Werk & Studie
alle pijlers
man verdient veel minder....
zaterdag 22 november 2008 om 21:57
Ik heb een probleempje waar ik me best wel voor schaam. Heb zitten twijfelen of ik het hier op de peiler werk weg moet zetten of bij relaties maar heb dus maar voor deze peiler gekozen (ook omdat ik het probleem in het niet vind vallen met alle problemen op die peiler).
Werk zelf 36 uur per week en verdien daar een leuk salaris mee (ongeveer 2600 netto per maand). Mijn man werkt drie dagen en zorgt op de andere dagen voor de inmiddels schoolgaande kinderen. Hij verdient ongeveer 1000 euro per maand.
De laatste maanden/jaren komen we financieel erg moeilijk uit. En ik merk nu dat ik mijn man kwalijk begin te nemen dat hij niet meer geld in het laatje brengt. Zoals ik al zeg schaam ik me nogal want het is natuurlijk een erg ongeëmancipeerde gedachte. En eigenlijk vind ik dus gewoon dat hij wat meer moet gaan werken. Ook baal ik ervan dat hij niet gewoon zijn opleidingen heeft afgemaakt zodat hij nu een fatsoenlijke goedbetaalde baan zou kunnen nemen. (hij is LBO-opgeleid, ik universitair). Ik vroeg me af of er vrouwen zijn die dit herkennen en hoe zij met deze gevoelens omgaan.
groetjes Shisensa
Werk zelf 36 uur per week en verdien daar een leuk salaris mee (ongeveer 2600 netto per maand). Mijn man werkt drie dagen en zorgt op de andere dagen voor de inmiddels schoolgaande kinderen. Hij verdient ongeveer 1000 euro per maand.
De laatste maanden/jaren komen we financieel erg moeilijk uit. En ik merk nu dat ik mijn man kwalijk begin te nemen dat hij niet meer geld in het laatje brengt. Zoals ik al zeg schaam ik me nogal want het is natuurlijk een erg ongeëmancipeerde gedachte. En eigenlijk vind ik dus gewoon dat hij wat meer moet gaan werken. Ook baal ik ervan dat hij niet gewoon zijn opleidingen heeft afgemaakt zodat hij nu een fatsoenlijke goedbetaalde baan zou kunnen nemen. (hij is LBO-opgeleid, ik universitair). Ik vroeg me af of er vrouwen zijn die dit herkennen en hoe zij met deze gevoelens omgaan.
groetjes Shisensa
dinsdag 25 november 2008 om 10:31
quote:domnaiefmutsje schreef op 24 november 2008 @ 20:15:
[...]
Alle thuisblijf moeders/parttime werkenden/niet carriere gerichte vrouwen dan ook maar een schop onder hun donder? Of is jouw reactie wat kortzichtig?
Ach gos, een huisvrouwtje dat zich aangesproken voelt. Een troost, aan sommige reacties te lezen ben je niet de enige.
Ik vind dat de man van TO een schop onder zijn kont nodig heeft omdat hij zijn vrouw met deze druk opzadelt terwijl hij andere mogelijkheden had, maar het blijkbaar belangrijker vindt om eerst voor zijn eigen geluk te kiezen.
@ Shisensa
Ik denk dat het helemaal niet onverstandig is om met een psycholoog te praten. Deze kan je wellicht inzichten en/of tools bieden om hiermee om te gaan. Uiteindelijk kun je dit niet alleen en zul je ook met je man moeten praten. Jullie hebben voor elkaar en voor dit gezin gekozen en dan is het wel zo prettig als beiden even hard hun best doen om de boel op orde te houden en vooral om elkaar gelukkig te blijven maken.
[...]
Alle thuisblijf moeders/parttime werkenden/niet carriere gerichte vrouwen dan ook maar een schop onder hun donder? Of is jouw reactie wat kortzichtig?
Ach gos, een huisvrouwtje dat zich aangesproken voelt. Een troost, aan sommige reacties te lezen ben je niet de enige.
Ik vind dat de man van TO een schop onder zijn kont nodig heeft omdat hij zijn vrouw met deze druk opzadelt terwijl hij andere mogelijkheden had, maar het blijkbaar belangrijker vindt om eerst voor zijn eigen geluk te kiezen.
@ Shisensa
Ik denk dat het helemaal niet onverstandig is om met een psycholoog te praten. Deze kan je wellicht inzichten en/of tools bieden om hiermee om te gaan. Uiteindelijk kun je dit niet alleen en zul je ook met je man moeten praten. Jullie hebben voor elkaar en voor dit gezin gekozen en dan is het wel zo prettig als beiden even hard hun best doen om de boel op orde te houden en vooral om elkaar gelukkig te blijven maken.
Dat dan weer wel..
dinsdag 25 november 2008 om 12:32
quote:Carlice schreef op 23 november 2008 @ 00:53:
waarom struikelen mensen hier over het totale gezinsinkomen, wat ik om mij heen zie verdient de gemiddelde universitair afgestudeerde in zijn eentje al meer dan die 3600 netto. Moet je onder een steen kruipen, omdat dergelijke inkomens nou eenmaal bij bepaalde opleidingen en functies horen?
Niemand die dat zegt! Maar als je 3600 netto of meer inkomen hebt, doe je toch iets verkeerd als je het financieel moeilijk krijgt.
Maar inmiddels mosterd zie ik...
waarom struikelen mensen hier over het totale gezinsinkomen, wat ik om mij heen zie verdient de gemiddelde universitair afgestudeerde in zijn eentje al meer dan die 3600 netto. Moet je onder een steen kruipen, omdat dergelijke inkomens nou eenmaal bij bepaalde opleidingen en functies horen?
Niemand die dat zegt! Maar als je 3600 netto of meer inkomen hebt, doe je toch iets verkeerd als je het financieel moeilijk krijgt.
Maar inmiddels mosterd zie ik...
anoniem_68769 wijzigde dit bericht op 25-11-2008 12:37
Reden: Mosterd!
Reden: Mosterd!
% gewijzigd
dinsdag 25 november 2008 om 12:37
Misschien kun je stoppen met aflossen van de hypotheek, zodat je alleen rente betaalt. Meestal kun je het aflossingbedrag (tijdelijk) in ieder geval wel verlagen. Maar of dit een oplossing is?
Zorgverzekering zou misschien goedkoper kunnen? Dit is de tijd van het jaar om er kritisch naar te kijken, je kunt tot 31/12 wijzigen van verzekering.
