Gezondheid
alle pijlers
Hyperventilatie (hartkloppingen etc.)
donderdag 8 september 2016 om 22:08
Hi Vivaleden,
Ik ben een jonge vrouw van 25 jaar oud die nu al jaren kampt met chronische hyperventilatie, althans dat zeggen de artsen. Ik heb vrijwel dagelijks last van hartkloppingen, benauwdheid en een enorme druk op de borst. De laatste paar maanden voel ik mij ook erg zwak en lijkt het alsof ik ga flauwvallen. Het is zeer aangrijpend en beheerst op een gegeven moment toch wel je leven, vooral omdat er angst gevoelens bij komen kijken.
De topic heb ik geopend om hopelijk verder te kunnen praten met lotgenoten en om eventueel tips te kunnen delen over hoe je de klachten kan temmen en wat voor therapieën jullie onder andere hebben gevolgd.
Ik ben een jonge vrouw van 25 jaar oud die nu al jaren kampt met chronische hyperventilatie, althans dat zeggen de artsen. Ik heb vrijwel dagelijks last van hartkloppingen, benauwdheid en een enorme druk op de borst. De laatste paar maanden voel ik mij ook erg zwak en lijkt het alsof ik ga flauwvallen. Het is zeer aangrijpend en beheerst op een gegeven moment toch wel je leven, vooral omdat er angst gevoelens bij komen kijken.
De topic heb ik geopend om hopelijk verder te kunnen praten met lotgenoten en om eventueel tips te kunnen delen over hoe je de klachten kan temmen en wat voor therapieën jullie onder andere hebben gevolgd.
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
maandag 12 september 2016 om 15:37
maandag 12 september 2016 om 21:50
quote:delite schreef op 12 september 2016 @ 15:31:
[...]
+1
Je klinkt heel angstig voor wat je allemaal voelt.
Je let zo erg op je eigen lichaam dat je je constant zorgen maakt.
Citalopram hielp mij hiervan af. Het maakt dat je je beter kan ontspannen.
Ik slik het overigens nu niet meer, en het gaat prima met me.Enkel de AD hebben echt geholpen van je klachten af te komen of heb je daarnaast nog andere dingen ondernomen?
[...]
+1
Je klinkt heel angstig voor wat je allemaal voelt.
Je let zo erg op je eigen lichaam dat je je constant zorgen maakt.
Citalopram hielp mij hiervan af. Het maakt dat je je beter kan ontspannen.
Ik slik het overigens nu niet meer, en het gaat prima met me.Enkel de AD hebben echt geholpen van je klachten af te komen of heb je daarnaast nog andere dingen ondernomen?
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
maandag 12 september 2016 om 21:50
quote:mismashful2 schreef op 12 september 2016 @ 15:14:
Heeft er nog iemand CONTINU last van een hoge hartslag? Dus niet alleen tijdens een aanval.
Sinds ik dit heb is mijn rusthartslag echt veel hoger (meestal in de 90, soms in de 100). Kan dit kwaad? cardioloog besteedde er niet al te veel aandacht aan, maar lijkt me toch niet gezond.Yep. Ik zit nu toevallig in een periode waarin ik dagelijks last heb van hartkloppingen en dat vrijwel de hele dag door.
Heeft er nog iemand CONTINU last van een hoge hartslag? Dus niet alleen tijdens een aanval.
Sinds ik dit heb is mijn rusthartslag echt veel hoger (meestal in de 90, soms in de 100). Kan dit kwaad? cardioloog besteedde er niet al te veel aandacht aan, maar lijkt me toch niet gezond.Yep. Ik zit nu toevallig in een periode waarin ik dagelijks last heb van hartkloppingen en dat vrijwel de hele dag door.
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
maandag 12 september 2016 om 21:50
quote:notalwaysdark schreef op 11 september 2016 @ 23:52:
[...]
Echt, je hebt liever die pillen. Als ik die pillen niet slikte was ik nu nog een draaiend kasplantje. Ik zou het echt proberen, daarnaast werkt het niet zo verslavend en is het gewoon een hulpmiddel om beter te kunnen functioneren.Ik ga dan maar even research doen aangezien ik ook erg bang ben om pillen of medicijnen in te nemen.
[...]
