsof daar iemand bovenop zit) en soms beginnen je hersenen al droombeelden te genereren, zodat je min of meer halfwakend droomt en wel weet dat je in je bed ligt in je eigen kamer, maar tegelijkertijd dingen hoort of ziet die daar helemaal niet zijn (iemand roept je naam, je hoort een hond blaffen terwijl je geen hond hebt, iemand de trap oplopen terwijl je alleen thuis bent, etc.)
Vooral dat laatste kan erg beangstigend zijn, en het eerste misschien ook wel, als je niet weet wat het is. Maar als je weet dat het een normaal verschijnsel is en het hoort bij het in slaap vallen, dan is het helemaal niet erg. Ik vind het lekker, die sensaties. Geef me er heerlijk ontspannen aan over in de wetenschap dat ik lekker in slaap aan het vallen ben dan goed kan uitrusten.
En ja, antidepressiva, slaapmiddelen maar ook antipsychotica en opiaten kunnen invloed hebben op je slaappatroon en dat kan dus dit soort dingen ook wat meer uitlokken. Stress en angst ook. Dat zou dus kunnen verklaren waarom je er ineens de laatste tijd last van hebt. Daarbij heeft je eigen verwachting er ook invloed op: net zoals je vaak droomt over dingen waar je in je hoofd mee bezig bent, heb je dit soort dingen ook meer als je er in je hoofd mee bezig bent. En als je verwacht dat het beangstigend is en akelig, dan is de kans ook groter dat het beangstigend is en akelig. Die sensaties en droombeelden worden immers gegenereerd door je eigen hersenen, dus wat je doet op een dag, waar je mee bezig bent, waar je over leest etc. heeft er invloed op. Bij een slaaptekort zal het ook wat sneller optreden. En omdat slaapverlamming vooral voorkomt als je op je rug in slaap valt, gok ik dat ook dit soort sensaties vooral voorkomen als je op je rug in slaap valt. Op je zij gaan liggen zou dan kunnen helpen.
Een alternatieve verklaring (ook best plausibel) is dat het komt door je angststoornis. Als je stil ligt en weinig doet, ben je je vaak meer bewust van allerlei sensaties in je lichaam en hoofd. En als je de neiging hebt te hyperventileren, kun je daar meer last van krijgen als je volledig ontspant. Je lichaam heeft dan namelijk minder zuurstof nodig zodat je ademhaling eerder in verhouding te snel is, én je wordt niet afgeleid door anderen dingen zodat je - bewust of onbewust - meer invloed uitoefent op je ademhaling. Als wat ik hierboven schrijf over die hypnagoge sensaties nu helemaal onzin is omdat het helemaal niet optreedt vlak voor het in slaap vallen maar gewoon al als je gaat liggen en je nog helemaal niet aan slapen toe komt, probeer dan eens om een liedje te gaan zingen of fluiten en kijk wat dat doet. Daardoor ga je eigenlijk vanzelf normaler ademhalen. Ontspanningsoefeningen kunnen ook helpen, maar bij sommige angststoornissen is dat a) bijna niet mogelijk en b) kan een extra focus op je ademhaling de klachten juist verergeren. Je kunt het dus proberen, maar ik zou als ik jou was eerst het zingen (hardop!) proberen. Of je gaat iets anders heel actiefs doen: benen in de lucht en steeds sneller fietsen, buikspieroefeningen, etc.
Het kan ook gepaard gaan met slaapverlamming (waarbij je de normale uitschakeling van de aansturing van je spieren tijdens de droomslaap bewust meekrijgt, zodat het lijkt alsof je volledig wakker in bed ligt, maar je je niet kunt bewegen, vaak met een drukkend gevoel op de borst alsof daar iemand bovenop zit) en soms beginnen je hersenen al droombeelden te genereren, zodat je min of meer halfwakend droomt en wel weet dat je in je bed ligt in je eigen kamer, maar tegelijkertijd dingen hoort of ziet die daar helemaal niet zijn (iemand roept je naam, je hoort een hond blaffen terwijl je geen hond hebt, iemand de trap oplopen terwijl je alleen thuis bent, etc.)
Vooral dat laatste kan erg beangstigend zijn, en het eerste misschien ook wel, als je niet weet wat het is. Maar als je weet dat het een normaal verschijnsel is en het hoort bij het in slaap vallen, dan is het helemaal niet erg. Ik vind het lekker, die sensaties. Geef me er heerlijk ontspannen aan over in de wetenschap dat ik lekker in slaap aan het vallen ben dan goed kan uitrusten.
