Psyche
alle pijlers
En wat nu (baby)?
woensdag 10 augustus 2016 om 22:18
Ik heb expres niet eerder gereageerd maar kan het nu toch niet laten. TO, ik weet niet onder welke naam je anders schrijft maar misschien weet je dat ik in die sector werk (richting kinderbescherming/VT/jeugdbescherming/agressieregulatie) Als eerste heel goed dat je meteen actie hebt ondernomen en VT hebt gebeld. Ook goed dat je KDV enzo meteen rond hebt. Ook ik ben van mening dat jij goed zou moeten kunnen inschatten of dit gedrag is dat je man in normale doen ook zou kunnen vertonen. Jij geeft aan van niet, hetgeen betekent dat hij niet zichzelf is. Maar daar zit ook mijn zorg. Nu is hij rustig en begrijpt dat hij fout zit. Waar jij mis gaat is dat het lijkt of je dit betrouwbaar vindt. Enerzijds is het dat ook, anderzijds duurt die betrouwbaarheid ('het nooit meer doen') tot het volgende moment dat zijn stressniveau stijgt door het babygehuil en hij zijn geduld verliest. Er is nu een extra stressfactor bij (de druk om het goed te doen) en dat maakt dat hij nog meer op eieren loopt. Aangezien hij nog geen hulp krijgt acht ik de kans heel groot dat de situatie zich ofwel herhaalt, ofwel dat hij een enorme woede-uitbarsting krijgt naar jou in bijzijn van baby. Jij kunt nu dus ook geen kant meer uit als je thuis bent ('vast aan baby') hetgeen hoe dan ook gaat zorgen voor frustratie vanuit jezelf. Kortom: ik wil je met klem adviseren om man te vragen even elders te verblijven en in die tussentijd met een hulpverlener een gedegen veiligheidsplan op te stellen waarin je evt ook je netwerk inzet. Man kan dan ook bijkomen en als de bliksem starten met hulp. Intakegesprek kan misschien worden vervroegd. Echt meid, ik zie dit te vaak mis gaan en je lijkt nu in ieder geval te goed van vertrouwen.
woensdag 10 augustus 2016 om 22:28
TO moet zich goed bewust zijn van het feit dat als vader nog iets ergers doet, zij dit haar hele leven mee moet nemen en zelfs mede verantwoordelijk word gehouden.
Ik kan me echt niet voorstellen dat ze gaat zitten wachten op erger.
TO kom aub op voor je kind, ze is er zelf te klein voor!!!!.
Sterkte iig!
Ik kan me echt niet voorstellen dat ze gaat zitten wachten op erger.
TO kom aub op voor je kind, ze is er zelf te klein voor!!!!.
Sterkte iig!
woensdag 10 augustus 2016 om 22:30
Jeetje, t.o jouw taak is om je kind te beschermen.
Je mag je man gewoon niet meer bij je kind laten. Leuk hoor dat hij 't nu allemaal beseft. Wat als jij staat te douchen en man krijgt weer zo'n driftbui, wat als de volgende klap te hard is?
Haal je kind weg bij die man en laat hem eerst zijn problemen oplossen.
Jij bent de moeder, jij moet zorgen dat je kind veilig is, de vader doet dat niet.
Je mag je man gewoon niet meer bij je kind laten. Leuk hoor dat hij 't nu allemaal beseft. Wat als jij staat te douchen en man krijgt weer zo'n driftbui, wat als de volgende klap te hard is?
Haal je kind weg bij die man en laat hem eerst zijn problemen oplossen.
Jij bent de moeder, jij moet zorgen dat je kind veilig is, de vader doet dat niet.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
woensdag 10 augustus 2016 om 22:40
quote:Dreamglasses schreef op 10 augustus 2016 @ 21:56:
[...]
Absoluut.