Misschien eens gaan praten met een maatschappelijk werker, om je verhaal kwijt te kunnen.
Zorgverzekering zou misschien goedkoper kunnen? Dit is de tijd van het jaar om er kritisch naar te kijken, je kunt tot 31/12 wijzigen van verzekering.
Misschien eens gaan praten met een maatschappelijk werker, om je verhaal kwijt te kunnen.
dinsdag 25 november 2008 om 12:52
quote:shisensa schreef op 24 november 2008 @ 22:24:
@ domnaiefmutsje, ik heb al veel met manlief gesproken. Hij is gelukkig zo, vindt het prima. Ik ben degene die moeite heeft met zijn keuzes en daar voel ik me dus schuldig over, juist omdat hij zo gelukkig is en ik meer van hem verwacht.
Of hij er zo gelukkig mee is doet er niet zo toe wanneer jij dat niet bent. Het is niet evenredig verdeeld en aangezien hij het minste bijdraagt is het zijn verantwoordelijkheid om zich mee in te zetten. Dan bedoel ik niet qua opleiding, want als hij dat prima vind kan je daar weinig aan doen, maar wel qua werk.
Ik zelf ben een aantal jaar thuis geweest toen mijn zoon geboren was. Dit uiteraard in overleg met mijn man. Op gegeven moment kreeg hij een deel van de problemen die jij ook ervaart. Vooral de druk als kostwinnen en alle verantwoordelijkheden die dat met zich meebrengt. Ondanks dat ik er op dat moment nog geen behoefte aan had, ben ik wel opzoek gegaan naar werk, dat was mijn plicht vind ik.
Inmiddels zijn de rollen omgedraaid en zit hij in de WW en werk ik 32 uur en herken ik de druk. WW is niet eeuwig en alleen van mijn salaris komen we er niet.
Dus ergio, naar mijn mening vind ik dat je man het naar jou toe verplicht is om zich 100% in te zetten om de situatie te veranderen!
@ domnaiefmutsje, ik heb al veel met manlief gesproken. Hij is gelukkig zo, vindt het prima. Ik ben degene die moeite heeft met zijn keuzes en daar voel ik me dus schuldig over, juist omdat hij zo gelukkig is en ik meer van hem verwacht.
Of hij er zo gelukkig mee is doet er niet zo toe wanneer jij dat niet bent. Het is niet evenredig verdeeld en aangezien hij het minste bijdraagt is het zijn verantwoordelijkheid om zich mee in te zetten. Dan bedoel ik niet qua opleiding, want als hij dat prima vind kan je daar weinig aan doen, maar wel qua werk.
Ik zelf ben een aantal jaar thuis geweest toen mijn zoon geboren was. Dit uiteraard in overleg met mijn man. Op gegeven moment kreeg hij een deel van de problemen die jij ook ervaart. Vooral de druk als kostwinnen en alle verantwoordelijkheden die dat met zich meebrengt. Ondanks dat ik er op dat moment nog geen behoefte aan had, ben ik wel opzoek gegaan naar werk, dat was mijn plicht vind ik.
Inmiddels zijn de rollen omgedraaid en zit hij in de WW en werk ik 32 uur en herken ik de druk. WW is niet eeuwig en alleen van mijn salaris komen we er niet.
Dus ergio, naar mijn mening vind ik dat je man het naar jou toe verplicht is om zich 100% in te zetten om de situatie te veranderen!
dinsdag 25 november 2008 om 12:53
quote:sunshine 1980 schreef op 25 november 2008 @ 10:31:
[...]
Ach gos, een huisvrouwtje dat zich aangesproken voelt. Een troost, aan sommige reacties te lezen ben je niet de enige.
Ik vind dat de man van TO een schop onder zijn kont nodig heeft omdat hij zijn vrouw met deze druk opzadelt terwijl hij andere mogelijkheden had, maar het blijkbaar belangrijker vindt om eerst voor zijn eigen geluk te kiezen.
En nu mag jij terugkomen op je kortzichtigheid en je agressieve reactie. DNM een huisvrouwtje? Als je alle postings goed doorleest zul je verbaasd staan! Reageer alsjeblieft niet als je de moeite niet neemt om alles goed te lezen en maar klakkeloos wat neerkwakt op het forum!
*sorry DNM, dat ik voor jou reageer, maar ik erger me nogal aan deze manier van forummen*
[...]
Ach gos, een huisvrouwtje dat zich aangesproken voelt. Een troost, aan sommige reacties te lezen ben je niet de enige.
Ik vind dat de man van TO een schop onder zijn kont nodig heeft omdat hij zijn vrouw met deze druk opzadelt terwijl hij andere mogelijkheden had, maar het blijkbaar belangrijker vindt om eerst voor zijn eigen geluk te kiezen.
En nu mag jij terugkomen op je kortzichtigheid en je agressieve reactie. DNM een huisvrouwtje? Als je alle postings goed doorleest zul je verbaasd staan! Reageer alsjeblieft niet als je de moeite niet neemt om alles goed te lezen en maar klakkeloos wat neerkwakt op het forum!
*sorry DNM, dat ik voor jou reageer, maar ik erger me nogal aan deze manier van forummen*
...
dinsdag 25 november 2008 om 13:06
Even over die vaste lasten; als ik het zo zie staan vind ik het ook veel, maar wij hebben dezelfde hoge vaste lasten. En dan lijkt 3600 netto veel geld, maar als je het weer afzet tegen die lasten, dan is het niet zo enorm veel. Het netto te besteden bedrag wordt dan inderdaad krap, je kunt niet klakkeloos blijven uitgeven, ook al lijkt het inkomen zo hoog te zijn.
Overigens verdien ik ook meer dan vriend, nooit een probleem van gemaakt. Het is niet anders, maar ik kan me goed voorstellen dat jullie een mogelijkheid hebben om meer inkomen te genereren maar dat dat niet kan, omdat hij het niet zit zitten. Vriend zit op zijn max, dat is nou eenmaal een feit. Maar zou hij maar drie dagen willen werken, dan zou ik het ook benauwd krijgen. En v.v. natuurlijk. Waar ik het mee eens ben, is het feit dat het jullie eigen keuze is geweest om vier kinderen te krijgen. Ik zou die keuze niet maken, juist omdat het financieel niet zou kunnen. Bovendien vind ik dat je voordat je zon keuze maakt, al moet bedenken of er kans is op meer inkomen. Dat hij nu -achteraf - niet meer wil werken, is mosterd na de maaltijd. Hij wist dit, dus had hij dit toen moeten aankaarten.
