Relaties
alle pijlers
Ik begrijp mijn vriend soms niet helemaal geloof ik...
woensdag 10 december 2008 om 09:30
Hallo,
Ik was eigenlijk benieuwd of dit een beetje herkenbaar is voor anderen. Ik heb nu sinds 2 jaar een relatie met een hele leuke jongen op wie ik helemaal stapelgek ben, we wonen sinds de zomer samen. Hij is ook gek op mij, dat weet ik zeker.
Maar wat betreft samen zijn of liefde laten blijken verschillen we nogal wat. Ik heb veel aandacht, knuffelen en leuke dingen doen nodig, hij is erg op zichzelf, heeft het liefst vrienden om zich heen om leuke dingen mee te doen. Hij vindt het in mijn ogen minder belangrijk tijd aan ons te besteden en soms kan ik me daar heel boos om maken. Ik ben van het cadeautjes meebrengen, hij heeft eigenlijk alleen in het begin me wel eens verrast.
Maar waar ik mee zit is het volgende: Er zijn weken in onze relatie dat het hartstikke goed gaat, de Ups. Hij is dan de liefste vriend die ik me kan wensen, geef me alle aandacht, complimentjes, is spontaan en heeft zin om dingen te doen met mij, maar elke keer als er zo’n periode is geweest dat het erg goed ging, komt er ineens weer iets waardoor hij weer alleen maar voor zichzelf leeft. De Downs. Dan heeft hij opvallend weinig zin om te knuffelen, zegt ie ineens geen leuke of lieve dingen meer, wil hij eigenlijk ( doet het niet omdat hij het voor mij laat) elke avond zuipen in de kroeg of naar vrienden en overdag is zijn beste vriend dan ook altijd hier thuis. En als ik er naar vraag waarom hij zo afstandelijk doet is er niks aan de hand…. Ik vind dat zo raar!
Ik kan gewoon elke keer alweer aan komen voelen als hij weer zo afstandelijk gaat doen. Dat duurt dan ook een paar weken en dan ineens gaat het weer een tijdje super goed. Ik vroeg me af of dit misschien iets herkenbaars is voor mannen? Dat ze ineens tijd voor zichzelf nodig hebben? Ik heb ooit eens zoiets gelezen in een boek namelijk…
Vroeg me af of jullie in relaties hier ook mee te maken hebben en hoe jullie dit oplossen of hier ook wel mee zitten?
Liefs Lieneke
Ik was eigenlijk benieuwd of dit een beetje herkenbaar is voor anderen. Ik heb nu sinds 2 jaar een relatie met een hele leuke jongen op wie ik helemaal stapelgek ben, we wonen sinds de zomer samen. Hij is ook gek op mij, dat weet ik zeker.
Maar wat betreft samen zijn of liefde laten blijken verschillen we nogal wat. Ik heb veel aandacht, knuffelen en leuke dingen doen nodig, hij is erg op zichzelf, heeft het liefst vrienden om zich heen om leuke dingen mee te doen. Hij vindt het in mijn ogen minder belangrijk tijd aan ons te besteden en soms kan ik me daar heel boos om maken. Ik ben van het cadeautjes meebrengen, hij heeft eigenlijk alleen in het begin me wel eens verrast.
Maar waar ik mee zit is het volgende: Er zijn weken in onze relatie dat het hartstikke goed gaat, de Ups. Hij is dan de liefste vriend die ik me kan wensen, geef me alle aandacht, complimentjes, is spontaan en heeft zin om dingen te doen met mij, maar elke keer als er zo’n periode is geweest dat het erg goed ging, komt er ineens weer iets waardoor hij weer alleen maar voor zichzelf leeft. De Downs. Dan heeft hij opvallend weinig zin om te knuffelen, zegt ie ineens geen leuke of lieve dingen meer, wil hij eigenlijk ( doet het niet omdat hij het voor mij laat) elke avond zuipen in de kroeg of naar vrienden en overdag is zijn beste vriend dan ook altijd hier thuis. En als ik er naar vraag waarom hij zo afstandelijk doet is er niks aan de hand…. Ik vind dat zo raar!