Ik zou het doodeng vinden en niet verantwoord eerlijk gezegd. Wat als het kindje ouder is en in de peuterpuberteit? Dan zet ze het wel vaker op ern brullen zonder goede reden. En wordt ze eigenwijs. En wat gaat man dan doen? Opsluiten in de kast? De riem erbij?Doe niet zo hysterisch. Die man krijgt hulp, als hij goede hulp krijgt is hij tegen die tijd weer beter als het goed is. Daarbij heeft TO gezorgd dat hij niet alleen is met de baby dus waarom zou er een situatie ontstaan dat hij de baby ineens slaat? Als TO er is kan hij gewoon weg, het is eerder ook nooit misgegaan waar TO bij was, ik zie geen reden aan te nemen dat dat nu ineens wel zou gebeuren. Hij praat erover en er zijn afspraken gemaakt en er worden nog stappen ondernomen. Dus doe even rustig zeg. Ik ben blij dat TO haar hoofd koel houd en stappen onderneemt.
[...]
Absoluut.
Ik zou het doodeng vinden en niet verantwoord eerlijk gezegd. Wat als het kindje ouder is en in de peuterpuberteit? Dan zet ze het wel vaker op ern brullen zonder goede reden. En wordt ze eigenwijs. En wat gaat man dan doen? Opsluiten in de kast? De riem erbij?Doe niet zo hysterisch. Die man krijgt hulp, als hij goede hulp krijgt is hij tegen die tijd weer beter als het goed is. Daarbij heeft TO gezorgd dat hij niet alleen is met de baby dus waarom zou er een situatie ontstaan dat hij de baby ineens slaat? Als TO er is kan hij gewoon weg, het is eerder ook nooit misgegaan waar TO bij was, ik zie geen reden aan te nemen dat dat nu ineens wel zou gebeuren. Hij praat erover en er zijn afspraken gemaakt en er worden nog stappen ondernomen. Dus doe even rustig zeg. Ik ben blij dat TO haar hoofd koel houd en stappen onderneemt.
woensdag 10 augustus 2016 om 22:44
quote:mwcactus schreef op 10 augustus 2016 @ 22:40:
[...]
Doe niet zo hysterisch. Die man krijgt hulp, als hij goede hulp krijgt is hij tegen die tijd weer beter als het goed is. Daarbij heeft TO gezorgd dat hij niet alleen is met de baby dus waarom zou er een situatie ontstaan dat hij de baby ineens slaat? Als TO er is kan hij gewoon weg, het is eerder ook nooit misgegaan waar TO bij was, ik zie geen reden aan te nemen dat dat nu ineens wel zou gebeuren. Hij praat erover en er zijn afspraken gemaakt en er worden nog stappen ondernomen. Dus doe even rustig zeg. Ik ben blij dat TO haar hoofd koel houd en stappen onderneemt.Die man krijgt geen hulp. In september staat er een gesprek met de psycholoog gepland omdat hij denkt dat hij depressief is waarbij hij niets over het voorval wil zeggen. Als het voorval al niet veranderd is in een zacht aaitje want het zwakt het verhaal steeds verder af.
[...]
Doe niet zo hysterisch. Die man krijgt hulp, als hij goede hulp krijgt is hij tegen die tijd weer beter als het goed is. Daarbij heeft TO gezorgd dat hij niet alleen is met de baby dus waarom zou er een situatie ontstaan dat hij de baby ineens slaat? Als TO er is kan hij gewoon weg, het is eerder ook nooit misgegaan waar TO bij was, ik zie geen reden aan te nemen dat dat nu ineens wel zou gebeuren. Hij praat erover en er zijn afspraken gemaakt en er worden nog stappen ondernomen. Dus doe even rustig zeg. Ik ben blij dat TO haar hoofd koel houd en stappen onderneemt.Die man krijgt geen hulp. In september staat er een gesprek met de psycholoog gepland omdat hij denkt dat hij depressief is waarbij hij niets over het voorval wil zeggen. Als het voorval al niet veranderd is in een zacht aaitje want het zwakt het verhaal steeds verder af.
woensdag 10 augustus 2016 om 22:51
Ik zie man ook nergens echt verantwoordelijkheid nemen en erkennen wat er echt is gebeurd.
