Zwanger
alle pijlers
Ben helemaal op
dinsdag 27 september 2016 om 23:27
Ik kom hier even klagen, want ik ben m'n zwangerschap helemaal zat!
Het begon allemaal toen ik te horen kreeg dat ik zwanger ben van een tweeling. Ik had al behoorlijk last van misselijkheid, waardoor ik me ziek voelde en gewicht verloor.
De verloskundige vertelde me dat 1 van de baby's het waarschijnlijk niet gaat halen en dat ik me moet voorbereiden op een miskraam met veel risico's.
Met 17 weken kreeg ik idd een miskraam van 1 van de baby's. Ik was/ben erg ontdaan en kon het maar geen plekje geven. Maar ik moest verder, want de zorg voor m'n andere 3 kinderen en man moest doorgaan.
Maar toch zat m'n lichaam vol met verdriet wat ik niet kwijt kon, met hormonen waar ik geen controle op heb en de verantwoordelijkheid van huis en gezin.
Ik begon mijzelf te helpen door te zeggen dat het allemaal na de bevalling wel goed komt.
Na de miskraam bleef m'n man thuis om voor mij te zorgen. Hij nam 10 weken vrij van z'n werk In plaats van te herstellen kreeg ik pijn in m'n bekken en binnen 2 weken zat ik in een rolstoel met bekkeninstabiliteit.
Nog steeds zei ik dat als ik eenmaal bevallen ben, alle ellende achter mij te laten en te genieten van onze nieuwe baby.
En nu ben ik 38 weken zwanger met ongelofelijk veel pijn en heftige voorweeen. En de gynaecoloog wil mij niet helpen om de bevalling op te wekken, want baby is "save" in m'n buik dus laat de natuur z'n werk doen. Terwijl ik dit typ, ben ik aan het huilen van de pijn
We hebben nu zo'n spijt dat we onze veilige Nederland hebben verruild voor England! De zorg hier is waardeloos.
Ongelofelijk hoe ze hier met zieke mensen omgaan. En alsof ik niet genoeg ellende heb meegemaakt, zegt 1 van de verpleegkundigen tegen mij dat ik maar m'n benen bij elkaar had moeten houden!
pffff ik weet echt niet meer wat ik moet schrijven, het is zoveel... Sorry voor m'n lange verhaal
Het begon allemaal toen ik te horen kreeg dat ik zwanger ben van een tweeling. Ik had al behoorlijk last van misselijkheid, waardoor ik me ziek voelde en gewicht verloor.
De verloskundige vertelde me dat 1 van de baby's het waarschijnlijk niet gaat halen en dat ik me moet voorbereiden op een miskraam met veel risico's.
Met 17 weken kreeg ik idd een miskraam van 1 van de baby's. Ik was/ben erg ontdaan en kon het maar geen plekje geven. Maar ik moest verder, want de zorg voor m'n andere 3 kinderen en man moest doorgaan.
Maar toch zat m'n lichaam vol met verdriet wat ik niet kwijt kon, met hormonen waar ik geen controle op heb en de verantwoordelijkheid van huis en gezin.
Ik begon mijzelf te helpen door te zeggen dat het allemaal na de bevalling wel goed komt.
Na de miskraam bleef m'n man thuis om voor mij te zorgen. Hij nam 10 weken vrij van z'n werk In plaats van te herstellen kreeg ik pijn in m'n bekken en binnen 2 weken zat ik in een rolstoel met bekkeninstabiliteit.
Nog steeds zei ik dat als ik eenmaal bevallen ben, alle ellende achter mij te laten en te genieten van onze nieuwe baby.
En nu ben ik 38 weken zwanger met ongelofelijk veel pijn en heftige voorweeen. En de gynaecoloog wil mij niet helpen om de bevalling op te wekken, want baby is "save" in m'n buik dus laat de natuur z'n werk doen. Terwijl ik dit typ, ben ik aan het huilen van de pijn
We hebben nu zo'n spijt dat we onze veilige Nederland hebben verruild voor England! De zorg hier is waardeloos.
Ongelofelijk hoe ze hier met zieke mensen omgaan. En alsof ik niet genoeg ellende heb meegemaakt, zegt 1 van de verpleegkundigen tegen mij dat ik maar m'n benen bij elkaar had moeten houden!
pffff ik weet echt niet meer wat ik moet schrijven, het is zoveel... Sorry voor m'n lange verhaal
Waar een wil is, is een weg
dinsdag 27 september 2016 om 23:35
Ach lieverd, wat heftig allemaal. Heel logisch dat je er helemaal klaar mee bent. Probeer goed te onthouden dat het écht niet lang meer kan duren nu... straks heb je je kleintje in je armen. en wat betreft die verpleegkundige; ik zou een klacht indienen... waar haalt ze het lef vandaan.
En als de pijn echt niet te houden is zou ik gewoon nog een keer de vk bellen. Succes en sterkte! Hou vol!