Over jullie autistische kind; hier ook een autist en ik heb PGB aangevraagd. Op die manier kun je toch je kind naar de BSO laten gaan, zonder dat het je zelf veel geld kost. Dit gedaan omdat ik wil blijven werken, ook weer vanwege dat inkomen. Zal ook moeten, want ik breng het meeste binnen, dus is het noodzakelijk en gelukkig kan dit dus dmv een PGB. Loont zeer de moeite om je er eens in te verdiepen. Overigens kun je jezelf ook uitbetalen hiervan (dus dat je zelf de zorg op je neemt en ervoor betaald krijgt, is dat een idee?)
Overigens verdien ik ook meer dan vriend, nooit een probleem van gemaakt. Het is niet anders, maar ik kan me goed voorstellen dat jullie een mogelijkheid hebben om meer inkomen te genereren maar dat dat niet kan, omdat hij het niet zit zitten. Vriend zit op zijn max, dat is nou eenmaal een feit. Maar zou hij maar drie dagen willen werken, dan zou ik het ook benauwd krijgen. En v.v. natuurlijk. Waar ik het mee eens ben, is het feit dat het jullie eigen keuze is geweest om vier kinderen te krijgen. Ik zou die keuze niet maken, juist omdat het financieel niet zou kunnen. Bovendien vind ik dat je voordat je zon keuze maakt, al moet bedenken of er kans is op meer inkomen. Dat hij nu -achteraf - niet meer wil werken, is mosterd na de maaltijd. Hij wist dit, dus had hij dit toen moeten aankaarten.
Over jullie autistische kind; hier ook een autist en ik heb PGB aangevraagd. Op die manier kun je toch je kind naar de BSO laten gaan, zonder dat het je zelf veel geld kost. Dit gedaan omdat ik wil blijven werken, ook weer vanwege dat inkomen. Zal ook moeten, want ik breng het meeste binnen, dus is het noodzakelijk en gelukkig kan dit dus dmv een PGB. Loont zeer de moeite om je er eens in te verdiepen. Overigens kun je jezelf ook uitbetalen hiervan (dus dat je zelf de zorg op je neemt en ervoor betaald krijgt, is dat een idee?)
dinsdag 25 november 2008 om 13:17
quote:queenie1 schreef op 25 november 2008 @ 12:53:
[...]
En nu mag jij terugkomen op je kortzichtigheid en je agressieve reactie. DNM een huisvrouwtje? Als je alle postings goed doorleest zul je verbaasd staan! Reageer alsjeblieft niet als je de moeite niet neemt om alles goed te lezen en maar klakkeloos wat neerkwakt op het forum!
*sorry DNM, dat ik voor jou reageer, maar ik erger me nogal aan deze manier van forummen*Ik heb gezien dan DNM haar centen buiten de deur verdient en haar kinderen alleen opvoedt. Ik snap alleen niet waar een dergelijke reactie op mijn posting op slaat. Wat hebben thuisblijfmoeders met deze discussie te maken?
[...]
En nu mag jij terugkomen op je kortzichtigheid en je agressieve reactie. DNM een huisvrouwtje? Als je alle postings goed doorleest zul je verbaasd staan! Reageer alsjeblieft niet als je de moeite niet neemt om alles goed te lezen en maar klakkeloos wat neerkwakt op het forum!
*sorry DNM, dat ik voor jou reageer, maar ik erger me nogal aan deze manier van forummen*Ik heb gezien dan DNM haar centen buiten de deur verdient en haar kinderen alleen opvoedt. Ik snap alleen niet waar een dergelijke reactie op mijn posting op slaat. Wat hebben thuisblijfmoeders met deze discussie te maken?
Dat dan weer wel..
dinsdag 25 november 2008 om 13:21
Sunshine, wij hebben het toen aangevraagd voor vier dagen BSO en vakantie opvang en het was echt dat bedrag..wist ook niet wat ik zag. Maar kinderopvang is heel duur, en wij moeten echt specialistische opvang hebben. En dan is 1000 pm niet zo heel veel.
Je kunt het allicht aanvragen, via MEE. Die brengen je vraag in kaart (dus bespreken van welke zorg je wil) en zorgen voor de aanvraag, kleine moeite dus. En dan afhankelijk van de regio waar je in woont, krijg je het wel of niet toegekend (schijnt nu minder te zijn vanwege bezuinigingen..). Maar is dus een oplossing als je een kind met handicap hebt en je hoeft dus niet van je eigen inkomen te beknibbelen, daar is gewoon een potje voor!
Je kunt het allicht aanvragen, via MEE. Die brengen je vraag in kaart (dus bespreken van welke zorg je wil) en zorgen voor de aanvraag, kleine moeite dus. En dan afhankelijk van de regio waar je in woont, krijg je het wel of niet toegekend (schijnt nu minder te zijn vanwege bezuinigingen..). Maar is dus een oplossing als je een kind met handicap hebt en je hoeft dus niet van je eigen inkomen te beknibbelen, daar is gewoon een potje voor!
dinsdag 25 november 2008 om 13:47
Dat denk ik ook..en het is volkomen legitiem, iets waar zij recht op hebben. Het zal hun relatie ook goed doen, omdat er dan enerzijds de rust is mbt inkomen, en anderzijds zijn de rollen dan duidelijk. Ik weet zelf hoeveel stress het met zich meebrengt als je als moeder van een autistisch kind wilt werken en zorgen. Dat is zwaar, maar op deze manier wordt het toch mogelijk gemaakt.
dinsdag 25 november 2008 om 16:15
TO, hier een situatie die qua inkomensverschil vergelijkbaar is. Ik werk 32 uur en verdien 2200 euro. Mijn man werkt 36 uur en verdient 1400 euro. Wij hebben geen kinderen, dus dat is wel een groot verschil met jullie situatie.
Ik herken jouw gevoel wel dat jullie inkomen voor het grootste deel op jouw neerkomt. Ik heb dat gevoel bij tijd en wijle ook wel, maar gelukkig kan ik het ook wel relativeren. Ik heb voor deze man gekozen. Niet omdat hij zo'n interessante vangst was op financieel gebied, maar omdat het zo'n ontzettend lieve man is, een harde werker en een hele integere persoon. In het begin van onze relatie verdiende hij nog minder trouwens.