Echt, je hebt liever die pillen. Als ik die pillen niet slikte was ik nu nog een draaiend kasplantje. Ik zou het echt proberen, daarnaast werkt het niet zo verslavend en is het gewoon een hulpmiddel om beter te kunnen functioneren.Ik ga dan maar even research doen aangezien ik ook erg bang ben om pillen of medicijnen in te nemen.
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
maandag 12 september 2016 om 21:59
quote:Keepcalm_ schreef op 12 september 2016 @ 21:50:
[...]
Ik ga dan maar even research doen aangezien ik ook erg bang ben om pillen of medicijnen in te nemen.Ik was ook heel bang om ad te gaan slikken en heb me er ook lang tegen verzet. Maar mij heeft het echt geholpen en rust gebracht toen ik er uiteindelijk toch mee begon. Doordat ik rustiger was en niet meer constant in paniek en niet meer constant hv had ik ook kracht om aan volledig herstel te werken. Uiteindelijk wilde ik dat ik er eerder aan begonnen was, had me een hoop narigheid bespaard.
[...]
Ik ga dan maar even research doen aangezien ik ook erg bang ben om pillen of medicijnen in te nemen.Ik was ook heel bang om ad te gaan slikken en heb me er ook lang tegen verzet. Maar mij heeft het echt geholpen en rust gebracht toen ik er uiteindelijk toch mee begon. Doordat ik rustiger was en niet meer constant in paniek en niet meer constant hv had ik ook kracht om aan volledig herstel te werken. Uiteindelijk wilde ik dat ik er eerder aan begonnen was, had me een hoop narigheid bespaard.
maandag 12 september 2016 om 22:03
quote:Tjuptjup schreef op 12 september 2016 @ 21:59:
[...]
Ik was ook heel bang om ad te gaan slikken en heb me er ook lang tegen verzet. Maar mij heeft het echt geholpen en rust gebracht toen ik er uiteindelijk toch mee begon. Doordat ik rustiger was en niet meer constant in paniek en niet meer constant hv had ik ook kracht om aan volledig herstel te werken. Uiteindelijk wilde ik dat ik er eerder aan begonnen was, had me een hoop narigheid bespaard.Slik je ze nog steeds in of was het voor een bepaalde periode? Klinkt ideaal als ik het zo lees
[...]
Ik was ook heel bang om ad te gaan slikken en heb me er ook lang tegen verzet. Maar mij heeft het echt geholpen en rust gebracht toen ik er uiteindelijk toch mee begon. Doordat ik rustiger was en niet meer constant in paniek en niet meer constant hv had ik ook kracht om aan volledig herstel te werken. Uiteindelijk wilde ik dat ik er eerder aan begonnen was, had me een hoop narigheid bespaard.Slik je ze nog steeds in of was het voor een bepaalde periode? Klinkt ideaal als ik het zo lees
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
dinsdag 13 september 2016 om 00:14
quote:Keepcalm_ schreef op 12 september 2016 @ 21:50:
[...]
Enkel de AD hebben echt geholpen van je klachten af te komen of heb je daarnaast nog andere dingen ondernomen?
Voornamelijk de AD, maar daarnaast hielp yoga ook. Als ik 's ochtends opstond dan wist ik vaak al meteen of het een klotedag ging worden. Dan kon ik niet ademen. Als ik dan een yoga lesje op you tube opzocht en dan deed, dan ging het ademen veel beter. Dat bevestigde voor mij dat het probleem tussen mijn oren zat, en niet lichamelijk was. Weten dat ik niet dood ging maakte me dan nog wat rustiger, en als gevolg ging het ademen nog iets makkelijker.
Verder moest er bij mij gewoon tijd overheen gaan. Ik had een vreselijk jaar gehad toen het begon. Veel verlies. Het verdriet moest wat slijten. Ik heb het anderhalf jaar geslikt trouwens en het afbouwen heel, heel, erg rustig aangedaan. Langzamer dan de meeste dokters vaak aanraden. Het afbouwen heeft bijna 5 maanden geduurd.
[...]
Enkel de AD hebben echt geholpen van je klachten af te komen of heb je daarnaast nog andere dingen ondernomen?
