Zwanger
alle pijlers
Slechte uitslag combinatietest
woensdag 11 mei 2016 om 21:12
Na lang proberen en uiteindelijk een ICSI behandeling ben ik nu eindelijk zwanger van onze eerste (13wk). Helaas heb ik gisteren 'slecht' nieuws gekregen: uit de combinatietest bleek dat er een verhoogde kans is dat ons kindje trisomie 13, 18 of 21 heeft. Ik weet dat de kans verreweg het grootst is dat er uiteindelijk helemaal niets aan de hand is, maar de uitslagen die wij kregen waren toch wel flink verhoogd (Down 1:32, Edwards 1:85, Patau 1:92). Schrikken dus... We kunnen nu alleen maar afwachten op de volgende test (NIPT) en hopen dat het loos alarm was, maar helaas duurt dat best lang (nog 3-4 weken). Ik zoek dames die hier ook mee te maken hebben gehad. Ik ben benieuwd hoe jullie er mee om zijn gegaan, wat jullie uitslagen waren, of er ook daadwerkelijk iets mis was en hoe jullie verder zijn gegaan.
******
Na lange tijd in onzekerheid bleek ons zoontje meerdere genetische afwijkingen te hebben. We hebben het moeilijke besluit moeten nemen om de zwangerschap af te breken. Een paar dagen later werd ik opgenomen in het VUmc om te bevallen. Na ongeveer 30 uur werd ons prachtige kleine zoontje levenloos geboren, alles er op en er aan. Twintig centimeter groot. Stichting Still heeft prachtige foto's voor ons gemaakt. Na alle ellende konden we in september eindelijk weer verder met de volgende poging om onze kinderwens te realiseren. De eerste cryo werd terug geplaatst en dat ging goed. De teruggeplaatste cryo is groeide uit tot een zwangerschap, het zat op de goede plek, het hartje klopte en het groeide netjes op schema. Maar helaas werd bij ruim 10 weken op de echo is ineens een flinke afwijking gezien (hygroma colli). Het vruchtje liep ook wat achter op de groei en het hartje klopte nu veel sneller dan zou moeten (ook een aanwijzing voor een chrom. afwijking). We moesten twee weken afwachten tot we een vlokkentest konden doen. Na een week bleek de hoeveelheid vocht alleen nog maar verder te zijn toegenomen, geen goed teken. Bij de echo voorafgaand aan de vlokkentest bleek het hartje van het kindje niet meer te kloppen. Het was over. Het kindje was tot ongeveer 12 weken doorgegroeid. De miskraam werd in het ziekenhuis opgewekt met medicatie, daarna moest ik helaas alsnog een curettage ondergaan om placentaresten te verwijderen. Bijna 2 maanden na de miskraam kregen we eindelijk een uitslag: Turner syndroom... Daarna is chromosomenonderzoek ingezet bij flipman en mijzelf, maar daar kwamen geen bijzonderheden uit.
We zijn sinds februari weer in de running, en mogen weer een cryo laten terugplaatsen. Helaas werkte mijn lichaam niet mee, en ging de tp niet door. Een maand en vele extra echo-onderzoeken later hebben we gelukkig wel een tp gehad. Bij het ontdooien is 1 embryo gesneuveld, maar een tweede embryo kon wel goed ontdooid worden. Helaas ben ik daarvan niet zwanger geworden. In mei gaan we weer verder.
(https://wensmama.wordpress.com)
******
Na lange tijd in onzekerheid bleek ons zoontje meerdere genetische afwijkingen te hebben. We hebben het moeilijke besluit moeten nemen om de zwangerschap af te breken. Een paar dagen later werd ik opgenomen in het VUmc om te bevallen. Na ongeveer 30 uur werd ons prachtige kleine zoontje levenloos geboren, alles er op en er aan. Twintig centimeter groot. Stichting Still heeft prachtige foto's voor ons gemaakt. Na alle ellende konden we in september eindelijk weer verder met de volgende poging om onze kinderwens te realiseren. De eerste cryo werd terug geplaatst en dat ging goed. De teruggeplaatste cryo is groeide uit tot een zwangerschap, het zat op de goede plek, het hartje klopte en het groeide netjes op schema. Maar helaas werd bij ruim 10 weken op de echo is ineens een flinke afwijking gezien (hygroma colli). Het vruchtje liep ook wat achter op de groei en het hartje klopte nu veel sneller dan zou moeten (ook een aanwijzing voor een chrom. afwijking). We moesten twee weken afwachten tot we een vlokkentest konden doen. Na een week bleek de hoeveelheid vocht alleen nog maar verder te zijn toegenomen, geen goed teken. Bij de echo voorafgaand aan de vlokkentest bleek het hartje van het kindje niet meer te kloppen. Het was over. Het kindje was tot ongeveer 12 weken doorgegroeid. De miskraam werd in het ziekenhuis opgewekt met medicatie, daarna moest ik helaas alsnog een curettage ondergaan om placentaresten te verwijderen. Bijna 2 maanden na de miskraam kregen we eindelijk een uitslag: Turner syndroom... Daarna is chromosomenonderzoek ingezet bij flipman en mijzelf, maar daar kwamen geen bijzonderheden uit.
We zijn sinds februari weer in de running, en mogen weer een cryo laten terugplaatsen. Helaas werkte mijn lichaam niet mee, en ging de tp niet door. Een maand en vele extra echo-onderzoeken later hebben we gelukkig wel een tp gehad. Bij het ontdooien is 1 embryo gesneuveld, maar een tweede embryo kon wel goed ontdooid worden. Helaas ben ik daarvan niet zwanger geworden. In mei gaan we weer verder.
