Zwanger
alle pijlers
Bijna abortus
vrijdag 10 februari 2017 om 01:02
Hoi allemaal,
Op een avond heb ik seks met mijn vriend gehad en dat is mis gegaan, We waren beide dronken, en hadden niet door dat het condoom van zijn inmiddels slappe penis was afgegleden, en zijn daarna gewoon doorgegaan.
Afgelopen maandag heb ik een zwangerschapstest gedaan, en het was raak. Tot groot verdriet van mij en mijn vriend, we zijn nog lang niet toe aan een kindje, we studeren beide, hebben geen geld, zijn nog maar net samen.
Wij staan er beide 100% achter dat we geen kind willen. Dus heb ik een afspraak gemaakt bij de abortuskliniek, en maandag kan ik terecht.
Ik voel mij zo stom. Stom dat we dat niet op tijd door hebben gehad, stom dat we niet de morning after pil hebben gehaald, stom dat ik zei 'de kans is zo klein, en die pil is nou niet echt gezond. Laat maar joh, het komt vast goed'.
Er zijn zoveel programma's op tv waarbij tienermoeders het zelfs lukt om een kindje op te voeden en rond te komen. Wij zijn midden 20 en wij nemen de 'makkelijke' beslissing. Dat voelt zo slecht. Soms gaat het even goed en kan ik lachen, maar dan bekruipt dat slechte gevoel mij weer. Dat ik nooit meer een kindje verdien, en dat dit gevoel altijd zal blijven. Of dat ik nooit meer dezelfde zal zijn. Ik zie ineens alleen maar zwangere vrouwen en kinderen op straat. Ik wil weten of ik een jongetje of een meisje zou krijgen, en of het mijn karakter of dat van mijn vriend zou hebben. Of misschien van ons beide een beetje, dat lijkt mij helemaal leuk.
Al sta ik 100% achter deze beslissing, en mijn vriend achter elke keuze die ik maak, dit gevoel kan ik niet wegstoppen.
Ik ben niet zo actief op VIVA, maar ik lig wakker en wilde aan iemand mijn verhaal kwijt. Bedankt voor het lezen.
Ik vraag mij ook af of iemand dit gevoel herkent, hoe zij er mee om is gegaan, en of het weg gaat?
Liefs,
Op een avond heb ik seks met mijn vriend gehad en dat is mis gegaan, We waren beide dronken, en hadden niet door dat het condoom van zijn inmiddels slappe penis was afgegleden, en zijn daarna gewoon doorgegaan.
Afgelopen maandag heb ik een zwangerschapstest gedaan, en het was raak. Tot groot verdriet van mij en mijn vriend, we zijn nog lang niet toe aan een kindje, we studeren beide, hebben geen geld, zijn nog maar net samen.
Wij staan er beide 100% achter dat we geen kind willen. Dus heb ik een afspraak gemaakt bij de abortuskliniek, en maandag kan ik terecht.
Ik voel mij zo stom. Stom dat we dat niet op tijd door hebben gehad, stom dat we niet de morning after pil hebben gehaald, stom dat ik zei 'de kans is zo klein, en die pil is nou niet echt gezond. Laat maar joh, het komt vast goed'.
Er zijn zoveel programma's op tv waarbij tienermoeders het zelfs lukt om een kindje op te voeden en rond te komen. Wij zijn midden 20 en wij nemen de 'makkelijke' beslissing. Dat voelt zo slecht. Soms gaat het even goed en kan ik lachen, maar dan bekruipt dat slechte gevoel mij weer. Dat ik nooit meer een kindje verdien, en dat dit gevoel altijd zal blijven. Of dat ik nooit meer dezelfde zal zijn. Ik zie ineens alleen maar zwangere vrouwen en kinderen op straat. Ik wil weten of ik een jongetje of een meisje zou krijgen, en of het mijn karakter of dat van mijn vriend zou hebben. Of misschien van ons beide een beetje, dat lijkt mij helemaal leuk.
Al sta ik 100% achter deze beslissing, en mijn vriend achter elke keuze die ik maak, dit gevoel kan ik niet wegstoppen.
Ik ben niet zo actief op VIVA, maar ik lig wakker en wilde aan iemand mijn verhaal kwijt. Bedankt voor het lezen.
Ik vraag mij ook af of iemand dit gevoel herkent, hoe zij er mee om is gegaan, en of het weg gaat?
Liefs,
vrijdag 10 februari 2017 om 08:25
Jullie zijn beiden middel 20 schrijf je. Ik snap niet dat je het dan niet wil houden. Natuurlijk heb je tig plannen en is je leven er nu niet op ingericht. Maar je bent geen tiener meer maar een volwassene, je vriend ook. Jullie kunnen beiden werken en studeren, in elk geval de komende maanden nog. Daarnaast hebben jullie ook een toekomst samen voor ogen vermoed ik? Tja, ik snap dat het niet handig is, maar het komt heus goed.
