Overig
alle pijlers
Bizarre acties medisch personeel
dinsdag 6 december 2016 om 08:05
TO trapt af: voor een opname zat ik in de wachtkamer te wachten tot ik werd opgehaald. Na ongeveer 10 minuten (geloof ik) was ik aan de beurt. Er werd van 10 meter afstand geroepen of ik mw. die-en-die was. Toen ik ja zei, ordonneerde de verpleegkundige dat ik mee MOEST komen! Aber jawohl riep ik even hard terug.. Vond ze niet zo grappig.
Hebben jullie ook bijzondere ervaringen met de "klantvriendelijkheid" in zorginstellingen? Ik hoor ze graag ter lering ende vermaeck
Hebben jullie ook bijzondere ervaringen met de "klantvriendelijkheid" in zorginstellingen? Ik hoor ze graag ter lering ende vermaeck
dinsdag 6 december 2016 om 17:31
quote:Grobbekuiken schreef op 06 december 2016 @ 17:04:
[...]
Wist ik ook niet toen, heb gewoon een afspraak bij de ha gemaakt en dat was prima. Niemand die daar raar van op keek of commentaar op had.
Toen kind eenmaal geboren was heb ik zelfs een afspraak gemaakt om ze kennis te laten maken met hun nieuwe patiëntje. Werd alleen maar leuk gevonden en op prijs gesteld (hoewel de ha het kind nauwelijks heeft gezien omdat de dames van de receptie met hem naar achteren verdwenen ).
Die van mij kwam op kraamvisite
Ik ben erg gesteld op mijn huisarts trouwens.
Helaas heb ik teveel ziekenhuizen van binnen gezien (laatst was mijn broer mee en zei "Volgens mij is dat geen goed teken, als ze bij de balie meteen je naam weten" ).
Het ergste vond ik denk ik dat mijn kraamtijd van de tweede in het ziekenhuis echt verknald is. Er was een grote reorganisatie gaande en de totale afdeling was kribbig, gestressed en gehaast.
Bij de eerste geen kraamtijd gehad want kind ernstig ziek, de tweede was helemaal gezond en deed het hartstikke goed.
Hormonaal als ik was trok ik al dat gechaggerijn echt niet, ik wilde zo graag in alle rust van mijn kind genieten.
Uiteindelijk op dag 3 na keizersnee de gynaecoloog gesmeekt of ik alsjeblieft naar huis mocht.
[...]
Wist ik ook niet toen, heb gewoon een afspraak bij de ha gemaakt en dat was prima. Niemand die daar raar van op keek of commentaar op had.
Toen kind eenmaal geboren was heb ik zelfs een afspraak gemaakt om ze kennis te laten maken met hun nieuwe patiëntje. Werd alleen maar leuk gevonden en op prijs gesteld (hoewel de ha het kind nauwelijks heeft gezien omdat de dames van de receptie met hem naar achteren verdwenen ).
Die van mij kwam op kraamvisite
Ik ben erg gesteld op mijn huisarts trouwens.
Helaas heb ik teveel ziekenhuizen van binnen gezien (laatst was mijn broer mee en zei "Volgens mij is dat geen goed teken, als ze bij de balie meteen je naam weten" ).
Het ergste vond ik denk ik dat mijn kraamtijd van de tweede in het ziekenhuis echt verknald is. Er was een grote reorganisatie gaande en de totale afdeling was kribbig, gestressed en gehaast.
Bij de eerste geen kraamtijd gehad want kind ernstig ziek, de tweede was helemaal gezond en deed het hartstikke goed.
Hormonaal als ik was trok ik al dat gechaggerijn echt niet, ik wilde zo graag in alle rust van mijn kind genieten.
Uiteindelijk op dag 3 na keizersnee de gynaecoloog gesmeekt of ik alsjeblieft naar huis mocht.
dinsdag 6 december 2016 om 17:37
Jemig, wat een verhalen allemaal. Dit zou toch allemaal niet moeten kunnen joh..
Ik heb gelukkig niet heel vervelende voorvallen meegemaakt. Het enige voorval dat ik nog steeds raar vind is toen mijn opa opgenomen werd.
Mijn opa was dementerend en had een beginnende longontsteking. De vriendin die hij toen sinds enkele jaren had wilde perse dat hij in het ziekenhuis bleef en weigerde hem mee te nemen. Waarop het ziekenhuis (welke veel klachten krijgt en ook onder toezicht stond) hem besloot op te nemen. Vriendin zat thuis, ik werd gebeld met de vraag of ik wilde komen om op mijn opa te letten. Ze hadden niet genoeg personeel en opa was wat rusteloos. Dat kan kloppen, hij liep altijd graag heen en weer en was gewoon niet ziek genoeg om stil in bed te liggen. Ook at hij slecht. Nu wilde ik alles voor mijn opa doen hoor, daar niet van, maar dit vond ik toch echt een hele vreemde gang van zaken dat ik uren mijn opa in de gaten moest gaan houden en eten moest voeren.
Nu weet ik niet hoe dat elders geregeld is, of er in ziekenhuizen ook gesloten afdelingen zijn maar ik blijf het gek vinden.
Ik heb gelukkig niet heel vervelende voorvallen meegemaakt. Het enige voorval dat ik nog steeds raar vind is toen mijn opa opgenomen werd.