Ten eerste al niet uit zichzelf (dat zou je verwachten, dat iemand zich rotschrikt van zijn eigen gedrag) opbiechten dat hij kind nu al 3 (!!) keer mishandeld heeft. En:
"Kutdag want baby huilde zo hard"
"Het was niet hard"
"In de box kan kind harder vallen"
Oftewel; het ligt aan iedereen maar niet aan zichzelf. En nu krijgt hij wéér een kans; sorry TS maar na de eerste keer deed hij het ook nog 2 keer. Wil je nu echt de proef op de som nemen en afwachten of er een 4e keer komt?
Nogmaals: wat stelt man zelf voor? Hoe stelt hij zelf voor om hulp te gaan zoeken bij deze mishandeling?
Ten eerste al niet uit zichzelf (dat zou je verwachten, dat iemand zich rotschrikt van zijn eigen gedrag) opbiechten dat hij kind nu al 3 (!!) keer mishandeld heeft. En:
"Kutdag want baby huilde zo hard"
"Het was niet hard"
"In de box kan kind harder vallen"
Oftewel; het ligt aan iedereen maar niet aan zichzelf. En nu krijgt hij wéér een kans; sorry TS maar na de eerste keer deed hij het ook nog 2 keer. Wil je nu echt de proef op de som nemen en afwachten of er een 4e keer komt?
Nogmaals: wat stelt man zelf voor? Hoe stelt hij zelf voor om hulp te gaan zoeken bij deze mishandeling?
woensdag 10 augustus 2016 om 23:01
Bedankt dat jullie de moeite nemen om (weer) te reageren. Ik ben blij met de uitkomst van het gesprek van man, maar verander mijn mening/houding/aanpak/oid niet. Het is wel een ministap in de goede richting denk ik, al zijn er nog heel veel stappen te gaan.
Voor nu welterusten allemaal. Mocht ik concrete updates hebben, zal ik jullie wel op de hoogte houden. Nogmaals bedankt!
Voor nu welterusten allemaal. Mocht ik concrete updates hebben, zal ik jullie wel op de hoogte houden. Nogmaals bedankt!
woensdag 10 augustus 2016 om 23:42
quote:Bumba1985 schreef op 10 augustus 2016 @ 19:57:
[...]
Ik heb ook een depressie (gehad) en op een gegeven moment de gedachte gehad dat ik mijn zoontje, van wie ik zielsveel hou, wilde slaan. Uiteraard niet gedaan, ik ben een rondje gaan lope en was heel erg van streek en geschrokken van mijn eigen gedachte. Maar ik herken het gevoel van machteloosheid wel heel erg. Dat ik die gedachtes had is voor mij reden geweest om hulp te gaan zoeken en de psycholoog zei dat er heel veel moeders zijn die wel eens zoiets denken, dat je daar weinig controle over hebt, maar dat je er wel voor kunt kiezen om niet naar de gedachtes te handelen. Gelukkig heb ik dit soort gedachtes bij mij met medicatie inmiddels helemaal onder controle, hopelijk gaat het met jou inmiddels ook beter!
Tussen het denken en het ook daadwerkelijk doen zit een groot verschil. De man van TS heeft het gedaan en doet er ook nog eens nuchter over en het lijkt net alsof hij vind dat de baby het verdient want ze huilt. Daar komt bij dat hij niet eerder hulp heeft gezocht en het niet van plan is te vertellen tegen de psycholoog.
Met mij gaat het ondertussen een stuk beter gelukkig, ik kon snel op de pop-poli terecht en werd meteen op de medicijnen gezet, waardoor ik me snel al een stuk beter voelde.
[...]
Ik heb ook een depressie (gehad) en op een gegeven moment de gedachte gehad dat ik mijn zoontje, van wie ik zielsveel hou, wilde slaan. Uiteraard niet gedaan, ik ben een rondje gaan lope en was heel erg van streek en geschrokken van mijn eigen gedachte. Maar ik herken het gevoel van machteloosheid wel heel erg. Dat ik die gedachtes had is voor mij reden geweest om hulp te gaan zoeken en de psycholoog zei dat er heel veel moeders zijn die wel eens zoiets denken, dat je daar weinig controle over hebt, maar dat je er wel voor kunt kiezen om niet naar de gedachtes te handelen. Gelukkig heb ik dit soort gedachtes bij mij met medicatie inmiddels helemaal onder controle, hopelijk gaat het met jou inmiddels ook beter!
