Relaties
alle pijlers
LAT, jij ook?
vrijdag 17 februari 2017 om 09:35
quote:Phaedra__ schreef op 17 februari 2017 @ 09:25:
[...]
Jawel.
Maar in je blootje door het huis lopen zal hij niet meer doen.
Zijn vader woont zelfs al kinds hele leven samen met een lieve vrouw, toch voelt het voor hem niet eigen.
Daarbij verandert de dynamiek in mijn huis zodra er iemand definitief in komt en dat wil ik niet.
Ik snap zo goed wat je bedoelt!
Ik voel dat voor mijn kinderen precies zo, maar ook voor mezelf. Zolang je beiden je eigen huis hebt voelt het anders dan hij bij je woont. Dan wordt het ineens ook zijn huis. De sfeer verandert, of je dat nu wil of niet. En dat is voor jezelf al moeilijk, laat staan voor kinderen, hoe groot zo ook zijn.
[...]
Jawel.
Maar in je blootje door het huis lopen zal hij niet meer doen.
Zijn vader woont zelfs al kinds hele leven samen met een lieve vrouw, toch voelt het voor hem niet eigen.
Daarbij verandert de dynamiek in mijn huis zodra er iemand definitief in komt en dat wil ik niet.
Ik snap zo goed wat je bedoelt!
Ik voel dat voor mijn kinderen precies zo, maar ook voor mezelf. Zolang je beiden je eigen huis hebt voelt het anders dan hij bij je woont. Dan wordt het ineens ook zijn huis. De sfeer verandert, of je dat nu wil of niet. En dat is voor jezelf al moeilijk, laat staan voor kinderen, hoe groot zo ook zijn.
vrijdag 17 februari 2017 om 17:06
Ik hoor vaak zeggen dat je je makkelijker aan een ander aanpast en meer verdraagt als je jong bent. Dat ervaar ik niet zo. Drie jaar geleden had ik een FWB. Hij was net als ik erg op zichzelf. We wilden eens een weekend samen doorbrengen. Kijken of dat leuk was. Geen succes. Het enige leuke was 's middags naar de stad. Na het avondeten wilde hij alleen maar in zijn pyjama op de bank hangen. Alles wat ik voorstelde, geen zin in. We hadden een te verschillend dagritme, erg onhandig. Dag en nacht iemand in mijn kleine huisje waar ik rekening mee moest houden. Net of ik niet echt thuis was. Niet kunnen slapen, hij wel een beetje. Hij vertrok na het ontbijt, hij wilde weer alleen zijn. Gelukkig, ik ook. We hebben nooit meer bij elkaar gelogeerd, ik was er gelijk van genezen.
vrijdag 17 februari 2017 om 17:09
quote:hondenmens schreef op 17 februari 2017 @ 17:06:
Ik hoor vaak zeggen dat je je makkelijker aan een ander aanpast en meer verdraagt als je jong bent. Dat ervaar ik niet zo. Drie jaar geleden had ik een FWB. Hij was net als ik erg op zichzelf. We wilden eens een weekend samen doorbrengen. Kijken of dat leuk was. Geen succes. Het enige leuke was 's middags naar de stad. Na het avondeten wilde hij alleen maar in zijn pyjama op de bank hangen. Alles wat ik voorstelde, geen zin in. We hadden een te verschillend dagritme, erg onhandig. Dag en nacht iemand in mijn kleine huisje waar ik rekening mee moest houden. Net of ik niet echt thuis was. Niet kunnen slapen, hij wel een beetje. Hij vertrok na het ontbijt, hij wilde weer alleen zijn. Gelukkig, ik ook. We hebben nooit meer bij elkaar gelogeerd, ik was er gelijk van genezen.
Het is niet voor niets je neukie ipv je partner.
We zijn momenteel veel bij elkaar, omdat de situatie het tijdelijk toe laat, maar gaan wel onze eigen gang, of een paar uur naar ons eigen huis.
Ik vind het echt heerlijk als hij er is, als ik maar weet dat hij ooit weer een keer weggaat
Ik hoor vaak zeggen dat je je makkelijker aan een ander aanpast en meer verdraagt als je jong bent. Dat ervaar ik niet zo. Drie jaar geleden had ik een FWB. Hij was net als ik erg op zichzelf. We wilden eens een weekend samen doorbrengen. Kijken of dat leuk was. Geen succes. Het enige leuke was 's middags naar de stad. Na het avondeten wilde hij alleen maar in zijn pyjama op de bank hangen. Alles wat ik voorstelde, geen zin in. We hadden een te verschillend dagritme, erg onhandig. Dag en nacht iemand in mijn kleine huisje waar ik rekening mee moest houden. Net of ik niet echt thuis was. Niet kunnen slapen, hij wel een beetje. Hij vertrok na het ontbijt, hij wilde weer alleen zijn. Gelukkig, ik ook. We hebben nooit meer bij elkaar gelogeerd, ik was er gelijk van genezen.