(https://wensmama.wordpress.com)
flipje2 wijzigde dit bericht op 20-05-2017 12:06
8.30% gewijzigd
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
vrijdag 7 oktober 2016 om 10:15
Flip, ik heb mijn nick veranderd. Ik heb een tijd actief meegeschreven omdat ik mijn dochter ben verloren na een trisomie 13.
Namita ik sluit me aan bij de andere dames. Heel fijn dat jullie je leven zo hebben kunnen inrichten. Echter waarom zou het voor iedereen zo werken? Laat iedereen gewoon in zijn waarde alsjeblieft. Overigens zijn een trisomie 13 en 18 niet verenigbaar met het leven.
Namita ik sluit me aan bij de andere dames. Heel fijn dat jullie je leven zo hebben kunnen inrichten. Echter waarom zou het voor iedereen zo werken? Laat iedereen gewoon in zijn waarde alsjeblieft. Overigens zijn een trisomie 13 en 18 niet verenigbaar met het leven.
vrijdag 7 oktober 2016 om 10:20
quote:Marie87 schreef op 07 oktober 2016 @ 10:14:
Flipje, heb jij vaker dit soort bijzondere fluctuerende temperatuurkaartjes trouwens?
Ik meet nu oraal, dat fluctueert helaas veel meer dan vaginaal of anaal. Maar het is een stuk makkelijker en ik had ff geen zin in dat gedoe elke ochtend. (Nu wel een beetje spijt van trouwens hahaha. )
Maar zoals je ziet in het plaatje wat gistermiddag postte, keldert mijn temp vaak zo hard als ik ongesteld word dat dat verschil zelfs die flinke fluctuaties overstijgt.
Die gemiddelde curve is trouwens over 6 maanden, die is best mooi toch?
Flipje, heb jij vaker dit soort bijzondere fluctuerende temperatuurkaartjes trouwens?
Ik meet nu oraal, dat fluctueert helaas veel meer dan vaginaal of anaal. Maar het is een stuk makkelijker en ik had ff geen zin in dat gedoe elke ochtend. (Nu wel een beetje spijt van trouwens hahaha. )
Maar zoals je ziet in het plaatje wat gistermiddag postte, keldert mijn temp vaak zo hard als ik ongesteld word dat dat verschil zelfs die flinke fluctuaties overstijgt.
Die gemiddelde curve is trouwens over 6 maanden, die is best mooi toch?
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
vrijdag 7 oktober 2016 om 10:30
quote:namita schreef op 07 oktober 2016 @ 08:29:
Allereerst sterkte met het verlies van je zoontje en sterkte met het wachten.
Als moeder van een kindje met down, wil ik het volgende zeggen. Tuurlijk ook ouders van een kindje met down hadden het enerzijds graag anders gewild, maar down is zeker niet het einde van de wereld. Toen ik net bevallen was (wij wisten het niet van te voren), dacht ik ook dat mijn wereld ingestort was, simpelweg omdat wij eigenlijk te weinig wisten over down syndroom.
Ik zag mezelf al elk weekend in een of ander tehuis zitten om mijn kind te bezoeken of zoiets.
Maar niks is minder waar.Ze zit op school, doet aan sport, loopt stage, is verliefd en heeft een vriendje. Ze is anders als mijn andere kinderen, maar dat geldt voor de anderen ook. En ik bedoel dat als je kindje geen down heeft, dat niet betekent dat er geen zorgen zijn.
Daarom mss aan 1 kant goed dat de NIPT er is, aan de andere kant wordt er zo de nadruk op downsyndroom gelegd, dat men vergeet dat er nog veel meer "aandoeningen" zijn, die veel meer impact kunnen hebben dan dat hele down syndroom.
Als de NIPT gedaan wordt, en er wordt geen trisomie 13,18 of 21 gevonden, betekent dat niet automatisch dat er dan niets aan de hand hoeft te zijn. Er is nog zo ontzettend veel meer, en daar staan medici en aankomend ouders vaak niet bij stil.
Als je je zwangerschap afbreekt vanwege down syndroom, omdat je dat niet wil of niet denkt aan te kunnen, is het wel verstandig om in je achterhoofd te houden dat elke zwangerschap een risico inhoudt.
Ik heb ooit een vlokkentest gedaan, dus ook een pre-natale screening, maar dit was om voorbereid te zijn. Een tweede kindje met down zou mss wel wat meer impact hebben, maar dan waren we iig praktisch voorbereid.
Iedere ouder is vrij in zijn keuze, en die keuze respecteer ik, ik reageer dan ook alleen puur vanuit mijn eigen emotie en mijn eigen ervaring. En tja ik vind het soms lastig dat zwangerschappen worden afgebroken omdat het kindje down heeft (andere trisomieen ben ik niet van op de hoogte of ze bv levensvatbaar zijn) en dus niet in het plaatje past. Dan denk ik, maar wat nou als het kindje iets anders heeft wat na de geboorte ontdekt wordt?Niet alle kinderen met Down kunnen 'gewoon' naar school, stage en een vriendje hebben. Er zijn zeer ernstige vormen van Down waarbij kinderen echt zeer ernstig ziek zijn en een heel naar leven leiden. Godzijdank is dat niet voor alle Downkinderen zo en gelukkig is dat niet zo voor jouw dochter, maar Down kan een zeer ernstige aandoening zijn, met een mensonterend bestaan.
