Actueel
alle pijlers
Vooroordeel en schamen
zaterdag 27 augustus 2016 om 19:48
Ik merk dat ik er behoorlijk mee zit en ben benieuwd of het terecht is of niet en of er meer mensen met vergelijkbare problemen kampen.
Ik ging net boodschappen doen op de fiets. Voor de supermarkt zat een jongen op een scooter en die sprak mij aan met:
"Sorry, kan je mij helpen? Ik sta hier stil met de scooter en moet nog helemaal naar ........ rijden. Mijn pas deed het niet.
Ik: Oh, dat is vervelend. Maar hoe ben je hier gekomen dan?
"Ik ben komen lopen van het tankstation (is ongeveer 10 min lopen)"
Ik: Oké. *pakt briefje van €5,- en geeft aan de jongen* Dit is denk ik wel genoeg. Succes ermee.
Ben de supermarkt ingelopen en op een gegeven moment komt er toch een niet pluis gevoel. Was dit wel echt? Misschien was dit gewoon een "slimme" bedelactie. Gaat ie nu dan weer terug lopen met de scooter aan de hand om te gaan tanken.
Ik heb het idee dat ik misschien te goedgelovig ben geweest.
Dat is niet eens het ergste. Ik geloof in naastenliefde en dat je goed moet zijn voor je medemens. Die €5,- is goed besteedt. Waar ik mij voor schaam zijn mijn eigen gedachtes en vooroordelen. De jongen die op de scooter zat, is namelijk (is natuurlijk geschat) van Marokkaanse afkomst. Dat is dus de redelijk dat ik twijfel of ik misschien in de maling ben genomen. Ik schrik heel erg van mijn eigen gedachtes en vooroordeel. Was het een meisje geweest of een blank iemand, dan had ik dit niet gedacht met een bepaalde negativiteit.
Dit is in het klein, maar als meer mensen op een dergelijke schaal denken, dan is discriminatie van de Marokkanen als bevolkingsgroep in NL best serieus. Ik ben geen heilige, maar als lid van een duidelijk niet-blanke etnische bevolkingsgroep weet ik hoe het is om andere behandeld te worden op basis van je uiterlijk/afkomst. Dit maakt dat ik het mij extra aantrek dat ik zulke gedachtes had.
Praktisch: ik heb het wel gemeld bij de supermarkt voor het geval dat. Mocht het vaker voorkomen, dan zijn ze van deze voorval op de hoogte
Ik ging net boodschappen doen op de fiets. Voor de supermarkt zat een jongen op een scooter en die sprak mij aan met:
"Sorry, kan je mij helpen? Ik sta hier stil met de scooter en moet nog helemaal naar ........ rijden. Mijn pas deed het niet.
Ik: Oh, dat is vervelend. Maar hoe ben je hier gekomen dan?
"Ik ben komen lopen van het tankstation (is ongeveer 10 min lopen)"
Ik: Oké. *pakt briefje van €5,- en geeft aan de jongen* Dit is denk ik wel genoeg. Succes ermee.
Ben de supermarkt ingelopen en op een gegeven moment komt er toch een niet pluis gevoel. Was dit wel echt? Misschien was dit gewoon een "slimme" bedelactie. Gaat ie nu dan weer terug lopen met de scooter aan de hand om te gaan tanken.
Ik heb het idee dat ik misschien te goedgelovig ben geweest.
Dat is niet eens het ergste. Ik geloof in naastenliefde en dat je goed moet zijn voor je medemens. Die €5,- is goed besteedt. Waar ik mij voor schaam zijn mijn eigen gedachtes en vooroordelen. De jongen die op de scooter zat, is namelijk (is natuurlijk geschat) van Marokkaanse afkomst. Dat is dus de redelijk dat ik twijfel of ik misschien in de maling ben genomen. Ik schrik heel erg van mijn eigen gedachtes en vooroordeel. Was het een meisje geweest of een blank iemand, dan had ik dit niet gedacht met een bepaalde negativiteit.
Dit is in het klein, maar als meer mensen op een dergelijke schaal denken, dan is discriminatie van de Marokkanen als bevolkingsgroep in NL best serieus. Ik ben geen heilige, maar als lid van een duidelijk niet-blanke etnische bevolkingsgroep weet ik hoe het is om andere behandeld te worden op basis van je uiterlijk/afkomst. Dit maakt dat ik het mij extra aantrek dat ik zulke gedachtes had.