Ik kan gewoon elke keer alweer aan komen voelen als hij weer zo afstandelijk gaat doen. Dat duurt dan ook een paar weken en dan ineens gaat het weer een tijdje super goed. Ik vroeg me af of dit misschien iets herkenbaars is voor mannen? Dat ze ineens tijd voor zichzelf nodig hebben? Ik heb ooit eens zoiets gelezen in een boek namelijk…
Vroeg me af of jullie in relaties hier ook mee te maken hebben en hoe jullie dit oplossen of hier ook wel mee zitten?
Liefs Lieneke
woensdag 10 december 2008 om 09:35
Tijd voor zichzelf heeft iedereen toch nodig?
Ik weet niet of het typisch iets voor mannen is hoor,ikzelf zou er eerlijk gezegd knettergek van worden als ik elke dag maar weer letterlijk alles samen met een partner moest doen..
En wat let jou om in de tijd dat hij iets samen met vrienden doet iets samen met vriendinnen te gaan doen?
Ik weet niet of het typisch iets voor mannen is hoor,ikzelf zou er eerlijk gezegd knettergek van worden als ik elke dag maar weer letterlijk alles samen met een partner moest doen..
En wat let jou om in de tijd dat hij iets samen met vrienden doet iets samen met vriendinnen te gaan doen?
woensdag 10 december 2008 om 09:35
quote:domnaiefmutsje schreef op 10 december 2008 @ 09:34:
Ik zou het niet fijn vinden als mijn partner elke avond zou zuipen in de kroeg, maar dat terzijde...
Zijn het downs in je relatie of zijn het periodes die jij minder vindt? Daar zit nogal verschil in namelijk.Volgens mij schreef ze dat hij dat ook niet elke avond doet, maar diep in zn hart wel zou willen...
Ik zou het niet fijn vinden als mijn partner elke avond zou zuipen in de kroeg, maar dat terzijde...
Zijn het downs in je relatie of zijn het periodes die jij minder vindt? Daar zit nogal verschil in namelijk.Volgens mij schreef ze dat hij dat ook niet elke avond doet, maar diep in zn hart wel zou willen...
woensdag 10 december 2008 om 09:37
Je weet zeker dat het aan hem ligt, en niet dat jij de ene keer wat meer onzeker bent dan de andere?
Natuurlijk kun je ook bedenken dat binnen een relatie twee mensen leven.. Met ieder zijn eigen leven! Misschien heeft je vriend wel iets anders wat zo nu en dan even wat energie van hem vergt (werk? vriend in de problemen? zichzelf?) Dat kan natuurlijk altijd...
Wat zegt je vriend over dat hij de ene keer meer knuffelig is dan de andere?
Natuurlijk kun je ook bedenken dat binnen een relatie twee mensen leven.. Met ieder zijn eigen leven! Misschien heeft je vriend wel iets anders wat zo nu en dan even wat energie van hem vergt (werk? vriend in de problemen? zichzelf?) Dat kan natuurlijk altijd...
Wat zegt je vriend over dat hij de ene keer meer knuffelig is dan de andere?
woensdag 10 december 2008 om 09:39
Ik denk dat hij in feite misschien wat minder behoefte heeft aan zoveel aandacht en knuffelen als jij. En dat hij in de up-weken jou tegemoet probeert te komen, de ideale vriend is. En dat dat zich wreekt in de down-weken. Misschien kan hij het wat gelijkmatiger spreiden? Dus wat meer maar ook wat kortere periodes van zich terugtrekken of dingen met vrienden doen? Dat er een wat meer gebalanceerde situatie kan ontstaan.
Ik weet niet of het man-eigen is, ik heb ook regelmatig behoefte aan alleen zijn, wat ruimte voor mijzelf. Ik zorg dat ik dat gewoon regelmatig heb en daarna ben ik weer opgeladen en kan ik weer gezellig zijn. Zonder die tijd alleen, word ik heel kriebelig op den duur. Maar dat is in essentie niet persoonlijk, alleen moet ik wel zorgen dat het dus ook niet persoonlijk voelt voor een ander. En dat doe ik door die tijd voor mijzelf te maken of met vriendinnen.
Maar een man die alleen maar alles samen zou willen doen, zou dus niets voor mij zijn. Ben gek op samen zijn maar soms ook effe niet . Misschien ervaart je vriend dat ongeveer hetzelfde.