Je hebt wat mij betreft zelfs niet het recht om een mening te hebben over of ouders dat risico al dan niet zouden moeten nemen. En dat je moeder bent van een dochter met Down en daar volledig aan voorbij gaat (heb je nooit verder gekeken dan je eigen dochter?) en niet eens weet dat trisomie 8, 13 en 18 (waar het hier ook over ging bij beide casussen) überhaupt vaak niet met het leven verenigbaar zijn, dat vind ik echt ronduit bizar. Verdiep je dan ergens in, voor je je mening even komt geven.
Elke ouder maakt een keuze uit liefde voor zijn kind. En of je overtuiging nu is dat elk kind geboren zou moeten worden of dat je voor zover dat kan wil zorgen dat je kind een gezonde start heeft doet er dan eigenlijk niet toe.
Maar zo misplaatst terwijl je duidelijk totaal niet weet hoe ernstig de genetische afwijkingen waar het over ging na maanden en máánden je mening komen geven. Bah.
Ja, een kind kan altijd wat overkomen. En dat is misschien wel het moeilijkste van het ouderschap en de zorgen die we allemaal ons hele leven zullen hebben als ouder. En op geen enkele manier te vergelijken met een zwangerschap voldragen van een kindje dat waarschijnlijk vlak voor, tijdens of na de geboorte sterft, of een kindje op de wereld zetten waarvan je van tevoren al weet dat het waarschijnlijk nooit een zelfstandige volwassene kan worden en misschien wel heel veel pijn zal lijden.
Dan maak je een keuze vanuit je hart. En welke keuze dat ook is, dat is een goede keuze. En het maakt niks uit wat andere mensen zouden doen. Zij hóéven namelijk niet te kiezen. En het maakt ook niet uit wat anderen hebben gedaan. Juist vrouwen die dit hebben meegemaakt zouden van elkaar de keuze houden of laten weghalen moeten begrijpen. Júíst dan zou je moeten beseffen hoe waanzinnig moeilijk het is om te kiezen uit liefde voor je kind, welke keuze dat ook is, en niet vanuit je zelf. Uiteindelijk doen alle mensen die voor zo'n keuze komen te staan hetzelfde: ze doen wat ze denken dat het beste is voor hun kind.
En andermans keuze voor het afbreken van een zwangerschap zegt niets over het leven van jouw dochter met Down, of van andere mensen met Down. En het zegt ook niet dat de ouders die kiezen voor afbreking van de zwangerschap een leven met Down geen volwaardig leven vinden, of geen gehandicapt kindje willen. Niemand wil dat zijn kind niet gezond is. Om serieus te zeggen dat je dan maar in je achterhoofd moet houden dat elke zwangerschap een risico inhoudt vind ik echt schandalig.
Allereerst sterkte met het verlies van je zoontje en sterkte met het wachten.
Als moeder van een kindje met down, wil ik het volgende zeggen. Tuurlijk ook ouders van een kindje met down hadden het enerzijds graag anders gewild, maar down is zeker niet het einde van de wereld. Toen ik net bevallen was (wij wisten het niet van te voren), dacht ik ook dat mijn wereld ingestort was, simpelweg omdat wij eigenlijk te weinig wisten over down syndroom.
Ik zag mezelf al elk weekend in een of ander tehuis zitten om mijn kind te bezoeken of zoiets.
Maar niks is minder waar.Ze zit op school, doet aan sport, loopt stage, is verliefd en heeft een vriendje. Ze is anders als mijn andere kinderen, maar dat geldt voor de anderen ook. En ik bedoel dat als je kindje geen down heeft, dat niet betekent dat er geen zorgen zijn.
Daarom mss aan 1 kant goed dat de NIPT er is, aan de andere kant wordt er zo de nadruk op downsyndroom gelegd, dat men vergeet dat er nog veel meer "aandoeningen" zijn, die veel meer impact kunnen hebben dan dat hele down syndroom.
Als de NIPT gedaan wordt, en er wordt geen trisomie 13,18 of 21 gevonden, betekent dat niet automatisch dat er dan niets aan de hand hoeft te zijn. Er is nog zo ontzettend veel meer, en daar staan medici en aankomend ouders vaak niet bij stil.
Als je je zwangerschap afbreekt vanwege down syndroom, omdat je dat niet wil of niet denkt aan te kunnen, is het wel verstandig om in je achterhoofd te houden dat elke zwangerschap een risico inhoudt.
Ik heb ooit een vlokkentest gedaan, dus ook een pre-natale screening, maar dit was om voorbereid te zijn. Een tweede kindje met down zou mss wel wat meer impact hebben, maar dan waren we iig praktisch voorbereid.
Iedere ouder is vrij in zijn keuze, en die keuze respecteer ik, ik reageer dan ook alleen puur vanuit mijn eigen emotie en mijn eigen ervaring. En tja ik vind het soms lastig dat zwangerschappen worden afgebroken omdat het kindje down heeft (andere trisomieen ben ik niet van op de hoogte of ze bv levensvatbaar zijn) en dus niet in het plaatje past. Dan denk ik, maar wat nou als het kindje iets anders heeft wat na de geboorte ontdekt wordt?Niet alle kinderen met Down kunnen 'gewoon' naar school, stage en een vriendje hebben. Er zijn zeer ernstige vormen van Down waarbij kinderen echt zeer ernstig ziek zijn en een heel naar leven leiden. Godzijdank is dat niet voor alle Downkinderen zo en gelukkig is dat niet zo voor jouw dochter, maar Down kan een zeer ernstige aandoening zijn, met een mensonterend bestaan.