Praktisch: ik heb het wel gemeld bij de supermarkt voor het geval dat. Mocht het vaker voorkomen, dan zijn ze van deze voorval op de hoogte
zaterdag 27 augustus 2016 om 20:56
zaterdag 27 augustus 2016 om 21:04
zaterdag 27 augustus 2016 om 21:16
Je hebt die jongen geholpen omdat hij om hulp vroeg op een (denk ik) nette manier. Pas in de winkel kwam de 'wat als'. En jij hebt die 'wat als' gekoppeld aan 'mijn vooroordeel'.
Denk dat je dezelfde 'wat als' had gekregen als het Wesley en Giovanni waren geweest op badslippers in hun voetbaltenue de ville met scooter.
Denk dat je dezelfde 'wat als' had gekregen als het Wesley en Giovanni waren geweest op badslippers in hun voetbaltenue de ville met scooter.
zaterdag 27 augustus 2016 om 21:19
quote:Amand schreef op 27 augustus 2016 @ 20:11:
Het grappige van vooroordelen is, dat ze vaak kloppen. Anders zouden de vooroordelen er niet zijn immers.Precies
Het grappige van vooroordelen is, dat ze vaak kloppen. Anders zouden de vooroordelen er niet zijn immers.Precies
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
zaterdag 27 augustus 2016 om 21:26
Maak het vaak mee de laatste tijd dat mensen je aanspreken .en vragen om een euro.soms om 50 eurocent .gewoon nette personen .Dag mevrouw .heeft u misschien .... Maar ik doe het toch niet.misschien niet aardig. Weet niet goed hoe er mee om te gaan.
Am ende wird alles gut.und wen es nicht gut ist .ist es nicht das ende .
zaterdag 27 augustus 2016 om 21:32
Klinkt vrij duidelijk als oplichting tbh, bij mij zouden er alarmbellen zijn afgegaan, maakt niet uit welke nationaliteit die kerel had.
Ik heb ook soms wel vooroordelen waarvan ik denk ach is dat nu echt nodig.. Onlangs stond ik op de bus te wachten aan het station, die kwam maar niet opdagen terwijl het al tijd was. Er kwamen twee Marokkaanse jongeren op me af. Ik stond al helemaal in de aanvalspositie klaar (ik laat me niet makkelijk lastigvallen:P). Komen ze naast mij staan: hé je bus staat daar! Ik kijken.. jep de buschauffeur had zich van perron vergist, als zij me niks hadden gezegd had ik hem gemist. Toen voelde ik me echt lullig, heb ze uitgebreid bedankt xD
Vooroordelen zijn perfect normaal en zijn er ook vanuit andere nationaliteiten jegens de onze. Het is pas een probleem als je niet meer kan inzien dat het vooroordelen zijn en je jouw assumpties voor algemene waarheden aanneemt.
Ik heb ook soms wel vooroordelen waarvan ik denk ach is dat nu echt nodig.. Onlangs stond ik op de bus te wachten aan het station, die kwam maar niet opdagen terwijl het al tijd was. Er kwamen twee Marokkaanse jongeren op me af. Ik stond al helemaal in de aanvalspositie klaar (ik laat me niet makkelijk lastigvallen:P). Komen ze naast mij staan: hé je bus staat daar! Ik kijken.. jep de buschauffeur had zich van perron vergist, als zij me niks hadden gezegd had ik hem gemist. Toen voelde ik me echt lullig, heb ze uitgebreid bedankt xD
Vooroordelen zijn perfect normaal en zijn er ook vanuit andere nationaliteiten jegens de onze. Het is pas een probleem als je niet meer kan inzien dat het vooroordelen zijn en je jouw assumpties voor algemene waarheden aanneemt.
zaterdag 27 augustus 2016 om 21:53
Ik zou raar kijken als dit oplichting is. Dan had ik verwacht dat hij die 5 euro afgeslagen had en meer wou ofzo.
Zoals een zwerver in de trein die geld eou voor een ontbijt maar niet mn appel of krentebol niet bliefde.
Mijn motto in deze 'wie goed doet, goed ontmoet'
Misschien doneert hij wel 5 euro naar een goed doel. Weet jij veel.
Zoals een zwerver in de trein die geld eou voor een ontbijt maar niet mn appel of krentebol niet bliefde.
Mijn motto in deze 'wie goed doet, goed ontmoet'
Misschien doneert hij wel 5 euro naar een goed doel. Weet jij veel.