Voornamelijk de AD, maar daarnaast hielp yoga ook. Als ik 's ochtends opstond dan wist ik vaak al meteen of het een klotedag ging worden. Dan kon ik niet ademen. Als ik dan een yoga lesje op you tube opzocht en dan deed, dan ging het ademen veel beter. Dat bevestigde voor mij dat het probleem tussen mijn oren zat, en niet lichamelijk was. Weten dat ik niet dood ging maakte me dan nog wat rustiger, en als gevolg ging het ademen nog iets makkelijker.
Verder moest er bij mij gewoon tijd overheen gaan. Ik had een vreselijk jaar gehad toen het begon. Veel verlies. Het verdriet moest wat slijten. Ik heb het anderhalf jaar geslikt trouwens en het afbouwen heel, heel, erg rustig aangedaan. Langzamer dan de meeste dokters vaak aanraden. Het afbouwen heeft bijna 5 maanden geduurd.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
dinsdag 13 september 2016 om 00:34
Alles wat je beschrijft kan inderdaad passen bij chronische hyperventilatie en dan is t n hele kluif om te leren ontspannen. Maar wat ik je toch wil meegeven is de vraag aan je huisarts of er ook goed is gekeken naar de diagnose pulmonale hypertensie. Dat is n verhoogde bloeddruk in de kleine circulatie naar je longen (en aan je arm heb je dan wel n gewone bloeddruk!) die toch ook precies dezelde klachten kan geven als jij beschrijft.
Het komt niet zo heel veel voor maar juist daardoor wordt de diagnose nog wel eens gemist. Sterkte!!
Kijk voor verdere info op de site van t longfonds.
Het komt niet zo heel veel voor maar juist daardoor wordt de diagnose nog wel eens gemist. Sterkte!!
Kijk voor verdere info op de site van t longfonds.
denkmetjehart
donderdag 15 september 2016 om 20:47
quote:delite schreef op 13 september 2016 @ 00:14:
[...]
Voornamelijk de AD, maar daarnaast hielp yoga ook. Als ik 's ochtends opstond dan wist ik vaak al meteen of het een klotedag ging worden. Dan kon ik niet ademen. Als ik dan een yoga lesje op you tube opzocht en dan deed, dan ging het ademen veel beter. Dat bevestigde voor mij dat het probleem tussen mijn oren zat, en niet lichamelijk was. Weten dat ik niet dood ging maakte me dan nog wat rustiger, en als gevolg ging het ademen nog iets makkelijker.
Verder moest er bij mij gewoon tijd overheen gaan. Ik had een vreselijk jaar gehad toen het begon. Veel verlies. Het verdriet moest wat slijten. Ik heb het anderhalf jaar geslikt trouwens en het afbouwen heel, heel, erg rustig aangedaan. Langzamer dan de meeste dokters vaak aanraden. Het afbouwen heeft bijna 5 maanden geduurd.Het is goed dat je de tijd hebt genomen om het af te bouwen. Dat lijkt me nogal lastig omdat het toch een middel is die je goed laat voelen. Nu je het niet meer inneemt, hoe probeer je met de klachten om te gaan?
[...]
Voornamelijk de AD, maar daarnaast hielp yoga ook. Als ik 's ochtends opstond dan wist ik vaak al meteen of het een klotedag ging worden. Dan kon ik niet ademen. Als ik dan een yoga lesje op you tube opzocht en dan deed, dan ging het ademen veel beter. Dat bevestigde voor mij dat het probleem tussen mijn oren zat, en niet lichamelijk was. Weten dat ik niet dood ging maakte me dan nog wat rustiger, en als gevolg ging het ademen nog iets makkelijker.
Verder moest er bij mij gewoon tijd overheen gaan. Ik had een vreselijk jaar gehad toen het begon. Veel verlies. Het verdriet moest wat slijten. Ik heb het anderhalf jaar geslikt trouwens en het afbouwen heel, heel, erg rustig aangedaan. Langzamer dan de meeste dokters vaak aanraden. Het afbouwen heeft bijna 5 maanden geduurd.Het is goed dat je de tijd hebt genomen om het af te bouwen. Dat lijkt me nogal lastig omdat het toch een middel is die je goed laat voelen. Nu je het niet meer inneemt, hoe probeer je met de klachten om te gaan?