Ik zou het niet erg vinden als hij in zijn baan meer zou gaan verdienen. Maar: ik weet dat hij door omstandigheden zijn werk best pittig vindt. We hebben het erover gehad dat het voor hem goed zou zijn om een stapje terug te doen in zijn werk. Volgend jaar gaat hij dan ook proberen om bij zijn huidige werkgever 4 uur minder per week te gaan werken, zodat we beide 4 dagen per week werken. In geld gaan we er dan op achteruit, maar ik vind het veel belangrijker dat hij door deze werktijdverkorting meer tijd voor zichzelf krijgt.
Misschien lees ik jouw postings helemaal verkeerd, maar ik zie het zo dat voor jou het grootste knelpunt is dat er nooit tijd, ruimte en wat geld voor jou is, terwijl je wel het gevoel hebt dat jouw inkomen en werk het gezin drijvend houden. Tijd voor jezelf zou je, in overleg met je man, toch moeten kunnen realiseren. Al is het maar een paar uurtjes op een zondag, dat jij lekker in bad kunt gaan liggen met een boek en een lekker glas wijn. Even geen vrouw-van zijn, even geen mama zijn, gewoon even doen waar jij zin in hebt, om bij te tanken.
Geld voor wat leuke activiteiten is misschien ook wel vrij te maken als jullie samen kritisch kijken naar de uitgaven. Jullie bedrag voor water, gas en licht is erg hoog. Ik zou toch je tienerdochters aanspreken op hun douchegedrag. Op die leeftijd mogen ze best weten dat het budget van hun ouders niet oneindig is en dat zij ook een bijdrage kunnen leveren aan kostenbeheersing.
Ik ben het wel met diverse posters eens dat het jullie waarschijnlijk geen winst zou opleveren als jouw man meer zou gaan werken. De extra inkomsten zouden weer wegvallen tegen de extra kosten die jullie zouden gaan maken voor kinderopvang.
Ga een goed gesprek aan met je man en vertel hem waar je mee worstelt. Dat je het gevoel hebt dat je heel erg op je tenen moet lopen en er zelf bij in schiet. En of hij je wil helpen om wat aan die situatie te veranderen. Hij zou je nog wel eens kunnen verbazen!!!
Succes!
Ik herken jouw gevoel wel dat jullie inkomen voor het grootste deel op jouw neerkomt. Ik heb dat gevoel bij tijd en wijle ook wel, maar gelukkig kan ik het ook wel relativeren. Ik heb voor deze man gekozen. Niet omdat hij zo'n interessante vangst was op financieel gebied, maar omdat het zo'n ontzettend lieve man is, een harde werker en een hele integere persoon. In het begin van onze relatie verdiende hij nog minder trouwens.
Ik zou het niet erg vinden als hij in zijn baan meer zou gaan verdienen. Maar: ik weet dat hij door omstandigheden zijn werk best pittig vindt. We hebben het erover gehad dat het voor hem goed zou zijn om een stapje terug te doen in zijn werk. Volgend jaar gaat hij dan ook proberen om bij zijn huidige werkgever 4 uur minder per week te gaan werken, zodat we beide 4 dagen per week werken. In geld gaan we er dan op achteruit, maar ik vind het veel belangrijker dat hij door deze werktijdverkorting meer tijd voor zichzelf krijgt.
Misschien lees ik jouw postings helemaal verkeerd, maar ik zie het zo dat voor jou het grootste knelpunt is dat er nooit tijd, ruimte en wat geld voor jou is, terwijl je wel het gevoel hebt dat jouw inkomen en werk het gezin drijvend houden. Tijd voor jezelf zou je, in overleg met je man, toch moeten kunnen realiseren. Al is het maar een paar uurtjes op een zondag, dat jij lekker in bad kunt gaan liggen met een boek en een lekker glas wijn. Even geen vrouw-van zijn, even geen mama zijn, gewoon even doen waar jij zin in hebt, om bij te tanken.
Geld voor wat leuke activiteiten is misschien ook wel vrij te maken als jullie samen kritisch kijken naar de uitgaven. Jullie bedrag voor water, gas en licht is erg hoog. Ik zou toch je tienerdochters aanspreken op hun douchegedrag. Op die leeftijd mogen ze best weten dat het budget van hun ouders niet oneindig is en dat zij ook een bijdrage kunnen leveren aan kostenbeheersing.
Ik ben het wel met diverse posters eens dat het jullie waarschijnlijk geen winst zou opleveren als jouw man meer zou gaan werken. De extra inkomsten zouden weer wegvallen tegen de extra kosten die jullie zouden gaan maken voor kinderopvang.
Ga een goed gesprek aan met je man en vertel hem waar je mee worstelt. Dat je het gevoel hebt dat je heel erg op je tenen moet lopen en er zelf bij in schiet. En of hij je wil helpen om wat aan die situatie te veranderen. Hij zou je nog wel eens kunnen verbazen!!!
Succes!
dinsdag 25 november 2008 om 20:32
Ik ken de oplossing van PGB hoor. We hebben ooit informatie aangevraagd maar er uiteindelijk niet voor gekozen. Zoon kan mee op de normale BSO dus dat is het probleem niet zo zeer.
Ik heb gisterenavond met mijn man besproken dat ik de komende weekenden in ieder geval meer tijd voor mezelf in ga plannen. Ook hebben we afgesproken dat hij een bepaalde tijd (6 maanden) gaat nemen om te kijken of hij zijn eigen bedrijfje op kan starten en zo niet, dan gaan we nieuwe afspraken maken.
En alsof alles samen lijkt te vallen, liet mijn moeder gisteren weten dat ik waarschijnlijk nog een schenking krijg dit jaar en ik heb me voorgenomen daarvoor toch een klein gedeelte voor mezelf te gebruiken (lekker een dagje stadten en een dagje sauna).
Ik heb gisterenavond met mijn man besproken dat ik de komende weekenden in ieder geval meer tijd voor mezelf in ga plannen. Ook hebben we afgesproken dat hij een bepaalde tijd (6 maanden) gaat nemen om te kijken of hij zijn eigen bedrijfje op kan starten en zo niet, dan gaan we nieuwe afspraken maken.
En alsof alles samen lijkt te vallen, liet mijn moeder gisteren weten dat ik waarschijnlijk nog een schenking krijg dit jaar en ik heb me voorgenomen daarvoor toch een klein gedeelte voor mezelf te gebruiken (lekker een dagje stadten en een dagje sauna).
dinsdag 25 november 2008 om 21:00
dinsdag 25 november 2008 om 21:26
[quote]sunshine 1980 schreef op 25 november 2008 @ 10:31:
[...]
