Gezondheid
alle pijlers
Ondergewicht
vrijdag 30 september 2016 om 12:01
Dag iedereen,
Omdat ik het even niet meer weet dacht ik om jullie advies eens in te winnen.
Ik ben nooit heel dik geweest maar zorgde er wel voor dat ik naar mijn lengte redelijk op gewicht bleef. Het lukte me zelfs om af en toe net iets boven mijn streefgewicht te komen en dat vast te houden.
Een halfjaar geleden verdween mijn eetlust geleidelijk aan, maar kon mezelf nog wel dwingen om te eten. Maar de afgelopen maand vliegen de kilo's eraf en lijk ik elke keer lichter op de weegschaal. Op dit moment heb ik een bmi van 17.2 (169 cm/49 kg). Ik heb totaal geen eetlust meer en kan de gedachte aan eten of de geur niet verdragen. Wanneer het wel lukt heb ik een paar uur last van kramp en neiging tot overgeven. Ik moet bij het tandenpoetsen ook constant kokhalzen.
Ik ben hiermee uiteraard naar de huisarts geweest, maar die begon meteen richting een eetstoornis te wijzen terwijl ik mijn tranen niet kon bedwingen omdat ik deze situatie zo vreselijk vind. Ik heb absoluut geen eetstoornis, ik wil juist aankomen! Hij wil me over een week weer zien, en zei nog streng: zorg dat je niet nog meer afvalt.
Wat moet ik doen? Wat moet ik eisen? Dit begint echt naar te worden.
Voor de duidelijkheid: er is geen stress of andere omstandigheden waardoor dit zou kunnen ontstaan. Ik ben alles in mijn leven langs geweest en kan niks bedenken.
Omdat ik het even niet meer weet dacht ik om jullie advies eens in te winnen.
Ik ben nooit heel dik geweest maar zorgde er wel voor dat ik naar mijn lengte redelijk op gewicht bleef. Het lukte me zelfs om af en toe net iets boven mijn streefgewicht te komen en dat vast te houden.
Een halfjaar geleden verdween mijn eetlust geleidelijk aan, maar kon mezelf nog wel dwingen om te eten. Maar de afgelopen maand vliegen de kilo's eraf en lijk ik elke keer lichter op de weegschaal. Op dit moment heb ik een bmi van 17.2 (169 cm/49 kg). Ik heb totaal geen eetlust meer en kan de gedachte aan eten of de geur niet verdragen. Wanneer het wel lukt heb ik een paar uur last van kramp en neiging tot overgeven. Ik moet bij het tandenpoetsen ook constant kokhalzen.
Ik ben hiermee uiteraard naar de huisarts geweest, maar die begon meteen richting een eetstoornis te wijzen terwijl ik mijn tranen niet kon bedwingen omdat ik deze situatie zo vreselijk vind. Ik heb absoluut geen eetstoornis, ik wil juist aankomen! Hij wil me over een week weer zien, en zei nog streng: zorg dat je niet nog meer afvalt.
Wat moet ik doen? Wat moet ik eisen? Dit begint echt naar te worden.
Voor de duidelijkheid: er is geen stress of andere omstandigheden waardoor dit zou kunnen ontstaan. Ik ben alles in mijn leven langs geweest en kan niks bedenken.
zaterdag 8 oktober 2016 om 12:29
Gisteren weer bij de huisarts geweest. Sommigen van jullie zullen niet snappen waarom ik bezoek aan de ha zo lang heb uitgesteld. Ik zag er enorm tegenop vanwege mijn vorige bezoek en omdat hij altijd alles aan de psyche toeschrijft. Op dit moment te weinig puf om me te verdedigen.
Gisteren toch maar gegaan. Hij stelde Primperan zetpillen voor. Hij zei dat het anders een infuus wordt in het ziekenhuis. Hij nam me in ieder geval serieuzer, maar had geen idee wat het zou kunnen zijn.
Ik koos voor de zetpillen uit angst voor het ziekenhuis. Daarnaast zijn mijn gepensioneerde ouders net op hun eerste vakantie en wil ze niet bezorgd maken.
Volgende week ga ik naar de dietste, maar ik vraag me af hoe snel dat effect zal hebben. Inmiddels voel ik me nog slechter, letterlijk krachteloos, wanneer ik opsta wordt het zwart voor mn ogen en krijg ik oorsuizen. Eigenlijk vind ik het niet drinken een enger idee dan het niet eten.
Mijn dilemma is steeds: ik voel me beroerd, maar ik wil niet de aansteller zijn. Wanneer moet ik aangeven dat het niet meer gaat? De medicijnen helpen nog niet en alles lijkt eeuwen te duren vanuit bed. Het gehalte zelfmedelijden is op dit moment ook enorm hoog.