Je hebt wat mij betreft zelfs niet het recht om een mening te hebben over of ouders dat risico al dan niet zouden moeten nemen. En dat je moeder bent van een dochter met Down en daar volledig aan voorbij gaat (heb je nooit verder gekeken dan je eigen dochter?) en niet eens weet dat trisomie 8, 13 en 18 (waar het hier ook over ging bij beide casussen) überhaupt vaak niet met het leven verenigbaar zijn, dat vind ik echt ronduit bizar. Verdiep je dan ergens in, voor je je mening even komt geven.
Elke ouder maakt een keuze uit liefde voor zijn kind. En of je overtuiging nu is dat elk kind geboren zou moeten worden of dat je voor zover dat kan wil zorgen dat je kind een gezonde start heeft doet er dan eigenlijk niet toe.
Maar zo misplaatst terwijl je duidelijk totaal niet weet hoe ernstig de genetische afwijkingen waar het over ging na maanden en máánden je mening komen geven. Bah.
Ja, een kind kan altijd wat overkomen. En dat is misschien wel het moeilijkste van het ouderschap en de zorgen die we allemaal ons hele leven zullen hebben als ouder. En op geen enkele manier te vergelijken met een zwangerschap voldragen van een kindje dat waarschijnlijk vlak voor, tijdens of na de geboorte sterft, of een kindje op de wereld zetten waarvan je van tevoren al weet dat het waarschijnlijk nooit een zelfstandige volwassene kan worden en misschien wel heel veel pijn zal lijden.
Dan maak je een keuze vanuit je hart. En welke keuze dat ook is, dat is een goede keuze. En het maakt niks uit wat andere mensen zouden doen. Zij hóéven namelijk niet te kiezen. En het maakt ook niet uit wat anderen hebben gedaan. Juist vrouwen die dit hebben meegemaakt zouden van elkaar de keuze houden of laten weghalen moeten begrijpen. Júíst dan zou je moeten beseffen hoe waanzinnig moeilijk het is om te kiezen uit liefde voor je kind, welke keuze dat ook is, en niet vanuit je zelf. Uiteindelijk doen alle mensen die voor zo'n keuze komen te staan hetzelfde: ze doen wat ze denken dat het beste is voor hun kind.
En andermans keuze voor het afbreken van een zwangerschap zegt niets over het leven van jouw dochter met Down, of van andere mensen met Down. En het zegt ook niet dat de ouders die kiezen voor afbreking van de zwangerschap een leven met Down geen volwaardig leven vinden, of geen gehandicapt kindje willen. Niemand wil dat zijn kind niet gezond is. Om serieus te zeggen dat je dan maar in je achterhoofd moet houden dat elke zwangerschap een risico inhoudt vind ik echt schandalig.
vrijdag 7 oktober 2016 om 10:33
quote:flipje2 schreef op 07 oktober 2016 @ 10:20:
[...]
Ik meet nu oraal, dat fluctueert helaas veel meer dan vaginaal of anaal. Maar het is een stuk makkelijker en ik had ff geen zin in dat gedoe elke ochtend. (Nu wel een beetje spijt van trouwens hahaha. )
Maar zoals je ziet in het plaatje wat gistermiddag postte, keldert mijn temp vaak zo hard als ik ongesteld word dat dat verschil zelfs die flinke fluctuaties overstijgt.
Die gemiddelde curve is trouwens over 6 maanden, die is best mooi toch?Ohja, die had ik even gemist. Maar mooi plaatje inderdaad! Nog best een verschil tussen het gemiddelde en je huidige curve. Dus we houden moed!
Ik mis op viva altijd wat whatsapp emoji's en andersom.
[...]
Ik meet nu oraal, dat fluctueert helaas veel meer dan vaginaal of anaal. Maar het is een stuk makkelijker en ik had ff geen zin in dat gedoe elke ochtend. (Nu wel een beetje spijt van trouwens hahaha. )
Maar zoals je ziet in het plaatje wat gistermiddag postte, keldert mijn temp vaak zo hard als ik ongesteld word dat dat verschil zelfs die flinke fluctuaties overstijgt.
Die gemiddelde curve is trouwens over 6 maanden, die is best mooi toch?Ohja, die had ik even gemist. Maar mooi plaatje inderdaad! Nog best een verschil tussen het gemiddelde en je huidige curve. Dus we houden moed!
Ik mis op viva altijd wat whatsapp emoji's en andersom.
vrijdag 7 oktober 2016 om 10:46
quote:lux. schreef op 07 oktober 2016 @ 10:30:
[...]
Niet alle kinderen met Down kunnen 'gewoon' naar school, stage en een vriendje hebben. Er zijn zeer ernstige vormen van Down waarbij kinderen echt zeer ernstig ziek zijn en een heel naar leven leiden. Godzijdank is dat niet voor alle Downkinderen zo en gelukkig is dat niet zo voor jouw dochter, maar Down kan een zeer ernstige aandoening zijn, met een mensonterend bestaan.
Je hebt wat mij betreft zelfs niet het recht om een mening te hebben over of ouders dat risico al dan niet zouden moeten nemen. En dat je moeder bent van een dochter met Down en daar volledig aan voorbij gaat (heb je nooit verder gekeken dan je eigen dochter?) en niet eens weet dat trisomie 8, 13 en 18 (waar het hier ook over ging bij beide casussen) überhaupt vaak niet met het leven verenigbaar zijn, dat vind ik echt ronduit bizar. Verdiep je dan ergens in, voor je je mening even komt geven.