Ach gos, een huisvrouwtje dat zich aangesproken voelt. Een troost, aan sommige reacties te lezen ben je niet de enige.
Ik vind dat de man van TO een schop onder zijn kont nodig heeft omdat hij zijn vrouw met deze druk opzadelt terwijl hij andere mogelijkheden had, maar het blijkbaar belangrijker vindt om eerst voor zijn eigen geluk te kiezen.
Nope, veertig eerlijke uurtjes per week, minimaal, maar dat had je intussen gelezen
Wat dit te maken heeft met huisvrouwen en de vergelijking die ik maak is niet zo heel vreemd. Wat jij boven beschrijft doen vele vrouwen, maar voor de man van TO wordt dit als raar bestempeld. Veel vrouwen hebben ook andere mogelijkheden. Heel veel mannelijke kostwinners hebben ook de druk van financiele verantwoording. Wat is het verschil?
Het is een keus die indertijd is gemaakt. En daar zijn ze beiden mee akkoord gegaan. Dat TO het nu graag anders zou willen zien (wat ik maar al te goed kan begrijpen) betekent niet dat ze gelijk heeft.
[...]
Ach gos, een huisvrouwtje dat zich aangesproken voelt. Een troost, aan sommige reacties te lezen ben je niet de enige.
Ik vind dat de man van TO een schop onder zijn kont nodig heeft omdat hij zijn vrouw met deze druk opzadelt terwijl hij andere mogelijkheden had, maar het blijkbaar belangrijker vindt om eerst voor zijn eigen geluk te kiezen.
Nope, veertig eerlijke uurtjes per week, minimaal, maar dat had je intussen gelezen
Wat dit te maken heeft met huisvrouwen en de vergelijking die ik maak is niet zo heel vreemd. Wat jij boven beschrijft doen vele vrouwen, maar voor de man van TO wordt dit als raar bestempeld. Veel vrouwen hebben ook andere mogelijkheden. Heel veel mannelijke kostwinners hebben ook de druk van financiele verantwoording. Wat is het verschil?
Het is een keus die indertijd is gemaakt. En daar zijn ze beiden mee akkoord gegaan. Dat TO het nu graag anders zou willen zien (wat ik maar al te goed kan begrijpen) betekent niet dat ze gelijk heeft.
woensdag 26 november 2008 om 11:58
quote:domnaiefmutsje schreef op 25 november 2008 @ 21:26:
[quote]sunshine 1980 schreef op 25 november 2008 @ 10:31:
[...]
Ach gos, een huisvrouwtje dat zich aangesproken voelt. Een troost, aan sommige reacties te lezen ben je niet de enige.
Ik vind dat de man van TO een schop onder zijn kont nodig heeft omdat hij zijn vrouw met deze druk opzadelt terwijl hij andere mogelijkheden had, maar het blijkbaar belangrijker vindt om eerst voor zijn eigen geluk te kiezen.
Nope, veertig eerlijke uurtjes per week, minimaal, maar dat had je intussen gelezen
Wat dit te maken heeft met huisvrouwen en de vergelijking die ik maak is niet zo heel vreemd. Wat jij boven beschrijft doen vele vrouwen, maar voor de man van TO wordt dit als raar bestempeld. Veel vrouwen hebben ook andere mogelijkheden. Heel veel mannelijke kostwinners hebben ook de druk van financiele verantwoording. Wat is het verschil?
Het is een keus die indertijd is gemaakt. En daar zijn ze beiden mee akkoord gegaan. Dat TO het nu graag anders zou willen zien (wat ik maar al te goed kan begrijpen) betekent niet dat ze gelijk heeft.
Wil me wel even excuseren voor mijn reactie, dacht in de eerste plaats dat je gelijk als felle huisvrouw in de verdediging ging .. Zo kwam de reactie over.
Met je eerste stuk ben ik het volledig eens! Er zijn zat vrouwen die de druk van kostwinning bij hun man laten liggen terwijl ze andere mogelijkheden hebben. Dat is wat mij betreft ook een discussie in een nieuw topic waard. Ik vind het ook helemaal niet raar dat TO en man wat dat betreft de rollen hebben omgedraaid. Waar het volgens mij meer om gaat is dat TO meerdere malen bij haar man heeft aangekaard dat het nu wel eens tijd voor verandering wordt en dat hij daar op de een of andere manier niet aan meewerkt.
Ze hebben indertijd samen gekozen voor deze verdeling (alhoewel ik de bereidwilligheid van TO hierin betwijfel) maar TO wenst dit nu bij te stellen. Dit lijkt mij in elke relatie in elk geval bespreekbaar. Als je dan gewoon tegen een muur aanloopt omdat je partner gewoon niets onderneemt, kan ik mij de frustratie van TO voorstellen.
[quote]sunshine 1980 schreef op 25 november 2008 @ 10:31:
[...]
Ach gos, een huisvrouwtje dat zich aangesproken voelt. Een troost, aan sommige reacties te lezen ben je niet de enige.
Ik vind dat de man van TO een schop onder zijn kont nodig heeft omdat hij zijn vrouw met deze druk opzadelt terwijl hij andere mogelijkheden had, maar het blijkbaar belangrijker vindt om eerst voor zijn eigen geluk te kiezen.
Nope, veertig eerlijke uurtjes per week, minimaal, maar dat had je intussen gelezen
Wat dit te maken heeft met huisvrouwen en de vergelijking die ik maak is niet zo heel vreemd. Wat jij boven beschrijft doen vele vrouwen, maar voor de man van TO wordt dit als raar bestempeld. Veel vrouwen hebben ook andere mogelijkheden. Heel veel mannelijke kostwinners hebben ook de druk van financiele verantwoording. Wat is het verschil?
Het is een keus die indertijd is gemaakt. En daar zijn ze beiden mee akkoord gegaan. Dat TO het nu graag anders zou willen zien (wat ik maar al te goed kan begrijpen) betekent niet dat ze gelijk heeft.
Wil me wel even excuseren voor mijn reactie, dacht in de eerste plaats dat je gelijk als felle huisvrouw in de verdediging ging .. Zo kwam de reactie over.
Met je eerste stuk ben ik het volledig eens! Er zijn zat vrouwen die de druk van kostwinning bij hun man laten liggen terwijl ze andere mogelijkheden hebben. Dat is wat mij betreft ook een discussie in een nieuw topic waard. Ik vind het ook helemaal niet raar dat TO en man wat dat betreft de rollen hebben omgedraaid. Waar het volgens mij meer om gaat is dat TO meerdere malen bij haar man heeft aangekaard dat het nu wel eens tijd voor verandering wordt en dat hij daar op de een of andere manier niet aan meewerkt.