Misschien heb ik een schop onder mijn kont nodig om eindelijk actie te ondernemen. Iemand?
Gisteren toch maar gegaan. Hij stelde Primperan zetpillen voor. Hij zei dat het anders een infuus wordt in het ziekenhuis. Hij nam me in ieder geval serieuzer, maar had geen idee wat het zou kunnen zijn.
Ik koos voor de zetpillen uit angst voor het ziekenhuis. Daarnaast zijn mijn gepensioneerde ouders net op hun eerste vakantie en wil ze niet bezorgd maken.
Volgende week ga ik naar de dietste, maar ik vraag me af hoe snel dat effect zal hebben. Inmiddels voel ik me nog slechter, letterlijk krachteloos, wanneer ik opsta wordt het zwart voor mn ogen en krijg ik oorsuizen. Eigenlijk vind ik het niet drinken een enger idee dan het niet eten.
Mijn dilemma is steeds: ik voel me beroerd, maar ik wil niet de aansteller zijn. Wanneer moet ik aangeven dat het niet meer gaat? De medicijnen helpen nog niet en alles lijkt eeuwen te duren vanuit bed. Het gehalte zelfmedelijden is op dit moment ook enorm hoog.
Misschien heb ik een schop onder mijn kont nodig om eindelijk actie te ondernemen. Iemand?
zaterdag 8 oktober 2016 om 12:35
Een schop onder je kont?
Anders wacht je toch gewoon tot je bewusteloos neervalt en hoop je dat er iemand in de buurt is die een ambulance voor je belt. Leuk nieuws ook voor je ouders...
Schop hard genoeg?
Echt TO, als je medicijnen niet helpen zal je toch echt terug naar de dokter moeten of naar het ziekenhuis voor een infuus.
Kom op!
Anders wacht je toch gewoon tot je bewusteloos neervalt en hoop je dat er iemand in de buurt is die een ambulance voor je belt. Leuk nieuws ook voor je ouders...
Schop hard genoeg?
Echt TO, als je medicijnen niet helpen zal je toch echt terug naar de dokter moeten of naar het ziekenhuis voor een infuus.
Kom op!
When they go low, we go high. (M.Obama)
zaterdag 8 oktober 2016 om 12:36
Rietjes. Drink met rietjes. Geen koud water maar een beetje lauw, dat valt minder zwaar. Door het rietje hoeft het niet echt door je mond.
Heb je de nutri drink geprobeerd?
Je zal toch moeten eten en drinken. Je komt anders echt van zelf in het ziekenhuis wegens uitdroging. En laat je verder onder zoeken, ik bedoel nu geeft de arts je pillen voor de symptomen maar wat als je iets hebt aan je maag of darmen? Dat lijkt me zinvoller dan een dietist.
Heb je de nutri drink geprobeerd?
Je zal toch moeten eten en drinken. Je komt anders echt van zelf in het ziekenhuis wegens uitdroging. En laat je verder onder zoeken, ik bedoel nu geeft de arts je pillen voor de symptomen maar wat als je iets hebt aan je maag of darmen? Dat lijkt me zinvoller dan een dietist.
zaterdag 8 oktober 2016 om 12:50
Ik zou voor het infuus in het ziekenhuis hebben gekozen.
Stel er is echt lichamelijks iets mis, dan kun je dat toch beter nu laten onderzoeken? Waarom zou je het risico willen lopen dat het erger wordt?
Als ik je moeder was, zou ik me een stuk geruster voelen als je je in het ziekenhuis zou laten onderzoeken dan wanneer je zelf aan zou blijven klooien.
Waarom in hemelsnaam het risico lopen dat het echt fout loopt?
Wie komt je oprapen als je bewusteloos neervalt en bijvoorbeeld verkeerd terecht komt?
Stel er is echt lichamelijks iets mis, dan kun je dat toch beter nu laten onderzoeken? Waarom zou je het risico willen lopen dat het erger wordt?
Als ik je moeder was, zou ik me een stuk geruster voelen als je je in het ziekenhuis zou laten onderzoeken dan wanneer je zelf aan zou blijven klooien.
Waarom in hemelsnaam het risico lopen dat het echt fout loopt?
Wie komt je oprapen als je bewusteloos neervalt en bijvoorbeeld verkeerd terecht komt?
zaterdag 8 oktober 2016 om 12:55
Jeetje TO wat een rare huisarts. Zonder te weten wat er aan de hand is, gewoon maar wat pillen voorschrijven die hopelijk de misselijkheid onderdrukken zonder te kijken naar een eventuele achterliggende oorzaak? Ik vind het heel vreemd. En zou als je je dit weekend zo slecht voelt, de HAP bellen. Dan heb je gelijk een soort second opinion van een andere huisarts.