Ik had het een ander verhaal gevonden als er geen toekomst was tussen jou en je vriend, je 18 bent of weet ik wat voor problemen. Maar die heb je helemaal niet.
Toevoeging.
Maar als jullie beiden achter deze beslissing staan, dan is het ook helemaal goed! Het zal verdrietig zijn, maar langzaam zal dat gevoel naar de achtergrond verdwijnen. Ik wens jullie veel sterkte en blijf met elkaar er over praten!!
Ik had het een ander verhaal gevonden als er geen toekomst was tussen jou en je vriend, je 18 bent of weet ik wat voor problemen. Maar die heb je helemaal niet.
Toevoeging.
Maar als jullie beiden achter deze beslissing staan, dan is het ook helemaal goed! Het zal verdrietig zijn, maar langzaam zal dat gevoel naar de achtergrond verdwijnen. Ik wens jullie veel sterkte en blijf met elkaar er over praten!!
Het leven is te kort om te lang op de verkeerde plek te blijven.
vrijdag 10 februari 2017 om 08:32
Het klinkt alsof je echt niet achter de ene of de andere keuze kan staan. Ik zou in jouw geval een afspraak maken met het FIOM.
https://fiom.nl/ongewenst-zwanger
Zij bieden ontzettend goede ondersteuning in dat proces van kiezen. En eventueel ook later.
Sterkte.
https://fiom.nl/ongewenst-zwanger
Zij bieden ontzettend goede ondersteuning in dat proces van kiezen. En eventueel ook later.
Sterkte.
•
vrijdag 10 februari 2017 om 08:33
Ieder heeft t recht op z'n eigen keuzes. Een oordeel over jouw beslissing is al snel gemaakt. Totdat ze zelf in he schoenen staan. Als t jou t beste lijkt om het weg te laten halen dan moet je dat doen. Wellicht helpt t om met de dokter te praten. En misschien kan je tussendoor gedrukt worden voor een gesprek met een praktijk ondersteuner. Dat is iemand om mee te praten die bij de huisarts onder 1 dak zit. Valt onder de basis verzekering. Het is niet niks deze beslissing. Ik heb overtijds behandeling gehad. Dan is t nog net geen abortus. Linksom rechtsom. Komt op t zelfde neer. Heb er best lang verdriet van gehad. Maar het heeft nu een plekje. Soms moet je kiezen tussen twee kwaaien.
vrijdag 10 februari 2017 om 08:34
quote:Jaahoor schreef op 10 februari 2017 @ 01:32:
Bedankt voor jullie reacties.
Gelukkig heb ik vriendinnen die ik in vertrouwen kan nemen, plus de steun van mijn vriend.
Het rotte is dat de ene vriendin denkt dat ik het aan kan, en abortus alleen moet doen als ik het 100% zeker weet.
Ze zei: 'ik heb nog nooit gehoord van iemand die spijt had dat ze het kind uiteindelijk hield. Wel van meiden die kozen voor abortus en spijt kregen'.
Andere vriendinnen vinden het juist verstandig abortus te kiezen, gezien het geld en de plannen die ik heb in de toekomst (reizen, bedrijf opzetten).
Mijn gevoel wordt heen en weer gesleurd tussen wel of geen abortus, afhankelijk van de vriendin waarmee ik praat.
Ik weet altijd wat ik wil en zal mij nooit laten 'ompraten', maar nu voel ik me een bang onzeker meisje dat van iedereen wil horen 'het is goed, doe maar abortus, je maakt de juiste beslissing'.
Verschrikkelijk dit.
Het is een groot taboe om te zeggen dat je spijt hebt van je kind, daarom hoor je dat nooit, niet omdat het niet gebeurt. Ik denk dat er genoeg ouders zijn die, na een ongeplande zwangerschap, het kind eigenlijk zien als oorzaak van hun problemen, bijvoorbeeld een slechtere financiële situatie of minder carrière, relatieproblemen etc. En met deze last (ook als je het niet uitspreekt) zadel je dan een kind op, dat daar niet om gevraagd heeft.
Soms hoor je 'ik heb voor het kind gekozen', maar in mijn ogen kan abortus óók kiezen voor het kind zijn. Een kind heeft recht op gelukkige, stabiele ouder(s) die hem/haar wensen.
De spijtgevoelens na abortus zijn een periode van rouw, dat komt wel weer goed. Een ongewenst kind krijgen is een veel en veel groter probleem.
Verder even als biologie-juf: heeft niemand je ooit verteld dat je niet alleen comdooms moet gebruiken? En dat die ma-pil echt veel minder schadelijk is dan een ongewenste zwangerschap? ga meteen voor een implanon of spiraal, als je veilig wil zijn de komende tijd.
Sterkte met je beslissing.
Bedankt voor jullie reacties.
Gelukkig heb ik vriendinnen die ik in vertrouwen kan nemen, plus de steun van mijn vriend.
Het rotte is dat de ene vriendin denkt dat ik het aan kan, en abortus alleen moet doen als ik het 100% zeker weet.