Been there, done that, got the T-shirt.
zaterdag 27 augustus 2016 om 22:01
quote:lemoos2 schreef op 27 augustus 2016 @ 21:16:
Je hebt die jongen geholpen omdat hij om hulp vroeg op een (denk ik) nette manier. Pas in de winkel kwam de 'wat als'. En jij hebt die 'wat als' gekoppeld aan 'mijn vooroordeel'.
Denk dat je dezelfde 'wat als' had gekregen als het Wesley en Giovanni waren geweest op badslippers in hun voetbaltenue de ville met scooter.Nee, denk het niet. Net zoals dat het anders was geweest als een meisje was, van welke afkomst dan ook.
Je hebt die jongen geholpen omdat hij om hulp vroeg op een (denk ik) nette manier. Pas in de winkel kwam de 'wat als'. En jij hebt die 'wat als' gekoppeld aan 'mijn vooroordeel'.
Denk dat je dezelfde 'wat als' had gekregen als het Wesley en Giovanni waren geweest op badslippers in hun voetbaltenue de ville met scooter.Nee, denk het niet. Net zoals dat het anders was geweest als een meisje was, van welke afkomst dan ook.
zaterdag 27 augustus 2016 om 22:08
quote:Kaixi schreef op 27 augustus 2016 @ 21:32:
Klinkt vrij duidelijk als oplichting tbh, bij mij zouden er alarmbellen zijn afgegaan, maakt niet uit welke nationaliteit die kerel had.
Ik heb ook soms wel vooroordelen waarvan ik denk ach is dat nu echt nodig.. Onlangs stond ik op de bus te wachten aan het station, die kwam maar niet opdagen terwijl het al tijd was. Er kwamen twee Marokkaanse jongeren op me af. Ik stond al helemaal in de aanvalspositie klaar (ik laat me niet makkelijk lastigvallen:P). Komen ze naast mij staan: hé je bus staat daar! Ik kijken.. jep de buschauffeur had zich van perron vergist, als zij me niks hadden gezegd had ik hem gemist. Toen voelde ik me echt lullig, heb ze uitgebreid bedankt xD
Vooroordelen zijn perfect normaal en zijn er ook vanuit andere nationaliteiten jegens de onze. Het is pas een probleem als je niet meer kan inzien dat het vooroordelen zijn en je jouw assumpties voor algemene waarheden aanneemt.Ging je in aanvalspositie omdat het jongens waren of Marokkaanse jongens?
Weet je wat het is, ik ken weinig algemeen (zeer) negatieve generaliserende vooroordelen over andere bevolkingsgroepen dan Marokkanen in NL. Please enlighten me als ik het mis heb. Tuurlijk, vooroordelen over nationaliteiten/bevolkingsgroepen heb je altijd. In mijn beleving valt het met de Marokkanen en alle slechte dingen wel mee, zeker als je allerlei factoren meeneemt in discussies. Daarom vind ik het rot dat ik nu dus wel slecht denk, terwijl ik dit vooroordeel niet over andere groepen heb.
Klinkt vrij duidelijk als oplichting tbh, bij mij zouden er alarmbellen zijn afgegaan, maakt niet uit welke nationaliteit die kerel had.
Ik heb ook soms wel vooroordelen waarvan ik denk ach is dat nu echt nodig.. Onlangs stond ik op de bus te wachten aan het station, die kwam maar niet opdagen terwijl het al tijd was. Er kwamen twee Marokkaanse jongeren op me af. Ik stond al helemaal in de aanvalspositie klaar (ik laat me niet makkelijk lastigvallen:P). Komen ze naast mij staan: hé je bus staat daar! Ik kijken.. jep de buschauffeur had zich van perron vergist, als zij me niks hadden gezegd had ik hem gemist. Toen voelde ik me echt lullig, heb ze uitgebreid bedankt xD
Vooroordelen zijn perfect normaal en zijn er ook vanuit andere nationaliteiten jegens de onze. Het is pas een probleem als je niet meer kan inzien dat het vooroordelen zijn en je jouw assumpties voor algemene waarheden aanneemt.Ging je in aanvalspositie omdat het jongens waren of Marokkaanse jongens?