Diëtiste zou ik pas doen als lichamelijke oorzaken zijn uitgesloten. Er is nu toch nog helemaal niets onderzocht? dan zou ik niet gaan klooien met volle melk enzo.
Diëtiste zou ik pas doen als lichamelijke oorzaken zijn uitgesloten. Er is nu toch nog helemaal niets onderzocht? dan zou ik niet gaan klooien met volle melk enzo.
zaterdag 8 oktober 2016 om 13:52
Hij vindt me te jong (31 jaar) voor een aandoening. Omdat de gesprekken zo stroef verlopen krijg ik ook niet de ruimte om alles uit te leggen. Nu ik jullie reacties lees besef ik dat het inderdaad zijn aanpak nog eens gevaarlijk zou kunnen zijn.
Het gesprek gisteren ging zo: hij begon al wat neer te krabbelen, dus nieuwe medicijnen. Ik vroeg wat het was. Hij zei dat het tegen de misselijkheid is, en anders wordt het een infuus. Ik zei laten we dit maar weer proberen.
Op één of ander manier krijg ik bij hem het gevoel dat ik een aansteller ben. Even los van mijn klacht hier, ik voel me absoluut niet op mijn gemak bij hem. En nu zit ik er doorheen en voel me uitgeput.
Ik ga even slapen en daarna kijken of ik het nog één dag trek, en anders de HAP bellen. Bedankt voor jullie steun.
Het gesprek gisteren ging zo: hij begon al wat neer te krabbelen, dus nieuwe medicijnen. Ik vroeg wat het was. Hij zei dat het tegen de misselijkheid is, en anders wordt het een infuus. Ik zei laten we dit maar weer proberen.
Op één of ander manier krijg ik bij hem het gevoel dat ik een aansteller ben. Even los van mijn klacht hier, ik voel me absoluut niet op mijn gemak bij hem. En nu zit ik er doorheen en voel me uitgeput.
Ik ga even slapen en daarna kijken of ik het nog één dag trek, en anders de HAP bellen. Bedankt voor jullie steun.
zaterdag 8 oktober 2016 om 14:22
zaterdag 8 oktober 2016 om 22:29
zaterdag 8 oktober 2016 om 22:41
quote:Piepschuim schreef op 08 oktober 2016 @ 22:29:
[...]
Ik moest weer terug naar de huisarts. Vraag me nu af hoeveel erger het moet worden voordat ik serieus word genomen.Heb je niet een vriendin die met je meekan? Laat haar dit topic even lezen, dan is ze volledig op de hoogte en voor een buitenstaander is het vaak makkelijker om assertief te reageren, omdat het niet voor jezelf is dan. Ik kan veel beter voor mijn kind opkomen dan voor mezelf in elk geval.
[...]
Ik moest weer terug naar de huisarts. Vraag me nu af hoeveel erger het moet worden voordat ik serieus word genomen.Heb je niet een vriendin die met je meekan? Laat haar dit topic even lezen, dan is ze volledig op de hoogte en voor een buitenstaander is het vaak makkelijker om assertief te reageren, omdat het niet voor jezelf is dan. Ik kan veel beter voor mijn kind opkomen dan voor mezelf in elk geval.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
zaterdag 8 oktober 2016 om 23:32
Mijn beste vriendin ging mee. Ze werd totaal genegeerd als ze wat zei. Ik was totaal uitgeput en moest mijn verhaal wel 5 keer doen omdat ik steeds naar een ander gebracht werd.
De artsen die mij gezien hebben hadden elk moment een ander conclusie, en ééntje maakte echt gemene opmerkingen tot ze zag dat ik koorts had. Daarna was haar advies: 2 weken plat, en alleen maar slapen, want ik ben totáál uitgeput en uitgehongerd. Daarna dus naar de internist en die kon niks vinden.
Ben er nu echt klaar mee. Werd heen en weer geslingerd, totaal uitgeput, en ben geen stap vooruit gekomen.
De artsen die mij gezien hebben hadden elk moment een ander conclusie, en ééntje maakte echt gemene opmerkingen tot ze zag dat ik koorts had. Daarna was haar advies: 2 weken plat, en alleen maar slapen, want ik ben totáál uitgeput en uitgehongerd. Daarna dus naar de internist en die kon niks vinden.