Ik weet niet of het man-eigen is, ik heb ook regelmatig behoefte aan alleen zijn, wat ruimte voor mijzelf. Ik zorg dat ik dat gewoon regelmatig heb en daarna ben ik weer opgeladen en kan ik weer gezellig zijn. Zonder die tijd alleen, word ik heel kriebelig op den duur. Maar dat is in essentie niet persoonlijk, alleen moet ik wel zorgen dat het dus ook niet persoonlijk voelt voor een ander. En dat doe ik door die tijd voor mijzelf te maken of met vriendinnen.
Maar een man die alleen maar alles samen zou willen doen, zou dus niets voor mij zijn. Ben gek op samen zijn maar soms ook effe niet . Misschien ervaart je vriend dat ongeveer hetzelfde.
woensdag 10 december 2008 om 09:53
TO: je schrijft aan het eind dat je 's in een boek hebt gelezen dat mannen tijd voor zichzelf nodig hebben. Waarschijnlijk bedoel je dat anders, want op deze manier lijkt het net alsof jij nooit tijd voor jezelf en je vriendinnen neemt/nodig hebt. Even voor de beeldvorming 
Dit heeft volgens mij niets te maken met tijd voor het normale en belangrijke tijd voor jezelf hebben. Dat heeft iedereen nodig, anders word je volgens mij een beetje gek Dat zegt niets over de liefde/de relatie.
Maar het gaat hier volgens mij om 2 extremen: eerst 100% aandacht krijgen, dan reduceert dat naar 5% en een week later weer naar 100%, etc.
Dat is niet fijn - beide zijn te extreem. Gelijkmatiger spreiden (zoals Feliciaatje schrijft) is fijner en leuker.
Heb een ex die ook op die manier in de relatie zat. Een week lang was het gezellig, lekker en leuk, maar wel heel heftig en zelfs benauwend en vervolgens was het 2 of 3 weken niets - één sms'je misschien. Dan ging hij met vrienden stappen, drinken, blowen, nog meer drinken, overdag alleen dingen ondernemen (van sporten tot uiteten, van winkelen tot wandelen in het bos) om vervolgens weer aan te komen waaien alsof we kennissen waren.
Het was vooral "feest" als we op vakantie waren geweest. Waren we een volle week samen op pad geweest, dan hoorde ik daarna letterlijk een week niets van 'm. Daar moest ik steeds weer aan wennen en dat is nooit gelukt.
Dit heeft volgens mij niets te maken met tijd voor het normale en belangrijke tijd voor jezelf hebben. Dat heeft iedereen nodig, anders word je volgens mij een beetje gek Dat zegt niets over de liefde/de relatie.
Maar het gaat hier volgens mij om 2 extremen: eerst 100% aandacht krijgen, dan reduceert dat naar 5% en een week later weer naar 100%, etc.
Dat is niet fijn - beide zijn te extreem. Gelijkmatiger spreiden (zoals Feliciaatje schrijft) is fijner en leuker.
Heb een ex die ook op die manier in de relatie zat. Een week lang was het gezellig, lekker en leuk, maar wel heel heftig en zelfs benauwend en vervolgens was het 2 of 3 weken niets - één sms'je misschien. Dan ging hij met vrienden stappen, drinken, blowen, nog meer drinken, overdag alleen dingen ondernemen (van sporten tot uiteten, van winkelen tot wandelen in het bos) om vervolgens weer aan te komen waaien alsof we kennissen waren.
Het was vooral "feest" als we op vakantie waren geweest. Waren we een volle week samen op pad geweest, dan hoorde ik daarna letterlijk een week niets van 'm. Daar moest ik steeds weer aan wennen en dat is nooit gelukt.
woensdag 10 december 2008 om 10:03
Ik ben een beetje zoals jouw man. Kan in een periode heel knuffelig zijn, veel aandacht geven, maar dat kost me best wat energie. Als we een tijdje samen zijn geweest (weekend) dan ben ik altijd weer blij als ik daarna tijd voor mezelf heb. Ik vind hem niet minder leuk, maar heb dan enorme behoefte aan op mezelf zijn. Het heeft in mijn ogen niks te betekenen, het zegt niks over zijn liefde voor jou. De ene persoon heeft nou eenmaal meer tijd voor zichzelf nodig dan de ander.
Zou er dus niks achter zoeken.