Weet je wat het is, ik ken weinig algemeen (zeer) negatieve generaliserende vooroordelen over andere bevolkingsgroepen dan Marokkanen in NL. Please enlighten me als ik het mis heb. Tuurlijk, vooroordelen over nationaliteiten/bevolkingsgroepen heb je altijd. In mijn beleving valt het met de Marokkanen en alle slechte dingen wel mee, zeker als je allerlei factoren meeneemt in discussies. Daarom vind ik het rot dat ik nu dus wel slecht denk, terwijl ik dit vooroordeel niet over andere groepen heb.
zaterdag 27 augustus 2016 om 22:12
quote:froufrou80 schreef op 27 augustus 2016 @ 22:03:
Waarom doet het er voor jou achteraf nog zoveel toe of die jongen dat geld echt nodig had of niet? Je hebt op dat moment een afweging gemaakt en hem geld gegeven. Waarom wil je daar nog achteraf op terug komen? Je maakt het jezelf moeilijker dan het is.
Het gaat niet zozeer om het geld, want dat kan ik gewoon missen, anders gaf ik het niet. Het gaat erom dat ik een negatief vooroordeel over hem had, die ik niet gehad had als het een meisje was of als het om een ander lid ging van een bevolkingsgroep.
Ja, ik maak het inderdaad mijzelf moeilijk. Ik sta namelijk graag stil bij mijn gedachten, gevoelens en normen en waarden. Ik vind het rot dat ik een slechte gedachte had over die jongen van die specifieke afkomst. Is namelijk helemaal niks voor mij. Ik discussieer er graag over met anderen over hoe, wat en ditjes en datjes.
Waarom doet het er voor jou achteraf nog zoveel toe of die jongen dat geld echt nodig had of niet? Je hebt op dat moment een afweging gemaakt en hem geld gegeven. Waarom wil je daar nog achteraf op terug komen? Je maakt het jezelf moeilijker dan het is.
Het gaat niet zozeer om het geld, want dat kan ik gewoon missen, anders gaf ik het niet. Het gaat erom dat ik een negatief vooroordeel over hem had, die ik niet gehad had als het een meisje was of als het om een ander lid ging van een bevolkingsgroep.
Ja, ik maak het inderdaad mijzelf moeilijk. Ik sta namelijk graag stil bij mijn gedachten, gevoelens en normen en waarden. Ik vind het rot dat ik een slechte gedachte had over die jongen van die specifieke afkomst. Is namelijk helemaal niks voor mij. Ik discussieer er graag over met anderen over hoe, wat en ditjes en datjes.
zaterdag 27 augustus 2016 om 22:18
Ik heb een keer iets soortgelijks gehad. Bij een treinstation zei iemand dat zijn spullen gestolen waren en dat hij nu niet thuis kon komen. Hij vroeg om een euro zodat als hij genoeg euros had hij een treinkaartje naar huis kon kopen. Ik heb een treinkaartje voor hem gekocht. Als het nep was heeft hij niks aan het kaartje, als het echt is heb ik hem geholpen. Dat voelde beter dan geld geven.
Ik zou de gedachtes die je hebt niet te serieus nemen. Het gaf je een naar gevoel, maar je kunt helemaal niet zeggen of je dat bij een blanke jongen niet had gehad. Misschien 'discrimineer' je wel gewoon mensen die om geld vragen, omdat het vreemd is.
Ik zou de gedachtes die je hebt niet te serieus nemen. Het gaf je een naar gevoel, maar je kunt helemaal niet zeggen of je dat bij een blanke jongen niet had gehad. Misschien 'discrimineer' je wel gewoon mensen die om geld vragen, omdat het vreemd is.
zaterdag 27 augustus 2016 om 22:25
Als iedereen met vooroordelen zo zou reageren als jij, dat is alleen maar mooi toch.
Vooroordelen ontstaan, al dan niet terecht. Vroeger in de natuur moesten we het doen met deze snelle instinctieve handelingen. Zaken worden in snelle hokjes gestopt die makkelijk in te delen zijn en ons behoeden voor problemen. Er zijn zaken, soorten mensen, die je kent of denkt te kennen en culturen, gebruiken of vraagstellingen waar je minder vaak mee te maken krijgt. Je maakt een risico inschatting.
Zolang je er je verstand bij gebruikt en blijft kijken hoe je, met deze vooroordelen en al, uiteindelijk wil handelen en ook daadwerkelijk handelt, is juist een knap staaltje zelfovertreffing en dit kun je op den duur ombuigen naar dat je iemand eventueel geheel niet meer indeelt naar wat dan ook in de basis, maar per keer kijkt wie of wat het is en snel alle mogelijke vooroordelen de revue laat passeren en kijkt in welke mate ze behoren tot daadwerkelijk risico of profit.