Ben er nu echt klaar mee. Werd heen en weer geslingerd, totaal uitgeput, en ben geen stap vooruit gekomen.
zondag 9 oktober 2016 om 10:16
Heel langzaam begin ik de indruk te krijgen dat jij dezelfde symptomen hebt als mijn nichtje. Bij haar bleek het uiteindelijk te gaan om Q-koorts en ze is ruim twee jaar ziek geweest.
Om over de reacties van artsen en het gezoek naar de oorzaak nog maar te zwijgen, zelfs dat is hetzelfde.
En ik heb begrepen dat je dit liever niet doet, maar licht toch je ouders in, want als je werkelijk hetzelfde hebt als mijn nichtje heb je hulp en verzorging nodig.
Om over de reacties van artsen en het gezoek naar de oorzaak nog maar te zwijgen, zelfs dat is hetzelfde.
En ik heb begrepen dat je dit liever niet doet, maar licht toch je ouders in, want als je werkelijk hetzelfde hebt als mijn nichtje heb je hulp en verzorging nodig.
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
zondag 9 oktober 2016 om 11:15
quote:Piepschuim schreef op 08 oktober 2016 @ 23:32:
Mijn beste vriendin ging mee. Ze werd totaal genegeerd als ze wat zei. Ik was totaal uitgeput en moest mijn verhaal wel 5 keer doen omdat ik steeds naar een ander gebracht werd.
De artsen die mij gezien hebben hadden elk moment een ander conclusie, en ééntje maakte echt gemene opmerkingen tot ze zag dat ik koorts had. Daarna was haar advies: 2 weken plat, en alleen maar slapen, want ik ben totáál uitgeput en uitgehongerd. Daarna dus naar de internist en die kon niks vinden.
Ben er nu echt klaar mee. Werd heen en weer geslingerd, totaal uitgeput, en ben geen stap vooruit gekomen.Je vriendin is niet de meest assertieve persoon blijkbaar. Een knappe dokter die mij zou negeren... welke regio woon je TO?
Mijn beste vriendin ging mee. Ze werd totaal genegeerd als ze wat zei. Ik was totaal uitgeput en moest mijn verhaal wel 5 keer doen omdat ik steeds naar een ander gebracht werd.
De artsen die mij gezien hebben hadden elk moment een ander conclusie, en ééntje maakte echt gemene opmerkingen tot ze zag dat ik koorts had. Daarna was haar advies: 2 weken plat, en alleen maar slapen, want ik ben totáál uitgeput en uitgehongerd. Daarna dus naar de internist en die kon niks vinden.
Ben er nu echt klaar mee. Werd heen en weer geslingerd, totaal uitgeput, en ben geen stap vooruit gekomen.Je vriendin is niet de meest assertieve persoon blijkbaar. Een knappe dokter die mij zou negeren... welke regio woon je TO?
When they go low, we go high. (M.Obama)
zondag 9 oktober 2016 om 11:19
Ik vind dit echt grenzen aan verwaarlozing van de eed van dinges (hippocrates ).
Ondergewicht is echt niet zo maar iets en zeker als er nog eens koorts bij komt kijken. Twee weken slapen maakt dat er niet beter op of zo.
Heb je nu die nutri drink geprobeerd of niet? Ik neem aan dat de internist je bloed niet heeft getest toch?
Ondergewicht is echt niet zo maar iets en zeker als er nog eens koorts bij komt kijken. Twee weken slapen maakt dat er niet beter op of zo.
Heb je nu die nutri drink geprobeerd of niet? Ik neem aan dat de internist je bloed niet heeft getest toch?
zondag 9 oktober 2016 om 12:41
Normaal ben ik echt wel assertief en weet precies wat ik wil. Nu ben ik zo uitgeput dat al mijn focus gisteren ging naar de stappen die ik moest zetten en rechtop blijven zitten. Janken om alles.
Mijn vriendin was zo bezorgd en werd te emotioneel. Heb het gevoel dat je met emoties helemaal niks bereikt bij die artsen van gisteren.
Nutridrink staat in de koelkast. Tot nu toe is het mij niet gelukt om een heel flesje weg te krijgen. Ontzettend zwaar op de maag. Heb gisteren twee crackers gegeten en later wat soep. Vandaag weer twee crackers op.
Vriendin komt zo weer. Ze is een fantastische steun.
Ze hebben bloed geprikt, hartfilmpje, echo, urine.... alles gecheckt. Er kwam niks uit. Ja urine was volgens de ha veel te donker en was logisch.
Ceylon, mijn eigen ha heeft nergens naar gekeken, laat staan q-koorts. Ik weet niet waar ze gisteren precies naar hebben gezocht maar ik moet kerngezond zijn.