Ze zei: 'ik heb nog nooit gehoord van iemand die spijt had dat ze het kind uiteindelijk hield. Wel van meiden die kozen voor abortus en spijt kregen'.
Andere vriendinnen vinden het juist verstandig abortus te kiezen, gezien het geld en de plannen die ik heb in de toekomst (reizen, bedrijf opzetten).
Mijn gevoel wordt heen en weer gesleurd tussen wel of geen abortus, afhankelijk van de vriendin waarmee ik praat.
Ik weet altijd wat ik wil en zal mij nooit laten 'ompraten', maar nu voel ik me een bang onzeker meisje dat van iedereen wil horen 'het is goed, doe maar abortus, je maakt de juiste beslissing'.
Verschrikkelijk dit.
Het is een groot taboe om te zeggen dat je spijt hebt van je kind, daarom hoor je dat nooit, niet omdat het niet gebeurt. Ik denk dat er genoeg ouders zijn die, na een ongeplande zwangerschap, het kind eigenlijk zien als oorzaak van hun problemen, bijvoorbeeld een slechtere financiële situatie of minder carrière, relatieproblemen etc. En met deze last (ook als je het niet uitspreekt) zadel je dan een kind op, dat daar niet om gevraagd heeft.
Soms hoor je 'ik heb voor het kind gekozen', maar in mijn ogen kan abortus óók kiezen voor het kind zijn. Een kind heeft recht op gelukkige, stabiele ouder(s) die hem/haar wensen.
De spijtgevoelens na abortus zijn een periode van rouw, dat komt wel weer goed. Een ongewenst kind krijgen is een veel en veel groter probleem.
Verder even als biologie-juf: heeft niemand je ooit verteld dat je niet alleen comdooms moet gebruiken? En dat die ma-pil echt veel minder schadelijk is dan een ongewenste zwangerschap? ga meteen voor een implanon of spiraal, als je veilig wil zijn de komende tijd.
Sterkte met je beslissing.
vrijdag 10 februari 2017 om 08:40
Lieve TO.
Wat een situatie!
In je OP ben je heel duidelijk: je had het net te laat in de gaten, kind past nu niet in je/jullie leven.
Dat is realisme.
Dat mag.
Het vervolg heb je ook al geregeld, met anticonceptie.
Ik heb ooit een map genomen, geen spijt van. Het kan. Je hebt er goed over nagedacht.
Hoe langer zwanger, des te meer hormonen. Dat trekt weg na het aantal weken dat je zwanger was. Komt goed
Wat een situatie!
In je OP ben je heel duidelijk: je had het net te laat in de gaten, kind past nu niet in je/jullie leven.
Dat is realisme.
Dat mag.
Het vervolg heb je ook al geregeld, met anticonceptie.
Ik heb ooit een map genomen, geen spijt van. Het kan. Je hebt er goed over nagedacht.
Hoe langer zwanger, des te meer hormonen. Dat trekt weg na het aantal weken dat je zwanger was. Komt goed
vrijdag 10 februari 2017 om 08:43
quote:Jaahoor schreef op 10 februari 2017 @ 01:32:
Bedankt voor jullie reacties.
Gelukkig heb ik vriendinnen die ik in vertrouwen kan nemen, plus de steun van mijn vriend.
Het rotte is dat de ene vriendin denkt dat ik het aan kan, en abortus alleen moet doen als ik het 100% zeker weet.
Ze zei: 'ik heb nog nooit gehoord van iemand die spijt had dat ze het kind uiteindelijk hield. Wel van meiden die kozen voor abortus en spijt kregen'.
Andere vriendinnen vinden het juist verstandig abortus te kiezen, gezien het geld en de plannen die ik heb in de toekomst (reizen, bedrijf opzetten).
Mijn gevoel wordt heen en weer gesleurd tussen wel of geen abortus, afhankelijk van de vriendin waarmee ik praat.
Ik weet altijd wat ik wil en zal mij nooit laten 'ompraten', maar nu voel ik me een bang onzeker meisje dat van iedereen wil horen 'het is goed, doe maar abortus, je maakt de juiste beslissing'.
Verschrikkelijk dit.Als dat zo was dan bestond Veilig Thuis ook niet toch? Voel je niet schuldig, het is juist fijn dat we in NL de mogelijkheid hebben. Succes maandag.
Bedankt voor jullie reacties.
Gelukkig heb ik vriendinnen die ik in vertrouwen kan nemen, plus de steun van mijn vriend.
Het rotte is dat de ene vriendin denkt dat ik het aan kan, en abortus alleen moet doen als ik het 100% zeker weet.
Ze zei: 'ik heb nog nooit gehoord van iemand die spijt had dat ze het kind uiteindelijk hield. Wel van meiden die kozen voor abortus en spijt kregen'.
Andere vriendinnen vinden het juist verstandig abortus te kiezen, gezien het geld en de plannen die ik heb in de toekomst (reizen, bedrijf opzetten).