Mijn opa was dementerend en had een beginnende longontsteking. De vriendin die hij toen sinds enkele jaren had wilde perse dat hij in het ziekenhuis bleef en weigerde hem mee te nemen. Waarop het ziekenhuis (welke veel klachten krijgt en ook onder toezicht stond) hem besloot op te nemen. Vriendin zat thuis, ik werd gebeld met de vraag of ik wilde komen om op mijn opa te letten. Ze hadden niet genoeg personeel en opa was wat rusteloos. Dat kan kloppen, hij liep altijd graag heen en weer en was gewoon niet ziek genoeg om stil in bed te liggen. Ook at hij slecht. Nu wilde ik alles voor mijn opa doen hoor, daar niet van, maar dit vond ik toch echt een hele vreemde gang van zaken dat ik uren mijn opa in de gaten moest gaan houden en eten moest voeren.
Nu weet ik niet hoe dat elders geregeld is, of er in ziekenhuizen ook gesloten afdelingen zijn maar ik blijf het gek vinden.
dinsdag 6 december 2016 om 17:43
quote:Elfje112 schreef op 06 december 2016 @ 17:38:
Als ik naar de ha bel vraagt de assistente altijd waarover het gaat. En zij bepaald dan of er een arts gezien moet worden of niet. Ik zou ook de ha bellen als ik in verwachting was en de assistente of ha zou me dan wel de juiste kant opsturen.Dat doet de assistente bij ons ook. Maar soms zeg ik dat ik dat alleen met de ha wil bespreken en dat respecteert ze ook. Mijn ha is echt heel fijn, heel kundig en luistert goed.
Als ik naar de ha bel vraagt de assistente altijd waarover het gaat. En zij bepaald dan of er een arts gezien moet worden of niet. Ik zou ook de ha bellen als ik in verwachting was en de assistente of ha zou me dan wel de juiste kant opsturen.Dat doet de assistente bij ons ook. Maar soms zeg ik dat ik dat alleen met de ha wil bespreken en dat respecteert ze ook. Mijn ha is echt heel fijn, heel kundig en luistert goed.
dinsdag 6 december 2016 om 17:46
quote:Mydwryl schreef op 06 december 2016 @ 17:08:
[...]
hulp·ver·le·ner (de; m,v; meervoud: hulpverleners) 1iem. die medische, sociale hulp verleent
Ik vrees dat de verloskundige dan dus juist geen oplossing is, dat is namelijk een hulpverlener
En tja, als de bijsluiter aangeeft dat ik bij een bepaalde uitslag de huisarts moet contacteren, ben ik zo'n dwaas die dat ook doet. En gek genoeg verwacht ik dan van een huisarts dat die vaker heeft meegemaakt dat iemand uit zijn bestand contact opneemt omdat de bijsluiters van de zelfzorgmiddelen dat aanraden.
Ik ben blij voor je dat je nog nooit hebt meegemaakt dat je zoiets bijzonders als een doorverwijzing nodig hebt gehad. Het lijkt me echter maar vreemd als iedereen met kruisje op een plasstaafje zomaar binnen kan banjeren bij een verloskundige. Ook daarvoor moet je dus eerst langs de huisarts.
Misschien ontdek je ooit nog zoiets. Verder weet namelijk iedereen dat van de koppeling tussen zonder doorverwijzing binnenvallen en verzekeringen die moeilijk doen.
Stel je niet zo aan. Er staat zoveel in bijsluiters wat we massaal negeren, zelf nadenken kan ook nog hoor.
En een doorverwijzing, daar kun je voor béllen of dat nodig is of niet, ga je in dit geval toch niet fysiek voor bij de dokter zitten.
En werkelijk niemand met "alleen maar een kruisje op een test banjert binnen bij de verloskundige". En ook niet bij de huisarts. Dat is precies mijn hele punt. Wat moet je daar. Zorgtijd afsnoepen zonder dat je zorg nodig hebt.
Eerst maar eens een tijdje afwachten of t beklijft en dan een telefoontje naar de vk hoe dat verder in z'n werk gaat. Met een afspraak. Niks banjeren.
Dat jij zelf iets raars doet en dat in dit topic die arts verwijt... Merkwaardig.
En bedankt voor je wens, maar ik heb 3 zwangerschappen en helaas heel wat medische zaken mét doorverwijzingen achter de rug. Dus neem t maar van me aan.
[...]
hulp·ver·le·ner (de; m,v; meervoud: hulpverleners) 1iem. die medische, sociale hulp verleent
Ik vrees dat de verloskundige dan dus juist geen oplossing is, dat is namelijk een hulpverlener
En tja, als de bijsluiter aangeeft dat ik bij een bepaalde uitslag de huisarts moet contacteren, ben ik zo'n dwaas die dat ook doet. En gek genoeg verwacht ik dan van een huisarts dat die vaker heeft meegemaakt dat iemand uit zijn bestand contact opneemt omdat de bijsluiters van de zelfzorgmiddelen dat aanraden.
Ik ben blij voor je dat je nog nooit hebt meegemaakt dat je zoiets bijzonders als een doorverwijzing nodig hebt gehad. Het lijkt me echter maar vreemd als iedereen met kruisje op een plasstaafje zomaar binnen kan banjeren bij een verloskundige. Ook daarvoor moet je dus eerst langs de huisarts.
Misschien ontdek je ooit nog zoiets. Verder weet namelijk iedereen dat van de koppeling tussen zonder doorverwijzing binnenvallen en verzekeringen die moeilijk doen.
Stel je niet zo aan. Er staat zoveel in bijsluiters wat we massaal negeren, zelf nadenken kan ook nog hoor.