Mijn ouders ga ik absoluut nog niet inlichten. Ik ken ze, ze komen dan meteen terug.
Mijn vriendin was zo bezorgd en werd te emotioneel. Heb het gevoel dat je met emoties helemaal niks bereikt bij die artsen van gisteren.
Nutridrink staat in de koelkast. Tot nu toe is het mij niet gelukt om een heel flesje weg te krijgen. Ontzettend zwaar op de maag. Heb gisteren twee crackers gegeten en later wat soep. Vandaag weer twee crackers op.
Vriendin komt zo weer. Ze is een fantastische steun.
Ze hebben bloed geprikt, hartfilmpje, echo, urine.... alles gecheckt. Er kwam niks uit. Ja urine was volgens de ha veel te donker en was logisch.
Ceylon, mijn eigen ha heeft nergens naar gekeken, laat staan q-koorts. Ik weet niet waar ze gisteren precies naar hebben gezocht maar ik moet kerngezond zijn.
Mijn ouders ga ik absoluut nog niet inlichten. Ik ken ze, ze komen dan meteen terug.
zondag 9 oktober 2016 om 13:40
quote:Piepschuim schreef op 09 oktober 2016 @ 12:41:
Ceylon, mijn eigen ha heeft nergens naar gekeken, laat staan q-koorts. Ik weet niet waar ze gisteren precies naar hebben gezocht maar ik moet kerngezond zijn.
.
Ja, mijn nichtje was volgens alle onderzoeken ook gezond. Sterker nog, die heeft op een gegeven moment in het ziekenhuis gelegen en een arts die haar nog niet gezien had zei tegen een assistent dat ie haar maar naar huis moest sturen, ze kunnen niks doen met gezonde patienten. Toen heeft die assistent hem meegesleept naar nichtje en is de arts zich te pletter geschrokken. Maar ze was toen wel al een jaar ziek.
Ik heb nog wel wat vet over, zal ik je wat sturen anders?
Ceylon, mijn eigen ha heeft nergens naar gekeken, laat staan q-koorts. Ik weet niet waar ze gisteren precies naar hebben gezocht maar ik moet kerngezond zijn.
.
Ja, mijn nichtje was volgens alle onderzoeken ook gezond. Sterker nog, die heeft op een gegeven moment in het ziekenhuis gelegen en een arts die haar nog niet gezien had zei tegen een assistent dat ie haar maar naar huis moest sturen, ze kunnen niks doen met gezonde patienten. Toen heeft die assistent hem meegesleept naar nichtje en is de arts zich te pletter geschrokken. Maar ze was toen wel al een jaar ziek.
Ik heb nog wel wat vet over, zal ik je wat sturen anders?
De tand des tijds kan een antieke kast nou juist nét dat karakter geven. Zonde om over te schilderen. Avena.
zondag 9 oktober 2016 om 14:51
quote:Ceylon schreef op 09 oktober 2016 @ 13:40:
[...]
Ja, mijn nichtje was volgens alle onderzoeken ook gezond. Sterker nog, die heeft op een gegeven moment in het ziekenhuis gelegen en een arts die haar nog niet gezien had zei tegen een assistent dat ie haar maar naar huis moest sturen, ze kunnen niks doen met gezonde patienten. Toen heeft die assistent hem meegesleept naar nichtje en is de arts zich te pletter geschrokken. Maar ze was toen wel al een jaar ziek.
Ik heb nog wel wat vet over, zal ik je wat sturen anders?
Dat geloof ik. Helaas vergissen artsen zich nog veel te vaak. Hoe is het nu eigenlijk met je nichtje? Geen blijvende schade over hoop ik?
Bedankt voor je aanbod haha! Werkte het maar zo, anders had ik mijn halve omgeving hier als vrijwillige donateur.
[...]
Ja, mijn nichtje was volgens alle onderzoeken ook gezond. Sterker nog, die heeft op een gegeven moment in het ziekenhuis gelegen en een arts die haar nog niet gezien had zei tegen een assistent dat ie haar maar naar huis moest sturen, ze kunnen niks doen met gezonde patienten. Toen heeft die assistent hem meegesleept naar nichtje en is de arts zich te pletter geschrokken. Maar ze was toen wel al een jaar ziek.
Ik heb nog wel wat vet over, zal ik je wat sturen anders?
Dat geloof ik. Helaas vergissen artsen zich nog veel te vaak. Hoe is het nu eigenlijk met je nichtje? Geen blijvende schade over hoop ik?
Bedankt voor je aanbod haha! Werkte het maar zo, anders had ik mijn halve omgeving hier als vrijwillige donateur.