Mijn gevoel wordt heen en weer gesleurd tussen wel of geen abortus, afhankelijk van de vriendin waarmee ik praat.
Ik weet altijd wat ik wil en zal mij nooit laten 'ompraten', maar nu voel ik me een bang onzeker meisje dat van iedereen wil horen 'het is goed, doe maar abortus, je maakt de juiste beslissing'.
Verschrikkelijk dit.Als dat zo was dan bestond Veilig Thuis ook niet toch? Voel je niet schuldig, het is juist fijn dat we in NL de mogelijkheid hebben. Succes maandag.
vrijdag 10 februari 2017 om 08:45
Vooropgesteld dat je beter spijt kunt hebben van een abortus dan van een kind, is het misschien wijs om zoals eerder aangegeven met iemand te gaan praten om in ieder geval zo goed mogelijk achter je beslissing te staan. Siriz of fiom of desnoods allebei. Sterkte met de situatie.
Well, that didn't work.
~An Autobiography~
~An Autobiography~
vrijdag 10 februari 2017 om 08:56
De mensen die anti abortus zijn doen net alsof kinderen hebben een picknick is.
Nou dat is het niet, korte nachten, krampen, huilen, lekkende borsten, opvang, spuitluiers, het zet je relatie even op zn kop.
TO, ik was zwanger op mijn 18e, ik zat nog op school, woonde nog thuis en had alleen een bijbaantje. Mijn ouders waren er voor me en stonden achter me wat ik ook wilde doen.
Ik heb gekozen voor abortus, ja dat was emotioneel maar uiteindelijk zakt dat weg en krijgt alles een plekje.
Ik heb inmiddels 3 prachtige kinderen!
Nou dat is het niet, korte nachten, krampen, huilen, lekkende borsten, opvang, spuitluiers, het zet je relatie even op zn kop.
TO, ik was zwanger op mijn 18e, ik zat nog op school, woonde nog thuis en had alleen een bijbaantje. Mijn ouders waren er voor me en stonden achter me wat ik ook wilde doen.
Ik heb gekozen voor abortus, ja dat was emotioneel maar uiteindelijk zakt dat weg en krijgt alles een plekje.
Ik heb inmiddels 3 prachtige kinderen!
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
vrijdag 10 februari 2017 om 09:00
quote:louti schreef op 10 februari 2017 @ 08:25:
Jullie zijn beiden middel 20 schrijf je. Ik snap niet dat je het dan niet wil houden. Natuurlijk heb je tig plannen en is je leven er nu niet op ingericht. Maar je bent geen tiener meer maar een volwassene, je vriend ook. Jullie kunnen beiden werken en studeren, in elk geval de komende maanden nog. Daarnaast hebben jullie ook een toekomst samen voor ogen vermoed ik? Tja, ik snap dat het niet handig is, maar het komt heus goed.
Ongeacht of ze beiden een leeftijd hebben waar een kind in theorie prima bij past (wat ik gezien TO's situatie zeker niet zo snel zou willen beweren) kan ik op élke leeftijd begrijpen waarom iemand voor een abortus kiest. Het gegeven dat een kind praktisch mogelijk is ontneemt iemand het recht niet om voor een abortus te kiezen.
TO, ik maak op uit de OP dat jullie nog niet klaar zijn voor een kind. Het lijkt me dan ook wijs om achter je initiële besluit te blijven staan. Heel veel succes en sterkte!
Jullie zijn beiden middel 20 schrijf je. Ik snap niet dat je het dan niet wil houden. Natuurlijk heb je tig plannen en is je leven er nu niet op ingericht. Maar je bent geen tiener meer maar een volwassene, je vriend ook. Jullie kunnen beiden werken en studeren, in elk geval de komende maanden nog. Daarnaast hebben jullie ook een toekomst samen voor ogen vermoed ik? Tja, ik snap dat het niet handig is, maar het komt heus goed.
Ongeacht of ze beiden een leeftijd hebben waar een kind in theorie prima bij past (wat ik gezien TO's situatie zeker niet zo snel zou willen beweren) kan ik op élke leeftijd begrijpen waarom iemand voor een abortus kiest. Het gegeven dat een kind praktisch mogelijk is ontneemt iemand het recht niet om voor een abortus te kiezen.
TO, ik maak op uit de OP dat jullie nog niet klaar zijn voor een kind. Het lijkt me dan ook wijs om achter je initiële besluit te blijven staan. Heel veel succes en sterkte!
vrijdag 10 februari 2017 om 09:00
vrijdag 10 februari 2017 om 09:01
Ik heb ervaring...
Spijt van een abortus. Zo erg dat het me heeft getekend voor het leven. Mijn zelfbeeld was al niet zo hoog maar werd daarna eigenlijk nog erger.
Ik snap dat ik je hier niet mee helpen om je er beter bij de voelen. Maar het is niet niks... het is een leven wat je zou kunnen hebben. Een kindje...