En als de pijn echt niet te houden is zou ik gewoon nog een keer de vk bellen. Succes en sterkte! Hou vol!
woensdag 28 september 2016 om 00:00
verginia84, eerst een dikke vette knuffel, wat een toestand zeg...Zoveel stress en trauma in je lijf en dan ook nog een keer zoveel pijn van de voorweeen en idiote opmerkingen van de personen die je zouden moeten ondersteunen..
Ik woon ook in Engeland en ken het gezeik met de NHS, mooi idee, maar tenzij je been ervan af hangt of je op sterven na dood bent kijken ze niet echt naar je om. . Dat soort opmerkingen kunnen echt niet, ik zou later de verpleegkundige aanklagen maar eerst focussen op het nu, gewoon veel stampei, maken, dramatiseren, en er op staan dat je krijgt wat je nodig hebt, en ik hoop dat je man je daarbij ondersteunt.
Veel sterkte mop!
Ik woon ook in Engeland en ken het gezeik met de NHS, mooi idee, maar tenzij je been ervan af hangt of je op sterven na dood bent kijken ze niet echt naar je om. . Dat soort opmerkingen kunnen echt niet, ik zou later de verpleegkundige aanklagen maar eerst focussen op het nu, gewoon veel stampei, maken, dramatiseren, en er op staan dat je krijgt wat je nodig hebt, en ik hoop dat je man je daarbij ondersteunt.
Veel sterkte mop!
woensdag 28 september 2016 om 00:21
Bedankt voor jullie lieve reacties
@LotuzRose idd dat NHS stelt niets voor! Zoo ongeregeld. Bij de A&E heb ik een kindje gezien dat bloed zat te hoesten, maar er werd niet naar omgekeken, zo'n zielig gezicht ook van z'n hulpeloze moeder.
@chocoladerikstwafel
Ik ben niet op m'n mondje gevallen en heb die k*twijf een lesje geleerd. Zij is geschorst voor 20 dagen. Ze kwam wel excuses aanbieden wat ik niet accepteerde, maar zij dacht dat ze daarmee een kans maakte en ik een goed woordje voor haar ga doen.
Ik ben nu doorverwezen naar een " betere" ziekenhuis, dus hopelijk willen ze mij daar wel helpen. Duim voor me
@LotuzRose idd dat NHS stelt niets voor! Zoo ongeregeld. Bij de A&E heb ik een kindje gezien dat bloed zat te hoesten, maar er werd niet naar omgekeken, zo'n zielig gezicht ook van z'n hulpeloze moeder.
@chocoladerikstwafel
Ik ben niet op m'n mondje gevallen en heb die k*twijf een lesje geleerd. Zij is geschorst voor 20 dagen. Ze kwam wel excuses aanbieden wat ik niet accepteerde, maar zij dacht dat ze daarmee een kans maakte en ik een goed woordje voor haar ga doen.
Ik ben nu doorverwezen naar een " betere" ziekenhuis, dus hopelijk willen ze mij daar wel helpen. Duim voor me
Waar een wil is, is een weg
woensdag 28 september 2016 om 00:35
Wat een vreselijke opmerking van die verpleegkundige! En ik wil je heel veel sterkte wensen, hopelijk word je snel ingeleid of ga je zelf bevallen.
(Anderzijds denk ik dat je je niet moet blindstaren op de zorg in NL, want ook die laat te wensen over. Ook hier laten ze zwangeren die doodziek zijn gewoon hun zwangerschap uitzitten, want dat is volgens hun beter voor de baby. Ik zet het maar tussen haakjes, want daar heb jij natuurlijk niks aan.)
(Anderzijds denk ik dat je je niet moet blindstaren op de zorg in NL, want ook die laat te wensen over. Ook hier laten ze zwangeren die doodziek zijn gewoon hun zwangerschap uitzitten, want dat is volgens hun beter voor de baby. Ik zet het maar tussen haakjes, want daar heb jij natuurlijk niks aan.)
woensdag 28 september 2016 om 07:35
Jeetje, je hebt heel wat voor je kiezen gekregen. Wat een nare opmerking ook. Gelukkig waren er consequenties.
Ik wil je even een hart onder je riem steken en het duurt nu echt echt echt echt niet lang meer! Anders kom je hier elke dag even klagen en het viva forum sleept je er wel door heen.
Succes, tooi tooi tooi!!
Ik wil je even een hart onder je riem steken en het duurt nu echt echt echt echt niet lang meer! Anders kom je hier elke dag even klagen en het viva forum sleept je er wel door heen.
Succes, tooi tooi tooi!!
woensdag 28 september 2016 om 08:43
woensdag 28 september 2016 om 09:28
Jemig, wat een verhaal! En wat een opmerking van die verpleegkundige! Goed dat je daar wat van gezegd hebt!
Ik heb ook een aardige drama zwangerschap, maar ben juist erg tevreden over het ziekenhuis. Het kindje is erg groot en aangezien oudste vast bleef zitten door de zijn formaat, wordt ik met 38 weken ingeleid, al loop ik nu ook rond met 2 cm ontsluiting
.
Heel veel sterkte in ieder geval, hoop dat ze je snel gaan helpen, die 2 weken maakt ook niet meer uit, het kindje is "af", dus ik snap niet dat ze zo moeilijk doen!