Het is niet voor niets je neukie ipv je partner.
We zijn momenteel veel bij elkaar, omdat de situatie het tijdelijk toe laat, maar gaan wel onze eigen gang, of een paar uur naar ons eigen huis.
Ik vind het echt heerlijk als hij er is, als ik maar weet dat hij ooit weer een keer weggaat
vrijdag 17 februari 2017 om 17:10
quote:Perzina schreef op 17 februari 2017 @ 09:35:
[...]
Ik snap zo goed wat je bedoelt!
Ik voel dat voor mijn kinderen precies zo, maar ook voor mezelf. Zolang je beiden je eigen huis hebt voelt het anders dan hij bij je woont. Dan wordt het ineens ook zijn huis. De sfeer verandert, of je dat nu wil of niet. En dat is voor jezelf al moeilijk, laat staan voor kinderen, hoe groot zo ook zijn.
Juist.
En ik denk hoe groter, hoe moeilijker.
[...]
Ik snap zo goed wat je bedoelt!
Ik voel dat voor mijn kinderen precies zo, maar ook voor mezelf. Zolang je beiden je eigen huis hebt voelt het anders dan hij bij je woont. Dan wordt het ineens ook zijn huis. De sfeer verandert, of je dat nu wil of niet. En dat is voor jezelf al moeilijk, laat staan voor kinderen, hoe groot zo ook zijn.
Juist.
En ik denk hoe groter, hoe moeilijker.
donderdag 18 mei 2017 om 13:53
Nou toch wel... als je getrouwd bent en beiden in een eigen koophuis woont kan er maar 1 hypotheekrente aftrek ontvangen! Zo ook met belastingen! Dus ik kan mij voorstellen dat je daar wel rekening mee houd!Taralina schreef: ↑14-02-2017 11:27quote:vivamien schreef op 14 februari 2017 @ 11:04:
Nou ja, ik denk inderdaad ook dat de financiële afweging een heel belangrijk punt is.
Dit zou nooit een afweging moeten zijn.
Voordat je je lief onmoette woonde je toch ook alleen? (Mag ik hopen! Niet dat je meteen uit je ouderlijk huis bent gaan samenwonen)
donderdag 18 mei 2017 om 14:58
Tja, ik zou nooit mijn eigen heerlijke plek op willen geven door bij mijn vriend in te gaan wonen, dus ik zou het gewoon aanhouden. En dan kan je het idd nu en dan verhuren als je wilt.Inne schreef: ↑18-05-2017 13:35Hoi allemaal, lange radiostilte hier, weer even omhoog het topic!
De afgelopen 2 maanden heb ik mijn huis verhuurd aan een collega. Hij moest wachten op zijn nieuwbouwhuis, dus mijn huis als overbruggingsplek. In die periode was ik bij mijn vriend in huis. Zoals eerder gezegd ook een heel fijn huis, alhoewel een andere sfeer dan mijn eigen huis.
Ik vind onze LAT-relatie prima zo. Alhoewel ik de maanden full time bij mijn vriend ook prima vond. Dat heeft me tot nadenken gezet. Ik bedacht dat ik mijn huis vaker met periodes kan gaan verhuren, ook om de restschuld bij elkaar te hebben, mocht verkoop in de toekomst toch aan de orde zijn.
Maar...nu was ik weer in mijn huis en er bekroop mij weer een dubbel gevoel. Ik vond het heerlijk weer in het huisje te rommelen, te zitten, te zijn! Even op mezelf zijn, de ruimte en de heerlijke sfeer die ik daar gecreëerd heb. Niets ten nadele van het huis van mijn vriend, want óók heerlijk, maar anders heerlijk. Dus tja, de twijfel is alweer toegeslagen. Een huis aanhouden waar ik ongeveer drie dagen per week ben? Financieel kan ik het opbrengen, dat is de issue niet direct. Voel me tegelijkertijd ook een beetje schuldig (naar een object, ahum). Herkenbaar verhaal misschien voor sommigen hier? Lees het graag. Even sparren!
donderdag 18 mei 2017 om 15:03
Tja, ik zou ook helemaal geen behoefte hebben aan trouwen. Ik wil gewoon lekker zelfstandig blijven in alle opzichten, heb gewoon mijn eigen inkomen en eigen huurhuis en blijf erbij dat je nooit moet gaan samenwonen en/of trouwen louter om goedkoper uit te zijn qua kosten. Dat lijkt mij echt niet een juiste reden.