Tussen het denken en het ook daadwerkelijk doen zit een groot verschil. De man van TS heeft het gedaan en doet er ook nog eens nuchter over en het lijkt net alsof hij vind dat de baby het verdient want ze huilt. Daar komt bij dat hij niet eerder hulp heeft gezocht en het niet van plan is te vertellen tegen de psycholoog.
Met mij gaat het ondertussen een stuk beter gelukkig, ik kon snel op de pop-poli terecht en werd meteen op de medicijnen gezet, waardoor ik me snel al een stuk beter voelde.
woensdag 10 augustus 2016 om 23:43
quote:Timetraveler schreef op 10 augustus 2016 @ 22:51:
Ik zie man ook nergens echt verantwoordelijkheid nemen en erkennen wat er echt is gebeurd.
Ten eerste al niet uit zichzelf (dat zou je verwachten, dat iemand zich rotschrikt van zijn eigen gedrag) opbiechten dat hij kind nu al 3 (!!) keer mishandeld heeft. En:
"Kutdag want baby huilde zo hard"
"Het was niet hard"
"In de box kan kind harder vallen"
Oftewel; het ligt aan iedereen maar niet aan zichzelf. En nu krijgt hij wéér een kans; sorry TS maar na de eerste keer deed hij het ook nog 2 keer. Wil je nu echt de proef op de som nemen en afwachten of er een 4e keer komt?
Nogmaals: wat stelt man zelf voor? Hoe stelt hij zelf voor om hulp te gaan zoeken bij deze mishandeling?
Precies, jammer dat TO haar man zijn daden ook begataliseerd. Haar halve te zachte aanpak zal echt niet genoeg zoden aan de dijk zetten.
Vecht voor je kind ipv je energie te steken in halfbakken oplossingen!
Ik zie man ook nergens echt verantwoordelijkheid nemen en erkennen wat er echt is gebeurd.
Ten eerste al niet uit zichzelf (dat zou je verwachten, dat iemand zich rotschrikt van zijn eigen gedrag) opbiechten dat hij kind nu al 3 (!!) keer mishandeld heeft. En:
"Kutdag want baby huilde zo hard"
"Het was niet hard"
"In de box kan kind harder vallen"
Oftewel; het ligt aan iedereen maar niet aan zichzelf. En nu krijgt hij wéér een kans; sorry TS maar na de eerste keer deed hij het ook nog 2 keer. Wil je nu echt de proef op de som nemen en afwachten of er een 4e keer komt?
Nogmaals: wat stelt man zelf voor? Hoe stelt hij zelf voor om hulp te gaan zoeken bij deze mishandeling?
Precies, jammer dat TO haar man zijn daden ook begataliseerd. Haar halve te zachte aanpak zal echt niet genoeg zoden aan de dijk zetten.
Vecht voor je kind ipv je energie te steken in halfbakken oplossingen!
woensdag 10 augustus 2016 om 23:45
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 23:01:
Bedankt dat jullie de moeite nemen om (weer) te reageren. Ik ben blij met de uitkomst van het gesprek van man, maar verander mijn mening/houding/aanpak/oid niet. Het is wel een ministap in de goede richting denk ik, al zijn er nog heel veel stappen te gaan.
Voor nu welterusten allemaal. Mocht ik concrete updates hebben, zal ik jullie wel op de hoogte houden. Nogmaals bedankt!
Horseay, volgens mij speel je voor struisvogel en weiger je mijn post goed te lezen.
Jouw gezin, jouw beslissing. Ik snap o zo goed je lastige situatie in deze. Maar met zo'n klein en kwetsbaar kindje, in combinatie met jouw momenteel instabiele man...Ik vind het heel naïef.
Bedankt dat jullie de moeite nemen om (weer) te reageren. Ik ben blij met de uitkomst van het gesprek van man, maar verander mijn mening/houding/aanpak/oid niet. Het is wel een ministap in de goede richting denk ik, al zijn er nog heel veel stappen te gaan.