En een doorverwijzing, daar kun je voor béllen of dat nodig is of niet, ga je in dit geval toch niet fysiek voor bij de dokter zitten.
En werkelijk niemand met "alleen maar een kruisje op een test banjert binnen bij de verloskundige". En ook niet bij de huisarts. Dat is precies mijn hele punt. Wat moet je daar. Zorgtijd afsnoepen zonder dat je zorg nodig hebt.
Eerst maar eens een tijdje afwachten of t beklijft en dan een telefoontje naar de vk hoe dat verder in z'n werk gaat. Met een afspraak. Niks banjeren.
Dat jij zelf iets raars doet en dat in dit topic die arts verwijt... Merkwaardig.
En bedankt voor je wens, maar ik heb 3 zwangerschappen en helaas heel wat medische zaken mét doorverwijzingen achter de rug. Dus neem t maar van me aan.
dinsdag 6 december 2016 om 17:51
quote:MissWollstonecraft schreef op 06 december 2016 @ 17:43:
[...]
Dat doet de assistente bij ons ook. Maar soms zeg ik dat ik dat alleen met de ha wil bespreken en dat respecteert ze ook. Mijn ha is echt heel fijn, heel kundig en luistert goed.Ik hoef niet alles te vertellen, maar ze moet wel ongeveer weten waar ik voor kom. Als ik zou zeggen dat ik het alleen met de huisarts wil bespreken dat accepteren ze niet (wat wel heel vriendelijk gebeurd). Ik vind mijn ha en de assistentes ook heel fijn. Laatst nog erg met mijn huisarts moeten lachen.
[...]
Dat doet de assistente bij ons ook. Maar soms zeg ik dat ik dat alleen met de ha wil bespreken en dat respecteert ze ook. Mijn ha is echt heel fijn, heel kundig en luistert goed.Ik hoef niet alles te vertellen, maar ze moet wel ongeveer weten waar ik voor kom. Als ik zou zeggen dat ik het alleen met de huisarts wil bespreken dat accepteren ze niet (wat wel heel vriendelijk gebeurd). Ik vind mijn ha en de assistentes ook heel fijn. Laatst nog erg met mijn huisarts moeten lachen.
dinsdag 6 december 2016 om 17:55
quote:Monti schreef op 06 december 2016 @ 17:17:
[...]
Wat gruwelijk Ja vreselijk. Normaliter ben ik best mondig maar toen was ik zo'n hoopje ellende dat ik alleen nog weg wilde kruipen. En het erge: de twee tanden waar de ontsteking onder zat hebben het niet gered
[...]
Wat gruwelijk Ja vreselijk. Normaliter ben ik best mondig maar toen was ik zo'n hoopje ellende dat ik alleen nog weg wilde kruipen. En het erge: de twee tanden waar de ontsteking onder zat hebben het niet gered
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
dinsdag 6 december 2016 om 17:55
quote:Oudblond schreef op 06 december 2016 @ 16:42:
Ik moest naar de kaakchirurg voor een wortelkanaalbehandeling (Tandarts slaagde niet om de ontsteking helemaal weg te krijgen). Chirurg heeft me een hand gegeven zonder iets te zeggen. Hij gaat weg. 2 assistentes bereiden me voor op de ingreep. Dit wil zeggen: terwijl ze zo'n laken over me heen legden bespraken ze uitgebreid wat voor een slecht afdelingshoofd ze hadden, dat het allemaal niet functioneerde. Dat Mien een zeikwijf was....
Tijdens de ingreep voel ik dat de verdoving afzwakt. Dat geef ik aan. Chirurg 'Het is bijna klaar, ik ga niet extra verdoven'. Ik ging door het plafond van de pijn, maar nee hoor zo klaar.... twintig minuten heeft dat geduurd. Toen ik op moest staan dreigde ik flauw te vallen. De assistente zei dat ik maar in de wachtkamer op een stoel moest gaan zitten. Bij de deur gekomen zakte ik in elkaar en mijn man die in de wachtkamer zat heeft me opgeraapt. De baliemedewerker gaf me een glaasje water en we konden gaan. De dagen daarna vreselijke pijn. HA gebeld: dat was normaal na zo'n ingreep. Een week later nog steeds pijn. Tandarts maakte een röntgen en zag dat mijn kaak gebroken was.
Ik heb klacht tegen die man ingediend maar nooit meer iets gehoord.Dus die kaakchirurg heeft gewoon je kaak gebroken tijdens de behandeling?
Ik moest naar de kaakchirurg voor een wortelkanaalbehandeling (Tandarts slaagde niet om de ontsteking helemaal weg te krijgen). Chirurg heeft me een hand gegeven zonder iets te zeggen. Hij gaat weg. 2 assistentes bereiden me voor op de ingreep. Dit wil zeggen: terwijl ze zo'n laken over me heen legden bespraken ze uitgebreid wat voor een slecht afdelingshoofd ze hadden, dat het allemaal niet functioneerde. Dat Mien een zeikwijf was....
Tijdens de ingreep voel ik dat de verdoving afzwakt. Dat geef ik aan. Chirurg 'Het is bijna klaar, ik ga niet extra verdoven'. Ik ging door het plafond van de pijn, maar nee hoor zo klaar.... twintig minuten heeft dat geduurd. Toen ik op moest staan dreigde ik flauw te vallen. De assistente zei dat ik maar in de wachtkamer op een stoel moest gaan zitten. Bij de deur gekomen zakte ik in elkaar en mijn man die in de wachtkamer zat heeft me opgeraapt. De baliemedewerker gaf me een glaasje water en we konden gaan. De dagen daarna vreselijke pijn. HA gebeld: dat was normaal na zo'n ingreep. Een week later nog steeds pijn. Tandarts maakte een röntgen en zag dat mijn kaak gebroken was.