Ze hebben indertijd samen gekozen voor deze verdeling (alhoewel ik de bereidwilligheid van TO hierin betwijfel) maar TO wenst dit nu bij te stellen. Dit lijkt mij in elke relatie in elk geval bespreekbaar. Als je dan gewoon tegen een muur aanloopt omdat je partner gewoon niets onderneemt, kan ik mij de frustratie van TO voorstellen.
Dat dan weer wel..
woensdag 26 november 2008 om 12:03
Toen mijn man zijn PhD schreef, verdiende hij 500 euro netto (beurs) en ik zat op 1500 euro netto. Dat was eigenlijk nooit een probleem. Ik betaalde de vaste lasten zoals huur, telefoon en internet, etc etc. We kwamen altijd goed uit. Nu zijn de rollen omgedraaid maar het was een goede leerschool en mijn man kon zonder zorgen zijn PhD schrijven.
Ik weet niet of je een kasboek bijhoudt? Wij hebben het nu zo verdeeld dat mijn man alle vaste lasten betaald (auto, huis, telefoon, internet, gas en water etc) en ik doe de boodschappen, kleding etc.
Misschien kun je ook zo'n verdeling maken? En ik vind het idd juist onbetaalbaar dat je man voor de kinderen zorgt zoals Donna ook zegt.
Ik weet niet of je een kasboek bijhoudt? Wij hebben het nu zo verdeeld dat mijn man alle vaste lasten betaald (auto, huis, telefoon, internet, gas en water etc) en ik doe de boodschappen, kleding etc.
Misschien kun je ook zo'n verdeling maken? En ik vind het idd juist onbetaalbaar dat je man voor de kinderen zorgt zoals Donna ook zegt.
woensdag 26 november 2008 om 12:19
quote:shisensa schreef op 25 november 2008 @ 20:32:
Ik ken de oplossing van PGB hoor. We hebben ooit informatie aangevraagd maar er uiteindelijk niet voor gekozen. Zoon kan mee op de normale BSO dus dat is het probleem niet zo zeer.
Ik heb gisterenavond met mijn man besproken dat ik de komende weekenden in ieder geval meer tijd voor mezelf in ga plannen. Ook hebben we afgesproken dat hij een bepaalde tijd (6 maanden) gaat nemen om te kijken of hij zijn eigen bedrijfje op kan starten en zo niet, dan gaan we nieuwe afspraken maken.
En alsof alles samen lijkt te vallen, liet mijn moeder gisteren weten dat ik waarschijnlijk nog een schenking krijg dit jaar en ik heb me voorgenomen daarvoor toch een klein gedeelte voor mezelf te gebruiken (lekker een dagje stadten en een dagje sauna).
Een eigen bedrijfje opstarten? Alleen het "bedrijfJE" doet me al twijfelen. Denk nou niet dat dat de oplossing voor je problemen zal zijn. Ten eerste heeft hij al zijn tijd nodig voor het bedrijf waardoor hij nog minder tijd heeft, ten tweede verdient hij daar de eerste jaren niks mee maar kost het hem alleen maar geld en ten derde is het maar de vraag of hij er ooit wat mee gaat verdienen.
Daarbij is het een slechte economische tijd, vult zijn bedrijfje een gat wat nu ontstaat of is hij één van de vele aanbieders? Het lijkt allemaal leuk, werken voor jezelf, maar zo eenvoudig is het niet hoor.
Ik ken de oplossing van PGB hoor. We hebben ooit informatie aangevraagd maar er uiteindelijk niet voor gekozen. Zoon kan mee op de normale BSO dus dat is het probleem niet zo zeer.
Ik heb gisterenavond met mijn man besproken dat ik de komende weekenden in ieder geval meer tijd voor mezelf in ga plannen. Ook hebben we afgesproken dat hij een bepaalde tijd (6 maanden) gaat nemen om te kijken of hij zijn eigen bedrijfje op kan starten en zo niet, dan gaan we nieuwe afspraken maken.
En alsof alles samen lijkt te vallen, liet mijn moeder gisteren weten dat ik waarschijnlijk nog een schenking krijg dit jaar en ik heb me voorgenomen daarvoor toch een klein gedeelte voor mezelf te gebruiken (lekker een dagje stadten en een dagje sauna).
Een eigen bedrijfje opstarten? Alleen het "bedrijfJE" doet me al twijfelen. Denk nou niet dat dat de oplossing voor je problemen zal zijn. Ten eerste heeft hij al zijn tijd nodig voor het bedrijf waardoor hij nog minder tijd heeft, ten tweede verdient hij daar de eerste jaren niks mee maar kost het hem alleen maar geld en ten derde is het maar de vraag of hij er ooit wat mee gaat verdienen.
Daarbij is het een slechte economische tijd, vult zijn bedrijfje een gat wat nu ontstaat of is hij één van de vele aanbieders? Het lijkt allemaal leuk, werken voor jezelf, maar zo eenvoudig is het niet hoor.
woensdag 26 november 2008 om 17:07
Ik heb diverse reacties gelezen waarin gezegd wordt "dat haar man een schop onder zijn kont nodig heeft". Dit vind ik nogal kortzichtig. Haar man heeft geen ambitie om carriere te maken en is blij met zijn huidige baan. Bovendien schrijft TO ook nog dat hij de uitdaging liever niet wil vanwege zijn ADHD.
Dus omdat zij nu de druk voelt van 'kostwinner' zijn (wat volgens mij niet zozeer het grootste probleem is). Moet haar man zich maar aanpassen en fulltime gaan werken en carriere maken. Wat denk je dat dat voor hem voor druk oplevert?
En wat denk je dat TO dan nog veel tijd voor zichzelf over houd? 4 kinderen en beide fulltime werken? Das bijna niet te doen hoor. En waarom krijg je dan kinderen. Om ze elke dag naar de creche of BSO te brengen? Goed voor je gezinsleven, ,eer je zeker dat je naast elkaar heen gaat leven.
Dat jij beter opgeleid was, wist je van tevoren. Je had dus ook kunnen bedenken dat je ws kostwinner zou zijn. De keuze dat hij meer thuis bleef ipv jij heb je volgens mij ook samen gemaakt. En uit jou reacties lees ik ook dat je man meer werken of carriere maken niet ziet zitten. Maar dat hij best mee wil denken over een oplossing zodat jij je ook wat gelukkiger voelt.