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
donderdag 15 september 2016 om 20:53
quote:second13 schreef op 13 september 2016 @ 00:34:
Alles wat je beschrijft kan inderdaad passen bij chronische hyperventilatie en dan is t n hele kluif om te leren ontspannen. Maar wat ik je toch wil meegeven is de vraag aan je huisarts of er ook goed is gekeken naar de diagnose pulmonale hypertensie. Dat is n verhoogde bloeddruk in de kleine circulatie naar je longen (en aan je arm heb je dan wel n gewone bloeddruk!) die toch ook precies dezelde klachten kan geven als jij beschrijft.
Het komt niet zo heel veel voor maar juist daardoor wordt de diagnose nog wel eens gemist. Sterkte!!
Kijk voor verdere info op de site van t longfonds.Bedankt! Ik zal het navragen bij mijn volgende afspraak. Helaas sluit mijn huisarts gauw van alles uit en blijft hij het op chronische hyperventilatie houden.
Alles wat je beschrijft kan inderdaad passen bij chronische hyperventilatie en dan is t n hele kluif om te leren ontspannen. Maar wat ik je toch wil meegeven is de vraag aan je huisarts of er ook goed is gekeken naar de diagnose pulmonale hypertensie. Dat is n verhoogde bloeddruk in de kleine circulatie naar je longen (en aan je arm heb je dan wel n gewone bloeddruk!) die toch ook precies dezelde klachten kan geven als jij beschrijft.
Het komt niet zo heel veel voor maar juist daardoor wordt de diagnose nog wel eens gemist. Sterkte!!
Kijk voor verdere info op de site van t longfonds.Bedankt! Ik zal het navragen bij mijn volgende afspraak. Helaas sluit mijn huisarts gauw van alles uit en blijft hij het op chronische hyperventilatie houden.
Wanneer één deur sluit, opent de ander zich..
vrijdag 16 september 2016 om 00:31
quote:Keepcalm_ schreef op 15 september 2016 @ 20:47:
[...]
Het is goed dat je de tijd hebt genomen om het af te bouwen. Dat lijkt me nogal lastig omdat het toch een middel is die je goed laat voelen. Nu je het niet meer inneemt, hoe probeer je met de klachten om te gaan?
Het afbouwen was idd lastig. Elke keer als ik in dosis naar beneden ging kreeg ik weer opnieuw klachten, hoe langzaam ik ook ging. Maar elke keer stabiliseerde zich dat weer in een dag of 5.
Ik ging dan pas weer iets naar beneden als ik me minimaal 3 weken helemaal toppie voelde op de huidige dosis.
Nu heb ik eigenlijk geen klachten meer. Mijn hypochondrie (want dat was het bij mij) is er nog wel, maar ik beheers het. Het beheerst mij niet meer.
Het werd bij mij zo erg door bepaalde gebeurtenissen, en de tijd heeft gewoon de scherpe kantjes eraf gehaald.
In de tijd op de AD was ik ook rustig genoeg om mezelf een betere manier van ademen aan te leren. Ik adem veel beter in mijn buik nu.
De AD gaf me ook de rust die nodig was om anders te denken. In te zien, en echt te geloven, dat er lichaamlijk niets mis was met me. Dat ik niet dood ging. Dat ik WEL genoeg lucht kreeg, want ik viel ten slotte nooit flauw.
Dat mijn hart prima in orde was omdat sport mijn klachten wegnam in plaats van erger maakte.
Dat het wel vreemd was dat ik alleen maar bijna dood dacht te gaan als ik alleen op de bank zat, en dat ik bijna klachtenvrij was als ik in de kroeg was met vrienden, of gezellig met een vriendin de honden uitliet.
Als ik moet gokken dan vermoed ik namelijk dat jouw klachten ook een stuk minder zijn als je voldoende bent afgeleid. Probeer daar geruststelling in te zien.
[...]
Het is goed dat je de tijd hebt genomen om het af te bouwen. Dat lijkt me nogal lastig omdat het toch een middel is die je goed laat voelen. Nu je het niet meer inneemt, hoe probeer je met de klachten om te gaan?
Het afbouwen was idd lastig. Elke keer als ik in dosis naar beneden ging kreeg ik weer opnieuw klachten, hoe langzaam ik ook ging. Maar elke keer stabiliseerde zich dat weer in een dag of 5.
Ik ging dan pas weer iets naar beneden als ik me minimaal 3 weken helemaal toppie voelde op de huidige dosis.