In principe gaan er door een hoofd onnoemelijk veel gedachtes, ze komen en gaan, veelal willekeurig. Vanuit angsten, opvoeding, wat je gelezen en gehoord hebt, zelf bedacht hebt of zelfs maar gedroomd. Maar uiteindelijk is er een overkoepelend bewustzijn wat uit deze brei de gedachten pikt die er toe doen, deze gedachten ordent, kijkt naar gedachten die al dan niet belangrijk zijn of al dan niet nog nader onderzocht dienen te worden.
Dat neemt dus nog steeds niet weg dat om bepaalde zaken in het leven te begrijpen, je alsnog zaken zult moeten veralgemeniseren en in hokjes eerst stoppen, om dan vervolgens te kijken hoe je de cijfers alsnog weer interpreteert met het individu in het oog houdend. In bepaalde situaties zijn de hokjes weer anders of moet je juist de hokjes weer vergeten.
Je weet dat je mensen in het algemeen die om geld vragen niet al te snel moet vertrouwen. Het probleem met een vooroordeel, zoals deze jonge jongen is ook nog eens Marokkaans, maakt dat je soms juist afstand neemt, al dan niet terecht, maar soms juist ook teveel vergoeilijkt om dat vooroordeel de kop in te drukken daar waar je juist dus neutraal moet proberen te blijven.
Het is en blijft de kunst alles in het juiste perspectief te blijven zien. Zolang je bepaalde motivaties en beweegredenen snapt en ook weet waar ze voor bedoeld zijn, namelijk een eerste mogelijke waarschuwing, die je al dan niet kan negeren, veranderen, on hold zetten of juist zien als extra werkelijke waarschuwing als je elke keer opnieuw bijvoorbeeld foute mensen aantrekt van een bepaald type, wat dat type dan ook is, dan wordt het een extra waarschuwing, waar je wellicht dieper op in moet gaan hoe dat komt, niet meer dan dat.
De kunst is vooral te blijven kijken naar de daadwerkelijke feiten per individueel geval, waarbij je percentages in het algemeen qua feitelijk materiaal enigszins in beperkte mate mee kan laten wegen. In persoonlijke situaties dus.
Je krijgt dan de discussie vooral of het een ernstig vooroordeel was met uiteindelijk ernstige handelingen. In dit geval is zowel de vraagstelling om hulp qua benzine die op is alswel de voor jou te missen 5 euro en je dit ook nog aan hem gaf, niet ernstig. De persoon werd zelfs geholpen en je schoot hem niet direct vanuit impuls dood.
De lichte gedachte van oh jee, zou hij mij expres willen oplichten wánt deze jongeman is Marokkaans, niet heel ernstig, het was één van de vele gedachten en invalshoeken om te kijken naar een probleem die jouw bewustzijn al dan niet bepaald als zijnde belangrijk, onbelangrijk, eventueel nog aandacht aan besteden.
Zeker niet omdat je in eerste instantie vanuit je gevoel handelde, deze persoon geld gaf vanuit het goede van je hart en pas later ergens een stukje van de vele mogelijke redenaties om de hoek kwam kijken die je wel of niet mee kan nemen in wat je deed.
Het lijkt me ernstiger om niet te beseffen dat het ook een blanke autochtone man in net pak is die dit soort ongein uit kan halen en dat je je dan niet vergallopeert met oh déze man is echt wel te vertrouwen. Als je je concentreert op dít vooroordeel specifiek kan het zomaar zijn dat terwijl je het vooroordeel wegredeneert, tevens de verkeerde reden meepakt, namelijk mannen of mensen die om geld vragen moet ik in principe vanuit gaan dát ze het goed bedoelen, zéker als het een Marokkaan is want ik mag dat vooroordeel absoluut niet hebben. Dan doe je juist het tegenovergestelde. En dat hoeft al helemaal niet. Een bepaalde portie van licht wantrouwen is namelijk uitermate constructief in het leven. Zolang je je er niet al te veel door laat leiden en je het zoveel mogelijk elke keer opnieuw probeert te doen op basis van de juiste gegevens.
Overigens gaat oplichting soms ook maar elke keer om een paar euro. Er zijn zwerverlijkende mensen die bedelen om een paar centen en een villa met mercedes op deze manier bij elkaar sprokkelen.