Ik heb klacht tegen die man ingediend maar nooit meer iets gehoord.Dus die kaakchirurg heeft gewoon je kaak gebroken tijdens de behandeling?
''The sea, once it casts its spell, holds on in its net of wonder forever.''
dinsdag 6 december 2016 om 17:58
quote:permis schreef op 06 december 2016 @ 17:46:
[...]
Stel je niet zo aan. Er staat zoveel in bijsluiters wat we massaal negeren, zelf nadenken kan ook nog hoor.
En een doorverwijzing, daar kun je voor béllen of dat nodig is of niet, ga je in dit geval toch niet fysiek voor bij de dokter zitten.
En werkelijk niemand met "alleen maar een kruisje op een test banjert binnen bij de verloskundige". En ook niet bij de huisarts. Dat is precies mijn hele punt. Wat moet je daar. Zorgtijd afsnoepen zonder dat je zorg nodig hebt.
Eerst maar eens een tijdje afwachten of t beklijft en dan een telefoontje naar de vk hoe dat verder in z'n werk gaat. Met een afspraak. Niks banjeren.
Dat jij zelf iets raars doet en dat in dit topic die arts verwijt... Merkwaardig.
En bedankt voor je wens, maar ik heb 3 zwangerschappen en helaas heel wat medische zaken mét doorverwijzingen achter de rug. Dus neem t maar van me aan.
Zo vreemd is het nou kennelijk ook weer niet, want ik ken er veel die het zo doen/gedaan hebben, mezelf incl. dus. Ik mag aannemen dat als het echt iets mafs was geweest, de assistente me dat idd wel al aan de telefoon verteld had.
Maar het werd dus helemaal niet raar gevonden, niet door de assistente, niet door de h.a. zelf.
[...]
Stel je niet zo aan. Er staat zoveel in bijsluiters wat we massaal negeren, zelf nadenken kan ook nog hoor.
En een doorverwijzing, daar kun je voor béllen of dat nodig is of niet, ga je in dit geval toch niet fysiek voor bij de dokter zitten.
En werkelijk niemand met "alleen maar een kruisje op een test banjert binnen bij de verloskundige". En ook niet bij de huisarts. Dat is precies mijn hele punt. Wat moet je daar. Zorgtijd afsnoepen zonder dat je zorg nodig hebt.
Eerst maar eens een tijdje afwachten of t beklijft en dan een telefoontje naar de vk hoe dat verder in z'n werk gaat. Met een afspraak. Niks banjeren.
Dat jij zelf iets raars doet en dat in dit topic die arts verwijt... Merkwaardig.
En bedankt voor je wens, maar ik heb 3 zwangerschappen en helaas heel wat medische zaken mét doorverwijzingen achter de rug. Dus neem t maar van me aan.
Zo vreemd is het nou kennelijk ook weer niet, want ik ken er veel die het zo doen/gedaan hebben, mezelf incl. dus. Ik mag aannemen dat als het echt iets mafs was geweest, de assistente me dat idd wel al aan de telefoon verteld had.
Maar het werd dus helemaal niet raar gevonden, niet door de assistente, niet door de h.a. zelf.
dinsdag 6 december 2016 om 17:59
Hier mag de huisarts ook de opvolging doen van de zwangerschap, mits het een laag risico zwangerschap is. Zo raar vind ik het niet om in elk geval de zwangerschap te melden aan de huisarts. Direct abortusboekjes op tafel smijten vind ik wel een tikje merkwaardig.
Oudblond: Tjezus, en wat idioot dat je nooit meer wat gehoord hebt op die klacht.
Oudblond: Tjezus, en wat idioot dat je nooit meer wat gehoord hebt op die klacht.
dinsdag 6 december 2016 om 18:01
quote:Splinter_ schreef op 06 december 2016 @ 17:57:
[...]
Dat zal ('hopelijk') toch wel bij de val gebeurd zijn?Ik lees nergens iets over vallen? alleen dat Oudblond een wortelknaalbehandeling voort moest laten zetten bij de kaakchirurg.
EDIT: oeps ik was de valpartij in de wachtkamer vergeten Was je zo hard gevallen dan Oudblond?
[...]
Dat zal ('hopelijk') toch wel bij de val gebeurd zijn?Ik lees nergens iets over vallen? alleen dat Oudblond een wortelknaalbehandeling voort moest laten zetten bij de kaakchirurg.
EDIT: oeps ik was de valpartij in de wachtkamer vergeten Was je zo hard gevallen dan Oudblond?
''The sea, once it casts its spell, holds on in its net of wonder forever.''
dinsdag 6 december 2016 om 18:02
quote:Grobbekuiken schreef op 06 december 2016 @ 17:58:
[...]
Zo vreemd is het nou kennelijk ook weer niet, want ik ken er veel die het zo doen/gedaan hebben, mezelf incl. dus. Ik mag aannemen dat als het echt iets mafs was geweest, de assistente me dat idd wel al aan de telefoon verteld had.
Maar het werd dus helemaal niet raar gevonden, niet door de assistente, niet door de h.a. zelf.Mijn huisarts vind feeling houden met de patiënt ook belangrijk. En wil dus ook graag dat je op komt draven bij een positieve test, kan ie even zien hoe je erbij zit.
[...]
