Mijn angst(stoornis?)
woensdag 21 september 2016 om 23:44
Hallo,
Ik ben hier nieuw op het forum en heb mij geregistreerd omdat ik sommige dingen van mij kwijt wil en hier ook soms wel eens jullie mening zou willen weten over bepaalde dingen die ik meemaak.
Mijn grootste 'probleem' is eigenlijk dat ik in 2 jaar tijd zoveel veranderd ben...
Ik heb sinds 2 jaar een soort van angst/paniek opgebouwd en weet de reden er zelfs niet van.
Het begon allemaal op een avond dat ik plots rare/enge dwanggedachten kreeg tegenover mijn vriend... echt onrealistische gedachten die ik helemaal niet wou hebben... agressieve dwanggedachten.
Ik heb hem er direct over verteld omdat ik van die gedachten echt angst kreeg van mezelf. Hij begreep het gelukkig dat ik die gedachten helemaal niet bewust dacht en dat ik het niet leuk vond.
Maar toch is dit nog altijd een last in mijn leven, die angst en dwanggedachten blijven mijn leven gewoon beheersen terwijl ik dacht dat het wel vanzelf ging verdwijnen.
Kort voordat alles begon is mijn hond overleden op een onverwacht moment, ik voelde het wel aankomen omdat hij verouderde, toch was het een grote shock. Eigenlijk besefte ik niet dat hij er niet meer was, het drong niet tot mij door en heb dit denk ik nooit een plaats kunnen geven. Als ik vb. 's avonds aan hem denk begin ik te huilen als een klein kind...
Ook is mijn oma overleden in 2009 mijn nonkel waar ik heel goed mee overeen kwam is nog geen 3 jaar later overleden en mijn opa 2 jaar geleden...
Ik heb nooit echt mijn gevoelens en emoties de vrije loop laten gaan, ik heb het grotendeels verkropt... ik krijg ook veel schuldgevoelens omdat ik altijd denk dat ik meer moest gedaan hebben voor hen/met hen... en nu kan dit niet meer en huil ik altijd omdat ik me daardoor een slecht mens voel en ook altijd denk dat mijn oma, nonkel en opa dat misschien ook dachten...
Ik ben ook rap geirriteerd door mensen en kan me nogal rap boos maken. Ook kan ik me erg druk maken om kleine dingen... waardoor ik me nog slechter voel.
Ik weet echt niet of die angst/dwanggedachten komen door alles wat ik meemaakte of dat dit door iets komt in mijn onderbewustzijn?
Heeft er hier iemand ervaring mee?
Questioning-me
Ik ben hier nieuw op het forum en heb mij geregistreerd omdat ik sommige dingen van mij kwijt wil en hier ook soms wel eens jullie mening zou willen weten over bepaalde dingen die ik meemaak.
Mijn grootste 'probleem' is eigenlijk dat ik in 2 jaar tijd zoveel veranderd ben...
Ik heb sinds 2 jaar een soort van angst/paniek opgebouwd en weet de reden er zelfs niet van.
Het begon allemaal op een avond dat ik plots rare/enge dwanggedachten kreeg tegenover mijn vriend... echt onrealistische gedachten die ik helemaal niet wou hebben... agressieve dwanggedachten.
Ik heb hem er direct over verteld omdat ik van die gedachten echt angst kreeg van mezelf. Hij begreep het gelukkig dat ik die gedachten helemaal niet bewust dacht en dat ik het niet leuk vond.
Maar toch is dit nog altijd een last in mijn leven, die angst en dwanggedachten blijven mijn leven gewoon beheersen terwijl ik dacht dat het wel vanzelf ging verdwijnen.
Kort voordat alles begon is mijn hond overleden op een onverwacht moment, ik voelde het wel aankomen omdat hij verouderde, toch was het een grote shock. Eigenlijk besefte ik niet dat hij er niet meer was, het drong niet tot mij door en heb dit denk ik nooit een plaats kunnen geven. Als ik vb. 's avonds aan hem denk begin ik te huilen als een klein kind...
Ook is mijn oma overleden in 2009 mijn nonkel waar ik heel goed mee overeen kwam is nog geen 3 jaar later overleden en mijn opa 2 jaar geleden...