Zou er dus niks achter zoeken.
woensdag 10 december 2008 om 10:04
Dat tijd voor mezelf nodig hebben uit zich dan idd in wat afstandelijk zijn, minder enthousiast als hij wil knuffelen. Ik denk dan, laat me eventjes. Als jij er wel veel behoefte aan hebt kun je dit voelen als een afwijzing, maar het is niks persoonlijks! Ik leg het ook altijd uit aan mijn vriend, misschien kan hij dit ook doen? Gewoon ter geruststelling?
woensdag 10 december 2008 om 10:07
Lizzl..voor mij heel herkenbaar wat jij schreef over de vakantie. Als wij een week zijn weggeweest samen, dan snak ik echt naar ruimte. Ik zou het ook erg fijn vinden om eens een weekje alleen te zijn, soms trek ik het gewoon niet, altijd iemand om me heen. En mijn vriend is echt niet enorm aanwezig of druk, maar vraagt wel veel aandacht..ik wil gewoon even rust, niets hoeven.
woensdag 10 december 2008 om 10:11
Wat ik doe, is aangeven wat we straks kunnen gaan doen, bijv: zullen we vanavond een film kijken of ... (vul maar wat in). Dan heeft de ander al een leuk vooruitzicht en kan ik er ongestoord vandoor en heb dan die avond ook weer echt zin om samen tijd door te brengen.
Ik doe dit niet eens bewust (realiseerde het me net door jouw postings Julus) maar op die manier is het ook niet beladen in de zin van: ik wil je nu niet om me heen, door te zeggen: ik wil je straks heel graag om me heen en tot die tijd ga ik even wat dingen doen voor mijzelf.
Enige probleem hiervan is wel dat je vriend dit moet weten van zichzelf, zich bewust ervan zijn dat hij zich terug kan trekken en dat dat jou kan kwetsen en jullie daar samen het beste een fijnere oplossing voor vinden.
Ik doe dit niet eens bewust (realiseerde het me net door jouw postings Julus) maar op die manier is het ook niet beladen in de zin van: ik wil je nu niet om me heen, door te zeggen: ik wil je straks heel graag om me heen en tot die tijd ga ik even wat dingen doen voor mijzelf.
Enige probleem hiervan is wel dat je vriend dit moet weten van zichzelf, zich bewust ervan zijn dat hij zich terug kan trekken en dat dat jou kan kwetsen en jullie daar samen het beste een fijnere oplossing voor vinden.
woensdag 10 december 2008 om 10:15
Ja zo doe ik het ook, feliciaatje. Hij weet het ook van mij, ik zeg dan dat ik even wat voor mezelf ga doen en dan zorg ik er altijd voor dat we ook nog samen tijd doorbrengen.
Maar toch ervaart hij het best vaak als een afwijzing. Als hij zegt dat hij in het weekend weggaat, reageer ik blij en plan in mijn hoofd al vanalles wat ik kan gaan doen. Hij hoort waarschijnlijk liever dat ik het jammer vind dat hij weggaat, haha. En dat is ergens ook logisch, nu lijkt het alsof ik blij ben dat ik van hem af ben, wat voor eventjs ook zo is natuurlijk.
Het blijft lastig, die verschillen in behoeften.
Dat was ook de klacht van vriend; dat wij te weinig samen deden, dat miste hij zo. En dus zocht hij het bij een ander..oeps. Heb ervan geleerd, zal ik maar zeggen.
Maar toch ervaart hij het best vaak als een afwijzing. Als hij zegt dat hij in het weekend weggaat, reageer ik blij en plan in mijn hoofd al vanalles wat ik kan gaan doen. Hij hoort waarschijnlijk liever dat ik het jammer vind dat hij weggaat, haha. En dat is ergens ook logisch, nu lijkt het alsof ik blij ben dat ik van hem af ben, wat voor eventjs ook zo is natuurlijk.
Het blijft lastig, die verschillen in behoeften.
Dat was ook de klacht van vriend; dat wij te weinig samen deden, dat miste hij zo. En dus zocht hij het bij een ander..oeps. Heb ervan geleerd, zal ik maar zeggen.
woensdag 10 december 2008 om 10:18
Bedankt voor jullie reacties tot nu toe! 