Zo vreemd is het nou kennelijk ook weer niet, want ik ken er veel die het zo doen/gedaan hebben, mezelf incl. dus. Ik mag aannemen dat als het echt iets mafs was geweest, de assistente me dat idd wel al aan de telefoon verteld had.
Maar het werd dus helemaal niet raar gevonden, niet door de assistente, niet door de h.a. zelf.Mijn huisarts vind feeling houden met de patiënt ook belangrijk. En wil dus ook graag dat je op komt draven bij een positieve test, kan ie even zien hoe je erbij zit.
dinsdag 6 december 2016 om 18:02
In de stoel bij de gynaecoloog, die zojuist een 'hapje' uit mijn baarmoedermond had genomen :' oh sorry de verbandtampons zijn op, even halen uit het magazijn'. En daar lag ik dan met mijn benen wijd te wachten tot hij eens terugkwam.
Een kennis kreeg in het ziekenhuis elke dag zijn pillen met yoghurt of vla gevoerd. Komt hij met een voorraad pillen thuis, leest hij de bijsluiter, staat er: Niet innemen met zuivelproducten.
Andere gynaecoloog vertelde me dat een baarmoederverwijdering de enige oplossing was voor mijn vleesboom. Hij keek me aan en zei: 'Had je niet gedacht he, dat je hier met een baarmoeder zou binnenlopen en zonder er weer uit.' Ik was verbijsterd.
Ik mocht kiezen tussen een horizontale en verticale snee. Na een second opnion bleek de baarmoederverwijdering helemaal niet nodig en is alleen de vleesboom weggehaald met een kijkoperatie.
Verplegend personeel dat mijn kamergenoot op de longafdeling die zo ongeveer lag te stikken aan zijn lot overliet. Uit pure armoe ben ik, zelf doodziek, naast hem gaan zitten, heb zijn hand vastgehouden en zijn gezicht gedept met een washandje. Ik was vreselijk bang dat hij erin zou blijven. Achteraf heeft de verpleging me nog apart genomen en bedankt, maar ik kon toen alleen nog maar heel hard janken.
Een arts die niet met een computer om kan gaan. (Hoe houdt die man in vredesnaam zijn vakkennis bij?)
Dat kwam aan het licht toen er door een verpleegster een ouderwetse typemachine ! voor hem werd binnengereden. Toen vriendin informeerde naar de uitslag van haar onderzoek wilde hij daar geen details over geven, 'want dat gaat u zich alleen maar zorgen maken'. Excuus van het ziekenhuis: Ach, hij is bijna met pensioen.
Mijn moeder die na een simpele operatie (spataderen) een vette ontsteking kreeg. Arts zei: kijk het even aan. Het werd steeds erger. Bleek dat de chirurg een stuk gaas in de wond had laten zitten, dat was gaan rotten.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ik heb niet zoveel vertrouwen meer in artsen.
Een kennis kreeg in het ziekenhuis elke dag zijn pillen met yoghurt of vla gevoerd. Komt hij met een voorraad pillen thuis, leest hij de bijsluiter, staat er: Niet innemen met zuivelproducten.
Andere gynaecoloog vertelde me dat een baarmoederverwijdering de enige oplossing was voor mijn vleesboom. Hij keek me aan en zei: 'Had je niet gedacht he, dat je hier met een baarmoeder zou binnenlopen en zonder er weer uit.' Ik was verbijsterd.
Ik mocht kiezen tussen een horizontale en verticale snee. Na een second opnion bleek de baarmoederverwijdering helemaal niet nodig en is alleen de vleesboom weggehaald met een kijkoperatie.
Verplegend personeel dat mijn kamergenoot op de longafdeling die zo ongeveer lag te stikken aan zijn lot overliet. Uit pure armoe ben ik, zelf doodziek, naast hem gaan zitten, heb zijn hand vastgehouden en zijn gezicht gedept met een washandje. Ik was vreselijk bang dat hij erin zou blijven. Achteraf heeft de verpleging me nog apart genomen en bedankt, maar ik kon toen alleen nog maar heel hard janken.
Een arts die niet met een computer om kan gaan. (Hoe houdt die man in vredesnaam zijn vakkennis bij?)
Dat kwam aan het licht toen er door een verpleegster een ouderwetse typemachine ! voor hem werd binnengereden. Toen vriendin informeerde naar de uitslag van haar onderzoek wilde hij daar geen details over geven, 'want dat gaat u zich alleen maar zorgen maken'. Excuus van het ziekenhuis: Ach, hij is bijna met pensioen.
Mijn moeder die na een simpele operatie (spataderen) een vette ontsteking kreeg. Arts zei: kijk het even aan. Het werd steeds erger. Bleek dat de chirurg een stuk gaas in de wond had laten zitten, dat was gaan rotten.
En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Ik heb niet zoveel vertrouwen meer in artsen.
.
dinsdag 6 december 2016 om 18:06
quote:Knuffelheks schreef op 06 december 2016 @ 18:02:
[...]
Mijn huisarts vind feeling houden met de patiënt ook belangrijk. En wil dus ook graag dat je op komt draven bij een positieve test, kan ie even zien hoe je erbij zit.
Nou, dat dus.
Mijn huidige h.a. wil ook graag dat ik elk half jaar persoonlijk even een update kom doen als ik weer eens voor controle of whatever ben geweest na kankerbehandeling. Ze vertelde dat ze die info ook wel uit het z.h. krijgt, maar mij graag dan ook zelf nog even wil zien en met me wil praten. Kun je dan dus ook onzin vinden want tenslotte krijgt ze die info al. Voor mij is het juist fijn te weten dat ze zo goed op de hoogte wil blijven van het wel en wee van haar patiënten en betrokken is.