Ik heb nooit echt mijn gevoelens en emoties de vrije loop laten gaan, ik heb het grotendeels verkropt... ik krijg ook veel schuldgevoelens omdat ik altijd denk dat ik meer moest gedaan hebben voor hen/met hen... en nu kan dit niet meer en huil ik altijd omdat ik me daardoor een slecht mens voel en ook altijd denk dat mijn oma, nonkel en opa dat misschien ook dachten...
Ik ben ook rap geirriteerd door mensen en kan me nogal rap boos maken. Ook kan ik me erg druk maken om kleine dingen... waardoor ik me nog slechter voel.
Ik weet echt niet of die angst/dwanggedachten komen door alles wat ik meemaakte of dat dit door iets komt in mijn onderbewustzijn?
Heeft er hier iemand ervaring mee?
Questioning-me
donderdag 22 september 2016 om 00:17
Danku voor de steunende reactie ik ben 1 keer naar een psychologe geweest maar die stelde mij allerlei rare vragen waardoor ze me de indruk gaf dat ze me niet voor serieus nam of mij gewoon gek verklaarde... die angst is er sindsdien ook nog bijgekomen dat ik abnormaal of gek ben.
quote:Gele_Suikerspin schreef op 22 september 2016 @ 00:07:
Sowieso naar de huisarts, want angst kan ook komen door bv vitamine d tekort.
En je door laten verwijzen naar een psycholoog.
Verder veel sterkte! en fijn dat je het met je vriend kunt bespreken.
quote:Gele_Suikerspin schreef op 22 september 2016 @ 00:07:
Sowieso naar de huisarts, want angst kan ook komen door bv vitamine d tekort.
En je door laten verwijzen naar een psycholoog.
Verder veel sterkte! en fijn dat je het met je vriend kunt bespreken.
donderdag 22 september 2016 om 00:25
quote:[message=24361131,noline]nachtvlinder1977 schreef op 22 september 2016 @ 00:05[/messxage]:
Dus je hebt professionele hulp ingeschakeld?
Ik ben 1 keer geweest naar een psychologe (was een jong iemand). Daarna is het wel een beetje beter gegaan omdat ze wel zei dat ik niet de enige was en er nog ergere gevallen bestaan dan ik.
Maar zoals ik in mijn andere reactie al zei liet ze me, door haar rare vragen, ook voelen alsof ik abnormaal en gek ben...
Ik heb sindsdien dan ook echt de angst dat dit waar is en krijg dan paniek dat ze mij in een instelling gaan steken. Ook al weet ik dat je al serieus wat psychische 'problemen' moet hebben daarvoor.
Ben ook wat bang voor medicatie omdat ik dit al geprobeerd heb (seroxat) en mij dit moe maakte en ik kreeg er rode uitslag van.
Dus je hebt professionele hulp ingeschakeld?
Ik ben 1 keer geweest naar een psychologe (was een jong iemand). Daarna is het wel een beetje beter gegaan omdat ze wel zei dat ik niet de enige was en er nog ergere gevallen bestaan dan ik.
Maar zoals ik in mijn andere reactie al zei liet ze me, door haar rare vragen, ook voelen alsof ik abnormaal en gek ben...
Ik heb sindsdien dan ook echt de angst dat dit waar is en krijg dan paniek dat ze mij in een instelling gaan steken. Ook al weet ik dat je al serieus wat psychische 'problemen' moet hebben daarvoor.
Ben ook wat bang voor medicatie omdat ik dit al geprobeerd heb (seroxat) en mij dit moe maakte en ik kreeg er rode uitslag van.
donderdag 22 september 2016 om 00:30
Ik denk precies dat ik mijn antwoord op uw reactie verkeerd gezet heb, is nog beetje wennen op het forum
Dus die frustratie en irritatie hangen samen met mijn angst/dwanggedachten?
quote:nachtvlinder1977 schreef op 22 september 2016 @ 00:27:
Je bent niet abnormaal of gek, maar je gedachtes zijn dat wel. Daar heb je mijns inziens toch echt hulp bij nodig. Helaas duurt het soms een tijd voor je de juiste hulpverlener gevonden hebt.