Nu ik moeder ben van een kind weet ik hoe kostbaar zoiets is. En ja het is inderdaad de makkelijkste weg om het weg te halen... studeren kan namelijk ook met een kindje.
Mijn beste vriendin heeft dat gedaan..
En het was zwaar. Zeker omdat het kind veel te vroeg werd geboren en de nodige zorgen met zich mee bracht. Maar ik heb onwijs veel respect voor haar. Ze heeft de moeilijke weg gekozen... maar ze is een moeder. Ze gaat door het vuur voor haar kind.
Succes met de beslissing.
Spijt van een abortus. Zo erg dat het me heeft getekend voor het leven. Mijn zelfbeeld was al niet zo hoog maar werd daarna eigenlijk nog erger.
Ik snap dat ik je hier niet mee helpen om je er beter bij de voelen. Maar het is niet niks... het is een leven wat je zou kunnen hebben. Een kindje...
Nu ik moeder ben van een kind weet ik hoe kostbaar zoiets is. En ja het is inderdaad de makkelijkste weg om het weg te halen... studeren kan namelijk ook met een kindje.
Mijn beste vriendin heeft dat gedaan..
En het was zwaar. Zeker omdat het kind veel te vroeg werd geboren en de nodige zorgen met zich mee bracht. Maar ik heb onwijs veel respect voor haar. Ze heeft de moeilijke weg gekozen... maar ze is een moeder. Ze gaat door het vuur voor haar kind.
Succes met de beslissing.
We teach people how to treat us
vrijdag 10 februari 2017 om 09:03
quote:viva-amber schreef op 10 februari 2017 @ 09:00:
[quote]lilalinda schreef op 10 februari 2017 @ 08:27:
[...]
waarom denk je dat??[/quote
Ik denk het niet ik weet het.
ben oprecht geinteresseerd hoor.
Ik kan jouw stelling eenvoudig omdraaien. Pil=hormonen=rotzooi
Abortus is een handmatige ingreep
Waarbij ik absoluut abortus niet als ac wil introduceren hoor!
Ik heb gewoon an mijn abortus (overtijdbehandeling) lichamelijk helemaal geen last gehad, vandaar dat ik jouw stelling interessant vind
[quote]lilalinda schreef op 10 februari 2017 @ 08:27:
[...]
waarom denk je dat??[/quote
Ik denk het niet ik weet het.
ben oprecht geinteresseerd hoor.
Ik kan jouw stelling eenvoudig omdraaien. Pil=hormonen=rotzooi
Abortus is een handmatige ingreep
Waarbij ik absoluut abortus niet als ac wil introduceren hoor!
Ik heb gewoon an mijn abortus (overtijdbehandeling) lichamelijk helemaal geen last gehad, vandaar dat ik jouw stelling interessant vind
vrijdag 10 februari 2017 om 09:09
Wat een pittige situatie waarin je zit. Ik denk dat niemand je kan vertellen wat de beste keuze is, want dat weet je pas achteraf. Voor iedereen is het anders. Hier lees je verhalen van een echte tienermoeder die het uiteindelijk gered heeft, dus dan kan een ander denken: je bent midden in de twintig, niet piepjong (ik ben op mn 25e bewust moeder geworden) dus dat zou moeten kunnen. Maar er spelen natuurlijk meerdere factoren. Denk je dat je jullie het moeder/vaderschap aankunnen op allerlei vlakken. Is er een goede opvangnet als je nog blijft studeren. Hoe is je huisvesting of hoe kan dit in de toekomst worden. Etc.
Hoe dan ook, je moet het emotionele tegen het praktische afzetten en dat zijn nu net twee uitersten.
Het lijkt mij heel heftig om achteraf emotioneel gezien problemen te krijgen met een abortus, je draait de tijd nooit meer terug.
Ik ben ook geen voorstander van abortus, maar dat is makkelijk praten met een afgeronde opleiding, vaste baan, eigen huis en stabiele relatie, al vanaf mijn 25e.
Ik wens je heel veel sterkte bij het nemen van het besluit.
Hoe dan ook, je moet het emotionele tegen het praktische afzetten en dat zijn nu net twee uitersten.
Het lijkt mij heel heftig om achteraf emotioneel gezien problemen te krijgen met een abortus, je draait de tijd nooit meer terug.
Ik ben ook geen voorstander van abortus, maar dat is makkelijk praten met een afgeronde opleiding, vaste baan, eigen huis en stabiele relatie, al vanaf mijn 25e.
Ik wens je heel veel sterkte bij het nemen van het besluit.
vrijdag 10 februari 2017 om 09:12
quote:Laava schreef op 10 februari 2017 @ 09:01:
Ik heb ervaring...
Spijt van een abortus. Zo erg dat het me heeft getekend voor het leven. Mijn zelfbeeld was al niet zo hoog maar werd daarna eigenlijk nog erger.
Ik snap dat ik je hier niet mee helpen om je er beter bij de voelen. Maar het is niet niks... het is een leven wat je zou kunnen hebben. Een kindje...