Het is absoluut niet zo dat ik zelf geen eigen leven heb of geen tijd voor mezelf nodig heb hoor! En ook in de weken dat hij wel lief en aardig is besteed hij tijd aan zijn vrienden en heeft hij genoeg tijd voor zichzelf, net als ik. Overdag studeer ik, dus doordeweeks zien we elkaar eigenlijk alleen s 'avonds en in het weekend werkt hij dus zien we elkaar nauwelijks, of alleen 's nachts in bed....
Het probleem is meer het gevoel wat hij me geeft, ineens die afstandelijkheid. En dat is niet onzekerheid o.i.d. Dat dacht ik eerst zelf ook, maar hij is gewoon van het ene op het andere moment compleet anders in gedrag.
De ene dag kan hij nog bellen en ik hou van je zeggen. Maar net belde ik even om te zeggen dat ik van hem houdt en dan zegt ie, Nou das mooi! ( dit om even uit te leggen) Hij reageert dan ineens een paar weken, soms een week zo koeltjes en ongeïnteresseerd.
Ik trek het me niet zo zeer persoonlijk aan, dat deed ik eerder wel maar ik weet nu ook dat het over een paar weken wel weer anders kan zijn, dat ie weer alle liefde en aandacht voor me heeft. Maar ik zou liever hebben dat het een beetje constant is. Hij heeft inderdaad wel iets van bindingsangst ofzo en als we ruzie hebben is het ook altijd dat hij te weinig energie in onze relatie stopt en dat hij veel tijd voor zichzelf nodig heeft.
Hij geeft zelf ook wel toe dat hij wil doen wat hij zelf wil.... En dat hij daarin moeilijk te sturen is.
Alleen het is voor mij zo moeilijk, de ene maand heb ik een vriend die het soms zelfs over trouwen heeft en de andere maand me amper wil zien staan en al zucht bij wijze van spreken als ik thuiskom....
ik voel me daardoor soms zo ongewenst!
Het is absoluut niet zo dat ik zelf geen eigen leven heb of geen tijd voor mezelf nodig heb hoor! En ook in de weken dat hij wel lief en aardig is besteed hij tijd aan zijn vrienden en heeft hij genoeg tijd voor zichzelf, net als ik. Overdag studeer ik, dus doordeweeks zien we elkaar eigenlijk alleen s 'avonds en in het weekend werkt hij dus zien we elkaar nauwelijks, of alleen 's nachts in bed....Het probleem is meer het gevoel wat hij me geeft, ineens die afstandelijkheid. En dat is niet onzekerheid o.i.d. Dat dacht ik eerst zelf ook, maar hij is gewoon van het ene op het andere moment compleet anders in gedrag.
De ene dag kan hij nog bellen en ik hou van je zeggen. Maar net belde ik even om te zeggen dat ik van hem houdt en dan zegt ie, Nou das mooi! ( dit om even uit te leggen) Hij reageert dan ineens een paar weken, soms een week zo koeltjes en ongeïnteresseerd.
Ik trek het me niet zo zeer persoonlijk aan, dat deed ik eerder wel maar ik weet nu ook dat het over een paar weken wel weer anders kan zijn, dat ie weer alle liefde en aandacht voor me heeft. Maar ik zou liever hebben dat het een beetje constant is. Hij heeft inderdaad wel iets van bindingsangst ofzo en als we ruzie hebben is het ook altijd dat hij te weinig energie in onze relatie stopt en dat hij veel tijd voor zichzelf nodig heeft.
Hij geeft zelf ook wel toe dat hij wil doen wat hij zelf wil.... En dat hij daarin moeilijk te sturen is.
Alleen het is voor mij zo moeilijk, de ene maand heb ik een vriend die het soms zelfs over trouwen heeft en de andere maand me amper wil zien staan en al zucht bij wijze van spreken als ik thuiskom....
ik voel me daardoor soms zo ongewenst!
woensdag 10 december 2008 om 10:20
woensdag 10 december 2008 om 10:23
Dat kan ik me heel goed voorstellen Loperientje. Vandaar ook mijn opmerking dat hij het ook moet willen zien van zichzelf en willen begrijpen wat voor effect het op jou heeft en dan er samen uit kunnen komen.
Gaat dat niet, dan zou ik me afvragen of dit wel de relatie voor jou is. Want het is idd niet leuk, als het nou zotussendoor een bui is van wat meer teruggetrokken zijn en het waait snel weer over, is het makkelijk te begrijpen en te accepteren. Maar ik vind die buien lang duren en dat hij je ook weinig erin tegemoet komt op deze manier. Niet een fijn gevoel.
