Ben helemaal op

Ik kom hier even klagen, want ik ben m'n zwangerschap helemaal zat!

Het begon allemaal toen ik te horen kreeg dat ik zwanger ben van een tweeling. Ik had al behoorlijk last van misselijkheid, waardoor ik me ziek voelde en gewicht verloor.

De verloskundige vertelde me dat 1 van de baby's het waarschijnlijk niet gaat halen en dat ik me moet voorbereiden op een miskraam met veel risico's.

Met 17 weken kreeg ik idd een miskraam van 1 van de baby's. Ik was/ben erg ontdaan en kon het maar geen plekje geven. Maar ik moest verder, want de zorg voor m'n andere 3 kinderen en man moest doorgaan.

Maar toch zat m'n lichaam vol met verdriet wat ik niet kwijt kon, met hormonen waar ik geen controle op heb en de verantwoordelijkheid van huis en gezin.

Ik begon mijzelf te helpen door te zeggen dat het allemaal na de bevalling wel goed komt.



Na de miskraam bleef m'n man thuis om voor mij te zorgen. Hij nam 10 weken vrij van z'n werk In plaats van te herstellen kreeg ik pijn in m'n bekken en binnen 2 weken zat ik in een rolstoel met bekkeninstabiliteit.

Nog steeds zei ik dat als ik eenmaal bevallen ben, alle ellende achter mij te laten en te genieten van onze nieuwe baby.

En nu ben ik 38 weken zwanger met ongelofelijk veel pijn en heftige voorweeen. En de gynaecoloog wil mij niet helpen om de bevalling op te wekken, want baby is "save" in m'n buik dus laat de natuur z'n werk doen. Terwijl ik dit typ, ben ik aan het huilen van de pijn



We hebben nu zo'n spijt dat we onze veilige Nederland hebben verruild voor England! De zorg hier is waardeloos.

Ongelofelijk hoe ze hier met zieke mensen omgaan. En alsof ik niet genoeg ellende heb meegemaakt, zegt 1 van de verpleegkundigen tegen mij dat ik maar m'n benen bij elkaar had moeten houden!



pffff ik weet echt niet meer wat ik moet schrijven, het is zoveel... Sorry voor m'n lange verhaal

Dank jullie wel



Ik ben inmiddels thuis. M'n moeder is net aangekomen uit NL. Morgen volgen m'n zusjes.

Londen kent geen kraamhulp. Ben dus blij met mama en zusjes.

Het gesprek met het ziekenhuis ging zoals gepland. Wij hebben bijna alle soorten klacht formulieren ingevuld.

Ze bleven maar herhalen dat ze ook maar mensen z'n en mensen maken nou eenmaal fouten. Maar ik kan me niet voorstellen dat ze in 4 ziekenhuizen dezelfde fout hebben gemaakt en alle 11 gynaecologen en 6 verloskundigen niet gezien hebben dat ik zwangerschapscholestase had.

Ook hebben ze niet gezien dat de placenta van de andere baby nog in m'n buik was achter gebleven. Dit had voor infecties en of zware bevalling kunnen zorgen, maar ook een vroege bevalling.

M'n beschermengel heeft z'n best gedaan en goed voor mij gezorgd.( dit is een Arabische gezegde, letterlijk vertaald).....