Nu heb ik eigenlijk geen klachten meer. Mijn hypochondrie (want dat was het bij mij) is er nog wel, maar ik beheers het. Het beheerst mij niet meer.
Het werd bij mij zo erg door bepaalde gebeurtenissen, en de tijd heeft gewoon de scherpe kantjes eraf gehaald.
In de tijd op de AD was ik ook rustig genoeg om mezelf een betere manier van ademen aan te leren. Ik adem veel beter in mijn buik nu.
De AD gaf me ook de rust die nodig was om anders te denken. In te zien, en echt te geloven, dat er lichaamlijk niets mis was met me. Dat ik niet dood ging. Dat ik WEL genoeg lucht kreeg, want ik viel ten slotte nooit flauw.
Dat mijn hart prima in orde was omdat sport mijn klachten wegnam in plaats van erger maakte.
Dat het wel vreemd was dat ik alleen maar bijna dood dacht te gaan als ik alleen op de bank zat, en dat ik bijna klachtenvrij was als ik in de kroeg was met vrienden, of gezellig met een vriendin de honden uitliet.
Als ik moet gokken dan vermoed ik namelijk dat jouw klachten ook een stuk minder zijn als je voldoende bent afgeleid. Probeer daar geruststelling in te zien.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
vrijdag 16 september 2016 om 04:17
Je hebt gelijk Delite.
Je moet zorgen dat je jezelf niet zoveel tijd geeft om na te denken. Ik heb er ook minder last van als ik een leuke avond met een vriendin heb of een andere leuke bezigheid.
Toch blijft het lastig (voor een hypo) om steeds weer die knop te moeten omzetten en jezelf er van te overtuigen dat het psychisch is. Ook dat je alles linkt met iets erg. Dat gaat gewoon zo snel.
Voorbeeld: ik werd net ineens een beetje misselijk. Dit heb ik vaker als ik slaaptekort heb/vroeg wakker ben etc, maar in mijn hoofd link ik het in een fractie van een sec alweer met overgeven. Niet elke misselijkheid hoeft te betekenen dat je overgeeft, maar mijn hoofd denkt dus van wel. Gevolg: ik word zenuwachtig/angstig --> negatieve gedachtes -> down gevoel/gevoel van controleverlies. In werkelijkheid gebeurt er 999 van de 1000x daadwerkelijk helemaal niks. Mijn angst is dus niet realistisch. Daarnaast is overgeven een natuurlijk proces, net zoals alle anderen processen die zich in je lichaam afspelen. Ik moet dus accepteren dat je nul invloed hebt. (Behalve gezond leven, maar dan nog heb je geen zekerheid)
Je moet zorgen dat je jezelf niet zoveel tijd geeft om na te denken. Ik heb er ook minder last van als ik een leuke avond met een vriendin heb of een andere leuke bezigheid.
Toch blijft het lastig (voor een hypo) om steeds weer die knop te moeten omzetten en jezelf er van te overtuigen dat het psychisch is. Ook dat je alles linkt met iets erg. Dat gaat gewoon zo snel.
Voorbeeld: ik werd net ineens een beetje misselijk. Dit heb ik vaker als ik slaaptekort heb/vroeg wakker ben etc, maar in mijn hoofd link ik het in een fractie van een sec alweer met overgeven. Niet elke misselijkheid hoeft te betekenen dat je overgeeft, maar mijn hoofd denkt dus van wel. Gevolg: ik word zenuwachtig/angstig --> negatieve gedachtes -> down gevoel/gevoel van controleverlies. In werkelijkheid gebeurt er 999 van de 1000x daadwerkelijk helemaal niks. Mijn angst is dus niet realistisch. Daarnaast is overgeven een natuurlijk proces, net zoals alle anderen processen die zich in je lichaam afspelen. Ik moet dus accepteren dat je nul invloed hebt. (Behalve gezond leven, maar dan nog heb je geen zekerheid)
vrijdag 16 september 2016 om 16:09
Ik heb vorige week een gastroscopie gehad, en daaruit bleek dat ik een lichte maagontsteking heb. Ze hebben toen zo'n biopt genomen, en daaruit bleek dat ik geen bacterie heb ofzo. Dus ze denken dat het door de spanning komt dat ik het heb (wat goed kan). Neem pantomed voor die maagontsteking (2 weken nu al), en het ging echt veel beter, at terug normale porties, en was zelfs al 2 kilo bijgekomen (na er 7 afgevallen te zijn de voorbije maanden door de angst/hyperventilatie).