Nu ik moeder ben van een kind weet ik hoe kostbaar zoiets is. En ja het is inderdaad de makkelijkste weg om het weg te halen... studeren kan namelijk ook met een kindje.
Mijn beste vriendin heeft dat gedaan..
En het was zwaar. Zeker omdat het kind veel te vroeg werd geboren en de nodige zorgen met zich mee bracht. Maar ik heb onwijs veel respect voor haar. Ze heeft de moeilijke weg gekozen... maar ze is een moeder. Ze gaat door het vuur voor haar kind.
Succes met de beslissing. Voor jouw verhaal van studerende moeder ken ik er één die niet aan studeren toekwam en één die halverwege de opleiding uitviel. Beiden waren vrij jong (net in de 20) met een nog korte relatie en instabiele woonsituatie (studentenkamer). Ik ken één die wel de opleiding heeft gehaald, met kind, maar zij had een langere relatie en woonde al jaren op zichzelf. Bovendien kreeg ze veel steun van haar ouders.
Ik heb ervaring...
Spijt van een abortus. Zo erg dat het me heeft getekend voor het leven. Mijn zelfbeeld was al niet zo hoog maar werd daarna eigenlijk nog erger.
Ik snap dat ik je hier niet mee helpen om je er beter bij de voelen. Maar het is niet niks... het is een leven wat je zou kunnen hebben. Een kindje...
Nu ik moeder ben van een kind weet ik hoe kostbaar zoiets is. En ja het is inderdaad de makkelijkste weg om het weg te halen... studeren kan namelijk ook met een kindje.
Mijn beste vriendin heeft dat gedaan..
En het was zwaar. Zeker omdat het kind veel te vroeg werd geboren en de nodige zorgen met zich mee bracht. Maar ik heb onwijs veel respect voor haar. Ze heeft de moeilijke weg gekozen... maar ze is een moeder. Ze gaat door het vuur voor haar kind.
Succes met de beslissing. Voor jouw verhaal van studerende moeder ken ik er één die niet aan studeren toekwam en één die halverwege de opleiding uitviel. Beiden waren vrij jong (net in de 20) met een nog korte relatie en instabiele woonsituatie (studentenkamer). Ik ken één die wel de opleiding heeft gehaald, met kind, maar zij had een langere relatie en woonde al jaren op zichzelf. Bovendien kreeg ze veel steun van haar ouders.
vrijdag 10 februari 2017 om 09:17
Lieverd, dit is gewoon een ontzettende snotsituatie. Het is zo'n situatie waarin je gedwongen wordt te kiezen, terwijl je eigenlijk niets eens in de situatie wil zijn, laat staan de keus wil maken.
Er zijn wel mensen die spijt hebben van hun kind. Of misschien geen spijt hebben, maar wel gedwongen zijn een kind op te voeden in een situatie die verre van optimaal is. Ik heb een tijdje geleden een boeiend statistiekboek gelezen, waarin werd verklaard hoe de criminaliteitscijfers in de VS vanaf een bepaalde periode opeens opvallend daalden. Presidenten meenden dat het aan hun beleid lag, de politiemacht vond dat het door hun optreden kwam. Maar het enige dat er daadwerkelijk aan gerelateerd kon worden was de legalisatie van abortus, zestien jaar daarvoor. Ouders die keus hebben in welke situatie ze hun kinderen opvoeden, brengen hun kinderen stabieler groot.
Kies wat jou het beste past. Hoewel de situatie vreselijk is, en de keus nog erger, is er keus. Dus maak de keus die past bij jou, dan is dat het beste wat je kan doen.
Er zijn wel mensen die spijt hebben van hun kind. Of misschien geen spijt hebben, maar wel gedwongen zijn een kind op te voeden in een situatie die verre van optimaal is. Ik heb een tijdje geleden een boeiend statistiekboek gelezen, waarin werd verklaard hoe de criminaliteitscijfers in de VS vanaf een bepaalde periode opeens opvallend daalden. Presidenten meenden dat het aan hun beleid lag, de politiemacht vond dat het door hun optreden kwam. Maar het enige dat er daadwerkelijk aan gerelateerd kon worden was de legalisatie van abortus, zestien jaar daarvoor. Ouders die keus hebben in welke situatie ze hun kinderen opvoeden, brengen hun kinderen stabieler groot.
Kies wat jou het beste past. Hoewel de situatie vreselijk is, en de keus nog erger, is er keus. Dus maak de keus die past bij jou, dan is dat het beste wat je kan doen.
vrijdag 10 februari 2017 om 09:22
quote:MwTheelepel schreef op 10 februari 2017 @ 08:25:
[...]
Dat zij dat nooit gehoord heeft wil niet zeggen dat het niet voorkomt. Het is een enorm taboe om te zeggen dat je niet blij bent met je kind (of vooral de veranderingen die het meebrengt) en toch liever een abortus had gehad. En als je dan toch spijt krijgt, beter van aan abortus dan van een kind, een verlies/verkeerde beslissing kun je verwerken maar een kind kun je niet terug stoppen of wegdoen als het toch niet bevalt.