En ik snap die 'druk van kostwinner zijn' niet zo. Ik ben ook kostwinner. Ik heb me hier nooit druk over gemaakt. Je werkt beiden en hebt het hopelijk beiden naar je zin op het werk. Alleen jij krijgt er iets meer voor, nou en? Pushed je man je om harder te werken en sneller carriere te maken, zodat je nog meer gaat verdienen? Denk het niet.
De enige zorg die ik nu heb, is wat er gebeurt als ik mijn baan kwijt zou raken (werk bij een bank en dat is in deze tijden niet de meest zekere baan). Ik vind wel weer werk, maar verdien ik dan ook net zo goed als nu? Ws niet en dus gaan we er dan flink op achteruit en daar maak ik me zorgen om. Maar als dat zo is, dan moeten we maar wat zuiniger aan doen.
En hoewel we geen kinderen hebben, doe ik naast mijn fulltime baan ook het volledige huishouden omdat manlief erg druk is met school.Hij wil met alle liefde helpen hoor. Maar dan is hij 's avonds nog langer bezig met school en houden we helemaal geen tijd meer over om samen iets te doen. Natuurlijk baal ik er ook wel eens van (ik ben niet zo van het huishoudelijke werk en ik volg ook cursussen naast mijn werk en ben dus ook druk). Aan de andere kant: hier hebben we samen voor gekozen en dus vind ik dat ik hem moet steunen niet niet op moet zadelen met extra werk omdat ik een dagje wil niksen.
Dus omdat zij nu de druk voelt van 'kostwinner' zijn (wat volgens mij niet zozeer het grootste probleem is). Moet haar man zich maar aanpassen en fulltime gaan werken en carriere maken. Wat denk je dat dat voor hem voor druk oplevert?
En wat denk je dat TO dan nog veel tijd voor zichzelf over houd? 4 kinderen en beide fulltime werken? Das bijna niet te doen hoor. En waarom krijg je dan kinderen. Om ze elke dag naar de creche of BSO te brengen? Goed voor je gezinsleven, ,eer je zeker dat je naast elkaar heen gaat leven.
Dat jij beter opgeleid was, wist je van tevoren. Je had dus ook kunnen bedenken dat je ws kostwinner zou zijn. De keuze dat hij meer thuis bleef ipv jij heb je volgens mij ook samen gemaakt. En uit jou reacties lees ik ook dat je man meer werken of carriere maken niet ziet zitten. Maar dat hij best mee wil denken over een oplossing zodat jij je ook wat gelukkiger voelt.
En ik snap die 'druk van kostwinner zijn' niet zo. Ik ben ook kostwinner. Ik heb me hier nooit druk over gemaakt. Je werkt beiden en hebt het hopelijk beiden naar je zin op het werk. Alleen jij krijgt er iets meer voor, nou en? Pushed je man je om harder te werken en sneller carriere te maken, zodat je nog meer gaat verdienen? Denk het niet.
De enige zorg die ik nu heb, is wat er gebeurt als ik mijn baan kwijt zou raken (werk bij een bank en dat is in deze tijden niet de meest zekere baan). Ik vind wel weer werk, maar verdien ik dan ook net zo goed als nu? Ws niet en dus gaan we er dan flink op achteruit en daar maak ik me zorgen om. Maar als dat zo is, dan moeten we maar wat zuiniger aan doen.
En hoewel we geen kinderen hebben, doe ik naast mijn fulltime baan ook het volledige huishouden omdat manlief erg druk is met school.Hij wil met alle liefde helpen hoor. Maar dan is hij 's avonds nog langer bezig met school en houden we helemaal geen tijd meer over om samen iets te doen. Natuurlijk baal ik er ook wel eens van (ik ben niet zo van het huishoudelijke werk en ik volg ook cursussen naast mijn werk en ben dus ook druk). Aan de andere kant: hier hebben we samen voor gekozen en dus vind ik dat ik hem moet steunen niet niet op moet zadelen met extra werk omdat ik een dagje wil niksen.
zondag 7 december 2008 om 18:38
@ TO: Je schrijft ergens dat je man ook wel ziet dat er iets moet gebeuren? (alhoewel ik moet toegeven dat ik niet het hele topic uitgebreid heb gelezen). In oplossingen gedacht dan, is het een mogelijkheid/idee dat je man alsnog het laatste jaar van zijn MBO gaat halen? (hij hoefde toch nog maar 1 jaar?) Dan kan hij daarna werk op dat niveau gaan zoeken. En dat zal allicht schelen. Misschien dat hij daarna intern kan doorstromen. En misschien zelfs nog HBO gaat overwegen voor de jongsten gaan studeren?
zondag 7 december 2008 om 18:46
Volgens mij wist TO al op het moment dat ze een relatie met deze man aanging dat hij zo laag opgeleid was. Dat was 't moment geweest om er een probleem van te maken en hem 'n schop onder z'n kont te geven of bij 'm weg te gaan en 'n gelijkgestemde partner te zoeken.
Tijdens de jaren dat je kids nog niet naar school gingen heb je ook niet geklaagd, want wel lekker makkelijk natuurlijk dat hij al dat werk deed en je je kids niet naar allerlei opvang hoefde te brengen.
Nu ze wel naar school gaan vind je dat je man meer moet gaan werken. Wat vindt hij daar zelf van? Wil hij een studie gaan volgen en bij gaan werken of vindt hij 't allemaal wel best zo?
Dat mensen zeggen dat je met jullie gezamenlijk inkomen wel uit moet komen, daar ben ik 't niet mee eens. Je moet er tenslotte wel met 4 personen van leven (waaronder 2 dure kinderen), terwijl anderen ditzelfde bedrag voor 2 personen te besteden hebben.
Tijdens de jaren dat je kids nog niet naar school gingen heb je ook niet geklaagd, want wel lekker makkelijk natuurlijk dat hij al dat werk deed en je je kids niet naar allerlei opvang hoefde te brengen.
Nu ze wel naar school gaan vind je dat je man meer moet gaan werken. Wat vindt hij daar zelf van? Wil hij een studie gaan volgen en bij gaan werken of vindt hij 't allemaal wel best zo?