En ja, antidepressiva, slaapmiddelen maar ook antipsychotica en opiaten kunnen invloed hebben op je slaappatroon en dat kan dus dit soort dingen ook wat meer uitlokken. Stress en angst ook. Dat zou dus kunnen verklaren waarom je er ineens de laatste tijd last van hebt. Daarbij heeft je eigen verwachting er ook invloed op: net zoals je vaak droomt over dingen waar je in je hoofd mee bezig bent, heb je dit soort dingen ook meer als je er in je hoofd mee bezig bent. En als je verwacht dat het beangstigend is en akelig, dan is de kans ook groter dat het beangstigend is en akelig. Die sensaties en droombeelden worden immers gegenereerd door je eigen hersenen, dus wat je doet op een dag, waar je mee bezig bent, waar je over leest etc. heeft er invloed op. Bij een slaaptekort zal het ook wat sneller optreden. En omdat slaapverlamming vooral voorkomt als je op je rug in slaap valt, gok ik dat ook dit soort sensaties vooral voorkomen als je op je rug in slaap valt. Op je zij gaan liggen zou dan kunnen helpen.
Een alternatieve verklaring (ook best plausibel) is dat het komt door je angststoornis. Als je stil ligt en weinig doet, ben je je vaak meer bewust van allerlei sensaties in je lichaam en hoofd. En als je de neiging hebt te hyperventileren, kun je daar meer last van krijgen als je volledig ontspant. Je lichaam heeft dan namelijk minder zuurstof nodig zodat je ademhaling eerder in verhouding te snel is, én je wordt niet afgeleid door anderen dingen zodat je - bewust of onbewust - meer invloed uitoefent op je ademhaling. Als wat ik hierboven schrijf over die hypnagoge sensaties nu helemaal onzin is omdat het helemaal niet optreedt vlak voor het in slaap vallen maar gewoon al als je gaat liggen en je nog helemaal niet aan slapen toe komt, probeer dan eens om een liedje te gaan zingen of fluiten en kijk wat dat doet. Daardoor ga je eigenlijk vanzelf normaler ademhalen. Ontspanningsoefeningen kunnen ook helpen, maar bij sommige angststoornissen is dat a) bijna niet mogelijk en b) kan een extra focus op je ademhaling de klachten juist verergeren. Je kunt het dus proberen, maar ik zou als ik jou was eerst het zingen (hardop!) proberen. Of je gaat iets anders heel actiefs doen: benen in de lucht en steeds sneller fietsen, buikspieroefeningen, etc.
woensdag 10 augustus 2016 om 13:05
quote:Gele_Suikerspin schreef op 10 augustus 2016 @ 06:30:
Goed dat je gaat bellen. Dat wat je omschrijft, het gevoel dat je beweegt als je stil ligt en ik had vooral het gevoel dat alles om mij heen draaide, het gevoel niet in een rechte lijn te kunnen lopen, alles duizelde herken ik.
Het is een heel angstig gevoel. En logisch dat naar de huisarts gaan dan niet lukt. Goede oplossing om te bellen.
Bij sommige huisartsen kun je ook online een consult doen, dat deed ik of bellen.
Er komt een dag, écht!, dat het weer lukt om naar de huisarts te gaan en andere dingen te ondernemen.
Geef jezelf minstens een jaar. Het hoeft niet snel. Het lukte mij bv pas na 2 maand weer 10 minuutjes alleen te lopen buiten en fietsen pas na 7 maanden ofzo. Met ook dagen dat het toch ineens niet lukt. Puur door vermoeidheid en dat draaierige angstige gevoel. Iedereen in je omgeving wil je misschien aanmoedigen het sneller te doen, maar luister naar jou lijf. Dat tempo moet je volgen.
Wat bij mij hielp;
*Rust, rust, rust. Vermoeidheid trickerde het bij mij.
*Accepteren dat het psychisch is (als bloed is onderzocht en goed is) onderzoeken geven alleen maar meer spanning, vermoeidheid en angst. En houden de klachten dus in stand.
*Afleiding zoeken, bij voorkeur iets creatiefs doen; kleuren voor volwassenen of schilderen. Het creatieve zit in je andere hersenhelft dus het beide tegelijkertijd ervaren is erg lastig.
*Altijd iemand kunnen bellen, ook 's nachts; het idee dat er altijd iemand was, gaf mij al rust, diegene instrueren niet mee te gaan in je angst maar je af te leiden, dus een leuk vakantie verhaal laten vertellen of jou herinneren aan leuke dingen.
*Blijven herhalen dat er niks ergstigs is, het voelt vreselijk maar er kan niks gebeuren, zoek afleiding en neem rust.
*Goede multivitamine slikken tegen vermoeidheid als ondersteuning; zelf goede ervaring met het floradix drankje.