Een kind krijgen zet je hele leven op zijn kop, natuurlijk zijn er jonge ouders die hun opleiding afmaken en samen een gezinnetje blijven maar er zijn er ook zat die uit elkaar gaan en hun opleiding niet afmaken omdat het te zwaar is. En als je goed naar die tienermoeder programma's gekeken hebt zie je dat het allemaal bepaald niet vlekkeloos loopt ondanks dat de meeste hulp krijgen uit hun omgeving. De meeste stellen zijn uit elkaar en vele hebben geen diploma gehaald, dat is niet echt een geweldige situatie voor een kind. Dan nog het gaat niet om wat de rest van de wereld doet maar wat jullie gaan doen. Als jullie beide het gevoel hebben dat dit geen goed moment is voor een kind dan is het waarschijnlijk niet het goede moment. Maakt niet uit wat ik of iemand anders vindt, jullie moeten er de aankomende 20 jaar voor zorgen, de aankomende jaren midden in de nacht en 's morgens vroeg je bed uit, opvang regelen en opvang voor als het kind ziek is omdat jullie studeren en een carrière opbouwen om aan een fijne toekomst te werken. Dat is gewoon niet niets.
Sterkte
Dit.
Je klinkt alsof je het eigenlijk prima wist, en nu ga je twijfelen door de hormonen en gesprekken met vriendinnen. En ook hier heeft iedereen een mening en eigen verhaal. ("Ik zou het niet kunnen", jawel, je kunt het wel, je WIL het niet, en dat is wat anders)
Je kunt eigenlijk beter met een onafhankelijk iemand gaan praten, bv het Fiom. Siriz is n.m.m. minder onafhankelijk.
[...]
Dat zij dat nooit gehoord heeft wil niet zeggen dat het niet voorkomt. Het is een enorm taboe om te zeggen dat je niet blij bent met je kind (of vooral de veranderingen die het meebrengt) en toch liever een abortus had gehad. En als je dan toch spijt krijgt, beter van aan abortus dan van een kind, een verlies/verkeerde beslissing kun je verwerken maar een kind kun je niet terug stoppen of wegdoen als het toch niet bevalt.
Een kind krijgen zet je hele leven op zijn kop, natuurlijk zijn er jonge ouders die hun opleiding afmaken en samen een gezinnetje blijven maar er zijn er ook zat die uit elkaar gaan en hun opleiding niet afmaken omdat het te zwaar is. En als je goed naar die tienermoeder programma's gekeken hebt zie je dat het allemaal bepaald niet vlekkeloos loopt ondanks dat de meeste hulp krijgen uit hun omgeving. De meeste stellen zijn uit elkaar en vele hebben geen diploma gehaald, dat is niet echt een geweldige situatie voor een kind. Dan nog het gaat niet om wat de rest van de wereld doet maar wat jullie gaan doen. Als jullie beide het gevoel hebben dat dit geen goed moment is voor een kind dan is het waarschijnlijk niet het goede moment. Maakt niet uit wat ik of iemand anders vindt, jullie moeten er de aankomende 20 jaar voor zorgen, de aankomende jaren midden in de nacht en 's morgens vroeg je bed uit, opvang regelen en opvang voor als het kind ziek is omdat jullie studeren en een carrière opbouwen om aan een fijne toekomst te werken. Dat is gewoon niet niets.
Sterkte
Dit.
Je klinkt alsof je het eigenlijk prima wist, en nu ga je twijfelen door de hormonen en gesprekken met vriendinnen. En ook hier heeft iedereen een mening en eigen verhaal. ("Ik zou het niet kunnen", jawel, je kunt het wel, je WIL het niet, en dat is wat anders)
Je kunt eigenlijk beter met een onafhankelijk iemand gaan praten, bv het Fiom. Siriz is n.m.m. minder onafhankelijk.
At the end of each day, life should ask: "Do you want to save changes?"
vrijdag 10 februari 2017 om 09:23
Wat zijn hier veel reacties van mensen die abortus ondergaan hebben!
Persoonlijk zou ik het nooit kunnen, ik zit in het kamp van de minimensjes dus ik kan je niet helpen aan je gewenste reactie 'het is goed, doe maar abortus, je maakt de juiste beslissing'.
Het lijkt me enorm moeilijk om in je/jullie schoenen te staan dus ik wil je wel enorm veel sterkte wensen!
En ik hoop dat je een beslissing neemt waar je geen spijt van krijgt en dat jij en je vriend elkaar tot grote steun zijn in deze moeilijke tijd.
Persoonlijk zou ik het nooit kunnen, ik zit in het kamp van de minimensjes dus ik kan je niet helpen aan je gewenste reactie 'het is goed, doe maar abortus, je maakt de juiste beslissing'.
Het lijkt me enorm moeilijk om in je/jullie schoenen te staan dus ik wil je wel enorm veel sterkte wensen!