Voor nu welterusten allemaal. Mocht ik concrete updates hebben, zal ik jullie wel op de hoogte houden. Nogmaals bedankt!
Horseay, volgens mij speel je voor struisvogel en weiger je mijn post goed te lezen.
Jouw gezin, jouw beslissing. Ik snap o zo goed je lastige situatie in deze. Maar met zo'n klein en kwetsbaar kindje, in combinatie met jouw momenteel instabiele man...Ik vind het heel naïef.
donderdag 11 augustus 2016 om 00:03
Ik verbaas mij over het feit dat iets als dit nog wordt gezien als iets dst calt op te lossen terwijl kind nog in hetzelfde huis woont als deze vader. Als dit mij zou overkomen had ik direct mijn spullen gepakt. Hij mag zichzelf gaan verbeteren maar kind moet veilig zijn. De klap was niet hard? Hij hoort het niet in zijn hoofs te halen om uberhaupt een baby (of kind, of volwassenen) te slaan. Of het nu hard is of zacht. En je vindt het zogenaamd niet oke maar je bent daar nog. Jij hoort in mijn ogen voor jouw kind te kiezen op het moment dat getracht wordt een veilige situatie te creeeren. Echt, ik ben er stil van.
Even nog een eye opener (hoop ik). Jouw man heeft jullie baby een tik verkocht en de keel vast gegrepen. Daar is niets maar dan ook niets aan te doen. Je had weg moeten gaan. Hij is niet goed wijs. Maar ach, het is slechts mijn mening. Arm kind.
Even nog een eye opener (hoop ik). Jouw man heeft jullie baby een tik verkocht en de keel vast gegrepen. Daar is niets maar dan ook niets aan te doen. Je had weg moeten gaan. Hij is niet goed wijs. Maar ach, het is slechts mijn mening. Arm kind.
donderdag 11 augustus 2016 om 00:11
quote:emmetje2 schreef op 11 augustus 2016 @ 00:08:
[...]
Wie zegt dat ze überhaupt stappen onderneemt? Misschien rioept ze dat wel om iedereen tevreden te stellen op het forum.
Alles kan. Als ze zo dom zou zijn om geen stappen te ondernemen dan geeft ze echt niets om haar baby en zou het haar niets interesseren als het kindje ernstig letsel oploopt of overlijd.
Daar kan ik me niets bij voorstellen.
[...]
Wie zegt dat ze überhaupt stappen onderneemt? Misschien rioept ze dat wel om iedereen tevreden te stellen op het forum.
Alles kan. Als ze zo dom zou zijn om geen stappen te ondernemen dan geeft ze echt niets om haar baby en zou het haar niets interesseren als het kindje ernstig letsel oploopt of overlijd.
Daar kan ik me niets bij voorstellen.
donderdag 11 augustus 2016 om 00:11
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 23:01:
Bedankt dat jullie de moeite nemen om (weer) te reageren. Ik ben blij met de uitkomst van het gesprek van man, maar verander mijn mening/houding/aanpak/oid niet. Het is wel een ministap in de goede richting denk ik, al zijn er nog heel veel stappen te gaan.
Voor nu welterusten allemaal. Mocht ik concrete updates hebben, zal ik jullie wel op de hoogte houden. Nogmaals bedankt! Mooi verhaal.
Bedankt dat jullie de moeite nemen om (weer) te reageren. Ik ben blij met de uitkomst van het gesprek van man, maar verander mijn mening/houding/aanpak/oid niet. Het is wel een ministap in de goede richting denk ik, al zijn er nog heel veel stappen te gaan.
Voor nu welterusten allemaal. Mocht ik concrete updates hebben, zal ik jullie wel op de hoogte houden. Nogmaals bedankt! Mooi verhaal.
donderdag 11 augustus 2016 om 01:12
Gut TO, je hebt wel wat los gemaakt op het viev met je topic Ik wil even zeggen dat ik respect heb voor je beheerstheid en de stappen die je onderneemt en je houding die je ondergaat tijdens alle reacties hier. Erg sterk dat je je niet mee laat slepen en je standvastig schijnt te blijven in jouw werkelijkheid. Je situatie lijkt me zo ontzettend moeilijk, je wilt je kind beschermen maar je voelt ook mee met je man en hebt daar waarschijnlijk nog honderd andere gevoelens bij. Sterk dat je de keuze gemaakt hebt om met veilig thuis te bellen, je niet mee laat slepen door alle emoties die hier spelen en zelfs nog reageert. Wat een heftige tijd zeg.