Ik zou sowieso wantrouwend blijven bij mensen die om impliciet om geld vragen, maar daar dan ook niet al te wantrouwend altijd per definitie naar kijken. Beter teveel vertrouwd en een dwaas waarbij je het geld weggeeft wat je zonder problemen kan missen, dan te wantrouwend waarbij mensen helemaal niet meer geholpen worden.
Vooroordelen ontstaan, al dan niet terecht. Vroeger in de natuur moesten we het doen met deze snelle instinctieve handelingen. Zaken worden in snelle hokjes gestopt die makkelijk in te delen zijn en ons behoeden voor problemen. Er zijn zaken, soorten mensen, die je kent of denkt te kennen en culturen, gebruiken of vraagstellingen waar je minder vaak mee te maken krijgt. Je maakt een risico inschatting.
Zolang je er je verstand bij gebruikt en blijft kijken hoe je, met deze vooroordelen en al, uiteindelijk wil handelen en ook daadwerkelijk handelt, is juist een knap staaltje zelfovertreffing en dit kun je op den duur ombuigen naar dat je iemand eventueel geheel niet meer indeelt naar wat dan ook in de basis, maar per keer kijkt wie of wat het is en snel alle mogelijke vooroordelen de revue laat passeren en kijkt in welke mate ze behoren tot daadwerkelijk risico of profit.
In principe gaan er door een hoofd onnoemelijk veel gedachtes, ze komen en gaan, veelal willekeurig. Vanuit angsten, opvoeding, wat je gelezen en gehoord hebt, zelf bedacht hebt of zelfs maar gedroomd. Maar uiteindelijk is er een overkoepelend bewustzijn wat uit deze brei de gedachten pikt die er toe doen, deze gedachten ordent, kijkt naar gedachten die al dan niet belangrijk zijn of al dan niet nog nader onderzocht dienen te worden.
Dat neemt dus nog steeds niet weg dat om bepaalde zaken in het leven te begrijpen, je alsnog zaken zult moeten veralgemeniseren en in hokjes eerst stoppen, om dan vervolgens te kijken hoe je de cijfers alsnog weer interpreteert met het individu in het oog houdend. In bepaalde situaties zijn de hokjes weer anders of moet je juist de hokjes weer vergeten.
Je weet dat je mensen in het algemeen die om geld vragen niet al te snel moet vertrouwen. Het probleem met een vooroordeel, zoals deze jonge jongen is ook nog eens Marokkaans, maakt dat je soms juist afstand neemt, al dan niet terecht, maar soms juist ook teveel vergoeilijkt om dat vooroordeel de kop in te drukken daar waar je juist dus neutraal moet proberen te blijven.
Het is en blijft de kunst alles in het juiste perspectief te blijven zien. Zolang je bepaalde motivaties en beweegredenen snapt en ook weet waar ze voor bedoeld zijn, namelijk een eerste mogelijke waarschuwing, die je al dan niet kan negeren, veranderen, on hold zetten of juist zien als extra werkelijke waarschuwing als je elke keer opnieuw bijvoorbeeld foute mensen aantrekt van een bepaald type, wat dat type dan ook is, dan wordt het een extra waarschuwing, waar je wellicht dieper op in moet gaan hoe dat komt, niet meer dan dat.
De kunst is vooral te blijven kijken naar de daadwerkelijke feiten per individueel geval, waarbij je percentages in het algemeen qua feitelijk materiaal enigszins in beperkte mate mee kan laten wegen. In persoonlijke situaties dus.
Je krijgt dan de discussie vooral of het een ernstig vooroordeel was met uiteindelijk ernstige handelingen. In dit geval is zowel de vraagstelling om hulp qua benzine die op is alswel de voor jou te missen 5 euro en je dit ook nog aan hem gaf, niet ernstig. De persoon werd zelfs geholpen en je schoot hem niet direct vanuit impuls dood.
De lichte gedachte van oh jee, zou hij mij expres willen oplichten wánt deze jongeman is Marokkaans, niet heel ernstig, het was één van de vele gedachten en invalshoeken om te kijken naar een probleem die jouw bewustzijn al dan niet bepaald als zijnde belangrijk, onbelangrijk, eventueel nog aandacht aan besteden.
