man verdient veel minder....

Ik ben daar ook wel benieuwd naar. Zou je een lijstje kunnen geven?

shisensa, volgens mij spelen er 2 dingen:



1. dat jullie niet rond kunnen komen met het geld wat jullie hebben, dat kan natuurlijk. Ieder gezin heeft weer een ander uitgaven patroon. Mijn man en ik verschillen daarin heel erg en hebben elkaar tegenmoet moeten komen. Maar goed wij hebben geen 4 kinderen dus dan is de situatie sowieso anders.



Het andere is toch dat je dit aangeeft:

Maar goed wat ik zeggen wilde, ik schaam me dus ervoor dat ik me schaam dat ik mijn man eigenlijk niet hoogopgeleid genoeg vind. Ik weet dat het een snobistische gedachte is.



Dat zijn mijn inziens 2 verschillende dingen, die misschien wel een link hebben maar het laatste heeft meer te maken met jouw beeld van wel/niet goed opgeleid.



Het geld gedeelte is meer praktisch, ik denk dat je zelf ook weet dat als hij 5 dagen gaat werken dat het eten bijv. dan niet klaar staat als je thuis komt.



Vraagje: had het voor jou uitegemaakt als hij 3 dagen werkte en het dubbele verdiende van wat hij nu verdient, maar nog steeds LBO niveau?

Wij hebben ook 4 kinderen en het inkomen van mijn man bedraagt ¤ 2500 bruto, ongeveer 1800 netto en werkt 39 uur per week. Hij heeft een HBO-opleiding richting werktuigbouwkunde.

Toen ons tweede kind werd geboren en een aan autisme verwante stoornis bleek te hebben en veel therapie en begeleiding nodig had ben ik gestopt met werken. Wij doen het dus met zijn zessen van dit salaris.

na aftrek van de vaste lasten, ongeveer 1000 tot 1200 euro per maand, hebben we dus zo'n 800-600 euro per maand over om van te leven. We hebben een huurhuis, maar mijn man verdient net iets teveel om huurtoeslag te krijgen. Zorgtoeslag krijgen we nog wel, maar stelt niet zo veel voor.

Van 26 euro per dag voor 6 personen kun je geen riant leven leiden. Toch redden we het. Zelfs zwemles is nog mogelijk en mijn oudste zoon zit op paardrijden. Extra's, zoals een colaatje oid in de kantine van de manege, kunnen niet. Als we mijn man's vakantiegeld kunnen sparen en er komen geen grote uitgaven zoals een kapotte wasmachine, kunnen we eens per 2 a 3 jaar op vakantie.

Ik heb geen rijbewijs, mijn man wel en heeft een(grote) oldtimer waar hij alles zelf aan kan repareren en omdat de auto ouder is dan 25 jaar hoeven we geen wegenbelasting te betalen.



Over twee jaar gaat ons jongste kind naar school, ik ga dan weer een baan zoeken, hopelijk is onze autistische zoon dan zover dat BSO mogelijk is. Ik heb een MBO-opleiding, maar ben er zo lang uit geweest dat ik blij mag zijn uberhaupt nog een baan te krijgen, dat zal iig niet het werk zijn wat ik eerder deed. Maakt niet zoveel uit, alles wat ik inbreng zal mooi meegenomen zijn, zeker als de oudste naar de middelbare school gaat.



Ben ik tevreden? Over onze financiele situatie niet. Mijn man heeft geen slecht salaris voor de branche waar hij in werkt, maar het is structureel eigenlijk te weinig. We kunnen er van rondkomen, maar eens gek doen zit er niet in, nooit.

Maar verder heb ik eigenlijk geen klachten.

We hebben zelf besloten 4 kinderen op de wereld te zetten en soms denk ik wel eens dat we dat beter niet hadden kunnen doen. Maar dat is achteraf gepraat, ze zijn er(en ik hou vreselijk veel van ze!) en wij moeten er voor zorgen dat ze zo goed mogelijk opgroeien



En als ik 3600 euro per maand te besteden had, was ik helemaal gelukkig. Want dan kan ik mijn kinderen ook eens trakteren op een patatje in de stad. En misschien zou ik voor mezelf ook eens wat nieuws kunnen kopen. En dan zouden we misschien ook een huis kunnen kopen, zijn we eindelijk weg uit deze buurt.