Dus die frustratie en irritatie hangen samen met mijn angst/dwanggedachten?
quote:nachtvlinder1977 schreef op 22 september 2016 @ 00:27:
Je bent niet abnormaal of gek, maar je gedachtes zijn dat wel. Daar heb je mijns inziens toch echt hulp bij nodig. Helaas duurt het soms een tijd voor je de juiste hulpverlener gevonden hebt.
donderdag 22 september 2016 om 01:56
Hallo TO, wat een nare dingen allemaal.
Die dwanggedachten zijn vreselijk, maar niet perse gek of abnormaal. Veel mensen hebben wel eens dwanggedachten, vaak hebben we het niet eens door, maar als ze je leven gaan beïnvloeden of zelfs beheersen moet je eigenlijk hulp gaan zoeken.
Ik vind je niet gek overkomen. Ik heb zelf angst- en dwangstoornissen, hele agressieve gedachten soms, en ik vind mezelf ook niet gek! Mijn therapeuten vinden me ook niet gek. Ze zeggen altijd, als je bang wordt of je naar voelt door je dwanggedachten, betekent het juist dat je ze niet gaat uitvoeren. Je hersenen kunnen rare dingen doen als je niet goed in je vel zit. En je lichaam trouwens ook.
Ik zou, als ik jou was, toch nog eens proberen hulp te zoeken. Als het niet klikt met een psycholoog, of als je je niet serieus genomen voelt, dan mag je dat altijd aangeven en zo nodig een ander zoeken. Voor jezelf opkomen dus.
Sterkte.
Die dwanggedachten zijn vreselijk, maar niet perse gek of abnormaal. Veel mensen hebben wel eens dwanggedachten, vaak hebben we het niet eens door, maar als ze je leven gaan beïnvloeden of zelfs beheersen moet je eigenlijk hulp gaan zoeken.
Ik vind je niet gek overkomen. Ik heb zelf angst- en dwangstoornissen, hele agressieve gedachten soms, en ik vind mezelf ook niet gek! Mijn therapeuten vinden me ook niet gek. Ze zeggen altijd, als je bang wordt of je naar voelt door je dwanggedachten, betekent het juist dat je ze niet gaat uitvoeren. Je hersenen kunnen rare dingen doen als je niet goed in je vel zit. En je lichaam trouwens ook.
Ik zou, als ik jou was, toch nog eens proberen hulp te zoeken. Als het niet klikt met een psycholoog, of als je je niet serieus genomen voelt, dan mag je dat altijd aangeven en zo nodig een ander zoeken. Voor jezelf opkomen dus.
Sterkte.
donderdag 22 september 2016 om 07:16
Hersens zijn ingewikkelde krengen inderdaad.. ik heb ook echt last van hoe ik denk en ik weet dat dit ook vaak onzin is MAAR toch voelt het zo..
Ik heb ook lang geblowed omdat dat je gedachtes uitzet, maar dat is een tijdelijke oplossing want het "effect" duur maar een uur of 2-3.. zelfs denk ik dat door die wiet het alleen maar erger is geworden. :/
Iedergeval veel succes en hoop dat het goed gaat komen!
Groetjes!
Ik heb ook lang geblowed omdat dat je gedachtes uitzet, maar dat is een tijdelijke oplossing want het "effect" duur maar een uur of 2-3.. zelfs denk ik dat door die wiet het alleen maar erger is geworden. :/
Iedergeval veel succes en hoop dat het goed gaat komen!
Groetjes!
donderdag 22 september 2016 om 11:32
Danku voor de reactie
Die gedachten zijn inderdaad zo opdringend dat ze precies echt lijken en ik daar dan ook aan ga twijfelen. Ook al weet ik dat het onrealistische gedachten zijn en zelfs belachelijke gedachten, toch voel ik me zo slecht erdoor...
quote:Blowertje93 schreef op 22 september 2016 @ 07:16:
Hersens zijn ingewikkelde krengen inderdaad.. ik heb ook echt last van hoe ik denk en ik weet dat dit ook vaak onzin is MAAR toch voelt het zo..
Ik heb ook lang geblowed omdat dat je gedachtes uitzet, maar dat is een tijdelijke oplossing want het "effect" duur maar een uur of 2-3.. zelfs denk ik dat door die wiet het alleen maar erger is geworden. :/
Iedergeval veel succes en hoop dat het goed gaat komen!
Groetjes!