Ik hoop dat je blijft schrijven en dat je kan blijven staan in al deze ellende nu. Ik vind je relativeringsvermogen in combinatie met de alertheid op je kinderen, de situatie en je eigen handelen heel sterk. En ik hoop dat je het leest wat ik schrijf want je verdiend een steun in de rug. Er is al veel gezegd over de situatie en ik denk dat eigenlijk iedereen spreekt vanuit dezelfde zorgen maar jij moet vanuit deze zorgen handelen... Je doet het goed, lieve TO. Sterkte en kracht wens ik je toe.
Ik hoop dat je blijft schrijven en dat je kan blijven staan in al deze ellende nu. Ik vind je relativeringsvermogen in combinatie met de alertheid op je kinderen, de situatie en je eigen handelen heel sterk. En ik hoop dat je het leest wat ik schrijf want je verdiend een steun in de rug. Er is al veel gezegd over de situatie en ik denk dat eigenlijk iedereen spreekt vanuit dezelfde zorgen maar jij moet vanuit deze zorgen handelen... Je doet het goed, lieve TO. Sterkte en kracht wens ik je toe.
donderdag 11 augustus 2016 om 06:11
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 20:38:
Hoi allemaal,
Hier TO met een update..
Even eerst ter verduidelijking, ik had het eerder over 3 verschillende basisstappen die gegeven waren, waarvan ik er 2 erg bruikbaar vond en ga toepassen.
Dit betrof geen stappenplan die opgevolgd moet worden. Het waren 3 losse, opzichzelfstaande stappen. De stap die ik niet ga uitvoeren heeft niks met onwil te maken overigens. Dit betrof een bepaalde stap met familie van mijn man - maar die heeft hij simpelweg niet meer (of in ieder geval, niet die dicht bij hem staan).
Heb met man gesproken en hij gaf aan dat hij weet dat het wel echt fout was en het niet meer zou doen. Hij verklaarde dat het bagataliserende deel enkel betrekking had op de lichamelijke impact van baby - dat het wel degelijk echt heel erg zacht was en dat ze het echt amper voelde.
Man is net thuis gekomen, dus de rest komt straks nog. Wilde wel even hier bijlezen en een deelupdate geven.
Nou. Veel geluk dan maar samen.
Of je zit de zaak hier op te naaien. Of je doet toch wat je zelf wil. Ik beide gevallen zijn verdere reacties hier zinloos.
Hoi allemaal,
Hier TO met een update..
Even eerst ter verduidelijking, ik had het eerder over 3 verschillende basisstappen die gegeven waren, waarvan ik er 2 erg bruikbaar vond en ga toepassen.
Dit betrof geen stappenplan die opgevolgd moet worden. Het waren 3 losse, opzichzelfstaande stappen. De stap die ik niet ga uitvoeren heeft niks met onwil te maken overigens. Dit betrof een bepaalde stap met familie van mijn man - maar die heeft hij simpelweg niet meer (of in ieder geval, niet die dicht bij hem staan).
Heb met man gesproken en hij gaf aan dat hij weet dat het wel echt fout was en het niet meer zou doen. Hij verklaarde dat het bagataliserende deel enkel betrekking had op de lichamelijke impact van baby - dat het wel degelijk echt heel erg zacht was en dat ze het echt amper voelde.
Man is net thuis gekomen, dus de rest komt straks nog. Wilde wel even hier bijlezen en een deelupdate geven.
Nou. Veel geluk dan maar samen.
Of je zit de zaak hier op te naaien. Of je doet toch wat je zelf wil. Ik beide gevallen zijn verdere reacties hier zinloos.
donderdag 11 augustus 2016 om 06:27
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 20:38:
Hoi allemaal,
Hier TO met een update..