[...]
Mijn huisarts vind feeling houden met de patiënt ook belangrijk. En wil dus ook graag dat je op komt draven bij een positieve test, kan ie even zien hoe je erbij zit.
Nou, dat dus.
Mijn huidige h.a. wil ook graag dat ik elk half jaar persoonlijk even een update kom doen als ik weer eens voor controle of whatever ben geweest na kankerbehandeling. Ze vertelde dat ze die info ook wel uit het z.h. krijgt, maar mij graag dan ook zelf nog even wil zien en met me wil praten. Kun je dan dus ook onzin vinden want tenslotte krijgt ze die info al. Voor mij is het juist fijn te weten dat ze zo goed op de hoogte wil blijven van het wel en wee van haar patiënten en betrokken is.
dinsdag 6 december 2016 om 18:07
Mijn man had al een paar weken last van pijn tussen de schouderbladen die steeds erger werd. Dusdanig erg dat zijn collega's hem op een gegeven moment naar huis hebben gestuurd. Toen hij de huisarts tijdens het telefonisch spreekuur belde, heeft deze hem alleen flink uitgefoeterd omdat hij, bij wijze van spreken, ibuprofen als smarties innam. Zo veel was totaal niet goed voor hem. Dat de ibuprofen voor geen meter hielp en wat daar dan de reden van zou kunnen zijn, lijkt me dan toch wel iets om te onderzoeken, maar helaas, hij kwam niet op dat idee.
Mijn man is vervolgens naar de nieuwe (opvolgende) huisarts in de praktijk gegaan die onmiddellijk bloedonderzoek heeft laten doen en hem heeft doorgestuurd voor een longfoto. Vanuit het ziekenhuis kreeg hij terug dat het een zich herstellende longontsteking was, maar omdat hij de boel niet vertrouwde heeft hij de foto doorgestuurd naar een bevriende longarts. Een uur later stond hij bij ons voor de deur: mijn man had een grote tumor in de linkerlong. Naar later bleek was de kanker al uitgezaaid in de wervelkolom. Een half jaar later heb ik hem begraven.
Natuurlijk had de oude huisarts deze afloop niet meer kunnen voorkomen, maar ik neem het hem nog steeds kwalijk dat hij mijn man, die als gehard vechtsporter absoluut geen pieper was en die hij ook al jaren kende, niet serieus heeft genomen. Aan onze nieuwe huisarts hebben we een gouden arts gehad en nog. Toen het slechter ging, kregen we gewoon zijn 06-nummer met de mededeling dat we altijd mochten bellen, al was het midden in de nacht of in het weekend.
Mijn man is vervolgens naar de nieuwe (opvolgende) huisarts in de praktijk gegaan die onmiddellijk bloedonderzoek heeft laten doen en hem heeft doorgestuurd voor een longfoto. Vanuit het ziekenhuis kreeg hij terug dat het een zich herstellende longontsteking was, maar omdat hij de boel niet vertrouwde heeft hij de foto doorgestuurd naar een bevriende longarts. Een uur later stond hij bij ons voor de deur: mijn man had een grote tumor in de linkerlong. Naar later bleek was de kanker al uitgezaaid in de wervelkolom. Een half jaar later heb ik hem begraven.
Natuurlijk had de oude huisarts deze afloop niet meer kunnen voorkomen, maar ik neem het hem nog steeds kwalijk dat hij mijn man, die als gehard vechtsporter absoluut geen pieper was en die hij ook al jaren kende, niet serieus heeft genomen. Aan onze nieuwe huisarts hebben we een gouden arts gehad en nog. Toen het slechter ging, kregen we gewoon zijn 06-nummer met de mededeling dat we altijd mochten bellen, al was het midden in de nacht of in het weekend.
Well behaved women rarely make history.
dinsdag 6 december 2016 om 18:08
quote:Zijdus schreef op 06 december 2016 @ 18:07:
Mijn man had al een paar weken last van pijn tussen de schouderbladen die steeds erger werd. Dusdanig erg dat zijn collega's hem op een gegeven moment naar huis hebben gestuurd. Toen hij de huisarts tijdens het telefonisch spreekuur belde, heeft deze hem alleen flink uitgefoeterd omdat hij, bij wijze van spreken, ibuprofen als smarties innam. Zo veel was totaal niet goed voor hem. Dat de ibuprofen voor geen meter hielp en wat daar dan de reden van zou kunnen zijn, lijkt me dan toch wel iets om te onderzoeken, maar helaas, hij kwam niet op dat idee.
Mijn man is vervolgens naar de nieuwe (opvolgende) huisarts in de praktijk gegaan die onmiddellijk bloedonderzoek heeft laten doen en hem heeft doorgestuurd voor een longfoto. Vanuit het ziekenhuis kreeg hij terug dat het een zich herstellende longontsteking was, maar omdat hij de boel niet vertrouwde heeft hij de foto doorgestuurd naar een bevriende longarts. Een uur later stond hij bij ons voor de deur: mijn man had een grote tumor in de linkerlong. Naar later bleek was de kanker al uitgezaaid in de wervelkolom. Een half jaar later heb ik hem begraven.