Nu kreeg ik gisteren ineens terug last van een misselijk gevoel in mijn maag/steken in mijn maag nadat ik iets gegeten heb en steken in mijn darmen, en een opgespannen buik.
Mijn huisarts zei dat dit niet meer kon door die maagontsteking zelf, omdat ik daar medicijnen voor neem en lang geen klachten meer had, maar dat het door die spanning/hyperventilatie komt. Zou dit kunnen? De klachten zijn wel begonnen toen ik me zorgen begon te maken over wat er zou gebeuren als ik met die pilletjes zou stoppen, dus het ZOU spanning kunnen zijn, maar het is nu nog steeds niet over en zelfs tijdens mijn rijles/bij mijn vriend had ik het heel fel.
Herkent iemand dit?
Nu kreeg ik gisteren ineens terug last van een misselijk gevoel in mijn maag/steken in mijn maag nadat ik iets gegeten heb en steken in mijn darmen, en een opgespannen buik.
Mijn huisarts zei dat dit niet meer kon door die maagontsteking zelf, omdat ik daar medicijnen voor neem en lang geen klachten meer had, maar dat het door die spanning/hyperventilatie komt. Zou dit kunnen? De klachten zijn wel begonnen toen ik me zorgen begon te maken over wat er zou gebeuren als ik met die pilletjes zou stoppen, dus het ZOU spanning kunnen zijn, maar het is nu nog steeds niet over en zelfs tijdens mijn rijles/bij mijn vriend had ik het heel fel.
Herkent iemand dit?
zondag 18 september 2016 om 02:34
quote:notalwaysdark schreef op 16 september 2016 @ 04:17:
Je hebt gelijk Delite.
Je moet zorgen dat je jezelf niet zoveel tijd geeft om na te denken. Ik heb er ook minder last van als ik een leuke avond met een vriendin heb of een andere leuke bezigheid.
Toch blijft het lastig (voor een hypo) om steeds weer die knop te moeten omzetten en jezelf er van te overtuigen dat het psychisch is. Ook dat je alles linkt met iets erg. Dat gaat gewoon zo snel.
Yep, het is ook moeilijk.
En wat je ook doet; NIET JE SYMPTOMEN GOOGLEN !!!
Dat was denk ik de grootste fout die ik maakte, helemaal in paniek raakte ik van dr. Google.
Je hebt gelijk Delite.
Je moet zorgen dat je jezelf niet zoveel tijd geeft om na te denken. Ik heb er ook minder last van als ik een leuke avond met een vriendin heb of een andere leuke bezigheid.
Toch blijft het lastig (voor een hypo) om steeds weer die knop te moeten omzetten en jezelf er van te overtuigen dat het psychisch is. Ook dat je alles linkt met iets erg. Dat gaat gewoon zo snel.
Yep, het is ook moeilijk.
En wat je ook doet; NIET JE SYMPTOMEN GOOGLEN !!!
Dat was denk ik de grootste fout die ik maakte, helemaal in paniek raakte ik van dr. Google.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
dinsdag 20 september 2016 om 02:15
quote:mismashful2 schreef op 19 september 2016 @ 22:41:
Pff het gaat steeds slechter.. Denk dat ik door de hyperventilatie wat in een depressie aan het geraken ben.
Terug naar de HA meid.
Je zit een in een cirkeltje.
Je klachten kunnen idd veroorzaakt worden door de hyperventilatie, maar depressief zijn is niet goed.
Je hebt even wat hulp nodig om daaruit te komen.
Succes.
Pff het gaat steeds slechter.. Denk dat ik door de hyperventilatie wat in een depressie aan het geraken ben.
Terug naar de HA meid.
Je zit een in een cirkeltje.
Je klachten kunnen idd veroorzaakt worden door de hyperventilatie, maar depressief zijn is niet goed.
Je hebt even wat hulp nodig om daaruit te komen.
Succes.
Het was zo donker dat ik overal lichtpuntjes zag.
dinsdag 20 september 2016 om 19:14