Die gedachten zijn inderdaad zo opdringend dat ze precies echt lijken en ik daar dan ook aan ga twijfelen. Ook al weet ik dat het onrealistische gedachten zijn en zelfs belachelijke gedachten, toch voel ik me zo slecht erdoor...
quote:Blowertje93 schreef op 22 september 2016 @ 07:16:
Hersens zijn ingewikkelde krengen inderdaad.. ik heb ook echt last van hoe ik denk en ik weet dat dit ook vaak onzin is MAAR toch voelt het zo..
Ik heb ook lang geblowed omdat dat je gedachtes uitzet, maar dat is een tijdelijke oplossing want het "effect" duur maar een uur of 2-3.. zelfs denk ik dat door die wiet het alleen maar erger is geworden. :/
Iedergeval veel succes en hoop dat het goed gaat komen!
Groetjes!
donderdag 22 september 2016 om 11:33
quote:SilverShadow schreef op 22 september 2016 @ 05:26:
Als je niet tevreden bent over je kapper ga je op zoek naar een ander. Waarom na EEN bezoekje psycholoog afhaken en in je dwanggedachten blijven?
Je hebt echt hulp nodig om dingen te verwerken, morgen bellen en een doorverwijzing regelen. Sterkte!
Als je niet tevreden bent over je kapper ga je op zoek naar een ander. Waarom na EEN bezoekje psycholoog afhaken en in je dwanggedachten blijven?
Je hebt echt hulp nodig om dingen te verwerken, morgen bellen en een doorverwijzing regelen. Sterkte!
donderdag 22 september 2016 om 11:36
Ja je hebt gelijk. Het is alleen moeilijk om die stap te nemen omdat mijn ouders het in het belachelijke gaan trekken... ik ben gewoon ook bang dat sommige van mijn vrienden of familie dit misschien ooit te weten komen waarom ik naar een psychologe gaat en dat ze mij gaan laten vallen omdat ze het misschien niet snappen...quote:SilverShadow schreef op 22 september 2016 @ 05:26:
Als je niet tevreden bent over je kapper ga je op zoek naar een ander. Waarom na EEN bezoekje psycholoog afhaken en in je dwanggedachten blijven?
Je hebt echt hulp nodig om dingen te verwerken, morgen bellen en een doorverwijzing regelen. Sterkte!
Als je niet tevreden bent over je kapper ga je op zoek naar een ander. Waarom na EEN bezoekje psycholoog afhaken en in je dwanggedachten blijven?
Je hebt echt hulp nodig om dingen te verwerken, morgen bellen en een doorverwijzing regelen. Sterkte!
donderdag 22 september 2016 om 11:48
Danku voor de lieve reactie
Ik heb inderdaad ook al heel wat lichamelijke klachten gehad, van tintelingen in mijn lichaam tot oogklachten tot draaiend gevoel in hoofd tot oorsuizingen...
Ook heb ik zo'n onwerkelijk gevoel, alsof ik mezelf niet ben... ik leef precies in een droom en alles lijkt zo onecht... ik laat precies soms alles langs me voorbiu gaan... ik krijg dan elke keer het gevoel alsof ik ga flauwvallen.
Hoe heb jij hier hulp in gezocht?
Ik ben op internet dingen beginnen opzoeken en voelde me wel eventjes begrepen maar daarna dan ook weer slecht omdat ik verschillende symptomen had gelezen van erge ziektes en stoornissen en daardoor bang was of ik symptomen wel niet had?
Ik moet wel zeggen dat ik mij na meditatie veel beter voel, heb nu zo'n app gedownload waarin je mindfullnesmeditatie kan doen en dit helpt me echt wel op het moment zelf om te ontspannen, ik voel me dan precies weer eventjes de 'oude gelukkige relaxte ik'
quote:Kunai schreef op 22 september 2016 @ 01:56:
Hallo TO, wat een nare dingen allemaal.
Die dwanggedachten zijn vreselijk, maar niet perse gek of abnormaal. Veel mensen hebben wel eens dwanggedachten, vaak hebben we het niet eens door, maar als ze je leven gaan beïnvloeden of zelfs beheersen moet je eigenlijk hulp gaan zoeken.