Gaat dat niet, dan zou ik me afvragen of dit wel de relatie voor jou is. Want het is idd niet leuk, als het nou zotussendoor een bui is van wat meer teruggetrokken zijn en het waait snel weer over, is het makkelijk te begrijpen en te accepteren. Maar ik vind die buien lang duren en dat hij je ook weinig erin tegemoet komt op deze manier. Niet een fijn gevoel.
woensdag 10 december 2008 om 10:23
En ik probeer bovendien ook echt mijn best te doen om hem zoveel mogelijk daarin vrij te laten. Het is niet zo dat ik hem claim op wat voor manier dan ook. Heb al meerdere malen aangegeven het net zo leuk te vinden als we 2 keer per week gaan "daten" dan elke avond saai op de bank te hangen....
Daar kom ik hem toch wel mee tegemoet als hij tijd voor zichzelf wil?
Maar het is alsof hij de ene week het heerlijk vindt om bij mij te zijn, lekker samen dvdtjes kijken, leuke dingen doen, maar dat hij de volgende week zelfs pissig op me kan worden als ik er vanuit ga dat we lekker samen op de bank gaan hangen 's avonds. En dat is voor mij zo vervelend, omdat ik het helemaal niet zo wil of zo breng, alleen ga ik er door zijn gedrag soms vanuit....
Daar kom ik hem toch wel mee tegemoet als hij tijd voor zichzelf wil?
Maar het is alsof hij de ene week het heerlijk vindt om bij mij te zijn, lekker samen dvdtjes kijken, leuke dingen doen, maar dat hij de volgende week zelfs pissig op me kan worden als ik er vanuit ga dat we lekker samen op de bank gaan hangen 's avonds. En dat is voor mij zo vervelend, omdat ik het helemaal niet zo wil of zo breng, alleen ga ik er door zijn gedrag soms vanuit....
woensdag 10 december 2008 om 10:24
quote:Julus schreef op 10 december 2008 @ 10:07:
Lizzl..voor mij heel herkenbaar wat jij schreef over de vakantie. Als wij een week zijn weggeweest samen, dan snak ik echt naar ruimte. Ik zou het ook erg fijn vinden om eens een weekje alleen te zijn, soms trek ik het gewoon niet, altijd iemand om me heen. En mijn vriend is echt niet enorm aanwezig of druk, maar vraagt wel veel aandacht..ik wil gewoon even rust, niets hoeven.
Heb je dan (in de week voor jezelf) nul-komma-nul contact met je partner? Ieder z'n mate van behoefte om alleen te zijn, maar ik kan me er niets bij voorstellen dat je een week lang absoluut geen contact hebt.
Overigens was mijn ex nog wel een tikkie heftiger. Na thuis te komen van een 2-weekse vakantie (hij, ik en zijn vrienden), ging hij de dag erna met dezelfde vrienden 'tijd voor zichzelf' hebben.
Ik was met voedselvergiftiging thuisgekomen en was afhankelijk van mijn ouders en vriendinnen voor booschappen en wat verzorging in huis (kon totaal niet op hem rekenen omdat hij dus in 'De Fase' zat).
Overigens heb ik nu een vriend waarmee dat heel soepel loopt - het gaat heel automatisch. We praten er niets eens over, omdat het niet nodig is; we hebben dezelfde mate van behoefte hebben om samen of alleen te zijn. Erg fijn
Lizzl..voor mij heel herkenbaar wat jij schreef over de vakantie. Als wij een week zijn weggeweest samen, dan snak ik echt naar ruimte. Ik zou het ook erg fijn vinden om eens een weekje alleen te zijn, soms trek ik het gewoon niet, altijd iemand om me heen. En mijn vriend is echt niet enorm aanwezig of druk, maar vraagt wel veel aandacht..ik wil gewoon even rust, niets hoeven.
Heb je dan (in de week voor jezelf) nul-komma-nul contact met je partner? Ieder z'n mate van behoefte om alleen te zijn, maar ik kan me er niets bij voorstellen dat je een week lang absoluut geen contact hebt.
Overigens was mijn ex nog wel een tikkie heftiger. Na thuis te komen van een 2-weekse vakantie (hij, ik en zijn vrienden), ging hij de dag erna met dezelfde vrienden 'tijd voor zichzelf' hebben.