Natuurlijk had de oude huisarts deze afloop niet meer kunnen voorkomen, maar ik neem het hem nog steeds kwalijk dat hij mijn man, die als gehard vechtsporter absoluut geen pieper was en die hij ook al jaren kende, niet serieus heeft genomen. Aan onze nieuwe huisarts hebben we een gouden arts gehad en nog. Toen het slechter ging, kregen we gewoon zijn 06-nummer met de mededeling dat we altijd mochten bellen, al was het midden in de nacht of in het weekend.Wat een naar verhaal.
Mijn man had al een paar weken last van pijn tussen de schouderbladen die steeds erger werd. Dusdanig erg dat zijn collega's hem op een gegeven moment naar huis hebben gestuurd. Toen hij de huisarts tijdens het telefonisch spreekuur belde, heeft deze hem alleen flink uitgefoeterd omdat hij, bij wijze van spreken, ibuprofen als smarties innam. Zo veel was totaal niet goed voor hem. Dat de ibuprofen voor geen meter hielp en wat daar dan de reden van zou kunnen zijn, lijkt me dan toch wel iets om te onderzoeken, maar helaas, hij kwam niet op dat idee.
Mijn man is vervolgens naar de nieuwe (opvolgende) huisarts in de praktijk gegaan die onmiddellijk bloedonderzoek heeft laten doen en hem heeft doorgestuurd voor een longfoto. Vanuit het ziekenhuis kreeg hij terug dat het een zich herstellende longontsteking was, maar omdat hij de boel niet vertrouwde heeft hij de foto doorgestuurd naar een bevriende longarts. Een uur later stond hij bij ons voor de deur: mijn man had een grote tumor in de linkerlong. Naar later bleek was de kanker al uitgezaaid in de wervelkolom. Een half jaar later heb ik hem begraven.
Natuurlijk had de oude huisarts deze afloop niet meer kunnen voorkomen, maar ik neem het hem nog steeds kwalijk dat hij mijn man, die als gehard vechtsporter absoluut geen pieper was en die hij ook al jaren kende, niet serieus heeft genomen. Aan onze nieuwe huisarts hebben we een gouden arts gehad en nog. Toen het slechter ging, kregen we gewoon zijn 06-nummer met de mededeling dat we altijd mochten bellen, al was het midden in de nacht of in het weekend.Wat een naar verhaal.
dinsdag 6 december 2016 om 18:11
quote:Zijdus schreef op 06 december 2016 @ 18:07:
Mijn man had al een paar weken last van pijn tussen de schouderbladen die steeds erger werd. Dusdanig erg dat zijn collega's hem op een gegeven moment naar huis hebben gestuurd. Toen hij de huisarts tijdens het telefonisch spreekuur belde, heeft deze hem alleen flink uitgefoeterd omdat hij, bij wijze van spreken, ibuprofen als smarties innam. Zo veel was totaal niet goed voor hem. Dat de ibuprofen voor geen meter hielp en wat daar dan de reden van zou kunnen zijn, lijkt me dan toch wel iets om te onderzoeken, maar helaas, hij kwam niet op dat idee.
Mijn man is vervolgens naar de nieuwe (opvolgende) huisarts in de praktijk gegaan die onmiddellijk bloedonderzoek heeft laten doen en hem heeft doorgestuurd voor een longfoto. Vanuit het ziekenhuis kreeg hij terug dat het een zich herstellende longontsteking was, maar omdat hij de boel niet vertrouwde heeft hij de foto doorgestuurd naar een bevriende longarts. Een uur later stond hij bij ons voor de deur: mijn man had een grote tumor in de linkerlong. Naar later bleek was de kanker al uitgezaaid in de wervelkolom. Een half jaar later heb ik hem begraven.
Natuurlijk had de oude huisarts deze afloop niet meer kunnen voorkomen, maar ik neem het hem nog steeds kwalijk dat hij mijn man, die als gehard vechtsporter absoluut geen pieper was en die hij ook al jaren kende, niet serieus heeft genomen. Aan onze nieuwe huisarts hebben we een gouden arts gehad en nog. Toen het slechter ging, kregen we gewoon zijn 06-nummer met de mededeling dat we altijd mochten bellen, al was het midden in de nacht of in het weekend. Krijg er kippenvel van.
Mijn man had al een paar weken last van pijn tussen de schouderbladen die steeds erger werd. Dusdanig erg dat zijn collega's hem op een gegeven moment naar huis hebben gestuurd. Toen hij de huisarts tijdens het telefonisch spreekuur belde, heeft deze hem alleen flink uitgefoeterd omdat hij, bij wijze van spreken, ibuprofen als smarties innam. Zo veel was totaal niet goed voor hem. Dat de ibuprofen voor geen meter hielp en wat daar dan de reden van zou kunnen zijn, lijkt me dan toch wel iets om te onderzoeken, maar helaas, hij kwam niet op dat idee.
Mijn man is vervolgens naar de nieuwe (opvolgende) huisarts in de praktijk gegaan die onmiddellijk bloedonderzoek heeft laten doen en hem heeft doorgestuurd voor een longfoto. Vanuit het ziekenhuis kreeg hij terug dat het een zich herstellende longontsteking was, maar omdat hij de boel niet vertrouwde heeft hij de foto doorgestuurd naar een bevriende longarts. Een uur later stond hij bij ons voor de deur: mijn man had een grote tumor in de linkerlong. Naar later bleek was de kanker al uitgezaaid in de wervelkolom. Een half jaar later heb ik hem begraven.