Ik vind je niet gek overkomen. Ik heb zelf angst- en dwangstoornissen, hele agressieve gedachten soms, en ik vind mezelf ook niet gek! Mijn therapeuten vinden me ook niet gek. Ze zeggen altijd, als je bang wordt of je naar voelt door je dwanggedachten, betekent het juist dat je ze niet gaat uitvoeren. Je hersenen kunnen rare dingen doen als je niet goed in je vel zit. En je lichaam trouwens ook.
Ik zou, als ik jou was, toch nog eens proberen hulp te zoeken. Als het niet klikt met een psycholoog, of als je je niet serieus genomen voelt, dan mag je dat altijd aangeven en zo nodig een ander zoeken. Voor jezelf opkomen dus.
Sterkte.
Ik heb inderdaad ook al heel wat lichamelijke klachten gehad, van tintelingen in mijn lichaam tot oogklachten tot draaiend gevoel in hoofd tot oorsuizingen...
Ook heb ik zo'n onwerkelijk gevoel, alsof ik mezelf niet ben... ik leef precies in een droom en alles lijkt zo onecht... ik laat precies soms alles langs me voorbiu gaan... ik krijg dan elke keer het gevoel alsof ik ga flauwvallen.
Hoe heb jij hier hulp in gezocht?
Ik ben op internet dingen beginnen opzoeken en voelde me wel eventjes begrepen maar daarna dan ook weer slecht omdat ik verschillende symptomen had gelezen van erge ziektes en stoornissen en daardoor bang was of ik symptomen wel niet had?
Ik moet wel zeggen dat ik mij na meditatie veel beter voel, heb nu zo'n app gedownload waarin je mindfullnesmeditatie kan doen en dit helpt me echt wel op het moment zelf om te ontspannen, ik voel me dan precies weer eventjes de 'oude gelukkige relaxte ik'
quote:Kunai schreef op 22 september 2016 @ 01:56:
Hallo TO, wat een nare dingen allemaal.
Die dwanggedachten zijn vreselijk, maar niet perse gek of abnormaal. Veel mensen hebben wel eens dwanggedachten, vaak hebben we het niet eens door, maar als ze je leven gaan beïnvloeden of zelfs beheersen moet je eigenlijk hulp gaan zoeken.
Ik vind je niet gek overkomen. Ik heb zelf angst- en dwangstoornissen, hele agressieve gedachten soms, en ik vind mezelf ook niet gek! Mijn therapeuten vinden me ook niet gek. Ze zeggen altijd, als je bang wordt of je naar voelt door je dwanggedachten, betekent het juist dat je ze niet gaat uitvoeren. Je hersenen kunnen rare dingen doen als je niet goed in je vel zit. En je lichaam trouwens ook.
Ik zou, als ik jou was, toch nog eens proberen hulp te zoeken. Als het niet klikt met een psycholoog, of als je je niet serieus genomen voelt, dan mag je dat altijd aangeven en zo nodig een ander zoeken. Voor jezelf opkomen dus.
Sterkte.
donderdag 22 september 2016 om 15:06
Het klinkt voor mij allemaal heel bekend!
Ik heb precies hetzelfde, en je kan echt soms jezelf niet meer gerust stellen.
Wat je ook zegt of doet het komt steeds weer terug. En ik denk dat het daar ook aan ligt. je bent er zo mee bezig dat het onderdeel van je brein is geworden en je niet meer zonder kan.
Maar hoe kun je er voor zorgen dat het je niet meer zo bang maakt wat je denkt?
Daar ben ik ook nog steeds naar op zoek.
Een troostende gedachte is wel, dat er meer mensen zijn zoals wij en dat we niet gek zijn. Alleen bang....
Ik heb precies hetzelfde, en je kan echt soms jezelf niet meer gerust stellen.
Wat je ook zegt of doet het komt steeds weer terug. En ik denk dat het daar ook aan ligt. je bent er zo mee bezig dat het onderdeel van je brein is geworden en je niet meer zonder kan.
Maar hoe kun je er voor zorgen dat het je niet meer zo bang maakt wat je denkt?
Daar ben ik ook nog steeds naar op zoek.
Een troostende gedachte is wel, dat er meer mensen zijn zoals wij en dat we niet gek zijn. Alleen bang....
donderdag 22 september 2016 om 16:54
Hoe is dat bij u dan begonnen en wanneer?
En waar heb jij grotendeels last van?
quote:Anomama schreef op 22 september 2016 @ 15:06:
Het klinkt voor mij allemaal heel bekend!