Ik was met voedselvergiftiging thuisgekomen en was afhankelijk van mijn ouders en vriendinnen voor booschappen en wat verzorging in huis (kon totaal niet op hem rekenen omdat hij dus in 'De Fase' zat).
Overigens heb ik nu een vriend waarmee dat heel soepel loopt - het gaat heel automatisch. We praten er niets eens over, omdat het niet nodig is; we hebben dezelfde mate van behoefte hebben om samen of alleen te zijn. Erg fijn
woensdag 10 december 2008 om 10:26
Felicitaatje, hij ziet het niet hoor! Als ik het hem vertel en uitleg ( als hij in een goede bui is en wil luisteren, haha) dan zegt ie, maar zo bedoel ik het helemaal niet...
Hij bedoelt het niet verkeerd ofzo, doet het ook niet express, vandaar dat ik zei misschien man eigen, of mijn man eigen in dit geval, want bij hem gaat het automatisch ofzo. En hoe liever ik in die weken probeer te doen, wat ik eerder in zo'n periode nog wel eens deed, hoe langer hij er in blijft hangen. Het heeft zelfs wel eens 2 maanden geduurt omdat ik hem toen inderdaad niet vrij liet en wel ging zeuren en zeiken om aandacht, ik voelde me in het begin echt afgewezen.....
Nu probeer ik er goed mee om te gaan, vind het moeilijk want ik wil gewoon graag mijn lieve vriend die ik een week eerder ook had, maar ik dwing me niet meer op.... en meestal waait de bui dan al redelijk snel voorbij!
Hij bedoelt het niet verkeerd ofzo, doet het ook niet express, vandaar dat ik zei misschien man eigen, of mijn man eigen in dit geval, want bij hem gaat het automatisch ofzo. En hoe liever ik in die weken probeer te doen, wat ik eerder in zo'n periode nog wel eens deed, hoe langer hij er in blijft hangen. Het heeft zelfs wel eens 2 maanden geduurt omdat ik hem toen inderdaad niet vrij liet en wel ging zeuren en zeiken om aandacht, ik voelde me in het begin echt afgewezen.....
Nu probeer ik er goed mee om te gaan, vind het moeilijk want ik wil gewoon graag mijn lieve vriend die ik een week eerder ook had, maar ik dwing me niet meer op.... en meestal waait de bui dan al redelijk snel voorbij!
woensdag 10 december 2008 om 10:32
Als jij er goed mee kunt leren leven dat hij zo doet, dat je lekker die tijd voor jezelf neemt en dan ook echt waardeert, dan hoeft het geen probleem te zijn. Maar het klinkt eerlijk gezegd alsof je heel graag een wat stabielere relatie zou hebben in dit opzicht (en dat vind ik niet gek) dus dan moet je oppassen met concessies doen waar je in je hart niet achter staat.
Hij bepaalt in feite het ritme en de flow van de relatie. En jij probeert hem hierin tegemoet te komen. Terwijl wat jij wil en jouw behoeften ook essentieel zijn, daar moet ook ruimte voor zijn en daar moet ook naar geluisterd worden.
Een relatie doe en maak je samen. Zo niet, dan heb je een probleem. En is er een grote kans dat het je op de korte of langere termijn gaat opbreken. Dus hou goed in de gaten wat jij wil en belangrijk vindt .
Hij bepaalt in feite het ritme en de flow van de relatie. En jij probeert hem hierin tegemoet te komen. Terwijl wat jij wil en jouw behoeften ook essentieel zijn, daar moet ook ruimte voor zijn en daar moet ook naar geluisterd worden.
Een relatie doe en maak je samen. Zo niet, dan heb je een probleem. En is er een grote kans dat het je op de korte of langere termijn gaat opbreken. Dus hou goed in de gaten wat jij wil en belangrijk vindt .
woensdag 10 december 2008 om 10:33
Maar hij is wel altijd heel stellig, zo ben ik nu eenmaal, ik denk altijd in de eerste plaats aan mezelf en als je dat niet accepteert zoek je toch een ander....
Terwijl hij in de "lieve" weken vaak zegt sorry ik bedoel het niet zo wil het ook wel veranderen maar het zit in me, dat ik aan mezelf denk.