Ik heb ook een aardige drama zwangerschap, maar ben juist erg tevreden over het ziekenhuis. Het kindje is erg groot en aangezien oudste vast bleef zitten door de zijn formaat, wordt ik met 38 weken ingeleid, al loop ik nu ook rond met 2 cm ontsluiting
.Heel veel sterkte in ieder geval, hoop dat ze je snel gaan helpen, die 2 weken maakt ook niet meer uit, het kindje is "af", dus ik snap niet dat ze zo moeilijk doen!
Remember me with smiles and laughter, for that is how I will remember you all. If you can only remember me with tears, then don't remember me at all
woensdag 28 september 2016 om 21:09
Jullie reacties doen me goed, bedankt!
Vandaag voor echo geweest bij de "betere" ziekenhuis. Kreeg weer te horen dat zolang de baby geen last heeft van m'n pijnen, zij niets voor mij kunnen doen.
Met 39 weken wilt de gynaecoloog mij strippen. Dat is dus volgende week dinsdag
Dat pikte ik niet en werd zoo boos dat ik gedreigd heb om mezelf wat aan te doen! ( zelfs m'n man schrok ervan haha)
Dat heeft een beetje geholpen. Ik mag blijven en morgen gaan ze kijken op welke manier zij mij gaan helpen. ( of niet)
De pijn in m'n rug is niet te beschrijven. Ik loop op krukken en zit in een rolstoel. Naast m'n bed hebben ze een grote massage stoel gezet, voor als ik het niet kan volhouden.
De stress is wat minder nu en ik vind het spannend.
Vandaag voor echo geweest bij de "betere" ziekenhuis. Kreeg weer te horen dat zolang de baby geen last heeft van m'n pijnen, zij niets voor mij kunnen doen.
Met 39 weken wilt de gynaecoloog mij strippen. Dat is dus volgende week dinsdag
Dat pikte ik niet en werd zoo boos dat ik gedreigd heb om mezelf wat aan te doen! ( zelfs m'n man schrok ervan haha)
Dat heeft een beetje geholpen. Ik mag blijven en morgen gaan ze kijken op welke manier zij mij gaan helpen. ( of niet)
De pijn in m'n rug is niet te beschrijven. Ik loop op krukken en zit in een rolstoel. Naast m'n bed hebben ze een grote massage stoel gezet, voor als ik het niet kan volhouden.
De stress is wat minder nu en ik vind het spannend.
Waar een wil is, is een weg
woensdag 28 september 2016 om 21:13
vrijdag 30 september 2016 om 16:28
Hallooo iedereen. Sorry voor m'n late reactie, ik had geen verbinding in het ziekenhuis.
Ik ben vandaag om 11:47 bevallen van een gezonde zoon
Ze hadden mij gewaarschuwd dat hij onder de 2800 gr zou zitten (echt met 38.5 weken ) en dat het onze verantwoordelijkheid is als er iets mis gaat. Prima zei ik!! Nou m'n jongen weegt 3690 gr. En had een score van 10! Wij hebben zometeen een soort van evaluatie gesprek met een hoofddokter en 2 gynaecologen. Wij zn van plan een klacht in te dienen over hoe ze met ons om gingen dat laatste periode.
Door hun fouten en laksheid heb ik bijna m'n bekken gebroken. Ik had namelijk ook al veel eerder moeten bevallen vanwege zwangerschapscholestase. Ze wisten dat ik het had, maar deden niets. M'n armen en benen z'n kapot door de jeuk. Ik mag van geluk spreken dat m'n kindje nog leeft!
Eigenlijk wil ik niet meer klagen. Ik ben zoo blij dat ik een gezonde kindje heb en een super makkelijke bevalling van 1.30 uur.
Ik wacht nu op onze andere kinderen, die komen nu op bezoek.
Bedankt voor alle lieve reacties
Ik ben vandaag om 11:47 bevallen van een gezonde zoon
Ze hadden mij gewaarschuwd dat hij onder de 2800 gr zou zitten (echt met 38.5 weken ) en dat het onze verantwoordelijkheid is als er iets mis gaat. Prima zei ik!! Nou m'n jongen weegt 3690 gr. En had een score van 10! Wij hebben zometeen een soort van evaluatie gesprek met een hoofddokter en 2 gynaecologen. Wij zn van plan een klacht in te dienen over hoe ze met ons om gingen dat laatste periode.
Door hun fouten en laksheid heb ik bijna m'n bekken gebroken. Ik had namelijk ook al veel eerder moeten bevallen vanwege zwangerschapscholestase. Ze wisten dat ik het had, maar deden niets. M'n armen en benen z'n kapot door de jeuk. Ik mag van geluk spreken dat m'n kindje nog leeft!
Eigenlijk wil ik niet meer klagen. Ik ben zoo blij dat ik een gezonde kindje heb en een super makkelijke bevalling van 1.30 uur.
Ik wacht nu op onze andere kinderen, die komen nu op bezoek.
Bedankt voor alle lieve reacties
Waar een wil is, is een weg
vrijdag 30 september 2016 om 19:17