Ik heb precies hetzelfde, en je kan echt soms jezelf niet meer gerust stellen.
Wat je ook zegt of doet het komt steeds weer terug. En ik denk dat het daar ook aan ligt. je bent er zo mee bezig dat het onderdeel van je brein is geworden en je niet meer zonder kan.
Maar hoe kun je er voor zorgen dat het je niet meer zo bang maakt wat je denkt?
Daar ben ik ook nog steeds naar op zoek.
Een troostende gedachte is wel, dat er meer mensen zijn zoals wij en dat we niet gek zijn. Alleen bang....
En waar heb jij grotendeels last van?
quote:Anomama schreef op 22 september 2016 @ 15:06:
Het klinkt voor mij allemaal heel bekend!
Ik heb precies hetzelfde, en je kan echt soms jezelf niet meer gerust stellen.
Wat je ook zegt of doet het komt steeds weer terug. En ik denk dat het daar ook aan ligt. je bent er zo mee bezig dat het onderdeel van je brein is geworden en je niet meer zonder kan.
Maar hoe kun je er voor zorgen dat het je niet meer zo bang maakt wat je denkt?
Daar ben ik ook nog steeds naar op zoek.
Een troostende gedachte is wel, dat er meer mensen zijn zoals wij en dat we niet gek zijn. Alleen bang....
donderdag 22 september 2016 om 17:03
quote:Questioning-me schreef op 22 september 2016 @ 11:48:
Danku voor de lieve reactie
Ik heb inderdaad ook al heel wat lichamelijke klachten gehad, van tintelingen in mijn lichaam tot oogklachten tot draaiend gevoel in hoofd tot oorsuizingen...
Ook heb ik zo'n onwerkelijk gevoel, alsof ik mezelf niet ben... ik leef precies in een droom en alles lijkt zo onecht... ik laat precies soms alles langs me voorbiu gaan... ik krijg dan elke keer het gevoel alsof ik ga flauwvallen.
Hoe heb jij hier hulp in gezocht?
Ik ben op internet dingen beginnen opzoeken en voelde me wel eventjes begrepen maar daarna dan ook weer slecht omdat ik verschillende symptomen had gelezen van erge ziektes en stoornissen en daardoor bang was of ik symptomen wel niet had?
Ik moet wel zeggen dat ik mij na meditatie veel beter voel, heb nu zo'n app gedownload waarin je mindfullnesmeditatie kan doen en dit helpt me echt wel op het moment zelf om te ontspannen, ik voel me dan precies weer eventjes de 'oude gelukkige relaxte ik'
[...]
Goed dat je al iets hebt gevonden om te ontspannen, fijn dat die app helpt.
Ik herken de dingen die je beschrijft, ik weet alleen (nog) niet wat je ertegen kan doen, helaas. Ik ben bij de GGZ terechtgekomen via het maatschappelijk werk, maar meestal gaan mensen hier in Nederland via de huisarts. Woon je in NL? Ik denk bij het woord nonkel namelijk altijd aan België, en ik weet niet hoe het daar zit met doorverwijzingen. Ik kan het mis hebben.
Maar je kunt vast in ieder geval (nog eens) langs de huisarts. Je zou je topic kunnen uitprinten en het laten lezen, misschien is dat makkelijker dan het uit te leggen. Meer mensen doen dat.
Danku voor de lieve reactie
Ik heb inderdaad ook al heel wat lichamelijke klachten gehad, van tintelingen in mijn lichaam tot oogklachten tot draaiend gevoel in hoofd tot oorsuizingen...
Ook heb ik zo'n onwerkelijk gevoel, alsof ik mezelf niet ben... ik leef precies in een droom en alles lijkt zo onecht... ik laat precies soms alles langs me voorbiu gaan... ik krijg dan elke keer het gevoel alsof ik ga flauwvallen.
Hoe heb jij hier hulp in gezocht?
Ik ben op internet dingen beginnen opzoeken en voelde me wel eventjes begrepen maar daarna dan ook weer slecht omdat ik verschillende symptomen had gelezen van erge ziektes en stoornissen en daardoor bang was of ik symptomen wel niet had?