Elke ouder maakt een keuze uit liefde voor zijn kind. En of je overtuiging nu is dat elk kind geboren zou moeten worden of dat je voor zover dat kan wil zorgen dat je kind een gezonde start heeft doet er dan eigenlijk niet toe.
Maar zo misplaatst terwijl je duidelijk totaal niet weet hoe ernstig de genetische afwijkingen waar het over ging na maanden en máánden je mening komen geven. Bah.
Ja, een kind kan altijd wat overkomen. En dat is misschien wel het moeilijkste van het ouderschap en de zorgen die we allemaal ons hele leven zullen hebben als ouder. En op geen enkele manier te vergelijken met een zwangerschap voldragen van een kindje dat waarschijnlijk vlak voor, tijdens of na de geboorte sterft, of een kindje op de wereld zetten waarvan je van tevoren al weet dat het waarschijnlijk nooit een zelfstandige volwassene kan worden en misschien wel heel veel pijn zal lijden.
Dan maak je een keuze vanuit je hart. En welke keuze dat ook is, dat is een goede keuze. En het maakt niks uit wat andere mensen zouden doen. Zij hóéven namelijk niet te kiezen. En het maakt ook niet uit wat anderen hebben gedaan. Juist vrouwen die dit hebben meegemaakt zouden van elkaar de keuze houden of laten weghalen moeten begrijpen. Júíst dan zou je moeten beseffen hoe waanzinnig moeilijk het is om te kiezen uit liefde voor je kind, welke keuze dat ook is, en niet vanuit je zelf. Uiteindelijk doen alle mensen die voor zo'n keuze komen te staan hetzelfde: ze doen wat ze denken dat het beste is voor hun kind.
En andermans keuze voor het afbreken van een zwangerschap zegt niets over het leven van jouw dochter met Down, of van andere mensen met Down. En het zegt ook niet dat de ouders die kiezen voor afbreking van de zwangerschap een leven met Down geen volwaardig leven vinden, of geen gehandicapt kindje willen. Niemand wil dat zijn kind niet gezond is. Om serieus te zeggen dat je dan maar in je achterhoofd moet houden dat elke zwangerschap een risico inhoudt vind ik echt schandalig. we zouden jouw posts een keer moeten bundelen
[...]
Niet alle kinderen met Down kunnen 'gewoon' naar school, stage en een vriendje hebben. Er zijn zeer ernstige vormen van Down waarbij kinderen echt zeer ernstig ziek zijn en een heel naar leven leiden. Godzijdank is dat niet voor alle Downkinderen zo en gelukkig is dat niet zo voor jouw dochter, maar Down kan een zeer ernstige aandoening zijn, met een mensonterend bestaan.
Je hebt wat mij betreft zelfs niet het recht om een mening te hebben over of ouders dat risico al dan niet zouden moeten nemen. En dat je moeder bent van een dochter met Down en daar volledig aan voorbij gaat (heb je nooit verder gekeken dan je eigen dochter?) en niet eens weet dat trisomie 8, 13 en 18 (waar het hier ook over ging bij beide casussen) überhaupt vaak niet met het leven verenigbaar zijn, dat vind ik echt ronduit bizar. Verdiep je dan ergens in, voor je je mening even komt geven.
Elke ouder maakt een keuze uit liefde voor zijn kind. En of je overtuiging nu is dat elk kind geboren zou moeten worden of dat je voor zover dat kan wil zorgen dat je kind een gezonde start heeft doet er dan eigenlijk niet toe.
Maar zo misplaatst terwijl je duidelijk totaal niet weet hoe ernstig de genetische afwijkingen waar het over ging na maanden en máánden je mening komen geven. Bah.
Ja, een kind kan altijd wat overkomen. En dat is misschien wel het moeilijkste van het ouderschap en de zorgen die we allemaal ons hele leven zullen hebben als ouder. En op geen enkele manier te vergelijken met een zwangerschap voldragen van een kindje dat waarschijnlijk vlak voor, tijdens of na de geboorte sterft, of een kindje op de wereld zetten waarvan je van tevoren al weet dat het waarschijnlijk nooit een zelfstandige volwassene kan worden en misschien wel heel veel pijn zal lijden.
Dan maak je een keuze vanuit je hart. En welke keuze dat ook is, dat is een goede keuze. En het maakt niks uit wat andere mensen zouden doen. Zij hóéven namelijk niet te kiezen. En het maakt ook niet uit wat anderen hebben gedaan. Juist vrouwen die dit hebben meegemaakt zouden van elkaar de keuze houden of laten weghalen moeten begrijpen. Júíst dan zou je moeten beseffen hoe waanzinnig moeilijk het is om te kiezen uit liefde voor je kind, welke keuze dat ook is, en niet vanuit je zelf. Uiteindelijk doen alle mensen die voor zo'n keuze komen te staan hetzelfde: ze doen wat ze denken dat het beste is voor hun kind.
En andermans keuze voor het afbreken van een zwangerschap zegt niets over het leven van jouw dochter met Down, of van andere mensen met Down. En het zegt ook niet dat de ouders die kiezen voor afbreking van de zwangerschap een leven met Down geen volwaardig leven vinden, of geen gehandicapt kindje willen. Niemand wil dat zijn kind niet gezond is. Om serieus te zeggen dat je dan maar in je achterhoofd moet houden dat elke zwangerschap een risico inhoudt vind ik echt schandalig. we zouden jouw posts een keer moeten bundelen
vrijdag 7 oktober 2016 om 11:28
quote:flipje2 schreef op 07 oktober 2016 @ 11:24:
De impliciete suggestie ook, alsof we - na al die tijd en moeite die we hebben moeten doen om überhaupt zwanger te kunnen worden - daar niet zo goed over zouden hebben nagedacht... Ja dat maakt het nog erger. Maar ook als je in 1x zwanger was geweest vind ik het een schandalige opmerking. Alsof je daar überhaupt nog niet over na kunt denken als het je eens is overkomen. Als je de eerste keer al niet bewust na hebt gedacht over dat soort risico's, dan kun je er na zo'n diagnose moeilijk nog omheen, toch?