Even eerst ter verduidelijking, ik had het eerder over 3 verschillende basisstappen die gegeven waren, waarvan ik er 2 erg bruikbaar vond en ga toepassen.
Dit betrof geen stappenplan die opgevolgd moet worden. Het waren 3 losse, opzichzelfstaande stappen. De stap die ik niet ga uitvoeren heeft niks met onwil te maken overigens. Dit betrof een bepaalde stap met familie van mijn man - maar die heeft hij simpelweg niet meer (of in ieder geval, niet die dicht bij hem staan).
Heb met man gesproken en hij gaf aan dat hij weet dat het wel echt fout was en het niet meer zou doen. Hij verklaarde dat het bagataliserende deel enkel betrekking had op de lichamelijke impact van baby - dat het wel degelijk echt heel erg zacht was en dat ze het echt amper voelde.
Man is net thuis gekomen, dus de rest komt straks nog. Wilde wel even hier bijlezen en een deelupdate geven.
Ik zou niet te snel vertrouwen op het beoordelingsvermogen voor wat betreft de hard of zachtheid van het tikje van je man. Hij heeft al bewezen niet te vertrouwen te zijn door jullie baby te slaan. Vervolgens vind ik dat hij -nog steeds- behoorlijk bagatelliseert. Heel verontrustend.
Vind je dat zelf ook niet?
Het is vaak een glijdende schaal waarin "tikjes" een gewoonte worden. Moet je niet willen, TO. Als hij er nu al zo mild over denkt, is de stap naar een volgend tikje, een vuistslag, een ram tegen de muur zo gemaakt.
Ik sta niet in jouw schoenen, en daar ben ik blij om. Lijkt mij heel moeilijk. Ik ben hobby-MMA'er (mixed martial art fighter) en ik had mijn man persoonlijk een paar tikjes laten voelen. Vooral omdat het blijkbaar niet in de botte schedel wil doordringen hoe fout het allemaal is.
Hoi allemaal,
Hier TO met een update..
Even eerst ter verduidelijking, ik had het eerder over 3 verschillende basisstappen die gegeven waren, waarvan ik er 2 erg bruikbaar vond en ga toepassen.
Dit betrof geen stappenplan die opgevolgd moet worden. Het waren 3 losse, opzichzelfstaande stappen. De stap die ik niet ga uitvoeren heeft niks met onwil te maken overigens. Dit betrof een bepaalde stap met familie van mijn man - maar die heeft hij simpelweg niet meer (of in ieder geval, niet die dicht bij hem staan).
Heb met man gesproken en hij gaf aan dat hij weet dat het wel echt fout was en het niet meer zou doen. Hij verklaarde dat het bagataliserende deel enkel betrekking had op de lichamelijke impact van baby - dat het wel degelijk echt heel erg zacht was en dat ze het echt amper voelde.
Man is net thuis gekomen, dus de rest komt straks nog. Wilde wel even hier bijlezen en een deelupdate geven.
Ik zou niet te snel vertrouwen op het beoordelingsvermogen voor wat betreft de hard of zachtheid van het tikje van je man. Hij heeft al bewezen niet te vertrouwen te zijn door jullie baby te slaan. Vervolgens vind ik dat hij -nog steeds- behoorlijk bagatelliseert. Heel verontrustend.
Vind je dat zelf ook niet?
Het is vaak een glijdende schaal waarin "tikjes" een gewoonte worden. Moet je niet willen, TO. Als hij er nu al zo mild over denkt, is de stap naar een volgend tikje, een vuistslag, een ram tegen de muur zo gemaakt.