Ik moet wel zeggen dat ik mij na meditatie veel beter voel, heb nu zo'n app gedownload waarin je mindfullnesmeditatie kan doen en dit helpt me echt wel op het moment zelf om te ontspannen, ik voel me dan precies weer eventjes de 'oude gelukkige relaxte ik'
[...]
Goed dat je al iets hebt gevonden om te ontspannen, fijn dat die app helpt.
Ik herken de dingen die je beschrijft, ik weet alleen (nog) niet wat je ertegen kan doen, helaas. Ik ben bij de GGZ terechtgekomen via het maatschappelijk werk, maar meestal gaan mensen hier in Nederland via de huisarts. Woon je in NL? Ik denk bij het woord nonkel namelijk altijd aan België, en ik weet niet hoe het daar zit met doorverwijzingen. Ik kan het mis hebben.
Maar je kunt vast in ieder geval (nog eens) langs de huisarts. Je zou je topic kunnen uitprinten en het laten lezen, misschien is dat makkelijker dan het uit te leggen. Meer mensen doen dat.
donderdag 22 september 2016 om 17:24
Dat is inderdaad wat ik van plan was, daarmee dat ik een beetje mijn levensverhaal hierop kwijt wil
En natuurlijk ook om de anderen hun tips en mening te weten.
Ik kom inderdaad uit België, betrapt!
quote:Kunai schreef op 22 september 2016 @ 17:03:
[...]
Goed dat je al iets hebt gevonden om te ontspannen, fijn dat die app helpt.
Ik herken de dingen die je beschrijft, ik weet alleen (nog) niet wat je ertegen kan doen, helaas. Ik ben bij de GGZ terechtgekomen via het maatschappelijk werk, maar meestal gaan mensen hier in Nederland via de huisarts. Woon je in NL? Ik denk bij het woord nonkel namelijk altijd aan België, en ik weet niet hoe het daar zit met doorverwijzingen. Ik kan het mis hebben.
Maar je kunt vast in ieder geval (nog eens) langs de huisarts. Je zou je topic kunnen uitprinten en het laten lezen, misschien is dat makkelijker dan het uit te leggen. Meer mensen doen dat.
En natuurlijk ook om de anderen hun tips en mening te weten.
Ik kom inderdaad uit België, betrapt!
quote:Kunai schreef op 22 september 2016 @ 17:03:
[...]
Goed dat je al iets hebt gevonden om te ontspannen, fijn dat die app helpt.
Ik herken de dingen die je beschrijft, ik weet alleen (nog) niet wat je ertegen kan doen, helaas. Ik ben bij de GGZ terechtgekomen via het maatschappelijk werk, maar meestal gaan mensen hier in Nederland via de huisarts. Woon je in NL? Ik denk bij het woord nonkel namelijk altijd aan België, en ik weet niet hoe het daar zit met doorverwijzingen. Ik kan het mis hebben.
Maar je kunt vast in ieder geval (nog eens) langs de huisarts. Je zou je topic kunnen uitprinten en het laten lezen, misschien is dat makkelijker dan het uit te leggen. Meer mensen doen dat.
donderdag 22 september 2016 om 17:51
quote:Questioning-me schreef op 22 september 2016 @ 11:36:
Ja je hebt gelijk. Het is alleen moeilijk om die stap te nemen omdat mijn ouders het in het belachelijke gaan trekken... ik ben gewoon ook bang dat sommige van mijn vrienden of familie dit misschien ooit te weten komen waarom ik naar een psychologe gaat en dat ze mij gaan laten vallen omdat ze het misschien niet snappen...
[...]
Je hoeft niemand verantwoording af te leggen. Als jij niets verteld hoeven je ouders er niets over te zeggen. Jouw leven, jouw beslissing. Je wilt je toch beter gaan voelen?
Ja je hebt gelijk. Het is alleen moeilijk om die stap te nemen omdat mijn ouders het in het belachelijke gaan trekken... ik ben gewoon ook bang dat sommige van mijn vrienden of familie dit misschien ooit te weten komen waarom ik naar een psychologe gaat en dat ze mij gaan laten vallen omdat ze het misschien niet snappen...
[...]
Je hoeft niemand verantwoording af te leggen. Als jij niets verteld hoeven je ouders er niets over te zeggen. Jouw leven, jouw beslissing. Je wilt je toch beter gaan voelen?
donderdag 22 september 2016 om 18:57
Das inderdaad waar... Ze zeggen op internet dat je veel steun kunt vinden op forums als deze en ik voel me inderdaad begrepen hier bedankt!quote:SilverShadow schreef op 22 september 2016 @ 17:51:
[...]