Zeker niet omdat je in eerste instantie vanuit je gevoel handelde, deze persoon geld gaf vanuit het goede van je hart en pas later ergens een stukje van de vele mogelijke redenaties om de hoek kwam kijken die je wel of niet mee kan nemen in wat je deed.
Het lijkt me ernstiger om niet te beseffen dat het ook een blanke autochtone man in net pak is die dit soort ongein uit kan halen en dat je je dan niet vergallopeert met oh déze man is echt wel te vertrouwen. Als je je concentreert op dít vooroordeel specifiek kan het zomaar zijn dat terwijl je het vooroordeel wegredeneert, tevens de verkeerde reden meepakt, namelijk mannen of mensen die om geld vragen moet ik in principe vanuit gaan dát ze het goed bedoelen, zéker als het een Marokkaan is want ik mag dat vooroordeel absoluut niet hebben. Dan doe je juist het tegenovergestelde. En dat hoeft al helemaal niet. Een bepaalde portie van licht wantrouwen is namelijk uitermate constructief in het leven. Zolang je je er niet al te veel door laat leiden en je het zoveel mogelijk elke keer opnieuw probeert te doen op basis van de juiste gegevens.
Overigens gaat oplichting soms ook maar elke keer om een paar euro. Er zijn zwerverlijkende mensen die bedelen om een paar centen en een villa met mercedes op deze manier bij elkaar sprokkelen.
Ik zou sowieso wantrouwend blijven bij mensen die om impliciet om geld vragen, maar daar dan ook niet al te wantrouwend altijd per definitie naar kijken. Beter teveel vertrouwd en een dwaas waarbij je het geld weggeeft wat je zonder problemen kan missen, dan te wantrouwend waarbij mensen helemaal niet meer geholpen worden.
zaterdag 27 augustus 2016 om 22:37
jij beseft tenminste dat het niet goed is om in vooroordelen te denken en je laat je ook niet ervan weerhouden om iemand te helpen ondanks dat stemmetje in je hoofd
ik zat gisteren in de tram,schuin tegenover mij zat er een dame ze had haar tas op de stoel naast haar neergezet
op een gegeven kwam er een marokkaan de tram in en die ging precies ernaast zitten
begon een 12 jarig meisje opeens naar die dame te seinen waarschijnlijk haar zusje of nichtje dat ze haar tas weg moest halen vond het best wel schokkend dat zo een jong kind al vooroordelen heeft
de dame in kwestie reageerde met ''doe is normaal alleen omdat hij .. is betekent niet dat hij .. een beetje vertrouwen in de medemens'' om een paar minuten later toch maar haar tasje weg te halen
grappig hoe dat werkt
ik zat gisteren in de tram,schuin tegenover mij zat er een dame ze had haar tas op de stoel naast haar neergezet
op een gegeven kwam er een marokkaan de tram in en die ging precies ernaast zitten
begon een 12 jarig meisje opeens naar die dame te seinen waarschijnlijk haar zusje of nichtje dat ze haar tas weg moest halen vond het best wel schokkend dat zo een jong kind al vooroordelen heeft
de dame in kwestie reageerde met ''doe is normaal alleen omdat hij .. is betekent niet dat hij .. een beetje vertrouwen in de medemens'' om een paar minuten later toch maar haar tasje weg te halen
grappig hoe dat werkt
zaterdag 27 augustus 2016 om 22:40
Ik laat nooit mijn tasje zomaar los naast mij staan in openbare ruimten met onbekende mensen in het algemeen. Soms heb je er geen erg in dat je je tas daar hebt neergezet terwijl ook al is de tram verder helemaal leeg, iemand toch er precies naast gaat zitten.
Mijns inziens is het in dit geval de kunst het zogenaamd veronderstelde vooroordeel niet te gebruiken om mensen bij voorbaat in het zo zielige verdomhoekje te zetten. Daar waar zeer andere logische redenen veel aannemelijker of net zo aannemelijk zijn.
En is het beter om sowieso uiteindelijk toch je tasje weg te halen of vast te zetten over je knie, hengsel in je hand. En al helemaal als mensen "precies er naast gaan zitten" in plaats van gewoon op een stoel in het wilde weg te gaan zitten.
Mijns inziens is het in dit geval de kunst het zogenaamd veronderstelde vooroordeel niet te gebruiken om mensen bij voorbaat in het zo zielige verdomhoekje te zetten. Daar waar zeer andere logische redenen veel aannemelijker of net zo aannemelijk zijn.