Dat mensen zeggen dat je met jullie gezamenlijk inkomen wel uit moet komen, daar ben ik 't niet mee eens. Je moet er tenslotte wel met 4 personen van leven (waaronder 2 dure kinderen), terwijl anderen ditzelfde bedrag voor 2 personen te besteden hebben.
maandag 8 december 2008 om 10:17
quote:elninjoo schreef op 07 december 2008 @ 18:46:
Volgens mij wist TO al op het moment dat ze een relatie met deze man aanging dat hij zo laag opgeleid was. Dat was 't moment geweest om er een probleem van te maken en hem 'n schop onder z'n kont te geven of bij 'm weg te gaan en 'n gelijkgestemde partner te zoeken.
Tijdens de jaren dat je kids nog niet naar school gingen heb je ook niet geklaagd, want wel lekker makkelijk natuurlijk dat hij al dat werk deed en je je kids niet naar allerlei opvang hoefde te brengen.
Nu ze wel naar school gaan vind je dat je man meer moet gaan werken. Wat vindt hij daar zelf van? Wil hij een studie gaan volgen en bij gaan werken of vindt hij 't allemaal wel best zo?
Dat mensen zeggen dat je met jullie gezamenlijk inkomen wel uit moet komen, daar ben ik 't niet mee eens. Je moet er tenslotte wel met 4 personen van leven (waaronder 2 dure kinderen), terwijl anderen ditzelfde bedrag voor 2 personen te besteden hebben.
Laag opgeleid zijn hoeft niet perse te betekenen slechtbetaald werk of weinig ambities. Als je een relatie met iemand aangaat die laag opgeleid is, ga je er denk ik niet per definitie van uit dat hij weinig tot niets in het laatje zal brengen later en ook ambitieloos op de bank blijft hangen. Vind het dan ook onzin om te denken: dat had je in het begin van jullie relatie moeten aankaarten of weg moeten gaan. Bovendien weten wij niet hoe lang ze al samen zijn.
Daarnaast lijkt het me handig als je alles leest voordat je een inhoudelijke reactie geeft, want TO geeft meermalen duidelijk aan dat ze ook een flinke kluif werk heeft aan het opvoeden, halen, brengen etc van de kinderen. Ze wordt niet ontzien door man. Dus de vlieger van lekker makkelijk toen de kinderen klein waren gaat niet op.
Daarnaast hebben ze 4 kinderen, geen 2..
Volgens mij wist TO al op het moment dat ze een relatie met deze man aanging dat hij zo laag opgeleid was. Dat was 't moment geweest om er een probleem van te maken en hem 'n schop onder z'n kont te geven of bij 'm weg te gaan en 'n gelijkgestemde partner te zoeken.
Tijdens de jaren dat je kids nog niet naar school gingen heb je ook niet geklaagd, want wel lekker makkelijk natuurlijk dat hij al dat werk deed en je je kids niet naar allerlei opvang hoefde te brengen.
Nu ze wel naar school gaan vind je dat je man meer moet gaan werken. Wat vindt hij daar zelf van? Wil hij een studie gaan volgen en bij gaan werken of vindt hij 't allemaal wel best zo?
Dat mensen zeggen dat je met jullie gezamenlijk inkomen wel uit moet komen, daar ben ik 't niet mee eens. Je moet er tenslotte wel met 4 personen van leven (waaronder 2 dure kinderen), terwijl anderen ditzelfde bedrag voor 2 personen te besteden hebben.
Laag opgeleid zijn hoeft niet perse te betekenen slechtbetaald werk of weinig ambities. Als je een relatie met iemand aangaat die laag opgeleid is, ga je er denk ik niet per definitie van uit dat hij weinig tot niets in het laatje zal brengen later en ook ambitieloos op de bank blijft hangen. Vind het dan ook onzin om te denken: dat had je in het begin van jullie relatie moeten aankaarten of weg moeten gaan. Bovendien weten wij niet hoe lang ze al samen zijn.
Daarnaast lijkt het me handig als je alles leest voordat je een inhoudelijke reactie geeft, want TO geeft meermalen duidelijk aan dat ze ook een flinke kluif werk heeft aan het opvoeden, halen, brengen etc van de kinderen. Ze wordt niet ontzien door man. Dus de vlieger van lekker makkelijk toen de kinderen klein waren gaat niet op.
Daarnaast hebben ze 4 kinderen, geen 2..
Dat dan weer wel..
woensdag 10 december 2008 om 10:57
TO: Hier ook een situatie waarin ik meer verdien dan mijn man. Wat ik geleerd heb is om niet te projecteren. Ik heb een redelijke ambitie (WO-opgeleid) en mijn lief, ook WO-opgeleid, heeft dat niet en wil gewoon een overzichtelijke baan, hij werkt nu op Mbo-niveau, 32 uur, ik werk op HBO+ ook 32 uur. Ik heb mijn idee van 2 grootverdieners nogal bij moeten stellen, daar ben ik nog steeds mee bezig. Het betekent dat het droomhuis nog even moet wachten en dat we met meer mensen (1 dochter) met minder geld moeten doen dan toen we allebei fulltime werkten.
Ik ben op dit moment heel gelukkig met onze relatie, onze dochter en hebben de wens voor een tweede kind.
Dat ik soms de ideeen van onze vrienden, over het algemeen ook universitair opgeleid, van ons af moet slaan is vooral heel lastig. Niet iedereen wil op het niveau werken dat hij kan werken.
Ik probeer wel om mijn man te stimuleren zich te blijven ontwikkelen, dat hij blijft werken, niet alleen voor het geld, maar ook voor zichzelf.
Ik kan niet zeggen dat ik nooit in jouw situatie terecht zal komen, maar ik ben me er nu al van bewust dat hij niet is zoals ik en ik van hem hou en het dus moet doen met het ambititieniveau dat hij heeft. Ook al hebben onze vrienden hun huis gekocht dat wij nog graag zouden willen hebben.
Ik ben op dit moment heel gelukkig met onze relatie, onze dochter en hebben de wens voor een tweede kind.
Dat ik soms de ideeen van onze vrienden, over het algemeen ook universitair opgeleid, van ons af moet slaan is vooral heel lastig. Niet iedereen wil op het niveau werken dat hij kan werken.
Ik probeer wel om mijn man te stimuleren zich te blijven ontwikkelen, dat hij blijft werken, niet alleen voor het geld, maar ook voor zichzelf.
Ik kan niet zeggen dat ik nooit in jouw situatie terecht zal komen, maar ik ben me er nu al van bewust dat hij niet is zoals ik en ik van hem hou en het dus moet doen met het ambititieniveau dat hij heeft. Ook al hebben onze vrienden hun huis gekocht dat wij nog graag zouden willen hebben.