Het lijkt me dat je in een hoogst vermoeiende positie verkeert. Feit blijft echter dat je dit alleen kunt veranderen als je met je man in gesprek gaat en samen zoekt naar oplossingen om (een deel van) de druk bij jou weg te nemen.

quote:shisensa schreef op 23 november 2008 @ 19:32:

Luna,

petje af, diep respect. En even off-topic, of misschien ook wel on-topic, ik heb ook een zoon met een aan autisme verwante stoornis. Gaat nu wel heel goed maar heeft jarenlang heel veel begeleiding ingezeten (en nog steeds natuurlijk). Doktersafspraken, twee keer per week fysio etc. Het is dus niet dat wij geen geld hebben voor dat frietje in de stad. Als we eens in de zoveel tijd een dagje naar de stad gaan, wordt het dus geen La Place maar inderdaad gewoon 3 frietjes en vier kroketten bij de Febo en die delen we met ons zessen. Het beeld dat hier dus wordt weggezet dat het me alleen maar om de status gaat, is echt niet waar.



Ik zal proberen een lijstje met vaste lasten te maken maar of dat vandaag nog gaat lukken, weet ik niet.





Ik snap wel hoe je je voelt. Ik zou het ook heel goed snappen als mijn man zich zo voelde, de verantwoordelijkheid van 5 mensen op je schouders. Maar hij voelt het niet zo. Het liefst zou ik nu al weer gaan werken, maar behalve problemen met autistische zoon gaat me dat ook heel veel geld voor de BSO/creche kosten. Van het extra geld dat binnenkomt blijft dan niet veel meer over. Mijn man heeft liever dat ik thuis ben voor de kinderen, ook als ze naar school gaan. Maar ik wil ook mijn steentje weer gaan bijdragen en zo wat meer ruimte in ons budget creëren. Ik voel me vaak nutteloos, terwijl hij zich rotwerkt.



Het enige wat je concreet kunt doen is (nogmaals) praten met je man. Vertel hoe je je voelt en kijk of je samen een oplossing kunt bedenken.

Ik kan me voorstellen dat je de druk op je schouders goed voelt, als jij hoofdverantwoordelijk bent voor jullie inkomen en als je met het totale inkomen van het gezin niet uitkomt. Volgens mij zit je wat meer dwars dan alleen het inkomen en het opleidingsniveau van je man. Wat je opschrijft over zijn werk, klinkt niet alsof je het erg leuk vindt dat hij dat werk doet. Wat vindt hij daarvan? Zou hij liever wat anders willen doen?

Pfff, 2400 euro vaste lasten is erg veel. Zou daar eerst eens naar kijken of dat allemaal wel in orde is.

Als ik dan kijk naar de lasten van Luna vind ik dat erg weinig voor een 6 persoons huishouden.

Je zou er voor kunnen kiezen om de belastingteruggave maandelijks uit te laten keren. Dan heb je het bedrag per maand en kun je wat ruimer leven.

Wij hebben idd minder vaste lasten, in een goede maand zo'n 1100 euro, in slechte maanden(sommige vaste lasten zijn tweemaandelijks) rond de 1400 euro, maar omdat ik niet werk betalen we geen kinderopvang. De kinderen krijgen maar heel weinig zakgeld(ze zijn 8,6,4 en bijna 2) en kleedgeld krijgen ze nog niet, dat gaat van de kinderbijslag. Wij betalen aan het huis fors minder, onze huur is iets meer dan 500 euro. We betalen geen wegenbelasting en onze auto/brand/WA-verzekering is vrij goedkoop omdat man nog nooit schade heeft gereden, we zitten op de maximale korting qua autoverzekering.

We zijn erg zuinig met gas, licht en water, de laatste jaren hoeven we niet meer bij te betalen.

Oudste zit op paardrijden, kost zo'n 80 euro voor 10 lessen. We betalen meestal per les, dat spreidt de kosten. Zwemles is 26 euro p/m per kind, er zitten er straks 2 op.

We hebben het standaard tv-pakket en het goedkoopste internetpakket, scheelt ook kosten.

Een half jaar geleden heb ik alle abonnementen opgezegd, behalve dat van de bieb. Allemaal geen grote maandelijkse uitgaven, maar het tikt toch aan. mijn mobiel is pre-paid. Ik bel toch niet zoveel, iig minder dan een abonnement kost.

Maar ik kan me voorstellen dat je dat niet doet als je het ietsje ruimer hebt. Een krantje bij het ontbijt bv is toch altijd prettig. En als de zwemdiploma's binnen zijn mogen/moeten de andere kinderen ook op een sport, dat vind ik heel belangrijk.

Wat vind je man eigenlijk van de situatie shisensa? Voelt hij zich bezwaard dat jij een hoger salaris en een lagere opleiding dan jij?



Ik had dezelfde situatie als jij voor mijn scheiding. Hij kon er totaal niet mee omgaan. Hij werd er door de (bekrompen) omgeving ook aangekeken. Vrouw grotere auto, vrouw beter salaris, hij kon daar niet mee overweg.