En is het beter om sowieso uiteindelijk toch je tasje weg te halen of vast te zetten over je knie, hengsel in je hand. En al helemaal als mensen "precies er naast gaan zitten" in plaats van gewoon op een stoel in het wilde weg te gaan zitten.
zaterdag 27 augustus 2016 om 23:33
quote:Lovestar schreef op 27 augustus 2016 @ 22:01:
[...]
Nee, denk het niet. Net zoals dat het anders was geweest als een meisje was, van welke afkomst dan ook.
Kijk, ongeacht welke afkomst/geslacht zou bijvoorbeeld bij mij met vertraging pas zoiets invallen, net als bij jou. Bij mij werkt het in de bovenkamer zo dat er dan ook een 'neutraliserende' gedachtenscheet naar boven komt (Wat is nu vijf euro? Als het echt een leip figuur was geweest had hij dat als smoes gebruikt om in mijn beurs te kijken en mij een mep in mijn nek gegeven en met beurs en al weggescheurd). Ik praat dan mijn eigen actie goed zodat ik mij niet opgelicht/dom/naïef voel.
Een volgende gedachtenscheet zou kunnen zijn: wie loopt er nu tien minuten met een zware scooter naar de supermarkt? Dan zou ik denken aan wat ik zou doen op die leeftijd: proberen iets te kopen met mijn pinpas en contant geld bij pinnen aan de kassa. Checken of de kaart stuk is of gewoon de studentenrekening leeg.
Goh, ik kom nu wel heel eng over met die dialogen in mijn hoofd
[...]
Nee, denk het niet. Net zoals dat het anders was geweest als een meisje was, van welke afkomst dan ook.
Kijk, ongeacht welke afkomst/geslacht zou bijvoorbeeld bij mij met vertraging pas zoiets invallen, net als bij jou. Bij mij werkt het in de bovenkamer zo dat er dan ook een 'neutraliserende' gedachtenscheet naar boven komt (Wat is nu vijf euro? Als het echt een leip figuur was geweest had hij dat als smoes gebruikt om in mijn beurs te kijken en mij een mep in mijn nek gegeven en met beurs en al weggescheurd). Ik praat dan mijn eigen actie goed zodat ik mij niet opgelicht/dom/naïef voel.
Een volgende gedachtenscheet zou kunnen zijn: wie loopt er nu tien minuten met een zware scooter naar de supermarkt? Dan zou ik denken aan wat ik zou doen op die leeftijd: proberen iets te kopen met mijn pinpas en contant geld bij pinnen aan de kassa. Checken of de kaart stuk is of gewoon de studentenrekening leeg.
Goh, ik kom nu wel heel eng over met die dialogen in mijn hoofd
zaterdag 27 augustus 2016 om 23:35
Ik vind je niet naïef, maar lief. Ik heb ooit eens zoiets gehad in het buitenland. Iemand in mijn hostel vertelde me wanhopig dat zijn paspoort en geld gestolen was. Zijn vlucht ging de dag erna, maar hij had geen geld voor de reis naar het vliegveld. Hij had al verschillende mensen gevraagd geld te lenen, niemand vertrouwde het. Ik heb hen honderd dollar geleend en mijn bankrekening gegeven. Iedereen lachte me uit, vond me naïef en dom en... Maar twee weken later stond al het geld terug op mijn rekening, met een hartverwarmend bericht. En elk jaar met mijn verjaardag stuurt hij nog een lief bericht, to my angel.
Ik wou dat iedereen zo was als jij, to. Je eerste instinct is het voordeel van de twijfel, de aanname dat mensen van nature goed zijn. Dat vooroordeel is er door de media inmiddels helaas ingestampt, maar zo lang je je bewust ben dat het een vooroordeel is en daarom niet fair, hoef je je toch niet schuldig te voelen?
Het is wel schrikwekkend hoe zelfs de meest warme open mensen (onbewust) een beetje van de haat-politiek van tegenwoordig mee krijgen...
Ik wou dat iedereen zo was als jij, to. Je eerste instinct is het voordeel van de twijfel, de aanname dat mensen van nature goed zijn. Dat vooroordeel is er door de media inmiddels helaas ingestampt, maar zo lang je je bewust ben dat het een vooroordeel is en daarom niet fair, hoef je je toch niet schuldig te voelen?
Het is wel schrikwekkend hoe zelfs de meest warme open mensen (onbewust) een beetje van de haat-politiek van tegenwoordig mee krijgen...