Je hoeft niemand verantwoording af te leggen. Als jij niets verteld hoeven je ouders er niets over te zeggen. Jouw leven, jouw beslissing. Je wilt je toch beter gaan voelen?
[...]
Je hoeft niemand verantwoording af te leggen. Als jij niets verteld hoeven je ouders er niets over te zeggen. Jouw leven, jouw beslissing. Je wilt je toch beter gaan voelen?
woensdag 12 oktober 2016 om 11:37
Hey,
Ik kan niet voor jou beslissen hoe het zit maar ik zie wel overeenkomsten met mezelf. Ik zat ook niet lekker in mijn vel en vanaf dat moment begonnen de angstgedachten bij mij over mijn geaardheid en liefdesrelatie en ook alle andere kleine gedachten die mij nog slechter lieten voelen. Ik heb net als jou verschillende psychologen bezocht ook geen een die echt hielp.
Wat niet helpt is op internet rondt liggen struinen op zoek naar wat er met je aan de hand is, je komt allemaal enge dingen tegen die je angst versterken waardoor jezelf allemaal nieuwe angsten in de hand werkt en het allemaal erger maakt. Je moet je probleem bij de wortel aanpakken. Wat je nu doet is dat je opzoek bent naar opluchting op internet door dingen te lezen die je zeggen dat je ervan kunt komen enz. dit lucht op, ja inderdaad, voor even... De angst komt toch terug keer op keer op keer. Waarom ? Omdat je de gedachten weg duwt of er niet laat zijn. Verdring deze gedachten niet ze horen gewoon bij je. Denk gewoon de gedachten die in je op komt en melk hem van mijn part helemaal uit. Je zult beseffen dat het belachelijke gedachten zijn die niks met de waarheid te doen hebben. Maar duw ze niet weg want 100 % dat ze terugkomen. Als jij er gewoon aan denkt en niet overgaat tot het wegduwen van de gedachten zal de lading van de gedachten afgaan en zal jou probleem verdwijnen. Je ziet in dat het onzin is. Maar als jij de gedachten wegduwt meestal in de hand gewerkt door de angst zal het terug blijven komen elke keer weer. Het is niet makkelijk om je angst er te laten zijn maar het is de enige manier. Veel succes het zal verdwijnen zodra je het toelaat.
Ik kan niet voor jou beslissen hoe het zit maar ik zie wel overeenkomsten met mezelf. Ik zat ook niet lekker in mijn vel en vanaf dat moment begonnen de angstgedachten bij mij over mijn geaardheid en liefdesrelatie en ook alle andere kleine gedachten die mij nog slechter lieten voelen. Ik heb net als jou verschillende psychologen bezocht ook geen een die echt hielp.
Wat niet helpt is op internet rondt liggen struinen op zoek naar wat er met je aan de hand is, je komt allemaal enge dingen tegen die je angst versterken waardoor jezelf allemaal nieuwe angsten in de hand werkt en het allemaal erger maakt. Je moet je probleem bij de wortel aanpakken. Wat je nu doet is dat je opzoek bent naar opluchting op internet door dingen te lezen die je zeggen dat je ervan kunt komen enz. dit lucht op, ja inderdaad, voor even... De angst komt toch terug keer op keer op keer. Waarom ? Omdat je de gedachten weg duwt of er niet laat zijn. Verdring deze gedachten niet ze horen gewoon bij je. Denk gewoon de gedachten die in je op komt en melk hem van mijn part helemaal uit. Je zult beseffen dat het belachelijke gedachten zijn die niks met de waarheid te doen hebben. Maar duw ze niet weg want 100 % dat ze terugkomen. Als jij er gewoon aan denkt en niet overgaat tot het wegduwen van de gedachten zal de lading van de gedachten afgaan en zal jou probleem verdwijnen. Je ziet in dat het onzin is. Maar als jij de gedachten wegduwt meestal in de hand gewerkt door de angst zal het terug blijven komen elke keer weer. Het is niet makkelijk om je angst er te laten zijn maar het is de enige manier. Veel succes het zal verdwijnen zodra je het toelaat.