Ik herken overigens de grote vaste lasten ook. Ik heb dezelfde 2300 euro aan vaste lasten in mijn eentje met drie kinderen en snap ook niet waar dit nu aan ligt. Ziet er uit als noodzakelijk kwaad. Maar van wat ik overhou, zo een 1000 euro, kan ik makkelijk rondkomen. Maar das 1 volwassene minder, dat scheelt.

Voor je eigen geld en je eigen tijd valt gewoon wat te regelen. Ik heb met hetzelfde probleem gezeten qua geld en wij hebben dit opgelost door onszelf "zakgeld" te geven: geld dat we helemaal voor onszelf en naar eigen inzicht mogen besteden. Het kost soms wat schuiven op de begroting, maar dat we dat geld krijgen, staat gewoon vast. Dat is van onszelf.

Over vrije tijd voor jezelf vallen soortgelijke afspraken te maken, gewoon door die in te plannen. Als je kinderen naar (sport)clubjes kunnen, waarom zou jij dan niet hetzelfde mogen? Al is het maar één avond of één uurtje sporten in de week.

Ik snap dat als je wat winterdipperig bent, je niet meer ziet waar de vaak simpele oplossingen voor dit probleem liggen, maar ze zijn er heus wel. Ga gewoon samen eens net zo lang puzzelen (en prioriteiten stellen) tot je voor jezelf 50 of 100 euro per maand hebt veiliggesteld. Vijftig is het minimum, van minder kun je net niks. Honderd ervaar ik als comfortabel genoeg.



Voor wat betreft de gedachten over je man: praat er eens over met hem wat zijn verwachtingen zijn voor de toekomst, hoe hij zijn rol in jullie huishouding ziet, wat hij van zijn werk vindt, wat hij nodig heeft om gelukkig te zijn, over jouw verwachtingen etc. en hoe jullie ervoor kunnen zorgen dat zijn belangen en jouw belangen zo dicht mogelijk komen te liggen bij wat jullie afzonderlijk nodig hebben om gelukkig te zijn, maar ook zo dicht mogelijk bij wat jullie nodig hebben om samen vooruit te kunnen.

Ik ken je niet, dus ik weet niet hoe je normaal bent. Ik weet wel wat het inhoudt om een winterdip te hebben, en weet van mezelf dat ik dan makkelijker mezelf slachtoffer voel van mensen en situaties dan anders. Als je jezelf bewust bent van die valkuil, dat scheelt al de helft. Maar probeer in het gesprek vooral eens te luisteren naar wat je man wil, wat zijn ideeën zijn over jullie toekomst en zijn rol daarin, wat zijn ambities zijn en wat hij vooral níet ambiëert. Dát moet het uitgangspunt zijn voor zijn rol en eventuele veranderingen die in die rol plaats zouden kunnen vinden.



Voor jezelf denk ik dat het op dit moment het belangrijkst is om te streven naar een andere mentaliteit en als je dat niet lukt vanwege een winterdip: stel dan desnoods het hele proces uit tot je wél weer openstaat voor oplossingen.

Wat ik je in ieder geval aan kan raden, is om zo veel mogelijk naar buiten te gaan. Maak tijdens je lunchpauze een wandeling terwijl je je brood opeet, ga in het weekend lekker naar buiten. En als dat niet helpt: duik eens onder de zonnebank of doe de investering voor een daglichtlamp.



Dat je je schaamt voor je gevoelens helpt dipmatig gezien ook al niet mee. Waarom schaam je je? Zoals je het vertelt rondt je man geen dingen af, saboteert hij vooruitgang en blijft hij zitten op een plek waar jij niet enthousiast over bent. En jij, met al je ambities, begrijpt dat niet. Nou, dáár kan ik wel inkomen.

Maar: als je zou weten dat je man hier oprecht gelukkig van wordt, dat het voor hem een bewuste keuze is om op dit niveau en bij zo'n inflexibele werkgever te blijven werken, zou dat dan uitmaken? Als hij kan uitleggen waarom hij zijn stappen positief waardeert, zou dat uitmaken? Ik denk het wel. Als je al zou begrijpen waarom hij doet wat hij doet en waarom hij daar gelukkig mee is, misschien dat dan voor jou ook de "noodzaak" om hem zo te pushen vervalt. En misschien dat dat jullie onderlinge relatie ook wel ten goede komt, als hij gewoon mag zijn zoals 'ie is. Immers: hij laat jou met je ambties ook in je waarde.



Maar goed, dat is allemaal vooruitlopen op dingen waarvan ik denk dat het verstandig is om ze eerst eens met je man te bespreken. First things first.