*Leuke dingen blijven doen; vraag zolang het jou niet goed lukt naar buiten te gaan, of een vriendin of familielid een uurtje gezellig bij jou komt thee drinken, voor je komt koken of samen koken, samen een spelletje doen. Maak het naar omstandigheden leuk. En je huis gezellig. Vraag of iemand bloemen voor je wil kopen en lekker (gezond) eten. Een lekker toetje, fruit, dingen waar je van geniet.
*Stoppen met koffiedrinken
*Trakteer jezelf op een tijdschriften abonnement of netflix. Lekker series kijken :-)Goeie, mooie post !
Goed dat je gaat bellen. Dat wat je omschrijft, het gevoel dat je beweegt als je stil ligt en ik had vooral het gevoel dat alles om mij heen draaide, het gevoel niet in een rechte lijn te kunnen lopen, alles duizelde herken ik.
Het is een heel angstig gevoel. En logisch dat naar de huisarts gaan dan niet lukt. Goede oplossing om te bellen.
Bij sommige huisartsen kun je ook online een consult doen, dat deed ik of bellen.
Er komt een dag, écht!, dat het weer lukt om naar de huisarts te gaan en andere dingen te ondernemen.
Geef jezelf minstens een jaar. Het hoeft niet snel. Het lukte mij bv pas na 2 maand weer 10 minuutjes alleen te lopen buiten en fietsen pas na 7 maanden ofzo. Met ook dagen dat het toch ineens niet lukt. Puur door vermoeidheid en dat draaierige angstige gevoel. Iedereen in je omgeving wil je misschien aanmoedigen het sneller te doen, maar luister naar jou lijf. Dat tempo moet je volgen.
Wat bij mij hielp;
*Rust, rust, rust. Vermoeidheid trickerde het bij mij.
*Accepteren dat het psychisch is (als bloed is onderzocht en goed is) onderzoeken geven alleen maar meer spanning, vermoeidheid en angst. En houden de klachten dus in stand.
*Afleiding zoeken, bij voorkeur iets creatiefs doen; kleuren voor volwassenen of schilderen. Het creatieve zit in je andere hersenhelft dus het beide tegelijkertijd ervaren is erg lastig.
*Altijd iemand kunnen bellen, ook 's nachts; het idee dat er altijd iemand was, gaf mij al rust, diegene instrueren niet mee te gaan in je angst maar je af te leiden, dus een leuk vakantie verhaal laten vertellen of jou herinneren aan leuke dingen.
*Blijven herhalen dat er niks ergstigs is, het voelt vreselijk maar er kan niks gebeuren, zoek afleiding en neem rust.
*Goede multivitamine slikken tegen vermoeidheid als ondersteuning; zelf goede ervaring met het floradix drankje.
*Leuke dingen blijven doen; vraag zolang het jou niet goed lukt naar buiten te gaan, of een vriendin of familielid een uurtje gezellig bij jou komt thee drinken, voor je komt koken of samen koken, samen een spelletje doen. Maak het naar omstandigheden leuk. En je huis gezellig. Vraag of iemand bloemen voor je wil kopen en lekker (gezond) eten. Een lekker toetje, fruit, dingen waar je van geniet.
*Stoppen met koffiedrinken
*Trakteer jezelf op een tijdschriften abonnement of netflix. Lekker series kijken :-)Goeie, mooie post !
woensdag 10 augustus 2016 om 20:43
Ik lees mee. Heel eng dat draaierige gevoel en druk in mijn hoofd (nu heel veel last van). Ik ben wel blij te lezen dat anderen hier ook last van hebben (ja, niet blij voor jullie natuurlijk, het is rot genoeg). Ik vraag me af hoe je rust moet nemen. Ga je dan slapen? Of gewoon zitten, zonder een boek of telefoon? ... ik weet het echt niet.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
woensdag 10 augustus 2016 om 21:43
woensdag 10 augustus 2016 om 22:14
Als ik het heb, is het bij alles: buiten lopen (met de hond), douchen, alles.
Ik probeer er ook altijd een verklaring voor te vinden: komt het door bepaald eten of zo? Ik word bang van mijn lijf, dat het dit zomaar 'doet' met mij. Therapeute leert me ernaar te luisteren, maar als ik alleen ben, ben ik daar te bang voor. Ik denk dat er heel veel onverwerkt oud zeer achter zit.
Ik probeer er ook altijd een verklaring voor te vinden: komt het door bepaald eten of zo? Ik word bang van mijn lijf, dat het dit zomaar 'doet' met mij. Therapeute leert me ernaar te luisteren, maar als ik alleen ben, ben ik daar te bang voor. Ik denk dat er heel veel onverwerkt oud zeer achter zit.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