De impliciete suggestie ook, alsof we - na al die tijd en moeite die we hebben moeten doen om überhaupt zwanger te kunnen worden - daar niet zo goed over zouden hebben nagedacht... Ja dat maakt het nog erger. Maar ook als je in 1x zwanger was geweest vind ik het een schandalige opmerking. Alsof je daar überhaupt nog niet over na kunt denken als het je eens is overkomen. Als je de eerste keer al niet bewust na hebt gedacht over dat soort risico's, dan kun je er na zo'n diagnose moeilijk nog omheen, toch?
vrijdag 7 oktober 2016 om 11:40
Flipje, wat een spanning!! Ik lees je topic regelmatig mee en wil je opnieuw laten weten dat ik onwijs met je meeleef! Wat zou het mooi zijn als deze poging gelukt is, het wachten heeft nu lang genoeg geduurd!
Ik ben niet zo thuis in de temperatuurkaartjes, maar begrijp dat er nog goede hoop is voor zondag!! Succes met afwachten, slopend kan dat zijn he..
@Namita, eens met alles wat hierboven al staat.. Lees eerst even voordat je je reactie neerzet.. Ik snap dat je er zo tegen aan kijkt vanuit je eigen ervaring, maar totaal ongepast om dat op deze plek neer te zetten!
Ik ben niet zo thuis in de temperatuurkaartjes, maar begrijp dat er nog goede hoop is voor zondag!! Succes met afwachten, slopend kan dat zijn he..
@Namita, eens met alles wat hierboven al staat.. Lees eerst even voordat je je reactie neerzet.. Ik snap dat je er zo tegen aan kijkt vanuit je eigen ervaring, maar totaal ongepast om dat op deze plek neer te zetten!
vrijdag 7 oktober 2016 om 11:45
Dames, wat mij betreft:
___________________________________________________________
Dikke streep onder deze discussie. (Of er boven, afhankelijk van je foruminstellingen. )
Ik was juist zo blij om weer vooral naar de toekomst te kijken.. dit deurtje laat ik liever dicht. Juist het hebben moeten maken van die keuze zal voor ons altijd een psychisch trauma blijven. Het is het allerergste wat we ooit hebben meegemaakt, en hopelijk ook het ergste wat we ooit zullen meemaken. Het sloopt je.
___________________________________________________________
Dikke streep onder deze discussie. (Of er boven, afhankelijk van je foruminstellingen. )
Ik was juist zo blij om weer vooral naar de toekomst te kijken.. dit deurtje laat ik liever dicht. Juist het hebben moeten maken van die keuze zal voor ons altijd een psychisch trauma blijven. Het is het allerergste wat we ooit hebben meegemaakt, en hopelijk ook het ergste wat we ooit zullen meemaken. Het sloopt je.
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
vrijdag 7 oktober 2016 om 11:47
quote:flipje2 schreef op 07 oktober 2016 @ 11:45:
Dames, wat mij betreft:
___________________________________________________________
Dikke streep onder deze discussie. (Of er boven, afhankelijk van je foruminstellingen. )
Ik was juist zo blij om weer vooral naar de toekomst te kijken.. dit deurtje laat ik liever dicht. Juist het hebben moeten maken van die keuze zal voor ons altijd een psychisch trauma blijven. Het is het allerergste wat we ooit hebben meegemaakt, en hopelijk ook het ergste wat we ooit zullen meemaken. Het sloopt je.
Zo is het.
Dames, wat mij betreft:
___________________________________________________________
Dikke streep onder deze discussie. (Of er boven, afhankelijk van je foruminstellingen. )
Ik was juist zo blij om weer vooral naar de toekomst te kijken.. dit deurtje laat ik liever dicht. Juist het hebben moeten maken van die keuze zal voor ons altijd een psychisch trauma blijven. Het is het allerergste wat we ooit hebben meegemaakt, en hopelijk ook het ergste wat we ooit zullen meemaken. Het sloopt je.
Zo is het.
vrijdag 7 oktober 2016 om 11:48
Voor alle temperatuurnewbies: Progesteron is het dominante hormoon na de eisprong, en zorgt ook voor hogere temperatuur. Bij een zwangerschap blijft de temperatuur hoog, omdat progesteron en zwangerschap hand in hand gaan.
Indien er geen zwangerschap is, daalt progesteron - en dus ook je temperatuur - en word je ongesteld.
Bij sommigen daalt de temperatuur ook echt voor de menstruatie, en kan je daaraan zien dat je ongesteld gaat worden. Een temperatuurdaling is dus helemaal níet leuk en een hoge temperatuur wél.
Flipje maakt het daarom erg spannend, met haar hoge en lage temperaturen
Indien er geen zwangerschap is, daalt progesteron - en dus ook je temperatuur - en word je ongesteld.
Bij sommigen daalt de temperatuur ook echt voor de menstruatie, en kan je daaraan zien dat je ongesteld gaat worden. Een temperatuurdaling is dus helemaal níet leuk en een hoge temperatuur wél.