Tja,wij hebben vaste lasten van ruim 4000 euro, waar ook veel schulden van mijn snoezige ex bij zitten.

En dan doen we boodschappen bij de aldi, gaan 1 keer per jaar in NL kamperen en hebben een doodsimpele eensgezins rijtjeswoning.



Er komt wel ruim 5000 euro netto in, dus 1000 euro voor boodschappen, benzine, kleding, cadeautjes, vakanties, sparen, reparaties en sporten....



Mwah ik klaag niet hoor,maar zwemmen in het geld... nee



Ik snap wel dat 3600 met 4 kinderen best rekenen is...

Ja schulden door exen, leuk he. Grrrrr

"En misschien is één van de problemen inderdaad dat ik nooit tijd of geld voor mezelf overhoud. Altijd wil er iemand mijn aandacht. "

Dat is niet 1 van de problemen, dat is het probleem.

Dus voor dat je (je man) gaat zorgen dat er meer geld bijkomt, houd er dan rekening mee dat je vrije tijd nog meer beperkt zal worden, daar los je dit iig dus niet mee op.

Vind dat posters als quertu best mogen terugkomen op hun kortzichtigheid!!



Vind dat dit weinig te maken heeft slachtoffer of meer meer meer willen! Heeft meer te maken met een kerel die het allemaal wel best vindt. Hij heeft ondanks opleiding verschillende kansen gehad op carrièrvlak en heeft deze (lijkt wel) bewust laten lopen. Vrouwlief mag het nu allemaal regelen en dat vind ik fout.



Er wordt nu net gedaan of TO een carrièrebitch is die ontzettend blij mag zijn dat haar man haar de kans geeft carrière te maken. Haar man heeft een schop onder zijn kont nodig!



Ook storend dat er alleen maar naar die 3600,- inkomen gekeken wordt. Met vier kinderen is dat niet zo belachelijk veel hoor. Of je moet in een of andere vinex wijk of in Oost Groningen wonen waar de lasten nu eenmaal lager liggen.



Kan je zeggen hier komt meer binnen en iedere maand schoon op! Lasten liggen hier in de regio gewoon veel hoger.

Mwah, ik werk niet en manlief brengt maar tweemaal modaal binnen en dat terwijl ik zijn onderbroeken strijk.

Denk ook dat TO naast baan heel veel tijd aan de kids besteedt. Wordt net gedaan of man alle tijd aan kids besteedt waardoor TO ontzien wordt en man haast niet meer kan werken ivm kinderen. Krijg de indruk dat dat allemaal wel meevalt.

Dat valt blijkbaar ook wel mee, maar dat vertelde ze later pas. Als je de openingstopic leest, komt dit wel zo over.

Er zijn er best wel veel hier die begrip voor haar probleem hebben hoor. Alleen zoals het gepost werd, kwam het best wel 'egoistisch' over. Dat vond ik zelf ook. Alleen reageer ik niet zo snel heel fanatiek als ik de achtergrond verder niet ken. Sommige mensen doen dat wel en dat is ook niet erg. Je reageert op wat je leest, dus als er maar een half verhaal staat, kun je ook maar op een half verhaal reageren. Later werd het vehaal al veel genuanceerder doordat zij weer reageerde op alle reacties en het totaalplaatje veel duidelijker werd.

quote:sunshine 1980 schreef op 24 november 2008 @ 17:14:

Vind dat posters als quertu best mogen terugkomen op hun kortzichtigheid!!



Vind dat dit weinig te maken heeft slachtoffer of meer meer meer willen! Heeft meer te maken met een kerel die het allemaal wel best vindt. Hij heeft ondanks opleiding verschillende kansen gehad op carrièrvlak en heeft deze (lijkt wel) bewust laten lopen. Vrouwlief mag het nu allemaal regelen en dat vind ik fout.



Er wordt nu net gedaan of TO een carrièrebitch is die ontzettend blij mag zijn dat haar man haar de kans geeft carrière te maken. Haar man heeft een schop onder zijn kont nodig!



Ook storend dat er alleen maar naar die 3600,- inkomen gekeken wordt. Met vier kinderen is dat niet zo belachelijk veel hoor. Of je moet in een of andere vinex wijk of in Oost Groningen wonen waar de lasten nu eenmaal lager liggen.



Kan je zeggen hier komt meer binnen en iedere maand schoon op! Lasten liggen hier in de regio gewoon veel hoger.Alle thuisblijf moeders/parttime werkenden/niet carriere gerichte vrouwen dan ook maar een schop onder hun donder? Of is jouw reactie wat kortzichtig?