En ik hoop dat je een beslissing neemt waar je geen spijt van krijgt en dat jij en je vriend elkaar tot grote steun zijn in deze moeilijke tijd.
vrijdag 10 februari 2017 om 09:24
quote:lionlily schreef op 10 februari 2017 @ 08:17:
[...]
Wat een walgelijke reactie. Ik quote hem niet eens volledig want hoe kun je?!
To, ik heb geen abortus gehad, maar denk dat ik hetzelfde had gekozen als ik voor de keuze had gestaan op jouw leeftijd. Sterkte!
Ik spreek toch over mezelf? Doe ff normaal zeg.
Ik heb ook meerdere miskramen gehad en was daar kapot van. Ik zeg alleen dat ik het nooit zou kunnen. Ik had niet gelezen dat het over een termijn van zes weken ging, maar voor mij persoonlijk zou het geen verschil maken en ik denk gewoon dat veel problemen die nu groot lijken in de toekomst best mee kunnen vallen. Vaak is overal wel een mouw aan te passen
[...]
Wat een walgelijke reactie. Ik quote hem niet eens volledig want hoe kun je?!
To, ik heb geen abortus gehad, maar denk dat ik hetzelfde had gekozen als ik voor de keuze had gestaan op jouw leeftijd. Sterkte!
Ik spreek toch over mezelf? Doe ff normaal zeg.
Ik heb ook meerdere miskramen gehad en was daar kapot van. Ik zeg alleen dat ik het nooit zou kunnen. Ik had niet gelezen dat het over een termijn van zes weken ging, maar voor mij persoonlijk zou het geen verschil maken en ik denk gewoon dat veel problemen die nu groot lijken in de toekomst best mee kunnen vallen. Vaak is overal wel een mouw aan te passen
vrijdag 10 februari 2017 om 09:41
Hormonen staat niet gelijk aan rotzooi want anders zou je lichaam ook rotzooi zijn. Een ingreep is zowel psychisch mentaal als fysiek invasiever. Alcohol is pas echt rotzooi. Ik snap al die negativiteit mbt tot de pil niet zo, zeker niet wanneer je toch maar wat aanklooit met je leven, gezondheid en de risico's die daar bij horen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
vrijdag 10 februari 2017 om 09:48
quote:Jaahoor schreef op 10 februari 2017 @ 01:32:
Bedankt voor jullie reacties.
Gelukkig heb ik vriendinnen die ik in vertrouwen kan nemen, plus de steun van mijn vriend.
Het rotte is dat de ene vriendin denkt dat ik het aan kan, en abortus alleen moet doen als ik het 100% zeker weet.
Ze zei: 'ik heb nog nooit gehoord van iemand die spijt had dat ze het kind uiteindelijk hield. Wel van meiden die kozen voor abortus en spijt kregen'.
Andere vriendinnen vinden het juist verstandig abortus te kiezen, gezien het geld en de plannen die ik heb in de toekomst (reizen, bedrijf opzetten).
Mijn gevoel wordt heen en weer gesleurd tussen wel of geen abortus, afhankelijk van de vriendin waarmee ik praat.
Ik weet altijd wat ik wil en zal mij nooit laten 'ompraten', maar nu voel ik me een bang onzeker meisje dat van iedereen wil horen 'het is goed, doe maar abortus, je maakt de juiste beslissing'.
Verschrikkelijk dit.
Neem anders contact op met het FIOM. Zij hebben ervaring om dit proces met je te doorlopen.
https://fiom.nl/
Oh, wacht, tip was al gegeven zag ik. Maar ik denk ook dat dit een goede plek is waar je terecht kunt met je zorgen.
Bedankt voor jullie reacties.
Gelukkig heb ik vriendinnen die ik in vertrouwen kan nemen, plus de steun van mijn vriend.
Het rotte is dat de ene vriendin denkt dat ik het aan kan, en abortus alleen moet doen als ik het 100% zeker weet.
Ze zei: 'ik heb nog nooit gehoord van iemand die spijt had dat ze het kind uiteindelijk hield. Wel van meiden die kozen voor abortus en spijt kregen'.
Andere vriendinnen vinden het juist verstandig abortus te kiezen, gezien het geld en de plannen die ik heb in de toekomst (reizen, bedrijf opzetten).
Mijn gevoel wordt heen en weer gesleurd tussen wel of geen abortus, afhankelijk van de vriendin waarmee ik praat.
Ik weet altijd wat ik wil en zal mij nooit laten 'ompraten', maar nu voel ik me een bang onzeker meisje dat van iedereen wil horen 'het is goed, doe maar abortus, je maakt de juiste beslissing'.
Verschrikkelijk dit.
Neem anders contact op met het FIOM. Zij hebben ervaring om dit proces met je te doorlopen.
https://fiom.nl/
Oh, wacht, tip was al gegeven zag ik. Maar ik denk ook dat dit een goede plek is waar je terecht kunt met je zorgen.
vrijdag 10 februari 2017 om 09:52