Flipje maakt het daarom erg spannend, met haar hoge en lage temperaturen
vrijdag 7 oktober 2016 om 11:51
@Rosalinde en vivamila Kort gezegd, het enige wat nu telt: die temperatuur moet hoog blijven.
Na ovulatie gaat de temperatuur omhoog onder invloed van progesteron, dat wordt geproduceerd door het gele lichaam (het lege follikel). Als dat gele lichaam na 12-14 dagen te gronde gaat wordt er geen progesteron meer geproduceerd, daalt je temperatuur weer en komt je menstruatie op gang.
Als je zwanger wordt gaat het embryo vanaf de innesteling hCG produceren, dit neemt de rol van progesteron over dat ervoor zorgt dat het gele lichaam niet afsterft en progesteron blijft produceren. Je menstruatie blijft dan uit en je temperatuur blijft hoog, doordat hCG datzelfde effect heeft het progesteron aanwezig blijft.
*edit* weer wat geleerd vandaag!
Na ovulatie gaat de temperatuur omhoog onder invloed van progesteron, dat wordt geproduceerd door het gele lichaam (het lege follikel). Als dat gele lichaam na 12-14 dagen te gronde gaat wordt er geen progesteron meer geproduceerd, daalt je temperatuur weer en komt je menstruatie op gang.
Als je zwanger wordt gaat het embryo vanaf de innesteling hCG produceren, dit neemt de rol van progesteron over dat ervoor zorgt dat het gele lichaam niet afsterft en progesteron blijft produceren. Je menstruatie blijft dan uit en je temperatuur blijft hoog, doordat hCG datzelfde effect heeft het progesteron aanwezig blijft.
*edit* weer wat geleerd vandaag!
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
vrijdag 7 oktober 2016 om 11:53
quote:Marie87 schreef op 07 oktober 2016 @ 11:48:
Voor alle temperatuurnewbies: Progesteron is het dominante hormoon na de eisprong, en zorgt ook voor hogere temperatuur. Bij een zwangerschap blijft de temperatuur hoog, omdat progesteron en zwangerschap hand in hand gaan.
Indien er geen zwangerschap is, daalt progesteron - en dus ook je temperatuur - en word je ongesteld.
Bij sommigen daalt de temperatuur ook echt voor de menstruatie, en kan je daaraan zien dat je ongesteld gaat worden. Een temperatuurdaling is dus helemaal níet leuk en een hoge temperatuur wél.
Flipje maakt het daarom erg spannend, met haar hoge en lage temperaturen
Haha, mooie crosspost.
Als ik ongesteld word keldert mijn temp vaak echt tot onder de 36.6, dus we zitten ondanks alle schommelingen steeds nog goed.
Voor alle temperatuurnewbies: Progesteron is het dominante hormoon na de eisprong, en zorgt ook voor hogere temperatuur. Bij een zwangerschap blijft de temperatuur hoog, omdat progesteron en zwangerschap hand in hand gaan.
Indien er geen zwangerschap is, daalt progesteron - en dus ook je temperatuur - en word je ongesteld.
Bij sommigen daalt de temperatuur ook echt voor de menstruatie, en kan je daaraan zien dat je ongesteld gaat worden. Een temperatuurdaling is dus helemaal níet leuk en een hoge temperatuur wél.
Flipje maakt het daarom erg spannend, met haar hoge en lage temperaturen
Haha, mooie crosspost.
Als ik ongesteld word keldert mijn temp vaak echt tot onder de 36.6, dus we zitten ondanks alle schommelingen steeds nog goed.
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
vrijdag 7 oktober 2016 om 12:11
Flipman wil eigenlijk morgen ochtend al testen! De vorige keer hadden we een lichte maar duidelijke streep op dag 13, en dat is morgen. Bij de vorige was ik 10dp3dt, morgen ben ik 8dp5dt: allebei 13 dagen 'embryo leeftijd'.
Ik vind het nog een beetje griezelig, het voelt een beetje als vroegtesten (hoewel dat dus eigenlijk wel meevalt). Aan de andere kant: als er morgen of overmorgen nog niet genoeg hCG is, dan gaat mijn menstruatie waarschijnlijk gewoon komen, dus wat hebben we nou helemaal te verliezen?
Ik vind het nog een beetje griezelig, het voelt een beetje als vroegtesten (hoewel dat dus eigenlijk wel meevalt). Aan de andere kant: als er morgen of overmorgen nog niet genoeg hCG is, dan gaat mijn menstruatie waarschijnlijk gewoon komen, dus wat hebben we nou helemaal te verliezen?
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
vrijdag 7 oktober 2016 om 12:28
vrijdag 7 oktober 2016 om 12:40
quote:flipje2 schreef op 07 oktober 2016 @ 08:50:
Realiseer je je wel dat ons kindje trisomie 21 én trisomie 8 had gehad...? Dat is dus wel even een iets ander verhaal.
Verder ben ik absoluut van mening dat iedereen vrij os om kiezen om wel of niet te testen. Dat wij nu deze keuze hebben gemaakt betekent echt niet dat ik 'tegen' gehandicapte kinderen ben ofzo.
Ik vind het heel erg voor je dat het zo gelopen is, en dat waren ook mijn eerste woorden: Sterkte met alles. Ik zei ook dat het geen makkelijke keuze moet zijn geweest. Het was ook geen persoonlijke reactie naar jou.
Alleen is het verdrietig dat ouders soms verkeerd worden voorgelicht, dat is meer mijn punt.