Ik sta niet in jouw schoenen, en daar ben ik blij om. Lijkt mij heel moeilijk. Ik ben hobby-MMA'er (mixed martial art fighter) en ik had mijn man persoonlijk een paar tikjes laten voelen. Vooral omdat het blijkbaar niet in de botte schedel wil doordringen hoe fout het allemaal is.
donderdag 11 augustus 2016 om 06:55
quote:JessiJ schreef op 11 augustus 2016 @ 01:12:
Gut TO, je hebt wel wat los gemaakt op het viev met je topic Ik wil even zeggen dat ik respect heb voor je beheerstheid en de stappen die je onderneemt en je houding die je ondergaat tijdens alle reacties hier. Erg sterk dat je je niet mee laat slepen en je standvastig schijnt te blijven in jouw werkelijkheid. Je situatie lijkt me zo ontzettend moeilijk, je wilt je kind beschermen maar je voelt ook mee met je man en hebt daar waarschijnlijk nog honderd andere gevoelens bij. Sterk dat je de keuze gemaakt hebt om met veilig thuis te bellen, je niet mee laat slepen door alle emoties die hier spelen en zelfs nog reageert. Wat een heftige tijd zeg.
Ik hoop dat je blijft schrijven en dat je kan blijven staan in al deze ellende nu. Ik vind je relativeringsvermogen in combinatie met de alertheid op je kinderen, de situatie en je eigen handelen heel sterk. En ik hoop dat je het leest wat ik schrijf want je verdiend een steun in de rug. Er is al veel gezegd over de situatie en ik denk dat eigenlijk iedereen spreekt vanuit dezelfde zorgen maar jij moet vanuit deze zorgen handelen... Je doet het goed, lieve TO. Sterkte en kracht wens ik je toe. Bedankt voor je lieve woorden, ze doen me goed
Gut TO, je hebt wel wat los gemaakt op het viev met je topic Ik wil even zeggen dat ik respect heb voor je beheerstheid en de stappen die je onderneemt en je houding die je ondergaat tijdens alle reacties hier. Erg sterk dat je je niet mee laat slepen en je standvastig schijnt te blijven in jouw werkelijkheid. Je situatie lijkt me zo ontzettend moeilijk, je wilt je kind beschermen maar je voelt ook mee met je man en hebt daar waarschijnlijk nog honderd andere gevoelens bij. Sterk dat je de keuze gemaakt hebt om met veilig thuis te bellen, je niet mee laat slepen door alle emoties die hier spelen en zelfs nog reageert. Wat een heftige tijd zeg.
Ik hoop dat je blijft schrijven en dat je kan blijven staan in al deze ellende nu. Ik vind je relativeringsvermogen in combinatie met de alertheid op je kinderen, de situatie en je eigen handelen heel sterk. En ik hoop dat je het leest wat ik schrijf want je verdiend een steun in de rug. Er is al veel gezegd over de situatie en ik denk dat eigenlijk iedereen spreekt vanuit dezelfde zorgen maar jij moet vanuit deze zorgen handelen... Je doet het goed, lieve TO. Sterkte en kracht wens ik je toe. Bedankt voor je lieve woorden, ze doen me goed
donderdag 11 augustus 2016 om 06:58
quote:Corona67 schreef op 11 augustus 2016 @ 06:11:
[...]
Nou. Veel geluk dan maar samen.
Of je zit de zaak hier op te naaien. Of je doet toch wat je zelf wil. Ik beide gevallen zijn verdere reacties hier zinloos.Ik ga precies dezelfde stappen en acties doen die ik eerder van plan was. Ik mag het zelf - als moeder - toch wel licht positief vinden dat man meerdere keren gister uit zichzelf heeft gezegd dat hij nooit meer zo gemeen zou doen richting baby? Of het echt een eye-opener is, dat kan ik als leek uiteraard niet zien/stellen, deskundige mensen zullen met hem aan de slag moeten.
[...]
Nou. Veel geluk dan maar samen.
Of je zit de zaak hier op te naaien. Of je doet toch wat je zelf wil. Ik beide gevallen zijn verdere reacties hier zinloos.Ik ga precies dezelfde stappen en acties doen die ik eerder van plan was. Ik mag het zelf - als moeder - toch wel licht positief vinden dat man meerdere keren gister uit zichzelf heeft gezegd dat hij nooit meer zo gemeen zou doen richting baby? Of het echt een eye-opener is, dat kan ik als leek uiteraard niet zien/stellen, deskundige mensen zullen met hem aan de slag moeten.