Natuurlijk had de oude huisarts deze afloop niet meer kunnen voorkomen, maar ik neem het hem nog steeds kwalijk dat hij mijn man, die als gehard vechtsporter absoluut geen pieper was en die hij ook al jaren kende, niet serieus heeft genomen. Aan onze nieuwe huisarts hebben we een gouden arts gehad en nog. Toen het slechter ging, kregen we gewoon zijn 06-nummer met de mededeling dat we altijd mochten bellen, al was het midden in de nacht of in het weekend. Krijg er kippenvel van.
dinsdag 6 december 2016 om 18:16
quote:MissWollstonecraft schreef op 06 december 2016 @ 18:08:
[...]
Wat een naar verhaal.
Ja zeker. Het omgekeerde komt ook voor. Ik ken iemand die longkanker had, was hem verteld. Hij werd al behandeld en alles en was al afscheid aan het nemen van het leven, toen opeens bleek dat wat men voor een tumor had aangezien, een litteken van een longontsteking was.
Toen ik een zware longvliesontsteking had, ging ik met dat vermoeden naar de huisarts. Die stuurde me naar huis en zei: het zal wel een verrekt spiertje zijn, want je hebt geen koorts. Volgende dag ingestort, met spoed opgenomen en twee weken ziekenhuis.
Maar eigenlijk vind ik dit niet echt bizarre acties. Wel (inschattings)fouten.
[...]
Wat een naar verhaal.
Ja zeker. Het omgekeerde komt ook voor. Ik ken iemand die longkanker had, was hem verteld. Hij werd al behandeld en alles en was al afscheid aan het nemen van het leven, toen opeens bleek dat wat men voor een tumor had aangezien, een litteken van een longontsteking was.
Toen ik een zware longvliesontsteking had, ging ik met dat vermoeden naar de huisarts. Die stuurde me naar huis en zei: het zal wel een verrekt spiertje zijn, want je hebt geen koorts. Volgende dag ingestort, met spoed opgenomen en twee weken ziekenhuis.
Maar eigenlijk vind ik dit niet echt bizarre acties. Wel (inschattings)fouten.
.
dinsdag 6 december 2016 om 18:19
quote:impala schreef op 06 december 2016 @ 18:16:
[...]
Ja zeker. Het omgekeerde komt ook voor. Ik ken iemand die longkanker had, was hem verteld. Hij werd al behandeld en alles en was al afscheid aan het nemen van het leven, toen opeens bleek dat wat men voor een tumor had aangezien, een litteken van een longontsteking was.
Toen ik een zware longvliesontsteking had, ging ik met dat vermoeden naar de huisarts. Die stuurde me naar huis en zei: het zal wel een verrekt spiertje zijn, want je hebt geen koorts. Volgende dag ingestort, met spoed opgenomen en twee weken ziekenhuis.
Dat is ook ongelooflijk kut zeg, dat je denkt dat je longkanker hebt, sowieso al een hele ernstige vorm van kanker en dan blijkt er niets aan de hand.
Longvliesontsteking sucks big time. Ik was nu ook verkouden en kreeg weer zo'n pijnlijke plek. Dan zit ik gelijk weer in mijn piepzak (al was het nu geloof ik wel echt een spiertje) Ik hoop dat nooit meer te krijgen.
[...]
Ja zeker. Het omgekeerde komt ook voor. Ik ken iemand die longkanker had, was hem verteld. Hij werd al behandeld en alles en was al afscheid aan het nemen van het leven, toen opeens bleek dat wat men voor een tumor had aangezien, een litteken van een longontsteking was.
Toen ik een zware longvliesontsteking had, ging ik met dat vermoeden naar de huisarts. Die stuurde me naar huis en zei: het zal wel een verrekt spiertje zijn, want je hebt geen koorts. Volgende dag ingestort, met spoed opgenomen en twee weken ziekenhuis.
Dat is ook ongelooflijk kut zeg, dat je denkt dat je longkanker hebt, sowieso al een hele ernstige vorm van kanker en dan blijkt er niets aan de hand.
Longvliesontsteking sucks big time. Ik was nu ook verkouden en kreeg weer zo'n pijnlijke plek. Dan zit ik gelijk weer in mijn piepzak (al was het nu geloof ik wel echt een spiertje) Ik hoop dat nooit meer te krijgen.
dinsdag 6 december 2016 om 18:20
quote:Muurhanger schreef op 06 december 2016 @ 17:55:
[...]
Dus die kaakchirurg heeft gewoon je kaak gebroken tijdens de behandeling? Yep. De (andere) kaakchirurg waar ik daarna heen ging heeft me uitgelegd dat het soms gebeurd dat het kaakbeen tijdens deze ingreep breekt als de ontsteking diep zit. Maar dat de arts op dat risico-punt altijd met de patiënt overlegt of het proberen redden van een tand beter is dan een kaak breken. En indien dat gebeurt geldt er een hele andere nazorg. Deze hork heeft behalve 'geen extra verdoving, zo klaar' geen woord met me gewisseld.
[...]
Dus die kaakchirurg heeft gewoon je kaak gebroken tijdens de behandeling? Yep. De (andere) kaakchirurg waar ik daarna heen ging heeft me uitgelegd dat het soms gebeurd dat het kaakbeen tijdens deze ingreep breekt als de ontsteking diep zit. Maar dat de arts op dat risico-punt altijd met de patiënt overlegt of het proberen redden van een tand beter is dan een kaak breken. En indien dat gebeurt geldt er een hele andere nazorg. Deze hork heeft behalve 'geen extra verdoving, zo klaar' geen woord met me gewisseld.
Als het gras bij de buren altijd groener is dan is het kunstgras
dinsdag 6 december 2016 om 18:22