Als trisomie 21 en trisomie 8 samen niet met het leven verenigbaar is, is de keuze heel begrijpelijk. Ik veroordeel je absoluut niet, en ik wil ook geen kwade reacties, maar momenteel wordt de NIPT in de media als iets heiligs (van als je de NIPT goed is, is alles goed) beschouwd en dat kan een heel vertekenend beeld geven. Dat is eigenlijk wat ik wilde zeggen.
Verder wens ik je uiteraard alle goeds. Begrijp me niet verkeerd, wat het is niet bedoeld als een aanval, en zeker niet naar jou persoonlijk.
Realiseer je je wel dat ons kindje trisomie 21 én trisomie 8 had gehad...? Dat is dus wel even een iets ander verhaal.
Verder ben ik absoluut van mening dat iedereen vrij os om kiezen om wel of niet te testen. Dat wij nu deze keuze hebben gemaakt betekent echt niet dat ik 'tegen' gehandicapte kinderen ben ofzo.
Ik vind het heel erg voor je dat het zo gelopen is, en dat waren ook mijn eerste woorden: Sterkte met alles. Ik zei ook dat het geen makkelijke keuze moet zijn geweest. Het was ook geen persoonlijke reactie naar jou.
Alleen is het verdrietig dat ouders soms verkeerd worden voorgelicht, dat is meer mijn punt.
Als trisomie 21 en trisomie 8 samen niet met het leven verenigbaar is, is de keuze heel begrijpelijk. Ik veroordeel je absoluut niet, en ik wil ook geen kwade reacties, maar momenteel wordt de NIPT in de media als iets heiligs (van als je de NIPT goed is, is alles goed) beschouwd en dat kan een heel vertekenend beeld geven. Dat is eigenlijk wat ik wilde zeggen.
Verder wens ik je uiteraard alle goeds. Begrijp me niet verkeerd, wat het is niet bedoeld als een aanval, en zeker niet naar jou persoonlijk.
vrijdag 7 oktober 2016 om 12:51
Namita, open een eigen topic over de nipt als je daar zo graag over wilt discussieren. Gebruik niet dit topic als het podium voor meningen over de nipt.
Wij zijn allemaal goed voorgelicht in het ziekenhuis en dan nog als wie dan ook zijn zwangerschap wil afbreken vanwege een trisomie 21 dan is dat hun goed recht. Daar heb jij niks mee te maken.
Flip wat enorm spannend zeg! Ik duim super hard met jullie mee!
Wij zijn allemaal goed voorgelicht in het ziekenhuis en dan nog als wie dan ook zijn zwangerschap wil afbreken vanwege een trisomie 21 dan is dat hun goed recht. Daar heb jij niks mee te maken.
Flip wat enorm spannend zeg! Ik duim super hard met jullie mee!
vrijdag 7 oktober 2016 om 12:59
quote:lux. schreef op 07 oktober 2016 @ 10:51:
[...]
De verzamelde vivaforumwerken van Lux Go Lux Go! Wat een prachtpost weer! De verzamelde viva-werken van Lux wordt vast een bestseller.
[...]
De verzamelde vivaforumwerken van Lux Go Lux Go! Wat een prachtpost weer! De verzamelde viva-werken van Lux wordt vast een bestseller.
A lie doesn't become truth, wrong doesn't become right, and evil doesn't become good, just because it's accepted by a majority.
vrijdag 7 oktober 2016 om 13:03
quote:namita schreef op 07 oktober 2016 @ 12:40:
[...]
Ik vind het heel erg voor je dat het zo gelopen is, en dat waren ook mijn eerste woorden: Sterkte met alles. Ik zei ook dat het geen makkelijke keuze moet zijn geweest. Het was ook geen persoonlijke reactie naar jou.
Alleen is het verdrietig dat ouders soms verkeerd worden voorgelicht, dat is meer mijn punt.
Als trisomie 21 en trisomie 8 samen niet met het leven verenigbaar is, is de keuze heel begrijpelijk. Ik veroordeel je absoluut niet, en ik wil ook geen kwade reacties, maar momenteel wordt de NIPT in de media als iets heiligs (van als je de NIPT goed is, is alles goed) beschouwd en dat kan een heel vertekenend beeld geven. Dat is eigenlijk wat ik wilde zeggen.
Verder wens ik je uiteraard alle goeds. Begrijp me niet verkeerd, wat het is niet bedoeld als een aanval, en zeker niet naar jou persoonlijk.Wat een onzin..
[...]
Ik vind het heel erg voor je dat het zo gelopen is, en dat waren ook mijn eerste woorden: Sterkte met alles. Ik zei ook dat het geen makkelijke keuze moet zijn geweest. Het was ook geen persoonlijke reactie naar jou.
Alleen is het verdrietig dat ouders soms verkeerd worden voorgelicht, dat is meer mijn punt.
Als trisomie 21 en trisomie 8 samen niet met het leven verenigbaar is, is de keuze heel begrijpelijk. Ik veroordeel je absoluut niet, en ik wil ook geen kwade reacties, maar momenteel wordt de NIPT in de media als iets heiligs (van als je de NIPT goed is, is alles goed) beschouwd en dat kan een heel vertekenend beeld geven. Dat is eigenlijk wat ik wilde zeggen.
Verder wens ik je uiteraard alle goeds. Begrijp me niet verkeerd, wat het is niet bedoeld als een aanval, en zeker niet naar jou persoonlijk.Wat een onzin..
Je hoort de vogels weer, je ruikt de regen nog
vrijdag 7 oktober 2016 om 13:03