Voor mij zo moeilijk soms, vooral nu hij weer zo'n afstand neemt.
Heb bijvoorbeeld voor vanavond kaartjes voor een concert gekocht, al 1 jaar geleden besteld. We hebben niet veel geld om samen leuke dingen te doen, we doen dus ook niet zo vaak wat samen en nu blijkt dat een goede vriend van hem ook vanavond gaat met zijn vriendin. En nu wil hij vanavond per se op de fiets, want hij wil wel even drinken met die vriend....Dus weg gezellig avondje in mijn ogen....
En het probleem is, hij zit nu net in zo'n afstandelijke periode. Een week geleden zij hij nog dat hij er zoveel zin in had met mij daar naartoe te gaan, nu wil hij er eigenlijk een uitje met die vrienden van maken, ook prima, maar hij is nu net al wat afstandelijker, dus ik kijk al net een beetje extra uit naar wat tijd samen en dus baal ik een beetje.....
En nu weet ik gewoon al wat voor avond het wordt, gewoon zuipen en dansen en daarna alleen naar huis omdat hij met die vriend nog op stap gaat......daar durf ik 100 euro op te zetten.
Terwijl hij dat nooit zou doen als hij niet in die periode zou zitten nu. Dan zou hij zeggen, we gaan samen, jij hebt die kaartjes gekocht voor ons samen, dus we gaan ook samen.
Maar als ik dit nu zou proberen rustig uit te leggen, wordt hij vreselijk pissig, dat kan ik nu al zeggen.... Hij kan namelijk in perioden dat hij zo afstandelijk is niks van mij hebben...
Terwijl hij in de "lieve" weken vaak zegt sorry ik bedoel het niet zo wil het ook wel veranderen maar het zit in me, dat ik aan mezelf denk.
Voor mij zo moeilijk soms, vooral nu hij weer zo'n afstand neemt.
Heb bijvoorbeeld voor vanavond kaartjes voor een concert gekocht, al 1 jaar geleden besteld. We hebben niet veel geld om samen leuke dingen te doen, we doen dus ook niet zo vaak wat samen en nu blijkt dat een goede vriend van hem ook vanavond gaat met zijn vriendin. En nu wil hij vanavond per se op de fiets, want hij wil wel even drinken met die vriend....Dus weg gezellig avondje in mijn ogen....
En het probleem is, hij zit nu net in zo'n afstandelijke periode. Een week geleden zij hij nog dat hij er zoveel zin in had met mij daar naartoe te gaan, nu wil hij er eigenlijk een uitje met die vrienden van maken, ook prima, maar hij is nu net al wat afstandelijker, dus ik kijk al net een beetje extra uit naar wat tijd samen en dus baal ik een beetje.....
En nu weet ik gewoon al wat voor avond het wordt, gewoon zuipen en dansen en daarna alleen naar huis omdat hij met die vriend nog op stap gaat......daar durf ik 100 euro op te zetten.
Terwijl hij dat nooit zou doen als hij niet in die periode zou zitten nu. Dan zou hij zeggen, we gaan samen, jij hebt die kaartjes gekocht voor ons samen, dus we gaan ook samen.
Maar als ik dit nu zou proberen rustig uit te leggen, wordt hij vreselijk pissig, dat kan ik nu al zeggen.... Hij kan namelijk in perioden dat hij zo afstandelijk is niks van mij hebben...
woensdag 10 december 2008 om 10:36
dus inderdaad, ik moet weer als enige concessies doen want hij bepaald de sfeer en hoe het gaat in onze relatie.
Ik probeer hem constant tegemoet te komen, constant me rustig en afzijdig te houden als hij tijd voor zichzelf nodig heeft en dat geeft ook niks, heb genoeg vrienden of huiswerk. Maar ik probeer dan vanavond zo erg niet pissig te worden, dat ik nu al kan janken omdat ik weet dat het niet dat avondje wordt wat ik me had voorgesteld...
Ik probeer hem constant tegemoet te komen, constant me rustig en afzijdig te houden als hij tijd voor zichzelf nodig heeft en dat geeft ook niks, heb genoeg vrienden of huiswerk. Maar ik probeer dan vanavond zo erg niet pissig te worden, dat ik nu al kan janken omdat ik weet dat het niet dat avondje wordt wat ik me had voorgesteld...
woensdag 10 december 2008 om 10:38
